Przewodnik do ćwiczeń z przedmiotu „prawo międzynarodowe publiczne”; drugi rok studiów dziennych w Instytucie Stosunków Międz



Pobieranie 0,6 Mb.
Strona3/5
Data23.10.2017
Rozmiar0,6 Mb.
1   2   3   4   5

c) A. L. Szcześniak, Katyńska zbrodnia (w :) Encyklopedia „białych plam”, tom IX, Radom 2002 (s. 163-182 ; w szczególności pkt. VII „Sprawa katyńska w Norymberdze”, s. 180-181) ; d) do wyboru : R. Szawłowski, Przedmowa (w :) W. Siemaszko, E. Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, tom I, Warszawa 2006 (s. 11-32) [wersja angielska Przedmowy R. Szawłowskiego - tom II, s. 1091-1104] lub R. Szawłowski, Kwalifikacja prawna tzw. akcji antypolskiej na Kresach Wschodnich w latach czterdziestych XX wieku jako ludobójstwa (w :) Wołyń 1943 – rozliczenie. Materiały przeglądowej konferencji naukowej „W 65. rocznicę eksterminacji ludności polskiej na Kresach Wschodnich dokonanej przez nacjonalistów ukraińskich”, Warszawa 10 lipca 2008, Warszawa 2010 (s. 48-62); e) W. Materski, Katyń. Od kłamstwa ku prawdzie, Warszawa 2012, rozdz. „Proces norymberski” (s. 111-130).

2. R. Bierzanek, J. Symonides …, op.cit., rozdz. VII - § 5 ; rozdz. X - § 5 – p. 12 („Odpowiedzialność za przestępstwa wojenne”) ; (s. 275-277, 411-418).

3. A. Łazowski, A. Zawidzka …, op.cit., rozdz. IX - § 2 („Odpowiedzialność jednostki za naruszenie prawa międzynarodowego” ; s. 224-233).

4. Porozumienie międzynarodowe w przedmiocie ścigania i karania głównych przestępców wojennych Osi Europejskiej, Karta Międzynarodowego Trybunału Wojskowego, Londyn, 8 sierpnia 1945 r. ; Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, Nowy Jork, 9 grudnia 1948 r. ; Statut Międzynarodowego Trybunału do Sądzenia Osób Odpowiedzialnych za Poważne Naruszenia międzynarodowego Prawa Humanitarnego Popełnione na Terytorium byłej Jugosławii od 1991 r., Nowy Jork, 25 maja 1993 r. ;

Statut Międzynarodowego Trybunału do spraw Rwandy, Nowy Jork, 8 listopada 1994 r. ;

Porozumienie dotyczące Specjalnego Trybunału do spraw Sierra Leone i Statut Specjalnego Trybunału do spraw Sierra Leone, Freetown, 16 stycznia 2002 r.

(w :) M. Flemming, Międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych. Zbiór dokumentów, uzupełn. i redakcja M. Gąska, E. Mikos-Skuza, Warszawa 2003 (s. 489-496, 522-538).



5. Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego z 17 lipca 1998 r. (w :)

S. Jarosz-Żukowska (red.), Prawa człowieka i systemy ich ochrony. Teksty źródłowe, Wrocław 2002 (s. 142-216) lub A. Łazowski (wybór i wprowadz.), Prawo …, op.cit. (s. 418-499) lub M. Flemming, Międzynarodowe prawo humanitarne …, op.cit. (s. 538-587) lub S. Bieleń (oprac.), Prawo …, op.cit. (s. 63-116) lub M. Płachta, Międzynarodowy Trybunał Karny, tom II, Kraków 2004 (s. 47-171) lub J. Izydorczyk, P. Wiliński, Międzynarodowy Trybunał Karny. International Criminal Court. Powstanie. Organizacja. Jurysdykcja. Akty prawne, Kraków 2004 (s. 121-365) lub A. Przyborowska-Klimczak (wybór i opracowanie), Prawo międzynarodowe publiczne…, op.cit. (s. 244-306) .



6. Do wyboru : a) łącznie : M. Płachta, Statut Stałego Międzynarodowego Trybunału Karnego : podstawowe zasady kompetencyjne, organizacyjne i procesowe, „Państwo i Prawo”, nr 12/1998 (s. 17-35) ; M. Płachta, Immunitet obywateli USA wobec Międzynarodowego Trybunału Karnego, „Państwo i Prawo”, nr 1/2003 (s. 27-42) ; M. Płachta, Międzynarodowe trybunały karne : próba typologii i charakterystyki, „Państwo i Prawo”, nr 3/2004 (s. 14-31)

lub b) M. Płachta, Międzynarodowy Trybunał Karny, tom I, Kraków 2004, Prolog; cz. II – p. 1, 2, 3 ; cz. III – p. 1, 2, p.4 – pp. 4.1., p.5 ; cz. VI – p. 1, 2, p.3-pp.3.1 ; cz. VIII; cz. IX – p. 1 (s. 49-117, 265-301, 350-409, 450-459, 509-539, 921-961, 1132-1209, 1210-1235).

7. J. Barcik, T. Srogosz, Prawo międzynarodowe publiczne, Warszawa 2017 (3. wydanie), rozdz. 14, § 71 „Prawo norymberskie”, rozdz. 17, § 81 „Odpowiedzialność osób fizycznych za naruszenie prawa międzynarodowego” (s. 429-434, 584-601).

8. J. Izydorczyk, P. Wiliński, Międzynarodowy Trybunał Karny …, op.cit. , część I (s. 15-118).

9. W. Czapliński, A. Wyrozumska, Prawo międzynarodowe publiczne. Zagadnienia systemowe…, op.cit., , rozdz. 3. „Stosowanie prawa międzynarodowego – podmioty”, § 5. „Podmioty o ograniczonych kompetencjach – jednostka w prawie międzynarodowym”, III. „Obowiązki jednostek na gruncie prawa międzynarodowego” (s. 582-605).

10. Łącznie nt. immunitetu wysokich funkcjonariuszy państwa :

a) R. Kownacki, Problemy z wykonaniem decyzji Międzynarodowego Trybunału Karnego o ściganiu prezydenta Sudanu, Biuletyn PISM, nr 51 (583) z 3 września 2009 r.; b) W. Czapliński, Immunitet wysokich funkcjonariuszy państwa w orzecznictwie MTS (w :) I. Skomerska-Muchowska (red.), Ewolucja immunitetów mających swoje źródło w prawie międzynarodowym …, op.cit. (s. 153-161); c) T. Ostropolski, Immunitet personalny najwyższych funkcjonariuszy państwa – problemy najnowszej praktyki (w :) tamże (s. 169-188); d) K. Wierczyńska, Immunitet urzędującej głowy państwa – kilka uwag na marginesie spraw toczących się przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym ( w :) tamże (s. 188-206).

11. B. Krzan, Udział Rady Bezpieczeństwa w inicjowaniu postępowania przed stałym MTK – uwagi na tle rezolucji 1593 (2005), „Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego”, t. XXIII/Wrocław 2008 (s. 55-68), http://nkp.wuwr.pl/preview/udzial-rady-bezpieczenstwa-w-inicjowaniu-postepowania-przed-stalym-mtk-uwagi-na-tle-rezolucji-1593-2005-1784

Literatura uzupełniająca (fakultatywnie) :

12. Łącznie : a) G. Michałowska, Odpowiedzialność jednostki w prawie międzynarodowym, „Stosunki Międzynarodowe-International Relations”, nr 3-4(tom 22)/2000 (s. 25-49); b) G. Michałowska, Problemy ochrony praw człowieka w Afryce, Warszawa 2008, rozdz. VII („Ludobójstwo, zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości” ; s. 256-294).

13. Łącznie : a) D. Heidrich-Hamera, Międzynarodowe trybunały karne (w :) J. Symonides (red.), Organizacja Narodów Zjednoczonych. Bilans i perspektywy, Warszawa 2006 (s. 391-424); b) D. Heidrich, Przyszłość międzynarodowych trybunałów karnych ad hoc. Strategie zakończenia oraz rozwiązania rezydualne, ze szczególnym uwzględnieniem Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii, „Studia Europejskie”, nr 3/2013 (s. 159-182).

14. W. Czapliński, Odpowiedzialność za naruszenia prawa międzynarodowego w związku z konfliktem zbrojnym …, op.cit., rozdz. 4 pt. „Odpowiedzialność jednostek z tytułu zbrodni przeciwko pokojowi i z tytułu zbrodni wojennych” (s. 232-256).

15. D. Dróżdż, Międzynarodowe trybunały karne. Geneza, jurysdykcja, skład, postępowanie, działalność, Łódź 2011 (s. 15-280).

16. M. Matyasik, P. Domagała, Międzynarodowe trybunały karne oraz inne instrumenty sprawiedliwości tranzytywnej, Warszawa 2012 (s. 34-294).

17. do wyboru : a) E. Dynia, Przestępstwa prawa międzynarodowego. Odpowiedzialność prawnomiędzynarodowa jednostki, Warszawa 1999 (s. 3-21) lub b) E. Dynia, Odpowiedzialność prawnomiędzynarodowa jednostki w świetle prawa międzynarodowego (w :) J. Menkes (red. nauk.), Prawo międzynarodowe. Księga Pamiątkowa Profesor Renaty Szafarz, Warszawa 2007 (s. 140-163).

18. M. Królikowski, P. Wiliński, J. Izydorczyk, Podstawy prawa karnego międzynarodowego, Warszawa 2008, rozdz. II „Typy, geneza i działalność międzynarodowych trybunałów karnych”, rozdz. V „Zbrodnie międzynarodowe”, rozdz. VIII „Jurysdykcja uniwersalna oraz zasada komplementarności”, rozdz. X pkt. 1 „Pojęcie i rodzaje uczestników postępowania. Organy trybunałów”, pkt. 2 „Pozycja i rola organów orzekających MTK”, pkt. 3 „Prokurator”, rozdz. XII, pkt. 1 „Uwagi ogólne o modelu postępowania”, pkt. 2 „Przesłanki wszczęcia i wszczęcie postępowania karnego”, pkt. 4.7. „Wymiar kary” (s. 50-72, 113-149, 242-261, 283-293, 325-329, 350-353).

19. M. Morris, Stany Zjednoczone a Międzynarodowy Trybunał Karny (w :) E. Zielińska (red.), Międzynarodowy Trybunał Karny. USA i UE : dwa różne podejścia, Warszawa 2004 (s. 125-142).

20. W. Stankiewicz, Proces ścigania i sądzenia zbrodniarzy wojennych w świetle rozwoju struktur i procedury przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, „Przegląd Politologiczny”, nr 2/2005 (s. 53-75).

21. Do wyboru : a) K. Karski, Odpowiedzialność podmiotów zbiorowych na podstawie przepisów międzynarodowego prawa karnego (uwagi de lege lata i de lege ferenda) (w :) J. Menkes (red. nauk.), Prawo międzynarodowe. Księga Pamiątkowa Profesor Renaty Szafarz … , op.cit. (s. 227-257)

lub b) K. Karski, Osoba prawna prawa wewnętrznego jako podmiot prawa międzynarodowego …, op.cit., rozdz. 5 pt. „Obowiązki i prawa osób prawnych prawa wewnętrznego na podstawie przepisów międzynarodowego prawa karnego” (s. 215-267).



22. Łącznie : a) A. Basak, Historia pewnej mistyfikacji. Zbrodnia katyńska przed Trybunałem Norymberskim, Wrocław 1993 (s. 7-128) ; b) K. Komorowski (red. nauk.), Katyń. Zbrodnia nieukarana, Warszawa 2009, rozdz. pt. „Anty-Katyń”, „Wina i odpowiedzialność” (s. 109-140) ; c) J. J. Heydecker, J. Leeb, Proces w Norymberdze, Warszawa 2009, fragm. pt. „Zbrodnia katyńska” oraz „Aneksy. Postanowienie – oskarżenie – wyrok” (s. 341-353, 479-523); d) F. Kadell, Kłamstwo katyńskie. Historia pewnej manipulacji. Fakty, dokumenty, świadkowie, Wrocław 2008, rozdz. IV „Manipulacja i ukrywanie prawdy” (s. 105-141).

23. Łącznie : a) J. Wieliczka-Szarkowa, Wołyń we krwi 1943, Kraków 2013, rozdz. „Genocidium atrox – ludobójstwo okrutne” (s. 338-347); b) L. Kulińska, Przebieg eksterminacji ludności polskiej Kresów Wschodnich w latach 40.tych XX w., Glaukopis, nr 19-20/2010 (s. 56-85) ; c) do wyboru : Z. Palski, Operacja „Wisła” – dwa spojrzenia, „Przegląd Historyczno-Wojskowy”, nr 2/2007 (s. 174-182) lub Z. Palski, Operacja „Wisła” : komunistyczna akcja represyjna czy obrona konieczna Rzeczypospolitej ?, „Nasz Dziennik” z 30 maja 2008 r.

24. T. Sommer, „Operacja polska” czyli ludobójstwo Polaków dokonane przez Związek Sowiecki w latach 1937-1938 (w :) T. Sommer (oprac.), Rozstrzelać Polaków. Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim w latach 1937-1938. Dokumenty z centrali, Warszawa 2010 (s. 13-32).

25. G. Civikov, Proces Miloszewicia. Relacja obserwatora, Warszawa 2009 (s. 7 – 233).

26. J. Symonides, Debates and Controversies Concerning International Legal Aspects of the Struggle against Terrorism, Warszawa 2008 (seria : Żurawia Papers, Volume 11), rozdz. 5 “Controversies concerning the International Criminal Court” (s. 50-62).

27. Łącznie : a) P. Grzebyk, Odpowiedzialność karna za zbrodnię agresji, Warszawa 2010, cz. II, rozdz. 3, pkt. 3.7. „Statut MTK“ i 3.8. „Konkluzje“ (s. 158-172), b) P. Grzebyk, Definicja zbrodni agresji (po konferencji przeglądowej MTK), „Państwo i Prawo“, nr 1/2011 (s. 45-58; http://www.pl.ism.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2013/02/P.-Grzebyk_Definicja-zbrodni-agresji.pdf ); c) T. Iwanek, Zbrodnia agresji w prawie międzynarodowym. Stan po nowelizacji Statutu Rzymskiego MTK, „Studia Politicae Universitatis Silesiensis”, 11/2013 (s. 287-307; http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Studia_Politicae_Universitatis_Silesiensis/Studia_Politicae_Universitatis_Silesiensis-r2013-t11/Studia_Politicae_Universitatis_Silesiensis-r2013-t11-s287-307/Studia_Politicae_Universitatis_Silesiensis-r2013-t11-s287-307.pdf ) .

28. Łącznie nt. zasady tzw. jurysdykcji uniwersalnej i – budzących kontrowersje - prób jej urzeczywistniania (w tym nt. tzw. sprawy Yerodii, tj. nakazu aresztowania) : a) S. Zeichen, J. Hebenstreit, Kongo v. Belgien. Sind Außenminister vor Strafverfolgung wegen völkerstrafrechtlicher Verbrechen immun ? Zur Entscheidung des IGH im Fall „Arrest Warrant of 11 April 2000 (Democratic Republic of the Congo v. Belgium)”, “Archiv des Völkerrechts”, nr 2/Juni 2003 (s. 182-200);

b) Sprawa nakazu aresztowania (w :) P. Daranowski, J. Połatyńska (red.), Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór orzecznictwa …, op.cit. (s. 202-205);

c) T. Ostropolski, Zasada jurysdykcji uniwersalnej w prawie międzynarodowym, Warszawa 2008, rozdz. I „Zasada jurysdykcji uniwersalnej w prawie międzynarodowym – podstawy teoretyczne” - pkt. 4 „Klasyczne zasady jurysdykcji karnej”, pkt. 5 „Zasada jurysdykcji uniwersalnej”, pkt. 7.5. „Krytyka jurysdykcji uniwersalnej”, rozdz. II „Zakres przedmiotowy zasady jurysdykcji uniwersalnej”, rozdz. IV „Jurysdykcja uniwersalna w prawie i praktyce krajowej” - pkt. 4 „Belgia”, pkt. 5 „Niemcy”, rozdz. V „Immunitety funkcjonariuszy obcego państwa jako przeszkoda dla wykonywania jurysdykcji uniwersalnej” (s. 24-44, 62-64, 67-83, 147-176, 188-243).

29. B. Krzan, Immunitet głowy państwa a bezkarność za popełnienie zbrodni międzynarodowych – uwagi na tle sprawy prezydenta al Bashira przed MTK (w :) A. Wnukiewicz-Kozłowska (red.), Aksjologia współczesnego prawa międzynarodowego, Wrocław 2011 (s. 61-90).

30. Głosy w dyskusji na temat kwalifikacji prawnej zbrodni katyńskiej : a) M. Kuźniar-Plota, Kwalifikacja prawna Zbrodni Katyńskiej – wybrane zagadnienia (w :) S. Kalbarczyk (red.), Zbrodnia Katyńska w kręgu prawdy i kłamstwa, Warszawa 2010 (s. 42-51), https://ipn.gov.pl/download/1/49742/1-29673.pdf

; b) Sąd nad Katyniem. [Istniał kompleksowy plan działania przywódców Związku Sowieckiego obliczony na wyniszczenie polskiej grupy narodowościowej]. Z mec. Marią Szonert-Biniendą rozmawia Piotr Falkowski, „Nasz Dziennik” z 14-15 maja 2011 r. (s. 8-9); c) materiały zamieszczone w numerze 2/2011 czasopisma „Sprawy Międzynarodowe” : K.Karski, Mord katyński jako zbrodnia ludobójstwa w świetle prawa międzynarodowego; P. Grzebyk, Mord katyński – problematyczna kwalifikacja (w związku z artykułem Karola Karskiego); K. Karski, Mord katyński jako zbrodnia ludobójstwa – w odpowiedzi na polemikę Patrycji Grzebyk; P. Grzebyk, Mord katyński – replika, wszystkie teksty w : „Sprawy Międzynarodowe”, nr 2/2011 (s. 51-122).



31. D. Baliszewski, Trzecia strona medalu, Wrocław 2010, rozdz. pt. „Niemieccy zbrodniarze” (s. 134-138).

XII. ORGANY PAŃSTWA W STOSUNKACH MIĘDZYNARODOWYCH. PRAWO DYPLOMATYCZNE

Organy państwa w stosunkach zewnętrznych. Stosunki i służba dyplomatyczna. Ustanowienie stosunków dyplomatycznych. Funkcje misji dyplomatycznej. Członkowie misji dyplomatycznej i zagadnienie precedencji. Przywileje i immunitety dyplomatyczne : zakres przedmiotowy, podmiotowy i terytorialny.



Literatura podstawowa :

1. R. Bierzanek, J. Symonides …, op.cit., rozdz. V - § 1, § 2, § 3, § 4, § 5, § 6, § 7 (s. 157-185).

2. W. Góralczyk, S. Sawicki …,op.cit., rozdz. XI - § 1, § 2 (s. 264-279).

3. Regulamin w sprawie stopni pierwszeństwa agentów dyplomatycznych z 19 marca 1815 r. ; Protokół w sprawie ministrów rezydentów z 21 listopada 1818 r. (w :) L. Gelberg (wstęp i oprac.), Prawo międzynarodowe i historia dyplomatyczna. Wybór dokumentów, tom I, Warszawa 1954 (s. 20 i 28) lub S. Bieleń (oprac.), Prawo …, op.cit. (s. 163) lub A. Przyborowska-Klimczak, W. Staszewski (oprac.), Prawo dyplomatyczne i konsularne. Wybór dokumentów, Lublin 2001 (s. 7-8).

4. Konwencja Wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych z 18 kwietnia 1961 r. ; Konwencja o misjach specjalnych z 8 grudnia 1969 r.

(w :) A. Przyborowska-Klimczak (wybór i opracowanie), Prawo międzynarodowe publiczne …, op.cit. (s. 83-94, 119-133) lub S. Bieleń (oprac.), Prawo …,op.cit. (s. 164-173, 193-204) lub A. Łazowski (wybór i wprowadz.), Prawo …, op.cit. (s. 123-138, 171-190) lub A. Przyborowska-Klimczak, W. Staszewski (oprac.), Prawo dyplomatyczne i konsularne …, op.cit. (s. 9-23, 93-110).



5. Do tematów XII i XIII : W. Czapliński, A. Wyrozumska, Prawo międzynarodowe publiczne. Zagadnienia systemowe…, op.cit., , rozdz. 3 „Stosowanie prawa międzynarodowego – podmioty”, § „Kompetencje państwa i ich ochrona”, VII. „Prawo dyplomatyczne i konsularne jako środki ochrony kompetencji i interesów państwa” (s. 339-370).

Literatura uzupełniająca (fakultatywnie) :

6. J. Sutor, Prawo dyplomatyczne i konsularne, Warszawa 2003 (wydanie siódme uaktualnione), rozdz. IV „Funkcje dyplomatyczne”, V „Rodzaje, klasy, rangi, tytuły szefów i członków misji dyplomatycznych, zasady precedencji oraz korpus dyplomatyczny”, VI „Początek i koniec funkcji dyplomatycznych”, VII „Przywileje i immunitety dyplomatyczne”, VIII „Misje specjalne” (s. 105-322).

7. Łącznie : a) W. Michowicz (red.), Historia dyplomacji polskiej, tom V – 1939-1945 , Warszawa 1999, rozdz. I – p. 1. A, B („Ewakuacja MSZ i obcego korpusu dyplomatycznego z Polski we wrześniu 1939 r.” ; „Losy polskich placówek dyplomatycznych we wrześniu 1939 r.” ; s. 9-20) ; b) M. Kruszyński, Ambasada RP w Moskwie 1921-1939, Warszawa 2010, rozdz. 1, pkt. pt. „Ostatnie chwile – wrzesień, październik 1939 r.” (s. 60-65).

8. P. Jaworski, Marzyciele i oportuniści. Stosunki polsko-szwedzkie w latach 1939-1945, Warszawa 2009, rozdz. 2, pkt. pt. „Losy dyplomatów szwedzkich w Warszawie” i pkt. pt. „Reprezentacja interesów Polski w Niemczech przez Szwecję” (s. 57-72).

9. E. Pałasz-Rutkowska, A.T. Romer, Historia stosunków polsko-japońskich 1904-1945, Warszawa 2009, rozdz. 4, pkt. pt. „Wybuch drugiej wojny światowej a stosunki dyplomatyczne między Polską i Japonią”, „Likwidacja Ambasady RP w Tokio” (s. 204-212, 214-218).

10. T. Kamiński, Status poczty dyplomatycznej. Studium prawnomiędzynarodowe, Warszawa 2003, rozdz. III, IV i VI (s. 63-118 i 151-183).

11. W. Stankiewicz, Prawnomiędzynarodowy status poczty dyplomatycznej, „Przegląd Politologiczny”, nr 1/2007 (s. 89-101).

12. G. Sobol, Instytucja azylu w prawie międzynarodowym, ze szczególnym uwzględnieniem azylu dyplomatycznego i azylu morskiego (w :) K. Lankosz, G. Sobol (red.), Wybrane problemy współczesnego prawa międzynarodowego (publikacja pokonferencyjna), Kraków 2013 (s. 96-107), http://www.zpmp.law.uj.edu.pl/documents/17903628/c0edc9ed-3dc8-4246-85d8-d8cd1a9132c9

13. Sprawa personelu dyplomatycznego i konsularnego Stanów Zjednoczonych w Teheranie (w :) P. Daranowski, J. Połatyńska (red.), Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór orzecznictwa …, op.cit. (s. 143-148).

14. M. Gmurczyk-Wrońska, Dyplomatyczne tarcia polsko–sowieckie na tle zabójstwa połpreda sowieckiego w Warszawie Piotra Wojkowa, „Dzieje Najnowsze”, nr 1/2013 (s. 61-71), http://rcin.org.pl/Content/47221/WA303_63649_A507-DN-R-45-1_Gmurczyk.pdf

15. Do tematów XII i XIII łącznie : P. Filipek, B. Kuźniak, Prawo międzynarodowe publiczne. Testy …, op.cit., część B – kazusy 22-26 włącznie (s. 146-151).

XIII. PRAWO KONSULARNE

Stosunki i służba konsularna. Źródła prawa konsularnego ; funkcje konsularne ; członkowie urzędu konsularnego ; przywileje i immunitety konsularne. Sprawy przed MTS-em dotyczące Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach konsularnych (i naruszeń jej art. 36) : Brearda (Paragwaj v. USA, 1998), braci La Grand (RFN v. USA, 1999), Aveny (Meksyk v. USA, 2001).



Literatura podstawowa :

1. R. Bierzanek, J. Symonides …, op.cit., rozdz. V - § 8 (s. 185-191).

2. W. Góralczyk, S. Sawicki …, op.cit., rozdz. XI - § 3 (s. 279-287).

3. Konwencja Wiedeńska o stosunkach konsularnych z 24 kwietnia 1963 r. (w :)

A. Przyborowska-Klimczak (wybór i opracowanie), Prawo międzynarodowe publiczne …, op.cit. (s. 95-118) lub S. Bieleń (oprac.), Prawo …, op.cit. (s. 173-192) lub A. Łazowski (wybór i wprowadz.), Prawo …, op.cit. (s. 139-170) lub P. Durys, F. Jasiński (oprac.), Prawo konsularne. Wybór źródeł, Warszawa 2000 (s. 7-25) lub A. Przyborowska-Klimczak, W. Staszewski (oprac.), Prawo dyplomatyczne i konsularne …, op.cit. (s. 29-63).



4. Przykład dwustronnej konwencji konsularnej : Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską (22 V 1992 r.) (w :) ibidem (s. 198-209).

5. J. Sandorski, Opieka dyplomatyczna a międzynarodowa ochrona praw człowieka. Zagadnienia wybrane, Poznań 2006, cz. V „Prawo do porozumiewania się jako podstawa skuteczności opieki dyplomatycznej i konsularnej”, p. V.1. „Kwestie prawne związane z porozumiewaniem się konsula z obywatelami pozbawionymi wolności w państwie pobytu”, p. V. 2. „Naruszenie art. 36 Konwencji Wiedeńskiej z 1963 r.” (s. 289-318).

Literatura uzupełniająca (fakultatywnie) :

6. J. Sutor, Prawo dyplomatyczne i konsularne …, op.cit., rozdz. XII „Nazwa, zarys historyczny, pojęcie, źródła i kodyfikacja prawa konsularnego”, XIII „Ustanawianie stosunków konsularnych”, XIV „Organy do spraw realizacji stosunków konsularnych”, XV „Funkcje konsularne”, XVI „Początek i koniec funkcji konsularnych”, XVII „Przywileje i immunitety konsularne” (s. 375-512).

7. Sprawa La Grand (w :) P. Daranowski, J. Połatyńska (red.), Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór orzecznictwa …, op.cit. (s. 197-201).

8. W. Skóra, Porwanie kierownika polskiej placówki konsularnej w Kijowie Jerzego Matusińskiego przez władze radzieckie w 1939 r. (w :) H. Stroński, G. Seroczyński (red.), Polska dyplomacja na Wschodzie w XX – początkach XXI wieku, Olsztyn-Charków 2010 (s. 414-437).

XIV. TERYTORIUM W PRAWIE MIĘDZYNARODOWYM - część 1 (ZAGADNIENIA OGÓLNE)

Zagadnienia ogólne dotyczące terytorium. Rodzaje terytoriów. Sprawa zakupu działek na Księżycu i sprzedaży praw do nazywania ciał niebieskich. Istota prawna i skład terytorium państwowego. Integralność terytorialna. Zwierzchnictwo terytorialne. Szczególne ograniczenia w wykonywaniu zwierzchnictwa terytorialnego (demilitaryzacja, neutralizacja, pobyt obcych sił zbrojnych, rzeki międzynarodowe). Zmiany terytorialne a obywatelstwo ludności. Nabycie i utrata terytorium państwowego ; cesja terytorialna i jej rodzaje (cesja wzajemna, odpłatna i plebiscytarna). Granice państw. Kształtowanie się granic Polski po drugiej wojnie światowej. Tzw. transgresja.



Status prawny obszarów podbiegunowych (Arktyka, Antarktyka). Spór o delimitację obszarów morskich w Arktyce (zwłaszcza o granice szelfu kontynentalnego rozciągającego się poza 200 milami morskimi od tzw. linii podstawowych – roszczenia rosyjskie dot. tzw. Grzbietu Łomonosowa)

Literatura podstawowa :

1. R. Bierzanek, J. Symonides …, op.cit., rozdz. VI - § 1, § 2, § 3, § 4, § 5, § 6, § 7, § 9 (s. 193-219, 243-244).

2. W. Góralczyk, S. Sawicki …, op.cit., rozdz. VII (s. 174-195).

3. Układ w sprawie Antarktyki, Waszyngton, 1 grudnia 1959 r. (w :) M. Flemming, Międzynarodowe prawo humanitarne …, op.cit. (s. 64-68) lub W. Multan, Porozumienia rozbrojeniowe po drugiej wojnie światowej, Warszawa 1985 (s. 258-267).

4. Do tematów XIV i XV łącznie : a) J. Symonides, Status prawny i roszczenia do Arktyki oraz Bieguna Północnego, „Państwo i Prawo”, nr 1/2008 (s. 31-45); b) J. Symonides, [Rozdział XVI.] Wyznaczanie granic obszarów morskich w Arktyce. Spory delimitacyjne i ich rozwiązywanie, (w :) J. Menkes, E. Cała-Wacinkiewicz (red.), Państwo i terytorium w prawie międzynarodowym, Warszawa 2015 (s. 467-489).

5. L. Antonowicz, Podręcznik …, op.cit., rozdz. V - § 1 (s. 95-109).

6. W. Czapliński, A. Wyrozumska, Prawo międzynarodowe publiczne. Zagadnienia systemowe…, op.cit., , rozdz. 3 „Stosowanie prawa międzynarodowego – podmioty”, § 3. „Podmioty o pełnych kompetencjach : państwa”, II. „Terytorialny zakres suwerenności państwowej”, 6. „Terytoria niepodlegające suwerenności państwowej” – fragmenty pt. ”Antarktyka”, „sytuacja prawna Arktyki”, 7. „Granice państwowe” (s. 217-222, 224-239).

7. J. Machowski, Czterdziestolecie Traktatu Antarktycznego, „Sprawy Międzynarodowe”, nr 4/1999 (s. 84-100).

8. M. Smoleń, Wymiana terytoriów między Polską a ZSRR w 1951 r. (w :) J. Diec, A. Tyszkiewicz (red.), Związek Radziecki wobec krajów Europy Środkowej i Wschodniej w latach 1920-1991, Kraków 2004 (s. 85-101).

9. D. R. Bugajski, Dzierżawa terytorium na przykładzie praktyki rosyjskiej, „Stosunki Międzynarodowe-International Relations”, nr 1(tom 47)/2013 (s. 55-83).

10. J. Barcik, T. Srogosz, Prawo międzynarodowe publiczne, Warszawa 2017 (3. wydanie), rozdz. 11 („Obszary podbiegunowe”, s. 327-333).

Literatura uzupełniająca (fakultatywnie) :

11. A. Wyrozumska, Ewolucja statusu prawnego Antarktyki a państwa trzecie, Łódź 1995, rozdz. II i III („Kwestia suwerenności w Antarktyce”, „Roszczenie państw trzecich do wspólnego dziedzictwa ludzkości w Antarktyce” ; s. 32-83).

12. J. J. Ratajczak, Droga do uznania granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej. Aspekty prawne (w :) K. Fiedor, E. Stadtmüller (red.), Wybrane problemy historii Polski i Niemiec XIX i XX wieku (seria : Acta Universitatis Wratislaviensis No 2056, Niemcoznawstwo 8), Wrocław 1998 (s. 157-181).

13. Łącznie : a) do wyboru : M. Wołłejko, Czeski atak na Zaolzie 1919 r., „Inne Oblicza Historii”(„Wiedza i Życie”), nr 5/2012 (s. 4047) lub M. Wołłejko, Jak Czesi zrabowali Zaolzie, „Uważam Rze (Historia)”, nr 9/2012 (s. 36-38); b) K. Jonca, Dekrety prezydenta Edwarda Benesa. Niemcy w czechosłowackiej doktrynie politycznej i prawnej lat 1920-1945, Wrocław 2005, rozdz. III – p. 4 „`Problemy terytorialne`” i p. 5 „`Casus belli` ziemia kłodzka” (s. 117-128).

14. Łącznie : a) E. Gigilewicz, Prusy Wschodnie (w :) Encyklopedia „białych plam”, tom XX (Suplement), Radom 2006 (s. 159-167) ; b) M. L. Krogulski, Północna Grupa Wojsk (w :) tamże (s. 143-149); c) A. L. Szcześniak, J.J. Kasprzyk, Curzona linia (w :) Encyklopedia „białych plam”, tom IV, Radom 2000 (s. 141-146).

15. Łącznie : a) N. Jackowska, Spór graniczny PRL- NRD w Zatoce Pomorskiej, „Przegląd Zachodni”, nr 3/2008 (s. 145-159) ; b) D. R. Bugajski, Polsko-niemiecki spór o status wód redy w Zatoce Pomorskiej, „Prawo Morskie”, tom XXVII, Gdańsk 2011 (s. 357-370); c) R. Wiechecki, Konflikt w Zatoce Pomorskiej, „Myśl.pl”, nr 13/2009 (s. 42-45); d) B. Musiał, Szczecin z woli Stalina, „Uważam Rze Historia” (miesięcznik), nr 1/kwiecień 2012 (s. 64-67).

16. Łącznie : a) S. Ciara, Słuszna sprawa górę wzięła, Morskie Oko nasze …, „Mówią Wieki”, nr 10/2009 (s. 26-30); b) Sprawa granicy w rejonie Morskiego Oka (w :) P. Daranowski, J. Połatyńska (red.), Prawo międzynarodowe publiczne. Wybór orzecznictwa …, op.cit. (s. 7-9).

17. A. Kastory, Konferencja w Belgradzie w 1948 r. i nowa organizacja żeglugi dunajskiej (w :) J. Diec, A. Tyszkiewicz (red.), Związek Radziecki wobec krajów Europy Środkowej i Wschodniej w latach 1920-1991 …, op.cit. (s. 151-167).

18. J. Białocerkiewicz, Prawo międzynarodowe publiczne. Zarys wykładu, Olsztyn 2003 , rozdz. IV „Terytorium w prawie międzynarodowym” – p. 1, 2, 3, 4.1, 4.5, 5, 7 i 9 (s. 145-158; 175-183; 190-192; 214-217; 222-224).

19. M. Sobczyński, Państwa i terytoria zależne. Ujęcie geograficzno-polityczne, Toruń 2006, rozdz. 4- p. 4.2.2 („Klasyfikacja państw pod względem kształtu ich terytorium”, w tym m.in. enklawy, eksklawy, enklawy jurysdykcyjne) ; rozdz. 6- p. 6.8 i 6.16 („Kondominia”, „Terytoria dzierżawione”) ; rozdz. 7- p. 7.1, 7.2, 7.3 („Pozostałe terytorialne jednostki geopolityczne” : „Terytoria neutralne”, „Terytoria niezawłaszczone”, „Terytoria umiędzynarodowione”) (s. 180-190; 327-333; 385-395; 396-413).

20. Łącznie : a) A. Makowski, Arktyka – wspólne dziedzictwo czy wspólny problem ?, „Prawo Morskie”, tom XXIV, Gdańsk 2008 (s. 145-159); b) A. Makowski, Szelf kontynentalny Arktyki : źródło kryzysu czy współpracy międzynarodowej, (w :) M. Łuszczuk (red.), Arktyka na początku XXI wieku. Między współpracą a rywalizacją, Lublin 2013 (s. 41-56) ; c) M. Mieczkowski, Jurysdykcja państwowa na obszarach morskich Arktyki, (w :) tamże (s. 21-40).

21. K. Kubiak, Interesy i spory państw w Arktyce w pierwszych dekadach XXI wieku, Warszawa 2012, rozdz. 2.3. „Roszczenia Kanady do szelfu na Morzu Arktycznym – sytuacja prawna”; rozdz. 2.5. „Spór o wyspę Hans (Hans Island)”; rozdz. 3.1. „Grenlandia – duński tytuł do roszczeń w Arktyce”; rozdz. 4.3. „Roszczenia Norwegii do szelfu w Arktyce”, rozdz. 4.4. „Problemy Morza Barentsa”; rozdz. 5.5. „Roszczenia Rosji do szelfu w Arktyce”, rozdz. 6.3. „Arktyka w praktyce politycznej Stanów Zjednoczonych”, rozdz. 6.4. ”Spór z Kanadą o delimitację obszarów morskich” (s. 83-90, 99-103, 113-124, 152-154, 154-165, 228-234, 247-255, 255-260).

22. Do tematów XIV i XV łącznie : a) J. Symonides, Delimitacja obszarów morskich na Morzu Barentsa i Oceanie Arktycznym między Rosją a Norwegią (w :) Współczesne problemy prawa. Księga Pamiątkowa dedykowana Profesorowi Jerzemu Młynarczykowi, red. nauk. U. Jackowiak, I. Nakielska, P. Lewandowski, Gdynia 2011 (s. 57-80), https://wsaib.pl/images/files/E-Publikacje/WPPKPDPJM.pdf ; b) M. J. Filipek, Prawnomiędzynarodowe kontrowersje odnośnie do statusu obszarów morskich wokół archipelagu Svalbard, „Stosunki Międzynarodowe-International Relations”, nr 2(tom 46)/2012 (s. 131-154).

23. D. R. Bugajski, Demilitaryzacja i neutralizacja przestrzenna w prawie i praktyce międzynarodowej, „Stosunki Międzynarodowe-International Relations”, nr 3-4(tom 34)/2006 (s. 9-32).

24. M. Skalski, Płonące granice, Warszawa 2013 (s. 7 -174).

25. Łącznie : a) A. Szpak, Secesja państwowa w świetle prawa międzynarodowego (na przykładzie Kosowa i Krymu), „Państwo i Prawo”, nr 12/2014 (s. 38-53); b) C. Mik, Opinia prawna w sprawie statusu prawnomiędzynarodowego przestrzeni powietrznej nad Półwyspem Krymskim po zajęciu Krymu przez Federację Rosyjską (ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji ICAO), „Zeszyty Prawnicze”, nr 3(43)/2014 (s. 81-101).
XV. TERYTORIUM W PRAWIE MIĘDZYNARODOWYM - część 2 : MIĘDZYNARODOWE PRAWO MORZA

Klasyfikacja i delimitacja obszarów morskich. Obszary morskie wchodzące w skład terytorium państwowego (morskie wody wewnętrzne, morze terytorialne, wody archipelagowe). Obszary morskie podlegające ograniczonej jurysdykcji państwa nadbrzeżnego (morska strefa przyległa, strefa wyłącznego rybołówstwa, szelf kontynentalny, wyłączna strefa ekonomiczna). Prawa żeglugowe (prawo nieszkodliwego przepływu, prawo przejścia tranzytowego, prawo przejścia archipelagowym szlakiem morskim) oraz wolności komunikacyjne. Morze otwarte; wolności morza otwartego. Wyjątki od zasady wyłącznej jurysdykcji państwa bandery na morzu otwartym : prawo wizyty i rewizji (w tym kwestia piractwa), prawo pościgu (cechy pościgu : „gorący” i „nieprzerwany”). Cieśniny i kanały morskie. Dno i podziemie mórz i oceanów poza granicami jurysdykcji państwowej, koncepcja „wspólnego dziedzictwa ludzkości”.



Literatura podstawowa :

1. R. Bierzanek, J. Symonides …, op.cit., rozdz. VI - § 8 (s. 219-242).

2. Do wyboru : a) W. Góralczyk, S. Sawicki …, op.cit., rozdz. VIII „Międzynarodowe prawo morza” (s. 196-232) lub b) W. Góralczyk, Obszary morskie i ich delimitacja, Warszawa 1993, rozdz. II „Obszary morskie”, rozdz. III „Delimitacja obszarów morskich” – pkt. 2 „Linia podstawowa”, pkt. 3 „Szerokość morza terytorialnego i innych stref przybrzeżnych”, pkt. 5 „Granica zewnętrzna szelfu kontynentalnego”, pkt. 6 „Rozgraniczenie obszarów morskich między państwami sąsiadującymi ze sobą” (s. 23-82, 85-110, 114-126).

3. Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 10 grudnia 1982 r. ; Porozumienie w sprawie implementacji części XI Konwencji (w :) A. Przyborowska-Klimczak (wybór i opracowanie), Prawo międzynarodowe publiczne …, op.cit. (s. 307-484).

4. J. Barcik, T. Srogosz, Prawo międzynarodowe publiczne …, op.cit., rozdz. 8 „Międzynarodowe prawo morza” (s. 247-298).

5. L. Antonowicz, Podręcznik …, op.cit., rozdz. VI - § 1, § 2, § 3, § 4, § 5 (s. 129-146).

6. Do wyboru : a) J. Symonides, Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza z perspektywy ćwierćwiecza (w :) C. Mik, K. Marciniak (red.), Konwencja NZ o prawie morza z 1982 r. W piętnastą rocznicę wejścia w życie, Toruń 2009 (s. 15-45) lub b) J. Symonides, Polska wobec konstytucji mórz i oceanów, „Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej 2005” (s. 211-227) lub c) J. Symonides, Konstytucja mórz i oceanów – refleksje w dziesięciolecie wejścia w życie konwencji o prawie morza, „Prawo Morskie”, tom XX, Gdańsk 2004 (s. 165-186).

7. D. R. Bugajski, Gazociąg północny w świetle prawa morza i polityki bałtyckiej, „Stosunki Międzynarodowe-International Relations”, nr 3-4(tom 36)/2007 (s. 71-87).

8. Do wyboru : a) D. R. Bugajski, Prawa żeglugowe okrętu w świetle prawa międzynarodowego, Warszawa 2009, rozdz. VI, pkt. 6.7. pt. „Problem żeglugi międzynarodowej w Cieśninie Pilawskiej i na Zalewie Wiślanym” (s. 281-294)


1   2   3   4   5


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna