Sieci Ad-hoc w technologii Bluetooth



Pobieranie 327,52 Kb.
Strona2/3
Data24.02.2019
Rozmiar327,52 Kb.
1   2   3

2.3 Sieci typu single-hop i multi-hop


Większość istniejących rozwiązań komercyjnych bazuje na sieciach typu single-hop. W sieci tego typu zakłada się, że wszystkie urządzenia są w swoim zasięgu. A zatem nadawca może transmitować dane bezpośrednio do odbiorcy, bez udziału dodatkowych węzłów pośredniczących. Szersze rozpowszechnienie się tego typu sieci wiąże się przede wszystkim z łatwością implementacji. Co natomiast dają sieci multi-hop? Jak wspomniano wcześniej, bardzo korzystną cechą sieci multi-hop jest większa pojemność sieci. Sieć typu multi-hop umożliwia jednoczesną transmisję wieloma niezależnymi ścieżkami. Niezależność ścieżek zmniejsza ponadto interferencje pomiędzy poszczególnymi węzłami, co dodatkowo zwiększa szybkość transmisji bezprzewodowej w porównaniu do sieci single-hop, gdzie urządzenia współdzielą wspólną przestrzeń. Na rysunku 2 przedstawiono porównanie wpływu komunikacji typu single-hop i multi-hop na węzły nieuczestniczące w przesyłaniu danych. Jak łatwo zauważyć liczba węzłów, na które oddziaływuje transmisja jest w przypadku sieci single-hop znacznie większa.

Innym bardzo istotnym czynnikiem przemawiającym na korzyść sieci multi-hop jest zmniejszenie poboru mocy. Jest to o tyle ważne, że urządzenia przenośne zasilane są zwykle własnymi akumulatorami, a więc konieczne jest oszczędne dysponowanie zasobami energii.




Rys. 2. Porównanie wpływu transmisji w sieci typu multi-hop i single-hop na węzły sieci

Oczywiście zdarzają się sytuacje, kiedy nie ma innej możliwości połączenia się z odległym węzłem jak tylko wykorzystanie sieci typu multi-hop. Dzieje się tak, gdy odległość pomiędzy nadawcą i odbiorcą przekracza możliwości technologii bezprzewodowej.

Wspomniane zalety sieci typu multi-hop okupione są bardziej skomplikowanymi algorytmami transmisji danych oraz bardziej zawodną transmisją. Dopuszczenie mobilności węzłów biorących udział w transmisji powoduje przykładowo, że wybrana ścieżka działająca poprawnie w danym momencie, za chwilę może zostać przerwana w wyniku np. wyjścia węzła pośredniczącego z zasięgu lub zaniku zasilania któregoś z węzłów. Konieczne jest wtedy znalezienie ścieżki zastępczej. Ma to oczywiście bardzo niekorzystny wpływ na szybkość i jakość transmisji. Będzie to miało odbicie w jakości transmisji danych w czasie rzeczywistym, gdzie nadmierne zwiększenie opóźnienia powoduje utratę informacji. Nagła utrata ścieżki do odbiorcy ma również niekorzystny wpływ na transmisję danych np. z wykorzystaniem protokołu TCP, co ma związek z kontrolą przepływu danych. Częste zmiany trasy wywołane mobilnością węzłów sieci powodują, że TCP nadmiernie wykorzystuje mechanizm powolnego startu, a to znacząco obniża wydajność protokołu. W [2] przedyskutowano jaki wpływ na transmisję TCP ma zastosowanie różnych sposobów routingu oraz zaproponowano modyfikację TCP tak, aby wyeliminować uruchomienie mechanizmu powolnego startu na skutek utraty ścieżki.

Kolejnym istotnym aspektem związanym z sieciami typu multi-hop jest konieczność opracowania algorytmów, które pozwolą na przekazywanie pakietów pomiędzy węzłami w taki sposób, aby zapewnić komunikację pomiędzy odbiorcą i nadawcą. Tym zajmują się protokoły routingu w sieciach ad hoc.




1   2   3


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna