Stanowisko Rządu wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach użycia lub pobycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa



Pobieranie 12,97 Kb.
Data23.02.2018
Rozmiar12,97 Kb.



Stanowisko Rządu

wobec poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy
o zasadach użycia lub pobycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

Rada Ministrów nie popiera poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach użycia lub pobycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, złożonego do Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 11 stycznia 2010 r. (druk
nr 2852).

Zaproponowana przez autorów projektu zmiana polega na wprowadzeniu w ustawie


z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm.) obowiązku wystąpienia przez Radę Ministrów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o wyrażenie zgody,
w drodze uchwały, na użycie jednostek wojskowych poza granicami państwa, jeżeli okres użycia tych jednostek jest dłuższy niż 3 miesiące. Rada Ministrów miałaby występować do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o wyrażenie zgody przed skierowaniem stosownego wniosku do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Procedura ta miałaby zastosowanie
w przypadku planowanej obecności polskich jednostek wojskowych za granicą w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo sił sojuszniczych bądź udziału
w misji pokojowej. Autorzy projektu przewidzieli również stosowanie tego trybu wobec wniosku Rady Ministrów o przedłużeniu użycia jednostek wojskowych poza granicami państwa, co do którego Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uprzednio podjął uchwałę
o wyrażeniu zgody na ich użycie przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Autopoprawka zgłoszona w dniu 17 lutego br. polega na zastąpieniu wiążącej zgody Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej jego niewiążącą dla Rady Ministrów opinią.

Istotą projektowanej zmiany ustawy jest zatem włączenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej do procesu decyzyjnego odnoszącego się do wysłania wojsk poza granice kraju. Koncepcja ta posiada następujące wady:


  1. w przypadku przedsięwzięć, które wymagają szybkiej reakcji, oczekiwanie na sejmową uchwałę wyrażającą zgodę lub negatywną opinię opóźniłoby proces kierowania sił do takiej operacji, co negatywnie wpłynęłoby na wiarygodność Rzeczypospolitej Polskiej wśród sojuszników i na arenie międzynarodowej. Należy pamiętać o tym, że Sejm Rzeczypospolitej Polskiej nie działa w trybie permanentnym, czego autorzy w swoim projekcie nie uwzględnili;

  2. w rezultacie działań zmierzających do uzyskania zgody Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej albo jego pozytywnej lub negatywnej opinii proces legislacyjny obowiązujący przy podejmowaniu decyzji o użyciu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa uległby niepotrzebnemu wydłużeniu i nadmiernemu skomplikowaniu;

  3. arbitralne przyjęcie 3-miesięcznego okresu użycia jednostek wojskowych poza granicami państwa jako wyznacznika potrzeby uzyskania zgody Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej jest szczególnie niefortunne. Po pierwsze, dotychczasowe doświadczenia w odniesieniu do obecności polskich kontyngentów wojskowych poza granicami państwa pokazują, że bardzo rzadko mamy do czynienia
    z przedsięwzięciami, które trwają krócej niż 3 miesiące. Po drugie, nasuwa się pytanie o celowość wprowadzenia takiego rozróżnienia, biorąc pod uwagę zróżnicowany charakter misji, również pod względem ryzyka. Długoterminowa misja trwająca dłużej niż 3 miesiące może być mniej niebezpieczna dla żołnierzy niż krótka, kilkutygodniowa operacja przewidująca przeprowadzenie działań zaczepnych, jednak w myśl proponowanej zmiany Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczyłby
    w procesie decyzyjnym jedynie w pierwszym z podanych przypadków;

  4. odnosząc się do poselskiej autopoprawki, nasuwa się oczywiste pytanie, w jakim celu Rada Ministrów miałaby występować o opinię Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jego opinia wyrażona w uchwale nie byłaby dla Rady Ministrów wiążąca?

Ponadto należy wskazać, że Rada Ministrów skierowała do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (druk nr 2850), który określa wystarczający zakres zmian tej ustawy.

Przypadek Bundeswehry, na który powołują się autorzy projektu, nie jest trafnym przykładem. Republika Federalna Niemiec, w reakcji na tragedię II Wojny Światowej i mając na względzie oczywiste konotacje związane z pobytem niemieckich żołnierzy poza granicami państwa, a w szczególności w krajach okupowanych przez III Rzeszę, do 1960 r. w ogóle nie wysyłała swoich wojsk za granicę. W latach 1960-1989 Bundeswehra uczestniczyła


w wojskowych przedsięwzięciach międzynarodowych, ale wyłącznie w związku z pomocą humanitarną i likwidacją skutków katastrof naturalnych.

Kwestia udziału jednostek wojskowych w misjach międzynarodowych jest ważnym elementem polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, którą zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) prowadzi Rada Ministrów. Proponowana zmiana faktycznie włącza do procesu prowadzenia polityki zagranicznej władzę ustawodawczą – Sejm, co można odczytać jako zaburzenie obowiązującego podziału zadań między władzą ustawodawczą


a wykonawczą.

Argumentowanie, że Sejm Rzeczypospolitej Polskiej posiada „na tyle szeroką legitymizację, aby w imieniu Narodu wypowiedzieć się w tej sprawie …”, można interpretować jako działanie populistyczne. Co więcej, takie stwierdzenia mogą sugerować, że Rada Ministrów, uczestnicząc w procesie decyzyjnym o użyciu wojsk poza granicami państwa nie uwzględnia niebezpieczeństwa utraty życia i zdrowia żołnierzy.



Na forum Sojuszu Północnoatlantyckiego od dawna toczą się dyskusje na temat konieczności uproszczenia w państwach członkowskich procedur decyzyjnych odnoszących się do kierowania wojsk za granicę na potrzeby wspólnych operacji. Wprowadzenie
w polskim porządku prawnym zmiany zaproponowanej przez autorów projektu byłoby rażąco sprzeczne z celem tych dyskusji i intencjami jej uczestników.

Podsumowując powyższe rozważania Rada Ministrów nie popiera poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach użycia lub pobycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa.



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna