Rada unii europejskiej pl c/07/133



Pobieranie 138.81 Kb.
Strona1/2
Data16.12.2017
Rozmiar138.81 Kb.
  1   2

6.-8.VI.2007










RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

C/07/133

10456/07 (Presse 133)







KOMUNIKAT PRASOWY

2805. posiedzenie Rady


ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii
Luksemburg, 6–8 czerwca 2007 r.




Przewodniczący Michael GLOS, federalny minister gospodarki i techniki
Wolfgang TIEFENSEE, niemiecki federalny minister transportu, budownictwa i rozwoju miast




Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada przeprowadziła debatę dotyczącą kierunków polityki w sprawie głównych zagadnień związanych z rynkiem wewnętrznym energii elektrycznej i gazu.

Rada osiągnęła porozumienie polityczne w sprawie następujących wniosków:

- projekt rozporządzenia dotyczącego opłat za roaming
- projekt dyrektywy dotyczącej ustanowienia wspólnotowego systemu
monitorowania i informacji o ruchu statków
- projekt dyrektywy w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu
- projekt dyrektywy ustanawiającej podstawowe zasady regulujące postępowanie przy wypadkach w sektorze transportu morskiego
- projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia
Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego.

Rada przyjęła rezolucję w sprawie programu GALILEO.

Ponadto Rada przyjęła konkluzje na następujące tematy:

- inicjatywa i2010 – roczne sprawozdanie na temat społeczeństwa informacyjnego (2007)
- europejska strategia energetyczna w transporcie
- stanowisko w sprawie włączenia lotnictwa do europejskiego
systemu handlu uprawnieniami do emisji, które UE ma zająć podczas sesji Zgromadzenia ICAO we wrześniu 2007 roku.

Rada przyjęła bez debaty decyzję w sprawie zmiany systemu zasobów własnych UE w celu zapewnienia finansowaniu budżetu ogólnego.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 6

OMAWIANE PUNKTY

ENERGIA 9

Rynek gazu i energii elektrycznej 9

Stosunki międzynarodowe w dziedzinie energetyki 10

TELEKOMUNIKACJA I POCZTA 11

Roaming w publicznych sieciach telefonii komórkowej 11

Identyfikacja radiowa w Europie 12

Rynek wewnętrzny usług pocztowych we Wspólnocie 13

Inicjatywa i2010 – roczne sprawozdanie na temat społeczeństwa informacyjnego (2007) – konkluzje Rady 14

TRANSPORT 15

Bezpieczeństwo morskie 15


  • Wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków 15

  • Kontrola przeprowadzana przez państwo portu 16

  • Odpowiedzialność z tytułu wypadków przy przewozie pasażerów 17

  • Postępowanie przy wypadkach w sektorze transportu morskiego 18

  • Europejski bank danych pochodzących z systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu 19

Konwencja w sprawie kodeksu postępowania dla konferencji linii żeglugowych 20

GALILEO – rezolucja Rady 21

Europejska strategia energetyczna w transporcie – konkluzje Rady 22

Transport lądowy i wodny śródlądowy towarów niebezpiecznych 23

Interoperacyjność wspólnotowego systemu kolei 24

Europejska Agencja Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego 25

Wykonywanie usług transportu lotniczego na terenie Wspólnoty 26

Europejski system zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) – rezolucja Rady 27

Włączenie lotnictwa do handlu uprawnieniami do emisji – konkluzje Rady 28

Włączenie lotnictwa do handlu uprawnieniami do emisji – konkluzje Rady 28

SPRAWY RÓŻNE 28


  • Warsztat dotyczący polityki UE w dziedzinie rozmieszczania przybrzeżnych elektrowni wiatrowych 29

  • Ocena Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji 29

  • Ratyfikacja międzynarodowych konwencji morskich 29

  • Trzeci pakiet kolejowy – wyniki postępowania pojednawczego z Parlamentem Europejskim 29

  • Odszkodowania dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo opóźnienia lotów 29

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

TRANSPORT

  • Konwencja o pracy na morzu 30

  • Przystąpienie WE do konwencji belgradzkiej 30

  • Wydłużenie głównych transeuropejskich osi transportowych do krajów sąsiadujących – konkluzje Rady 30

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

  • Somalia 31

  • Umowa WE – Rosja w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego 31

BUDŻET

  • Budżet UE – system zasobów własnych 32

ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE

  • Współpraca ONZ i UE w zakresie zarządzania kryzysowego 32

MIANOWANIA

  • Europejska Agencja Chemikaliów 33

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich i Komisję Europejską reprezentowały następujące osoby:



Belgia:

Renaat LANDUYT minister ds. mobilności

Marc VERWILGHEN minister ds. gospodarki, energii, handlu zagranicznego i polityki naukowej

Bułgaria:

Petyr MUTAFCZIEW minister transportu

Galina TOSZEWA wiceminister gospodarki i energii

Republika Czeska:

Aleš ŘEBÍČEK minister transportu

Martin TLAPA wiceminister przemysłu i handlu

Dania:

Flemming HANSEN minister transportu i energii

Helge SANDER minister nauki, technologii i rozwoju

Niemcy:

Wolfgang TIEFENSEE federalny minister transportu, budownictwa i rozwoju miast

Michael GLOS federalny minister gospodarki i techniki

Jörg HENNERKES sekretarz stanu, Federalne Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Rozwoju Miast

Joachim WUERMELING sekretarz stanu, Federalne Ministerstwo Gospodarki i Techniki

Estonia:

Juhan PARTS minister gospodarki i komunikacji



Irlandia:

John BROWNE minister stanu w Ministerstwie ds. Rolnictwa i Żywności (szczególnie odpowiedzialny za leśnictwo)



Grecja:

Mihail-Georgios LIAPIS minister transportu i komunikacji

Manolis KEFALOGIANNIS minister ds. floty handlowej

Anastasios NERATZIS sekretarz stanu ds. rozwoju



Hiszpania:

Magdalena ÁLVAREZ ARZA minister infrastruktury i transportu



Francja:

Alain JUPPÉ minister ekologii, zrównoważonego planowania i rozwoju

Jean-Louis BORLOO minister gospodarki, finansów i zatrudnienia

Dominique BUSSEREAU sekretarz stanu podległa ministrowi stanu, ministrowi ekologii, zrównoważonego planowania i rozwoju, odpowiedzialna za transport



Włochy:

Alessandro BIANCHI minister transportu

Paolo GENTILONI minister komunikacji

Sergio D'ANTONI sekretarz stanu ds. rozwoju gospodarczego



Cypr:

Haris THRASSOU minister komunikacji i robót publicznych



Łotwa:

Ainārs ŠLESERS minister transportu

Jurijs STRODS minister gospodarki

Litwa:

Vytas NAVICKAS minister gospodarki

Alminas MAČIULIS sekretarz stanu, Ministerstwo Transportu i Komunikacji

Luksemburg:

Lucien LUX minister środowiska, minister transportu

Jeannot KRECKÉ minister gospodarki i handlu zagranicznego, minister sportu

Jean-Louis SCHILTZ minister ds. współpracy i pomocy humanitarnej, minister ds. kontaktów z mediami, minister obrony



Węgry:

Balázs FELSMANN podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki i Transportu



Malta:

Ninu ZAMMIT minister ds. zasobów i infrastruktury

Censu GALEA minister ds. konkurencji i informacji

Holandia:

Camiel EURLINGS minister ds. transportu, robót publicznych i gospodarki wodnej

Frank HEEMSKERK sekretarz stanu ds. gospodarki (w kontekście międzynarodowym: minister handlu zagranicznego)

Austria:

Werner FAYMANN federalny minister transportu, innowacji i technologii

Christine MAREK sekretarz stanu w Federalnym Ministerstwie Spraw Gospodarczych i Pracy

Polska:

Jerzy POLACZEK minister transportu

Piotr Grzegorz WOŹNIAK minister gospodarki

Rafał Wiechecki minister gospodarki morskiej



Portugalia:

Mário LINO minister ds. robót publicznych, transportu i komunikacji

Manuel PINHO minister gospodarki i innowacji

Rumunia:

Ludovic ORBAN minister transportu

Varujan VOSGANIAN minister gospodarki i handlu

Balint Marton PORCSALMI sekretarz stanu, Ministerstwo Komunikacji i Technologii Informacji



Słowenia:

Andrej VIZJAK minister gospodarki

Peter VERLIČ sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu

Słowacja:

Ľubomír VÁŽNY minister transportu, poczty i telekomunikacji

Ľubomír JAHNÁTEK minister gospodarki

Finlandia:

Suvi LINDÉN minister ds. komunikacji



Szwecja:

Åsa TORSTENSSON minister ds. komunikacji, Ministerstwo ds. Przedsiębiorstw, Energetyki i Komunikacji



Zjednoczone Królestwo:

Stephen LADYMAN minister stanu ds. transportu

Margaret HODGE minister stanu ds. przemysłu i regionów

Peter TRUSCOTT parlamentarny podsekretarz stanu ds. energetyki



Komisja:

Jacques BARROT wiceprzewodniczący

Viviane REDING członek Komisji

Neelie KROES członek Komisji

Charlie McCREEVY członek Komisji

Andris PIEBALGS członek Komisji



OMAWIANE PUNKTY

ENERGIA

Rynek gazu i energii elektrycznej

Rada przeprowadziła debatę dotyczącą kierunków polityków w sprawie głównych zagadnień (rozdzielenie zakresów działalności, efektywna regulacja, odpowiednie inwestycje w infrastrukturę i współpraca między operatorami sieci) związanych z rynkiem wewnętrznym gazu i energii elektrycznej; za podstawę debaty posłużyły pytania przygotowane przez prezydencję niemiecką (dok. 9905/07).

Priorytety działań, jakie należy podjąć w związku z tymi kwestiami, zostały określone w planie działania Rady Europejskiej (2007–2009) zatytułowanym „Europejska polityka energetyczna” (dok. 7224/07), który został przyjęty w marcu bieżącego roku.

Debata ta ułatwi Komisji przygotowanie pakietu legislacyjnego dotyczącego rynku wewnętrznego; pakiet ten powinien zostać przedstawiony jesienią.

Przed rozpoczęciem wspomnianej debaty Rada została poinformowana o wynikach posiedzenia pięciostronnego forum energetycznego (region centralny Europy Zachodniej), które odbyło się 6 czerwca, oraz o podpisanym przy tej okazji protokole ustaleń w sprawie łączenia rynków i bezpieczeństwa dostaw w regionie centralnym Europy Zachodniej.

Stosunki międzynarodowe w dziedzinie energetyki

Rada odnotowała informacje przedstawione przez prezydencję i komisarza Andrisa Piebalgsa na temat rozwoju wydarzeń w zakresie stosunków międzynarodowych, które to wydarzenia miały miejsce podczas prezydencji niemieckiej lub będą miały miejsce w niedalekiej przyszłości. (dok. 9489/07). Informacje te dotyczyły między innymi stosunków z USA, Rosją, OPEC, Wspólnotą Energetyczną, Afryką, Brazylią, Turcją i Norwegią, a także wydarzeń związanych z efektywnością energetyczną i utworzeniem sieci korespondentów do spraw bezpieczeństwa energetycznego (NESCO).



TELEKOMUNIKACJA I POCZTA

Roaming w publicznych sieciach telefonii komórkowej

Zatwierdzając wyniki pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim z dnia 23 maja 2007 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne co do wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii komórkowej wewnątrz Wspólnoty oraz zmieniającego dyrektywę 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dok. 10094/07).

Po ostatecznej redakcji przez prawników lingwistów przedmiotowe rozporządzenie ma zostać przyjęte 25 czerwca 2007 r. i opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE przed końcem czerwca. Wejdzie ono w życie następnego dnia po dacie jego publikacji.

Celem przedmiotowego rozporządzenia jest zagwarantowanie, że użytkownicy publicznych sieci telefonii komórkowej podróżujący na terytorium Wspólnoty nie będą obciążani wygórowanymi opłatami za usługi roamingu przy wykonywaniu połączeń i ich odbieraniu. W rozporządzeniu określono zasady dotyczące opłat, jakie mogą być pobierane przez operatorów telefonii komórkowej za świadczenie usług roamingu dla połączeń głosowych inicjowanych i zakończonych wewnątrz Wspólnoty.



Więcej informacji można znaleźć w komunikacie prasowym 10492/07.

Identyfikacja radiowa w Europie

Na podstawie pytań przygotowanych przez prezydencję (dok. 9903/07) Rada przeprowadziła wymianę poglądów w sprawie identyfikacji radiowej1 (RFID).

Rada przyznała, że ta nowa technologia mieści w sobie wielki potencjał mogący przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności i wzrostu gospodarczego UE, ale jednocześnie podkreśliła, że należy wypracować podejście, które zapewni równowagę między rozwojem tej technologii a kwestią ochrony prywatności i ochrony danych.

W dniu 15 marca 2007 r. Komisja przyjęła komunikat „Identyfikacja radiowa w Europie: w stronę ram polityki”(dok. 7544/07+ADD1), oparty na wynikach konsultacji publicznych dotyczących roli identyfikacji radiowej w nowoczesnym społeczeństwie informacyjnym. W komunikacie tym zaproponowano podjęcie dalszych działań mających na celu usuwanie przeszkód na drodze do powszechnego wprowadzenia identyfikacji radiowej z pożytkiem dla społeczeństwa i gospodarki, przy uwzględnieniu odpowiednich gwarancji dotyczących ochrony prywatności, zdrowia i środowiska.

Obecne tendencje wskazują, że rynek identyfikacji radiowej (RFID) przez kolejnych 10 lat będzie się szybko powiększał. Otworzy on przed przedsiębiorstwami i społeczeństwem wiele nowych możliwości, ale najpierw należy rozważyć pewne kwestie natury politycznej i społecznej, zwłaszcza w dziedzinie prywatności, bezpieczeństwa, niezawodności technologicznej i kompatybilności z systemami na całym świecie. W przypadku rozpowszechnienia identyfikacji radiowej bardzo istotną kwestią staje się, aby jej wdrożenie odbywało się w ramach prawnych zapewniających obywatelom skuteczną ochronę podstawowych wartości, zdrowia, danych i prywatności. Technologia ta postrzegana jest również jako możliwość zapoczątkowania kolejnego etapu rozwoju społeczeństwa informacyjnego, nazywanego często „Internetem przedmiotów”, w którym Internet łączy nie tylko komputery i urządzenia telekomunikacyjne, lecz potencjalnie także dowolne z otaczających nas na co dzień obiektów.

Prezydencja niemiecka, we współpracy z Komisją Europejską, zorganizuje konferencję zatytułowaną: „Identyfikacja radiowa: w kierunku Internetu przedmiotów”, która odbędzie się w Berlinie w dniach 25–26 czerwca 2007 r. Konferencja ta ma na celu ustalenie stanowisk i koncepcji politycznych na szczeblu europejskim i międzynarodowym.

Zbliżająca się prezydencja portugalska zorganizuje w Lizbonie w dniach 15–16 listopada 2007 r. konferencję wysokiego szczebla na temat identyfikacji radiowej.

Rynek wewnętrzny usług pocztowych we Wspólnocie

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie z postępu prac (dok. 9906/07) nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy zmieniającej obowiązującą „dyrektywę pocztową” 97/67/WE w sprawie pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty.

Podczas obiadu na podstawie noty prezydencji (dok. 9946/07) ministrowie przeprowadzili również nieformalną wymianę poglądów na temat głównych nierozstrzygniętych kwestii.

Prace techniczne w ramach organów przygotowawczych Rady będą prowadzone w kontekście zbliżających się rozmów międzyinstytucjonalnych z Parlamentem Europejskim (procedura współdecyzji).

Komisja zatwierdziła swój wniosek w październiku 2006 roku (dok. 14357/06+ADD1, ADD2). Cele wniosku to utworzenie rynku wewnętrznego usług pocztowych poprzez usunięcie praw wyłącznych i specjalnych w sektorze pocztowym i potwierdzenie harmonogramu otwarcia rynku przedstawionego w obowiązującej dyrektywie, zagwarantowanie takiego samego poziomu usług powszechnych wszystkim użytkownikom we wszystkich krajach UE i ustalenie zharmonizowanych zasad regulacji usług pocztowych w warunkach wolnego rynku; działania te mają służyć zmniejszeniu wszystkich istniejących przeszkód w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

W sprawozdaniu przygotowanym przez prezydencję niemiecką dokonano podsumowania znacznych postępów poczynionych do tej pory w zasadniczych kwestiach, takich jak: wspólny cel zagwarantowania usług powszechnych wysokiej jakości, zasady wyznaczania operatorów świadczących usługi powszechne, zasady udzielania zezwoleń operatorom świadczącym usługi pocztowe, dostarczanie informacji o usługach powszechnych, dostęp do infrastruktury pocztowej i usług pocztowych, zasady taryfowe i przejrzystość rachunków oraz zapewnienie procedur reklamacyjnych użytkownikom i operatorom świadczącym usługi pocztowe. W sprawozdaniu tym zwrócono ponadto uwagę na główne nierozstrzygnięte kwestie, które wymagają omówienia w najbliższych miesiącach podczas prezydencji portugalskiej.

Oczekuje się, że Parlament Europejski przyjmie opinię w pierwszym czytaniu w lipcu 2007 roku.

Inicjatywa i2010 – roczne sprawozdanie na temat społeczeństwa informacyjnego (2007) – konkluzje Rady


Pełen tekst konkluzji (dok. 9955/07):

http://register.consilium.europa.eu/pdf/pl/07/st09/st09955.pl07.pdf

TRANSPORT

Bezpieczeństwo morskie


  • Wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

Rada osiągnęła jednomyślne porozumienie polityczne w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE1 ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (dok. 9924/07).

Na jednym z najbliższych posiedzeń i po ostatecznym zredagowaniu tekstu Rada przyjmie wspólne stanowisko i przekaże je Parlamentowi Europejskiemu do drugiego czytania w ramach procedury współdecyzji.

Komisja przedstawiła swój wniosek w grudniu 2005 roku jako część trzeciego pakietu bezpieczeństwa morskiego (dok. 5171/06)2.

Projekt dyrektywy ma na celu między innymi wprowadzenie dodatkowych środków służących zwiększeniu bezpieczeństwa statków i ochrony środowiska, a także harmonizację realizacji przez państwa członkowskie planów dotyczących miejsc schronienia.

Tekst uzgodniony przez Radę różni się w niewielkim stopniu od tekstu podejścia ogólnego uzgodnionego w czerwcu 2006 roku (dok. 10042/06, str. 43). Uwzględniając podejście ogólne sporządzono projekt kilku nowych motywów, a ponadto włączono do tekstu te poprawki Parlamentu Europejskiego, które zostały zaakceptowane przez Radę. W tekście porozumienia politycznego zaproponowano:


  • zwiększenie bezpieczeństwa na statkach rybackich o całkowitej długości przekraczającej 15 metrów, dzięki wyposażeniu ich w automatyczne systemy identyfikacji (AIS),

  • określenie szczególnych środków służących zwiększeniu bezpieczeństwa morskiego w warunkach lodowych,

  • ustanowienie zasad przyjmowania lub odmowy przyjęcia statków potrzebujących pomocy w miejscach schronienia, oraz

  • zapewnienie skuteczniejszego monitorowania statków poprzez system wymiany informacji SafeSeaNet.

Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. (dok. 8724/07, str. 69).

  • Kontrola przeprowadzana przez państwo portu

Rada osiągnęła porozumienie polityczne co do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (dok. 9366/07).

Delegacja maltańska zaznaczyła, że wstrzyma się od głosu. Komisja uznała, że nie może poprzeć tekstu uzgodnionego przez Radę.

Na jednym z najbliższych posiedzeń i po ostatecznym zredagowaniu tekstu Rada przyjmie wspólne stanowisko i przekaże je Parlamentowi Europejskiemu do drugiego czytania w ramach procedury współdecyzji.

Przedmiotowy wniosek przesłano Radzie w styczniu 2006 roku (dok. 5632/06). Celem jednego z siedmiu wniosków składających się na przedstawiony przez Komisję pakiet bezpieczeństwa morskiego jest po pierwsze przekształcenie obejmujące kolejne zmiany do dyrektywy 95/21/WE w sprawie kontroli państwa portu i stworzenie tekstu skonsolidowanego, a po drugie uproszczenie lub zmiana niektórych przepisów, by zwiększyć skuteczność i jakość inspekcji przeprowadzanych na statkach przez państwo portu.

Tekst uzgodniony przez ministrów wprowadza zaledwie kilka poprawek (mających głównie charakter redakcyjny) do tekstu podejścia ogólnego przyjętego przez Radę w grudniu 2006 roku.

W uzgodnionym tekście ustanawia się nowy system inspekcji mający na celu zagwarantowanie, że państwa członkowskie przeprowadzą jak największą liczbę inspekcji, które będą dotyczyć statków zawijających do ich portów i statków na kotwicy w obszarach objętych jurysdykcją danego portu.

Inspekcje będą skupiać się na statkach niespełniających norm, które będą kontrolowane częściej, przy jednoczesnym zmniejszeniu liczby inspekcji statków spełniających normy. Ostatecznym środkiem mającym zastosowanie do statków niespełniających norm, których działalność zostanie oceniona między innymi w odniesieniu do działalności państwa bandery, będzie odmowa – na czas nieokreślony – dostępu tych statków do portów państw członkowskich. Odmowa dostępu na czas nieokreślony może zostać wycofana po 36 miesiącach, lecz tylko wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki.

Nowy system inspekcji zapewni równy udział w łącznej liczbie inspekcji, uwzględniając jednocześnie szczególne okoliczności przez wykorzystanie mechanizmów elastyczności służących przeprowadzaniu obowiązkowych inspekcji. Państwa członkowskie mogą odstąpić od przeprowadzania niewielkiej, określonej procentowo, liczby inspekcji, tj. od inspekcji 5% statków o wysokim profilu ryzyka i 10% pozostałych statków. Państwa członkowskie muszą jednak zwracać szczególną uwagę na statki, które nieczęsto zawijają do portów w obrębie Wspólnoty. Państwa członkowskie mogą ponadto w określonych okolicznościach podjąć decyzję o odroczeniu inspekcji o 15 dni.

Aby zagwarantować spójne wdrażanie nowego złożonego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, w tekście uzgodnionym przez Radę przewidziano długi okres transpozycji, wynoszący 36 miesięcy, po zakończeniu którego dyrektywa będzie stosowana przez wszystkie państwa członkowskie od tego samego dnia.

Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. (dok. 8724/07, str. 25).



  • Odpowiedzialność z tytułu wypadków przy przewozie pasażerów

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie z postępu prac nad wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morzu i wodach śródlądowych z tytułu wypadków (dok. 9548/06).

W lutym 2006 roku Komisja przesłała Radzie swój wniosek (dok. 6827/06) stanowiący część trzeciego pakietu morskiego.



Celem rozporządzenia jest ustanowienie wspólnotowego systemu jednolitych zasad odpowiedzialności z tytułu przewozu pasażerów morskimi i śródlądowymi drogami wodnymi. Dlatego włącza ono do prawodawstwa wspólnotowego konwencję ateńską z 2002 r. dotyczącą przewozu morzem pasażerów i ich bagażu. Ponadto wniosek proponuje rozszerzenie zakresu stosowania przepisów konwencji ateńskiej na przewóz morskimi drogami wodnymi w obrębie państw członkowskich oraz na przewóz międzynarodowy i krajowy śródlądowymi drogami wodnymi.

W sprawozdaniu przygotowanym przez prezydencję niemiecką dokonano podsumowania dyskusji przeprowadzonych do tej pory przez organy Rady oraz określono, jakie są główne nierozstrzygnięte kwestie wymagające omówienia w najbliższych miesiącach. W dalszych pracach organy Rady skoncentrują się zwłaszcza na następujących kwestiach: ograniczenie zakresu zastosowania przedmiotowego rozporządzenia, stosowanie międzynarodowych konwencji w sprawie ogólnego ograniczenia odpowiedzialności równolegle z konwencją ateńską, odroczone wejście w życie rozporządzenia w odniesieniu do przewozu drogą morską w obrębie jednego państwa członkowskiego oraz zmiana rozporządzenia w przypadku wprowadzenia zmian do konwencji ateńskiej lub do ustaleń Międzynarodowej Organizacji Morskiej.



Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. (dok. 8724/07, str. 97).

  • Postępowanie przy wypadkach w sektorze transportu morskiego

Rada osiągnęła porozumienie polityczne co do wniosku dotyczącego dyrektywy ustanawiającej podstawowe zasady regulujące postępowanie przy wypadkach w sektorze transportu morskiego i zmieniającej dyrektywy 1999/35/WE i 2002/59/WE (dok. 9930/07).

Na jednym z najbliższych posiedzeń i po ostatecznym zredagowaniu tekstu Rada przyjmie wspólne stanowisko i przekaże je Parlamentowi Europejskiemu do drugiego czytania w ramach procedury współdecyzji.

Komisja przesłała Radzie swój wniosek w lutym 2006 roku (dok. 6436/06).

Celem projektu dyrektywy jest poprawienie bezpieczeństwa morskiego przez ustanowienie wspólnotowych wytycznych dotyczących prowadzenia dochodzeń technicznych przy wypadkach i incydentach morskich. Państwa członkowskie będą musiały zagwarantować, że takie postępowania w sprawie bezpieczeństwa nie dążą do ustalenia odpowiedzialności cywilnej lub karnej, lecz do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków lub incydentów morskich w celu wyciągnięcia z nich wniosków na przyszłość. Wniosek uwzględnia przepisy Kodeksu postępowania przy wypadkach i incydentach morskich Międzynarodowej Organizacji Morskiej oraz prowadzony właśnie przegląd tego kodeksu.

W porównaniu do wniosku Komisji, który zakłada obowiązkowe wszczęcie postępowania w sprawie bezpieczeństwa w przypadku zarówno bardzo poważnych, jak i poważnych wypadków i incydentów morskich, tekst uzgodniony przez Radę przewiduje obowiązkowe wszczęcie postępowania tylko w razie bardzo poważnych wypadków i incydentów. W odniesieniu do innych wypadków lub incydentów morskich decyzję o wszczęciu postępowania będzie podejmował właściwy organ dochodzeniowy, uwzględniając w szczególności to, jak poważny był dany wypadek lub incydent oraz wnioski, jakie można z niego wyciągnąć. Ponadto tekst porozumienia politycznego rozszerza zakres zastosowania dyrektywy: jej przepisy będą stosować się do wypadków i incydentów morskich dotyczących statków rybackich, których długość przekracza 15 metry, a nie, jak zaproponowała Komisja, 24 metry. W tekście tym uwzględniono również te poprawki Parlamentu Europejskiego, które zaakceptowała Rada.

Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. (dok. 8724/07, str. 90).


  • Europejski bank danych pochodzących z systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu

Rada przeprowadziła debatę dotyczącą kierunków polityki w sprawie utworzenia regionalnego europejskiego banku danych pochodzących z systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu (LRIT).

W maju 2006 roku Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) przyjęła poprawki do Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS), wprowadzając wymogi dotyczące systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu (LRIT), które zaczną obowiązywać przed 31 grudnia 2008 r. Zadaniem tego systemu jest globalna identyfikacja i śledzenie statków. Zgodnie z konwencją SOLAS każdy umawiający się rząd musi zdecydować, do którego banku danych statki pływające pod jego banderą mają przesyłać dane LRIT – krajowego, regionalnego/korporacyjnego czy międzynarodowego.

Podczas zbliżającego się spotkania działającego w ramach IMO Komitetu ds. Bezpieczeństwa Morskiego, które ma się odbyć w dniach 3–12 października 2007 r., państwa członkowskie i Komisja powinny być w stanie potwierdzić IMO zamiar utworzenia regionalnego unijnego banku danych LRIT.

Rada wyraziła zdecydowane poparcie dla pomysłu utworzenia regionalnego unijnego banku danych LRIT. Zwróciła się do Komisji o przedstawienie dalszych szczegółowych informacji dotyczących aspektów technicznych, prawnych i finansowych tego przedsięwzięcia, tak aby UE mogła zająć zdecydowane stanowisko na spotkaniu działającego w ramach IMO Komitetu ds. Bezpieczeństwa Morskiego w październiku 2007 roku.




Pobieranie 138.81 Kb.

Share with your friends:
  1   2




©operacji.org 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna