Rada unii europejskiej pl c/07/288



Pobieranie 173,91 Kb.
Strona1/2
Data28.12.2017
Rozmiar173,91 Kb.
  1   2

10.XII.2007










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

C/07/288

16326/07 (Presse 288)






KOMUNIKAT PRASOWY

2839. posiedzenie Rady


Sprawy ogólne i stosunki zewnętrzne
SPRAWY OGÓLNE

Bruksela, 10 grudnia 2007 r.





Przewodniczący Luís AMADO
minister stanu, minister spraw zagranicznych Portugalii






* 2840. posiedzenie poświęcone stosunkom zewnętrznym jest przedmiotem oddzielnego komunikatu prasowego (16327/07)










Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada przyjęła konkluzje w sprawie rozszerzenia UE, w których pozytywnie odniosła się do analizy Komisji dotyczącej postępów osiągniętych w zakresie strategii rozszerzenia uzgodnionej w grudniu zeszłego roku i obecnych najważniejszych wyzwań oraz oceniła tempo reform w Turcji i Chorwacji.


UCZESTNICY_5__OMAWIANE_PUNKTY'>SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

PRZYGOTOWANIE RADY EUROPEJSKIEJ 7

ROZSZERZENIE – konkluzje Rady 8

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE


  • Afganistan - konkluzje Rady 11

  • SOMALIA – konkluzje Rady 14

  • Traktat o międzynarodowym handlu bronią – konkluzje Rady 16

  • Broń masowego rażenia – strategia UE 16

  • Broń strzelecka i lekka – strategia UE 17

  • Prawa człowieka i demokratyzacja w krajach trzecich – konkluzje Rady 17

  • Podejście globalne do migracji – migracja cyrkulacyjna – konkluzje Rady 24

  • Prawa dziecka – wytyczne UE – konkluzje Rady 28

  • Kraje basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu – partnerstwo strategiczne 29

EUROPEJSKA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY

  • Operacja ALTHEA – konkluzje Rady 29

  • Sprawozdanie prezydencji na temat EPBiO 30

  • Sprawozdanie na temat zdolności wojskowych UE 30

POLITYKA HANDLOWA

  • Antydumping – Afryka Południowa – stalowe liny i kable 30

  • Antydumping – Chiny i Tajwan – zapalniczki kieszonkowe 30

  • Białoruś – wyroby włókiennicze 31

  • Kazachstan – produkty stalowe 31

  • FYROM – produkty stalowe 31

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Liban – pomoc finansowa UE 31

SPRAWY INSTYTUCJONALNE

  • Karta praw podstawowych UE 32

SPRAWY OGÓLNE

  • Prace różnych składów Rady 32

ENERGIA

  • Euro-śródziemnomorska konferencja ministerialna w sprawie energii 32

  • Rada Ministerialna Wspólnoty Energetycznej 33

PRZEJRZYSTOŚĆ

  • Przegląd ogólnej polityki przejrzystości w Radzie 33

MIANOWANIA

  • Trybunał Obrachunkowy 34

  • Komitet Ekonomiczno-Społeczny 34

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich oraz Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:



Belgia:

Karel DE GUCHT minister spraw zagranicznych

Didier DONFUT sekretarz stanu ds. europejskich przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Bułgaria:

Iwajło KAŁFIN wiceprezes Rady Ministrów, minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Alexandr VONDRA wiceprezes Rady Ministrów ds. europejskich

Karel SCHWARZENBERG minister spraw zagranicznych

Dania:

Per Stig MØLLER minister spraw zagranicznych



Niemcy:

Frank-Walter STEINMEIER federalny minister spraw zagranicznych

Günter GLOSER minister stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Dermot AHERN minister spraw zagranicznych

Tom KITT rzecznik dyscyplinarny rządu oram wiceminister w Ministerstwie Obrony

Grecja:

Dora BAKOYANNI minister spraw zagranicznych

Ioannis VALINAKIS sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Hiszpania:

Miguel Ángel MORATINOS minister spraw zagranicznych i współpracy



Francja:

Bernard KOUCHNER minister spraw zagranicznych i europejskich

Jean-Pierre JOUYET sekretarz stanu ds. europejskich

Włochy:

Massimo D'ALEMA wiceprezes Rady Ministrów, minister spraw zagranicznych



Cypr:

Erato KOZAKOU-MARCOULLIS minister spraw zagranicznych



Łotwa:

Māris RIEKSTIŅŠ minister spraw zagranicznych



Litwa:

Žygimantas PAVILIONIS podsekretarz stanu odpowiedzialny za integrację europejską, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister delegowany do spraw zagranicznych i imigracji

Nicolas SCHMIT minister spraw zagranicznych i minister ds. imigracji

Węgry:

Kinga GÖNCZ minister spraw zagranicznych



Malta:

Michael FRENDO minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Franciscus TIMMERMANS minister ds. europejskich



Austria:

Ursula PLASSNIK federalny minister ds. europejskich i międzynarodowych



Polska:

Grażyna BERNATOWICZ podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Portugalia:

Luís AMADO minister stanu, minister spraw zagranicznych

Manuel LOBO ANTUNES sekretarz stanu przy ministrze ds. europejskich

Rumunia:

Adrian CIOROIANU minister spraw zagranicznych



Słowenia:

Dimitrij RUPEL minister spraw zagranicznych

Janez LENARČIČ sekretarz stanu w Rządowym Biurze ds. Europejskich

Słowacja:

Ján KUBIŠ minister spraw zagranicznych



Finlandia:

Ilkka KANERVA minister spraw zagranicznych

Astrid THORS minister ds. migracji i spraw europejskich

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Cecilia MALMSTRÖM minister do spraw europejskich

Zjednoczone Królestwo:

David MILIBAND minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów

Gareth THOMAS parlamentarny podsekretarz stanu ds. handlu i konsumentów; parlamentarny podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Międzynarodowego

Komisja:

Olli REHN członek Komisji



Sekretariat Generalny Rady:

Javier SOLANA Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel ds. WPZiB



OMAWIANE PUNKTY

PRZYGOTOWANIE RADY EUROPEJSKIEJ

Rada przeanalizowała projekt konkluzji przygotowany przez prezydencję na posiedzenie Rady Europejskiej, które odbędzie się w Brukseli 14 grudnia.

Rada Europejska ma omówić następujące kwestie:



  • wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne (powiększenie obszaru Schengen, polityka migracyjna, współpraca policyjna i sądowa, zwalczanie terroryzmu);

  • kwestie gospodarcze, społeczne i dotyczące ochrony środowiska (strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zmiany klimatu, energia, zrównoważony rozwój, polityka morska, rynek wewnętrzny, polityka społeczna);

  • stosunki zewnętrzne (w świetle wydarzeń, ale prawdopodobnie obejmujące stosunki UE–Afryka i kwestię Kosowa).

Rada Europejska z zadowoleniem przyjmie podpisanie traktatu lizbońskiego 13 grudnia i proklamowanie Karty praw podstawowych 12 grudnia.

Oczekuje się również, że Rada Europejska przyjmie deklarację w sprawie globalizacji i uzgodni powołanie grupy refleksyjnej, której celem będzie skuteczniejsze długoterminowe (horyzont 2020–2030) wspomaganie UE w przewidywaniu wyzwań i sprostaniu im.

ROZSZERZENIE – konkluzje Rady

Rada wymieniła poglądy i przyjęła następujące konkluzje:

STRATEGIA ROZSZERZENIA

Zgodnie ze strategią rozszerzenia uzgodnioną przez Radę Europejską w grudniu 2006 roku i konkluzjami Rady z 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie strategii rozszerzenia i głównych wyzwań na lata 2007–2008 z 6 listopada i przyjmuje do wiadomości zawarte tam zalecenia i analizę. Odnowiony konsensus w sprawie rozszerzenia, oparty na konsolidacji zobowiązań, sprawiedliwej i ścisłej warunkowości i lepszej komunikacji, a także na zdolności włączania nowych członków, jest dalej podstawą strategii rozszerzenia UE. Lepsza jakość procesu rozszerzenia zapewni sprzyjanie tego procesu pokojowi, demokracji i stabilności na kontynencie oraz przyniesie konkretne korzyści w postaci zwiększenia wymiany handlowej, inwestycji i wzrostu gospodarczego. Przyszły rok jest kluczowy dla dalszej konsolidacji i realizacji strategii rozszerzenia UE i dla wspierania procesu przejściowego na Bałkanach Zachodnich. Rada przywołuje różne propozycje zgłaszane w tym zakresie i przypomina, że przyszłość państw położonych na Bałkanach Zachodnich jest w Unii Europejskiej. W tym kontekście konsekwentna realizacja postanowień odnowionego konsensusu jest ważniejsza niż kiedykolwiek wcześniej.

Rada potwierdza, że tempo negocjacji zależy w szczególności od postępów krajów negocjujących w wypełnianiu kryteriów otwarcia i zamknięcia oraz wymogów ram negocjacyjnych, w tym postępów w zakresie wdrażania partnerstwa dla członkostwa, które jest obecnie przedmiotem przeglądu; w ramach przeglądu oceniane są osiągnięcia poszczególnych krajów. Rada przypomina, że rozdziały, dla których zakończono przygotowania techniczne, zostaną otwarte zgodnie z ustanowionymi procedurami i ramami negocjacyjnymi. W tym kontekście Rada oczekuje przeprowadzenia w tym miesiącu międzyrządowych konferencji z Turcją i Chorwacją. Kluczowe jest także, by polityka rozszerzenia zapewniała na wszystkich etapach negocjacji sprawiedliwą i ścisłą warunkowość. Dlatego Rada z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, aby dalej poprawiać jakość procesu rozszerzenia przez zajmowanie się największymi priorytetami w obszarach administracji publicznej i reformy sądownictwa oraz zwalczania korupcji na wczesnym etapie, z pełnym wykorzystaniem kryteriów i studiów wpływu, a także z działaniami na rzecz przejrzystości procesu. Będzie to miało istotne znaczenie dla zapewnienia procesowi rozszerzenia szerokiego i trwałego wsparcia publicznego.

Turcja

Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt rozwiązania w tym roku kryzysu politycznego i konstytucjonalnego w Turcji. Umocniło to demokrację. Przeprowadzenie ostatnich wyborów parlamentarnych i prezydenckich w pełnym poszanowaniu standardów demokratycznych i państwa prawnego, duża frekwencja wyborcza i szersza reprezentacja w nowym parlamencie dowodzą, że naród turecki chce żyć w państwie demokratycznym, stabilnym i postępowym. Obecna chwila ma decydujące znaczenie dla odnowienia i zintensyfikowania procesu reform w Turcji, dalej wspieranego przez Unię.

Rada wyraża żal w związku z nikłymi postępami reform politycznych w Turcji w 2007 roku, lecz z zadowoleniem przyjmuje deklarowany zamiar rządu tureckiego i ponowione zobowiązanie do dalszego prowadzenia procesu reform i do radzenia sobie z występującymi brakami. Oczekuje szybkiego przełożenia tych zobowiązań na rzeczywiste i konkretne działania.

Rada odnotowuje toczący się proces przeglądu konstytucji. Stanowi on istotną okazję do pełnego włączenia standardów europejskich do tureckiego prawa konstytucyjnego. Niemniej jednak Rada podkreśla, że ten proces nie powinien opóźnić długo oczekiwanych reform, w szczególności w kluczowych obszarach wolności wyrażania opinii i wolności religii, które wymagają bezzwłocznych działań ze strony Turcji.

Znaczące dalsze wysiłki są także konieczne w innych obszarach, takich jak reforma sądownictwa, zwalczanie korupcji, prawa mniejszości i wzmocnienie praw do kultury, praw kobiet, praw dzieci, praw związków zawodowych i cywilnej kontroli nad wojskiem. Jeśli chodzi o wschodnie i południowo-wschodnie rejony kraju, Rada przypomina o konieczności szybkiego przygotowania i zrealizowania ogólnej strategii, która zagwarantuje gospodarczy, społeczny i kulturowy rozwój tego obszaru.

Rada potępia wszystkie ataki terrorystyczne i akty przemocy mające miejsce na terytorium Turcji i wyraża solidarność z narodem tureckim oraz wsparcie dla tureckich wysiłków na rzecz ochrony ludności i zwalczania terroryzmu, z poszanowaniem praw człowieka, podstawowych wolności i prawa międzynarodowego oraz z zachowaniem pokoju i stabilności w regionie.

Zgodnie z ramami negocjacyjnymi oraz poprzednimi konkluzjami Rady Europejskiej i konkluzjami Rady Turcja powinna jednoznacznie zaangażować się w stosunki dobrosąsiedzkie i w pokojowe rozwiązywanie sporów zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych, odwołując się w razie potrzeby do jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. W związku z tym należy unikać wszelkich zagrożeń lub działań, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na stosunki dobrosąsiedzkie i pokojowe rozwiązywanie sporów.

Przywołując konkluzje z 11 grudnia 2006 r., Rada z żalem stwierdza, że Turcja nie wypełniła zobowiązań dotyczących pełnej, niedyskryminacyjnej realizacji protokołu dodatkowego do układu o stowarzyszeniu i nie poczyniła postępów na drodze normalizacji stosunków z Republiką Cypryjską. Zgodnie z konkluzjami z 11 grudnia 2006 r. Rada będzie nadal śledzić postępy w kwestiach objętych oświadczeniem Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich z 21 września 2005 r. oraz uważnie je analizować. Spodziewa się szybkich postępów w tych kwestiach.

Przywołując ramy negocjacyjne, Rada spodziewa się również, że Turcja aktywnie wesprze wysiłki zmierzające do realizacji uzgodnionego 8 lipca procesu prowadzącego do wszechstronnego i realnego rozwiązania kwestii cypryjskiej w ramach ONZ i zgodnie z zasadami, na których opiera się Unia, uwzględniając konkretne działania przyczyniające się do stwarzania klimatu korzystnego dla takiego wszechstronnego rozwiązania.

Chorwacja

Rada składa Chorwacji wyrazy uznania za dokonane w mijającym roku dalsze postępy, które umożliwiły przejście do jeszcze ważniejszego i wymagającego etapu. Negocjacje zmierzają w odpowiednim kierunku. Jest to również sygnał dla całego regionu Bałkanów Zachodnich, że perspektywa członkostwa w UE jest możliwa do zrealizowania. Chorwacja powinna poświęcić jeszcze większą uwagę dalszej transpozycji i skutecznej realizacji dorobku prawnego Wspólnoty, by być w stanie na czas wypełnić zobowiązania związane z członkostwem.

Konieczne są dalsze znaczne wysiłki w wielu obszarach. Chorwacja powinna wykorzystać osiągnięcia i dotychczasową realizację oraz poczynić dalsze postępy, w szczególności w reformach sądownictwa i administracji, zwalczaniu korupcji, reformach gospodarczych, zapewnianiu praw mniejszości i w powrocie uchodźców. Należy dalej w pełni współpracować z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii i usprawniać procedury, by zapewnić, że ściganie i sądzenie w Chorwacji zbrodni wojennych odbywa się bez dyskryminacji etnicznej.

Najważniejszą kwestią pozostaje wypełnienie zobowiązań wynikających z układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Chorwacja powinna także dalej działać na rzecz stosunków dobrosąsiedzkich, w tym na rzecz wypracowania z sąsiednimi krajami satysfakcjonujących rozwiązań nierozstrzygniętych kwestii dwustronnych, w szczególności tych dotyczących sporów granicznych. Rada wzywa także Chorwację do pełnego przestrzegania porozumienia z 4 czerwca 2004 r. w sprawie strefy ochronnej dotyczącej ekologii i rybołówstwa, o której mowa w konkluzjach Rady Europejskiej z czerwca 2004 roku i w ramach negocjacyjnych, oraz do niestosowania wobec państw członkowskich UE żadnego z aspektów strefy do czasu osiągnięcia porozumienia zgodnego z duchem UE.”



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

Afganistan - konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. W następstwie konkluzji Rady Europejskiej obradującej w grudniu 2006 roku i Rady GAERC obradującej w lutym 2007 roku Rada potwierdza zobowiązanie UE do długoterminowego wspierania ludności Afganistanu i jego rządu. Podstawowe zasady zaangażowania UE pozostają bez zmian: promowanie samodzielności Afgańczyków, ich odpowiedzialności za państwo i samodzielne podejmowanie decyzji dotyczących państwa, a także rozwój demokratycznego, bezpiecznego i trwałego państwa afgańskiego.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy dokonane w tym roku. Afganistan przeżywa okres znacznego wzrostu gospodarczego. Media są w zasadzie wolne i silne. Spore postępy osiągnięto w dziedzinie ochrony zdrowia i w edukacji. Pojawiły się oznaki poprawy stosunków z sąsiadami, w szczególności z Pakistanem. W związku z tym Rada z zadowoleniem przyjmuje spotkanie wspólnej rady pokojowej (Joint Peace Jirga) między Afganistanem a Pakistanem i jest zdecydowana wspierać jej działania. Rada przyjmuje z zadowoleniem także różne inicjatywy pomocy, angażujące zniechęconych Afgańczyków i oferujące im możliwość powrotu do społeczeństwa, pod warunkiem że zrezygnują z przemocy i nie są częścią żadnej sieci terrorystycznej.

3. Kwestie bezpieczeństwa stanowią bezpośrednie wyzwanie dla stabilności Afganistanu. UE w pełni wspiera prowadzone przez ISAF prace zmierzające do zapewnienia bezpiecznego otoczenia umożliwiającego odbudowę i rozwój oraz wspierające rząd afgański w zwalczaniu powstańców i stosujących przemoc przeciwników pokoju i demokracji w Afganistanie. Rada potwierdza poparcie dla celów ISAF.

4. Przed Afganistanem wciąż jednak stoją poważne wyzwania, w szczególności dotyczące sprawowania rządów, praworządności, korupcji, a także narkotyków – zjawisk, które mogą podważyć dotychczasowe osiągnięcia. UE i jej państwa członkowskie będą dalej wspierały rząd afgański w jego wysiłkach na rzecz sprostania tym wyzwaniom.

5. Ogólnymi ramami zaangażowania UE w Afganistanie pozostają porozumienie „Afghanistan Compact” i wspólna deklaracja podejmująca nowe partnerstwo UE–Afganistan. Rada odnotowuje wzajemne zobowiązania podjęte w tych ramach i wzywa wszystkie strony do ich wypełnienia. Rada wzywa rząd afgański do działania na rzecz osiągania punktów odniesienia z porozumienia „Afghanistan Compact” i tymczasowej krajowej strategii rozwoju Afganistanu. UE będzie nadal wspierać Afganistan w jego wysiłkach na rzecz osiągnięcia celów przedstawionych w tych aktach.

6. Przekrojowym priorytetem UE pozostaje propagowanie praw człowieka, ze zwróceniem szczególnej uwagi na prawa kobiet i dzieci. Ostatnio niepokój budzą przypadki wykonywania kary śmierci, warunki, w jakich więzione są dzieci i kobiety, a także domniemane stosowanie tortur. Rada stanowczo wzywa do zaprzestania wykonywania kolejnych egzekucji i do rozważenia możliwości faktycznego zakończenia prac nad moratorium na wykonywanie kary śmierci.

7. Rada wzywa rząd afgański do dalszych prac nad lepszym sprawowaniem rządów na szczeblu krajowym i lokalnym. Konieczne są szybkie i gruntowne reformy i znaczne usprawnienia sprawowania rządów, zarówno na szczeblu centralnym, jak i lokalnym. W związku z tym Rada odnotowuje ustanowienie nowego niezależnego biura ds. władzy lokalnej. UE wspiera rozwój skutecznej administracji na szczeblu prowincji. Należy również ukrócić korupcję urzędników państwowych.

8. Podejście UE do kwestii afgańskiej koncentruje się na lepszym sprawowaniu rządów i długoterminowym rozwoju. Programy dotyczące praworządności, finansowane przez Komisję Europejską, w tym przez Fundusz Powierniczy na rzecz Prawa i Porządku Publicznego, i wsparcie udzielane przez UE zespołom ds. odbudowy regionów podkreślają długoterminowe zaangażowanie Europy w kwestie bezpieczeństwa i rozwoju Afganistanu. Konieczna jest ciągła praca nad zwiększeniem efektów pomocy, co można osiągnąć dzięki lepszej koordynacji i spójności działań rządu afgańskiego, UE i innych podmiotów międzynarodowych.

9. Postęp w dziedzinie praworządności ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i długoterminowej stabilności Afganistanu; Rada podkreśla więc znaczenie większego zaangażowania UE w tym sektorze. Międzynarodowa konferencja dotycząca sprawiedliwości i praworządności w Afganistanie, która miała miejsce w Rzymie, była sukcesem, a działania w jej następstwie są właśnie prowadzone. Rada potwierdza, że popiera starania podejmowane przez rząd Afganistanu, by propagować i rozpowszechniać praworządność dzięki tworzeniu policji, sądów, zakładów karnych oraz szerszego systemu wymiaru sprawiedliwości na szczeblu regionalnym i prowincji.

10. Wzmocnienie sektora bezpieczeństwa, w tym policji, i promowanie odpowiedzialności Afgańczyków za bezpieczeństwo mają kluczowe znaczenie dla trwałości bezpieczeństwa w tym kraju. Rada jest zdecydowana w istotny sposób przyczyniać się do reformy policji, wysyłając unijną misję policyjną. EUPOL rozmieszcza obecnie swoje siły w kraju; do wiosny 2008 roku będzie miała pełną obsadę liczącą 195 osób. Rada z zadowoleniem przyjmuje wszystkie działania państw trzecich w ramach EUPOL Afganistan. Rada uznaje, że wyzwania związane z zapewnieniem, by EUPOL osiągnął zakładane rozmiary, są znaczne; zapewni misji wszelkie wsparcie konieczne do sprostania im. Misja współpracuje z partnerami, by usprawnić koordynację reformy policji w ramach społeczności międzynarodowej i zwiększyć odpowiedzialność Afgańczyków za te reformy. W związku z tym ponownie spotyka się międzynarodowa rada ds. koordynacji sił policyjnych (IPCB); działa też sekretariat IPCB. Wysiłki EUPOL-u są uzupełnieniem innych wysiłków w tych dziedzinach, w szczególności w ramach Połączonego Dowództwa ds. Budowania Afgańskiego Systemu Bezpieczeństwa (CSTC-A) i ISAF.

11. Rozmieszczenie sił EUPOL-u oznacza intensywniejsze działania UE we Afganistanie. Podkreśla to konieczność umieszczenia wszystkich działań UE w ramach zintegrowanego i kompleksowego podejścia. UE potwierdza poparcie dla głównej roli misji pomocowej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Afganistanie (UNAMA) w koordynowaniu pomocy cywilnej. Dlatego kluczowe znaczenie ma właściwie funkcjonująca wspólna rada koordynująca i monitorująca (JCMB). Ponadto istotne dla wspierania rozwoju i poprawy koordynacji jest promowanie dostępu do pomocy ONZ we wszystkich prowincjach. UE będzie działać na rzecz większej spójności działań darczyńców, w tym przez lepszą koordynację międzynarodowego zaangażowania wojskowego i cywilnego w Afganistanie.

12. Innym istotnym elementem działań zapewniających rozwój Afganistanu pozostaje przeciwdziałanie produkcji narkotyków. Sukcesy w zwalczaniu produkcji narkotyków i handlu nimi mają kluczowe znaczenie dla stabilności całego kraju. Rada uznaje, że istnieje zależność między nielegalnym przemysłem narkotykowym a powstańcami. Spójna realizacja afgańskiej krajowej strategii zwalczania narkotyków jest więc kwestią bardzo pilną.

13. Rada uznaje znaczenie silnego zaangażowania sąsiadów i partnerów regionalnych w stabilizację Afganistanu i opowiada się za zwiększaniem współpracy regionalnej, która jest skutecznym środkiem promowania bezpieczeństwa, dobrych rządów i rozwoju Afganistanu.

14. Rada będzie regularnie poddawać przeglądowi realizację polityki UE wobec Afganistanu.”

Somalia – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada wyraziła swoje zaniepokojenie faktem, że obecna sytuacja w Somalii stanowi znaczące zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa w Rogu Afryki i poza nim. Jest również źródłem ogromnego cierpienia ludności Somalii. Rada wezwała wszystkie strony do pilnych działań mających na celu doprowadzenie do integrującego procesu politycznego. Wyraziła swoje zobowiązanie do zastosowania do kryzysu somalijskiego podejścia kompleksowego, obejmującego elementy polityczne, bezpieczeństwa i humanitarne.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje wyznaczenie nowego premiera, Nura Hassana Husseina. Jego nominacja otwiera nowe możliwości dokonania postępów w procesie przejściowym. Rada wzywa nowego premiera, by zaprosił do udziału w integrującym procesie politycznym wszystkie siły polityczne, z Somalii i spoza niej, odrzucające przemoc i przyjmujące tymczasową kartę federalną jako ramy odbudowy pokoju i stabilności w Somalii. To przede wszystkim tymczasowe instytucje federalne są odpowiedzialne za realizację ustaleń Kongresu Pojednania Narodowego, przyjętych przez tymczasowy parlament federalny i za opracowanie harmonogramu działań do końca okresu przejściowego. Obejmuje to przygotowanie do 2009 roku referendum konstytucyjnego i wyborów, co przewiduje tymczasowa karta federalna. UE jest skłonna rozważyć znaczny wkład w działania w okresie przejściowym, na podstawie porozumienia UE i tymczasowego rządu federalnego co do postępów, jakie należy poczynić w procesie politycznym.

3. Rada potępiła wszelkie akty przemocy i wezwała wszystkie strony do zaprzestania aktów wrogości i zaangażowania się w przestrzeganie zawieszenia broni, w budowanie zaufania i bezpieczeństwa w poszukiwaniu trwałego pokoju.

4. Rada wezwała tymczasowe instytucje federalne, Etiopię i wszelkie inne strony obecne w Somalii, by zapewniły dostęp do pomocy humanitarnej, przestrzegały praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, chroniły ludność cywilną i ułatwiały bezpieczny i rychły powrót uchodźców do Mogadiszu i innych miejsc, z których pochodzą.

5. Rada wezwała premiera do potwierdzenia, że tymczasowy rząd federalny zobowiązał się do przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego i do zapewnienia poszanowania tego prawa oraz do ochrony ludności cywilnej narażonej na ryzyko. Pokoju nie da się zbudować na bezkarności. Rada wzywa więc tymczasowy rząd federalny do przeprowadzenia dochodzeń dotyczących wszystkich przypadków łamania praw człowieka w Somalii i do postawienia osób odpowiedzialnych za nie przed sądem. Rada wzywa ONZ do zastosowania wszystkich dostępnych instrumentów poprawy monitorowania przestrzegania praw człowieka w Somalii. UE pozostaje zaangażowana w zwiększanie pomocy humanitarnej, pod warunkiem że zapewniony będzie łatwy dostęp do pomocy i że przestrzegana będzie zasada integralności pomocy humanitarnej.

6. Rada wzywa państwa członkowskie UE, w których znajduje się duża diaspora somalijska, do zainteresowania się nią i do zachęcenia jej do wsparcia unijnych i międzynarodowych wysiłków zmierzających do zapewnienia Somalii pokoju.

7. Misja Unii Afrykańskiej w Somalii, AMISOM, jest obecnie jedynym dostępnym instrumentem, który ułatwi wycofywanie się obcych i regionalnych sił z Somalii. Rada wyraziła poparcie dla AMISOM-u, uznając w szczególności wkład Ugandy. Potwierdziła potrzebę wzmocnienia AMISOM-u, także przez znalezienie znacznego nowego wkładu finansowego. UE zobowiązuje się do udzielania dalszej pomocy na podstawie kompleksowej oceny politycznej i oceny potrzeb oraz do zapewniania – w ramach stosunków dwustronnych – wkładów państwom członkowskim UA przekazującym oddziały do dyspozycji AMISOM-u. Rada wezwała także innych darczyńców do zapewnienia pomocy. Rada wezwała ONZ do zapewnienia AMISOM-owi większego wsparcia zgodnie z rezolucją 1772 Rady Bezpieczeństwa ONZ i do dalszych prac nad planami awaryjnymi na wypadek ewentualnej operacji pokojowej w Somalii.

8. Rada wyraziła pełne poparcie dla specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ w Somalii, Oulda Abdallaha, i dla jego wiodącej roli w koordynowaniu wysiłków społeczności międzynarodowej. Z zadowoleniem przyjmuje jego gotowość do przygotowania międzynarodowego planu działania, w szczególności do koordynowania pomocy międzynarodowej w czasie procesu przejściowego (konstytucja, spis ludności, system wielopartyjny, wybory) i do ustanowienia strategicznych ram wsparcia sektora bezpieczeństwa w Somalii. Rada wyraziła gotowość wsparcia procesu opracowywania międzynarodowego planu działania i jego realizacji.

9. UE uznaje za rosnące niebezpieczeństwo akty piractwa, które mają miejsce u wybrzeży Somalii, i zbada wspólnie z władzami somalijskimi i społecznością międzynarodową możliwości radzenia sobie z tym problemem. Rada z zadowoleniem przyjęła francuską inicjatywę dotyczącą zapewnienia wsparcia wojskowego statkom czarterowanym przez Światowy Program Żywnościowy (WFP), by dostarczać pomoc Somalii. Podkreśliła konieczność zapewnienia międzynarodowego wsparcia tej inicjatywie, by możliwa była dalsza ochrona WFP po styczniu 2008 roku.

10. Sukcesy UE i udział Somalii w procesie pokojowym nadal mają kluczowe znaczenie dla wspierania kompleksowego rozwiązania politycznego, które zapewni Somalii stabilność w dłuższej perspektywie. UE wyraża dalszą gotowość, by w pełni wykorzystać do osiągnięcia tego celu wszystkie istniejące instrumenty.”



  1   2


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna