Rynek finansowy jest miejscem na którym dochodzi do zawierania transakcji kapitatałem finansowym



Pobieranie 358,12 Kb.
Strona1/5
Data13.06.2018
Rozmiar358,12 Kb.
  1   2   3   4   5


1. Miejsce rynku kapitałowego na rynku finansowym.
Rynek finansowy stanowi miejsce zawierania transakcji mających za przedmiot kapitał finansowy, na którym działają dwie kategorie uczestników: pożyczkobiorcy i pożyczkodawcy1. Na rynku tym następuje zderzenie podaży tego kapitału, tworzonej przez podmioty mające nadwyżki finansowe i poszukujące możliwości korzystnych inwestycji, z popytem kreowanym przez podmioty chcące pozyskać środki finansowe na cele inwestycyjne lub konsumpcyjne. Na rynek finansowy składają się dwa zasadnicze segmenty:


  • rynek pieniężny

  • rynek kapitałowy

Rynek pieniężny jest rynkiem na którym zawierane są transakcje finansowe o terminie spłaty krótszym niż jeden rok. Oznacza to, że środki pozyskane na tym rynku są wykorzystywane na bieżące potrzeby pożyczkobiorcy np. na uzupełnienie kapitału obrotowego, nie zaś na cele inwestycyjne. Jest to rynek najbardziej płynnych instrumentów finansowych, cechujący się jednocześnie największym bezpieczeństwem. Do najważniejszych instrumentów wykorzystywanych na tym rynku należą: weksle, czeki, certyfikaty depozytowe, krótkoterminowe kredyty i lokaty bankowe, bony skarbowe.

W odróżnieniu od rynku pieniężnego rynek kapitałowy umożliwia pozyskiwanie środków finansowych na cele inwestycyjne. Na rynku kapitałowym zawierane są transakcje o charakterze średnio- i długoterminowym, co oznacza, że termin ich realizacji jest dłuższy niż rok. Należy tu jednak dodać, że na rozwiniętych rynkach kapitałowych do transakcji długoterminowych zalicza się transakcje o terminie realizacji dłuższym niż cztery lata a w sytuacji gdy dana operacja finansowa ma termin krótszy niż cztery lata traktowana jest jako krótkoterminowa2.

Specyficznym segmentem rynku finansowego jest rynek walutowy. Rynek walutowy jest ogniwem łączącym rynki pieniężne i kapitałowe różnych państw, nie będąc jednocześnie ani rynkiem pieniężnym, ani kapitałowym, jako że na rynku walutowym zawierane są transakcje walutowe zarówno krótkoterminowe (charakterystyczne dla rynku pieniężnego), jak i długoterminowe (charakterystyczne dla rynku kapitałowego). Zakupione na rynku walutowym środki płatnicze obcych państw mogą być wykorzystane do spłaty zobowiązań wynikających z podpisanych umów, do nabywania różnego rodzaju aktywów na rynku wewnętrznym danego kraju (gdy np. inwestorzy niemieccy kupują złotówki, za które potem nabywają polskie bony skarbowe), a także w celach spekulacyjnych i interwencyjnych (bank centralny dokonuje transakcji na rynku walutowym dla utrzymania kursu waluty krajowej na pożądanym poziomie). Gra popytu i podaży na tym rynku prowadzi do ustalenia się kursów walutowych.

Rynek kapitałowy tworzą trzy elementy: rynek kredytowy (lokaty i kredyty średnio- i długoterminowe), rynek hipoteczny (nieruchomości zabezpieczone hipoteką) oraz rynek papierów wartościowych. Należy tu podkreślić, że przedstawiony powyżej podział jest tylko jednym z możliwych podziałów rynku kapitałowego.

W zależności od przyjętego kryterium rynek papierów wartościowych można podzielić na:






Rynek publiczny i prywatny


O rynku publicznym mówimy wówczas, gdy papiery wartościowe są oferowane do sprzedaży szerokiemu kręgowi potencjalnych odbiorców. W Polsce zagadnienie to jest regulowane art. 2. ustawy „Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi” z dnia 21 sierpnia 1997 r., który brzmi:
Publicznym obrotem papierami wartościowymi, zwanym dalej "publicznym obrotem", jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nie oznaczonego adresata.
Rynek publiczny jest rynkiem regulowanym, co zgodnie z ustawą oznacza, że:


  • w obrocie na tym rynku znajdują się tylko papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu,

  • przy kojarzeniu ofert nabycia i zbycia tych papierów musi być zapewniony powszechny i równy dostęp do informacji rynkowej w tym samym czasie,

  • zachowane są jednakowe warunki nabywania i zbywania tych papierów.

Kolejną bardzo istotną cechą rynku publicznego jest to, że obrót na tym nim może być dokonywany tylko i wyłącznie za pośrednictwem spółek lub banków prowadzących działalność maklerską. Podobnie w przypadku oferty publicznej (emisji akcji lub obligacji) obowiązkowe jest korzystanie z pośrednictwa domu maklerskiego.

Rynek prywatny (niepubliczny) jest rynkiem niezorganizowanym i niesformalizowanym. Do tego rynku nie znajdują zastosowania przepisy ustawy „Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi”, a aktami prawnymi regulującymi obrót na tym rynku są kodeks cywilny i handlowy. Do zawierania transakcji na tym rynku dochodzi w drodze osobistych negocjacji pomiędzy zainteresowanymi stronami bądź za pośrednictwem maklerów, zawsze jednak z pominięciem instytucji rynku publicznego.
Rynek pierwotny i wtórny

Na rynku pierwotnym dochodzi do sprzedaży nowo wyemitowanych papierów wartościowych. Na rynku tym nie jest dokonywany obrót tymi walorami lecz jedynie ich sprzedaż pierwotnym inwestorom, w wyniku czego następuje transformacja kapitału na papiery udziałowe (akcje) lub wierzytelnościowe (obligacje). Jeżeli emisja będzie miała charakter publiczny to, zgodnie z wymogami polskiego prawa, emitent jest zobowiązany do korzystania z pośrednictwa domu maklerskiego. W takim przypadku na rynku pierwotnym wystąpią następujące podmioty: emitent, pośrednik i inwestorzy. Bardzo często emitenci w celu zagwarantowania sobie powodzenia emisji podpisują umowy gwarancyjne (z bankiem, domem maklerskim, a w przypadku dużych emisji, z konsorcjum banków) na mocy których gwarant zobowiązuje się do objęcia nie sprzedanych na rynku pierwotnym walorów. Uwzględniając powyższą uwagę możemy stwierdzić, że na rynku pierwotnym mamy następujące podmioty: emitenta, pośrednika, gwaranta oraz inwestorów.

Na wtórnym rynku papierów wartościowych dochodzi do zawierania transakcji kupna-sprzedaży walorów wyemitowanych i zakupionych na rynku pierwotnym. Istnienie wtórnego rynku jest warunkiem koniecznym dla powodzenia emisji na rynku pierwotnym. Brak rynku wtórnego oznaczałby dla inwestorów konieczność zamrożenia kapitału na dłuższy okres czasu, niską płynność papierów wartościowych, a w rezultacie brak zainteresowania inwestycjami w te walory. Emitenci z kolei zostaliby pozbawieni możliwości zgromadzenia kapitału inwestycyjnego, co prowadziłoby do ograniczenia ich zdolności do ekspansji i rozwoju. Dobrze rozwinięty i płynny wtórny rynek kapitałowy spełnia w gospodarce następujące, bardzo ważne funkcje ekonomiczne3:


  • Dokonuje wyceny kapitału na podstawie kształtowanie się rynkowych cen papierów wartościowych,

  • Wpływa na mobilizację kapitału poprzez kształtowanie się trendów koniunktury znajdujących się w obrocie papierów wartościowych,

  • Umożliwia transformację kapitału na różne instrumenty rynku kapitałowego, a także jego przepływ na różne rynki.





  1   2   3   4   5


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna