Rak stercza (PCa – prostate cancer) ustępuje pod względem częstości występowania w Polsce jedynie rakowi płuca



Pobieranie 39.68 Kb.
Data27.10.2017
Rozmiar39.68 Kb.

ZGŁOSZENIE DO KONKURSU NA STYPENDIUM DOKTORSKIE CMKP
PROJEKT PRACY BADAWCZEJ

pod nazwą:



Badanie nad przydatnością obrazowania metodą wieloparametrycznego rezonansu magnetycznego do oceny klinicznego stopnia zaawansowania

raka stercza u chorych poddanych prostatektomii radykalnej
Wprowadzenie

Rak stercza (PCa – prostate cancer) ustępuje pod względem częstości występowania w Polsce jedynie rakowi płuca. Rozpoznaje się go na podstawie badania histopatologicznego (H-P) materiału tkankowego uzyskanego metodą wielomiejscowej biopsji rdzeniowej wykonanej pod kontrolą ultrasonografii przezodbytniczej (TRUScoreBx).

Wskazania do wykonania TRUScoreBx obejmują: podwyższenie stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA – prostate specific antigen) lub/i nieprawidłowy wynik badania stercza palcem przez odbytnicę (DRE – digital rectal examination) sugerujący możliwość istnienia PCa lub/i stwierdzenie w ultrasonografii przezodbytniczej (TRUS – transrectal ultrasound) zmian (zwykle ognisk o zmniejszonej echogenności) nasuwających podejrzenie PCa.

Podstawę do podjęcia decyzji co do wyboru metody postępowania w przypadku rozpoznania PCa (aktywny nadzór, radykalne leczenie operacyjne lub napromienianiem, bądź paliatywne leczenie hormonalne podejmowane bezpośrednio po rozpoznaniu raka lub po okresie bacznej obserwacji) stanowią: stopień zaawansowania PCa określony według klasyfikacji TNM i stopień złośliwości nowotworu określony według skali Gleasona oraz cechy charakteryzujące chorego, w tym zwłaszcza jego spodziewane przeżycie naturalne, a także jego oczekiwania i preferencje. Powszechnie przyjmuje się, że ostatecznego wyboru sposobu leczenia powinien dokonać chory po poinformowaniu go przez urologa o zaletach i wadach poszczególnych metod, które można by zastosować. Radykalne wycięcie stercza (RP – radical prostatectomy) jest metodą stanowiącą swego rodzaju postępowanie standardowe u chorych na raka ograniczonego klinicznie do gruczołu, u których czas spodziewanego przeżycia naturalnego nie jest krótszy niż 10 lat.


Oceny klinicznej miejscowego zaawansowania PCa dokonuje się na podstawie szeregu przesłanek – zasadniczymi wśród nich są: wynik DRE i TRUS oraz wynik TRUScoreBx. Porównania klinicznego zaawansowania PCa z zaawansowaniem patologicznym określonym na podstawie badania H-P specymenu operacyjnego u chorych poddanych PR wykazały, że stopień zaawansowania guza stercza określony klinicznie jest u części chorych mniejszy od określonego patologicznie (clinical understaging).
W ostatnim czasie uwagę urologów zwraca nowa, mało jeszcze dostępna ale bardzo obiecująca metoda oceny morfologii gruczołu krokowego i znajdujących się w nim ognisk raka. Jest nią wieloparametryczne obrazowanie miednicy z zastosowaniem rezonansu magnetycznego protonów (MRI – magnetic resonance imaging) wykonane aparaturą najnowszej generacji (3 Tesla) umożliwiającą uzyskiwanie obrazów bez stosowania wzmacniającej cewki doodbytniczej. Wiele wskazuje na to, że elektroniczne opracowanie obrazów stercza uzyskanych przed i po podaniu środka wzmacniającego (DCE – dynamic contrast enhancement), a także obrazowanie z wykorzystaniem spektroskopii (MRSI – magnetic resonanse spectroscopic imaging) oraz dyfuzji wody (DWMRI – diffusion-weighted MRI) pozwala na zwiększenie dokładności oceny umiejscowienia i rozległości ognisk raka w sterczu. Wydaje się, że dzięki wymienionym technikom MRI można udoskonalić nie tylko określenie zaawansowania klinicznego PCa, ale także uzyskać dane pozwalające na uściślenie granic wycięcia stercza i rozległości limfadenektomii miednicznej i tym samym zwiększyć onkologiczną skuteczność prostatektomii radykalnej (uniknięcie ryzyka dodatniego marginesu chirurgicznego) przy zapewnieniu dobrych wyników czynnościowych (trzymanie moczu i zachowanie wzwodu prącia) operacji.
Cel badania

Ocena dokładności określenia miejscowego zaawansowania klinicznego PCa na podstawie obrazowania metodą wieloparametrycznego MRI 3T u chorych poddanych prostatektomii radykalnej.

Zidentyfikowanie grupy chorych, u których obrazowanie miednicy metodą MRI 3T należałoby uznać za szczególnie przydatne przed prostatektomią radykalną.

Materiał

Materiał badawczy stanowić będą wyniki następujących badań uzyskane od co najmniej 100 chorych poddanych laparoskopowej prostatektomii radykalnej wykonanej z powodu raka klinicznie ograniczonego do stercza:



  1. DRE, TRUS, MRI 3T

  2. oceny histopatologiczne materiału tkankowego pochodzącego z TRUScoreBx oraz

  3. oceny histopatologiczne specymenów operacyjnych (stercz wraz z pęcherzykami nasiennymi i miedniczne węzły chłonne).


Metoda badawcza

Badanie prowadzone będzie prospektywnie. Uzyskane wyniki badań będą rejestrowane w elektronicznych protokołach indywidualnych, w których zapisane będą także wszelkie dane zgromadzone przed operacją (w tym stężenie PSA) oraz dane charakteryzujące zakres i przebieg operacji, a także dane dotyczące wyniku onkologicznego i czynnościowego prostatektomii radykalnej. Wyniki badania dotyczące poszczególnych chorych poddane będą wieloczynnikowej analizie statystycznej.


Spodziewane wyniki

Można spodziewać się, że uzyskane wyniki pozwolą określić, czy wzbogacenie powszechnie stosowanego dotychczas warsztatu diagnostycznego (DRE, TRUS, TRUScoreBx) o wykonanie MRI 3T przed operacją przyczyni się do zwiększenia dokładności określania zaawansowania raka klinicznie ograniczonego do stercza i do zwiększenia precyzji planowania zakresu prostatektomii radykalnej, której wyrazem powinno być zwiększenie onkologicznej skuteczności tej operacji oraz poprawa jej wyników czynnościowych.


Należy podkreślić, że niniejszy projekt badawczy ma charakter pionierski w Polsce a jego zrealizowanie będzie możliwe dzięki wykorzystaniu dostępnej nam unikalnej aparatury MRI 3T.

Piśmiennictwo


  1. Jager GJ, Severens JL, Thornbury JR, et al. Prostate cancer staging: should MR imaging be used? A decision analytic approach. Radiology 2000;215(2):445-51.

  2. Masterson TA, Touijer K. The role of endorectal coil MRI in preoperative staging and decision-making for the treatment of clinically localized prostate cancer. MAGMA 2008;21(6):371-7.

  3. Heijmink SW, Fütterer JJ, Hambrock T, et al. Prostate cancer: body-array versus endorectal coil MR imaging at 3 T - comparison of image quality, localization, and staging performance. Radiology 2007;244(1):184-95.

  4. Mullerad M, Hricak H, Kuroiwa K, et al. Comparison of endorectal magnetic resonance imaging, guided prostate biopsy and digital rectal examination in the preoperative anatomical localization of prostate cancer. J Urol 2005;174(6):2158-63.

  5. Sala E, Akin O, Moskowitz CS, et al. Endorectal MR imaging in the evaluation of seminal vesicle invasion: diagnostic accuracy and multivariate feature analysis. Radiology 2006;238(3):929-37.

  6. Wang L, Mullerad M, Chen HN, et al. Prostate cancer: incremental value of endorectal MRI findings for prediction of extracapsular extension. Radiology 2004;232(1):133-9.

  7. Hricak H, Wang L, Wei DC, et al. The role of preoperative endorectal MRI in the decision regarding whether to preserve or resect neurovascular bundles during radical retropubic prostatectomy. Cancer 2004;100(12):2655-63.

  8. Wang L, Hricak H, Kattan MW, et al. Prediction of seminal vesicle invasion in prostate cancer: incremental value of adding endorectal MRI to the Kattan Nomogram. Radiology 2007;242(1): 182-8.

  9. Wang L, Hricak H, Kattan MW, et al. Prediction of organ confined prostate cancer: incremental value of MRI and MRI sprectroscopic imaging to staging nomograms. Radiology 2006;238(2):597-603.

  10. Fuchsjager M, Shukla-Dave A, Akin O, et al. Prostate cancer imaging. Acta Radiol 2008;49(1):107-20.

  11. Scheidler J, Hricak H, Vigneron DB, et al. Prostate cancer: localization with three-dimensional proton MR spectroscopic imaging - clinicopathologic study. Radiology 1999;213(2):473-80.

  12. Zakian KL, Sircar K, Hricak H, et al. Correlation of proton MR spectroscopic imaging with Gleason score based on step section pathologic analysis after radical prostatectomy. Radiology 2005;234(3):804-14.


Pobieranie 39.68 Kb.

Share with your friends:




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna