Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides



Pobieranie 0,79 Mb.
Strona1/19
Data20.11.2017
Rozmiar0,79 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19

Strona z




Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides

PRAWO MIĘDZYNARODOWE PUBLICZNE

Podstawowe zagadnienia prawa międzynarodowego.



1. Społeczność międzynarodowa:

  1. ogół suwerennych państw. Utrzymujących stosunki wzajemne regulowane przez prawo międzynarodowe

  2. ogół niesuwerennych podmiotów, czyli wszystkich uczestników stosunków międzynarodowych wyposażonych w zdolność do działania na płaszczyźnie międzynarodowej, których prawa i obowiązki są regulowane przez prawo międzynarodowe.

Geneza społeczności międzynarodowej:

    • w Europie państwa należały do wspólnego kręgu kulturowego (rodzina „narodów państw chrześcijańskich”), sprzyjało to rozwojowi stosunków międzynarodowych.

    • Pokój westfalski z 1648r.- oznaczał kres panowania cesarza i rozpoczął w Europie okres stosunków opartych na stopie równości.

    • Konferencje dyplomatyczne w Osnabruck i Munster – powstanie „rodziny narodów”

    • Wiek XIX – powstanie pierwszych organizacji międzynarodowych (unii administracyjnych) w wyniku szybkiego postępu na płaszczyźnie nauki, wymiany międzypaństwowej itp. (ujednolicenie miar i wag, zagadnienia komunikacji i łączności międzynarodowej itp.)

    • Wykształcenie się poczucia wzajemnych więzów, czemu towarzyszył rozwój prawa międzynarodowego określającego zasady i formy stosunków międzynarodowych.

    • Poszerzanie się społeczności międzynarodowej: Ameryka Łacińska, kraje bałkańskie, Turcja, Japonia, Persja, Synaj, Chiny.

Skład społeczności:

    • ogół państw, które weszły do społeczności nie tyle w wyniku czy poprzez uznanie międzynarodowe, lecz głównie w konsekwencji swego powstawania i nabycia zdolności w płaszczyźnie zewnętrznej.



Cechy charakterystyczne społeczności międzynarodowej

mała liczba zasada równości mały stopień brak obowiązkowego

członków zorganizowania sądownictwa

wewnętrznego



Zasada równości:

Oparcie wzajemnych stosunków między państwami na zasadzie równości:

1. równość wobec prawa:


    • jeden głos na konferencjach lub w organizacjach,

    • procedura protokolarna ustalana jest na podstawie kryteriów formalnych ( czas, kolejność alfabetyczna ).

  1. prawa wszystkich państw są tak samo respektowane, bez względu na to, czy chodzi o państwo wielkie, czy małe, i czy jest ono w stanie wymusić ich przestrzeganie.

  2. w stosunkach zewnętrznych organy państwowe korzystają z takich samych immunitetów i przywilejów.

  3. akty państwa (zasada par in parem non habet imperium) nie mogą byś osądzanie przez trybunały wewnętrzne drugiego państwa.

  4. nakaz okazywania sobie wzajemnego szacunku ( kurtuazja międzynarodowa ), także w normatywnie regulowanej sferze reprezentacji, stosunków dyplomatycznych, konsularnych czy morskich.


Szczególna pozycja wielkich mocarstw.

Wielkie mocarstw zajmują pozycję „pierwszych wśród równych” ( stałe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ). Różnice w zakresie praw wynikają z:



    • zgody innych podmiotów na uprzywilejowaną pozycję mocarstw ( uznanie szczególnych obowiązków i roli w utrzymaniu międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa )

    • elementy faktyczne ( prawo morza ustalane przez tych którzy posiadają dostęp do niego i dysponowały największymi flotami ).


Mały stopień zorganizowania.

    • brak władzy ustawodawczej, wykonawczej i obowiązkowego sądownictwa,

    • OZN spełnia tylko funkcje koordynujące, państwa nie są jej podporządkowane,

    • Mimo braku aparatu represyjnego prawo międzynarodowe jest uważane przez wszystkich członków za wiążące społeczność międzynarodową.



Społeczność międzynarodowa a wspólnota



WSPÓLNOTY – grupy państw połączone ze sobą ściślejszymi więzami politycznymi, gospodarczymi, militarnymi.


WSPÓLNOTA REGIONALNA WSPÓLNOTA FUNKCJONALNA
~ państwa, które łączy sąsiedztwo, ~ państwa należące do org. międzynarod.

historia, język, nawet religia mającej na celu koordynowanie

~ np. OPA, UA, Liga Państw Arabskich, prowadzonych działań w dziedzinie

Rada Nordycka gospodarki, wojskowości itp.

~ NATO, EWWIS, EWG

~ ograniczenie wykonywania kompetencji

państwa na rzecz org. w danej dziedzinie

gospodarki.



NORMY UNIWERSALNE NORMY REGIONALNE

odnoszące się do całej społeczności normy odrębne dla jakiejś wspólnoty



międzynarodowej regionalnej lud subregionalnej


2. Pojęcie i istota Prawa Międzynarodowego.
DEFINICJA - zespół norm regulujących stosunki wzajemne między państwami oraz organizacjami międzynarodowymi i innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych mającymi zdolność do działania w stosunkach międzynarodowych.
- spory dotyczące definicji – rozbieżności dotyczące podmiotowości, źródeł i specyfiki prawa międzynarodowego.
NAZWA – termin „prawo międzynarodowe” pojawił się w literaturze w XVIII w. – autor angielski J. Bentham w roku 1780; do języka polskiego wprowadził go F. Kasparka.


  1. Prawo narodów – termin używany początkowo wywodzący się z dosłownego tłumaczenia rzymskiego terminu ius gentium ( w Rzymie oznaczało ono prawo cywilne regulujące stosunki obywateli rzymskich z cudzoziemcami: przepisy i instytucja wspólne wszystkim narodom )

    • „prawo międzynarodowe” w XVI i XVII w. ius inter gentes - Suarez.

  1. Prawo międzynarodowe – od XVIII w. obie nazwy występują równolegle.

- słowo „naród” (nation) w języku angielskim i francuskim jest synonimem państwa; naród także ma dzisiaj prawo do samostanowienia; naród walczący o niepodległość jest podmiotem prawa międzynarodowego gdy wykształci organy zdolne go reprezentować na arenie międzynarodowej.

SYSTEMATYKA – czyli ścisły podział na pozostające ze sobą w określonych relacjach podziały – brak powszechnej akceptacji dla którejkolwiek propozycji usystematyzowania PM, jako konsekwencja ciągłego rozwoju i przystosowywania się do zmieniającej się rzeczywistości.
Od prawa wojny do prawa pokoju.

    • Grocjusz w swoim dziele „o prawie wojny i pokoju” określił podział prawa międzynarodowego na dwa działy,

    • W miarę upływu czasu akcent przesuwał się na normy regulujące pokój,

    • Prawo wojny zostało zredukowane do fragmentu całości prawa międzynarodowego

    • Polskie propozycje systematyki: 1958r. L. Ehrlich ( prawo międzynarodowe, nauka PM, podmioty PM, mechanizm stosunków między podmiotami PM ); S. E. Nahlik ( społeczność międzynarodowa, współdziałanie międzynarodowe, konflikty międzynarodowe )






  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna