Publiczne gimnazjum nr 1 w wałbrzychu



Pobieranie 1,63 Mb.
Strona4/35
Data24.10.2017
Rozmiar1,63 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35

JĘZYK NIEMIECKI:



PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIENIA

KRYTERIA I WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Opracowała: Małgorzata Tyszka, Urszula Markiewicz, Ewa Józefowicz

dla klasy 1 gimnazjum


Ocenę celującą semestralną i końcoworoczną otrzymuje uczeń, który:

- posiada wiadomości i umiejętności znacznie wykraczające poza te, które określone są programem nauczania


i wymagane na ocenę bardzo dobrą;

- dysponuje bardzo szerokim zakresem słownictwa dla wyrażenia myśli, idei;

- potrafi sprawnie operować strukturami gramatycznymi prostymi i złożonymi, i budować spójne zdania;

- rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów, rozmów oraz kluczowe informacje w nich zawarte;

- z łatwością poznaje uczucia i reakcje mówiącego;

- potrafi z powodzeniem przekazać wiadomość, mówi spójnie, bez wahań, prawie bezbłędnie;

- potrafi napisać zadanie zawierające złożone struktury i słownictwo;

- używa prawidłowej pisowni i interpunkcji;

- wykazuje szczególne zainteresowanie przedmiotem, samodzielnie poszerza wiadomości i zasób słownictwa;

- osiąga sukcesy w konkursach i olimpiadach szczebla wyższego niż szkolny.


Ocenę bardzo dobrą semestralną otrzymuje uczeń, który:

- opanował w pełnym zakresie materiał leksykalny z kręgów tematycznych: nawiązywanie kontaktów, opisywanie rodziny, codzienne aktywności, realia szkolne i potrafi w języku niemieckim:



  • przywitać się i pożegnać, pozdrowić kogoś, zapytać o samopoczucie;

  • zapytać kogoś o nazwisko, wiek, adres zamieszkania, numer telefonu i podać swoje dane,

  • przeliterować nazwisko;

  • przedstawić się, przedstawić kogoś, przekazać podstawowe informacje o osobach;

  • sygnalizować niezrozumienie, zwracać się do osób formal­nie i nieformalnie;

  • przedstawić swoją rodzinę i określić stopień pokrewień­stwa, zapytać o kogoś i opisać kogoś;

  • wyrazić opinie, sympatię;

  • zapytać o dzień i godzinę, zainicjować i prowadzić roz­mowę telefoniczną, umówić się na spotkanie;

  • wykonać proste działania matematyczne;

  • wyrazić zamiar i intencję, znudzenie;

  • opowiedzieć o zainteresowa­niach i zapytać o nie;

  • wyrazić upodobanie i nie­chęć, aprobatę i dezapro­batę;

  • nazwać i opisać codzienne czynności zwyczajowe;

  • zdać relację, polecić program telewizyjny;

  • napisać krótki list, przeprosić;

  • opowiedzieć o szkole, zapytać o przybory szkolne, wyrazić potrzebę posiadania czegoś;

  • zapytać o plan lekcji i przed­stawić swój;

  • opisać ulubiony przedmiot i uzasadnić wybór;

  • wyrazić upodobania i zapy­tać o nie partnera;

  • opisać dzień powszedni uwzględniając następstwo wydarzeń;

  • wyrazić zgodę i sprzeciw;

- potrafi poprawnie operować strukturami gramatycznymi, w wypowiedziach ustnych i pisemnych stosuje:

  • zdania oznajmujące i pytające z partykułami pytajnymi wer?, wie?, wo?, woher?, was?, wen?, oraz tworzone przez inwersję;

  • formy bezpośrednie (du, ihr) i oficjalne (Sie);

  • czasowniki regularne oraz „haben” i „sein” w czasie teraźniejszym (Präsens);

  • zaimki osobowe i dzierżawcze (mein, dein) w mianowniku (Nominativ);

  • liczebniki (l – 1000);

  • rodzajnik określony (der, die, das) w mianowniku (Nominativ) i bierniku (Akkusativ);

  • konstrukcję „es gibt”;

  • dopełniacz (Genitiv) od imion własnych (Ralfs Eltern);

- rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrafi wydobyć potrzebne informacje, rozumie

polecenia nauczyciela;

- posługuje się poprawnym językiem popełniając niewiele błędów;

- potrafi napisać zadanie zawierające wyżej wymienione słownictwo i struktury;

- używa prawidłowej pisowni i interpunkcji;

- czyta płynnie ze zrozumieniem stosując właściwy akcent i intonację;

- wykazuje dużą samodzielność, potrafi bez pomocy nauczyciela korzystać z różnych źródeł wiedzy i pomocy naukowych.
Ocenę bardzo dobrą końcoworoczną otrzymuje uczeń, który:

- opanował w pełnym zakresie materiał leksykalny z kręgów tematycznych: w odwiedzinach, wizyta w restauracji, kawiarni, zakupy, urodziny i potrafi w języku niemieckim:



  • opisać pogodę i pory roku;

  • zaprosić kogoś w odwie­dziny, napisać pocztówkę, przekazać pozdrowienia;

  • określić cel podróży, nazwać kraje i ich języki urzędowe;

  • wyrazić zdziwienie i zaskoczenie;

  • wybrać dania z menu i za­mówić je;

  • zaproponować i zaoferować coś, polecić coś do jedzenia i picia, opisać nawyki żywieniowe;

  • wyrazić opinię, aprobatę i dezaprobatę, życzenie i prośbę;

  • opowiedzieć o swoich codziennych czynnościach, obowiązkach, powinnościach, planach, umiejętnościach i możliwościach;

  • wyrazić przymus i koniecz­ność, przyzwolenie i zakaz;

  • określić wiedzę i wykazać się znajomością czegoś i kogoś;

  • doradzić coś i wyrazić opinię;

  • prowadzić dialog w sklepie, używając typowych zwrotów, zapytać o cenę i jakość, opisać części garderoby i wy­brać odpowiednie ubranie;

  • składać życzenia i gratulacje;

  • wybierać prezent, zaprosić gości;

  • opisać mieszkanie, meble i sprzęty domowe;

  • wyrazić zamiar zrobienia czegoś;

  • wyrazić prośby, polecenia, nakazy i rozkazy.

- potrafi poprawnie operować strukturami gramatycznymi, w wypowiedziach ustnych i pisemnych stosuje:

  • partykuły pytajne „wie viel?” i „wie viele?”, rzeczowniki policzalne i niepoliczalne, liczbę mnogą rzeczowników;

  • rodzajniki nieokreślone (ein, eine, ein) w mianowniku i bierniku;

  • zaimek nieosobowy „es” (es ist warm);

  • czasowniki modalne (mögen, möchten, müssen, wollen, dürfen, können, sollen);

  • negacj „nicht” i „kein”;

  • czasowniki „wissen” i „kennen”;

  • czasownik „werden” i czas przyszły (Futur I);

  • partykuły wyrażające emfa­zę (aber, denn, doch, ja);

  • czasowniki nieregularne ze zmianą samogłoski w tema­cie (fahren, geben);

  • zaimki osobowe i dopełnienie w bierniku (Akkusativ);

  • tryb rozkazujący;

- rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrafi wydobyć potrzebne informacje, rozumie

polecenia nauczyciela;

- posługuje się poprawnym językiem popełniając niewiele błędów;

- potrafi napisać zadanie zawierające wyżej wymienione słownictwo i struktury;

- używa prawidłowej pisowni i interpunkcji;

- czyta płynnie ze zrozumieniem stosując właściwy akcent i intonację;

- wykazuje dużą samodzielność, potrafi bez pomocy nauczyciela korzystać z różnych źródeł wiedzy i pomocy naukowych.
Ocenę dobrą semestralną otrzymuje uczeń, który:

- opanował w dużym zakresie materiał leksykalny z kręgów tematycznych: nawiązywanie kontaktów, opisywanie rodziny, codzienne aktywności, realia szkolne i potrafi w języku niemieckim:



  • przywitać się i pożegnać, pozdrowić kogoś, zapytać o samopoczucie;

  • zapytać kogoś o nazwisko, wiek, adres zamieszkania, numer telefonu i podać swoje dane, przeliterować nazwisko;

  • przedstawić się, przedstawić kogoś, przekazać podstawowe informacje o osobach;

  • sygnalizować niezrozumienie, zwracać się do osób formal­nie i nieformalnie;

  • przedstawić swoją rodzinę i określić stopień pokrewień­stwa, zapytać o kogoś i opisać kogoś;

  • wyrazić opinie, sympatię;

  • zapytać o dzień i godzinę, zainicjować i prowadzić roz­mowę telefoniczną, umówić się na spotkanie;

  • wykonać proste działania matematyczne;

  • wyrazić zamiar i intencję, znudzenie;

  • opowiedzieć o zainteresowa­niach i zapytać o nie;

  • wyrazić upodobanie i nie­chęć;

  • nazwać i opisać codzienne czynności zwyczajowe;

  • zdać relację, polecić program telewizyjny;

  • napisać krótki list, przeprosić;

  • opowiedzieć o szkole, zapytać o przybory szkolne, wyrazić potrzebę posiadania czegoś;

  • zapytać o plan lekcji i przed­stawić swój;

  • opisać ulubiony przedmiot;

  • wyrazić upodobania i zapy­tać o nie partnera;

  • opisać dzień powszedni uwzględniając następstwo wydarzeń;

  • wyrazić zgodę i sprzeciw;

- stara się poprawnie operować strukturami gramatycznymi i stosować w wypowiedziach ustnych i pisemnych:

  • zdania oznajmujące i pytające z partykułami pytajnymi wer?, wie?, wo?, woher?, was?, wen?, oraz tworzone przez inwersję;

  • formy bezpośrednie (du, ihr) i oficjalne (Sie);

  • czasowniki regularne oraz „haben” i „sein” w czasie teraźniejszym (Präsens);

  • zaimki osobowe i dzierżawcze (mein, dein) w mianowniku (Nominativ);

  • liczebniki (l – 1000);

  • rodzajnik określony (der, die, das) w mianowniku (Nominativ) i bierniku (Akkusativ);

  • konstrukcję „es gibt”;

  • dopełniacz (Genitiv) od imion własnych (Ralfs Eltern);

- zazwyczaj rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrafi wydobyć większość potrzebnych informacje, rozumie polecenia nauczyciela;

- posługuje się w miarę poprawnym językiem, a popełniane przez niego błędy nie zakłócają komunikacji;

- w zadaniach pisemnych stara się stosować wyżej wymienione słownictwo i struktury;

- używa przeważnie prawidłowej pisowni i interpunkcji;

- czyta w miarę płynnie zazwyczaj ze zrozumieniem, stara się stosować właściwy akcent i intonację;

- potrafi samodzielnie korzystać z słowników dwujęzycznych.


Ocenę dobrą końcoworoczną otrzymuje uczeń, który:

- opanował w dużym zakresie materiał leksykalny z kręgów tematycznych: w odwiedzinach, wizyta w restauracji, kawiarni, zakupy, urodziny i potrafi w języku niemieckim:



  • opisać pogodę i pory roku;

  • zaprosić kogoś w odwie­dziny, napisać pocztówkę, przekazać pozdrowienia;

  • określić cel podróży, nazwać kraje i ich języki urzędowe;

  • wybrać dania z menu i za­mówić je;

  • polecić coś do jedzenia i picia, opisać nawyki żywieniowe;

  • wyrazić opinię, życzenie i prośbę;

  • opowiedzieć o swoich codziennych czynnościach, obowiązkach, powinnościach, planach, umiejętnościach i możliwościach;

  • wyrazić przymus i koniecz­ność, przyzwolenie i zakaz;

  • określić wiedzę i wykazać się znajomością czegoś i kogoś;

  • doradzić coś i wyrazić opinię;

  • prowadzić dialog w sklepie, używając typowych zwrotów, zapytać o cenę i jakość, opisać części garderoby i wy­brać odpowiednie ubranie;

  • składać życzenia i gratulacje;

  • wybierać prezent, zaprosić gości;

  • opisać mieszkanie, meble i sprzęty domowe;

  • wyrazić zamiar zrobienia czegoś;

  • wyrazić prośby, polecenia, nakazy i rozkazy.

- stara się poprawnie operować strukturami gramatycznymi i stosować w wypowiedziach ustnych i pisemnych:

  • partykuły pytajne „wie viel?” i „wie viele?”, rzeczowniki policzalne i niepoliczalne, liczbę mnogą rzeczowników;

  • rodzajniki nieokreślone (ein, eine, ein) w mianowniku i bierniku;

  • zaimek nieosobowy „es” (es ist warm);

  • czasowniki modalne (mögen, möchten, müssen, wollen, dürfen, können, sollen);

  • negacja „nicht” i „kein”;

  • czasowniki „wissen” i „kennen”;

  • czasownik „werden” i czas przyszły (Futur I);

  • partykuły wyrażające emfa­zę (aber, denn, doch, ja);

  • czasowniki nieregularne ze zmianą samogłoski w tema­cie (fahren, geben);

  • zaimki osobowe i dopełnienie w bierniku (Akkusativ);

  • tryb rozkazujący;

- zazwyczaj rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrafi wydobyć większość potrzebnych informacje, rozumie polecenia nauczyciela;

- posługuje się w miarę poprawnym językiem, a popełniane przez niego błędy nie zakłócają komunikacji;

- w zadaniach pisemnych stara się stosować wyżej wymienione słownictwo i struktury;

- używa przeważnie prawidłowej pisowni i interpunkcji;

- czyta w miarę płynnie zazwyczaj ze zrozumieniem, stara się stosować właściwy akcent i intonację;

- potrafi samodzielnie korzystać z słowników dwujęzycznych.


Ocenę dostateczną semestralną otrzymuje uczeń, który:

- opanował materiał leksykalny z kręgów tematycznych: nawiązywanie kontaktów, opisywanie rodziny, codzienne aktywności, realia szkolne w zakresie pozwalającym mu:



  • przywitać się i pożegnać, zapytać o samopoczucie;

  • zapytać kogoś o nazwisko, wiek, adres zamieszkania, numer telefonu i podać swoje dane,

  • przeliterować nazwisko;

  • zwracać się do osób formal­nie i nieformalnie;

  • przedstawić swoją rodzinę i określić stopień pokrewień­stwa;

  • zapytać o dzień tygodnia i godzinę, zainicjować roz­mowę telefoniczną;

  • wykonać proste działania matematyczne;

  • policzyć do tysiąca;

  • opowiedzieć o zainteresowa­niach i zapytać o nie;

  • nazwać i opisać codzienne czynności zwyczajowe;

  • napisać krótki list, przeprosić;

  • nazwać przybory szkolne, wyrazić potrzebę posiadania czegoś;

  • zapytać o plan lekcji i przed­stawić swój;

  • opisać ulubiony przedmiot w szkole;

  • opisać dzień powszedni uwzględniając następstwo wydarzeń;

- stara się wymagając czasami pomocy nauczyciela stosować w wypowiedziach ustnych i pisemnych:

zdania oznajmujące i pytające z partykułami pytajnymi wer?, wie?, wo?, woher?, was?, wen?, oraz tworzone przez inwersję;

- rozróżnia formy bezpośrednie (du, ihr) i oficjalne (Sie);

- potrafi odmieniać czasowniki regularne oraz „haben” i „sein” w czasie teraźniejszym (Präsens);

- zna zaimki osobowe i dzierżawcze (mein, dein) w mianowniku (Nominativ);

- wie kiedy stosuje się rodzajnik określony (der, die, das) w mianowniku (Nominativ) i bierniku (Akkusativ)


i dopełniacz (Genitiv) od imion własnych (Ralfs Eltern);

- częściowo rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, może jednak potrzebować pomocy lub podpowiedzi nauczyciela;

- posługuje się częściowo poprawnym językiem, popełnia jednak wiele zauważalnych błędów;

- mówi z wahaniem, wymaga podpowiedzi;

- w zadaniach pisemnych stosuje proste struktury, używa czasami nieprawidłowej pisowni i interpunkcji;

- ma problemy z płynnym czytaniem, właściwym akcentem i intonacją;

- potrafi pod kierunkiem nauczyciela korzystać z słowników dwujęzycznych.
Ocenę dostateczną końcoworoczną otrzymuje uczeń, który:

- opanował materiał leksykalny z kręgów tematycznych: w odwiedzinach, wizyta w restauracji, kawiarni, zakupy, urodziny w zakresie pozwalającym mu:



  • opisać pogodę, nazwać miesiące;

  • zaprosić kogoś w odwie­dziny, napisać pocztówkę, przekazać pozdrowienia;

  • określić cel podróży, nazwać kraje i ich języki urzędowe;

  • wyrazić głód i pragnienie;

  • zamówić coś w restauracji;

  • wyrazić opinię o potrawie;

  • wymienić swoje codzienne czynności, obowiązki, powinności;

  • wyrazić przymus i koniecz­ność, przyzwolenie i zakaz;

  • wymienić części garderoby damskiej i męskiej;

  • nazwać kolory;

  • prowadzić dialog w sklepie, używając typowych zwrotów, zapytać o cenę;

  • zapytać o datę urodzin, podać swoją;

  • składać życzenia i gratulacje;

  • wybierać prezent, zaprosić gości;

  • nazwać meble i sprzęty domowe;

- stara się wymagając czasami pomocy nauczyciela stosować w wypowiedziach ustnych i pisemnych:

  • partykuły pytajne „wie viel?” i „wie viele?”, rzeczowniki policzalne i niepoliczalne, liczbę mnogą rzeczowników;

  • rodzajniki nieokreślone (ein, eine, ein) w mianowniku i bierniku;

  • zaimek nieosobowy „es” (es ist warm);

- zna i potrafi odmienić czasowniki modalne (mögen, möchten, müssen, wollen, dürfen, können, sollen), czasowniki „wissen”, „kennen” oraz czasowniki nieregularne „fahren”, „geben”;

- wie kiedy stosować negację „nicht” i „kein”;

- potrafi odmieniać czasownik „werden” i zna konstrukcję czasu przyszłego (Futur I);

- zna zaimki osobowe i dopełnienie w bierniku (Akkusativ);

- wie, jak tworzy się tryb rozkazujący;

- częściowo rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, może jednak potrzebować pomocy lub podpowiedzi nauczyciela;

- posługuje się częściowo poprawnym językiem, popełnia jednak wiele zauważalnych błędów;

- mówi z wahaniem, wymaga podpowiedzi;

- w zadaniach pisemnych stosuje proste struktury, używa czasami nieprawidłowej pisowni i interpunkcji;

- ma problemy z płynnym czytaniem, właściwym akcentem i intonacją;

- potrafi pod kierunkiem nauczyciela korzystać z słowników dwujęzycznych.
Ocenę dopuszczającą semestralną otrzymuje uczeń, który:

- ma braki w opanowanym materiale leksykalnym z kręgów tematycznych: nawiązywanie kontaktów, opisywanie rodziny, codzienne aktywności, realia szkolne, ale braki te nie przekreślają możliwości dalszego kształcenia;

- potrafi przy pomocy nauczyciela:


  • przywitać się i pożegnać;

  • podać swoje nazwisko, wiek, adres zamieszkania, numer telefonu;

  • przedstawić swoją rodzinę i określić stopień pokrewień­stwa;

  • zapytać o dzień tygodnia i godzinę;

  • wykonać proste działania matematyczne;

  • policzyć do stu;

  • powiedzieć czym się interesuje;

  • nazwać przybory szkolne, wyrazić potrzebę posiadania czegoś;

  • przed­stawić swój plan lekcji;

  • powiedzieć, który przedmiot w szkole najbardziej lubi;

  • opisać dzień powszedni uwzględniając następstwo wydarzeń;

- stara się przy pomocy nauczyciela stosować w wypowiedziach ustnych i pisemnych:

zdania oznajmujące i pytające z partykułami pytajnymi wer?, wie?, wo?, woher?, was?, wen?, oraz tworzone przez inwersję;

- rozróżnia formy bezpośrednie (du, ihr) i oficjalne (Sie);

- potrafi odmieniać czasowniki regularne oraz „haben” i „sein” w czasie teraźniejszym (Präsens);

- zna zaimki osobowe i dzierżawcze (mein, dein) w mianowniku (Nominativ);

- częściowo rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrzebuje jednak częstej pomocy lub odpowiedzi nauczyciela;

- posługuje się przeważnie niepoprawnym językiem, popełnia wiele zauważalnych błędów;

- mówi z wahaniem, wymaga podpowiedzi;

- w zadaniach pisemnych stosuje proste struktury, używa często nieprawidłowej pisowni i interpunkcji;

- ma problemy z płynnym czytaniem, właściwym akcentem i intonacją;

- potrafi pod kierunkiem nauczyciela korzystać z słowników dwujęzycznych.
Ocenę dopuszczającą końcoworoczną otrzymuje uczeń, który:

- ma braki w opanowanym materiale leksykalnym z kręgów tematycznych: w odwiedzinach, wizyta w restauracji, kawiarni, zakupy, urodziny, ale braki te nie przekreślają możliwości dalszego kształcenia;

- potrafi przy pomocy nauczyciela:


  • opisać pogodę, nazwać miesiące;

  • określić cel podróży, nazwać kraje i ich języki urzędowe;

  • wyrazić głód i pragnienie;

  • zamówić coś w restauracji;

  • wymienić swoje codzienne czynności, obowiązki, powinności;

  • wymienić części garderoby damskiej i męskiej;

  • nazwać kolory;

  • prowadzić dialog w sklepie, używając typowych zwrotów, zapytać o cenę;

  • zapytać o datę urodzin, podać swoją;

  • składać życzenia i gratulacje;

  • nazwać meble i sprzęty domowe;

- rozróżnia partykuły pytajne „wie viel?” i „wie viele?”, rzeczowniki policzalne i niepoliczalne, liczbę mnogą rzeczowników;

- wie kiedy stosuje się zaimek nieosobowy „es” (es ist warm);

- zna i potrafi odmienić czasowniki modalne (mögen, möchten, müssen, wollen, dürfen, können, sollen), czasowniki „wissen”, „kennen” oraz czasowniki nieregularne „fahren”, „geben”;

- wie kiedy stosować negację „nicht” i „kein”;

- potrafi odmieniać czasownik „werden” i zna konstrukcję czasu przyszłego (Futur I);

- wie jak tworzy się tryb rozkazujący;

- częściowo rozumie ogólny sens różnorodnych tekstów i rozmów, potrzebuje jednak częstej pomocy lub podpowiedzi nauczyciela;

- posługuje się przeważnie niepoprawnym językiem, popełnia wiele zauważalnych błędów;

- mówi z wahaniem, wymaga podpowiedzi;

- w zadaniach pisemnych stosuje proste struktury, używa często nieprawidłowej pisowni i interpunkcji;

- ma problemy z płynnym czytaniem, właściwym akcentem i intonacją;

- potrafi pod kierunkiem nauczyciela korzystać z słowników dwujęzycznych.


Ocenę niedostateczną semestralną i końcoworoczną otrzymuje uczeń, który nie opanował tych wiadomości i umiejętności określonych programem, które są konieczne do dalszego kształcenia.




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna