Sprawozdanie Rzeczypospolitej Polskiej z realizacji postanowień Konwencji o prawach dziecka w latach 1999-2010 spis treśCI



Pobieranie 1,26 Mb.
Strona13/25
Data15.02.2018
Rozmiar1,26 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   25

Odpowiedź na zalecenie CRC/C/15/Add.194 - pkt 41a)

Wsparcie edukacyjne dla uczniów niepełnosprawnych - Regulacje prawne

  1. Kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnych w Polsce stanowi integralną część systemu oświaty. Obszar ten regulują szczegółowo przepisy oświatowe, w szczególności przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty akty wykonawcze do tej ustawy.

Zgodnie z przepisami wspomnianej ustawy, system oświaty zapewnia w szczególności:

  • realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci do wychowania i opieki odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju,

  • dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, a także możliwości korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej
    i specjalnych form pracy dydaktycznej,

  • możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół przez dzieci i młodzież niepełnosprawną zgodnie z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz predyspozycjami psychofizycznymi.

System edukacji tworzy dla niepełnosprawnych dzieci i młodzieży możliwość spełniania obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki w wybranych przez rodziców przedszkolach, szkołach i placówkach. Dzieci
i młodzież mają zagwarantowane prawo do kształcenia się we wszystkich typach
i rodzajach przedszkoli i szkół:

  1. przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych,

  2. przedszkolach i szkołach integracyjnych,

  3. przedszkolach i szkołach specjalnych,

  4. oddziałach integracyjnych i specjalnych zorganizowanych w szkołach ogólnodostępnych,

  5. szkołach specjalnych zorganizowanych w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych dla uczniów pobierających naukę poza miejscem zamieszkania.

Decyzję w sprawie wyboru szkoły dla dziecka, w tym dla dziecka z niepełnosprawnością zawsze podejmują rodzice (opiekunowie prawni).

  1. Przedszkola, szkoły i placówki, do których uczęszczają dzieci i młodzież posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, zapewniają im specjalną organizację nauki, metody pracy, różne formy stymulacji, rewalidacji, terapii i usprawniania, realizowane w ramach zajęć rewalidacyjnych, dostosowanych do ich potrzeb rozwojowych.

Ponadto, ustawa o systemie oświaty, przepisem art. 67, nakłada na każdą szkołę obowiązek zapewnienia uczniom możliwości korzystania z pomieszczeń do nauki
z niezbędnym wyposażeniem, ze świetlicy, z biblioteki, z zespołu urządzeń sportowych
i rekreacyjnych oraz gabinetu profilaktyki zdrowotnej i pomocy przedlekarskiej.

W kształceniu uczniów z różnymi niepełnosprawnościami (niesłyszących, słabosłyszących, z niepełnosprawnością ruchową, niewidomych, słabowidzących,


z autyzmem) w normie intelektualnej i uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi, w których jedną z niepełnosprawności jest upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, obowiązuje podstawa programowa kształcenia ogólnego taka sama jak uczniów pełnosprawnych (na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego
w poszczególnych typach szkół
).

Podstawa programowa podkreśla m.in. znaczenie rozwoju społecznego uczniów, a co za tym idzie kształtowanie postaw odpowiedzialności, poczucia własnej wartości, szacunku dla innych ludzi oraz gotowości do podejmowania inicjatyw i innych postaw istotnie ważnych dla poszanowania praw osób niepełnosprawnych. W przypadku wychowania przedszkolnego stanowi, że jego celem jest m.in. rozwijanie umiejętności społecznych dzieci oraz stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych. Celem edukacji wczesnoszkolnej jest natomiast wspomaganie dziecka w rozwoju intelektualnym, społecznym, etycznym. Ważne jest również takie wychowanie, aby dziecko na miarę swoich możliwości było przygotowane do życia w zgodzie z samym sobą i innymi ludźmi. Zadaniem szkoły jest m.in. poszanowanie godności dziecka, zapewnienie mu przyjaznych, bezpiecznych i zdrowych warunków do nauki i zabawy, rozwijanie samodzielności oraz odpowiedzialności za siebie i najbliższe otoczenie oraz sprzyjanie rozwojowi cech osobowości dziecka koniecznych do aktywnego i etycznego uczestnictwa w życiu społecznym.



  1. Uczniowie upośledzeni w stopniu umiarkowanym lub znacznym w szkołach podstawowych i gimnazjach realizują odrębną podstawę programową. Dla dzieci
    i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim, w wieku od 3 do 25 lat, organizowane są zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze w formie zespołowej lub indywidualnej. Celem tych zajęć jest wspomaganie rozwoju dzieci i młodzieży, rozwijanie zainteresowania otoczeniem oraz uzyskiwanie niezależności od innych osób
    w funkcjonowaniu w codziennym życiu.

  2. Rozwiązania prawne i organizacyjne przyjęte w celu zapewnienia uczniom niepełnosprawnym powodzenia w nauce, poprzez odpowiednie warunki do nauki
    i pomoc psychologiczno-pedagogiczną oraz zatrudnienie nauczycieli i specjalistów
    do prowadzenia zajęć w sposób dostosowany do potrzeb i możliwości rozwojowych tej grupy uczniów:

a) rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół, określające zmniejszoną liczebność oddziałów w przedszkolu i szkołach dla dzieci wymagających m.in. prowadzenia zajęć z wykorzystaniem alfabetu Braille’a, języka migowego, komunikacji wspomaganej i stosowania alternatywnych metod komunikacji (niewidomych, słabowidzących, niesłyszących i słabosłyszących, z autyzmem);

b) rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r.


w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych, określające m.in.,
że w szkolnym planie nauczania należy dodatkowo uwzględnić dla uczniów niepełnosprawnych, w zależności od rodzaju i stopnia niepełnosprawności uczniów następujące zajęcia rewalidacyjne: korekcyjne wad postawy, korygujące wady mowy, orientacji przestrzennej i poruszania się, nauki języka migowego lub innych alternatywnych metod komunikacji, oraz inne, wynikające z programów rewalidacji.
Dla uczniów z niepełnosprawnościami przeznacza się dodatkowo 30 godz. na zajęcia rewalidacyjne w trzyletnim okresie nauczania, co oznacza po 10 godz. w tygodniu dla oddziału;

c) rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych. Przepisy ww. rozporządzenia nakładają na przedszkola, szkoły i oddziały ogólnodostępne oraz szkoły i oddziały integracyjne obowiązek zapewnienia dzieciom i młodzieży niepełnosprawnym oraz niedostosowanym społecznie realizacji zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, odpowiednich warunków do nauki, sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych, realizacji programu wychowania przedszkolnego, programu nauczania, programu wychowawczego i programu profilaktyki, dostosowanych do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych lub indywidualnego programu edukacyjnego, z wykorzystaniem odpowiednich form i metod pracy dydaktycznej


i wychowawczej, zajęć rewalidacyjnych lub zajęć socjoterapeutycznych, stosownie do potrzeb, oraz integrację ze środowiskiem rówieśniczym.

W przedszkolach i szkołach integracyjnych oraz z oddziałami integracyjnymi zatrudnia się dodatkowo nauczycieli posiadających kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela w odpowiednich typach i rodzajach specjalnych przedszkoli


i szkół oraz odpowiednich specjalistów, w celu współorganizowania kształcenia integracyjnego;

d) rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach. Przepisy tego rozporządzenia wskazują,


że przedszkola specjalne, w tym przedszkola specjalne działające w ośrodkach, oddziały specjalne w przedszkolach ogólnodostępnych, szkoły specjalne, w tym szkoły specjalne działające w ośrodkach, oraz oddziały specjalne w szkołach ogólnodostępnych zapewniają: realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, odpowiednie warunki do nauki, sprzęt specjalistyczny i środki dydaktyczne, realizację programu wychowania przedszkolnego, programu nauczania, programu wychowawczego i programu profilaktyki, odpowiednich dla danego rodzaju niepełnosprawności i stopnia upośledzenia umysłowego, z wykorzystaniem odpowiednich form i metod pracy dydaktycznej i wychowawczej, wielospecjalistyczną ocenę poziomu funkcjonowania ucznia dokonywaną nadanym etapie edukacyjnym, nie rzadziej niż raz
w roku, przez nauczycieli i specjalistów pracujących z uczniem, będącą podstawą opracowania i modyfikowania indywidualnego programu edukacyjnego określającego zakres zintegrowanych działań nauczycieli i specjalistów oraz rodzaj zajęć rewalidacyjnych lub zajęć socjoterapeutycznych prowadzonych z uczniem, zgodnie z jego indywidualnymi potrzebami edukacyjnymi i możliwościami psychofizycznymi, udzielanie pomocy rodzicom (prawnym opiekunom) dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie, w zakresie doskonalenia umiejętności niezbędnych we wspieraniu ich rozwoju, jak również integrację ze środowiskiem rówieśniczym
i przygotowanie do samodzielności w życiu dorosłym.

  1. Szkoły i placówki, w których uczą się dzieci i młodzież z niepełnosprawnościami organizują zindywidualizowane kształcenie na podstawie stosownego orzeczenia lub opinii, wydanych przez zespół orzekający publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej. Również na podstawie ww. orzeczenia
    o potrzebie kształcenia specjalnego uczniowie lub absolwenci z niepełnosprawnościami przystępują do sprawdzianu przeprowadzanego w ostatnim roku nauki w szkole podstawowej, egzaminu przeprowadzanego w ostatnim roku nauki w gimnazjum, egzaminu maturalnego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe,
    w warunkach i formie dostosowanych do rodzaju ich niepełnosprawności.

Dostosowanie warunków przeprowadzania sprawdzianu, egzaminu gimnazjalnego, egzaminu maturalnego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe do uwarunkowanych niepełnosprawnością indywidualnych potrzeb rozwojowych
i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia lub absolwenta polega
w szczególności na zminimalizowaniu ograniczeń wynikających z niepełnosprawności, wykorzystaniu odpowiedniego sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych odpowiednim przedłużeniu czasu przewidzianego na przeprowadzenie sprawdzianu lub egzaminu, jak również na zapewnieniu obecności w czasie sprawdzianu lub egzaminu specjalisty z zakresu danej niepełnosprawności, jeżeli jest to niezbędne dla uzyskania właściwego kontaktu z uczniem lub absolwentem lub pomocy w obsłudze sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych.

Ponadto, dla uczniów i absolwentów niepełnosprawnych, posiadających orzeczenie


o potrzebie kształcenia specjalnego, przystępujących do sprawdzianu, egzaminu gimnazjalnego, egzaminu maturalnego lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe przygotowuje się odpowiednio zestawy zadań albo arkusze egzaminacyjne, dostosowane do rodzaju niepełnosprawności.

Ocenianie osiągnięć edukacyjnych i zachowania ucznia odbywa się w ramach oceniania wewnątrzszkolnego zgodnie z wewnątrzszkolnymi zasadami oceniania zawartymi


w statucie danej szkoły lub placówki, opracowanymi zgodnie z przepisami.

  1. Celem podejmowanych, przez resort edukacji, działań było również zapewnienie możliwości objęcia dziecka potrzebnym wsparciem i specjalistyczną opieką jak najwcześniej, tj. od momentu zauważenia niepokojących symptomów związanych z jego rozwojem. System oświaty od 2005 roku zapewnia możliwość organizowania działań stymulujących rozwój małego dziecka już od momentu wykrycia niepełnosprawności,
    a zatem nawet od urodzenia, jeśli dziecko rodzi się z niepełnosprawnością, do rozpoczęcia nauki w szkole. Według danych statystycznych systemu informacji oświatowej w 2009 r. działaniami wczesnego wspomagania objętych było 14.601 małych dzieci. W 2010 r. liczba dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju wzrosła do 15.394.

Zasięg wsparcia edukacyjnego dla uczniów niepełnosprawnych

  1. Nauka obecnie jest obowiązkowa od 7. roku życia do ukończenia 18. roku życia i trwa do ukończenia co najmniej gimnazjum (art. 15 ustawy z dnia 7 września 1991 r.
    o systemie oświaty). W przypadku dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie, ich kształcenie może być prowadzone aż do ukończenia przez ucznia:

  1. 18. roku życia – w przypadku szkoły podstawowej;

  2. 21. roku życia – w przypadku gimnazjum;

  3. 24. roku życia – w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej;

  4. 25. roku życia – w przypadku dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim,
    realizujących zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna i orzecznictwo psychologiczno-pedagogiczne

  1. Dzieci i młodzież niepełnosprawne i zagrożone niepełnosprawnością mogą korzystać z pomocy poradni psychologiczno-pedagogicznych w zakresie diagnozy, terapii dysfunkcji rozwojowych, pomocy psychologicznej i pedagogicznej oraz poradnictwa zawodowego.

Na wszystkich etapach edukacyjnych dzieci i młodzież niepełnosprawna otrzymują wsparcie psychologiczno-pedagogiczne m. in. w postaci dostosowanych do ich poziomu rozwoju psychofizycznego indywidualnych programów edukacyjnych, form pomocy psychologiczno-pedagogicznej, specjalistycznych zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych i innych o charakterze terapeutycznym, odpowiednio do ich potrzeb. Szkoły specjalne tworzą własne zaplecza do wspierania rozwoju uczniów, m.in. w postaci gabinetów fizjoterapii, małych basenów do ćwiczeń w wodzie, montażu dźwigów osobowych, sal doświadczania świata oraz stymulacji zmysłów.

Dyrektorzy przedszkoli i szkół, na podstawie zaleceń zawartych w orzeczeniach


o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanych przez zespoły orzekające działające
w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych zobowiązani są do zapewnienia uczniom kształcenia, wychowania i opieki, stosownie do rodzaju ich niepełnosprawności. Rodzice dzieci niepełnosprawnych coraz częściej uczestniczą
w spotkaniach zespołów orzekających (w poradniach psychologiczno-pedagogicznych) diagnozujących potrzeby rozwojowe i edukacyjne dzieci. Wybór formy kształcenia
i wychowania (szkoła ogólnodostępna, integracyjna lub specjalna bądź ośrodek specjalny) należy do rodziców lub opiekunów dziecka.

Wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów niepełnosprawnych w działaniach szkół i placówek oświatowych

  1. Szkoły i placówki oświatowe są zobowiązane do zapewnienia możliwości równego dostępu uczniów niepełnosprawnych do edukacji, na równi z ich pełnosprawnymi rówieśnikami. W tym celu przepisy oświatowe dotyczące kształcenia specjalnego umożliwiają:

  1. w przedszkolach i szkołach integracyjnych oraz oddziałach integracyjnych zapewnienie pomocy dodatkowego nauczyciela posiadającego kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela w odpowiednich typach i rodzajach specjalnych przedszkoli i szkół oraz zatrudnienie odpowiednich specjalistów, w celu współorganizowania kształcenia integracyjnego,

  2. odpowiednie wyposażenie i oprzyrządowanie stanowiska do nauki (dostosowane do rodzaju niepełnosprawności ucznia), w tym w komputery zaopatrzone w linijkę brajlowską, syntezatory głosu i skanery niezbędne dla uczniów niewidomych lub słabowidzących, komputery osobiste dla uczniów nieporozumiewających się głosem, ale mających możliwości pisania na klawiaturze komputera, nauczanie alternatywnych metod komunikacji uczniów niemówiących,

  3. nieodpłatne udostępnienie odpowiednich podręczników i pomocy dydaktycznych,

  4. dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia i jego tempa przyswajania wiedzy,

  5. wspieranie efektywności uczenia się poprzez dostosowaną do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych dzieci i młodzieży pomoc psychologiczną i pedagogiczną oraz specjalistyczne zajęcia rewalidacyjne,

  6. finansowanie kształcenia specjalnego realizowanego w klasach i szkołach specjalnych, klasach i szkołach integracyjnych oraz w szkołach ogólnodostępnych poprzez przekazywanie z budżetu państwa zwiększonej subwencji oświatowej w wysokości dostosowanej do rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego,

  7. częściowo płatny pobyt w internacie dla uczniów pobierających naukę poza miejscem zamieszkania (rodzice ponoszą jedynie częściowy koszt żywienia, tzw. koszt surowca),

  8. dostosowanie budynków i sal lekcyjnych do potrzeb uczniów niepełnosprawnych, likwidację barier architektonicznych oraz montaż dźwigów osobowych dla uczniów z niepełnosprawnością ruchową, we współpracy z organami prowadzącymi szkoły
    i placówki,

  9. w autobusach przeznaczonych do przewozu uczniów dostosowanie przynajmniej jednego miejsca dla potrzeb uczniów poruszających się na wózkach lub o kulach,

  10. dostosowanie warunków i form przeprowadzania zewnętrznych egzaminów i sprawdzianów do potrzeb i możliwości uczniów niepełnosprawnych.

  1. Przykładem międzyresortowych działań na rzecz poprawy dostępności dzieci przewlekle chorych i niepełnosprawnych do edukacji w ogólnodostępnych placówkach oświatowych jest inicjatywa Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Traktowania utworzenia Zespołu do spraw przeciwdziałania dyskryminacji dzieci przewlekle chorych. W ramach tych działań przygotowano materiały informacyjno-edukacyjne dla dyrektorów szkół i nauczycieli placówek oświatowych, które pozwolą na zdobycie podstawowej wiedzy i umiejętności, niezbędnych do sprawowania opieki nad dzieckiem przewlekle chorym w czasie pobytu w placówce systemu oświaty: „Dziecko z astmą w szkole
    i przedszkolu”, „Dziecko z cukrzycą w szkole i przedszkolu”, „Dziecko z padaczką
    w szkole i przedszkolu”, „Dziecko z hemofilią w szkole i przedszkolu”, „Dziecko przewlekle chore – psychologiczne aspekty funkcjonowania dziecka w szkole
    i przedszkolu”.

Kształcenie zawodowe uczniów niepełnosprawnych

  1. W celu przygotowania młodzieży niepełnosprawnej do uczestnictwa w życiu społecznym, w tym do pracy zawodowej, kształcenie specjalne na poziomie ponadgimnazjalnym organizowane jest w:

  1. zasadniczych szkołach zawodowych,

  2. liceach: ogólnokształcących, profilowanych, uzupełniających,

  3. technikach, technikach uzupełniających,

  4. szkołach policealnych.

Wybór zawodowej szkoły specjalnej uzależniony jest głównie od stanu zdrowia, predyspozycji i aspiracji uczniów oraz możliwości kształcenia w ogólnodostępnych szkołach zawodowych w miejscu zamieszkania uczniów lub w ich pobliżu.

Dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, kończących naukę na poziomie gimnazjum, od roku szkolnego 2004/2005 funkcjonuje nowy typ szkoły ponadgimnazjalnej – 3-letnia szkoła przysposabiająca do pracy.

Istnieje również możliwość uczestniczenia dorosłych osób niepełnosprawnych, po zakończeniu kształcenia w szkołach młodzieżowych, w kształceniu ustawicznym prowadzonym przez centra kształcenia ustawicznego.

Przygotowanie uczniów niepełnosprawnych do uczestnictwa w życiu społecznym


  1. Dzieciom niepełnosprawnym zostały stworzone możliwości udzielania zintegrowanej pomocy, w tym edukacyjnej, w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka – w okresie od urodzenia (od momentu wykrycia niepełnosprawności) do rozpoczęcia nauki w szkole. Zespoły wczesnego wspomagania rozwoju dziecka mogą być tworzone w przedszkolach i szkołach podstawowych, w tym specjalnych, oraz w ośrodkach, a także w publicznych i niepublicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych. Głównym celem pracy zespołu wczesnego wspomagania rozwoju jest pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka, prowadzone bezpośrednio z dzieckiem i jego rodziną.

Integrowanie edukacji powszechnej i specjalnej – jako element integracji społecznej

  1. W celu tworzenia ujednoliconego systemu edukacji obejmującego kształcenie ogólnodostępne, integracyjne i specjalne, kuratoria oświaty oraz placówki doskonalenia nauczycieli (regionalne i centralne) organizują konferencje szkoleniowe oraz kursy doskonalące dla dyrektorów szkół ogólnodostępnych, integracyjnych, specjalnych, poradni psychologiczno-pedagogicznych, dla nauczycieli i specjalistów zatrudnionych
    w tych szkołach i poradniach oraz dla jednostek samorządu terytorialnego, jako organów prowadzących szkoły/placówki. Celem tych działań jest przekazanie wiedzy o potrzebach uczniów niepełnosprawnych, o sposobach organizacji kształcenia, wychowania i opieki nad uczniami niepełnosprawnymi, zarówno w szkołach i oddziałach ogólnodostępnych, jak też integracyjnych i specjalnych.

Uczelnie wyższe (m. in. Akademia Pedagogiki Specjalnej) oferują nauczycielom doskonalenie na studiach podyplomowych oraz kursach kwalifikacyjnych, a ośrodki doskonalenia nauczycieli opracowują różne formy doskonalenia zawodowego nauczycieli, w tym w zakresie pedagogiki specjalnej.

Dla nauczycieli szkół, w szczególności ogólnodostępnych, kształcących uczniów niepełnosprawnych, w Ministerstwie Edukacji Narodowej, bądź z inicjatywy ministerstwa, przygotowane zostały poradniki zawierające wskazówki do pracy z uczniem niepełnosprawnym, przykładowe scenariusze zajęć przedmiotowych i innych.



Podręczniki dla uczniów niepełnosprawnych

  1. Zgodnie z art. 71d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty podręczniki szkolne i książki pomocnicze do kształcenia specjalnego dla uczniów z upośledzeniem umysłowym, niewidomych, słabowidzących i niesłyszących są dofinansowywane
    z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw oświaty
    i wychowania.

Każdego roku w budżecie zadaniowym MEN zabezpieczane są środki na dofinansowanie zakupu podręczników szkolnych i książek pomocniczych dla uczniów niewidomych, słabowidzących, niesłyszących i z upośledzeniem umysłowym.

Począwszy od 2009 r. wypracowana została nowa formuła realizacji zadania


w odniesieniu do uczniów niewidomych, tj. udostępnianie szkołom i placówkom elektronicznej wersji adaptowanych podręczników i zeszytów ćwiczeń. Adaptacje wskazanych przez szkoły kształcące uczniów niewidomych podręczników umieszczane są na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji Narodowej w specjalnie opracowanym
w tym celu systemie informatycznym, umożliwiającym dyrektorom szkół i placówek bieżące ich pobieranie, zgodnie z indywidualnymi potrzebami edukacyjnymi uczniów.

Natomiast podręczniki wykonane w druku powiększonym, przeznaczone dla uczniów słabowidzących, szkoły i placówki otrzymują w wersji wydrukowanej, zgodnie ze złożonym do Ministerstwa Edukacji Narodowej zapotrzebowaniem.




1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   25


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna