Sprzedaż premiowa przeprowadzana w ramach akcji promocyjnych Sprzedaż towarów z gratisem w ujęciu podatkowym I bilansowym



Pobieranie 290,2 Kb.
Strona1/3
Data18.06.2018
Rozmiar290,2 Kb.
  1   2   3

Wydatki na marketing, promocje i reklamę

Sprzedaż premiowa przeprowadzana w ramach akcji promocyjnych
1.1. Sprzedaż towarów z gratisem w ujęciu podatkowym i bilansowym

Nasi przedstawiciele handlowi w ostatnich miesiącach 2010 r. przeprowadzą akcję wsparcia sprzedaży polegającą na dodawaniu prezentu do określonej partii zakupionych towarów. Jak będzie należało rozliczyć poniesione koszty dla celów podatku dochodowego, VAT oraz rachunkowości?

Przedsiębiorcy w celu zwiększenia sprzedaży przeprowadzają różnego rodzaju akcje. Jednym z takich sposobów pozyskania nabywców jest właśnie sprzedaż premiowa. Nabywcy, dokonując zakupu określonych towarów lub usług w ramach sprzedaży premiowej, otrzymują dodatkowo od sprzedawcy nagrodę, która może mieć postać nieodpłatnie wydanego towaru lub nieodpłatnie wykonanej usługi (np. gratisowy transport nabytych towarów). Co do zasady, nagradzani są wszyscy nabywcy, którzy spełnią warunki promocji.

Choć reguł przeprowadzania sprzedaży premiowej nie określają żadne przepisy prawa, pewnego uporządkowania stosowanych w praktyce zasad dokonał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 22 grudnia 2008 r., nr ILPB1/415-801/08-4/AG, stwierdzając:

(...) Zgodnie z definicją zawartą w słowniku Języka Polskiego PWN, premią jest „nagroda za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś”. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż nagrody w sprzedaży premiowej są to nagrody za dokonanie zakupu mające na celu zachęcenie nabywców do zakupu towarów danej firmy, a tym samym wpływają na wzrost osiąganych przez nią przychodów.



Daną czynność można uznać za sprzedaż premiową, jeżeli:

  • dochodzi do wydania nagrody z racji nabycia towaru lub usługi,

  • nagroda przyznawana jest każdemu nabywcy, który spełnia określone przez sprzedającego warunki zakupu,

  • nagroda nie zostaje przyznana w pieniądzach ani towarach lub usługach, które sprzedano nabywcy. (...)”

WAŻNE: Przy sprzedaży premiowej nie dochodzi zatem do obniżenia ceny jednostkowej towaru, lecz ponoszony jest dodatkowy koszt związany z nabyciem towarów lub usług, które następnie nieodpłatnie są wydawane uczestnikom prowadzonej promocji jako nagrody.

Moment zaliczenia poniesionych wydatków dotyczących sprzedaży premiowej do kosztów

Koszt prowadzonej sprzedaży premiowej powinien obciążać miesiące, w których osiągano przychody związane z prowadzoną akcją. Zatem w omawianym przypadku zasadne jest, aby koszty zakupu gratisów, na podstawie faktur VAT, zostały zaksięgowane do kosztów 2010 r.



WAŻNE: Dla celów bilansowych koszty zakupu gratisów obciążają koszty tego roku, którego sprzedaży dotyczą.

Podobnie wygląda kwalifikacja kosztów dla celów podatku dochodowego.

Generalnie, przy zachowaniu wymienionych na wstępie warunków, wydatki związane ze sprzedażą premiową stanowią w całości koszty uzyskania przychodu. Mają one wpływ na uatrakcyjnienie sprzedaży, a co się z tym wiąże również pozyskanie klienta i uzyskanie przychodu. Bez wątpienia, celem wydatków związanych ze sprzedażą premiową jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Będzie tak nawet wtedy, gdy sprzedaż faktycznie nie wzrośnie lub wzrośnie nieznacznie.

Wydatki te jako koszty bezpośrednio związane z przychodami zalicza się do kosztów uzyskania przychodów w roku, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Zatem, co do zasady, rozliczenie jest analogiczne jak dla celów rachunkowych.

Należy jednak pamiętać, że będzie tak, o ile koszty te (zakupu i wydania gratisów) zostaną poniesione do dnia:

1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego.

Natomiast koszty poniesione po dniu, o którym mowa w pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie. Wynika to z art. 15 ust. 4-4c ustawy o PDOP.

Rozbieżność w kwalifikacji kosztów może zatem wystąpić jedynie na przełomie roku w sytuacji, gdy jednostka zrealizuje sprzedaż np. w grudniu, a gratisy zostaną zakupione i wydane w roku następnym, w okresach, o których mowa wyżej.



Rozliczenie VAT naliczonego i należnego z tytułu nabycia i wydania gratisów

VAT naliczony, zawarty w fakturze dokumentującej zakup prezentów (gratisów), podlega rozliczeniu na zasadach ogólnych. Zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, odliczenie nastąpi w miesiącu (kwartale) otrzymania faktury lub w jednym z dwóch kolejnych miesięcy (kwartałów). Odliczenia dokonuje się z zachowaniem zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, czyli w zakresie, w jakim zakupiony towar (gratis) dotyczy czynności opodatkowanych.

Tak też kwestię tę wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2009 r., nr ITPP1/443-292b/09/KM:

(...) w przypadku, gdy nabyte (wyprodukowane) towary przeznaczone celem nieodpłatnego ich przekazania w ramach działalności marketingowych służą zwiększeniu sprzedaży opodatkowanej, a ponadto czynność nieodpłatnego przekazania podlega opodatkowaniu (istnieje związek ze sprzedażą opodatkowaną), to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy ich nabyciu przysługuje na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 cyt. ustawy. (...)”

Natomiast samo nieodpłatne wydanie towaru powoduje w praktyce wiele wątpliwości. Jak wynika z orzeczeń sądów (zarówno WSA, jak i NSA), nieodpłatne przekazanie towarów (również w ramach sprzedaży premiowej) związane z prowadzoną działalnością nie podlega opodatkowaniu VAT, z zachowaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego. Niestety innego zdania są organy podatkowe, które konsekwentnie twierdzą, że każde nieodpłatne przekazanie towaru, poza drukowanymi materiałami reklamowymi i informacyjnymi, prezentami o małej wartości i próbkami, podlega opodatkowaniu VAT. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 października 2009 r., nr IPPP3-443-631/09-2/JF, wyjaśniono:

(...) Analiza przepisów podatkowych wskazuje, iż opisane działania wypełniają przesłanki określone w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. że nieodpłatne świadczenie w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności promocyjnej należy traktować jako dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Konieczność opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z przedsiębiorstwem przez Wnioskodawcę będącego podatnikiem VAT, któremu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynika z tego, że podatnik występuje w tym przypadku de facto w roli ostatecznego konsumenta i tym samym powinien on ponieść ciężar podatku VAT. Jedną z fundamentalnych cech podatku VAT jest bowiem opodatkowanie ostatecznej konsumpcji. Zatem, ekonomiczny ciężar tego podatku spoczywa na ostatecznym konsumencie, w tym przypadku na Wnioskodawcy. W konsekwencji nieodpłatne przekazanie towarów należących do Wnioskodawcy - w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego - na cele związane z jego przedsiębiorstwem w ramach sprzedaży premiowej nagród wygranych w konkursach podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (...)”

Mając powyższe na uwadze, bezpieczniej dla podatnika będzie tego typu przekazania opodatkować VAT, uzyskać interpretację organu podatkowego i następnie ewentualnie dochodzić swych racji przed sądem.

Jak już wspomniano, jedynie wydanie próbek i prezentów o małej wartości nie podlega opodatkowaniu.

Przez takie prezenty rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku) - a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia - określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Zatem, jeżeli nie ma podstaw do uznania wydanego towaru za prezent o małej wartości, to takie przekazanie należy opodatkować VAT, dokumentując je fakturą wewnętrzną. Podstawę opodatkowania w takim przypadku ustala się stosując art. 29 ust. 10 ustawy o VAT, czyli cenę rynkową netto, którą najczęściej jest cena nabycia netto wydawanego prezentu (gratisu).


 

Przykład

We wrześniu 2010 r. jednostka prowadziła sprzedaż premiową. Do zakupu 500 kg cukru dodawała radiomagnetofon. Jednostkowa cena rynkowa sprzętu jest równa jego cenie nabycia brutto i wynosi 122 zł. Zakupiono 100 szt. radiomagnetofonów za kwotę 12.200 zł (w tym VAT 2.200 zł).

Dekretacja:
 

   1. Faktura za zakupione towary (gratisy):




     a) wartość według ceny nabycia netto: 

10.000 zł

        - Wn konto 30 „Rozliczenie zakupu”;




     b) VAT naliczony - jeżeli podlega odliczeniu:

 2.200 zł

        - Wn konto 22-1 „VAT naliczony i jego rozliczenie”;




     c) wartość brutto:

 12.200 zł

        - Ma konto 21 „Rozrachunki z dostawcami”.




   2. Przyjęcie towarów (gratisów) na stan magazynowy:

 10.000 zł

        - Wn konto 33 „Towary”
          (w analityce: Gratisy),




        - Ma konto 30 „Rozliczenie zakupu”.




   3. Zaliczenie do kosztów wartości wydanych gratisów (z chwilą
       sprzedaży towarów, do których dodawane są gratisy):

 10.000 zł

        - Wn konto 40 „Koszty według rodzajów”
          (w analityce: Pozostałe koszty - koszty reklamy)
          koszt stanowiący koszt uzyskania przychodów,




        - Ma konto 33 „Towary”
          (w analityce: Gratisy).




   4. VAT należny z faktury wewnętrznej dokumentującej bezpłatne    
       przekazanie odbiorników: 

2.200 zł

        - Wn konto 40 „Koszty według rodzajów”
          (w analityce: Podatki i opłaty)
          koszt stanowiący koszt uzyskania przychodów,




        - Ma konto 22-2 „Rozrachunki z urzędem skarbowym z tytułu VAT
          należnego”.




Księgowania:




1.2. Sprzedaż premiowana usługą w świetle VAT

Prowadzimy stację paliw z obsługą gastronomiczną oraz parking. Wprowadziliśmy promocję polegającą na tym, że klient po wykupieniu usługi parkingowej za określoną kwotę uzyskuje prawo do nieodpłatnego spożycia w tym samym dniu posiłku w naszym barze. Czy wydanie posiłków podlega VAT? Czy jest zasadne dokumentowanie wydania posiłku z kuchni dowodem RW z wyceną na poziomie kosztu wytworzenia?

Jak wynika z pytania, zakup usługi parkingowej premiowany jest bonusem w postaci prawa do nieodpłatnego skorzystania z usługi gastronomicznej o określonej wartości. Usługa gastronomiczna jest tutaj premią, nagrodą za wykupienie innej usługi i przysługuje ona każdemu, kto skorzysta z parkingu. Taka konstrukcja promocyjna stanowi tzw. sprzedaż premiową - jest ona bardzo często stosowanym narzędziem marketingowym. Najczęściej spotykaną formą bonusu jest wprawdzie towar (np. paczka kawy przy zakupie ekspresu do jej parzenia), jednakże bonus w postaci świadczenia usługi również może być stosowany.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Artykuł 8 ust. 2 ww. ustawy ustanawia z kolei zasadę, w myśl której „nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.”

Na podstawie powołanych przepisów, oczywistą sprawą jest opodatkowanie usługi parkingowej (tutaj: usługi premiowanej) - jest to wszak odpłatne świadczenie usługi na terytorium kraju. Usługa gastronomiczna (tutaj stanowiąca premię) świadczona jest nieodpłatnie. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy świadczenie tej darmowej usługi w naszym przypadku wypełnia hipotezę z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, i tym samym podlega podatkowi VAT.

Wydanie przygotowanego posiłku świadczone jest na terytorium Polski oraz stanowi usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - podstawowe przesłanki opodatkowania są więc spełnione. Wydanie darmowego posiłku mieści się też w zakresie funkcjonalnym użytego w art. 8 ust. 2 sformułowania „wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług”. Zauważmy jednak, że w art. 8 ust. 2 wyraźnie zastrzeżono, iż wymienione tam nieodpłatne świadczenie usług traktuje się na równi z odpłatnym (a więc opodatkowanym) tylko wówczas, gdy:


  • świadczone nieodpłatnie usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,

  • przy nabyciu towarów i usług związanych ze świadczeniem nieodpłatnej usługi podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia zawartego w cenie podatku naliczonego.

Z dwóch powyższych przesłanek spełniona jest tylko ta druga - podatnik zaopatrując kuchnię w surowce oraz nabywając energię czy materiały pomocnicze ma prawo odliczać VAT. Natomiast trudno uznać za spełnioną przesłankę pierwszą - w przypadku sprzedaży premiowej świadczenie nieodpłatnej usługi jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Wydanie posiłku następuje w ramach realizacji sprzedaży premiowej, ta zaś jest elementem strategii marketingowej mającej na celu zwiększenie sprzedaży świadczonych usług parkingowych. Stwierdzenie w tych okolicznościach, że nieodpłatne świadczenie usługi gastronomicznej pozbawione jest związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, byłoby nielogiczne. Skoro nie jest spełniona przesłanka braku związku nieodpłatnego świadczenia usługi z działalnością przedsiębiorstwa, to nieodpłatna usługa nie wypełnia hipotezy art. 8 ust. 2 i jako taka nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT.

Podobnie orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 16 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 246/09, gdzie m.in. czytamy:

(...) opodatkowaniu podlegają tylko te nieodpłatnie świadczone usługi, które zostały wskazane w art. 8 ust. 2 u.p.t.u., a ponieważ nie zostały w nim wymienione usługi świadczone nieodpłatnie na cele związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, to nie ma żadnych podstaw, by twierdzić, iż podlegają one opodatkowaniu.”

Zastosowanie dowodu RW (rozchód wewnętrzny) dla udokumentowania wydania gratisowych posiłków z kuchni jest możliwe, choć nie jest to wydanie wewnętrzne sensu stricte. Kierownik jednostki dysponuje jednak swobodą w ustalaniu sposobu dokumentowania zdarzeń gospodarczych i może wyznaczyć tego rodzaju dokument jako właściwy dla rejestracji nieodpłatnego wydania posiłku z kuchni prowadzonego



Wydatki ponoszone podczas imprezy promującej produkty firmy

Firma budowlana prowadzi sprzedaż domków na wybudowanym przez siebie osiedlu. W celu przeprowadzenia prezentacji dla klientów wynajmowana jest agencja reklamowa oraz kupowane są produkty (kawa, herbata, słodycze, piwo i inne artykuły spożywcze). Gdy klienci przychodzą na spotkanie z dziećmi, dla dzieci kupowane są drobne zabawki, kredki, kolorowanki i inne gadżety. Spotkania organizowane są w karczmie, która następnie wystawia fakturę za usługę gastronomiczną. Czy wydatki te można uznać za koszt podatkowy?

Wskazane w pytaniu usługi nabyto w związku z akcją reklamową skierowaną do potencjalnego grona nabywców oferowanych produktów, w związku z czym związek poniesionych kosztów z możliwością uzyskania przychodów jest oczywisty.

Barierą dla zaliczenia tych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów może być jednakże art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP i odpowiednio art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PDOF. Przepis ten wyłącza z kosztów uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Wobec tego, dla odpowiedzi na zadane pytanie kluczowe znaczenie ma to, czy opisane wydatki należy uznać za wydatki o charakterze reprezentacyjnym, czy też powinny być postrzegane jako wydatki o charakterze typowo promocyjno-reklamowym.

Ponieważ ustawy o podatkach dochodowych nie zawierają własnego określenia reprezentacji, doktryna oraz piśmiennictwo fachowe odsyła w tym względnie do słownikowego zdefiniowania tego pojęcia, gdzie jest ono określane jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną (Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN z 2003 r.).

W świetle powyższego, w przypadku, o którym mowa w pytaniu, należałoby rozdzielić wydatki na te o charakterze reklamy i reprezentacyjne. Część wydatków będzie można zaliczyć w koszty, gdyż celem ich było przedstawienie potencjalnym, niewyselekcjonowanym z góry klientom oferty zakupu domków będących produktami firmy. Specyfika tego rodzaju produktu wymaga przeprowadzenia prezentacji w terenie, zaś poczęstunek jest elementem dodatkowym, związanym zapewne ze stosunkowo długim czasem trwania samej prezentacji. Także rozdawane dzieciom prezenty trudno uznać za przedmioty o reprezentacyjnym charakterze - ich celem jest po prostu wypełnienie dzieciom czasu, który dorośli spędzą na prezentacjach, rozmowach i negocjacjach.

Poczynione wydatki na artykuły spożywcze nie służyły konsumpcji samej w sobie, lecz miały charakter promocyjny, mający na celu pozyskanie klientów. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 18 lutego 2008 r., nr IP-PB3-423-471/07-2/DG, wyjaśnił:

(…) należy więc uznać, że wydatki na usługę cateringową, z uwagi że nie były wydatkiem samym w sobie służącym konsumpcji, lecz realizacji dalej idącego celu (prezentacja możliwości technicznych i konstrukcyjnych maszyn) stanowią koszt uzyskania przychodów. (…)”

Podobną argumentację należy przyjąć w odniesieniu do kosztów poniesionych na zakup drobnych upominków dla dzieci, które przyszły z rodzicami na prezentację domów.

Z kolei w interpretacji indywidualnej z 19 stycznia 2009 r., nr ILPB1/415-873/08-2/AG, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił:

(…) wydatki na zakup artykułów spożywczych, które są serwowane w ramach poczęstunku osobom biorącym udział w prezentacjach towarów firmy, stanowią element zwyczajowej uprzejmości. Służą tworzeniu oraz utrwalaniu pozytywnego wizerunku firmy na zewnątrz. Poczęstunek dla ewentualnych kontrahentów wpływa na lepsze postrzeganie przez nich firmy i utrwalanie jej pozytywnego obrazu. (…) za koszty uzyskania przychodów uznać można wydatki na zwyczajowo przyjętym poziomie, o ile nie będą one posiadały charakteru wytworności lub okazałości oraz będą gospodarczo i racjonalnie uzasadnione. (...)”

Powinniśmy mieć jednak na uwadze, że nie zawsze organy skarbowe zajmują tak korzystne dla podatników stanowisko. Rozbieżności interpretacyjne są następstwem zacierania się granicy pomiędzy tym, co ma wyłącznie charakter promocyjno-reklamowy a tym, co należałoby uznać już za reprezentację. W praktyce częstokroć trudno jest rozdzielić od siebie te dwa obszary działań.

Niezależnie od powyższego, w ciężar kosztów uzyskania przychodów nie powinniśmy zaliczać wydatków na zakup napojów alkoholowych (tutaj: piwa). Linia interpretacyjno-orzecznicza w stosunku do kwestii zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków na wszelkie napoje alkoholowe (niezależnie od tego, czy ich spożycie następuje w związku z reprezentacją, czy też w ramach działań jedynie promocyjnych), jest wyraźna i niekorzystna dla podatników. Spożycie napojów alkoholowych jest traktowane jako element działań o charakterze reprezentacyjnym.



Wydatki ponoszone na reklamę
3.1. Koszty utworzenia firmowej strony internetowej

W dobie powszechnej informatyzacji trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie firmy bez użycia Internetu. Korzystanie z sieci ułatwia bowiem dostęp do informacji, ofert handlowych, czy, chyba najważniejsze, pozyskanie nowych klientów. W obecnych czasach strona internetowa jest źródłem informacji o firmie i jej produktach.

Poniżej omawiamy podatkowe i ewidencyjne aspekty założenia własnego „www”.



1) Wydatki na utworzenie strony internetowej jako koszt uzyskania przychodów

Przy założeniu strony internetowej firmy wydziela się trzy podstawowe etapy:



  • zakup domeny (domena internetowa to adres internetowy danego podmiotu, który wykupił prawo do jego używania i dokonał rejestracji; najczęściej, w celu łatwiejszej identyfikacji, zawiera on nazwę podmiotu, np. www.gofin.pl),

  • wynajem miejsca na serwerze, tzw. hosting (po wykupieniu domeny przedsiębiorca umieszcza swoją stronę w Internecie; aby tego dokonać, wykupuje miejsce na serwerze, na którym strona będzie przetrzymywana, przez co może istnieć w Internecie i funkcjonować),

  • stworzenie szaty graficznej strony (treść plus elementy graficzne).

Ponadto, aby zapewnić tworzonej stronie dobre miejsce pośród wyświetlanych przez internetowe wyszukiwarki wyników, przedsiębiorca może wykupić usługę tzw. pozycjonowania strony.

Wszelkie tego typu działania niewątpliwie mają służyć uzyskaniu lub zwiększeniu przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Dodatkowo należy uwzględnić fakt, że wydatki na założenie strony internetowej (wykup domeny, wykup miejsca na serwerze, czy utworzenie szaty graficznej) nie są wymienione w katalogu kosztów i wydatków nieuważanych za koszty uzyskania przychodu, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP oraz art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF. Spełniają one zatem definicję kosztów uzyskania przychodów określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP oraz 22 ust. 1 ustawy o PDOF.



Przeniesienie praw autorskich

Pewne wątpliwości pojawiają się, gdy utworzenie strony internetowej wiąże się z przeniesieniem praw autorskich. Wówczas to powstaje pytanie, czy poniesione wydatki powinny być zaliczone bezpośrednio do kosztów podatkowych, czy może należy zaliczyć je do wartości niematerialnych i prawnych, i ujmować w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne.

Do wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji zalicza się nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (art. 22b ustawy o PDOF i art. 16b ustawy o PDOP).

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Jednak w naszej ocenie wydatki na utworzenie strony internetowej nie skutkują powstaniem składnika majątku zaliczanego do wartości niematerialnych i prawnych, nawet jeżeli jej utworzenie wiąże się z przeniesieniem praw autorskich. Wynika to z faktu, że strona internetowa zawierająca wszelkie dane firmy, adres, ofertę handlową, jest jedynie nośnikiem reklamy utworzonym pod konkretne zamówienie, przy wykorzystaniu udostępnionych przez firmę informacji. Dlatego trudno jest mówić w takim przypadku o autorskim prawie majątkowym. Zatem wydatki na ten cel mogą zostać odniesione bezpośrednio w koszty podatkowe. Podobnie jest w przypadku zakupu domen internetowych. Takie też stanowisko prezentują organy podatkowe, np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2010 r., nr IPPB5/423-720/09-2/PJ uznał, że:

(...) Przedmiotem zakupu są również prawa do domeny internetowej, która stanowi „element adresu internetowego”. Prawa te nie zostały wymienione w katalogu zawartym w treści art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym nie będą stanowić wartości niematerialnej i prawnej.



(...) Przedmiotowe wydatki (na nabycie prawa do tytułów prasowych, domeny internetowej) należy rozstrzygać na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który to przepis zawiera ogólną definicję kosztów uzyskania przychodów. (...)”.

Odnośnie momentu zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów organ podatkowy wyjaśnił:

(...) Mając na uwadze, iż ponoszone wydatki, zarówno odnoszące się do praw związanych z nabywanymi tytułami prasowymi, jak i domeną internetową („adres internetowy”) należy uznać za koszty poniesione w celu uzyskania przychodu, które nie mają charakteru kosztów bezpośrednio związanych z przychodami, zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis ten stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W przypadku wydatków pośrednio związanych z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami, o zaliczeniu ich w koszty podatkowe decyduje zatem faktyczny moment ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy).

Nie budzi wątpliwości fakt, że koszty związane z nabyciem przedmiotowych praw stanowiących przedmiot zapytania, dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. Jeżeli nie jest możliwe proporcjonalne przyporządkowanie kosztów do długości okresu, którego one dotyczą, z uwagi na fakt, iż okres ten w momencie poniesienia kosztu jest nieznany, koszty te należy rozpoznać w dacie ich poniesienia.

Z uwagi na powyższe, poniesione koszty na zakup praw do tytułów prasowych oraz domeny internetowej - winny być odniesione w ciężar kosztów uzyskania przychodów - jako koszt inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami - w dacie ich poniesienia. (...)”

W świetle przepisów bilansowych, jednostki prowadzące księgi rachunkowe stosują m.in. zasadę określoną w art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Wynika z niej obowiązek ujęcia w księgach rachunkowych wszystkich osiągniętych, przypadających na rzecz jednostki przychodów oraz obciążających ją kosztów związanych z tymi przychodami dotyczących danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Koszty dotyczące przyszłych okresów rozliczeniowych podlegają aktywowaniu i są rozliczane za pomocą rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zatem koszty są aktywowane, gdy spełniają definicję aktywów. Wydatki na opracowanie strony internetowej mogą przynieść w przyszłości korzyści ekonomiczne, np. w postaci zwiększenia przychodów, bowiem informacja będzie docierała do szerszego kręgu odbiorców, co oznacza, że mogą być aktywowane. Wobec tego, jeśli jednocześnie wydatki te są istotne, to jednostka może rozliczać je w czasie.



  1   2   3


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna