Publiczne gimnazjum nr 1 w wałbrzychu



Pobieranie 1,63 Mb.
Strona2/35
Data24.10.2017
Rozmiar1,63 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35

II. OCENIANIE ZEWNĘTRZNE


Ocenianie zewnętrzne realizowane jest w formie egzaminów po klasie III gimnazjum. Zasady i tryb przeprowadzania egzaminu reguluje Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia – 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych. (Dz. U. z 2007r. Nr 83, poz. 562, z późniejszymi zmianami)

FIZYKA :
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIENIA

KRYTERIA I WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Opracowała: mgr Katarzyna Zięba

dla klasy 1-3 gimnazjum

MODUŁ I : W ŚWIECIE MATERII

MODUŁ II : MECHANIKA I CIEPŁO

MODUŁ III : ELEKTRYCZNOŚĆ I MAGNETYZM

MODUŁ IV : OPTYKA I FIZYKA JĄDROWA

System oceniania na lekcjach fizyki musi być spójny z wewnątrzszkolnym systemem oceniania, który wg Rozporządzenia MENiS ma podlegać rozpoznawaniu przez nauczycieli poziomu i postępów w opanowaniu przez ucznia wiadomości i umiejętności w stosunku do wymagań edukacyjnych wynikających z programów nauczania, standardów wymagań oraz formułowania oceny. Podstawowym pojęciem teorii oceniania szkolnego jest treść nauczania, która wiąże cele nauczania, materiał nauczania i wymagania programowe. Wymagania programowe są wykazem niezbędnych osiągnięć uczniów z uwzględnieniem poszczególnych poziomów i kategorii taksonometrycznych. Wykaz niezbędnych osiągnięć powinien być hierarchiczny, aby wiadomo było, jakie elementy treści nauczania powinny być opanowane na każdy pozytywny stopień szkolny.
Wyróżnia się wymagania:

 konieczne na ocenę dopuszczającą

 konieczne + podstawowe na ocenę dostateczną

 konieczne + podstawowe + rozszerzające na ocenę dobrą

 konieczne + podstawowe + rozszerzające + dopełniające na ocenę bardzo dobrą

Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który wykazuje się wiedzą ponad programową, potrafi rozwiązywać problemy nietypowe, jest twórczy, rozwija swoje uzdolnienia, bierze udział w konkursach przedmiotowych i zajmuje punktowane miejsca na etapie miejskim i wojewódzkim.


Celem oceniania na lekcjach fizyki jest:

 bieżące i systematyczne obserwowanie postępów ucznia w nauce

 pobudzanie rozwoju umysłowego ucznia, jego uzdolnień i zainteresowań

 uświadomienie uczniowi stopnia opanowania wiadomości i umiejętności przewidzianych programem nauczania oraz ewentualnych braków w tym zakresie

 wdrażanie ucznia do systematycznej samokontroli i samooceny

 pomoc uczniowi w samodzielnym planowaniu swojego rozwoju

 motywowanie ucznia do dalszej pracy

 dostarczanie rodzicom i nauczycielowi informacji o postępach, trudnościach i specjalnych uzdolnieniach ucznia

· korygowanie organizacji i metod pracy dydaktyczno – wychowawczej

Ocenianie powinno mieć charakter ciągły oraz winno dotyczyć obszarów aktywności ucznia, w warunkach zapewniających obiektywność oceny.


Przedmiotem oceny są :

· wiadomości (wiedza)

· umiejętności

· postawa – aktywność


Narzędzia sprawdzania wiedzy i umiejętności :

Sprawdzenie wiedzy i umiejętności ucznia odbywa się następującymi metodami:

· ustne odpowiedzi

·kartkówki z bieżącego materiału

· pisemne sprawdziany po zamkniętej partii materiału

· ćwiczenia praktyczne (doświadczenie uczniowskie, praca grupowa, zadanie)

· prace domowe

· opracowanie referatu na zadany temat

· dłuższe projekty grupowe lub indywidualne

· praca i aktywność na lekcji

· udział w konkursach przedmiotowych
Sprawdzaniu podlegają umiejętności i wiedza. W ogólności :

· umiejętne stosowanie terminów, pojęć i metod niezbędnych w praktyce życiowej i dalszemu kształceniu

· wyszukiwanie i stosowanie informacji

· wskazywanie i opisywanie faktów, związków i zależności

· łączenie wiedzy teoretycznej z umiejętnościami praktycznymi podczas rozwiązywania problemów

· współpraca i komunikowanie się w grupie (przekazywanie informacji, formułowanie pytań, organizacja pracy)


Kartkówki z bieżącego materiał€ oceniane są według następującej skali :

· ocena bardzo dobra – 100 – 92 %

· ocena dobra – 91 – 76 %

· ocena dostateczna – 75 – 51 %

· ocena dopuszczająca – 50 – 31 %

· ocena niedostateczna – 30 – 0 %


Sprawdziany pisemne oceniane są według następującej skali :
· ocena celująca – 100 – 98 %

· ocena bardzo dobra – 97- 92 %

· ocena dobra – 91 – 76 %

· ocena dostateczna – 75 – 51 %

· ocena dopuszczająca – 50 – 36 %

· ocena niedostateczna – 35 – 0 %


Sprawdziany są obowiązkowe , w razie nieobecności z przyczyn losowych na sprawdzianie nauczyciel wyznacza dodatkowy termin sprawdzianu w ciągu tygodnia od jego przeprowadzenia. Nieobecność na sprawdzianie wynikająca z celowego unikania go przez ucznia jest równoznaczna z otrzymaniem oceny niedostatecznej. Na koniec semestru nie przewiduje się sprawdzianu zaliczeniowego, poprawkowego. Uczeń, który napisał sprawdzian lub kartkówkę na ocenę niedostateczną lub uzyskana ocena jego nie zadawala, może daną prace poprawić w czasie dwóch tygodni od momentu oddania poprawionych i ocenionych prac przez nauczyciela. Sprawdzone i ocenione pisemne prace kontrolne uczeń – na własną prośbę lub jego rodziców – otrzymuje do domu na czas określony przez nauczyciela.
Klasyfikowanie odbywa się dwa razy do roku , zgodnie z kalendarzem ministerialnym. Na miesiąc przed klasyfikacją semestralną i roczna uczniowie i ich rodzice są powiadamiani o grożących ocenach niedostatecznych. Na tydzień przed klasyfikacją uczniowie są powiadamiani o przewidywanych dla nich ocenach semestralnych i rocznych. Uczniowi, który otrzymał ocenę niedostateczną nauczyciel stwarza warunki do uzupełnienia braków poprzez indywidualną pracę z nauczycielem, polegającą na ponownym wyjaśnianiu niezrozumiałych partii materiału. Uczeń ma prawo do zgłoszenia swego nieprzygotowania do zajęć bez podania przyczyny raz w ciągu semestru.
Uczeń otrzymuje dwie oceny : semestralną i roczną, które wystawione będą z następującymi zasadami:

· sprawdziany pisemne mają oceny wagi 2

· pozostałe oceny mają wagi 1

· ocena za I semestr ma wagę 5

· aktywność ma wpływ na ocenę końcową (10%)

wzór ustalający ocenę semestralną:

suma stopni wagi 1 + (suma stopni wagi 2 )x 2

liczba stopni wagi 1 + (liczba stopni wagi 2 ) x 2
wzór ustalający ocenę roczną:
suma stopni wagi 1 + (suma stopni wagi 2 ) x 2 + (stopień za I semestr) x 5

liczba stopni wagi 1 + (liczba stopni wagi 2 ) x 2 + 5
w zależności od otrzymanej średniej i po uwzględnieniu aktywności uczeń może otrzymać ocenę:

wynik średniej ocena

6,00 – 5,76 celujący

5,75 – 4,76 bardzo dobry

4,75 – 3,76 dobry

3,75 – 2,76 dostateczny

2,75 – 1,76 dopuszczający

1,75 – 0,30 niedostateczny

MODUŁ I : W ŚWIECIE MATERII

DZIAŁ I : ODDZIAŁYWANIA

DZIAŁ II : WŁAŚCIWOŚCI I BUDOWA MATERII

DZIAŁ III : ELEMENTY HYDROSTATYKI I AEROSTATYKI


Lp.

Tematy jednostek metodycznych

dopuszczający

dostateczny


dobry


bardzo dobry

I

Miejsce człowieka w przyrodzie. Przepisy bhp na lekcjach fizyki. Procesy i zjawiska fizyczne. Ciało fizyczne. Rodzaje oddziaływań i ich skutki. Siła jako miara oddziaływań. Pomiar siły. Siły równoważące się.

Siła wypadkowa. Składanie sił.



ekologia, substancja, wzajemność oddziaływań, siła, wielkości wektorowe siły, jednostka siły, cechy wielkości wektorowych, przyrząd do mierzenia siły

ciało fizyczne, zjawisko fizyczne, oddziaływania, rodzaje oddziaływań, statyczny stosunek działania siły, dynamiczny stosunek działania siły, siła równoważąca, siła wypadkowa,


określa cechy siły, wyróżnia siły równoważące spośród różnych sił działających na ciało, oblicza wypadkową siłę działającą na ciało,

umiejętnie zamienia jednostki, odczytuje i analizuje dane z wykresu, oblicza siły grawitacji,

II

Trzy stany skupienia materii. Właściwości ciał stałych, cieczy

i gazów. Jak zbudowana jest materia ? Oddziaływania międzycząsteczkowe. Zmiany stanów skupienia substancji. Zjawisko topnienia i krzepnięcia. Parowanie i skraplanie. Rozszerzalność temperaturowa ciał stałych, cieczy

i gazów. Znaczenie zjawiska rozszerzalności temperaturowej ciał

w przyrodzie i życiu człowieka. Znaczenie wody i powietrza w życiu na Ziemi. Niektóre zjawiska fizyczne na podstawie teorii kinetyczno-molekularnej budowy materii. Masa

i jej wyznaczanie. Gęstość i jej jednostki. Wyznaczanie gęstości ciał.


znajomość właściwości ciał stałych, cieczy, gazów budowa kryształów, zmian stanów skupienia, jednostek masy, gęstości, zastosowania rozszerzalności liniowej,

anomalną rozszerzalność wody, zjawisko dyfuzji, zjawisko parowania, budowę ciał i właściwości ciał w różnych stanach skupienia, rozumie fakt, że lód, woda i para wodna to ta sama substancja, rozróżnia ciała stałe

i ciecze na podstawie ich właściwości, para wodna, spójność i przyleganie, możliwość odczytu objętości cieczy

w naczyniu, zjawisko zmiany stanów skupienia wody,


informacje o właściwościach substancji do określenia jej stanu skupienia, przelicza temperaturę ze skali Celsjusza na skalę Kelvina

zamiana jednostek (g na kg , m3 na cm3),



odczytuje i analizuje dane z wykresów topnienia

i krzepnięcia wody (lodu),

oblicza masę na podstawie odczytu wartości siły ciężkości, ocenia gęstość ciał o jednakowej masie, a różnej wielkości, rozwiązuje zadania tekstowe z zastosowaniem wzoru na gęstość,


III

Siła nacisku na podłoże. Parcie

a ciśnienie. Prawo Pascala. Ciśnienie hydrostatyczne i atmosferyczne. Naczynia połączone. Archimedesa prawo dla cieczy i gazów. Pływanie ciał.



jaki jest poziom cieczy w naczyniach połączonych, od czego zależy ciśnienia hydrostatyczne, cechy siły wyporu, zastosowanie naczyń połączonych

i prasy hydraulicznej, zastosowanie zjawiska wyporności w cieczach

i gazach,


jednostki parcia

i ciśnienia, nacisk i czym jest nacisk, ciśnienie i czym jest ciśnienie, zależność ciśnienia hydrostatycznego od wysokości słupa cieczy, warunki pływania ciał, cech siły wyporu,



obliczanie wartości parcia, zamiana jednostek, rozwiązywanie zadań rachunkowych ,

rozwiązywanie zadań tekstowych i zamiana jednostek,

MODUŁ II : MECHANIKA I CIEPŁO

DZIAŁ I : KINEMATYKA

DZIAŁ II : DYNAMIKA

DZIAŁ III : ANALIZA ENERGETYCZNA PROCESÓW CIEPLNYCH

DZIAŁ IV : DRGANIA I ROZCHODZENIE SIĘ FAL MECHANICZNYCH




Lp.

Tematy jednostek metodycznych

dopuszczający


dostateczny


dobry


bardzo dobry


I

Obserwacja i opis ruchu. Względność ruchu. Badanie ruchu jednostajnie prostoliniowego. Badanie ruchu niejednostajnie prostoliniowego. Prędkość średnia i chwilowa. Ruch jednostajnie przyspieszony prostoliniowy. Prędkość

i przyspieszenie w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym. Analiza ruchu jednostajnie przyspieszonego prostoliniowego. Wpływ poruszających się pojazdów mechanicznych na skażenie środowiska naturalnego

.


ruch jednostajnie prostoliniowy, ruch jednostajnie przyspieszony, wpływ poruszających się pojazdów mechanicznych na skażenie środowiska naturalnego,

zależność drogi od czasu w ruchu jednostajnym,

zależność drogi od czasu w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym, zależność prędkości od czasu

w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym, na czym polega względność ruchu,


zamiana jednostek, obliczanie drogi w ruchu jednostajnie prostoliniowym, obliczanie drogi w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym,

rozwiązywanie prostych zadań tekstowych, obliczanie prędkości średniej, obliczenie drogi w kolejnej sekundzie ruchu,



obliczanie prędkości na podstawie wykresu zależności przyspieszenia od czasu i przyspieszenia na podstawie wykresu zależności prędkości od czasu, obliczanie prędkości na podstawie wykresu zależności drogi od czasu, obliczanie prędkości względnej, odczytanie i analiza danych z wykresów zależności ,

II

Siła wypadkowa. Graficzne wyznaczanie siły wypadkowej. Opory ruchu. Pierwsza zasada dynamiki Newtona. Druga zasada dynamiki Newtona. Trzecia zasada dynamiki Newtona. Pęd ciała. Zasada zachowania pędu. Prawo powszechnego ciążenia. Układ Słoneczny. Praca i jej jednostki. Moc

i jej jednostki. Energia mechaniczna. Zasada zachowania energii mechanicznej. Wpływ procesów wytwarzania energii na środowisko naturalne. Maszyny proste.




treść I zasady Newtona, II zasady Newtona, III zasady Newtona, znajomość jednostek energii i pracy, rodzaje maszyn prostych,

na czym polega zasada zachowania energii, na czym polegają zasady dynamiki, dlaczego wykorzystuje się maszyny proste, na czym polega bezwładność ciał, na czym polega spadanie swobodne ciał, pojęcie pracy mechanicznej, pojęcie bezwładności ciała,

obliczanie masy i ciężaru ciała, zamiana jednostek, od czego zależy energia kinetyczna i potencjalna ciała,

przekształcanie wzorów (działanie na parametrach), obliczanie pracy na podstawie wykresu zależności sił od przemieszczenia, obliczanie pędu na podstawie wykresu zależności przyspieszenia od czasu, otrzymywanie mocy, analiza porównawcza wyników,

III

Energia wewnętrzna ciała. I zasada termodynamiki. Ciepło właściwe. Bilans cieplny. Topnienie

i krzepnięcie. Ciepło topnienia. Parowanie i skraplanie. Ciepło parowania. Wpływ właściwości termodynamicznych wody na organizmy żywe.



znajomość zmian stanów skupienia ciał, jak zmienić energię wewnętrzną ciała, od czego zależy temperatura i przyrost energii wewnętrznej ciała,

na czym polega przewodnictwo cieplne ciał, jakie czynniki wpływają na zmianę energii wewnętrznej ciał, na czym polega i jak przebiega proces topnienia i krzepnięcia dla ciała o budowie krystalicznej,


układanie bilansu cieplnego i obliczanie ilości dostarczonego ciepła, obliczanie o ile stopni podniosła się temperatura mieszaniny,

zamiana jednostek,



obliczanie przyrostu energii wewnętrznej ciała wskutek wykonywanej nad ciałem pracy, obliczanie przyrostu energii wewnętrznej ciała wskutek zmian energii kinetycznej, układanie bilansu cieplnego, rozwiązanie go i porównanie wyników,

IV

Ruch drgający. Okres i częstotliwość drgań. Rezonans mechaniczny. Rodzaje fal. Badanie niektórych zjawisk, jakim ulegają fale. Fale dźwiękowe. Rola fal dźwiękowych

w przyrodzie.



czym jest okres

i częstotliwość drgań, jakim zjawiskom podlegają fale mechaniczne i akustyczne poziom natężenia dźwięku, okres

i częstotliwość drgań,



czym są drgania gasnące i niegasnące, czym są infradźwięki i ultradźwięki, czym jest rezonans mechaniczny,

od czego zależy częstotliwość drgań wahadła,



umiejętność zamiany jednostek, obliczanie okresu drgań wahadła,

porównania, które wahadła ma większą częstotliwość drgań,



określenie czynników wpływających na zmianę częstotliwości drgań wahadła, wyznaczyć kierunek rozchodzenia się drgań, obliczyć długość drogi fali dźwiękowej, obliczyć prędkość rozchodzenia się fali i amplitudy fali,

MODUŁ III : ELEKTRYCZNOŚĆ I MAGNETYZM

DZIAŁ I : ELEKTROSTSTYKA

DZIAŁ II : PRĄD ELEKTRYCZNY

DZIAŁ III : MAGNETYZM




Lp.

Tematy jednostek metodycznych

dopuszczający


dostateczny


dobry


bardzo dobry


I

Zjawisko elektryzowania ciał. Dwa rodzaje ładunków elektrostatycznych. Pole elektrostatyczne – rodzaje pól. Budowa atomu. Jednostka ładunku elektrycznego. Przewodniki i izolatory. Wzajemne oddziaływanie ładunków elektrycznych. Prawo Coulomba. Sposoby elektryzowania ciał. Zasada zachowania ładunku elektrycznego. Wpływ zjawiska elektryzowania ciał na życie człowieka.


kiedy dwa ciała przyciągają się, a kiedy odpychają, znajomość znaku i rodzaju ładunku protonu i elektronu, jednostka ładunku i siły elektrostatycznej w SI, co jest źródłem pola elektrost, do czego służy maszyna elektrostatyczna, ładunkiem jakiego znaku elektryzują się laska ebonitowa i szklana, budowa atomu

na czym polega elektryzowanie ciał przez pocieranie i dotyk, zasada działania elektroskopu, na czym polega elektryzowanie metalu, kiedy występuje oddziaływanie między ładunkami a ciałami naelektryzowanymi, na czym polega zjawisko elektryzowania się włosów podczas czesania, na czym polega uziemienie,

określenie rodzaju pola elektrostatycznego na podstawie linii pola, określenie, które z wymienionych ciał są przewodnikami, a które izolatorami, rozumienie prawa Coulomba, określenie układu linii pola elektrostatycznego, zasada działania elektroskopu,

obliczanie siły wzajemnego oddziaływania między ciałami naelektryzowanymi (prawo Coulomba),

obliczenie wartości siły wzajemnego oddziaływania między naelektryzowanymi ciałami, rozumienie zjawiska indukcji elektrostatycznej,



II

Prąd elektryczny. Napięcie elektryczne. Natężenie prądu elektrycznego. Obwody prądu elektrycznego. Przepływ prądu przez ciecze i gazy. Pomiar napięcia i natężenia. Prawo Ohma. Od czego zależy opór elektryczny ? Praca i moc Prądu elektrycznego. Energia elektryczna. Łączenie odbiorników energii elektrycznej. Domowa instalacja elektryczna. Wpływ prądu elektrycznego na organizmy żywe.



znajomość jednostek napięcia i natężenia, co jest nośnikiem prądu elektrycznego, od czego zależy rezystancja przewodnika, co mierzy woltomierz, co mierzy amperomierz, treść prawa Ohma i Kirchhoffa,


na czym polega bezpieczne obchodzenie się z urządzeniami elektrycznymi i domową instalacją elektryczną, w jaki sposób rezystancja zależy od długości i pola poprzecznego przekroju przewodnika, odczytywanie graficznego schematu elektrycznego, określenie rodzaju połączenia na podstawie graficznego schematu,


obliczanie rezystancji opornika, obliczanie mocy urządzenia elektrycznego,

obliczanie wartości ładunku elektrycznego przepływającego przez dany przewód, obliczenie wartości rezystancji na podstawie prawa Ohma, obliczanie natężenia prądu elektrycznego wypływającego z węzła na podstawie prawa Kirchhoffa, odczytanie ze schematów parametrów prądu elektrycznego,



odczytanie danych z wykresu zależności I = f (U), obliczenia z tabliczki znamionowej natężenia prądu, obliczenie wartości i zwrotu natężenia prądu na podstawie prawa Kirchhoffa, obliczanie wartości napięcia według wskazania woltomierza na podstawie schematu

i prawa Ohma, obliczanie oporu zastępczego w łączeniu szeregowym

i równoległym,





III

Pole magnetyczne. Pole magnetyczne prądu elektrycznego. Elektromagnes. Przewodnik, przez który płynie prąd

w polu magnetycznym. Siła elektrodynamiczna. Silnik prądu stałego. Indukcja elektromagnetyczna. Transformatory. Pole elektromagnetyczne.



kiedy dwa magnesy przyciągają się, a kiedy odpychają, co to jest ferromagnetyk i jakie ma właściwości, co jest źródłem pola magnetycznego, jak zbudowany jest elektromagnes, od czego zależy wartość , zwrot

i kierunek siły elektromagnetycznej, do czego służy silnik prądu elektrycznego i prądnica prądu przemiennego,



jak zbudowany jest magnes, na czym polega doświadczenie Oersteda, powstawanie pola magnetycznego, jakie są właściwości prądu indukcyjnego, działanie silnika elektrycznego, kiedy przewodniki, przez które płynie prąd elektr. , przyciągają się, a kiedy odpychają się, pole magnetyczne i jago właściwości, zasada działania urządzeń elektrycznych

odczytywanie z rysunku, jak działa transformator, kiedy powstaje prąd indukcyjny, wybór potrzebnych danych do obliczenia przekładni transformatora, określanie zwrotu siły elektrodynamicznej,

zachodzenie zjawiska indukcji elektromagnetycznej

i powstawanie prądu indukcyjnego,


obliczanie napięcia

i natężenia prądu na pierwotnym i wtórnym uzwojeniu transformatora, określenie kierunku prądu indukcyjnego,


MODUŁ IV : OPTYKA I FIZYKA JĄDROWA



DZIAŁ I : FALE ELEKTROMAGNETYCZNE. OPTYKA

DZIAŁ II : POWTÓRZENIE MATERIAŁU DO TESTU KOŃCOWEGO KL. III

DZIAŁ III : ELEMENTY FIZYKI ATOMOWEJ I KOSMOLOGII





Lp.

Tematy jednostek metodycznych

dopuszczający


dostateczny


dobry


bardzo dobry


I

Fale elektromagnetyczne

w telekomunikacji. Światło i jego właściwości. Podstawy optyki geometrycznej. Soczewki. Przyrządy optyczne. Zjawiska optyczne w przyrodzie.




znajomość cech światła, zjawisko odbicia i interferencji światła, ognisko, ogniskowa zwierciadła, od czego zależy współczynnik załamania światła na granicy dwóch ośrodków, jakiej wielkości fizycznej jest dioptria, jaki obrazu powstaje w soczewce, długość fal radiowych,


interpretacja prawa odbicia, w jaki sposób współczynnik załamania światła zależy od rodzaju ośrodka optycznego, bieg promienia świetlnego w pryzmacie i płytce równoległościennej, zasada działania lupy, zasada działania nadajnika radiowego,

obliczanie ogniskowej

i promienia krzywizny zwierciadła kulistego wklęsłego, obliczanie ogniskowej , gdy znana jest zdolność skupiająca,

korzystanie ze wzoru na powiększenie soczewki i powiększenie zwierciadła,

zjawiska optyczne: halo, widmo Brockenu,



przekształcanie równania soczewki, wykonywanie obliczeń i rozwiązywanie zadań z treścią, umiejętność korzystania ze wzorów równania soczewki i zdolności skupiającej soczewki

II

Ćwiczenia praktyczne w rozwiązywaniu przykładowych testów matematyczno-przyrodniczych .



III

Promieniowanie jądrowe. Izotopy. Energia jądrowa. Promieniowanie jonizujące. Elementy kosmologii. Słonce i gwiazdy.

pojęcie izotopu i izotopu promieniotwórczego, jednostki aktywności promieniotwórczej, dawka promieniowania, pojęcia biały karzeł, czerwony olbrzym, promieniowanie β i γ, reakcja łańcuchowa występowanie izotopów promieniotwórczych

w przyrodzie, jakie cechy posiada Droga Mleczna,

ciała niebieskie,


znaczenie promieniowania jonizującego w życiu człowieka, czym jest rozpad promieniotwórczy promieniowanie jądrowe,

rozumienie czym jest okres połowicznego zaniku, co to jest fuzja i reakcja termojądrowa,

odchylenie promieniowania w polu magnetycznym,


określanie izotopu wodoru na podstawie rysunku modelu, przeliczanie dawek i jednostek promieniotwórczych,

Umiejętne korzystanie ze wzoru Einsteina,



RELIGIA:

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIENIA

KRYTERIA I WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Opracowała:Monika Rybicka, ks. Marek Pietruszek, pastor Waldemar Szczugieł



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna