Środki pieniężne otrzymane od firmy faktoringowej



Pobieranie 14,65 Kb.
Data28.12.2017
Rozmiar14,65 Kb.

Środki pieniężne otrzymane od firmy faktoringowej

Jak zaprezentować w bilansie środki otrzymane od faktora z tytułu świadczonych usług faktoringowych? Czy należy je skompensować i wykazać per saldo z należnościami z tytułu dostaw i usług wraz z informacją o zobowiązaniach warunkowych w informacji dodatkowej sprawozdania, czy też należy je wykazać w pasywach bilansu jako zobowiązania wobec faktora?

Faktoring to usługa finansowa pozwalająca firmom poprawić płynność finansową oraz zabezpieczyć się przed ryzykiem niewypłacalności odbiorców. Istota faktoringu sprowadza się do nabywania wierzytelności przysługujących przedsiębiorcom wobec ich dłużników (odbiorców) przez wyspecjalizowane jednostki gospodarcze (np. banki). W ramach usługi faktoringu faktor zobowiązuje się również do świadczenia na rzecz faktoranta usług dodatkowych, polegających na przejęciu ryzyka niewypłacalności dłużnika, windykacji należności, finansowaniu przez dyskonto. Jest to zatem specyficzny sposób kredytowania należności handlowych. W związku z działalnością faktoringową, faktor pobiera różnego rodzaju opłaty, które najczęściej mają charakter prowizji (wynagrodzenie za czynności związane z nabyciem oraz administrowaniem należnościami) oraz tzw. odsetki dyskontowe za okres od momentu kupna wierzytelności do terminu zapłaty wierzytelności.

Biorąc pod uwagę kryterium przejęcia ryzyka niewypłacalności dłużnika wyróżnia się:

1) faktoring właściwy (pełny) - polegający na tym, że faktorant przenosi wierzytelność definitywnie na faktora. Faktor przejmuje tu pełne ryzyko niewypłacalności dłużnika, co oznacza, że nie ma on do zbywcy wierzytelności (faktoranta) regresu, w sytuacji gdy nie uda mu się ściągnąć długu,

2) faktoring niewłaściwy (niepełny) - kiedy to faktorant przenosi wierzytelność na faktora, ale bez przejęcia przez faktora ryzyka niewypłacalności dłużnika. Z chwilą zapłaty należności wygasa zobowiązanie wobec faktora z tytułu postawionych do dyspozycji jednostki środków. Niespłacone na czas należności faktor zwraca i żąda zwrotu wstępnie przekazanych środków.

W księgach rachunkowych faktoring pełny można traktować analogicznie jak sprzedaż wierzytelności, zaś faktoring niepełny (tj. bez przejęcia przez faktora odpowiedzialności za wypłacalność dłużnika) można traktować jak umowę pożyczki lub kredytu.

Jak wynika z pytania kontrahent zawarł umowę faktoringu niepełnego. W księgach rachunkowych operacje gospodarcze tego rodzaju faktoringu mogą przebiegać zapisami:

1. WB - otrzymanie pożyczki (kredytu) od faktora - banku (zazwyczaj przy przelewie faktor potrąca opłatę za usługę):

- Wn konto 13-0„Rachunek bieżący”,
- Ma konto 24„Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Pożyczka faktoringowa).

2. Opłaty na rzecz faktora - ewidencja na podstawie faktury VAT:

a) wartość netto

- Wn konto 75-1„Koszty finansowe”,


- Ma konto 30„Rozliczenie zakupu”,

b) VAT naliczony

- Wn konto 22-1„VAT naliczony i jego rozliczenie”,
- Ma konto 30„Rozliczenie zakupu”,

c) wartość ogółem

- Wn konto 30„Rozliczenie zakupu”,
- Ma konto 24„Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Pożyczka faktoringowa).

3. PK - rozliczenie konta dłużnika w związku ze spłatą wierzytelności z faktury VAT (informacja od faktora o spłacie):

- Wn konto 24„Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Pożyczka faktoringowa),
- Ma konto 20„Rozrachunki z odbiorcami” (w analityce: Rozrachunki ze spółką „Y”).

4. WB - ewentualny zwrot pożyczki:

- Wn konto 24„Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Pożyczka faktoringowa),
- Ma konto 13-0„Rachunek bieżący”.

Z powyższej ewidencji wynika, iż przy faktoringu niepełnym saldo na koncie kontrahenta (jako należność) pozostaje do momentu jego rozliczenia z faktorem. Dopiero w momencie uzyskania informacji od faktora o zapłacie następuje jego rozliczenie w korespondencji z kontem 24 „Pozostałe rozrachunki”, na którym zaksięgowano rozliczenie z faktorem z tytułu pożyczki.



Jeżeli do dnia bilansowego jednostka nie otrzyma informacji od faktora o spłacie należności, to kwotę:

1) należności wykazuje w aktywach bilansu w pozycji B.II.2 lit. a) - jako należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług,



2) zobowiązania wobec faktora wykazuje - naszym zdaniem - w pasywach bilansu w pozycji B.III.2 lit. c) - jako inne zobowiązania finansowe. Z uwagi na fakt, iż umowę o faktoring traktuje się w księgach na równi z pożyczką, nie będzie błędem wykazanie zobowiązania wobec faktora w pozycji B.III.2 lit. a) - jako zobowiązania krótkoterminowe - kredyty i pożyczki.




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna