Rada unii europejskiej



Pobieranie 110,44 Kb.
Strona2/3
Data10.01.2018
Rozmiar110,44 Kb.
1   2   3

ARTYKUŁ 11

Przesłuchanie świadków oraz biegłych za pośrednictwem konferencji telefonicznej

  1. Jeżeli osoba znajduje się na terytorium jednego Państwa Członkowskiego, a ma zostać przesłuchana w charakterze świadka lub biegłego przez organy sądowe innego Państwa Członkowskiego, to drugie Państwo, jeżeli przewiduje to jego prawo wewnętrzne - może wnosić o pomoc tego pierwszego Państwa Członkowskiego w celu umożliwienia dokonania przesłuchania za pośrednictwem konferencji telefonicznej, zgodnie z postanowieniem ustępów 2 do 5.

  2. Przesłuchanie może zostać przeprowadzone za pośrednictwem konferencji telefonicznej jedynie wówczas, jeżeli świadek lub biegły wyrazi zgodę na odbycie przesłuchania w taki sposób.

  3. Państwo Członkowskie wezwane wyraża zgodę na przesłuchanie za pośrednictwem konferencji telefonicznej, jeżeli nie jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami jego prawa.

  4. Wniosek o przesłuchanie za pośrednictwem konferencji telefonicznej, niezależnie od informacji wymienionych w artykule 14 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy oraz artykule 37 Traktatu Beneluksu, powinien zawierać nazwę organu sądowego oraz nazwiska osób, które będą prowadziły przesłuchanie, jak również stwierdzenie, że świadek lub biegły wyraża gotowość do wzięcia udziału w przesłuchaniu za pośrednictwem konferencji telefonicznej.

  5. Praktyczne ustalenia dotyczące przesłuchania zostaną uzgodnione pomiędzy zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. Przy uzgadnianiu takich ustaleń, Państwo Członkowskie zobowiąże się do:

  1. zawiadomienia zainteresowanego świadka lub biegłego o czasie i miejscu przesłuchania;

  2. zapewnienia określenia tożsamości świadka lub biegłego;

  3. potwierdzenia, że świadek lub biegły wyraża zgodę na przesłuchanie za pośrednictwem konferencji telefonicznej.

Państwo Członkowskie wezwane może uzależnić swoją zgodę, w całości lub w części, od odpowiednich postanowień artykułu 10 ustęp 5 i artykułu 10 ustęp 8. O ile nie uzgodniono inaczej, zastosowanie mają mutatis mutandis postanowienia artykułu 10 ustęp 7.

ARTYKUŁ 12

Dostawy kontrolowane

  1. Każde Państwo Członkowskie zobowiązuje się zapewnić, aby na wniosek innego Państwa Członkowskiego, dostawy kontrolowane były dopuszczalne na jego terytorium w ramach dochodzeń karnych prowadzonych w sprawach przestępstw podlegających ekstradycji.

  2. Decyzja o przeprowadzeniu dostaw kontrolowanych będzie podejmowana w każdym indywidualnym przypadku przez kompetentne władze Państwa Członkowskiego wezwanego, przy należytym uwzględnieniu prawa wewnętrznego tego Państwa Członkowskiego.

  3. Dostawy kontrolowane odbywają się zgodnie z procedurami Państwa Członkowskiego wezwanego. Prawo do podejmowania działań oraz do kierowania operacjami i ich kontroli posiadają właściwe organy tego Państwa Członkowskiego.

ARTYKUŁ 13

Wspólne zespoły dochodzeniowe

  1. Właściwe organy dwóch lub więcej Państw Członkowskich, na podstawie wzajemnych uzgodnień oraz na czas ograniczony, z możliwością przedłużenia go za obopólną zgodą - mogą ustanowić wspólny zespół dochodzeniowy dla określonego zadania, którego celem będzie prowadzenie dochodzeń karnych w jednym lub więcej Państw Członkowskich ustanawiających taki zespół. Skład zespołu zostanie ustalony w umowie.

    Wspólny zespół dochodzeniowy może zostać ustanowiony zwłaszcza jeżeli:



  1. dochodzenia Państwa Członkowskiego w sprawach karnych pociągają za sobą konieczność prowadzenia trudnych i wymagających dochodzeń w powiązaniu z innymi Państwami Członkowskimi;

  2. szereg Państw Członkowskich prowadzi dochodzenia w sprawach karnych, których okoliczności wymagają podjęcia skoordynowanych, uzgodnionych działań w zaangażowanych w to Państwach Członkowskich.

Wniosek o ustanowienie wspólnego zespołu dochodzeniowego może zostać złożony przez którekolwiek z zainteresowanych Państw Członkowskich. Zespół zostanie ustanowiony w jednym z Państw Członkowskich, w którym spodziewane jest prowadzenie dochodzeń.

  1. Niezależnie od informacji wymienionych w odpowiednich postanowieniach artykułu 14 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy oraz artykułu 37 Traktatu Beneluksu, wnioski o ustanowienie wspólnego zespołu dochodzeniowego powinny zawierać propozycje składu takiego zespołu.

  2. Wspólny zespół dochodzeniowy działa na terytorium Państwa Członkowskiego ustanawiającego zespół, na następujących, ogólnych warunkach:

  1. kierownikiem zespołu jest przedstawiciel właściwego organu uczestniczącego w dochodzeniach karnych z Państwa Członkowskiego, w którym działa zespół. Kierownik zespołu będzie działał w granicach swoich kompetencji na mocy prawa wewnętrznego;

  2. zespół prowadzi swoje działania zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, w którym działa. Członkowie zespołu wykonują swoje zadania pod kierownictwem osoby wymienionej w podpunkcie (a), z uwzględnieniem warunków określonych przez ich własne organy w umowie o ustanowieniu zespołu.

  3. Państwo Członkowskie, w którym działa zespół podejmuje niezbędne działania organizacyjne dla umożliwienia mu tego.

  1. W niniejszym artykule, członkowie wspólnego zespołu dochodzeniowego z Państw Członkowskich innych niż Państwo Członkowskie, w którym zespół działa, określani są jako "oddelegowani" do zespołu.

  2. Oddelegowani członkowie wspólnego zespołu dochodzeniowego mają prawo do obecności przy podejmowaniu czynności dochodzeniowych w Państwie Członkowskim, w którym działa zespół. Jednakże, ze szczególnych powodów, kierownik zespołu może postanowić inaczej, zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, w którym zespół działa.

  3. Kierownik zespołu, zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, w którym działa zespół, może zlecić oddelegowanym członkom wspólnego zespołu dochodzeniowego zadanie podjęcia pewnych czynności dochodzeniowych, jeżeli zostało to zatwierdzone przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym działa zespół oraz przez Państwo Członkowskie oddelegowujące.

  4. W sytuacji, jeżeli wymagane jest podjęcie przez wspólny zespół dochodzeniowy działań dochodzeniowych w jednym z Państw Członkowskich ustanawiających zespół, wówczas członkowie zespołu oddelegowani do niego przez to Państwo Członkowskie mogą zwrócić się do swoich właściwych organów o podjęcie takich działań. Podjęcie takich działań zostanie rozważone w tym Państwie Członkowskim na warunkach, jakie miałyby zastosowanie, gdyby wystąpiono o to w dochodzeniu krajowym.

  5. W sytuacji, jeżeli wspólny zespół dochodzeniowy potrzebuje pomocy ze strony Państwa Członkowskiego innego niż Państwa, które ustanowiły zespół, lub ze strony Państwa trzeciego, wniosek o pomoc może zostać złożony przez właściwe organy Państwa, w którym zespół działa do właściwych organów tego drugiego Państwa, zgodnie z odpowiednimi instrumentami prawnymi lub uzgodnieniami.

  6. Członek wspólnego zespołu dochodzeniowego, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym oraz w granicach swoich kompetencji, może dostarczyć zespołowi informacje dostępne w Państwie Członkowskim, które oddelegowało go w celu prowadzenia dochodzeń karnych przez zespół.

  7. Informacje uzyskane zgodnie z prawem przez członka lub oddelegowanego członka zespołu dochodzeniowego podczas wchodzenia przez niego w skład zespołu, które inaczej nie są dostępne dla właściwych organów zainteresowanych Państw Członkowskich - mogą zostać wykorzystane dla następujących celów:

  1. dla celów, dla których zespół został ustanowiony;

  2. z zastrzeżeniem uzyskania uprzedniej zgody ze strony Państwa Członkowskiego, w którym informacje stały się dostępne – w celu wykrywania, prowadzenia dochodzeń oraz ścigania innych przestępstw karnych. Taka zgoda może zostać wstrzymana jedynie w przypadkach, gdzie takie wykorzystanie zagrażałoby prowadzeniu dochodzeń karnych w zainteresowanym Państwie Członkowskim, lub w odniesieniu do którego to Państwo Członkowskie mogłoby odmówić wzajemnej pomocy;

  3. w celu zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego, oraz – bez uszczerbku dla podpunktu (b) – jeżeli w następstwie tego wszczęte zostanie dochodzenie karne;

  4. dla innych celów w zakresie uzgodnionym pomiędzy Państwami Członkowskimi ustanawiającymi zespół.

  1. Niniejszy artykuł nie może naruszać żadnych innych istniejących postanowień lub uzgodnień dotyczących ustanawiania lub działania wspólnych zespołów dochodzeniowych.

  2. W zakresie, w jakim dopuszcza to prawo zainteresowanych Państw Członkowskich lub postanowienia jakiegokolwiek instrumentu prawnego mającego pomiędzy nimi zastosowanie, można dokonać uzgodnień przewidujących uczestnictwo w działaniach zespołu ze strony osób innych niż przedstawiciele właściwych organów Państw Członkowskich ustanawiających wspólny zespół dochodzeniowy. Takimi osobami mogą być na przykład urzędnicy ciał ustanowionych na podstawie Traktatu o Unii Europejskiej. W odniesieniu do tych osób nie mają zastosowania prawa nadane członkom lub oddelegowanym członkom zespołu na mocy niniejszego artykułu, chyba że umowa w sposób wyraźny stanowi inaczej.

ARTYKUŁ 14

Dochodzenia pod przykryciem

  1. Państwo Członkowskie wezwane oraz Państwo Członkowskie wzywające mogą pomagać sobie wzajemnie w prowadzeniu dochodzeń w sprawach przestępstw przez funkcjonariuszy działających pod przykryciem lub przy wykorzystaniu fałszywej tożsamości (dochodzenia pod przykryciem).

  2. Decyzja w sprawie wniosku podejmowana jest w każdym indywidualnym przypadku przez właściwe organy Państwa Członkowskiego wezwanego z należytym uwzględnieniem jego prawa wewnętrznego oraz stosowanych przez nie procedur. Okres trwania dochodzenia pod przykryciem, jego szczegółowe warunki oraz status funkcjonariuszy zaangażowanych w prowadzenie dochodzenia pod przykryciem zostaną uzgodnione pomiędzy Państwami Członkowskimi, z należytym uwzględnieniem ich prawa wewnętrznego oraz stosowanych przez nie procedur.

  3. Dochodzenia pod przykryciem prowadzone są zgodnie z prawem wewnętrznym oraz procedurami Państwa Członkowskiego, na terytorium którego dochodzenie pod przykryciem jest prowadzone. Zaangażowane w nie Państwa Członkowskie będą współpracowały ze sobą w celu zapewnienia, aby dochodzenie pod przykryciem zostało przygotowane i było nadzorowane, oraz w celu podejmowania działań dla zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonariuszom działającym pod przykryciem lub przy wykorzystaniu fałszywej tożsamości.

  4. Przy wystosowywaniu zawiadomienia przewidzianego w artykule 27 ustęp 2, każde z Państw Członkowskich może oświadczyć, że nie jest związane niniejszym artykułem. Taka deklaracja może zostać wycofana w każdym czasie.

ARTYKUŁ 15

Odpowiedzialność karna funkcjonariuszy

Podczas przeprowadzania operacji wymienionych w artykułach 12, 13 oraz 14 funkcjonariusze z Państwa Członkowskiego innego niż Państwo Członkowskie, w którym przeprowadzana jest operacja są uznawani za funkcjonariuszy Państwa Członkowskiego, w którym przeprowadzana jest operacja w odniesieniu do przestępstw popełnionych przeciwko nim lub przez nich.



ARTYKUŁ 16

Odpowiedzialność cywilna funkcjonariuszy

  1. W sytuacji, jeżeli zgodnie z artykułami 12, 13 oraz 14 funkcjonariusze jednego Państwa Członkowskiego działają w innym Państwie Członkowskim, wówczas to pierwsze Państwo Członkowskie odpowiada za wszelkie szkody spowodowane przez nich podczas prowadzonych przez nich działań, zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, na terytorium którego prowadzą oni działania.

  2. Państwo Członkowskie, na terytorium którego została spowodowana szkoda wymieniona w ustępie 1, naprawi tę szkodę na warunkach mających zastosowanie w stosunku do szkody spowodowanej przez jego własnych funkcjonariuszy.

  3. Państwo Członkowskie, którego funkcjonariusze spowodowali szkodę wobec osoby na terytorium innego Państwa Członkowskiego zwróci temu drugiemu Państwu w pełnej wysokości wszelkie sumy, jakie zapłaciło ono ofiarom lub w ich imieniu osobom uprawnionym.

  4. Bez uszczerbku dla wykonywania swoich praw wobec osób trzecich, oraz za wyjątkiem ustępu 3, każde Państwo Członkowskie powstrzyma się w przypadkach przewidzianych w ustępie 1 od żądania rekompensaty za szkody, jakie poniosło ono ze strony innego Państwa Członkowskiego.

TYTUŁ III

PRZECHWYTYWANIE PRZEKAZÓW TELEKOMUNIKACYJNYCH

ARTYKUŁ 17

Organy właściwe dla wydania nakazu przechwycenia przekazu telekomunikacyjnego

Dla celów stosowania postanowień artykułów 18, 19 oraz 20, "właściwy organ" oznacza organ sądowy, lub – w przypadku gdy organy sądowe nie mają właściwości w obszarze objętym tymi postanowieniami – równorzędny właściwy organ określony zgodnie z artykułem 24 ustęp 1 lit. e), działający w celu prowadzenia dochodzenia karnego.



ARTYKUŁ 18

Wnioski o przechwycenie przekazów telekomunikacyjnych

  1. Dla celów prowadzenia dochodzenia karnego, organ właściwy w Państwie Członkowskim wzywającym, zgodnie z wymogami swojego prawa wewnętrznego, może złożyć do właściwego organu w Państwie Członkowskim wezwanym wniosek o:

  1. przechwycenie oraz natychmiastowe przekazanie Państwu Członkowskiemu wzywającemu przekazów telekomunikacyjnych; lub

  2. przechwycenie, zarejestrowanie a następnie przekazanie Państwu Członkowskiemu wzywającemu zapisu przekazu telekomunikacyjnego.

  1. Wnioski na mocy ustępu 1 mogą być składane w związku z wykorzystaniem środków przekazu telekomunikacyjnego przez podmiot stanowiący obiekt przechwycenia, jeżeli podmiot ten znajduje się:

  1. w Państwie Członkowskim wzywającym, a Państwo Członkowskie wzywające potrzebuje pomocy technicznej ze strony Państwa Członkowskiego wezwanego dla przechwycenia przekazu telekomunikacyjnego tego podmiotu;

  2. w Państwie Członkowskim wezwanym, a przekaz telekomunikacyjny tego podmiotu można przechwycić w tym Państwie Członkowskim;

  3. w Państwie Członkowskim trzecim, które zostało poinformowane zgodnie z artykułem 20 ustęp 2 lit. a), a Państwo Członkowskie wzywające potrzebuje pomocy technicznej ze strony Państwa Członkowskiego wezwanego dla przechwycenia przekazu telekomunikacyjnego tego podmiotu.

  1. W drodze odstepstwa od artykułu 14 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy oraz artykułu 37 Traktatu Beneluksu, wnioski składane na podstawie niniejszego artykułu powinny zawierać następujące informacje:

  1. określenie organu składającego wniosek;

  2. potwierdzenie wydania prawomocnego postanowienia lub nakazu przechwycenia w związku z dochodzeniem karnym;

  3. informacje mające na celu zidentyfikowanie podmiotu stanowiącego obiekt przechwycenia;

  4. określenie przestępczego zachowania będącego przedmiotem dochodzenia;

  5. wymagany okres trwania przechwycenia; oraz

  6. jeżeli jest to możliwe, w celu zapewnienia wykonania wniosku należy dostarczyć wystarczające dane techniczne, zwłaszcza numer podłączenia do odpowiedniej sieci.

  1. W przypadku wniosku składanego na podstawie ustępu 2(b), powinien on również zawierać podsumowanie faktów. Państwo Członkowskie wezwane może wymagać wszelkich dalszych informacji niezbędnych dla umożliwienia mu podjęcia decyzji w kwestii, czy wnioskowane działania zostałyby przez nie podjęte w podobnym przypadku w sprawie wewnętrznej.

  2. Państwo Członkowskie wezwane zobowiązuje się zastosować do wniosków składanych na podstawie ustępu 1(a):

  1. w przypadku wniosku składanego na podstawie ustępu 2(a) oraz 2(c) - po dostarczeniu mu informacji określonych w ustępie 3. Państwo Członkowskie wezwane może zezwolić na realizację przechwycenia bez dalszych formalności;

  2. w przypadku wniosku składanego na podstawie ustępu 2(b) - po dostarczeniu mu informacji określonych w ustępach 3 oraz 4, oraz jeżeli wnioskowane działania zostałyby przez nie podjęte w podobnym przypadku w sprawie wewnętrznej. Państwo Członkowskie wezwane może uzależnić swoją zgodę od jakichkolwiek warunków, które musiałyby zostać spełnione w podobnej sprawie wewnętrznej.

  1. W sytuacji, jeżeli natychmiastowe przekazanie nie jest możliwe, Państwo Członkowskie wezwane zobowiązuje się zastosować do wniosków na podstawie ustępu 1(b) po dostarczeniu mu informacji określonych w ustępach 3 i 4, oraz jeżeli wnioskowane działania zostałyby podjęte przez nie w podobnej sprawie wewnętrznej. Państwo Członkowskie wezwane może uzależnić swoją zgodę od jakichkolwiek warunków, które musiałyby zostać spełnione w podobnej sprawie wewnętrznej.

  2. Przy wystosowywaniu zawiadomienia przewidzianego w artykule 27 ustęp 2, każde z Państw Członkowskich może oświadczyć, że jest związane ustępem 6 jedynie wówczas, gdy nie jest w stanie zapewnić bezpośredniego przekazania. W takim przypadku to drugie Państwo Członkowskie może zastosować zasadę wzajemności.

  3. Przy składaniu wniosku na podstawie ustępu 1(b), Państwo Członkowskie wzywające, mając szczególny powód do tego, może wystąpić o transkrypcję zapisu. Państwo Członkowskie wezwane rozważy takie wnioski zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym oraz jego procedurami.

  4. Państwa Członkowskie otrzymujące informacje dostarczane na mocy ustępów 3 oraz 4 zachowują te informacje w poufności, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym.

ARTYKUŁ 19

Przechwytywanie przekazów telekomunikacyjnych na terytorium wewnętrznym przy wykorzystaniu dostarczycieli usług

  1. Państwa Członkowskie zapewnią, aby systemy usług telekomunikacyjnych obsługiwane na ich terytoriach za pośrednictwem portali, które nie są bezpośrednio dostępne z terytorium innego Państwa Członkowskiego w celu zgodnego z prawem przechwycenia przekazów telekomunikacyjnych podmiotu znajdującego się w tym innym Państwie Członkowskim - mogły być bezpośrednio dostępne w celu zgodnego z prawem przechwycenia przez to Państwo Członkowskie za pośrednictwem wyznaczonego dostarczyciela usług znajdującego się na jego terytorium.

  2. W przypadku określonym w ustępie 1, właściwe organy Państwa Członkowskiego - dla celów dochodzenia karnego, zgodnie ze stosownym prawem wewnętrznym oraz pod warunkiem, że podmiot stanowiący obiekt przechwycenia znajduje się w tym Państwie Członkowskim - będą uprawnione do dokonania przejęcia za pośrednictwem wyznaczonego dostarczyciela usług znajdującego się na jego terytorium, bez angażowania Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajduje się portal.

  3. Ustęp 2 stosuje się również w sytuacji, jeżeli przechwycenie jest dokonywane na wniosek na podstawie artykułu 18 ustęp 2 lit. b).

  4. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może powstrzymywać Państwa Członkowskiego przed składaniem wniosku do innego Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajduje się portal o zgodne z prawem przechwycenie przekazu telekomunikacyjnego zgodnie z artykułem 18, zwłaszcza, jeżeli w Państwie Członkowskim wzywającym nie ma żadnego pośrednika.

ARTYKUŁ 20

Przechwycenie przekazu telekomunikacyjnego bez technicznej pomocy innego Państwa Członkowskiego

  1. Bez uszczerbku dla ogólnych zasad prawa międzynarodowego oraz postanowień artykułu 18 ustęp 2 lit. c), zobowiązania na mocy niniejszego artykułu mają zastosowanie w stosunku do nakazów przechwycenia wydanych lub zatwierdzonych przez właściwy organ jednego Państwa Członkowskiego w trakcie dochodzeń karnych noszących cechy dochodzeń związanych z popełnieniem konkretnego przestępstwa karnego, włącznie z usiłowaniami, w zakresie w jakim podlegają one karze na podstawie prawa wewnętrznego - w celu zidentyfikowania oraz zatrzymania osób odpowiedzialnych, postawienia im zarzutów lub wydania dotyczącego ich orzeczenia.

  2. W sytuacji, jeżeli dla celów dochodzenia karnego przechwycenie przekazu telekomunikacyjnego zostało zatwierdzone przez właściwy organ jednego Państwa Członkowskiego ("Państwo Członkowskie przechwytujące"), a adres telekomunikacyjny podmiotu podany w nakazie przechwycenia jest wykorzystywany na terytorium innego Państwa Członkowskiego ("Państwo Członkowskie zawiadamiane"), ze strony którego nie jest potrzebna pomoc techniczna w celu dokonania przechwycenia, wówczas Państwo Członkowskie przechwytujące poinformuje Państwo Członkowskie zawiadamiane o przechwyceniu:

  1. przed przechwyceniem - w przypadkach, w których wie ono przy wydawaniu nakazu przechwycenia, że podmiot stanowiący obiekt przechwycenia znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego zawiadamianego;

  2. w innych przypadkach - niezwłocznie po tym, jak dowie się ono, że podmiot stanowiący obiekt przechwycenia znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego zawiadamianego.

  1. Informacje podlegające przekazaniu przez Państwo Członkowskie przechwytujące powinny zawierać:

  1. określenie organu nakazującego przechwycenie;

  2. potwierdzenie, że w związku z dochodzeniem karnym wydany został zgodny z prawem nakaz przechwycenia;

  3. informacje służące identyfikacji podmiotu stanowiącego obiekt przechwycenia;

  4. określenie zachowania karnego stanowiącego przedmiot dochodzenia; oraz

  5. zakładany czas trwania przechwycenia.

  1. Przy zawiadamianiu Państwa Członkowskiego zgodnie z ustępami 2 oraz 3 zastosowanie mają następujące zasady:

  1. po otrzymaniu informacji dostarczonych na mocy ustępu 3, właściwy organ Państwa Członkowskiego zawiadamianego niezwłocznie, a najpóźniej w ciągu 96 godzin, udzieli odpowiedzi Państwu Członkowskiemu przechwytującemu, w celu:

  1. umożliwienia dokonania lub kontynuacji przechwycenia. Państwo Członkowskie zawiadamiane może uzależnić swoją zgodę od jakichkolwiek warunków, które musiałyby zostać spełnione w podobnym przypadku w sprawie wewnętrznej;

  2. zgłoszenia wymogu, aby przechwycenie nie było dokonywane, lub aby zostało przerwane w sytuacji gdyby przechwycenie nie było dopuszczalne na podstawie prawa wewnętrznego Państwa Członkowskiego zawiadamianego lub z powodów określonych w artykule 2 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy. Jeżeli Państwo Członkowskie zawiadamiane nałoży taki wymóg, wówczas poda ono powody dla swojej decyzji na piśmie;

  3. zgłoszenia wymogu, aby - w przypadkach wymienionych w punkcie (ii) - jakikolwiek materiał już przechwycony podczas gdy podmiot znajdował się na jego terytorium - nie był wykorzystywany, lub aby mógł być wykorzystywany na warunkach, jakie ono określi. Państwo Członkowskie zawiadamiane poinformuje Państwo Członkowskie przechwytujące o powodach uzasadniających wyżej wspomniane warunki;

  4. zgłoszenie wymogu krótkiego przedłużenia pierwotnego 96-godzinego terminu, maksymalnego do okresu 8 dni, do uzgodnienia z Państwem Członkowskim przechwytującym, w celu zrealizowania procedur wewnętrznych zgodnie z jego prawem wewnętrznym. Państwo Członkowskie zawiadamiane przekaże na piśmie Państwu Członkowskiemu przechwytującemu warunki, które zgodnie z jego prawem wewnętrznym uzasadniają wnioskowane przedłużenie terminu.

  1. Do czasu podjęcia decyzji przez Państwo Członkowskie zawiadamiane zgodnie z podpunktami (i) lub (ii) punktu a), Państwo Członkowskie przechwytujące:

  1. może kontynuować przechwycenie; oraz

  2. nie może wykorzystywać materiału już przechwyconego, z następującymi wyjątkami:

  • jeżeli zostało to inaczej uzgodnione pomiędzy zainteresowanymi Państwami Członkowskimi; lub

  • w celu podjęcia pilnych działań dla zapobieżenia bezpośredniemu oraz poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego. Państwo Członkowskie zawiadamiane zostanie poinformowane o każdym przypadku takiego wykorzystania oraz powodach uzasadniających to.

  1. Państwo Członkowskie zawiadamiane może wymagać przedstawienia podsumowania faktów sprawy oraz wszelkich innych informacji niezbędnych dla umożliwienia mu podjęcia decyzji w kwestii, czy przechwycenie byłoby zatwierdzone w podobnej sprawie wewnętrznej. Taki wniosek nie narusza stosowania punktu (b), chyba że zostało to inaczej uzgodnione pomiędzy Państwem Członkowskim zawiadamianym a Państwem Członkowskim przechwytującym.

  2. Państwa Członkowskie podejmą niezbędne działania w celu zapewnienia, aby odpowiedź została udzielona w ciągu 96-godzin. W tym celu wyznaczą one punkty kontaktowe, pełniące służbę przez całą dobę, oraz włączą je do swoich deklaracji składanych na mocy artykułu 24 ustęp 1 lit. e).

  1. Państwo Członkowskie zawiadamiane zachowuje informacje dostarczone na podstawie ustępu 3 w poufności, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym.

  2. W sytuacji, jeżeli Państwo Członkowskie przechwytujące jest zdania, że informacje, jakie mają zostać dostarczone na podstawie ustępu 3 mają szczególnie delikatny charakter, mogą one zostać przekazane właściwemu organowi za pośrednictwem organu szczególnego, jeżeli zostało to uzgodnione na zasadzie bilateralnej pomiędzy zainteresowanymi Państwami Członkowskimi.

  3. Przy przekazywaniu swoich zawiadomień na podstawie artykułu 27 ustęp 2, lub w dowolnym późniejszym terminie, każde z Państw Członkowskich może oświadczyć, że dostarczanie mu informacji dotyczących przechwyceń przewidzianych w niniejszym artykule nie będzie potrzebne.


1   2   3


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna