Sakramenty I modlitwa kazania katechizmowe cykl czytań „C



Pobieranie 0,93 Mb.
Strona1/25
Data03.07.2018
Rozmiar0,93 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   25


SAKRAMENTY
I MODLITWA


Kazania katechizmowe
CYKL CZYTAŃ „C”

2012-2013


SAKRAMENTY
I MODLITWA


Kazania katechizmowe
CYKL CZYTAŃ „C”

2012 – 2013

Przemyśl 2012

Kolegium redakcyjne:



ks. dr Waldemar Janiga

ks. dr Piotr Kandefer

o. mgr Paweł Solecki OFMConv
Redakcja naukowa i skład:

ks. dr Wacław Siwak

ks. dr Waldemar Janiga
Projekt okładki:

ks. mgr lic. Bartosz Rajnowski
Adiustacja tekstu:

s. mgr Krystyna Kasperczyk Sł. NMP Starow

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Przemyślu

L.dz. 2322/077/2012 z dnia 5 listopada 2012 roku



bp Adam Szal – Wikariusz Generalny

ks. Bartosz Rajnowski – Kanclerz Kurii

ISBN 978-83-88522-83-3

Wydawca:


Wydawnictwo Archidiecezji Przemyskiej

37-700 Przemyśl, Plac Katedralny 4a

Tel.: 16 678 66 94; fax.: 16 678 26 74
Druk:

TECHGRAF Łańcut



WPROWADZENIE




Papież Benedykt XVI listem apostolskim Porta fidei ogłosił w Kościele Rok Wiary, który rozpoczął się 11 października 2012 r., w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II oraz dwudziestą rocznicę opublikowania Katechizmu Kościoła Katolickiego. Ojciec Święty wśród wielu wskazań do godnego i owocnego przeżycia tego czasu, podkreślił konieczność zintensyfikowania refleksji na temat treści wiary (Porta fidei, 8) „wyznawanej, celebrowanej, przeżywanej i przemodlonej” (Porta fidei, 9). „Cenną i niezbędną pomocą w uzyskaniu dostępu do systematycznej wiedzy na temat treści wiary jest dla wszystkich Katechizm Kościoła Katolickiego. [...] Właśnie w tej perspektywie Rok Wiary powinien wyrazić wspólne zobowiązanie do ponownego odkrycia i studium podstawowych treści wiary, które znajdują w Katechizmie Kościoła Katolickiego swą systematyczną i organiczną syntezę. W samej swojej strukturze, Katechizm Kościoła Katolickiego przedstawia rozwój wiary (...). Po wyznaniu wiary następujące wyjaśnienie życia sakramentalnego, w którym Chrystus jest obecny, działa i nadal buduje swój Kościół. Bez liturgii i sakramentów wyznanie wiary nie miałoby skuteczności, gdyż zabrakłoby łaski, która wspiera świadectwo chrześcijan. Podobnie, nauczanie Katechizmu na temat życia moralnego nabiera swego pełnego znaczenia, jeżeli umieszczane jest w kontekście wiary, liturgii i modlitwy” (Porta fidei, 11).

W powyższe zalecenie dobrze wpisuje się program głoszenia kazań katechizmowych, rozpoczęty w naszej Archidiecezji w drugą niedzielę Adwentu ubiegłego roku. W tym czasie duszpasterze starali się przybliżyć treść arty­kułów pierwszej (Wyznanie wiary) i trzeciej części (Życie w Chrystusie) Katechizmu. W obecnym roku duszpasterskim kazania katechizmowe dotyczyć będą sakramentów świętych i modlitwy, głoszone w oparciu o artykuły części drugiej (Celebracja misterium chrześcijańskiego) oraz czwartej (Modlitwa chrześci­jańska) Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Pragniemy przypomnieć, że kazania zosta­ły rozłożone na wszystkie niedziele roku liturgicznego, z pomi­nięciem pierwszych niedziel miesiąca – tzw. niedziel adoracyjnych (z wyjątkiem pierwszej niedzieli grudnia 2012) oraz następujących uroczystości roku liturgicznego: Triduum Paschalnego, Bożego Naro­dzenia i Bożego Ciała, jak również niedziel, na które są przewidziane listy pasterskie tj.: pierwszej niedzieli Adwentu, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu, święta św. Szczepana, Niedzieli Świętej Rodziny.

Opracowujący kazania, którym w tym miejscu bardzo serdecznie dziękujemy, zasadniczo realizowali temat według wyznaczonej przez kolegium redakcyjne następującej merytorycznej struktury każdej jednostki: 1) problem, sytuacja egzysten­cjalna, 2) myśl biblijna z czytań lub myśl z tekstów liturgicznych (co Pan Bóg na to?); 3) KKK lub Kompendium – wykład nauki Kościoła; 4) zastoso­wanie życiowe – konkrety, aplikacje praktyczne.

Wartym zaznaczenia jest, iż zamieszczone w zbiorze teksty są propozycjami realizacji katechizmowych tematów kazań i stanowią tylko pomoc w trudzie ich przygotowywania.

Ksiądz abp Józef Michalik w słowie skierowanym do katechetów i duszpasterzy Archidiecezji Przemyskiej z okazji rozpoczęcia roku szkolnego i katechetycznego, przypominając o obowiązku głoszenia kazań katechizmowych, napisał: „Wiążę duże nadzieje z tym przedsięwzięciem duszpasterskim bowiem jest to obdarowywanie wiernych Dobrą Nowiną o zbawieniu w wymiarze pogłębionych prawd wiary, sakramentów, przykazań Bożych i modlitwy. Jestem przekonany, że stojąc u progu Roku Wiary [...], będzie to szczególna pomoc w pracy nad żywotnością naszej wiary i naszych podopiecznych”.
Redaktorzy



Ks. Piotr Kandefer – Przemyśl

DLACZEGO MAMY CHODZIĆ DO KOŚCIOŁA?

II Niedziela Adwentu – 9 grudnia 2012


KKK nr 1066 – 1083 (Komp. nr 218 – 221)
Dlaczego mamy chodzić do kościoła? To pytanie usłyszało już wielu rodziców. Jest ono stawiane także wiele razy na katechezie. Na pewno pada także przy różnego rodzaju rodzinnych czy towarzyskich spotkaniach. Dlaczego księża tak bardzo upierają się, że trzeba być w niedzielę i święta na mszy świętej w kościele, przecież modlić się można wszędzie. Co więcej modlitwa we wspólnocie rodzinnej, modlitwa w lesie czy w górach albo nad jeziorem bardziej niż nudne i miernej jakości obrzędy odprawiane w kościele kierują moje myśli i uczucia ku Bogu. Takie poglądy wypowiadane są często i niestety, niekiedy nawet ci, którzy uważają się za dobrych katolików przyznają im rację. Spróbujmy zatem na dzisiejszym spotkaniu podjąć trud poszukiwania właściwej odpowiedzi na to, nurtujące wielu pytanie.

Do kościoła idzie się przede wszystkim po to, aby wspólnie modlić się uczestnicząc w świętych obrzędach. Są nimi najpierw msza św., potem inne sakramenty: chrzest, małżeństwo czy bierzmowanie.


W kościele także przystępujemy do spowiedzi, wyznając przed Bogiem swoje grzechy oraz uczestniczymy w nabożeństwach takich jak choćby różaniec, litanie, droga krzyżowa czy wielkopostne gorzkie żale. To wszystko czyni się po to, aby oddać chwałę Bogu, uczcić Pana Boga czyli pokazać, że On jest dla nas kimś najważniejszym. Czynności te są także po to, aby dać nam możliwość spotkania z Panem Bogiem. To spotkanie z Bogiem polega przede wszystkim na słuchaniu Pana Boga, który do nas mówi przez słowa i symbole oraz na dawaniu odwiedzi Bogu przez nasze ludzkie słowa czy śpiewy oraz znaki naszej czci, choćby przez klękanie, składanie rąk czy przynoszenie kwiatów. Tak dokonuje się przedziwne spotkanie człowieka z Bogiem, który w tych zwykłych obrzędach zniża się do człowieka i przemawia do niego w ludzkim języku słów i znaków. Tenże Bóg oczekuje na odpowiedź ze strony człowieka wyrażoną po ludzku w słowie i znaku.

Ktoś powie, że z Panem Bogiem można się spotykać na wiele sposobów. To prawda. Z Bogiem spotykamy się w modlitwie osobistej, z Bogiem spotykamy się czytając indywidualnie Pismo Święte. Bóg jest w drugim człowieku, zwłaszcza cierpiącym i ubogim. Boga możemy poznać i zbliżyć się do Niego przez piękno i mądrość świata, który wyszedł spod jego ręki. Możliwości spotkania z Bogiem jest wiele, ale żadna z nich nie dorównuje cudownemu spotkaniu z Bogiem w świętych czynnościach liturgicznych.

Można to łatwiej zrozumieć poprzez analogię do naturalnego zjawiska, z którym każdy z nas spotyka się wiele razy. Wszyscy wiem, że w powietrzu jest para wodna. Możemy się o tym przekonać w zimy dzień kiedy wychodzimy na dwór i oddychamy, z pary wodnej zebranej w chmurach pada deszcz a w chłodny i wilgotny dzień zachodzą parą okna w samochodzie. W atmosferze jest woda w postaci pary, to jasne, ale czy tej wody, która jest w atmosferze można się napić. Oczywiście, że nie. Aby napić się wody trzeba zaczerpnąć jej ze źródła, ze studni czy z rzeki albo strumienia, lub po prostu odkręcić kran. Podobnie ma się rzecz ze spotkaniem z Bogiem. Liturgia jest to jakby „Boży kran” albo lepiej mówiąc źródło, z którego możemy nasycić się Bogiem. Dzieje się tak, ponieważ obecność Pana Boga w liturgii jest wyjątkowa i najdoskonalsza. Tylko bowiem w czynnościach liturgicznych mamy możliwość doświadczenia Boga obecnego w działaniu sakramentalnym, w którym przez wiarę mamy całkowitą pewność, że Bóg jest obecny. Przykładem tego jest przede wszystkim Najświętsza Eucharystia, gdzie pod postaciami chleba i wina jest realnie obecny sam Pan Jezus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Tylko w liturgicznej czynności jaką jest udzielanie sakramentu chrztu świętego, człowiek staje się przybranym dzieckiem Bożym i otrzymuje prawdziwe uczestnictwo w tajemnicy zbawienia. Liturgia to wspaniałe, wyjątkowe i najdoskonalsze spotkanie z Bogiem jakiego może dostąpić człowiek na ziemi. Pięknie o tej prawdzie naucza ostatni Sobór i Katechizm: „… liturgia jest czynnością świętą w najwyższym stopniu, której skuteczności z tego samego tytułu i w tym samym stopniu nie posiada żadna inna czynność Kościoła” (por. KL 7, Komp. 219, KKK 1070). A zatem tu na ziemi człowiek nigdzie nie może uświęcić się bardziej niż w liturgii Kościoła.

Kościół naucza, że liturgia stanowi szczyt, do którego zmierza cała działalność Kościoła i zarazem jest źródłem, z którego płynie cała jego moc (por KL 10, KKK 1074) toteż, rozumując w perspektywie wiary nic nie jest tak skutecznym źródłem Bożej łaski i nic nie jest bardziej cenne dla chrześcijanina ponad uczestnictwo w liturgii.

Ta wartość liturgii płynie z tego, że liturgiczne spotkanie z Bogiem choć podobne do spotkania człowieka z człowiekiem jest doskonalsze od ludzkich spotkań. Człowiek spotykając się z drugim najczęściej z nim rozmawia i go słucha, patrzy na niego i sam jest obserwowany, komunikuje drugiemu swoje myśli i uczucia, opowiada o sobie, pracuje z drugim człowiekiem a niekiedy mu pomaga, pielęgnuje go gdy cierpi. To wszystko ma także miejsce w liturgicznym spotkaniu, Bóg nas słucha, opowiada o sobie i nam pomaga, jednak w żadnym ludzkim spotkaniu druga osoba nie jest w stanie zjednoczyć się ze mną udzielając mi swojego życia. Nawet małżonkowie choć żyją razem pod jednym dachem i dzielą stół i wszystko co mają, żyją wspólnie, ale osobnym życiem, mąż ma swoje życie, a żona swoje życie. Nawet matka, która nosi w swym łonie dziecko choć jest z nim zjednoczona, to jednak ona ma swoje życie, a dziecko swoje życie. Jest jednak możliwe w relacji człowiek – Bóg. Dzieje się to właśnie w liturgii. Tutaj następuje zjednoczenie życia Boga i człowieka. W liturgii bowiem, którą my czynimy, modląc się, śpiewając, klękając, łamiąc chleb, jedząc i pijąc, żyje Bóg w Chrystusie. To Chrystus sprawuje liturgię, ale na ziemi sprawuje ją naszymi ustami i rękami. W liturgii te wszystkie nasze czynności stają się czynnościami Chrystusa. Gdy my się modlimy, to On się w nas modli, gdy my składamy ofiarę - On składa ofiarę, gdy kapłan przebacza grzechy – On przebacza grzechy. W liturgii On jest w nas, a my w Nim. Jego życie staje się naszym życiem. Nie ma nigdzie doskonalszego spotkania, nie ma w żadnych innych odniesieniach tak doskonałego zjednoczenia jak spotkanie z Bogiem w liturgii. Gdy jestem w kościele i uczestniczę w liturgii, Pan Jezus nie tylko jest we mnie, ale działa również przez mnie, mówi, modli się, składa swoją ofiarę i przede wszystkim oddaje cześć należną Ojcu.

W końcu trzeba jeszcze powiedzieć o tym, że w liturgicznym spotkaniu Pan Jezus który włącza nas w swoje życie włącza nas w to, co było najważniejsze w Jego życiu, czyli w swoją śmierć i zmartwychwstanie. Uczestnicząc w liturgii nie tylko głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, ale w sposób sakramentalny razem z Nim umieramy i razem z Nim rodzimy się do nowego życia. Jego droga przez krzyż do chwały w liturgii staje się naszą drogą.

To wszystko można pojąć jedynie przez wiarę. Dlatego pytanie postawione na początku naszego rozważania: dlaczego mamy chodzić do kościoła dla człowieka niewierzącego rzeczywiście pozostanie bez odpowiedzi. Tylko wiara, że w liturgii przeżywamy nasze spotkanie z Chrystusem i stajemy się uczestnikami Jego życia stanowi dla nas wystarczającą rację dla poświęcenia czasu na uczestnictwo i gorliwego zaangażowania w święte czynności liturgii Kościoła. Przygotowując się poprzez Adwent do przyjścia Chrystusa w chwale, już doświadczamy Jego obecności i radości spotkania z Nim.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   25


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna