Regulamin naboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020



Pobieranie 0,91 Mb.
Strona3/8
Data14.02.2018
Rozmiar0,91 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8



1.3 Podmioty uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie

  1. W ramach Działania 2.2. dofinansowanie udzielane będzie:

  • przedsiębiorstwom świadczącym usługi publicznego transportu zbiorowego,

  • jednostkom samorządu terytorialnego, ich związkom i stowarzyszeniom,

  • jednostkom organizacyjnym jednostek samorządu terytorialnego posiadającym osobowość prawną,

  • zarządcom infrastruktury kolejowej.

  1. W ramach Działania 2.2. możliwość realizacji projektów partnerskich przez podmioty wskazane w pkt 1 przewiduje się wyłącznie dla projektów typu I. Do projektów realizowanych w formule partnerstwa stosuje się zapisy dokumentu pn. Zasady dotyczące realizacji projektów partnerskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020, stanowiącego załącznik nr 10 do niniejszego regulaminu.

  2. Ostatecznymi odbiorcami wsparcia w ramach niniejszego Działania są mieszkańcy województwa zachodniopomorskiego.

  3. Podmiotami wyłączonymi z możliwości otrzymania dofinansowania w ramach Działania są podmioty:


  • na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy publicznej, wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej taką pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym1;

  • będące w toku likwidacji, w stanie upadłości, w toku postępowania upadłościowego, naprawczego;

  • podlegające wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania na podstawie art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 t. j. ze zm.)2;

  • wykluczone z otrzymania pomocy na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2a ustawy
    z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. z 2015 r., poz. 1212 tj.)3;

  • wykluczone na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r.
    o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 769).
  1. Wnioskodawca kwalifikuje się do otrzymania wsparcia wyłącznie w sytuacji, gdy jest podmiotem uprawnionym do dofinansowania zarówno na etapie aplikowania, jak również
    w dniu podpisywania umowy o dofinansowanie.




1.4 Realizacja projektu w formule „zaprojektuj i wybuduj”


  1. W ramach Działania 2.2 IZ RPO WZ przewiduje możliwość realizacji projektu w formule „zaprojektuj i wybuduj” jedynie dla projektów w ramach typu 1 i 2.

  2. Dla takich projektów nie jest wymagany wyciąg z dokumentacji technicznej (wskazany jako załącznik nr 5.1 do wniosku o dofinansowanie). Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 31 pkt 2 ustawy PZP, „jeżeli przedmiotem zamówienia jest zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zamawiający opisuje przedmiot zamówienia za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego”. Program funkcjonalno-użytkowy (stanowiący załącznik nr 5.3 do wniosku o dofinansowanie) obejmuje opis zadania budowlanego, w którym podaje się przeznaczenie ukończonych robót budowlanych oraz stawiane im wymagania techniczne, ekonomiczne, architektoniczne, materiałowe i funkcjonalne. Szczegółowy zakres i formę programu funkcjonalno-użytkowego określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznej wykonania
    i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego (Dz.U. z 2013 r., poz. 1129 j.t.). Program funkcjonalno-użytkowy jest obligatoryjnym załącznikiem dla projektów zaplanowanych do realizacji w formule „zaprojektuj i wybuduj".

  3. Przekazanie dofinansowania w przypadku projektu realizowanego w ww. formule możliwe jest po stwierdzeniu przez IZ RPO WZ, że projekt spełnia wymogi zgodności z:

  1. dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r.
    w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne
    i prywatne na środowisko (Dz. Urz. UE L 26.1 z 28.1.2012, ze zm.),

  2. ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

  3. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

  4. ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Ponadto, warunkiem przekazania dofinansowania jest potwierdzenie posiadania przez

wnioskodawcę/beneficjenta prawa do dysponowania nieruchomością na cele realizacji


projektu.

  1. W przypadku, gdy wszystkie wymagane przez IZ RPO WZ dokumenty niezbędne do stwierdzenia spełnienia przez projekt wymogów określonych w pkt 3 nie zostały przedłożone przed podpisaniem umowy, wnioskodawca w umowie o dofinansowanie zobowiązany zostanie do przekazania kompletnej dokumentacji projektu oraz wszelkich wymaganych prawem pozwoleń na jego realizację, przygotowanych w zgodności z przepisami wynikającymi
    z dokumentów wskazanych w pkt 3, w celu dokonania ich oceny przez IZ RPO WZ. Wszystkie dokumenty, o których mowa powyżej, wnioskodawca będzie musiał złożyć nie później niż
    w ciągu 12 miesięcy od dnia podpisania umowy o dofinansowanie.

W powyższym terminie beneficjent zobowiązany będzie także potwierdzić prawo do

dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu (poprzez zaktualizowanie



odpowiedniej sekcji we wniosku o dofinansowanie).

  1. W przypadku gdy projekt w części realizowany jest w formule „zaprojektuj i wybuduj”, zapisy pkt 1-4 stosuje się wyłącznie do tej części.

  2. Za termin rozpoczęcia realizacji projektu w formule „zaprojektuj i wybuduj" należy przyjąć we wniosku o dofinansowanie przewidywaną datę podpisania umowy pomiędzy wnioskodawcą/ beneficjentem a wykonawcą takiego projektu.



    1. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu


  1. Wnioskodawca, co do zasady, na dzień złożenia pisemnego wniosku o przyznanie pomocy powinien posiadać prawo do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu.

  2. W sytuacji kiedy na dzień złożenia pisemnego wniosku o przyznanie pomocy wnioskodawca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu,
    z zastrzeżeniem zapisów podrozdziału 1.4 niniejszego regulaminu, zobowiązany jest potwierdzić ww. prawo najpóźniej w dniu rozpoczęcia prac poprzez zaktualizowanie odpowiedniej sekcji we wniosku o dofinansowanie.

  3. W przypadku realizacji projektu w formule „zaprojektuj i wybuduj” beneficjent zobowiązany będzie potwierdzić prawo do dysponowania nieruchomością na cele realizacji projektu
    w terminie 12 miesięcy od podpisania umowy o dofinansowanie poprzez zaktualizowanie odpowiedniej sekcji we wniosku o dofinansowanie.



    1. Usługi publiczne w transporcie zbiorowym


  1. Zapisy niniejszego podrozdziału dotyczą jedynie projektów realizowanych w ramach typu 2, tj. zakupu lub modernizacji niskoemisyjnego taboru transportu miejskiego.

  2. Świadczenie usług publicznych w zakresie publicznego transportu zbiorowego winno odbywać się na warunkach regulowanych w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym.

  3. Według prawa polskiego, obowiązek zapewnienia transportu zbiorowego w wymiarze lokalnym ciąży na gminach (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2016 r., poz. 446 j.t.) i powiatach (art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r.
    o samorządzie powiatowym, Dz.U. z 2015 r., poz. 1445 j.t. ze zm.). W celu zapewnienia realizacji tego zadania jednostka samorządu terytorialnego może wykorzystać przyznaną przez przepisy krajowe i unijne możliwość zobowiązania operatorów do świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym. Tym samym jednostka samorządu terytorialnego może powierzyć świadczenie usługi publicznej albo nałożyć obowiązek świadczenia usług publicznych (co jest bezpośrednio związane z realizacją zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego) – na mocy umowy o świadczenie usług publicznych – na samorządowy zakład budżetowy, spółkę komunalną oraz przedsiębiorcę zewnętrznego, które to podmioty stają się wówczas operatorem.

  4. Każda umowa o świadczenie usług publicznych zgodnie z art. 4 rozporządzenia 1370/2007 powinna:

  1. jednoznacznie określać zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, które musi wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, jak również obszar geograficzny, którego zobowiązania te dotyczą;

  2. określać, w sposób obiektywny i przejrzysty:

  • parametry, według których obliczane są ewentualne rekompensaty;

  • rodzaj i zakres wszelkich ewentualnie przyznanych praw wyłącznych, w sposób zapobiegający nadmiernemu poziomowi rekompensaty;

  1. określać zasady podziału kosztów związanych ze świadczeniem usług. Koszty te mogą obejmować w szczególności koszty personelu, energii, opłaty za użytkowanie infrastruktury, koszty utrzymania i napraw pojazdów przeznaczonych do transportu publicznego, taboru oraz instalacji niezbędnych do świadczenia usług transportu pasażerskiego, koszty stałe oraz odpowiedni zwrot z kapitału własnego.

  1. Dodatkowo w umowie o świadczenie usług publicznych należy wskazać:

    1. w przypadku, gdy przewozy będzie wykonywać spółka komunalna:

  • zasady przekazania spółce komunalnej taboru lub innych składników majątkowych – jeżeli o dofinansowanie ich nabycia wystąpiła jednostka samorządu terytorialnego (chyba że przekazanie nastąpiło na podstawie innej umowy, która została załączona do umowy
    o świadczenie usług publicznych), albo

  • zasady ubiegania się przez spółkę o dofinansowanie nabycia taboru lub innych składników majątkowych – jeżeli to spółka występuje o dofinansowanie.

    1. w przypadku, gdy przewozy będzie wykonywać przedsiębiorca zewnętrzny:

  • zasady przekazania przedsiębiorcy taboru lub innych składników majątkowych – jeżeli
    o dofinansowanie wystąpiła jednostka samorządu terytorialnego, albo

  • zasady ubiegania się przedsiębiorcy o dofinansowanie nabycia taboru lub innych składników majątkowych – jeżeli o dofinansowanie występuje przedsiębiorca,

    1. zasady podziału przychodów ze sprzedaży biletów, tzn. czy może je zatrzymać podmiot świadczący usługi publiczne, czy mają być przekazywane właściwym organom lub dzielone pomiędzy obie strony. Ww. umowa winna zawierać również wszelkie elementy wymienione w art. 25 ust. 3 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, jak też powinna odpowiadać pozostałym wymogom wymienionej ustawy, a także wymogom rozporządzenia 1370/2007.

  1. Okres, na jaki zawierana jest umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, winien być zgodny z przepisem art. 25 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Umowa o świadczenie usług publicznych może zostać zawarta na nie dłużej niż 10 lat.

  2. W razie konieczności, przy uwzględnieniu warunków amortyzacji środków trwałych, okres obowiązywania umowy o świadczenie usług publicznych może być przedłużony maksymalnie
    o połowę, jeżeli podmiot świadczący usługi publiczne zapewnia środki trwałe, które mają istotne znaczenie dla wszystkich środków trwałych potrzebnych do realizacji usług transportu pasażerskiego, stanowiących przedmiot umowy o świadczenie usług publicznych oraz są związane przede wszystkim z usługami w zakresie transportu pasażerskiego stanowiącymi przedmiot tej umowy.

  3. W przypadku, gdy usługi publiczne w zakresie publicznego transportu zbiorowego będą świadczone przez spółkę komunalną, która nie stanowi podmiotu wewnętrznego jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu rozporządzenia 1370/2007 lub przez przedsiębiorcę zewnętrznego, po podpisaniu umowy o dofinansowanie beneficjent powinien informować IZ RPO WZ o wszystkich zmianach w umowie o świadczenie usług publicznych, mających znaczenie dla wyliczenia rekompensaty, wraz z przekazaniem wyliczeń prezentujących zmiany w zakresie rozliczenia kwoty dotacji ze środków funduszy UE w ramach rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym.

  4. Zmiany postanowień umowy o świadczenie usług publicznych, powierzonej z wykorzystaniem procedur udzielania zamówień publicznych, dopuszczalne są, o ile zamawiający przewidział możliwość dokonania takich modyfikacji na etapie udzielenia zamówienia publicznego
    (w ogłoszeniu o zamówieniu lub w specyfikacji istotnych warunków zamówienia) oraz określił warunki ich dokonania.

  5. Na podstawie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym świadczenie usług publicznych
    w zakresie transportu zbiorowego może być przez organizatora realizowane w następujący sposób:

  1. w formie samorządowego zakładu budżetowego:

Obowiązek świadczenia usług publicznych nakładany jest na samorządowy zakład budżetowy poprzez zawarcie odpowiednich postanowień w akcie, na podstawie którego dany samorządowy zakład budżetowy został utworzony. W szczególności akt ten powinien określać, że celem działalności zakładu jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców w zakresie transportu zbiorowego poprzez świadczenie usług publicznych. Odpowiedni akt prawa wewnętrznego mieści się w zakresie szerokiej definicji umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w rozporządzeniu 1370/2007. Ustalenie, że podmiotem wykonującym usługi publiczne będzie samorządowy zakład budżetowy, następuje na mocy uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.

  1. przy pomocy wybranego operatora, będącego spółką komunalną:

Nałożenie obowiązku świadczenia usług publicznych na spółkę komunalną następuje
w trybie władczym w uchwale organu stanowiącego o zawiązaniu spółki, o ile zostanie w niej wprost określone, iż celem działalności spółki komunalnej jest wykonywanie zadania własnego jednostki samorządu terytorialnego dotyczącego zaspokajania potrzeb mieszkańców w zakresie transportu zbiorowego. Nałożenie ww. obowiązku powinno być
w sposób wyraźny potwierdzone w umowie albo statucie spółki komunalnej. Cel działalności spółki komunalnej powinien znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym opisie przedmiotu jej działalności.

Szczegółowe określenie zakresu obowiązku świadczenia usług publicznych przez spółkę komunalną następuje w uchwale organu stanowiącego, w zarządzeniu organu wykonawczego upoważnionego uchwałą organu stanowiącego, umowie albo statucie spółki, w odpowiednim akcie wewnętrznym spółki (plan, strategia, regulamin itp.) uchwalonym przez zgromadzenie wspólników spółki komunalnej lub w umowie o świadczenie usług publicznych, która powinna być zgodna z ustawą o publicznym transporcie zbiorowym.

Wybór spółki komunalnej do świadczenia usług publicznych na terenie macierzystej jednostki samorządu terytorialnego nie wymaga przeprowadzenia procedury konkurencyjnej, o ile posiada ona charakter podmiotu wewnętrznego.

Spółki komunalne mogą stanowić podmiot wewnętrzny w rozumieniu rozporządzenia


1370/2007, o ile kapitał zakładowy w 100% należy do jednostki(ek) samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, nie jest dopuszczalne, aby spółka komunalna świadczyła usługi publiczne na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego niż macierzysta jednostka samorządu terytorialnego, chyba że podstawą świadczenia usługi jest odpowiednie porozumienie jednostek samorządu terytorialnego, przepis prawa albo powierzenie przez terytorialnie właściwy związek międzygminny. Jednocześnie, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r.


o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236 j.t.), spółka komunalna powinna służyć realizacji gospodarki komunalnej jednostki samorządu terytorialnego, która ją powołała. Nie można za przejaw wykonywania zadań z zakresu gospodarki komunalnej uznać świadczenia usług publicznych poza terytorium macierzystej jednostki samorządu terytorialnego, chyba że w danym przypadku można wykazać, że świadczenie usług poza tym terytorium jest niezbędne do zapewnienia właściwego ich wykonywania na terytorium własnym. Podjęcie przez spółkę komunalną świadczenia usług publicznych na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego, poza wyjątkami wyżej opisanymi, skutkuje utratą przez taką spółkę statusu podmiotu wewnętrznego – spółka ta świadczy wówczas usługi na terytorium macierzystej jednostki samorządu terytorialnego na zasadach ogólnych, tj. tak, jak przedsiębiorca zewnętrzny.

  1. przy pomocy wybranego operatora, będącego przedsiębiorcą zewnętrznym:

Przedsiębiorca zewnętrzny przyjmuje zobowiązanie do świadczenia usług publicznych
w zawartej z jednostką samorządu terytorialnego umowie o powierzenie wykonywania zadań związanych z zaspokajaniem potrzeb mieszkańców w zakresie transportu zbiorowego.

Szczegółowe określenie zakresu obowiązku świadczenia usług publicznych realizowanego przez przedsiębiorcę zewnętrznego następuje w umowie o świadczenie usług publicznych.

Wybór przedsiębiorcy zewnętrznego następuje na zasadach określonych w PZP oraz ustawie z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U.
z 2009 r. Nr 19, poz. 101, ze zm.), z zasady w drodze procedury konkurencyjnej przeprowadzonej po podjęciu przez organ stanowiący uchwały w przedmiocie upoważnienia organu wykonawczego do jej przeprowadzenia i zawarcia z przedsiębiorcą zewnętrznym umowy o wykonywanie zadań w zakresie transportu zbiorowego. Dopuszczalne jest zawarcie umowy bez przeprowadzania procedury konkurencyjnej w zakresie i na zasadach opisanych w art. 22 ust. 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

W zakresie dopuszczalnym przez przepisy prawa, jednostka samorządu terytorialnego może

realizować swoje zadania również za pośrednictwem innej jednostki samorządu terytorialnego,

na podstawie porozumienia albo za pośrednictwem związku międzygminnego.



  1. Organizator, nakładając zobowiązania do świadczenia usług publicznych lub zawierając umowę dotyczącą wykonywania tych zobowiązań, rekompensuje podmiotowi świadczącemu usługi publiczne poniesione koszty lub przyznaje wyłączne prawa w zamian za realizację zobowiązań z tytułu świadczenia wspomnianych usług.

W kalkulacji kosztów usług objętych umową o świadczenie usług publicznych powinny zostać

uwzględnione wszystkie koszty związane ze świadczeniem tych usług, zarówno koszty stałe,

jak i zmienne, w tym m.in.:


  1. koszty związane z działalnością przewozową (wraz z kosztem amortyzacji) kalkulowane zgodnie z zasadami rachunkowości (np.: koszty wynagrodzeń lub kierowców, koszty związane z utrzymaniem taboru itp.),

  2. koszty związane z wykorzystywaniem i utrzymaniem niezbędnej infrastruktury technicznej, jeżeli są ponoszone przez operatora,

  3. koszty finansowe bezpośrednio związane ze świadczeniem usług publicznych (w tym
    z zakupami inwestycyjnymi na potrzeby ich świadczenia),

  4. koszty ogólne – zarządu i administracji (w przypadku gdy operator prowadzi inną działalność niż świadczenie usług publicznych lub realizuje usługi na podstawie kilku umów o świadczenie usług publicznych – odpowiednio podzielone),

  5. podatek dochodowy ze względu na fakt, że zakładany zysk przyjęty do kalkulacji zwrotu
    z zainwestowanego kapitału jest kalkulowany w oparciu o zysk po opodatkowaniu).

Rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych, co do zasady, powinna być obliczana zgodnie z postanowieniami załącznika do rozporządzenia 1370/2007. Reguły określone w ww. dokumencie powinny być stosowane z uwzględnieniem rekomendacji zawartych
w Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych
w transporcie zbiorowym z dnia 19 października 2015 r.

Metodę kalkulacji rekompensaty wykorzystuje się w celu zweryfikowania zasadności udzielenia pomocy z funduszy unijnych. Dofinansowanie ze środków EFRR udzielane jest jedynie w zakresie niezbędnym do realizacji projektu.



Rekompensata, której przyznanie reguluje umowa o świadczenie usług publicznych, powinna być skalkulowana na takim poziomie, że w wyniku przyznania pomocy unijnej nie wystąpi nadmierne wynagrodzenie operatora. W przypadku gdy wyliczenia wskażą, że udzielenie pomocy na maksymalnym pułapie spowoduje wystąpienie nadmiernej rekompensaty, należy albo zmniejszyć wypłacaną rekompensatę do dozwolonego poziomu poprzez obniżenie innych niż pomoc z funduszy unijnych źródeł finansowania, albo obniżyć wartość wnioskowanej pomocy z funduszy unijnych o wartość nadmiernej rekompensaty, która wystąpi w całym okresie umowy według wartości w ujęciu realnym.

  1. W celu prawidłowej realizacji obowiązku świadczenia usług publicznych w zakresie przewozów pasażerskich konieczny może się okazać zakup (lub modernizacja) składników majątkowych służących do komunikacji zbiorowej. Tabor przeznaczony do świadczenia usług publicznych może zostać:

  1. zakupiony/zmodernizowany bezpośrednio przez jednostkę samorządu terytorialnego
    i przekazany operatorowi,

  2. zakupiony/zmodernizowany bezpośrednio przez operatora.

  1. Przekazanie taboru operatorowi może nastąpić na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych albo na podstawie innej umowy odpłatnej lub nieodpłatnej (najmu, dzierżawy albo użyczenia).

  2. Zakup taboru przez jednostkę samorządu terytorialnego i przekazanie go operatorowi lub zakup taboru bezpośrednio przez operatora, jak również otrzymanie przez niego dofinansowania na ten cel z RPO WZ 2014-2020 ma wpływ na wyliczenie rekompensaty, co powinno mieć odzwierciedlenie w umowie o świadczenie usług publicznych.

  3. Umowa o świadczenie usług stanowi załącznik nr 5.13 do wniosku o dofinansowanie. Dodatkowo wraz z umową o świadczenie usług publicznych należy dostarczyć pozostałe dokumenty niezbędne dla danego typu operatora, wskazane w załączniku nr 5.16 do wniosku
    o dofinansowanie.



Rozdział 2 Zasady finansowania

2.1 Kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naborze


  1. Kwota środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w niniejszym naborze wynosi łącznie 212 264 620,00 zł (słownie: dwieście dwanaście milionów dwieście sześćdziesiąt cztery tysiące sześćset dwadzieścia 00/100 złotych).

  2. IZ RPO WZ zastrzega sobie możliwość zwiększenia kwoty środków przeznaczonych
    na dofinansowanie projektów w niniejszym naborze, o czym poinformuje na stronie internetowej www.rpo.wzp.pl.



    1. Maksymalny poziom dofinansowania oraz maksymalna kwota dofinansowania projektu

  1. Maksymalny poziom dofinansowania projektu ze środków EFRR wynosi: 85% całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu.

  2. Minimalny wkład własny wnioskodawcy wynosi: 15% całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu.

  3. Minimalna i maksymalna wartość projektu – nie dotyczy.

  4. Minimalna i maksymalna wartość wydatków kwalifikowalnych projektu – nie dotyczy.




2.3 Źródła finansowania projektu


  1. W dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawca musi wskazać wiarygodne źródła finansowania projektu dotyczące zarówno części wydatków kwalifikowalnych nieobjętych dofinansowaniem, jak również wydatków niekwalifikowalnych, które w całości pokrywa wnioskodawca. Jeśli wnioskodawca będzie finansował projekt zarówno z funduszy własnych, jak i z zewnętrznych źródeł należy wskazać w jakiej wysokości oraz z jakich źródeł zewnętrznych zamierza korzystać (np. dotacja, kredyt, pożyczka, leasing, inne).

  2. Dokumenty potwierdzające posiadanie środków na współfinansowanie projektu wnioskodawca będzie zobowiązany przedstawić przed podpisaniem umowy
    o dofinansowanie,
    przy czym dołączenie ww. dokumentów do dokumentacji aplikacyjnej może wpłynąć na ocenę projektu oraz ułatwić KOP ocenę sytuacji finansowej wnioskodawcy.



2.4 Dochód w projekcie


  1. Beneficjent ma obowiązek ujawniania wszelkich dochodów, które powstaną w związku
    z realizacją projektu. Dochody podzielone są na dwie grupy:

  1. dochody wygenerowane podczas realizacji projektu  to dochody o charakterze jednostkowym, incydentalnym, niebędące wynikiem działalności operacyjnej projektu
    i z zasady niemożliwe do przewidzenia przez wnioskodawcę na etapie składania wniosku
    o dofinansowanie, powstałe w fazie inwestycyjnej4, tj. do czasu ukończenia projektu,

  2. dochody wygenerowane po ukończeniu realizacji projektu  to dochody operacyjne projektu, czyli uzyskiwane w okresie eksploatacji inwestycji (fazie operacyjnej)5.

  1. W przypadku projektów generujących dochód podczas ich realizacji, powstałe dochody pomniejszają wydatki kwalifikowalne projektu. Konieczne jest wówczas wykazywanie ich we wnioskach o płatność, nie później niż we wniosku o płatność końcową.

  2. W przypadku projektów generujących dochód po ich ukończeniu, dochód definiowany jest jako wpływy środków pieniężnych z bezpośrednich wpłat dokonywanych przez użytkowników za towary lub usługi zapewniane przez daną operację, jak np. opłaty ponoszone bezpośrednio przez użytkowników za użytkowanie infrastruktury, sprzedaż lub dzierżawę gruntu lub budynków lub opłaty za usługi, pomniejszone o wszelkie koszty operacyjne i koszty odtworzenia wyposażenia krótkotrwałego poniesione w okresie odniesienia (tj. w okresie uwzględniającym zarówno okres realizacji projektu, jak i okres po jego ukończeniu). Zalicza się do niego także oszczędności kosztów działalności (operacyjnych) osiągnięte przez operację, chyba że są skompensowane równoważnym zmniejszeniem dotacji na działalność.

  3. Ponadto projekt generujący dochód po ukończeniu realizacji jest to projekt, którego całkowite koszty kwalifikowalne przekraczają 1 000 000 euro. W celu ustalenia, czy całkowity koszt kwalifikowalny danego projektu przekracza powyższy próg, należy zastosować kurs wymiany euro/zł, stanowiący średnią arytmetyczną kursów średnich miesięcznych Narodowego Banku Polskiego z ostatnich sześciu miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o dofinansowanie6.

  4. Do kategorii projektów generujących dochód po ukończeniu realizacji nie zalicza się operacji, dla których wsparcie w ramach programu stanowi pomoc de minimis (chyba że przepisy krajowe stanowią inaczej).

  5. W projektach generujących dochód po ich ukończeniu, w przypadku spełnienia przez nie kryteriów Altmark, o których mowa w podrozdziale 2.5 w pkt 4, w niniejszym Działaniu maksymalny poziom dofinansowania ustala się w oparciu o metodę luki w finansowaniu.
    W przypadku zastosowania tej metody poziom wsparcia określa się w oparciu o zasady opisane w art. 15-19 rozporządzenia 480/2014. Rozporządzenie odnosi się do następujących kwestii:

  • metody obliczania zdyskontowanego dochodu (w tym kalkulacji przychodów i kosztów),

  • wartości rezydualnej,

  • dyskontowania przepływów pieniężnych (w tym poziomu stopy dyskontowej).

  1. Metoda wyliczania wskaźnika luki w finansowaniu została opisana w instrukcji przygotowania studium wykonalności.

  2. W przypadku projektów, dla których poziom dofinansowania został określony w oparciu
    o metodę luki w finansowaniu, procedury monitorowania dochodu stosowane są jedynie
    w fazie inwestycyjnej projektu (w trakcie realizacji projektu).

  3. Uwaga: Kalkulacja luki w finansowaniu będzie monitorowana przez cały okres realizacji projektu, a także w trwałości projektu. W przypadku stwierdzenia, że planowane dochody
    w projekcie zostały zaniżone i na tej podstawie wnioskodawca otrzymał wyższy poziom dofinansowania, IZ RPO WZ lub Komisja Europejska może zażądać zwrotu dofinansowania wraz z odsetkami.

  4. W przypadku, kiedy projekt nie spełnia kryteriów Altmark, a więc jest objęty pomocą publiczną, poziomu dofinansowania nie ustala się przy użyciu metody luki w finansowaniu.

  5. Dla projektów niegenerujących dochodu, obowiązuje poziom dofinansowania wskazany
    w podrozdziale 2.2.

  6. Dodatkowe informacje na temat zasad rozliczania dochodu wygenerowane w trakcie i po zakończeniu realizacji projektu znajdują się w Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju
    w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020 z dnia 18 marca 2015 r. oraz dokumencie pn. Zasady dotyczące wykazywania oraz monitorowania dochodów związanych z realizacją projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2014-2020 stanowiącym załącznik do umowy
    o dofinansowanie.

  7. Ponadto należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 65 ust. 8 rozporządzenia ogólnego wszelkie płatności otrzymane przez beneficjenta/partnera z tytułu kar umownych na skutek naruszenia umowy zawartej między beneficjentem/partnerem a stronami trzecimi lub które miały miejsce
    w wyniku wycofania przez stronę trzecią oferty wybieranej w ramach przepisów
    o zamówieniach publicznych (wadium) nie są uznawane za dochód i nie są odejmowane od kwalifikowalnych wydatków projektu.





1   2   3   4   5   6   7   8


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna