Spis treści



Pobieranie 7,45 Mb.
Strona8/45
Data23.10.2017
Rozmiar7,45 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   45
Symbol Korporacji Carnegie.
Korporacja Carnegie to ostatnia ‘fundacja’ na tej liście. Fundację w 1911 roku założył biznesmen i przemysłowiec Andrew Carnegie. Jako ciekawostkę mogę powiedzieć, iż był on wymieniany obok Astora jako pierwowzór Sknerusa McKwacza.

Doradcą Carnegie’ego był Elihu Root, jeden z ojców założycieli Rady Stosunków Zagranicznych. Korporacja odgrywa w Nowym Porządku znacznie mniejszą rolę niż inne ‘fundacje’. Strona fundacji to http://www.carnegie.org/.


Fundacja jest związana z Carnegie Endowment for International Peace (CEIP). Ten think tank w 1910 roku również założył Andrew Carnegie. Jego prezesem w latach 1912-1925 był Elihu Root. Kolejnym prezesem w latach 1925-1945 był Nicholas Murray Butler, zwolennik Mussoliniego w latach 20’ i nazistów w latach 30’. Ba! Butler w 1933 roku zaprosił do siebie ambasadora III Rzeszy w USA Hansa Luthera.

Następcą Butlera był skazany na 5 lat więzienia komunista Alger Hiss.

Następca Hissa, prezes CEIP od 1950 do 1971 roku Joseph Esrey Johnson to członek Grupy Bilderberg.

Obecna prezes od 1997 roku, Jessica Tuchman Mathews, to członek Komisji Trójstronnej, CFR, RF, RBF i Brookings Institution.

Przewodniczącym CEIP w latach 1946-1952 był John Foster Dulles, sekretarz stanu USA i ważna postać Operacji Ajax – obalenia premiera Iranu Mossadeka dla celów brytyjskiego przemysłu naftowego. Parę lat po obaleniu Mossadeka Dulles uczestniczył w obaleniu demokratycznie wybranego niewygodnego USA rządu Gwatemali Jacobo Arbenza Guzmána. Guzmán godził w interesy United Fruit Company, Amerykańskiej firmy działającej w Gwatemali. Na jej czele stał wtedy Allen Dulles, szef CIA i brat Johna Fostera.

John Foster Dulles był również członkiem CFR i RF.

Następcą Dullesa w CEIP w latach 1952-1958 był Harvey Hollister Bundy, członek Skull&Bones na Yale w 1909 roku.

Kolejnym przewodniczącym CEIP ze Skull&Bones był William H. Donaldson, który piastował stanowisko w latach 1999-2003.



Rada Stosunków Zagranicznych.


„Niewidzialny rząd”

Dan Smoot, pomocnik wiekowego szefa FBI Edgara Hoovera, na temat CFR.


„Będziemy mieć rząd światowy, czy się to nam podoba czy nie. Jedyną otwartą kwestią pozostaje to, czy rząd taki zostanie osiągnięty siłą czy dobrowolnie”.

Bankier James Warburg przed senacką komisją stosunków zagranicznych 17 lutego 1950 roku; Warburg to członek CFR i syn Paula Warburga, współtwórcy CFR.


„Rada Stosunków Zagranicznych jest amerykańskim oddziałem stowarzyszenia powstałego w Anglii w 1919 roku, wierzącego, że granice narodowe powinny być wymazane i powinno ustanowić się władzę ogólnoświatową.”

Barry Goldwater, senator, republikański kandydat na prezydenta w 1964 roku.


„Przez długi czas czułem, że Franklin Delano Roosevelt stworzył wiele koncepcji i idei na korzyść USA. Lecz to nie on. Większość z jego koncepcji, jego ‘polityczna amunicja’ był ostrożnie stworzone z wyprzedzeniem przez ogólnoświatową grupę finansową CFR.”

Curtis Dall, ‘FDR- My Exploited Father-In-Law’.


„Rada Stosunków Zagranicznych to 'establishment'. Nie tylko ma wpływ i władzę w kluczowych decyzjach, tworzy pozycje na najwyższych poziomach rządu by stosować odgórne naciski, lecz także ustanawia i używa jednostki i organizacje do nacisków oddolnych, celem usprawiedliwienia decyzji na wysokim poziomie, które przekształcają USA z suwerennej Republiki Konstytucyjnej w służalczy stan dyktatury jednego świata.”

Senator John Rarick w 1971 roku.


„Instytucje międzynarodowe powstałe w 1945 roku - ONZ, Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy - przewidziano w badaniach rady.”

New York Magazine, 7 października 1996 roku.


„Nowy Porządek Świata musi być budowany nie od góry, a od dołu (...) ale koniec końców, pod wpływem zawirowania wokół narodowej niepodległości, wyżerając ją kawałek po kawałku osiągnięte zostanie o wiele więcej niż w przypadku użycia staromodnego ataku frontalnego.”

Członek CFR Richard Gardner w organie prasowym CFR, Foreign Affairs, w numerze kwietniowym w 1974 roku.


„Nie znam żadnej ważnej decyzji odnośnie polityki amerykańskiej, która by nie była sugestią Rady Stosunków Zagranicznych.”

Charles Levinson.





Symbol CFR. cfr.org
Rada Stosunków Zagranicznych, Council on Foreign Relations, CFR. Inne polskie nazwy tej potężnej organizacji to Rada Stosunków Międzynarodowych, Rada Stosunków z Zagranicą; Rada ds. Stosunków Zagranicznych; Rada Polityki Zagranicznej. Strona Rady to http://www.cfr.org/.
CFR boleśnie przewijała się pisząc o 9/11. Można odnieść wrażenie, że Rada odegrała kluczową rolę przynajmniej w świadomym ukrywaniu prawdy o tej zbrodni.

Początkowym szefem Komisji 9/11 miał być członek CFR, Henry Kissinger. Henry musiał zrezygnować po tym, ale ostatecznie szefami Komisji zostało dwoje ludzi - Thomas Kean i Lee Hamilton. Oboje byli umoczeniu. Kean to człowiek uwikłany w kręgi biznesowe Bushów i bin Ladenów; partner biznesowy Khalida bin Mafhouza, który reprezentował interesy Salema bin Ladena w koncernie naftowym Harken Energy założonym przez Georga Busha, szef koncernu naftowego Amerada Hess (koncern związany jest ze saudyjskim naftowym Delta Oil, które jest partnerem w sprawie budowy rurociągu przez Afganistan), członek zarządu Grupy CIT.

Hamilton zaś to doradca bezpieczeństwa narodowego, człowiek związany ściśle z Biurem Bezpieczeństwa Narodowego, CIA i wojskiem.

Zarówno Hamiltona, jak i Keana łączyło coś jeszcze – oboje byli członkami CFR.

Członkiem CFR był również przyjaciel Condoleezzy Rice i członek Aspen Strategy Group – kierownik wykonawczy Komisji 9/11 Philip Zelikow.

Prezesem CFR był człowiek utajniający inny największy spisek w historii USA - John J. McCloy z Komisji Warrena utajniającej prawdę na temat zamachu na Johnego Kennedy’ego.




Hilary Clinton, sekretarz stanu w rządzie Barracka Obamy, prominentny polityk partii Demokratycznej, przemawia w Radzie Stosunków Zagranicznych. http://www.prisonplanet.com/hillary-clinton-cfr-tells-government-what-it-should-be-doing.html.
Rada to superwpływowa organizacja. Na powyższym zdjęciu mamy przemawiającą w jej siedzibie Hilary Clinton w lipcu 2009 roku. Sekretarz stanu Clinton cieszy się z otwarcia placówki Rady nie daleko siedziby jej departamentu, ponieważ, jak sama powiedziała, nie będzie miała daleko do miejsca, w którym mówi się jej, wręcz rozkazuje, co ma robić. Oto słowa Hilary:

„Jestem zachwycona być tutaj w tej nowej kwaterze. Byłam często, niech zgadnę, na macierzystym statku Nowego Yorku, ale to świetnie mieć placówkę Rady właśnie tu, na dole ulicy z departamentu stanu.

Wielokrotnie dostawaliśmy porady z Rady, więc to będzie oznaczać, że nie będę musiała iść tak daleko, by mówiono mi co powinniśmy robić i jak powinniśmy myśleć na temat przyszłości. (!!!)”
Hilary przyznała, że to Rada mówi jej, jak kierować departamentem stanu. A patrząc na ludzi należących do Rady można odnieść wrażenie, że Rada kieruje wszystkimi departamentami, administracjami i organizacjami. Do Rady należało siedmiu prezydentów USA, z czego dwoje – George Bush junior i Bill Clinton – również w czasie urzędowania. Jak powiedział Joseph Kraft, dziennikarz należący zarówno do Rady jak i Komisji Trójstronnej, Rada

„stała się bliska organowi, który C. Wright Mills nazwał Elitą Władzy - grupa ludzi o podobnych interesach i spojrzeniu na świat, kształtujących wydarzenia z niewrażliwych pozycji poza sceną.

CFR wykorzystując swoich ludzi zajmujących najwyższe stanowiska administracji USA de facto kontroluje politykę tego państwa. W 1975 roku członek CFR admirał Chester Ward oraz Phyllis Shafy wydają książkę ‘Kissinger na kozetce’, w której piszą:

„Kiedy członkowie CFR zdecydują, że rząd Stanów Zjednoczonych powinien przyjąć określoną politykę, uruchomione zostają znaczne zasoby badawcze CFR, by rozwinąć emocjonalną i intelektualną argumentację wspierającą tę nową politykę, a przy okazji zdyskredytować intelektualnie i politycznie wszelką opozycję.”


Ward, jako były członek CFR dość dosadnie określił główną rolę CFR w polityce USA:

„zniweczenie suwerenności USA i niepodległości narodowej na korzyść wszechpotężnego rządu światowego”.


Ward pisał wraz z Shafy, że 95% członków CFR wie, że celem działać Rady jest przystąpienie USA do światowego rządu.



1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   45


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna