Rok akademicki



Pobieranie 43,43 Kb.
Data30.12.2017
Rozmiar43,43 Kb.

Rok akademicki:


2017/2018

Grupa przedmiotów:




Numer katalogowy:







Nazwa przedmiotu1):

TEORIE NAUCZANIA I UCZENIA SIĘ MAŁEGO DZIECKA

ECTS 2)

2

Tłumaczenie nazwy na jęz. angielski3):

Teaching and learning theories of child

Kierunek studiów4):

Pedagogika

Koordynator przedmiotu5):

dr Henryk Raszkiewicz

Prowadzący zajęcia6):

dr Henryk Raszkiewicz

Jednostka realizująca7):

Katedra Edukacji i Kultury, Zakład Psychologii

Wydział, dla którego przedmiot jest realizowany8):

Wydział Nauk Społecznych

Status przedmiotu9):

a) przedmiot specjalistyczny

b) stopień pierwszy, rok trzeci

c) stacjonarne

Cykl dydaktyczny10):

semestr 5/zimowy

Jęz. wykładowy11): polski




Założenia i cele przedmiotu12):

1. Rozszerzenie poznania psychospołecznego rozwoju dziecka w okresie przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

2. Wprowadzenie w pojęcia i zagadnienia psychologicznych teorii uczenia się i nauczania ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i wychowania małego dziecka.

3. Rozumienie kategorii używanych w praktykach psychoedukacyjnych w aspekcie behawioralnym, poznawczym, humanistycznym i psychodynamicznym.

4. Wspomaganie rozwoju uzdolnień oraz czynności językowych i komunikacyjnych małego dziecka.

5. Kształtowanie motywacji, uspołecznienia, moralności i podmiotowości małego dziecka.


Formy dydaktyczne, liczba godzin13):

wykład, 30 godzin.

Metody dydaktyczne14):

przedstawienie zagadnień z elementami rozwiązań praktycznych.

Pełny opis przedmiotu15):

1. ABC psychologicznych teorii uczenia się. 2. Modyfikacja zachowania dziecka według teorii behawiorystycznych. 3. Uczenie się dziecka w ujęciu poznawczym Alberta Bandury. 4. Uczenie się i nauczanie w rozwoju operacji intelektualnych – podejście Jeana Piageta. 5. Uczenie się dziecka przez nabywanie praktyk społecznych – podejście Lwa S. Wygotskiego. 6. Uczenie się rówieśnicze i uczenie się kooperatywne – psychologia dziecka po Piagecie i Wygotskim. 7. Motywacja małych dzieci w uczeniu się i nauczaniu. 8. Uczenie się i nauczanie małych dzieci języka i czynności komunikacyjnych. 9. Problemy nauczania i uczenia się małych dzieci według podejścia psychodynamicznego – teorie Donalda W. Winnicotta i Anny Freud. 10. Nauczanie i uczenie się dziecka według podejścia humanistycznego.

Wymagania formalne (przedmioty wprowadzające)16):

psychologia ogólna i psychologia rozwojowa.




Założenia wstępne17):


Efekty kształcenia18):

01 – student rozszerzył swoją wiedzę o rozwoju psychospołecznym w okresie przedszkolnym i wczesnoszkolnym;

02 – student zna pojęcia i zagadnienia psychologicznych teorii uczenia się i nauczania ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i wychowania małego dziecka;

03 – student korzysta z kategorii pojęciowych stosowanych w behawioralnym, poznawczym, humanistycznym i psychodynamicznym aspekcie praktyk psychoedukacyjnych;

04 – student potrafi wspomagać rozwój uzdolnień oraz czynności językowych i komunikacyjnych małego dziecka;

05 – student okazuje postawę do aktywnego kształtowania motywacji, uspołecznienia i podmiotowości małego dziecka.




Sposób weryfikacji efektów kształcenia19):

egzamin pisemny.

Forma dokumentacji osiągniętych efektów kształcenia 20):

pytania egzaminacyjne, prace studentów, prezentacja komputerowa.


Elementy i wagi mające wpływ na ocenę końcową21):

wyniki egzaminu.


Miejsce realizacji zajęć22):

sala dydaktyczna.



Literatura podstawowa i uzupełniająca23):

Literatura podstawowa:

H.R. Schaffer, Psychologia dziecka, PWN 2014.

M.H. Dembo, Stosowana psychologia wychowawcza, WSiP 2000.

M. Ledzińska, E. Czerniawska, Psychologia nauczania. Ujęcie poznawcze, PWN 2011.

J. Johns, Sprzyjające otoczenie, w: S. Budd, R. Rusbridger, Współczesna psychoanaliza brytyjska, Oficyna Ingenium 2008.

A.E. Kazdin, Jak krok po kroku wprowadzić trwałą zmianę w relacji z dzieckiem. Czarna Owca 2014.



Literatura uzupełniająca:

R. J. Gerrig, P. G. Zimbardo, Psychologia i życie, rozdz. Zachowanie przystosowawcze: warunkowanie i uczenie się, PWN 2006.

J. Wadsworth, Psychologia Piageta, WSiP 2011.

R. Edgcumbe, Anna Freud, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne 2007.




UWAGI24):


Wskaźniki ilościowe charakteryzujące moduł/przedmiot25) :




Szacunkowa sumaryczna liczba godzin pracy studenta (kontaktowych i pracy własnej) niezbędna dla osiągnięcia zakładanych efektów kształcenia18) - na tej podstawie należy wypełnić pole ECTS2:

50 h

Łączna liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje na zajęciach wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich: wykłady – 1,2.

1.2 ECTS

Łączna liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje w ramach zajęć o charakterze praktycznym: przygotowanie do egzaminu – 0,4, egzamin – 04.

0,8 ECTS

Tabela zgodności kierunkowych efektów kształcenia z efektami przedmiotu 26)




Nr /symbol efektu

Wymienione w wierszu efekty kształcenia:

Odniesienie do efektów dla programu kształcenia na kierunku

01

Student rozszerzył swoją wiedzę o rozwoju psychospołecznym w okresie przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

K_W05

02

Student zna pojęcia i zagadnienia psychologicznych teorii uczenia się i nauczania ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i wychowania małego dziecka.

K_W09

03

Student korzysta z kategorii pojęciowych stosowanych w behawioralnym, poznawczym, humanistycznym i psychodynamicznym aspekcie praktyk psychoedukacyjnych.

K_U02

04

Student potrafi wspomagać rozwój uzdolnień oraz czynności językowych i komunikacyjnych małego dziecka.

K_U09

05

Student okazuje postawę do aktywnego kształtowania motywacji, uspołecznienia i podmiotowości małego dziecka.

K_K03





©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna