Promocja zdrowia psychicznego I zapobieganie zaburzeniom psychicznym Polityka dla Europy



Pobieranie 196,42 Kb.
Strona3/4
Data22.01.2018
Rozmiar196,42 Kb.
1   2   3   4

9. Zmniejszenie upośledzenia społecznego i zapobieganie stygmatyzacji
Wprowadzenie i uzasadnienie

Brak dochodów, wykształcenia i wykluczenie społeczne wynikające z upośledzenia społecznego należą do głównych czynników ryzyka w przypadku zaburzeń psychicznych. Wykluczenie społeczne spowodowane jest również przez rasizm, dyskryminację, stygmatyzację, wrogość i bezrobocie. Te procesy nie pozwalają ludziom uczestniczyć w systemie edukacyjnym lub szkolenia oraz uniemożliwiają dostęp do usług i działalności obywatelskiej. Ludzie, którzy przebywają w takich instytucjach, jak więzienia, sierocińce lub szpitale psychiatryczne albo też niedawno je opuścili, są szczególnie narażeni.

Zmniejszenie upośledzenia społecznego prowadzi do zdrowia psychicznego, wzmocnienia więzi społecznych i poprawy zdrowia fizycznego oraz bardziej efektywnego działania.

Strategia lizbońska podkreśla potrzebę wzmocnienia więzi społecznych oraz ograniczenia ubóstwa po to, by dążyć do gospodarczej i społecznej odnowy Europy23 . Z upośledzeniem

społecznym i problemami ze zdrowiem psychicznym oraz zaburzeniami psychicznymi często zwiane jest naznaczenie, które pozbawia ludzi godności, przeszkadza im w pełni uczestniczyć w życiu społeczeństwa i narusza ich prawa człowieka. Z powodu stygmatyzacji cierpią nie tylko chorzy psychicznie, ale także ludzie o odmiennych przekonaniach, pochodzeniu kulturowym, czy sposobie zachowania. Stygmatyzacja i dyskryminacja należą do podstawowych przeszkód, jakie trzeba pokonać, jeśli ma się promować integrację społeczną i wzmacnianie więzi społecznych.

__________________________________________________________________________

23 http://europa.eu.int/comm/lisbon_strategy/index_en.html

__________________________________________________________________________
Cele

Zmniejszyć liczbę osób w złej sytuacji społeczno-ekonomicznej.

Zmniejszyć wykluczenie społeczne i dyskryminację.

Ograniczyć liczbę osób izolowanych społecznie i naznaczonych z powodu swoich

przekonań lub zaburzenia psychicznego.

Zwiększyć wsparcie społeczne i wzmocnić więzi w społeczności.


Działania
• Współdziałanie z jednostkami zajmującymi się integracją społeczną oraz z innymi sektorami w celu opracowania linii postępowania i programów chroniących przed dyskryminacją i wykluczeniem społecznym mniejszości społeczne i grupy zagrożone, a także wspieranie wdrażania programów rozwoju społeczności lokalnych w obszarach wysokiego ryzyka;

• Wspieranie organizacji pozarządowych, które reprezentują grupy zmarginalizowane i zubożałe oraz umożliwiają im wzmacnianie więzi społecznych, większy dostęp do zasobów istniejących w społeczności i lepsze radzenie sobie;

• Wspieranie sieci osób z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania, ich rodzin i opiekunów, w celu ewaluacji oraz działania na rzecz programów nastawionych na zmniejszanie stygmatyzacji i wykluczenia społecznego;

• Wdrożenie w praktyce uzgodnionego stanowiska w sprawie promocji zdrowia psychicznego W więzieniach, opracowanego w ramach projektu Zdrowie w Więzieniach pod egidą Światowej Organizacji Zdrowia24

________________________________________________________________________

24 http://www.hipp-europe.org/events/hague/0040.htm



_________________________________________________________________________

• Wdrożenie programów informacyjnych i edukacyjnych w celu zwiększenia powszechnej wiedzy o przyczynach, rozpowszechnieniu, objawach, przebiegu, następstwach i możliwościach leczenia zaburzeń psychicznych;

• Opracowanie i wdrożenie polityki programowej i legislacji, która zmniejsza i stygmatyzację, dyskryminację i marginalizację osób z zaburzeniami psychicznymi lub zaburzeniami zachowania, zwiększając ich dostęp do mieszkań, pracy, życia publicznego i społecznego;

• Przygotowanie kampanii przeciw stygmatyzacji i dyskryminacji, adresowanych do pracodawców, szkół i środków masowego przekazu po to, aby zlikwidować. stereotypy, mity, kulturowe i błędne wyobrażenia o chorobie psychicznej;

• Zapewnienie wsparcia i leczenia umożliwiającego ludziom chorym psychicznie pełne uczestnictwo we wszystkich aspektach życia społeczności.
10. Nawiązanie współpracy z innymi sektorami
Wprowadzenie i uzasadnienie
Rozsądna i zintegrowana polityka publiczna w zakresie edukacji, pracy, urbanistyki, żywienia, transportu i biedy również sprzyja zdrowiu psychicznemu i zapobiega zaburzeniom, a także zwiększa kapitał społeczny. Lepsze zdrowie psychiczne stanowi dodatkowy powód wdrażania takiej rozsądnej polityki społecznej. Trzeba ocenić jej wpływ na zdrowie psychiczne, traktując zdrowie psychiczne jako czynnik przyczyniający się do trwałego rozwoju, zgodnie z wytycznymi strategii lizbońskiej25. Lepsze wykształcenie zwiększa kompetencje poznawczo-emocjonalne i intelektualne, poprawia szanse znalezienia pracy, oraz redukuje nierówności społeczne i ryzyko zaburzeń psychicznych, z depresją włącznie. Poprawa odżywiania dzieci ze środowisk upośledzonych społecznie i ekonomicznie może prowadzić do poprawy ich rozwoju poznawczego oraz lepszych wyników nauczania, zmniejszając równocześnie ryzyko zaburzeń psychicznych. Poprawa warunków mieszkaniowych może korzystnie wpłynąć na zdrowie psychiczne, zwiększać bezpieczeństwo oraz uczestnictwo w życiu społeczeństwa i społeczności lokalnej. Poprawa kształtu miasta, strategii wytyczania stref, zmniejszenie poziomu hałasu przy zwiększeniu udogodnień publicznych może sprzyjać zdrowiu środowisk miejskich, pomagając ograniczyć stres, przemoc, wykorzenienie społeczne. Jazda na rowerze, spacery i korzystanie ze środków transportu publicznego, dają okazję do aktywności fizycznej, zmniejszają liczbę wypadków śmiertelnych oraz zwiększają kontakty społeczne. Regularna aktywność fizyczna poprawia samopoczucie i chroni starsze osoby przed depresją

___________________________________________________________________________

25 http://europa.eu.int/comm/lisbon_strategy/index_en.html

___________________________________________________ _______________________

.

Cel

Zwiększyć partnerską współpracę z różnymi sektorami, zwłaszcza edukacji, finansów, mieszkalnictwa, pracy, żywienia, transportu i urbanizacji, w celu ewaluacji wpływu oraz promowanie dodatkowej wartości różnych wariantów programów politycznych ukierunkowanych na poprawę zdrowia psychicznego oraz związane z tym korzyści społeczne i ekonomiczne.
Działania

• Włączenie elementów promocji zdrowia psychicznego do już istniejących i wdrażanych programów i linii politycznych promocji zdrowia i zdrowia publicznego, takich jak np. programy zdrowia publicznego finansowane przez Komisję Europejską, lub programy wspierane przez różne Sieci Promocji Zdrowia WHO;

• Wdrażanie strategii edukacyjnych oraz interwencji w celu zwiększenia umiejętności życiowych oraz psychospołecznego dobrostanu ludzi, wzmacnianie ich pozycji tak, by umieli sobie radzić w życiu i mogli uczestniczyć w promocji zdrowia psychicznego swojej społeczności;

• Współdziałanie z sektorem zdrowia publicznego, aby wykazać jakie korzyści społeczne, ekonomiczne oraz dotyczące zdrowia psychicznego przynosi polityka usuwania barier do opieki zdrowotnej, opieki społecznej oraz dostępnego finansowo mieszkalnictwa;

• Współdziałanie z sektorami pracy, edukacji i opieki nad rodziną, aby wykazać, jakie korzyści dla zdrowia psychicznego wynikają z ograniczenia stratyfikacji społecznej poprzez opracowanie programów polityki społecznej dla zagrożonych grup;

• Podjęcie szkoleń i działań popierających (advocacy) w celu informowania i przygotowania profesjonalistów z opieki zdrowotnej i innych sektorów tak, by zdawali sobie sprawę ze znaczenia i korzyści z prowadzonej przez nich polityki i działalności na rzecz zdrowia psychicznego populacji, a także działań na rzecz zdrowia psychicznego w różnych sektorach przez umożliwianie, mediowanie i popieranie;

• Współdziałanie z głównymi sektorami odpowiedzialnymi za zatrudnienie, mieszkalnictwo, edukację i finanse, w celu oceny wpływu różnych rozwiązań politycznych na zdrowie psychiczne oraz promowania wartości dodanej rozsądnej i zintegrowanej polityki;

• Zidentyfikowanie i podjęcie konkretnych inicjatyw w zakresie współdziałania z innymi sektorami, takimi, jak środowisko i urbanizacja, opieka społeczna, praca, edukacja, sądownictwo karne, żywienie, transport, i ochrona praw człowieka w celu promowania zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym.


Pięć wspólnych zasad
1. Pogłębianie wiedzy o zdrowiu psychicznym
Wprowadzenie i uzasadnienie

Wszelkie programy i działania na rzecz poprawy zdrowia psychicznego wymagają mocnych podstaw w postaci wiedzy. Polityka w zakresie badań nad promocją zdrowia psychicznego powinna przewidywać przyszłe potrzeby i wyzwania oraz identyfikować luki w danych empirycznych, czyli obszary, w których mamy jeszcze niewystarczającą wiedzę. Dotyczy to szacowania relacji między nakładami a skutecznością interwencji, lub opracowania nowych podejść w radzeniu sobie ze zmianami społecznymi na dużą skalę, na przykład z deprywacją społeczno-ekonomiczną. Musi być większa zgodność między spostrzeganymi przez decydentów i planistów potrzebami w zakresie badań nad promocją zdrowia psychicznego a priorytetami badawczymi określonymi przez środowisko badaczy. Kraje europejskie powinny podjąć międzynarodową współpracę badawczą oraz opracować wspólny zestaw wskaźników zdrowia psychicznego obejmujący wskaźniki strukturalnych, środowiskowych, behawioralnych i społecznych czynników determinujących. Wskaźniki te powinny być używane i wykorzystywane w raportach, aby monitorować wpływ wdrażanej polityki i programów. Na podstawie tych informacji należy zidentyfikować grupy ryzyka w poszczególnych krajach. Trzeba opracować i wspierać systemy informatyczne takie, jak rejestry i bazy danych, w celu zbierania i szerokiego rozpowszechniania wiedzy jako podstawy działania. Takie mechanizmy, jak .praktyczne zestawy narzędzi (metod) lub wytycznych powinny zapewnić wykorzystywanie w codziennej praktyce nowych danych z badań naukowych.


Cel

Wdrożyć systemy badań naukowych, informacji i komunikowania się, które lepiej służyłyby gromadzeniu, efektywnemu wykorzystywaniu i rozpowszechnianiu wiedzy, w celu promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym.


Działania

• Wypracowanie wielosektorowej polityki w zakresie badań naukowych nad promocją zdrowia psychicznego i profilaktyką zaburzeń psychicznych w skali Europy i w poszczególnych krajach, uwzględniającej luki w wynikach badań, oraz opracowywanie nowych sposobów radzenia sobie z wyzwaniami stawianymi przez społeczeństwo;

• Przygotowanie systemów według spostrzeganych przez decydentów i planistów potrzeb w dziedzinie badań nad promocją zdrowia psychicznego, oraz priorytetów badawczych określonych przez środowisko badaczy;

• Wzmocnienie współpracy w dziedzinie badań naukowych na szczeblu europejskim, z lepszą wymianą informacji;

• Rozwój i wspieranie systemów informatycznych w celu szerokiego rozpowszechniania wiedzy takich, jak rejestry i bazy danych, które zawierają informacje o skutecznych strategiach i polityce wspierania i ulepszania wdrożeń;

• Uruchomienie na szczeblu europejskim i krajowym mechanizmów zapewniających wykorzystanie nowej wiedzy z badań naukowych w codziennej praktyce, poprzez praktyczne zestawy narzędzi (metod) i wytycznych;

• Promowanie systemu monitoringu epidemiologicznego w zakresie zdrowia psychicznego, przez wzmocnienie definicji operacyjnych wskaźników istniejących w projektach European Community Health Indicators (Europejskie wskaźniki zdrowia środowiskowego26 oraz European Health Promotion Indicators (europejskie wskaźniki promocji zdrowia27

• Przeprowadzanie okresowych badań sondażowych zdrowia psychicznego w populacji, w oparciu o istniejące systemy;

• Opracowanie i ewaluacja wskaźników strukturalnych, środowiskowych, behawioralnych i społecznych czynników determinujących zdrowie psychiczne, z uwzględnieniem wskaźników wpływu polityki i programów sektorów niezwiązanych ze zdrowiem na zdrowie psychiczne;

• Wykorzystywanie uzyskanych informacji do zidentyfikowania grup ryzyka, opracowania interwencji, ulepszenia istniejących sposobów postępowania, oraz ustanowienia nowych priorytetów.


2. Wspieranie efektywnego wdrażania
Wprowadzenie i uzasadnienie

Tam, gdzie jeszcze nie powstały Plany Działania w zakresie promocji zdrowia psychicznego i profilaktyki zaburzeń psychicznych, takie plany działania w skali kraju (a także, jeśli jest taka potrzeba, na szczeblu społeczności lokalnej, miasta czy regionu w obrębie danego kraju), powinny być nie tylko przygotowywane, ale także realizowane.

Skuteczne wdrożenie wymaga środków, personelu i infrastruktury, współmiernych do wielkości obciążenia [przez zaburzenia psychiczne, przyp. tłum.]. Kiedy poszczególne punkty planu działania i programy zostały już powszechnie zrealizowane, osoby przeprowadzające realizację i ewaluację programu powinny upewnić się, że wdrożenie ma

wysoką jakość, że dostarczono elementy pomocnicze niezbędne do osiągnięcia sukcesu, i że poszczególne punkty planu działania i programy działania dostosowano do specyfiki kulturowej. Należy zidentyfikować dostępną infrastrukturę i środki, które mogłyby wesprzeć wdrażanie promocji i profilaktyki w dziedzinie zdrowia psychicznego oraz nawiązać partnerską współpracę. Ponadto należy wykorzystać instrumenty administracyjne, finansowe i z zakresu zarządzania w celu wspierania realizacji planów działania w wielu sektorach, a także środki (kroki? measures przyp.tłumacza), które miałyby wpływ i wspomagały wdrażanie, badania naukowe oraz szkolenie. Wprowadzenie kontroli jakości wdrażania i ciągłe doskonalenie zrealizowanych działań będzie miało zasadnicze znaczenie. Należy położyć nacisk na mechanizmy informowania, włączania w działanie i promowania sieci wpływów i rozwoju istniejących w społeczeństwach obywatelskich

__________________________________________________________________________

26 http://europa.eu.int/comm/health/ph_information/implement/wp/indicators/ev_20040219_en.htm

27 http://www.brighton.ac.uk/euhpid/

________________________________________________________________________


.
Cele

Stworzyć i wzmocnić odpowiednie instrumenty administracyjne, finansowe i z zakresu zarządzania, aby zapewnić wysoką jakość realizacji (wdrożenia) poszczególnych punktów

i programu działania.

Zapewnić sobie szerokie wsparcie przy podejmowaniu działań w zakresie promocji

zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym.
Działania

• Opracowanie, wdrożenie, okresowa aktualizacja i korygowanie wszechstronnej, wielosektorowej polityki, strategii, planów i programów promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym na poziomie ogólnokrajowym, regionalnym, miejskim i społeczności lokalnej;

• Wprowadzenie lub wzmocnienie i finansowanie mechanizmów koordynujących lub centralnych punktów promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym;

• Podjęcie skutecznych kroków legislacyjnych, wykonawczych, administracyjnych i/lub innych w celu realizacji punktów i programów działania w promocji zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym;

• Podjęcie współpracy międzynarodowej i odpowiednia współpraca z kompetentnymi międzynarodowymi i regionalnymi międzyrządowymi organizacjami i innymi ciałami, z Komisją Europejską i Światową Organizacją Zdrowia włącznie, aby zrealizować punkty i programy działania w zakresie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym;

• Zapewnienie właściwego finansowania w celu realizacji punktów i programów działania w zakresie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym;

• Zidentyfikowanie tych infrastruktur istniejących na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, które mogą wspomóc wdrażanie, oraz nawiązanie z nimi partnerskich relacji;

• Wzmocnienie i zmodernizowanie infrastruktur i funkcji z dziedziny zdrowia publicznego, zgodnie z potrzebami promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym;

• Zaangażowanie mediów i sektora komunikacji w celu informowania, edukowania i przekonywania wszystkich ludzi o znaczeniu, jakie dla poszczególnych jednostek i całych zbiorowości ma promocja zdrowia psychicznego i zapobieganie zaburzeniom psychicznym, oraz w celu przedstawienia różnych możliwości działania;

• Zidentyfikowanie polityki i programów działania opartych na wynikach badań naukowych i opracowanie zestawów narzędzi w celu wspomagania wdrożeń, m.in. modułów szkolenia dla osób realizujących program oraz wytycznych do wdrażania.


3. Rozwijanie kompetencji i szkolenie pracowników
Wprowadzenie i uzasadnienie

Zapobieganie zaburzeniom psychicznym i promocja zdrowia psychicznego wymagają dużej liczby profesjonalistów zatrudnionych w różnych miejscach pracy, a także świadomych i aktywnych obywateli. Kraje europejskie i Unia Europejska powinny rozwijać ich kompetencje gwarantując, że wszelkie formy kształcenia profesjonalistów z dziedziny opieki zdrowotnej uwzględniają przekazywanie wiedzy, postaw i umiejętności z zakresu promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym; że kształcenie profesjonalistów z dziedziny zdrowia publicznego przygotowuje ich do umożliwiania, pośredniczenia i działania na rzecz zdrowia psychicznego we wszystkich sektorach oraz do pracy z wieloma różnymi partnerami w społeczeństwie; oraz że edukacja profesjonalistów w innych sektorach przygotowuje ich do tego, by orientowali •się, jakie znaczenie dla zdrowia psychicznego populacji ma ich własna polityka i działalność oraz jakie przynosi korzyści. Powinny istnieć dostępne programy szkoleniowe z zakresu naukowych badań interdyscyplinarnych, aby rozwijać umiejętności badaczy w celu prowadzenia badań ewaluacyjnych, oraz doskonalić jakość i skuteczność praktyki. Inne kluczowe podmioty działające w społeczności mają zasadnicze znaczenie - należy je zidentyfikować, zapewnić odpowiednie szkolenie, i zaangażować we wdrażanie promocji zdrowia. Nowe możliwości szkolenia muszą odpowiadać potrzebie kompetentnego pełnienia wszystkich ról i wykonywania zadań, jakie należy podjąć.



Cele

(uwaga- w oryginale jest obrzydliwie: przygotować wydajną silę roboczą, próbowałam to



ominąć dyplomatycznie, BM - przyp. tłumacza)

Przygotować i wyszkolić kompetentnych pracowników skutecznie realizujących promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę zaburzeń psychicznych zarówno w sektorze zdrowia, jak i w innych sektorach, które mają wpływ na zdrowie psychiczne.


Działania

• Zagwarantowanie, że kształcenie profesjonalistów w dziedzinie zdrowia publicznego przygotowuje ich do umożliwiania, pośredniczenia i działania na rzecz zdrowia psychicznego we wszystkich sektorach, oraz do pracy z wieloma różnymi partnerami w społeczeństwie;

• Zagwarantowanie, że edukacja profesjonalistów w innych sektorach przygotowuje ich do tego, by orientowali się, jakie znaczenie dla zdrowia psychicznego populacji ma ich własna polityka i działalność oraz jaki korzyści przynosi;

• Wspieranie rozwoju i szkolenia wyspecjalizowanych pracowników w zakresie promocji i profilaktyki zdrowia psychicznego;

• Wspieranie opracowywania zintegrowanych programów szkolenia dla pracowników opieki zdrowotnej, które zawierają elementy promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym, z dobrej jakości praktyką w dziedzinie zdrowia publicznego włącznie, oraz podstawy ekonomiki i nauk społecznych odnoszące się do poprawy zdrowia

psychicznego;

• Opracowanie strategii zwiększających możliwości (dosłownie: moce przerobowe w zakresie., BM.J- przyp. tłumacza ) wdrażania promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym, które uwzględniają udział kluczowych podmiotów działających w społeczności;

• Opracowanie narzędzi działania na rzecz [wspomagania] promocji zdrowia, poprzez dostarczanie informacji o zdrowiu psychicznym i o korzyściach płynących z promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym.


4. Włączanie do działania różnych podmiotów
Wprowadzenie i uzasadnienie

Kraje europejskie i Unia Europejska powinny zapewnić na wszystkich poziomach obecność struktur i procesów ułatwiających harmonijną współpracę wszystkich podmiotów i sektorów w rozwoju zdrowia psychicznego. Wielu potencjalnych partnerów nie zdaje sobie sprawy z korzyści, jakie mogą uzyskać z inwestowania w promocję zdrowia psychicznego, lub z dodatkowej wartości skutków, jakie w zakresie zdrowia psychicznego przynosi ich obecnie prowadzona polityka. Jednym z problemów jest brak mechanizmów skłaniających partnerów do systematycznej współpracy. Istnieje potrzeba rozwiązania problemów wynikających z podejścia jednosektorowego i specyficznych dla danej instytucji celów, budżetów i działalności. Sektor zdrowia może pełnić rolę wiodącą, włączając do aktywnej promocji i działania na rzecz zdrowia psychicznego inne sektory i zachęcając je do udziału w działalności wielosektorowej. Niewielkie zmiany w sposobie prowadzenia interesów przez sektor prywatny mogą uwolnić fundusze, które nie tylko polepszą zdrowie psychiczne, ale także zwiększą dochodowość. Konieczna jest partnerska współpraca na poziomie międzynarodowym, krajowym, regionalnym i lokalnym, z udziałem wielu podmiotów, organizacji rządowych i pozarządowych, profesjonalistów reprezentujących sektor zdrowia i inne sektory, przemysłu i sektora prywatnego, sektora edukacji, mediów, i społeczeństwa obywatelskiego. Zaangażowanie wszystkich sektorów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, że programy są zgodne z priorytetami, mają szerokie poparcie i nie naruszają równowagi. Zwłaszcza organizacje pozarządowe są najważniejszymi partnerami z punktu widzenia odpowiedzialności za zdrowie psychiczne; stanowią one niezwykle istotny składnik współczesnego społeczeństwa obywatelskiego działając na rzecz zmian i prowadząc dialog w sprawie polityki zdrowotnej.



Cel

Zaangażować podmioty z różnych szczebli, m.in. organizacje rządowe i pozarządowe, sektor publiczny i prywatny, we wspólną pracę dla promocji zdrowia psychicznego.


Działania

• Wzmocnienie partnerskiej współpracy na rzecz zdrowia psychicznego i rozwoju społecznego takiej, jak np. sieci miast, szkół i miejsc pracy, a także zbadanie potencjalnych możliwości nawiązania nowych partnerskich układów na wszystkich szczeblach;

• Aktywne współdziałanie z wszystkimi sektorami i podmiotami działającymi w obszarze zdrowia psychicznego, po to, by zidentyfikować i uwzględnić wzajemne korzyści wynikające z inwestowania w zdrowie psychiczne;

• Stworzenie mechanizmów ułatwiających wspólne wypracowanie, wdrożenie i ewaluację polityki i strategii w zakresie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym przez różne sektory i podmioty;

• Rozpowszechnianie w innych sektorach informacji o rozlicznych korzyściach zdrowotnych, społecznych i ekonomicznych, które można uzyskać w zdrowiu psychicznym;

• Podkreślanie potrzeby budowania sojuszy i partnerstwa dla zdrowia psychicznego na wszystkich poziomach, wzmacniania pozycji ludzi i tworzenia sieci;

• W dziedzinie zdrowia publicznego przyjęcie roli lidera, który motywuje, inspiruje, ułatwia i angażuje wszystkie sektory w promowanie zdrowia psychicznego;

• Wzmacnianie solidarności międzynarodowej na rzecz rozwoju zdrowia psychicznego, z wykorzystaniem w tym celu europejskich struktur do międzyrządowej współpracy i współdziałania;

• Wspieranie i wzmacnianie roli organizacji pozarządowych w promocji zdrowia psychicznego i profilaktyce zaburzeń psychicznych; szczególne znaczenie mają te organizacje, które zajmują się prawami obywatelskimi, kulturowymi, ekonomicznymi, politycznymi i społecznymi, prawami dzieci, mniejszości religijnych i etnicznych, grup konsumentów i użytkowników, oraz osób z niepełnosprawnością fizyczną lub umysłową.



1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna