Stacja paliw płynnych



Pobieranie 1,62 Mb.
Strona3/12
Data16.02.2018
Rozmiar1,62 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12



4.1.7. Harmonogram realizacji Programu w zakresie poprawy gospodarki wodno-ściekowej


Lp.

Kluczowe działania, które należy wykonać w celu osiągnięcia oczekiwanych rezultatów

Od kiedy

Do kiedy

Szacowany

budżet

[w tys.PLN]

Źródła

finansowania

Partnerzy

1

2

3

4

5

6

7

1.

Prowadzenie systematycznej modernizacji sieci wodociągowej, zwłaszcza odcinków o największej awaryjności.

2004

2015

5000


Środki

własne


Fundusze Partnerstwa Publiczno-Prywatnego


2.

Ochrona ujęć wody pitnej oraz studni, wraz z wydzielonymi i odpowiednio oznakowanymi strefami ochrony bezpośredniej i pośredniej

2004

2015

120


Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych, pomocowe fundusze unijne

Fundusze pomocowe PPP

Starostwo Powiatowe

3.

Wykonanie lokalnych badań zasobów wodnych terenów mieszkaniowych położonych powyżej 650 m. npm.

2004

2006

20


Środki własne, Gminy i środki własne właścicieli terenów

Fundusze pomocowe PPP



4.

Budowa dwóch zbiorników wyrównawczych w centrum Miasta

2010

2015

4000

Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych pomocowe fundusze unijne

Fundusze pomocowe PPP

Starostwo Powiatowe

5.

Modernizacja i rozbudowa istniejącego ujęcia i stacji uzdatniania wody z rzeki Żylicy

2010

2015

85000

Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych pomocowe fundusze unijne

Fundusze pomocowe PPP

Starostwo Powiatowe

6.

Remont istniejącego wstępnego zbiornika wody, a docelowo budowa w dolinie Żylicy, nowego wstępnego zbiornika retencyjnego wody o poj. ok. 300 tys. m3

2008

2015

3000

Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych pomocowe fundusze unijne

Fundusze pomocowe PPP

Starostwo Powiatowe



1

2

3

4

5

6

7

7.

Budowa kanalizacji sanitarnej o łącznej długości: 13561,5 m. w Szczyrku Biłej, Szczyrku Górnym, ul. Myśliwskiej, Turystycznej, Beskidzkiej i na oś. Dunacie.

2004

2006

7776

Środki własne i z Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego

Fundusze Pomocowe PPP Starostwo Powiatowe

8.

Sukcesywne dokonywanie przyłączy obiektów do istniejącej i nowej kanalizacji sanitarnej oraz bieżąca modernizacja, naprawy i wymiana nieszczelnych odcinków kolektorów ściekowych

2004

2015

300

Środki własne, Gminy i mieszkańców, kredyty z funduszy krajowych i pomocowe fundusze unijne

Fundusze Pomocowe PPP Starostwo Powiatowe

9.

Budowa kanalizacji sanitarnej w dolnej części Szczyrku i dalsza realizacja przyłączy obiektów do nowej sieci kanalizacyjnej

2006

2008

6000

Środki własne i z Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego

Fundusze Pomocowe PPP Starostwo Powiatowe

10.

Budowa „suchych zbiorników przeciwpowodziowych” na potokach Biła, Czyrna i Malinów (wraz z systemem ostrzegania władz miasta w przypadku wystąpienia ostrzegawczych stanów wód) które mogą służyć również jako lokalne ujęcia wody, awaryjne źródła wody dla miasta oraz zapory przeciwrumowiskowe.


2010

2015

6000

Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych, pomocowe fundusze unijne

Fundusze Pomocowe PPP Starostwo Powiatowe

11.

Budowa oczyszczalni przydomowych (indywidualnych i grupowych) w tych miejscach, gdzie brak będzie kanalizacji w okresie perspektywicznym, tj. na obszarach rozproszonej zabudowie mieszkaniowej

2008

2015

700

Środki własne mieszkańców, dotacje z funduszy krajowych

Fundusze Pomocowe PPP

Starostwo



Powiatowe

12.

Budowa nowej sieci kanalizacji wód opadowych wraz z urządzeniami do oczyszczania wód opadowych i roztopowych, ze szczególnym uwzględnieniem tras komunikacyjnych.


2008

2015

8000

Środki własne, dotacje i kredyty z funduszy krajowych, pomocowe fundusze unijne

Fundusze Pomocowe PPP Starostwo Powiatowe




RAZEM:







49416







      1. Wnioski




  1. Zdecydowana poprawa jakości wód powierzchniowych i podziemnych może być uzyskana dzięki budowie systemów kanalizacyjnych, (szczególnie na terenach o dużej intensywności zabudowy), składających się z: kolektorów grawitacyjnych i tłocznych, oraz przepompowni ścieków .

  2. W przypadkach indywidualnych, na obszarach zabudowy mieszkaniowej rozproszonej gdzie nie przewiduje się budowy sieciowego systemu odprowadzania ścieków, należy przewidzieć budowę przydomowych biologicznych oczyszczalni ścieków lub innego sprawnego systemu unieszkodliwiania ścieków.

  3. Przy pozyskiwaniu wsparcia finansowego z funduszy Unii Europejskiej zamierzenia inwestycyjne w dziedzinie gospodarki wodno-ściekowej należy włączać w programy o charakterze regionalnym.

  4. Racjonalne nawożenie gruntów rolnych i właściwe stosowanie środków ochrony roślin winno przyczynić się do zmniejszenia ładunku zanieczyszczeń pochodzących ze źródeł powierzchniowych.

  5. Szczegółowego rozpoznania i podjęcia działań wymaga problem dotyczący oczyszczania wód opadowych na terenie Gminy, ze szczególnym uwzględnieniem tras komunikacyjnych.

  6. Istotne zmniejszenie strat w sieci wodociągowej zostanie osiągnięte po wymianie starych odcinków rur w złym stanie technicznym.

  7. Realizacja kompleksowego programu porządkowania gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy w latach 2004 – 2015, w zdecydowany sposób uzależniona jest od pozyskania odpowiednich środków finansowych z Unii Europejskiej.




    1. Gospodarka odpadami


Szczegółowe informacje dotyczące gospodarki odpadami zawarte są w opracowaniu p.t. „PLAN GOSPODARKI ODPADAMI GMINY SZCZYRK”, stanowiącym osobny dokument, będący jednak integralną częścią niniejszego PROGRAMU OCHRONY ŚRODOWISKA GMINY SZCZYRK.


    1. Ochrona powietrza z uwzględnieniem wykorzystania odnawialnych źródeł energii


Ochrona powietrza polega na zapewnieniu jak najlepszej jego jakości, w szczególności przez utrzymanie poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów, lub co najmniej na tych poziomach oraz zmniejszanie poziomów substancji w powietrzu, co najmniej do dopuszczalnych, gdy nie są one dotrzymane.

Czynnikiem w znacznym stopniu oddziaływującym na poziom życia jest stan czystości powietrza.

W ochronie powietrza przed zanieczyszczeniem występują dwa główne problemy o różnym stopniu trudności i różnych barierach utrudniających lub ograniczających ich rozwiązywanie.



Pierwszym jest zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza substancjami pyłowymi, powstającymi w wyniku spalania paliw i stosowania różnych technologii przemysłowych. Drugi problem to zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza substancjami gazowymi.

Zanieczyszczenia to substancje, które ze względu na swoje właściwości zmieniają średni skład atmosfery. Substancje te są usuwane z atmosfery poprzez procesy fizyczne lub dzięki procesom biologicznym albo poprzez reakcje chemiczne, w których powstają inne związki będące często również zanieczyszczeniami tzw. zanieczyszczenia wtórne.

Do najważniejszych niekorzystnych zjawisk wymuszających działania w zakresie ochrony powietrza przed zanieczyszczeniem zalicza się:


  1. Emisję zorganizowaną pochodząca ze źródeł punktowych i powierzchniowych (przemysł, usługi, lokalne kotłownie, z ogrzewania budynków mieszkalnych),

  2. Emisję niezorganizowaną, tj. emisję zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza bez pośrednictwa przeznaczonych do tego celu środków technicznych, np. spawanie czy lakierowanie wykonywane poza obrębem warsztatu czy spalanie na powierzchni ziemi jak wypalanie traw, itp.

  3. Emisję niezorganizowaną ze źródeł liniowych i powierzchniowych (drogi, parkingi).


4.3.1. Charakterystyka i ocena aktualnego stanu
Podstawowym źródłem zanieczyszczeń powietrza w Gminie Szczyrk jest emisja substancji toksycznych pochodzących z procesów spalania paliw stałych, ciekłych i gazowych w celach energetycznych i technologicznych.
Głównymi źródłami emisji zanieczyszczeń powietrza w procesach przemysłowych są procesy spalania paliw dla potrzeb technologicznych oraz grzewczych. Przyczynami tego są przede wszystkim przestarzałe urządzenia wytwórcze, nisko sprawne instalacje ochrony środowiska, jak też spalanie niskiej jakości paliw.

Praktycznie wszystkie składniki spalin, z wyjątkiem pary wodnej są zanieczyszczeniami powietrza. Część z nich należy do składników mniej toksycznych, choć wywołujących dalekosiężne –skutki klimatyczne, ale pozostała większość to bardzo szkodliwe związki bezpośrednio zagrażające człowiekowi, zwierzętom i roślinności.
Podstawową masę zanieczyszczeń odprowadzanych do atmosfery stanowi dwutlenek węgla. Jednak najbardziej uciążliwe składniki spalin to przede wszystkim dwutlenek siarki, tlenki azotu, tlenek węgla i pył. W mniejszych ilościach emitowane są również chlorowodór, różnego rodzaju węglowodory aromatyczne i alifatyczne oraz związki węgla elementarnego w postaci sadzy. Wraz z pyłem emitowane są również metale ciężkie, pierwiastki promieniotwórcze i benzo()piren, który uznawany jest za jedną z bardziej znaczących substancji kancerogennych, co przy występujących stężeniach stwarza istotne ryzyko zdrowotne dla mieszkańców. Przy spalaniu odpadów z produkcji tworzyw sztucznych opartych na polichlorku winylu do atmosfery mogą dostawać się substancje chlorowcopochodne, a wśród nich dioksyny i furany.
Oprócz szkodliwego oddziaływania na środowisko naturalne i zdrowie ludzi, emisje zanieczyszczeń do powietrza powodują straty gospodarcze. Stopień oddziaływania na środowisko zależy od wielu czynników oraz od odporności organizmów na zanieczyszczenia. Również nie do pominięcia są czynniki klimatyczne takie jak: temperatura, nasłonecznienie, wilgotność powietrza czy prędkość wiatru. Żadne z zanieczyszczeń nie występuje pojedynczo, w formie wyizolowanej i rzadko które nie podlega w powietrzu dalszym przemianom. Poza tym w działaniu zanieczyszczeń na organizmy żywe obserwuje się występowanie zjawiska synergizmu, tj. działania skojarzonego, wywołującego efekt większy, niżby to wynikało z sumy efektów poszczególnych składników.
Ze źródeł emisji poza przemysłowych coraz istotniejszą rolę odgrywają źródła emisji niskiej związanej z eksploatacją w okresie zimowym niskosprawnych palenisk węglowych z kotłowni wbudowanych w domach mieszkalnych i użyteczności publicznej.
Paliwa stałe są i jeszcze przez długi okres czasu będą podstawowym nośnikiem energii, wobec czego szczególną uwagę należy zwrócić na zagadnienia ograniczenia emisji zanieczyszczeń w procesie ich spalania, a więc na kierunki modernizacji samych źródeł ciepła, substytucję paliw, wprowadzenie nowych technik i technologii spalania, a także sprawdzone metody oczyszczania spalin i utylizacji odpadów paleniskowych.
Wielkości rocznej emisji pyłu, dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenku węgla do powietrza atmosferycznego w mieście Szczyrk, powstałych na skutek spalania węgla kamiennego, gazu ziemnego i oleju opałowego dla celów co, wentylacji, c.w.u. i technologii określono na podstawie rocznego zużycia tych paliw.

Roczne zużycie poszczególnych paliw w mieście Szczyrk wynosi:

  • węgiel – 16021,56 Mg/a

  • gaz ziemny – 2976,06 tys. m3/a

  • olej opałowy – 129,20 Mg/a.

Wartości emisji zanieczyszczeń powietrza, pochodzące ze źródeł: domów jednorodzinnych, domów wielorodzinnych, budynków użytku publicznego i budynków mieszkalnictwa zbiorowego przedstawiono w poniższej tabeli nr 3.
Tabela Nr 3

Zestawienie emisji zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego

w Gminie Szczyrk


Lp.

Źródła emisji

Rodzaje zanieczyszczeń powietrza

Pył

[Mg/a[

Nox

[Mg/a]

SO2

[Mg/a]

CO

[Mg/a]

1

2

3

4

5

6

1.

Domy jednorodzinne

286,40

29,27

203,66

716,63

2.

Domy wielorodzinne

0,00

0,14

0,04

0,03

3.

Budynki użytku

publicznego



1,35

0,37

0,98

3,44

4.

Budynki mieszkalnictwa zbiorowego

0,64

1,91

1,13

2,02




Razem:

288,39

31,69

205,81

722,12


Na terenie Szczyrku znajduje się punkt pomiarowy regionalnego monitoringu imisji: - badany jest opad pyłu, oraz opad metali Pb, Zn, Cd, Cu, Cr, Ni i Mn w [mg/m2a] i Fe w [g/m2a].

Wykonane badania w okresie 2000 – 2002 wykazały, że:



  • roczny opad pyłu w Szczyrku wyniósł 25 g/m2, co stanowi 12% wartości dopuszczalnej

  • opad ołowiu wyniósł 8 mg/m2a (8% wartości dopuszczalnej)

  • opad kadmu wyniósł 0,09 g/m2a (9% wartości dopuszczalnej)


Oceniając jakość powietrza w Gminie Szczyrk można ogólnie stwierdzić, że w odniesieniu do roku 2000 nastąpił wzrost emisji zanieczyszczeń pyłowych. Jest to spowodowane głównie zjawiskiem, tzw. niskiej emisji, występującym zwłaszcza w okresie sezonu grzewczego oraz wzrostem liczby pojazdów na terenie miasta na drogach przelotowych jak i lokalnych. Obserwuje się powszechne zjawisko rezygnacji właścicieli budynków prywatnych z ogrzewania gazowego na paliwa stałe (głównie węgiel). Jest to spowodowane niekorzystną relacją cenową pomiędzy gazem a węglem.
Na stan atmosfery w Szczyrku ma także wpływ emisja zanieczyszczeń źródeł energii spoza granic powiatu bielskiego. Są to zakłady przemysłowe, elektrownie, elektrociepłownie i ciepłownie zlokalizowane poza granicami Gminy, w tym także poza granicami z Ostrawsko Karwińskiego Okręgu Przemysłowego (Czechy).
Na uwagę zasługują komunikacyjne zanieczyszczenia, które są drugim źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza w Gminie Szczyrk. Spowodowane są wykorzystaniem paliw płynnych do napędzania silników spalinowych w pojazdach samochodowych, maszynach rolniczych, budowlanych, w kolejnictwie, gdzie podczas spalania paliw emitowanych jest wiele zanieczyszczeń. Istotnym elementem emisji w tym zakresie jest również emisja powstająca w obrocie tymi paliwami występująca głównie w czasie tankowania oraz przeładunku. Na skutek czynności eksploatacyjnych do atmosfery emitowane są węglowodory.

Charakterystycznymi cechami emisji komunikacyjnej są:



  • stosunkowo duże stężenie tlenku węgla, tlenków azotu i węglowodorów lotnych,

  • koncentracja zanieczyszczeń wzdłuż dróg,

  • nierównomierność w okresach dobowych i sezonowych związana ze zmianami natężenia ruchu.

Na wielkość tej emisji mają wpływ:

  • stan jezdni,

  • konstrukcja i stan techniczny silników pojazdów, warunki pracy silników,

  • rodzaj paliwa,

  • płynność ruchu.

Jest to problem narastający, zwłaszcza w Centrum Miasta. Mimo prowadzonej modernizacji układów komunikacyjnych, wskutek lawinowo narastającej liczby samochodów, płynność ruchu w sezonie zimowym w godzinach szczytu jest zakłócona. Obecność spalin samochodowych najdotkliwiej odczuwalna jest w letnie, słoneczne dni, ponieważ oprócz toksycznych spalin tworzy się bardzo szkodliwa dla zdrowia, przypowierzchniowa warstwa ozonu pochodzenia fotochemicznego.

      1. Potencjalne wykorzystanie energii odnawialnej


W celu obniżenia zanieczyszczeń powietrza rejonu Gminy Szczyrk, należy przeanalizować możliwość wykorzystania źródeł energii tzw. energii odnawialnej, która jest jednym z elementów efektywnego gospodarowania ciepłem, szczególnie w aspekcie ochrony środowiska naturalnego.

Zgodnie z zapisem w „Prawie energetycznym” – odnawialne źródło energii jest to źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania skumulowaną energię słoneczną w rozmaitych postaciach słonecznych. Cechą charakterystyczną źródeł odnawialnych jest ich lokalny charakter. Planowanie energetyczne, skłaniając do identyfikacji i oceny lokalnych zasobów energetycznych, stwarza szansę do ich wykorzystania i efektywnego zagospodarowania. Dlatego decyzje o realizacji takich zamierzeń mogą być podjęte jedynie na szczeblu lokalnym.

Poniżej przedstawiona została tematyka sposobów wykorzystania tych źródeł.

W przypadku warunków geograficznych Gminy Szczyrk można wziąć pod uwagę ewentualne wykorzystanie:


  • bezpośredniej energii promieniowania słonecznego,

  • energii biomasy,

  • energii wiatru,

  • energii geotermalnej.




        1. Bezpośrednia energia promieniowania słonecznego


Na 1 m2 powierzchni umieszczonej prostopadle do kierunku promieni słonecznych przed atmosferą Ziemi pada średnio strumień energii około 1,35 kW. Praktyczną możliwość wykorzystania energii słonecznej ograniczają warunki klimatyczne, posiada ona jednak niepodważalną zaletę zupełnego braku szkodliwego oddziaływania na środowisko.

Nasłonecznienie różnych regionów Polski jest zbliżone, średnio gęstość energii słonecznej docierającej do powierzchni ziemi na terenie naszego kraju wynosi ok. 1000 kWh/m2.rok.

Średnio w ciągu roku mamy ok. 1500 godzin słonecznych.



Struktura promieniowania słonecznego w Polsce charakteryzuje się znacznym udziałem promieniowana rozproszonego w całkowitym promieniowaniu słonecznym. Średni roczny udział promieniowania rozproszonego wynosi ok. 54%.

Taka struktura promieniowania wyklucza stosowanie urządzeń do konwersji ciepła w systemie wysokotemperaturowym, wykorzystujących jedynie promieniowanie bezpośrednie poprzez skupienie wiązki tego promieniowania (elektrownie słoneczne, huty, itp.).
Dlatego w warunkach polskich mogą mieć miejsce następujące sposoby bezpośredniego wykorzystania i przetwarzania energii słonecznej:

1) konwersja cieplna, niskotemperaturowa, w tym:



  • aktywna konwersja niskotemperaturowa

  • pasywna konwersja niskotemperaturowa

2) konwersja fotowoltaniczna – systemy z ogniwami fotowoltanicznymi.
Aktywna konwersja niskotemperaturowa promieniowania słonecznego na ciepło realizowane jest za pośrednictwem kolektorów słonecznych. Ze względu na fakt, iż w Polsce ok. 80% całkowitej rocznej sumy promieniowania słonecznego przypada na sześć miesięcy sezonu wiosenno-letniego (od początku kwietnia do końca września) dlatego typowe systemy aktywne z kolektorami nie są w stanie samodzielnie funkcjonować w sposób wydajny w okresie zimowym.
Energia ta może być jednak wykorzystana w wielu gałęziach gospodarki, do podstawowych zastosowań należą:

  • podgrzewanie ciepłej wody użytkowej w obiektach działających sezonowo w okresie wiosny, lata i wczesnej jesieni (domy letniskowe, ośrodki rekreacyjne, ośrodki sportowe) oraz w systemach całorocznych dla budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej,

  • podgrzewanie wody w otwartych i krytych basenach, stawach hodowlanych,

  • podgrzewanie wody do celów rolniczych i produkcyjnych (podlewanie roślin, pojenie i mycie zwierząt, przygotowanie karmy, podgrzewanie gruntu pod uprawy w szklarni, itp.)

  • podgrzewanie powietrza dla celów suszarnictwa, do ogrzewania pomieszczeń inwentarskich, szklarni i tunelów foliowych, itp.


Stosowanie aktywnych systemów słonecznych do ogrzewania pomieszczeń w budownictwie może mieć miejsce tylko przy zapewnieniu sezonowego magazynowania energii i skojarzeniu instalacji słonecznej z innymi urządzeniami wspomagającymi, np. z pomocą ciepła.
Pasywna konwersja niskotemperaturowa promieniowania słonecznego na ciepło dla ogrzewania budynków realizowane jest przez wprowadzenie odpowiednich rozwiązań architektonicznych w budownictwie, związanych ze stosowaniem biernych systemów słonecznych.

Rozwiązania pasywne pozwalają wykorzystać strukturę budynku do pochłaniania, magazynowania oraz rozprowadzania pozyskania energii promieniowania słonecznego.
Konwersja fotowoltaiczna polega na bezpośredniej przemianie promieniowania słonecznego na energię elektryczną za pomocą specjalnych ogniw obecnie zwanych ogniwami słonecznymi. Ogniwa te łączone są w baterie, tzw. moduły dla uzyskania prądu elektrycznego o wymaganej mocy i napięciu. Stanowi to niewątpliwie zaletę, gdyż umożliwia instalowanie źródła energii elektrycznej w pobliżu końcowego jej odbiorcy.

Podstawowym problemem tej technologii wytwarzania energii są wysokie koszty produkcji ogniw. Zakładając rozwój technologii przewiduje się obniżenie tych kosztów około 2010 roku i wtedy dopiero nastąpi wykorzystywanie baterii fotowoltaicznych i zostanie rozwiązany problem taniego magazynowania oraz odbioru energii elektrycznej.

Biorąc pod uwagę:

- geograficzne położenie,

- obecną sytuację ekonomiczno-gospodarczą Gminy Szczyrk oraz jej mieszkańców można stwierdzić, że wykorzystanie tej formy energii w perspektywie najbliższych 20-tu lat może mieć jedynie charakter marginalny, jako np. uzupełnienie instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, zwłaszcza w budownictwie jednorodzinnym.


        1. Energia biomasy

Biomasa to wszelkiego rodzaju substancje organiczne pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym przetworzone przez człowieka. W kategoriach energetycznych biomasa jest magazynem skumulowanej w procesie fotosyntezy energii słonecznej. Pod względem zasobności biomasa nie jest źródłem niewyczerpalnym, jednak całkowicie odnawialnym.


Biomasę można podzielić na dwie grupy:

  • energetyczne surowce pierwotne,

  • energetyczne surowce przetworzone.

Do grupy energetycznych surowców pierwotnych zaliczyć można:

  • odpady powstające przy produkcji i przetwarzaniu produktów roślinnych (odpady drewna, trzcina, słomy zbóż, rzepaku, kukurydzy, itp.),

  • odpady komunalne i odchody zwierzęce z ferm hodowlanych,

  • drewno z szybko rosnących roślin hodowlanych w celach energetycznych na specjalnych plantacjach.


Do grupy energetycznych surowców przetworzonych zalicza się biogaz, bioetanol, spirytus, itp. Najtańszym i najprostszym, ale jednocześnie mało efektywnym sposobem energetycznego wykorzystania biomasy jest jej bezpośrednie spalanie. Należy w tym miejscu podkreślić, iż z ekologicznego punktu widzenia – wielką zaletą biomasy w porównaniu z innymi paliwami kopalnymi jest zerowa emisja dwutlenku węgla, który emitowany do atmosfery w procesie spalania jest potem pochłaniany w kolejnym cyklu fotosyntezy. Również zawartość związków siarki w biomasie jest nieporównywalnie mniejsza niż w innych paliwach a szczególnie w węglu.
Do innych sposobów energetycznego wykorzystania biomasy (oprócz bezpośredniego jej spalenia i fermentacyjnego odzysku biogazu) należy:

  • produkcja paliw płynnych,

  • zgazowanie (niezupełne spalanie),

  • piroliza (rozkład termiczny).


Biomasa może być źródłem paliw płynnych. Z roślin oleistych (słonecznik, rzepak, soja, orzeszki ziemne) można uzyskiwać olej napędowy, ze zbioru ziemniaków, buraków cukrowych można produkować alkohol. Olej roślinny zmieszany z alkoholem daje obok gliceryny – ester metylowy, który może być stosowany jako paliwo w silnikach Diesla.
Zgazowanie polegające na przetwarzaniu biomasy na gaz palny jest metodą coraz szerzej stosowaną do produkcji energii elektrycznej.

Przetwarzanie biomasy metodą pirolizy ma tę zaletę, że jej główny produkt, olej pirolityczny można magazynować i transportować.

O ile technologie bezpośredniego spalania biomasy i odzysku biogazu są już dość dobrze rozwinięte i ogólnie dostępne, o tyle technologie zgazowania i pirolizy są jeszcze na etapie rozwijania.


        1. Energia wiatru


Energia wiatru jest przekształconą formą energii słonecznej. Wiatr wywołany jest przez różnice w nagrzewaniu lądu i mórz, biegunów i równika, czyli przez różnicę ciśnień między różnymi strefami cieplnymi. Ocenia się, że około 1-2% energii słonecznej dochodzącej do Ziemi ulega przemianie na energię kinetyczną wiatru, z czego 25% przypada na stumetrową grubość warstwy powietrza atmosferycznego bezpośrednio otaczającego Ziemię.
Wykorzystanie energii wiatru za pomocą wiatraków energetycznych posiada aspekt przede wszystkim ekologiczny.

Elektrownie wiatrowe o większych mocach charakteryzują się dużymi wymiarami i znacznymi nakładami inwestycyjnymi.

Polska jest krajem o niezbyt dobrych warunkach dla rozwoju energetyki wiatrowej.



Najlepszymi terenami dla rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce jest obszar nadbrzeżny Bałtyku. Ze względu na brak informacji o wietrze z terenu Gminy Szczyrk, ocena stopnia wykorzystania tej energii jest obecnie niemożliwa.


        1. Energia geotermalna


Energetyka geotermalna wykorzystuje energię zawartą w gorących wodach cyrkulacyjnych w przepuszczalnych warstwach skorupy ziemskiej poniżej 1000 m. Wody geotermalne zawierają rozpuszczone składniki mineralne: NaCl, KCl, CaCl2, SiO2 oraz gazy (najczęściej CO2 i N2).

Sposób wykorzystania zasobów geotermalnych zależy od temperatury czynnika grzejnego. Przyjmuje się, że przy temperaturach geopłynu powyżej 120-150oC opłaca się wykorzystać go do produkcji energii elektrycznej. Przy niższych temperaturach źródła, opłacalne jest wykorzystywanie go do celów ciepłowniczych, klimatyzacyjnych, wytwarzania ciepłej wody użytkowej, balneologicznych i rekreacyjnych. W wypadku gdy osiedla ludzie zlokalizowane są bezpośrednio nad zasobami geotermalnymi, najbardziej efektywnym rozwiązaniem jest ogrzewanie scentralizowane.

W Gminie Ustroń według posiadanych informacji podjęto prace nad oceną możliwości wykorzystania wód geotermalnych, co wymaga wykonania oddzielnych badań i opracowań dotyczących rozległości zasobów oraz parametrów fizyko-chemicznych.

Ze względu na bliskie sąsiedztwo – również w Gminie Szczyrk celowym byłoby zainicjowanie podobnych działań.




      1. Planowane cele w zakresie ochrony powietrza




        1. Cele krótkoterminowe do roku 2006


Do celów krótkoterminowych w zakresie ochrony powietrza na terenie Gminy Szczyrk należy przyjąć następujące zadania:

Tabela Nr 4

Cele krótkoterminowe w zakresie ochrony powietrza w Gminie Szczyrk


Lp.

Nazwa zadania

Uwagi

1.


Edukacja ekologiczna w zakresie ochrony powietrza i przedstawienie szkodliwego oddziaływania zanieczyszczeń pyłowych i gazowych dla zdrowia i kosztów społeczno-ekonomicznych spowodowanych zanieczyszczeniem atmosfery.

Realizacja przez Urząd

Gminy


2.

Utrzymanie w dobrym stanie technicznym dróg na terenie gminy, co wpłynie na poprawę stanu jakości powietrza terenów przyległych

Realizacja przez odpowiedni

Zarząd Dróg



3.

Redukcja zanieczyszczeń pyłowych i gazowych z lokalnych kotłowni obiektów użyteczności publicznej

Realizacja przez Urząd Gminy

4.

W planach zagospodarowania przestrzennego wydzielić tereny pod realizację zorganizowanej działalności inwestycyjnej (mogącej być potencjalnym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza)

Realizacja przez Urząd Gminy



5.

Przy wydawaniu pozwoleń na budowę uwzględnić przyszłe oddziaływanie obiektów zanieczyszczających powietrze z uwagi na to, iż pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi powinny być wznoszone poza zasięgiem uciążliwości określonych w przepisach o ochronie środowiska lub w ich zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości.

Realizacja przez Urząd Gminy






        1. Cele długoterminowe do 2015 r.


Cele długoterminowe w zakresie ochrony powietrza na terenie Gminy Szczyrk stanowią pochodną założeń krótkoterminowych. Przewidywane zadania przedstawiono w poniższej Tabeli Nr 5.

Tabela Nr 5

Cele długoterminowe w zakresie ochrony powietrza

w Gminie Szczyrk


Lp.

Nazwa zadania

Uwagi

1.

Kontynuacja programów edukacyjnych uświadamiających problemy ochrony powietrza

Realizacja przez Urząd

Gminy


2.

Dbałość o stan techniczny dróg

Realizacja przez odpowiedni Zarząd Dróg

3.

Redukcja zanieczyszczeń pyłowych i gazowych z lokalnych kotłowni obiektów użyteczności publicznej

Realizacja przez Urząd Gminy

4.

Modernizacja kotłowni węglowych centralnego ogrzewania polegająca na wymianie kotłów na nowoczesne, lub zmianie na kotłownie opalane gazem, olejem opałowym, drewnem lub słomą.

Pomoc Urzędu Gminy

Środki własne inwestora, współudział WFOŚiGW, Banku Ochrony Środowiska S.A. lub Banku Gospodarstwa Krajowego

5.

Tworzenie stref buforowych pomiędzy nowoprojektowanymi centrami przemysłu czy usług, a terenami zabudowy mieszkaniowej

Realizacja przez Urząd Gminy



6.

Termorenowacja budynków oraz wprowadzanie nowych materiałów izolacyjnych i uszczelnień

Środki własne inwestora, współudział WFOŚiGW, Banku Ochrony Środowiska S.A. lub Banku Gospodarstwa Krajowego

      1. Lista przedsięwzięć priorytetowych


Podejmowane działania stwarzające warunki umożliwiające realizację zadań w zakresie ochrony powietrza na terenie Gminy Szczyrk powinny być realizowane poprzez:

1. Podnoszenie społecznej świadomości proekologicznej w zakresie ochrony powietrza.



2. Oddziaływania na lokalne społeczności poprzez przedstawienie szkodliwego oddziaływania zanieczyszczeń pyłowych i gazowych dla zdrowia i kosztów społeczno-ekonomicznych spowodowanych zanieczyszczeniem atmosfery.

3. Wdrożenie przynajmniej kilku lekcji rocznie w każdej klasie w podległych szkołach, omawiających skutki i wpływ na środowisko i zdrowie ludzkie produktów niskiej emisji, a przede wszystkim wypalania traw.

4. Likwidacja niskiej emisji obszarowej poprzez promowanie odpowiednich kotłów ekologicznych np. węglowych posiadających atest, czy opalanych drewnem, olejem bądź gazem.

5. Finansowe wsparcia właścicieli posesji użytkujących paliwa ekologiczne, takie jak: olej opałowy, gaz, koks, drewno, poprzez zwolnienie ich z części lub całości podatku od nieruchomości pobieranych przez Gminę.

6. Zorganizowanie punktu informacji, gdzie zainteresowani mogliby uzyskać informacje, jakie należy spełnić warunki, aby uzyskać dofinansowanie lub kredyt na preferencyjnych warunkach np. z Banku Ochrony Środowiska S.A. – na termorenowację budynków i modernizację kotłowni i palenisk domowych.

7. Przeznaczenie terenów dla lokalizacji obiektów mogących niekorzystnie wpływać na stan powietrza.



8. Ograniczenie emisji ze środków transportu poprzez modernizację dróg, na terenie Gminy.

9. Racjonalne użytkowanie zasobów środowiska, zmniejszające energochłonność na terenie Gminy poprzez:



a) promowanie przedsięwzięć związanych ze zwiększeniem efektywności wykorzystania energii cieplnej poprzez termorenowację i termomodernizację budynków użyteczności publicznej jak i budynków mieszkalnych,

b) promowanie nowoczesnych niskoemisyjnych kotłów węglowych instalowanych w budynkach mieszkalnych,

c) promowanie działań, polegających na stosowaniu w indywidualnych gospodarstwach domowych czystych rodzajów paliw, paliw ze źródeł odnawialnych czy energii elektrycznej,

d) dostosowanie energooszczędnych źródeł światła w obiektach użyteczności publicznej, przy oświetlaniu ulic, itp.
4.3.5. Analiza techniczno-ekonomiczna
Szacunkowe koszty realizacji zadań związanych z ochroną powietrza na terenie Gminy Szczyrk przedstawiają się następująco:
Tabela Nr 6
Koszty realizacji zadań w zakresie ochrony powietrza

w Gminie Szczyrk


Lp.

Nazwa zadania

Okres

realizacji

Szacunkowy

koszt realizacji

(w tys.zł PLN)



Uwagi

1

2

3

4

5

1.

Prowadzenie edukacji ekologicznej w zakresie ochrony powietrza

2004-2015

50

Urząd Gminy,

organizacje

ekologiczne, szkoły


1.1.

Edukacja ekologiczna w środkach masowego przekazu (lokalna prasa)

1.2.

Seminaria ekologiczne dla zainteresowanych mieszkańców

1.3.

Edukacja ekologiczna w szkołach

2.

Likwidacja niskiej emisji obszarowej

2004 – 2015


400


Gmina ponosi koszty tylko

budynków UG

2.1.

Eliminacja lokalnych nieekologicznych kotłowni i zastąpienie (lub przywrócenie) ich kotłowniami opalanymi gazem

3.

Termomodernizacja budynków mieszkalnych i publicznych

2004 – 2015


100


Gmina ponosi koszty tylko

budynków UG

3.1.

Docieplenie ścian zewnętrznych i stropów budynków

3.2.

Zmiana w systemach grzewczych

3.3.

Stosowanie układów regulacji automatycznej systemów grzewczych




RAZEM:

550



4.3.6. Analiza formalno-prawna
Ustawa Prawo ochrony środowiska wprowadza ogólne zasady ochrony powietrza polegające na zapewnieniu jak najlepszej jego jakości oraz obowiązki organów administracji w sprawie utrzymania poziomów substancji w powietrzu poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów, lub co najmniej na tych poziomach, zaś rozporządzenia jako akty wykonawcze wprowadzają szczegółowe zasady.
Ochrona środowiska w zakresie ochrony powietrza realizowana jest w oparciu o następujące przepisy prawne:

* Ustawa z dnia 27.07.2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100 z dnia 27.06.2001 r. poz. 1085 wraz z późniejszymi zmianami),

* Ustawa z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 z dnia 27.06.2001 r. poz. 627 wraz z późniejszymi zmianami) zwana dalej POŚ,

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 06.06.2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz.U. Nr 87 z dnia 27.06.2002 r. poz. 796),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 06.06.2002 r. w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz.U. Nr 87 z dnia 27.06.2002 r. poz. 798),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 05.07.2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy ochrony powietrza (Dz.U. Nr 115 z dnia 24.07.2002 r. poz. 1003),



* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26.11.2002 r. w sprawie zakresu i sposobu przekazywania informacji dotyczących zanieczyszczenia powietrza (Dz.U. Nr 204 z dnia 09.12.2002 r. poz. 1727),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27.02.2003 r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia przekazywanych właściwym organom ochrony środowiska oraz terminu i sposobu ich prezentacji (Dz.U. Nr 59 z dnia 08.04.2003 r. poz. 529),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20.11.2001 r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia (Dz.U. Nr 140, z dnia 11.12.2001 r. poz. 1585)

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23.01.2003 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem, portem (Dz.U. Nr 35 z dnia 28.01.2003 r. poz. 308),



* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17.01.2003 r. w sprawie rodzajów pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów, które powinny być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska, oraz terminów i sposobów ich prezentacji (Dz.U. Nr 18 z dnia 06.02.2003 r. poz. 164),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 05.12.2002 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. Nr 1, z dnia 08.01.2003 r. poz. 12),

* Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30.07.2001 r. w sprawie wprowadzenia do powietrza substancji zanieczyszczających z procesów technologicznych i operacji technicznych (Dz.U. Nr 87, poz. 957 z dnia 24 sierpnia 2001 r.),



* Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 17.09.1987 r. w sprawie dopuszczalnych do wprowadzania do powietrza atmosferycznego rodzajów i ilości substancji zanieczyszczających, wytwarzanych przez silniki spalinowe (Dz.U. Nr 14, poz. 87).
Te akty prawne zawierają przepisy określające zobowiązania użytkowników środowiska oraz administracji na rzecz ochrony środowiska w zakresie ochrony powietrza.
Obowiązujące akty prawne w zakresie ochrony powietrza określają dopuszczalne wartości stężeń substancji zanieczyszczających w powietrzu w odniesieniu do jednostek organizacyjnych. Na jednostki te nałożono obowiązek stosowania metod, technologii, środków technicznych chroniących powietrze przed zanieczyszczeniem. Jednostka organizacyjna wprowadzająca do powietrza substancje zanieczyszczające jest zobowiązana posiadać decyzję ustalającą rodzaje i ilości substancji dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza. Decyzję taką wydaje starosta powiatu.

Zgodnie z obowiązującym prawem z obowiązku tego są zwolnione jednostki organizacyjne, z których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza odbywa się w sposób niezorganizowany, bez pośrednictwa przeznaczonych do tego celu środków technicznych:

1) wentylacji grawitacyjnych,

2) energetycznych:

a) opalanych węglem kamiennym o łącznej nominalnej mocy do 5 MWt,

b) opalanych koksem, drewnem, słomą, olejem napędowym i opałowym o łącznej nominalnej mocy do 10 MWt,

c) opalanych paliwem gazowym o łącznej nominalnej mocy do 15 MWt,

3) innych niż energetyczne o łącznej nominalnej mocy do 1 MWt, opalanych węglem kamiennym, koksem, drewnem, słomą, olejem napędowym i opałowym, paliwem gazowym,

4) do przetłaczania paliw płynnych,

5) do suszenia zboża,

6) w lakierniach zużywających na dobę mniej niż 3 kg lakierów wodnych i lakierów o wysokiej zawartości cząstek stałych,

7) stosowanych w gastronomii,

8) w oczyszczalniach ścieków,

9) w zbiornikach bezodpływowych kanalizacji lokalnej,

10) w przechowalniach owoców i warzyw,

11) stosowanych w hutach szkła – o wydajności mniejszej niż 1 tona na dobę,

12) stosowanych w formach hodowlanych, z wyłączeniem instalacji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 ustawy (POŚ),



13) do suszenia, brykietowania i mielenia węgla – o mocy przerobowej mniejszej niż 30 ton surowca na godzinę,

14) stosowanych w młynach spożywczych,

15) do produkcji wapna palonego – przy wydajności mniejszej niż 10 ton na dobę.
Najbardziej uciążliwa dla środowiska emisja pochodząca z zabudowy mieszkaniowej nie jest objęta regulacjami prawnymi. W przypadku gdy na określonym obszarze nastąpiło przekroczenie dopuszczalnych stężeń substancji zanieczyszczających na mocy art. 96 ustawy POŚ – wojewoda jest upoważniony do wydawania rozporządzenia, w którym może określić dla danego terenu jakość albo rodzaje paliw dopuszczonych do stosowania przez wymienione jednostki administracyjne, oraz przez osoby fizyczne, a także sposób realizacji i kontroli obowiązku. Rozporządzenie to może wydać tylko w celu ograniczenia skutków dla zdrowia i życia ludzi i zapobieżenia zniszczenia środowiska.
Przyjęcie Polski do Unii Europejskiej spowoduje konieczność dostosowania krajowych systemów prawa do obowiązującego prawa UE we wszystkich dziedzinach. W zakresie jakości powietrza w UE obowiązują:

Dyrektywa ramowa w sprawie jakości powietrza D 96/62/WE”. Dyrektywa ta ma na celu określenie głównych zasad wspólnej strategii. Strategia ta:



* definiuje i wytycza cele jakości powietrza dla obszaru UE w celu uniknięcia, zapobieżenia lub ograniczenia szkodliwych skutków dla zdrowia ludzi i środowiska,

* dokonuje oceny jakości powietrza w państwach członkowskich na podstawie wspólnych przyjętych metod i kryteriów,

* przewiduje opracowanie odpowiednich materiałów informacyjnych i zapewnienie dostępu do nich obywatelom,

* zakłada utrzymanie jakości powietrza, jeżeli jest ona dobra i poprawienie jej w innych przypadkach.
Obowiązujące normy jakości powietrza, będą zastępowane przez dyrektywy pochodnych na podstawie dyrektywy podstawowej:

Dyrektywa 70/220/EWG i 94/12/WE – ustanawia wymogi techniczne i dopuszczalne wartości dla CO i nie spalonych emisji węglowodorów z silników pojazdów samochodowych.

Dyrektywa 72/306/EWG, 77/537/EWG – ustanawia normy dla maksymalnej ilości spalin z silników Diesla w pojazdach samochodowych, ciągnikach używanych w rolnictwie i leśnictwie.



Dyrektywa 80/779/EWG – w sprawie dopuszczalnych i zalecanych stężeń SO i cząstek zawieszonych w powietrzu.

Dyrektywa 82/884/EWG – ustanowienie maksymalnych wartości stężeń ołowiu w powietrzu atmosferycznym.

Dyrektywa 85/203/EWG – ustanawia obowiązujące dopuszczalne wartości tlenku azotu.



Dyrektywa 88/77/EWG – ustanawia wymogi techniczne i dopuszczalne CO, węglowodorów, NOx dla samochodów ciężarowych.

Dyrektywa 85/210/EWG – w sprawie zawartości ołowiu w benzynie.

Dyrektywa 92/72/EWG – ustanawia wartości progowe ozonu.

Dyrektywa 93/12/EWG – w sprawie zawartości siarki w paliwach płynnych.

Dyrektywa 94/63/WE – ma na celu ograniczenie emisji lotnych związków organicznych (VOC) pochodzących z magazynowania i dystrybucji benzyny.
Dostosowywanie się do prawa UE spowoduje konieczność zmniejszenia emisji szkodliwych substancji do powietrza. Związane jest to z wieloma inwestycjami i modernizacjami istniejących źródeł ciepła oraz dociepleniem budynków.

Działania takie spowodują zmniejszenie zużycia energii, co w konsekwencji obniży ilość odprowadzanych zanieczyszczeń do powietrza.


4.3.7. Matryca logiczna

Działania jakie należy podjąć w zakresie ochrony powietrza na terenie Gminy Szczyrk, są wypadkową działań podejmowanych

przez poszczególnych inwestorów oraz Gminę. W znacznej mierze działania te są podobne, a niewielkie różnice są pochodną

lokalnych uwarunkowań i zadań inwestycyjnych.





Cele

Rezultaty

Logika interwencji

Obiektywnie sprawdzalne wyznaczniki

osiągnięć

Źródła i sposoby

weryfikacji

Założenia

Cele

nadrzędne



Poprawa jakości środowiska pod względem ochrony powietrza, w tym zwiększenie atrakcyjności Gminy

Obniżenie wielkości imisji zanieczyszczeń w środowisku

Pomiary imisji w środowisku






Cele


szczegółowe

programu


Ograniczenie emisji zanieczyszczeń z procesów energetycznego spalania węgla w niskosprawnych urządzeniach grzewczych.

Ograniczenie niskiej emisji niezorganizowanej.

Ograniczenie emisji zanieczyszczeń poprzez wprowadzenie zmian w układzie komunikacji

Wzrost zużycia gazu, oleju opałowego i drewna kosztem zmniejszenia zużycia węgla.


Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego.

Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach.

Starostwo Powiatowe w Bielsku-Białej.





Pozyskanie inwestorów,

Pozyskanie odpowiednich środków finansowych



Oczekiwane

rezultaty



Zwiększenie atrakcyjności Gminy i dostępności terenów rekreacyjnych przy jednoczesnej poprawie jakości powietrza


Porównawcze pomiary imisji na wybranych obszarach Gminy.

Poprawa kondycji lasów.



Ankiety

Pomiary imisji zanieczyszczeń

Obserwacje drzewostanów


Ogólna poprawa stanu jakości powietrza na terenie powiatu bielskiego



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna