PrzyrośNIĘte wędzidełko podjęzykowe



Pobieranie 10,2 Kb.
Data06.06.2018
Rozmiar10,2 Kb.

PRZYROŚNIĘTE WĘDZIDEŁKO PODJĘZYKOWE



Co to jest wędzidełko podjęzykowe?

Wędzidełko podjęzykowe jest tworem włóknistym, jego cechą charakterystyczną jest elastyczność, dzięki której język wykonuje ruch wertykalne i horyzontalne wewnątrz jamy ustnej. Przykrótkie wędzidełko podjęzykowe jest częstą zmianą anatomiczną. Występuje z częstością około 1:2000 urodzeń i zdarza się, że występuje rodzinnie. Niewłaściwa długość wędzidełka ogranicza ruchy języka, co w konsekwencji prowadzi do utrwalenia nieprawidłowego wzorca połykania oraz powoduje liczne wady wymowy. Sam rodzic może zauważyć pewne nieprawidłowości, kiedy poprosi dziecko o wysunięcie języka, zaobserwuje, że język słabo się wysuwa (dziecko nie jest w stanie dotknąć nosa ani brody), natomiast końcówka języka ma charakterystyczny kształt i przypomina serce. Ankyloglossię zauważyć można zaraz po urodzeniu dziecka.


Jakie są konsekwencje przyrośniętego wędzidełka.

Prawidłowy odruch ssania u noworodka i niemowlęcia polega na uniesieniu brodawki piersi językiem i dociśnięciu jej do wałka dziąsłowego. Silnie pracująca przede wszystkim przednia część języka wytłacza pokarm z piersi i ruchem podającym ku tyłowi przesuwa pokarm do połknięcia. Dziecko, u którego nie ma fizycznej możliwości podniesienia języka od początku będzie utrwalało sobie nieprawidłowe wzorce ssania i połykania. Odruch ten u niemowlęcia z przyrośniętym wędzidełkiem jest odruchem nieekonomicznym, wymaga znacznie większego wysiłku mięśni języka, przy czym najbardziej pracującą tu częścią, jest nie apeks (czubek) języka, ale jego mediodorsum (środek). Przy zmianie konsystencji pokarmów u dzieci od 6, 7 miesiąca życia - zauważa się u dzieci zza krótkim wędzidełkiem nieprawidłowy „transport” pokarmu. Kęs pokarmu powinien zostać uniesiony ku górze czubkiem języka i za pomocą jego ruchu falistego -podany ku tyłowi do połknięcia. Dziecko z ankyloglosją nie ma takiej fizycznej możliwości. Również prawidłowy odruch żucia, który wymaga przesuwania twardego kęsa pokarmu ruchem rotacyjnym języka między zęby trzonowe, kształtuje się nieprawidłowo. W późniejszym wieku odruchowa reakcja połykania utrwala się nieprawidłowo - z płasko ułożonym językiem lub z wsuwaniem go między zęby, co sprzyja kształtowaniu się wady zgryzu. Tak więc skrócenie wędzidełka powoduje kształtowanie się nieprawidłowych wzorców pokarmowych od początku rozwijania się tej funkcji.


Innym aspektem jest pozycja spoczynkowa języka, która również wymaga tzw. pionizacji języka, czyli uniesienia go do górnego wałka dziąsłowego. Skrócenie wędzidełka uniemożliwia prawidłowe układanie masy języka, często język zalega w pozycji spoczynkowej na dnie jamy ustnej, uniemożliwiając szybki i efektywny odpływ śliny. Efektem tego jest zbieranie się dużej ilości śliny pod językiem, czasem wyciekanie jej na zewnątrz.

Efektem nieusuniętych wyżej wymienionych nieprawidłowości jest artykulacja głosek. Sposób wymawiania głosek jest odzwierciedleniem możliwości ruchowych języka. W języku polskim prawidłowa wymowa wielu głosek wymaga uniesienia czubka języka do górnego wałka dziąsłowego . Biorąc pod uwagę, że głoski /t/, /d/, /n/ pojawiają się już u 12- miesięcznego dziecka, a głoska /l/ ok.2-3 roku, skrócenie wędzidełka powoduje od początku nieprawidłowe ich brzmienie i patologiczną pozycję języka. Głoska /l/ najczęściej pojawia się wówczas w realizacji międzyzębowej, co określamy mianem lambdacyzmu, lub zastępowana jest od początku głoską /y/, /j/ lub /ł/ (paralambdacyzm).

Problem ankyloglosji dostrzegany jest więc za późno, najczęściej wówczas kiedy już powinny się pojawiać w artykulacji głoski /sz/, /ż/, /cz/, /dż/ i najtrudniejsza z głosek- /r/.Bardzo często głoski te są wymawiane patologicznie, pojawia się wówczas seplenienie międzyzębowe lub przyzębowe głosek szumiących, pararotacyzm (zastępowanie głoski /r/ głoską /j/ lub /y/ lub /ł/. Wówczas frenotomia, czyli podcięcie wędzidełka podjęzykowego przynosi efekty, ale dziecko wymaga już wówczas długiej terapii logopedycznej, podcięcie bowiem jedynie zwiększy ruchomość czubka języka, nie zapewni od razu prawidłowej realizacji.
Metody postępowania w przypadku przyrośnięcia wędzidełka.

Zazwyczaj logopeda konsultując się z chirurgiem lub laryngologiem ocenia prawidłową budowę i ruchomość języka i w zależności od oceny kieruje pacjenta na zabieg zwany frenulectomią. Zabieg przynosi szybkie efekty, ale po jego wykonaniu należy intensywnie ćwiczyć aby nie doszło do zgrubienia rany.

Czasami zamiast kierować pacjenta na podcięcie, poleca się systematyczne wykonywanie zestawu ćwiczeń usprawniających język.
Przykładowe ćwiczenia, które można wykonywać przed lub po zabiegu, w celu usprawnienia języka:

-lizanie lodów trzymanych w takiej odległości od buzi,


-oblizywanie warg przy szeroko otwartej buzi
- oblizywanie zębów przy szeroko otwartej buzi
- liczenie zębów przy szeroko otwartej buzi
- oblizywanie ust posmarowanych czekolada lub miodem
- naśladowanie kota wylizującego talerzyk po budyniu
- oblizywanie kącików ust
- machanie językiem na boki.
Podsumowując, nie należy lekceważyć żadnych nieprawidłowości w budowie narządów artykulacyjnych u dzieci. Jednakże niewłaściwe postępowanie w przypadku przyrośniętego wędzidełka niesie za sobą nie tylko problemy ze sposobem połykani czy wadę wymowy najczęściej skutkuje ono późniejszymi problemami emocjonalnymi czy trudnościami w nauce czytania i pisania.




©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna