Rada unii europejskiej pl c/07/288



Pobieranie 173,91 Kb.
Strona2/2
Data28.12.2017
Rozmiar173,91 Kb.
1   2
Traktat o międzynarodowym handlu bronią – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

Rada z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Sekretarza Generalnego ONZ dotyczące opracowania traktatu o handlu bronią ustanawiającego wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej. Z uznaniem odnotowuje rekordowo wysoką liczbę odpowiedzi państw – 97 – w tym odpowiedzi wszystkich państw członkowskich UE, które przedstawiły opinie na temat wykonalności, zakresu i projektowanych charakterystyk ogólnego, prawnie wiążącego instrumentu ustanawiającego wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej. Rada jest zdania, że jest to dowód na trwałe i rosnące międzynarodowe wsparcie dla tej inicjatywy. Rada podkreśla znaczenie wyznaczonej przez ONZ grupy ekspertów rządowych, która rozpocznie prace w lutym 2008 roku, czerpiąc informacje ze sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ. Rada wzywa grupę do dalszych prac w ramach tego procesu i oczekuje sprawozdania tej grupy ekspertów przygotowywanego na 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

Rada podkreśla znaczenie współpracy z innymi państwami i organizacjami regionalnymi w procesie opracowywania traktatu o handlu bronią. Wyraża głębokie przekonanie, że ogólny, prawnie wiążący instrument, zgodny z obecnymi zobowiązaniami państw w ramach stosownych aktów międzynarodowych i ustanawiający wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej przyczyniłby się znacznie do zwalczania niepożądanego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej, co zagraża pokojowi, bezpieczeństwu, zrównoważonemu rozwojowi i pełnemu poszanowaniu praw człowieka.

Z doświadczenia Unii Europejskiej z jej własnym systemem kontroli wywozu wynika, że możliwe jest wypracowanie instrumentu, który nie pozbawiałby państw ich prerogatyw krajowych dotyczących licencjonowania i zakazywania wywozu indywidualnego, oraz że wielostronne mechanizmy kontroli wywozu są skuteczne i wydajne.”

Broń masowego rażenia – strategia UE

Rada zatwierdziła sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, przyjęte przez Radę Europejską w grudniu 2003 roku.

Półroczne sprawozdanie z postępów obejmuje działalność UE w drugiej połowie 2007 roku i zostało przygotowane w biurze osobistego przedstawiciela SG/WP ds. nieproliferacji, w koordynacji z Komisją.

Broń strzelecka i lekka – strategia UE

Rada zatwierdziła sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi, przyjęte przez Radę Europejską w grudniu 2005 roku.

Strategia wymaga ciągłego monitorowania przy pomocy regularnych sprawozdań z jej realizacji.

Prawa człowieka i demokratyzacja w krajach trzecich – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada potwierdza, że propagowanie i ochrona praw człowieka na świecie są podstawą działań zewnętrznych UE. UE w coraz większym stopniu uwzględnia kwestię praw człowieka w ogólnych instrumentach polityki zagranicznej. Jednocześnie w dalszym stopniu rozwija działania, których konkretnym celem jest propagowanie i ochrona praw człowieka w krajach trzecich; działania te odbywają się zarówno na forach dwu-, jak i wielostronnych, ze szczególnym uwzględnieniem forum ONZ.

2. Rada przypomina, że dzień 10 grudnia zapoczątkowuje roczne obchody upamiętniające 60. rocznicę przyjęcia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Rada ponownie wyraża swoje głębokie przywiązanie do uniwersalnych zasad zawartych w deklaracji.

3. UE ponownie podkreśla swoje przywiązanie do uniwersalnych, współzależnych i niepodzielnych praw człowieka. UE zamierza nadal pełnić aktywną rolę w Radzie Praw Człowieka oraz czuwać nad tym, by Rada Praw Człowieka spełniała pokładane w niej nadzieje międzynarodowej społeczności. UE wzywa wszystkie kraje do współpracy w duchu rezolucji nr 60/251 Zgromadzenia Ogólnego ONZ. UE ponownie wyraża swoje pełne poparcie dla procedur specjalnych Rady Praw Człowieka i wzywa wszystkie państwa, w szczególności członków Rady Praw Człowieka, do pełnej współpracy w tym zakresie. Rada podkreśla, że zgodnie z decyzją Zgromadzenia Ogólnego celem przeglądu procedur specjalnych jest poprawa, a nie osłabienie niezależnego systemu procedur specjalnych opartego na fachowej wiedzy.

4. Mimo że nie wszystkie cele UE można było osiągnąć, w ocenie Unii Europejskiej pakiet instytucjonalny powinien umożliwić Radzie Praw Człowieka, by odpowiednio szybko zajmowała się przypadkami poważnych naruszeń praw człowieka niezależnie od tego, kiedy i gdzie do nich doszło. Powinien on także umożliwić Radzie Praw Człowieka wypełnienie zobowiązania, aby m.in. służyć jako forum dialogu na temat wszelkich praw człowieka, propagować działalność służb doradczych, pomoc techniczną oraz budowanie zdolności w zakresie wszelkich praw człowieka zgodnie z rezolucją nr 60/251 Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

5. UE z zadowoleniem przyjmuje w szczególności stworzenie nowego systemu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka. Dla Rady Praw Człowieka jest to ważna innowacja. Podstawy, które uzgodniono w czerwcu 2007 r., otwierają możliwości stworzenia systemu, który zapewni możliwość przeprowadzania w każdym państwie członkowskim ONZ regularnych analiz sytuacji w zakresie praw człowieka, a także pozwoli sprawdzać – na podstawie tych samych kryteriów – przestrzeganie, ochronę i propagowanie zasad uniwersalności, niepodzielności i współzależności praw człowieka. Rada wzywa członków Rady Praw Człowieka do respektowania ducha czerwcowego porozumienia, aby zagwarantować, że mechanizm powszechnego okresowego przeglądu okaże się procesem o doniosłym znaczeniu.

6. UE jest nadal głęboko zaniepokojona sytuacją praw człowieka na okupowanych terytoriach palestyńskich, ale uważa, że sprawa ta nie powinna być jedyną wyróżnioną w porządku obrad sytuacją o charakterze geograficznym.

7. Rada z zadowoleniem przyjmuje zorganizowanie specjalnego posiedzenia na temat Birmy/Związku Myanmar w październiku 2007 roku, a także przyjęcie, drogą konsensusu, rezolucji, w której wyrażono głębokie ubolewanie z powodu brutalnych prześladowań uczestników pokojowych demokracji i dalszych aresztowań oraz wezwano rząd do zapewnienia całkowitego poszanowania praw człowieka oraz pełnej współpracy z organizacjami humanitarnymi.

8. Rada z zadowoleniem przyjmuje także zdolność Rady Praw Człowieka do zapewnienia działań podejmowanych po posiedzeniach specjalnych. UE przywiązuje najwyższą wagę do tego, aby sytuacje związane z poważnym naruszaniem praw człowieka, jak np. sytuacja w Darfurze (Sudan), spotykały się ze skutecznymi działaniami podejmowanymi zgodnie z mandatem Rady Praw Człowieka. UE z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości fakt, że rząd Sudanu współpracuje z grupą ekspertów powołaną przez Radę Praw Człowieka. UE spodziewa się jednak konkretnej poprawy sytuacji praw człowieka w regionie i oczekuje na sprawozdanie grupy ekspertów na posiedzeniu Rady Praw Człowieka, które odbędzie się w grudniu.

9. Rada z zadowoleniem przyjmuje także fakt, że Rada Praw Człowieka może zająć się sytuacją praw człowieka, wykorzystując inne instrumenty niż posiedzenia specjalne i rezolucje, np. debaty panelowe, posiedzenia okrągłego stołu lub imprezy towarzyszące. Rada podkreśla kluczową rolę, jaką w tym zakresie pełnią procedury specjalne. Wizyty krajowe składane przez sprawozdawców specjalnych, a także interaktywny dialog prowadzony z pełnomocnikami, przyczyniły się do budzenia świadomości międzynarodowej społeczności, że istnieją zasmucające przykłady naruszania praw człowieka. Rada przypomina i z zadowoleniem przyjmuje także fakt, że w trakcie ożywionych debat wiele delegacji i organizacji pozarządowych poruszyło szczególnie alarmującą sytuację praw człowieka w takich krajach, jak Zimbabwe i Sri Lanka.

10. Rada podkreśla ważną rolę, jaką w propagowaniu i ochronie praw człowieka na całym świecie odgrywa – obok Rady Praw Człowieka – Trzeci Komitet Zgromadzenia Ogólnego ONZ. UE będzie w dalszym ciągu w pełni wykorzystywać ten ważny organ, przyczyniając się do wypełniania jego mandatu polegającego na tematycznej i geograficznej analizie kwestii związanych z prawami człowieka.

11. Rada wyraża zadowolenie z przyjęcia przez Trzeci Komitet Zgromadzenia Ogólnego ONZ rezolucji wzywającej do moratorium na wykonywanie wyroków kary śmierci, przygotowanej przez grupę reprezentującą wiele regionów, w tym – oprócz UE – przez Albanię, Angolę, Brazylię, Chorwację, Gabon, Meksyk, Nową Zelandię, Filipiny i Timor Wschodni. Wówczas Zgromadzenie Ogólne po raz pierwszy przyjęło rezolucję w sprawie moratorium na wykonywanie wyroków kary śmierci. Ta międzyregionalna inicjatywa zapoczątkowała proces dialogu i zaangażowania na szczeblu Zgromadzenia Ogólnego w sprawę o fundamentalnym znaczeniu dla poprawy i postępującego rozwoju praw człowieka. Przyjęcie tej rezolucji oznacza wyraźne uznanie coraz silniejszej międzynarodowej tendencji do znoszenia kary śmierci i jest ważnym krokiem w stronę eliminacji tej praktyki.

12. Rada z zadowoleniem przyjmuje też przyjęcie rezolucji dotyczących innych kwestii o szczególnie ważnym znaczeniu, takich jak prawa dziecka, nietolerancja religijna, stosowanie tortur, wyeliminowanie gwałtów, prawa człowieka i antyterroryzm. Rada z satysfakcją przyjmuje także przyjęcie rezolucji dotyczących sytuacji praw człowieka w Związku Myanmar, KRLD, Islamskiej Republice Iranu i na Białorusi. Przyjęcie tych rezolucji jest wyraźnym dowodem stałego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej brakiem poprawy sytuacji praw człowieka w tych krajach. Szczególną uwagę Rada przywiązuje do sytuacji w krajach będących sąsiadami UE. W związku z tym Rada ubolewa, że nastąpiło zmniejszenie liczby krajowych procedur specjalnych, co stoi w sprzeczności z praktyką Rady Praw Człowieka.

13. Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w uwzględnianiu kwestii praw człowieka we wszystkich obszarach polityki UE, podkreślając potrzebę dalszego dokładania starań w tym względzie. Rada podkreśla znaczenie uwzględniania aspektów praw człowieka we wszystkich stosownych politykach geograficznych i tematycznych UE oraz podkreśla ciągły charakter tych prac. W tym względzie Rada wyraża uznanie dla pracy wykonywanej przez osobistego przedstawiciela SG/WP ds. praw człowieka. Rada z zadowoleniem przyjmuje także wzmocnienie i skonsolidowanie Zespołu ds. Praw Człowieka w Sekretariacie Rady.

14. Rada podkreśla potrzebę dalszego wzmacniania perspektywy praw człowieka w realizacji EPBiO i z zadowoleniem przyjmuje wysiłki czynione w tym kierunku, jak np. uwzględnianie profesjonalnej wiedzy na temat praw człowieka i społeczno-kulturowego wymiaru płci zarówno w fazie planowania, jak i realizacji wszystkich operacji EPBiO, sporządzanie odpowiednich dokumentów na temat uwzględniania tych tematów, a także opracowanie wewnętrznej kieszonkowej ulotki informacyjnej dla personelu EPBiO. Rada podkreśla, że należy nadal aktywnie wprowadzać w życie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ: nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz nr 1612 w sprawie dzieci i konfliktów zbrojnych, oraz zwraca uwagę, jak istotne jest szkolenie personelu EPBiO w zakresie praw człowieka, tak by osiągać na miejscu bardziej konkretne postępy w tym względzie.

15. Rada ponownie potwierdza swoje zaangażowanie na rzecz poprawy spójności i konsekwencji unijnej polityki dotyczącej praw człowieka w sprawach wewnętrznych i zewnętrznych. Jako ważne kroki w tym zakresie należy postrzegać Kartę praw podstawowych UE oraz utworzenie Agencji Praw Podstawowych UE. Pod względem działań zewnętrznych ważna jest współpraca z regionalnymi i międzynarodowymi organizacjami, takimi jak np. Rada Europy, OBWE oraz Organizacja Narodów Zjednoczonych. W tym kontekście Rada podkreśla znaczenie skutecznego wprowadzenia w życie protokołu ustaleń zawartego między Radą Europy oraz UE w maju 2007 roku.

16. Wytyczne UE dotyczące praw człowieka są istotnym narzędziem trwałych i systematycznych działań w obszarach priorytetowych. Rada z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte w 2007 roku, których celem jest dalsze wzmacnianie procesu wdrażania wytycznych, mianowicie przyjęcie nowego zestawu wytycznych UE dotyczących promowania i ochrony praw dziecka, a także strategia dotycząca wdrażania konkretnych środków, które należy przyjąć w tym zakresie. UE określiła „wszelkie formy przemocy wobec dzieci” jako dziedzinę o pierwszoplanowym znaczeniu. W związku z tym Rada z zadowoleniem przyjmuje również stworzenie mandatu dla Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. Przemocy wobec Dzieci.

17. UE powtarza swój stanowczy sprzeciw wobec kary śmierci we wszystkich przypadkach. Przyjęcie rezolucji w sprawie moratorium na wykonywanie wyroków kary śmierci otwiera UE możliwości intensyfikacji wysiłków, których celem jest zachęcanie krajów zwlekających z przyjęciem moratorium, aby uczyniły to jako pierwszy krok na drodze do zniesienia kary śmierci. W wielu krajach Unia czyniła zabiegi dyplomatyczne w zgodzie z minimalnymi standardami określonymi w prawie międzynarodowym oraz w wytycznych UE w sprawie kary śmierci, w tym w odniesieniu do spraw małoletnich, wyroków skazujących na ukamienowanie oraz najpoważniejszych przestępstw. Rada będzie nadal podejmować działania w konkretnych niepokojących przypadkach.

18. UE ponownie potwierdza swoje zaangażowanie na rzecz zapobiegania wszelkim rodzajom tortur i złego traktowania oraz zlikwidowania ich w UE i na całym świecie. UE nadal prowadzi globalną kampanię wspierania odpowiednich aktów ONZ, szczególnie protokołu fakultatywnego do konwencji o zapobieganiu torturom, zachęcając partnerów tego protokołu do pełnej współpracy ze specjalnym sprawozdawcą ONZ ds. tortur. Rada przyjmuje do wiadomości ocenę wprowadzania w życie wytycznych przeciwko stosowaniu tortur. UE będzie nadal zajmowała się zarówno konkretnymi przypadkami, jak i aspektami strukturalnymi w celu zapobiegania torturom i ich likwidacji.

19. Rada pozostaje głęboko zaangażowana w propagowanie i ochronę praw dzieci będących ofiarami konfliktów zbrojnych i z zadowoleniem przyjmuje przegląd sytuacji po dziesięciu latach od ukazania się studium Machel, a także dodatkowe działania podjęte w związku z opublikowaniem zasad paryskich oraz przyjęciem zobowiązań paryskich. W tym względzie Rada z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy podejmowane w celu propagowania i wzmacniania tych zasad w krajach priorytetowych, co odbywa się przez realizację konkretnych strategii, których wdrażanie będzie kontynuowane.

20. Rada wyraża uznanie dla ważnej pracy obrońców praw człowieka na całym świecie i będzie w dalszym ciągu wspierać ich działania. Dalsze szykany i prześladowania obrońców praw człowieka w wielu krajach powinny spotkać się z konkretnym działaniem UE, aby zapewnić im bezpieczeństwo i ochronę. W tym względzie Rada z zadowoleniem przyjmuje opracowanie lokalnych strategii wdrażania służących wspieraniu pracy obrońców praw człowieka przez misje UE w krajach trzecich oraz spodziewa się, że strategie te będą w coraz większym stopniu wprowadzane w życie. Indywidualne przypadki będą rozpatrywane z rządami krajów, których te sprawy dotyczą.

21. Prowadzenie dialogów na temat praw człowieka jest istotnym narzędziem zewnętrznej polityki UE w zakresie praw człowieka. Odbywają się one w różny sposób: od usystematyzowanego dialogu na temat praw człowieka do konsultacji z krajami podzielającymi poglądy w tym zakresie. Rada przypomina, że oprócz konkretnego dialogu na temat praw człowieka kwestia praw człowieka będzie nadal podnoszona w ramach dialogu politycznego z krajami trzecimi na wszystkich szczeblach.

Rada ponownie podkreśla znaczenie regularnych konsultacji z państwami podzielającymi jej poglądy w tym zakresie, aby nadal wzmacniać współpracę na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na całym świecie.

Rada zauważa, że różne elementy dialogu z krajami trzecimi, tj. opierające się na różnych porozumieniach, ad hoc i o charakterze lokalnym, są ważnym kanałem propagowania praw człowieka, praworządności i demokracji, ale umożliwiają także wyrażanie obaw. Rada z zadowoleniem przyjmuje starania czynione w celu włączenia wszelkich stosownych kwestii praw człowieka do porządków posiedzeń odbywanych w ramach dialogu zgodnie z art. 8.

22. W tym względzie Rada z zadowoleniem przyjmuje pierwszą rundę rozmów, którą eksperci w zakresie praw człowieka odbyli z Unią Afrykańską; wydarzenie to powinno otworzyć regularny dialog na temat praw człowieka, aby poruszyć kwestie budzące powszechne zaniepokojenie, w tym stanowiska zajmowane na wielostronnych forach, oraz aby ułatwić realizację zobowiązań w zakresie praw człowieka i budowania demokracji.

23. Rada ponownie podkreśla, że przywiązuje ogromną wagę do dialogu na temat praw człowieka prowadzonego między UE i Chinami, uznając ten dialog za podstawowe narzędzie budowania dojrzałych relacji z Chinami w tym zakresie. Dwie rundy dialogu, które odbyły się w maju i październiku tego roku, przebiegały w pozytywnej atmosferze, stwarzając platformę merytorycznej i szczerej wymiany poglądów między Chinami i UE na temat wielu kwestii związanych z prawami człowieka, w tym z konkretnymi niepokojącymi przypadkami.

Rada uznaje, że Chiny poczyniły postępy w kwestii praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, podając za przykład niedawne przyjęcie ustawy o kontraktach pracowniczych. Działaniom tym muszą towarzyszyć postępy czynione w zakresie praw obywatelskich i politycznych; ratyfikacja Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych pozostaje podstawowym wymogiem ze strony UE w tym względzie. Rada jest nadal poważnie zaniepokojona dalszymi ograniczeniami wolności słowa, przekonań religijnych i praw mniejszości, reedukacją przez pracę, torturami, a także powszechnym stosowaniem kary śmierci.

UE będzie nadal bacznie obserwowała sytuację praw człowieka w Chinach i pracowała na rzecz pozytywnej zmiany poprzez stały i coraz lepszy dialog i współpracę obejmujący także społeczeństwo obywatelskie.

24. UE jest nadal poważnie zaniepokojona systematycznym pogarszaniem się sytuacji praw człowieka i podstawowych wolności w Iranie. W ubiegłym roku UE wielokrotnie wyrażała zaniepokojenie rozpowszechnionym stosowaniem kary śmierci, w tym wydawaniem wyroków śmierci na młodocianych przestępców, a także stosowaniem okrutnych i nieludzkich kar, takich jak ukamienowanie. Rada jest także poważnie zaniepokojona narastającymi ograniczeniami wolności słowa i mediów, szykanami i prześladowaniami obrońców praw człowieka oraz ograniczeniami wolności religii i przekonań, w tym nałożonymi na bahaistów. Za pośrednictwem oświadczeń i dyplomatycznych zabiegów Rada wielokrotnie wzywała Iran do wywiązywania się ze zobowiązań w zakresie praw człowieka. UE żałuje, że Iran zawiesił uczestnictwo w dialogu na temat praw człowieka z UE i ponawia wolę ponownego podjęcia tego dialogu z Iranem. Rada z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przygotowanej przez Kanadę rezolucji na temat sytuacji praw człowieka w Iranie na forum Trzeciego Komitetu ZO ONZ. Przyjęcie tej rezolucji jest dowodem zdecydowanej postawy międzynarodowej społeczności przeciwko systematycznemu łamaniu praw człowieka w Iranie.

25. Rada z zadowoleniem przyjmuje dalsze konsultacje na temat praw człowieka prowadzone z Federacją Rosyjską. UE nadal wyraża jednak zaniepokojenie pewnymi wydarzeniami w Rosji w minionym roku dotyczącymi wolności słowa, zgromadzeń, wolności prasy, szczególnie w kontekście wyborów parlamentarnych i prezydenckich. Rada wyraża żal, że kampania wyborcza do Dumy nie zawsze spełniała międzynarodowe standardy i zobowiązania dobrowolnie podjęte przez Rosję.

Inne niepokojące kwestie dotyczą mniejszości, praw kobiet (w tym handlu ludźmi), tortur i znęcania się, w tym nadużywania umieszczeń w szpitalach psychiatrycznych, braku poszanowania praworządności, skutków przepisów prawa dla działalności organizacji pozarządowych oraz skutków ustawy o zwalczaniu ruchów ekstremistycznych dla społeczeństwa obywatelskiego, przypadków rasizmu i ksenofobii, jak również sytuacji na północnym Kaukazie. Rada będzie nadal uważnie śledziła rozwój wydarzeń w tym zakresie.

26. Rada z zadowoleniem przyjmuje pierwszą rundę dialogu na temat praw człowieka prowadzonego z Uzbekistanem w 2007 roku, a także toczące się dyskusje na temat przeprowadzenia seminarium o społeczeństwie obywatelskim. Rada pozostaje jednak nadal zaniepokojona sytuacją praw człowieka i wzywa Uzbekistan do poczynienia dalszych postępów w kwestii praw człowieka. Jeśli chodzi o Turkmenistan, Rada potwierdza zamiar dostosowania dialogu ad hoc na temat praw człowieka z Turkmenistanem do struktury innych oficjalnych dialogów na temat praw człowieka, szczególnie w świetle strategii nowego partnerstwa z Azją Środkową, w którego ramach przewidziano ustanowienie „regularnego – i ukierunkowanego na osiągnięcie konkretnych wyników – dialogu na temat praw człowieka z każdym państwem Azji Środkowej”. Rada pozostaje zaniepokojona sytuacją praw człowieka w Azji Środkowej i zamierza nadal pracować na rzecz widocznej poprawy sytuacji praw człowieka w pięciu środkowoazjatyckich republikach, z których wszystkie, choć w różnym stopniu, borykają się z poważnymi problemami w zakresie poszanowania podstawowych praw i wolności.

27. Rada podkreśla znaczenie europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka (EIDHR) oraz potrzebę dalszego wspierania przez UE propagowania praw człowieka i demokracji na całym świecie. Rada ponownie wyraża potrzebę kontynuowania działań, aby poprawić skuteczność i spójność EIDHR oraz wszystkich instrumentów finansowych związanych z propagowaniem i ochroną praw człowieka i demokracji. W tym celu Rada zachęca Komisję, by dalej wzmacniała koordynację istniejących mechanizmów w obrębie UE, a także we współpracy z innymi podmiotami i darczyńcami, wykorzystując ich konkretny wkład i doświadczenia. Rada podkreśla także znaczenie konkretnych sytuacji w danym kraju oraz potrzebę wykorzystywania miejscowych ruchów na rzecz praw człowieka i demokracji, które powinny służyć jako podstawa dla działań UE.

Rada z zadowoleniem przyjmuje kontynuowaną także w mijającym roku bliską współpracę z Parlamentem Europejskim. Jednocześnie Rada uznaje ważną rolę społeczeństwa obywatelskiego w propagowaniu i ochronie praw człowieka i będzie nadal ściśle współpracować z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, aby osiągać nasze cele w zakresie praw człowieka. Rada odnotowuje zalecenia dorocznego forum UE nt. praw człowieka, które odbyło się w Lizbonie w dniach 7–8 grudnia 2007 r., i podkreśla potrzebę kontynuacji obecnej aktywnej współpracy w europejskiej społeczności zajmującej się prawami człowieka.”

Podejście globalne do migracji – migracja cyrkulacyjna – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. W swoich konkluzjach z 14–15 grudnia 2006 r. Rada Europejska podjęła decyzję o wzmacnianiu i pogłębianiu – w sposób wszechstronny i wyważony – międzynarodowej współpracy oraz dialogu z państwami trzecimi, będącymi krajami pochodzenia i tranzytu. W szczególności stwierdzono, że szanując kompetencje państw członkowskich w tej dziedzinie, należy rozważyć sposoby włączenia możliwości legalnej migracji do polityk zewnętrznych UE; celem tych działań jest wypracowanie wyważonego partnerstwa z państwami trzecimi, dostosowanego do konkretnych potrzeb na rynkach pracy w państwach członkowskich UE. W tym kontekście należało zbadać sposoby i środki ułatwiające migrację cyrkulacyjną i czasową.

2. W świetle komunikatu Komisji „W sprawie migracji cyrkulacyjnej i partnerstw na rzecz mobilności między Unią Europejską a krajami trzecimi” z dnia 16 maja 2007 r. Rada Europejska podkreśliła w dniach 21–22 czerwca 2007 r. znaczenie bliższej współpracy z państwami trzecimi w zakresie zarządzania ruchami migracyjnymi.

Stwierdzono, że konkretne partnerstwa z państwami trzecimi w dziedzinie migracji mogłyby przyczynić się do stworzenia spójnej polityki migracyjnej, która łączyłaby środki służące zwiększeniu dobrze zarządzanych możliwości legalnej migracji i korzyści z niej płynących – przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich i szczególnych potrzeb ich rynków pracy – ze środkami służącymi zwalczaniu nielegalnej migracji, ochronie uchodźców i radzeniu sobie z zasadniczym przyczynami migracji, przy jednoczesnym korzystnym oddziaływaniu na rozwój w krajach pochodzenia.

3. W tym kontekście Rada Europejska zatwierdziła konkluzje Rady z 18 czerwca 2007 r., w których stwierdza się, że koncepcja partnerstw na rzecz mobilności pomiędzy Unią Europejską, państwami członkowskimi oraz państwami trzecimi mogłaby zostać wypróbowana dzięki zawarciu ograniczonej liczby partnerstw pilotażowych. Rada zachęciła zatem Komisję do konsultowania się z państwami członkowskimi w sprawie dalszego rozwoju tej koncepcji, zwłaszcza w sprawie zakresu zadań, co pozwoli na przeprowadzenie wstępnych rozmów z zainteresowanymi państwami trzecimi dotyczących partnerstw pilotażowych w ścisłej współpracy z prezydencją i zainteresowanymi państwami członkowskimi. Zachęcono Komisję do złożenia Radzie sprawozdania z wyniku tych konsultacji, by umożliwić Radzie podjęcie do końca roku 2007 decyzji w sprawie zwrócenia się do Komisji o zawarcie partnerstw pilotażowych.

4. Rada zgodziła się także, że możliwości, jakie daje legalna migracja, w tym dobrze zarządzana migracja cyrkulacyjna, mogą być korzystne dla wszystkich zaangażowanych partnerów. Należy w związku z tym przeanalizować, w ścisłej współpracy z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, wszystkie możliwości dobrze zarządzanej migracji cyrkulacyjnej, z myślą o przyjęciu konkluzji Rady nie później niż pod koniec roku 2007.

5. Rada przywołuje konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie na temat spójności polityki migracyjnej z polityką rozwojową Unii Europejskiej, przyjęte 20–21 listopada 2007 r.

6. Rada podkreśla, że partnerstwa na rzecz mobilności powinny charakteryzować się dużym zakresem oddziaływania i równowagą, powinny być dostosowane do potrzeb i obejmować zagadnienia będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, takie jak na przykład: legalna migracja, zwalczanie nielegalnej migracji oraz migracja a rozwój, w tym migracja cyrkulacyjna. Rada przypomina także, że migracja do UE powinna opierać się na poszanowaniu podstawowych wartości UE i jej państw członkowskich.

7. W tym kontekście Rada zatwierdza następujące konkluzje:

A. Partnerstwa na rzecz mobilności

8. Rada podkreśla znaczenie bliskiej współpracy i prowadzenia dialogu politycznego z państwami trzecimi w dziedzinie zarządzania migracjami, opartych – w stosownych przypadkach – na istniejących strukturach i możliwościach, tak aby rozwijać wszechstronne podejście do zagadnienia migracji. Rada stwierdza, że partnerstwa na rzecz mobilności mogą stanowić nowatorską koncepcję, która może być wartością dodaną procesu wdrażania różnych aspektów globalnego podejścia do migracji. Rada przypomina, że cele oraz parametry takich partnerstw na rzecz mobilności zostały przedstawione w punkcie 10 konkluzji Rady z 18 czerwca 2007 r. „W sprawie poszerzenia i wzmocnienia globalnego podejścia do kwestii migracji”. Rada podkreśla jednak, że zagadnienia objęte poszczególnymi partnerstwami na rzecz mobilności mogą znacznie różnić się w zależności od kraju, z uwagi na specyficzne cechy każdej sytuacji i konkretne cele, priorytety oraz wymogi bezpieczeństwa zarówno UE i jej państw członkowskich, jak i poszczególnych państw trzecich.

9. Rada zauważa, że ze strony UE partnerstwa na rzecz mobilności zawarłyby zarówno Wspólnota Europejska, jak i te państwa członkowskie, które pragną w nich uczestniczyć i wnosić w nie swój wkład. Partnerstwa na rzecz mobilności stanowiłyby zatem ogólne ramy polityczne, tworzone także przez istniejące zobowiązania i porozumienia, i objęłyby – jako przeciwwagę zobowiązań powziętych przez państwo trzecie, w szczególności w odniesieniu do zwalczania nielegalnej migracji – zagadnienia należące do kompetencji Wspólnoty oraz zagadnienia należące do kompetencji państw członkowskich zgodnie z postanowieniami Traktatu. Rada podkreśla fakt, że w partnerstwach na rzecz mobilności będzie trzeba ściśle przestrzegać zasad podziału kompetencji pomiędzy UE a państwami członkowskimi.

10. Rada wyraża zadowolenie z rezultatów wstępnych dyskusji prowadzonych pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi dotyczących dodatkowych zalet, struktur oraz zakresu działania partnerstw na rzecz mobilności. Na podstawie tych rozmów Rada wzywa Komisję do rozpoczęcia, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi lub prezydencją – by zapewnić właściwe zaangażowanie Rady – dialogu z Republiką Zielonego Przylądka i Republiką Mołdowy zmierzającego do zawarcia pilotażowych partnerstw na rzecz mobilności.

11. Podjęte zostaną także wstępne rozmowy z wieloma innymi zainteresowanymi państwami trzecimi, po to by sprawdzić możliwości zawarcia dodatkowych pilotażowych partnerstw na rzecz mobilności, zgodnie z pkt. 11 konkluzji Rady z 18 czerwca 2007 r. W tym kontekście szczególna uwaga zostanie poświęcona tym państwom trzecim, które zainteresowane są podjęciem takiego dialogu oraz pragną współpracować z UE i jej państwami członkowskimi w zakresie skutecznego zarządzania migracjami.

12. Wzywa się Komisję do złożenia Radzie sprawozdania dotyczącego postępów nie później niż w czerwcu 2008 r. W procesie przygotowywania przyszłych partnerstw na rzecz mobilności powinno się korzystać z doświadczeń zdobytych w trakcie realizacji projektów pilotażowych. Po takich wstępnych rozmowach Rada może wystąpić o rozpoczęcie dialogów zmierzających do zawarcia pilotażowych partnerstw na rzecz mobilności.

B. Migracja cyrkulacyjna

13. Rada z zadowoleniem przyjmuje prace Komisji mające na celu znalezienie możliwości dobrego zarządzania migracją cyrkulacyjną w ścisłej współpracy z wszystkimi zainteresowanymi stronami.

14. Migracja cyrkulacyjna może wspomagać rozwój krajów pochodzenia oraz minimalizować negatywny wpływ zjawiska drenażu mózgów. Przy opracowywaniu polityk oraz inicjatyw w tym zakresie migracja cyrkulacyjna mogłaby być pojmowana jako tymczasowe, legalne przemieszczanie się ludności pomiędzy jednym państwem członkowskim lub większą ich liczbą a konkretnymi państwami trzecimi i koncepcja ta objęłaby obywateli państw trzecich podejmujących legalną pracę w UE oraz osoby legalnie zamieszkałe w UE i udające się do swojego kraju pochodzenia. Jeśli proces ten związany jest z zaspokajaniem określonych potrzeb rynków pracy krajów docelowych i krajów pochodzenia, może on być korzystny dla wszystkich stron oraz przyczyniać się do wspólnego rozwoju. Proces ten objąłby na przykład: wolontariat, studia lub szkolenia w UE oraz różnego rodzaju wymiany. Dobrze zarządzane, oparte na systemie zachęt przemieszczanie się pomiędzy krajami pochodzenia i krajami docelowymi może jeszcze lepiej wpłynąć na rozwój, do którego przyczyniają się imigranci oraz członkowie lokalnych diaspor tymczasowo odwiedzający swoje kraje lub do nich powracający. Aby z zasady zapobiec przeradzaniu się pobytu czasowego w pobyt stały, ważne są elementy zabezpieczające przed przedłużaniem pobytu i zapewniające powrót. Migrację cyrkulacyjną mogą ułatwiać ramy prawne promujące mobilność i dobrowolne powroty.

15. W przypadku wprowadzania ułatwień dla migracji cyrkulacyjnej mających na celu zaspokojenie potrzeb rynku pracy należy w pełni szanować wspólnotowy dorobek prawny, kompetencje państw członkowskich oraz zasadę preferencji wspólnotowych dla obywateli UE. Uwzględniając konkluzje Rady oraz przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie spójności polityki migracyjnej z polityką rozwojową UE z 20–21 listopada 2007 r., państwa członkowskie powinny – w kontekście zarządzania migracjami cyrkulacyjnymi – zwracać stosowną uwagę na ewentualny wpływ prowadzonej przez siebie polityki na cele rozwojowe krajów pochodzenia i starać się go zmaksymalizować, w szczególności po to, by złagodzić zjawisko drenażu mózgów.

16. Po pierwszych dyskusjach na temat koncepcji migracji cyrkulacyjnej i zagadnień, które ona obejmuje, Rada zwróciła uwagę na następujące kwestie, którymi można się zająć w celu ułatwienia migracji cyrkulacyjnych:

a) informacje przed wyjazdem o możliwościach na danym rynku pracy, o języku i szkoleniach służących nabywaniu umiejętności, a także inne środki ułatwiające integrację i środki dodatkowe, do których migranci mają dostęp przed przybyciem do UE;

b) partnerstwa pomiędzy biurami pośrednictwa pracy w krajach partnerskich i państwach członkowskich, tak aby lepiej dostosować ofertę do potrzeb;

c) poprawa wzajemnego uznawania kwalifikacji;

d) wymiana studentów, włączając w to zachowanie prawa do stypendium przez kilka lat po powrocie do kraju;

e) środki zapewniające rekrutację uwzględniającą zasady etyki oraz zminimalizowanie efektu drenażu mózgów w sektorach cierpiących na brak pracowników;

f) poradnictwo i pomoc w zarządzaniu przelewami, by zwiększyć korzyści z rozwoju oraz wpływ oszczędności/inwestycji migrantów na gospodarkę krajów pochodzenia;

g) pomoc powracającym naukowcom w kontynuacji projektów badawczych w ich kraju;

h) pomoc w ponownej integracji osobom legalnie mieszkającym w UE, które zechcą wrócić do swoich krajów pochodzenia, dostępna w tych krajach;

i) środki zapewniające powrót i readmisję, w tym zobowiązania konkretnych osób do powrotu i pomoc w dobrowolnych powrotach;

j) odpowiednie ramy prawne wspierające migrację cyrkulacyjną.

Rada podkreśla, że te oraz inne kwestie muszą zostać przedyskutowane we właściwych organach Rady.

17. Rada przypomina, że wspomniane programy dwustronne dotyczące migracji cyrkulacyjnej powinny stanowić również część szerszej koncepcji dotyczącej partnerstw na rzecz mobilności między UE a zainteresowanymi państwami trzecimi.

18. Rada wzywa Komisję do podjęcia kroków koniecznych, by ułatwić finansowe wspieranie przygotowywania projektów i programów dotyczących migracji cyrkulacyjnej w ramach istniejących ram finansowych.

19. Podkreślając potrzebę ustanowienia mechanizmów pozwalających na sprostanie wyzwaniom coraz bardziej globalnego rynku pracy, Rada wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do dopilnowania, aby prawo wspólnotowe w zakresie legalnej migracji nie uniemożliwiało migracji cyrkulacyjnej.

20. Rada wzywa Komisję do regularnego składania Radzie sprawozdań, z właściwym uwzględnieniem kompetencji państw członkowskich i państw trzecich, na temat projektów i prawa krajowego, które ułatwią migrację cyrkulacyjną; pozwoliłby to zidentyfikować dobre praktyki i dalej opracowywać polityki rozwojowe.”

Prawa dziecka – wytyczne UE – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada z zadowoleniem przyjmuje i zatwierdza wytyczne UE dotyczące promowania praw dziecka i ich ochrony (w tym strategię ich realizacji). Wytyczne będą integralną częścią procesu dalszego wzmacniania polityki dotyczącej praw człowieka prowadzonej przez Unię Europejską w ramach jej stosunków międzynarodowych. Rada odnotowuje, że wraz z przyjętymi w 2003 roku wytycznymi w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, które będą dalej ukierunkowywać działania UE w tym zakresie, nowe wytyczne zintensyfikują działania Unii Europejskiej w dziedzinie promowania praw dziecka i ich ochrony przez promowanie ogólnego i strategicznego podejścia.

2. Przyjmując wytyczne UE dotyczące promowania praw dziecka i ich ochrony, UE zobowiązuje się do pełnego promowania i ochrony wszystkich praw dziecka, zawartych w kluczowych międzynarodowych i europejskich instrumentach prawnych, normach i zasadach dotyczących praw człowieka, oraz w zobowiązaniach politycznych związanych z promowaniem i ochroną praw dziecka, w szczególności w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Deklaracji praw dziecka, międzynarodowych paktach dotyczących praw człowieka, Konwencji ONZ o prawach dziecka i jej dwóch protokołach dodatkowych, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego oraz w deklaracji w sprawie milenijnych celów rozwoju i w samych celach, a także między innymi w deklaracji i planie działania „Świat przyjazny dziecku” przyjętych w 2002 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. By skoncentrować działania, UE nadała zwalczaniu wszelkich form przemocy wobec dzieci znaczenie priorytetowe i przyjęła, wraz z niniejszymi wytycznymi, strategię realizacji szczegółowych środków w tym obszarze.

3. Rada potwierdza determinację UE, by priorytetowo traktować monitorowanie – w ramach jej zewnętrznej polityki dotyczącej praw człowieka – promowania i ochrony praw dziecka, czyli osób poniżej 18 roku życia, w interesie dziecka i z uwzględnieniem jego prawa do ochrony przed dyskryminacją i do udziału w procesach decyzyjnych, w oparciu o zasady demokracji, równości, niedyskryminacji, pokoju i sprawiedliwości społecznej oraz powszechności, niepodzielności, współzależności i wzajemnego powiązania wszystkich praw człowieka.

Kraje basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu – partnerstwo strategiczne

Rada odnotowała sprawozdanie dotyczące partnerstwa strategicznego UE z krajami basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu (SPMME) i uzgodniła przekazanie go Radzie Europejskiej do przyjęcia.

Sprawozdanie ocenia postęp w zakresie podstawowego celu SPMME, którym jest wspieranie budowy – poprzez partnerstwo – wspólnej strefy pokoju, dobrobytu i rozwoju w regionie.

EUROPEJSKA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

Operacja ALTHEA – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„Rada dokonała przeglądu operacji ALTHEA i z zadowoleniem przyjęła korzystny wpływ operacji na bezpieczeństwo w Bośni i Hercegowinie (BiH). Rada zatwierdziła zalecenia Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela dotyczące operacji ALTHEA w świetle opinii otrzymanych od stosownych organów Rady. Dnia 21 listopada 2007 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przedłużyła mandat operacji o kolejne 12 miesięcy (rezolucja RB ONZ 1785).

Rada z zadowoleniem przyjęła ostatnie wydarzenia polityczne w Bośni i Hercegowinie, w tym odnowione zobowiązanie do przeprowadzenia reformy policji i odnotowała, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa pozostaje stabilna. Rada potwierdziła, że EUFOR nadal stanowi gwarancję bezpieczeństwa i jest gotowy do reagowania na ewentualne zagrożenia bezpieczeństwa na terenie całego kraju. Rada podkreśliła, że UE nadal aktywnie angażuje się na rzecz BiH, w tym przez operację ALTHEA, i uzgodniła, że w ramach ogólnego zaangażowania UE będzie zapewniać obecność wojskową w tym kraju tak długo, jak będzie to konieczne.

Rada podkreśliła, że spójność działań UE w BiH – z udziałem wszystkich podmiotów UE, w tym Komisji i szefów misji UE – pozostały kwestią priorytetową. Rada z zadowoleniem przyjęła fakt utrzymywania przez EUFOR bliskich stosunków roboczych, także w kwestiach operacyjnych, z partnerami z UE i innymi podmiotami międzynarodowymi. Odnotowała w tym kontekście, że współpraca z EUPM w ramach wspierania walki z przestępczością zorganizowaną, na podstawie wspólnych wytycznych operacyjnych, była ustaloną praktyką i okazała się skuteczna; oraz że dowódca sił UE, SPUE i szef misji EUPM nadal regularnie konsultowali się między sobą przed podejmowaniem działań. Rada wyraziła zadowolenie z faktu, że ta współpraca i koordynacja przełożyły się ostatnio na mandaty (wspólne działania) stosownych podmiotów UE. Rada odnotowała, że współpraca z NATO w odniesieniu do operacji ALTHEA wciąż układa się dobrze.”

Sprawozdanie prezydencji na temat EPBiO

Rada zatwierdziła sprawozdanie prezydencji na temat europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO) i uzgodniła przekazanie go Radzie Europejskiej 14 grudnia.

Sprawozdanie obejmuje wszystkie kwestie związane z EPBiO omawiane w drugiej połowie tego roku i zawiera zakres zadań dla nadchodzącej prezydencji słoweńskiej.

Sprawozdanie na temat zdolności wojskowych UE

Rada odnotowała sprawozdanie z postępów w rozwijaniu zdolności wojskowych UE

POLITYKA HANDLOWA

Antydumping – Afryka Południowa – stalowe liny i kable

Rada przyjęła rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Republiki Południowej Afryki (15564/07).

Antydumping – Chiny i Tajwan – zapalniczki kieszonkowe

Rada przyjęła rozporządzenie nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych działających na krzemień pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wysyłanych lub pochodzących z Tajwanu oraz na przywóz niektórych kieszonkowych zapalniczek krzemieniowych do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wysyłanych lub pochodzących z Tajwanu (15166/07).

Białoruś – wyroby włókiennicze

Rada przyjęła decyzję upoważniającą do podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między UE a Białorusią w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, przedłużając do 31 grudnia 2008 r. obecną umowę z pewnymi dostosowaniami ograniczeń ilościowych.

Kazachstan – produkty stalowe

Rada przyjęła rozporządzenie nakładające na rok 2008 ograniczenia ilościowe w przywozie niektórych produktów stalowych z Kazachstanu (14644/07).

Rozporządzenie ustanawia ograniczenia ilościowe na rok 2008 w oczekiwaniu na wejście w życie nowej umowy w sprawie handlu produktami stalowymi. Obowiązywanie obecnych środków autonomicznych zakończy się 31 grudnia.

Ograniczenia ilościowe na rok 2008 pozostają na tym samym poziomie, co w roku 2007.

FYROM – produkty stalowe

Rada zatwierdziła projekt decyzji w sprawie zniesienia od 1 stycznia 2008 r. systemu podwójnej kontroli przywozu do Wspólnoty produktów stalowych pochodzących z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Decyzja ta zostanie przyjęta w ramach wspólnej dla UE i FYROM Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia (14066/1/07).

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Liban – pomoc finansowa UE

Rada przyjęła decyzję w sprawie przyznania Libanowi pomocy makrofinansowej w wysokości 80 mln EUR, z myślą o wsparciu wewnętrznych starań Libanu na rzecz powojennej rekonstrukcji i stabilnej odbudowy gospodarczej (13172/07).

Zob. też konkluzje w sprawie Libanu w dok. 16327/07.



SPRAWY INSTYTUCJONALNE

Karta praw podstawowych UE

Rada upoważniła swojego przewodniczącego do proklamowania – w imieniu Rady – Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w Strasburgu 12 grudnia 2007 r. (15535/07).

Rada proklamuje – wraz z Parlamentem Europejskim i Komisją – tekst dostosowujący Kartę proklamowaną 7 grudnia 2000 r., który zastąpi ją od dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony.

Podpisanie Traktatu z Lizbony odbędzie się w Lizbonie 13 grudnia 2007 r., a jego wejście w życie – 1 stycznia 2009 r.

SPRAWY OGÓLNE

Prace różnych składów Rady

Rada przyjęła do wiadomości przygotowane przez prezydencję sprawozdanie z prac różnych składów Rady (dok. 15999/07).

ENERGIA

Euro-śródziemnomorska konferencja ministerialna w sprawie energii

Rada zatwierdziła wspólne stanowisko UE w sprawie projektu deklaracji ministerialnej, która zostanie przyjęta na 5. Euro-śródziemnomorskiej konferencji ministerialnej w sprawie energii mającej miejsce w Limassolu 17 grudnia.

Tekst zostanie przekazany partnerom z państw śródziemnomorskich, a po rozmowach z nimi zostanie sfinalizowany.

Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej

Rada przyjęła do wiadomości opatrzony uwagami porządek obrad Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej, które odbędą się w Belgradzie 18 grudnia (15459/1/07+COR1).

Przyjęła również decyzję określającą stanowisko UE na tym posiedzeniu.

PRZEJRZYSTOŚĆ

Przegląd ogólnej polityki przejrzystości w Radzie

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie prezydencji na temat realizacji polityki przejrzystości w Radzie (15828/07).

Na posiedzeniu w dniach 15–16 czerwca 2006 r. Rada Europejska przyjęła ogólną politykę przejrzystości, której najważniejszym aspektem jest otwarcie – w ramach procedury współdecyzji – obrad Rady dla publiczności od lipca 2006 roku1. Posiedzenia Rady otwarte dla publiczności są nadawane przy pomocy internetowej strumieniowej transmisji wideo.

Po wstępnej ocenie sporządzonej w grudniu 2006 roku Rada poprosiła o przeprowadzenie bardziej szczegółowej oceny realizacji i skutków ogólnej polityki przejrzystości pod koniec 2007 roku, kiedy to zostanie zdobyta większa liczba doświadczeń praktycznych w wyniku działania różnych środków służących otwarciu, w tym strumieniowej transmisji wideo.

Po ocenie przeprowadzonej w listopadzie 2007 roku Rada odnotowała znaczny wzrost – od lipca 2006 roku – liczby otwartych dla publiczności obrad, debat i przypadków publicznego omawiania kwestii związanych z prawodawstwem; dotyczyły one istotnych kwestii wywierających wpływ na Unię i jej obywateli.

Ponadto w ciągu ostatnich 16 miesięcy przez Internet retransmitowano 269 posiedzeń otwartych dla publiczności i 178 konferencji prasowych. W tym samym okresie całkowita liczba wizyt na stronie internetowej nadającej transmisję wideo oraz na stronie internetowej umożliwiającej dostęp do dokumentów Rady dotyczących punktów rozpatrywanych w trakcie obrad lub debat otwartych dla publiczności wzrosła do ponad 45 000.

MIANOWANIA

Trybunał Obrachunkowy

Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków Trybunału Obrachunkowego:


  • David BOSTOCK – kandydat zaproponowany przez władze Zjednoczonego Królestwa, którego mandat ma zostać odnowiony;

  • Michel CRETIN – kandydat zaproponowany przez władze Francji na miejsce Jeana-François BERNICOTA;

  • Maarten B. ENGWIRDA – kandydat zaproponowany przez władze Niderlandów, którego mandat ma zostać odnowiony;

  • Henri GRETHEN – kandydat zaproponowany przez władze Luksemburga na miejsce François COLLINGA;

  • Harald NOACK – kandydat zaproponowany przez władze Niemiec na miejsce Heddy VON WEDEL;

  • Ioannis SARMAS – kandydat zaproponowany przez władze Grecji, którego mandat ma zostać odnowiony;

  • Hubert WEBER – kandydat zaproponowany przez władze Austrii, którego mandat ma zostać odnowiony;

Komitet Ekonomiczno-Społeczny

Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania pana Maurizia REALE członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na miejsce pana Paola BEDONIEGO na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2010 r.



1W tym celu zmieniono art. 8 regulaminu wewnętrznego Rady. Zob. decyzję Rady z dnia 15 września w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady, Dz.U. L 285 z 16.10.2006, s. 47.

16326/07 (Presse 288)



PL


1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna