Promocja zdrowia psychicznego I zapobieganie zaburzeniom psychicznym Polityka dla Europy



Pobieranie 196,42 Kb.
Strona2/4
Data22.01.2018
Rozmiar196,42 Kb.
1   2   3   4

3. Promocja zdrowia psychicznego w miejscu pracy
Wprowadzenie i uzasadnienie

Lizbońska strategia ekonomicznej i społecznej odnowy Europy podkreśla, że potrzeba zarówno większej liczby miejsc pracy, jak i lepszej pracy, większej integracji społecznej, oraz równouprawnienia płci16. W Europie 28% zatrudnionych podaje, że odczuwa stres w pracy - jest to drugi pod względem częstości występowania objaw zdrowotny. Stresujące warunki pracy zwiększają ryzyko zaburzeń lękowych, depresyjnych i wypalenia. Warunki pracy, które mogą prowadzić do problemów ze zdrowiem psychicznym, to między innymi negatywny styl zarządzania, małe wsparcie społeczne, słaba komunikacja i niedostateczna informacja, hałas, przeciążenie pracą, presja czasowa, powtarzające się zadania, konflikty interpersonalne, niepewność zatrudnienia, brak możliwości kontroli i niezależności w pracy, oraz zmiany organizacyjne. Szkolenie i dostarczenie wsparcia społecznego w pracy, oraz wzmocnienie pozycji pracownika może prowadzić do poprawy kompetencji i strategii zaradczych, wzrostu zadowolenia z pracy i wydajności pracy, oraz do zmniejszenia stresu. Takie dokumenty jak Framework Directive (Wytyczne Ramowe) z roku 198917, wnioski Rady Europy z roku 2001 dotyczące zwalczania stresu i problemów związanych z depresją18, oraz Komunikat w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa pracy19 wszystkie te dokumenty podkreślają znaczenie dobrych warunków pracy i relacji społecznych oraz promocji dobrego samopoczucia w pracy.

___________________________________________________________________________

16 http://europa.eu.int/comm/lisbon_strategy/index_en.html

17 Official Journal I. 183, 29/06/1989, str. 1-8.

18 Official Journal 202/C 6/01.

19 COM (2002) 118 final, 11 marzec 2002.

____________________________________________________________________________________________________


Cele

Zwiększyć promocję zdrowia psychicznego w pracy.

Zwiększyć liczbę zakładów pracy, które akceptują przepisy prawne dotyczące psychospołecznego środowiska pracy, przestrzegają ich i postępują zgodnie z nimi.

Zwiększyć możliwość powstania większej liczby lepszych miejsc pracy, zgodnie z wytycznymi strategii lizbońskiej.


Działania

• Zachęcanie do tworzenia i wspieranie zdrowych firm i miejsc pracy, co oznacza bezpieczne warunki pracy, zdrowe psychicznie praktyki pracy, programy promocji zdrowia psychicznego obejmujące również psychospołeczne czynniki ryzyka w miejscu pracy, ocenę wprowadzanych na rynek produktów pod kątem ich wpływu na zdrowie psychiczne oraz znaczenia dla zdrowia psychicznego i rozwoju społecznego społeczeństw lokalnych;

• Zagwarantowanie, że polityka w zakresie Zdrowia i Bezpieczeństwa w miejscu pracy w sposób jawny obejmuje promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę, a także zapobieganie, rozpoznawanie i leczenie zaburzeń depresyjnych i lękowych oraz zapobieganie samobójstwom;

• Wdrożenie interwencji profilaktycznych w miejscu pracy obejmujące zmianę profilu pracy, modyfikacje w zakresie ergonomiki, czasu pracy i obciążenia pracą, wsparcie społeczne i precyzyjne określenie roli zawodowej;

• Wdrożenie programów profilaktyki i radzenia sobie z lękiem, stresem i wypaleniem zawodowym dla pracowników z grupy ryzyka, oraz programów wczesnego wykrywania i krótkiej interwencji przeznaczone dla pracowników, którzy już mają problemy alkoholowe, z narkotykami lub zdrowiem psychicznym;

• Zidentyfikowanie i wspieranie miejsc pracy, w których istnieje szczególne ryzyko zaburzeń psychicznych u pracowników, z placówkami opieki psychiatrycznej włącznie;

• Współdziałanie z sektorem pracy, aby wspierać: promocję szkolenia i zatrudnienia, zwłaszcza osób, które we wczesnym okresie życia miały mniej sprzyjające warunki; promocję alternatywnych form pracy w celu uniknięcia długotrwałego bezrobocia strukturalnego; zmodyfikowanie polityki tak, by zwiększyć integrację społeczną i ograniczyć dyskryminację ze względu na płeć, wiek, przynależność etniczną lub niepełnosprawność; oraz uwzględnianie analiz ekonomicznych dotyczących wpływu stresu i braku pewności stałego zatrudnienia na wydajność pracy.
4. Wspieranie zdrowego psychicznie starzenia się
Wprowadzenie i uzasadnienie

W latach 1998 - 2025 proporcja ludzi w wieku ponad 60 lat wzrośnie w Europie od 20 do 28% W ciągu następnych 30 lat liczba osób w wieku ponad 80 lat w populacji w przedziale wiekowym powyżej 65 lat, wzrośnie w całej Europie od 22% do ponad 30%20. Ten gwałtowny wzrost populacji ludzi starzejących się oznacza zmianę struktury demograficznej społeczeństwa, przynosząc ze sobą zwiększone ryzyko niektórych zaburzeń psychicznych (np. otępienia i depresji), przewlekłych chorób związanych z wiekiem oraz spadku jakości życia w populacji ludzi starszych. Poza utratą zdrowia oraz zdolności funkcjonalnych i poznawczych osoby w podeszłym wieku doznają indywidualnych strat zarówno w swojej sieci społecznej (na przykład śmierć bliskich i ograniczenie kontaktów społecznych), jak i pogorszenia sytuacji życiowej (na przykład perspektywa przejścia na emeryturę i obniżenia dochodów), co zwiększa ryzyko zaburzeń psychicznych i samobójstwa. Wiek, ból, pogorszenie wzroku, udar, ograniczenie funkcjonowania, negatywne zdarzenia życiowe, śmierć bliskich, samotność, brak wsparcia społecznego i dostrzegane niedostatki opieki zwiększają ryzyko depresji u osób w podeszłym wieku. Kliniczne otępienie jest najczęstszą pojedynczą przyczyną zależności wśród osób powyżej 75 roku życia. Zdrowie psychiczne w populacji w starszym wieku można poprawić przez aktywność fizyczną i wsparcie społeczne. Ryzyko otępienia można prawdopodobnie zmniejszyć zapobiegając urazom czaszkowo-mózgowym oraz zmniejszając czynniki ryzyka dla chorób naczyniowych mózgu.

________________________________________________________________________

20 Biuro Regionalne Światowej Organizacji Zdrowia w Europie; htta://www.euro.who.rot/ageing/Product/20020319 1

____________________________________________________________________________________________________
Cele

Poprawić zdrowie psychiczne populacji starzejących się, z osobami przewlekle

chorymi włącznie.

Zmniejszyć dyskryminację osób starszych.

Zwiększyć akceptację, przestrzeganie i podporządkowanie się legislacji i polityce

promującej zdrowie i dobre samopoczucie ludzi starszych.


Działania

• Zapewnienie wdrożenia konwencji praw człowieka oraz instrumentów, które zwalczają dyskryminację osób starszych;

• Zagwarantowanie mechanizmów zachęcania osób w podeszłym wieku do dalszego aktywnego uczestniczenia społecznego, kulturalnego, ekonomicznego i politycznego w życiu społeczeństwa i w procesie podejmowania decyzji, na przykład przez działalność ochotniczą, udział w społeczności lokalnej oraz integrację międzypokoleniową;

• Współdziałanie z sektorem edukacji w zakresie modernizacji systemów edukacyjnych w celu kształcenia ustawicznego, z nauką czytania i pisania włącznie;

• Współdziałanie z sektorem pracy w celu promowania możliwości zatrudnienia aż do starości oraz zachęcanie pracowników w starszym wieku do kontynuowania pracy zawodowej;

• Współdziałanie z innymi sektorami, aby umożliwić osobom niepełnosprawnym pełne uczestniczenie w życiu społeczności;

• Opracowanie polityki opieki zdrowotnej i społecznej, która zapewniałaby wszystkim starszym ludziom dostęp do świadczeń zdrowotnych i pomocy społecznej, zwłaszcza osobom w gorszej sytuacji materialnej;

• Stworzenie sieci wsparcia społecznego na bazie społeczności lokalnej, przygotowanie programów i ośrodków rekreacyjnych dla ludzi starszych, również imigrantów;

• Wdrożenie i udostępnienie takich interwencji, jak ćwiczenie aerobiku, tai-chi, lub innych form aktywności fizycznej dla osób starszych;

• Współdziałanie z sektorem zdrowia i służbami społecznymi, aby starszym ludziom zapewnić aparaty słuchowe, operacje zaćmy, czy inne wspomagające interwencje zapobiegające ich izolacji społecznej;

• Wdrożenie programów badań przesiewowych i interwencji pod kątem czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak podwyższone ciśnienie krwi, aby zmniejszyć ryzyko otępienia na tle naczyniowym;

• Zagwarantowanie wdrożenia legislacji dotyczącej bezpieczeństwa ruchu drogowego, aby zmniejszyć liczbę urazów czaszkowo-mózgowych we wcześniejszy okresach życia.


5. Zajmowanie się grupami, którym zagrażają zaburzenia psychiczne
Wprowadzenie i uzasadnienie

Różne grupy narażone są w większym stopniu na zaburzenia psychiczne w całej Europie.

Zwłaszcza ludzie ze złych warunków społeczno-ekonomicznych lub żyjący w biedzie, mniejszości etniczne, imigranci, uchodźcy i bezdomni, populacje pozostające pod wpływem stresów społecznych w związku ze zmianami społeczno politycznymi i ekonomicznymi, osoby niepełnosprawne, rodziny i opiekunowie osób z zaburzeniami psychicznymi, osoby z przewlekłymi chorobami somatycznymi, oraz ludzie, którzy przechodzą zmiany życiowe takie, jak utrata pracy, rozwód, śmierć kogoś bliskiego - im wszystkim szczególnie zagrażają zaburzenia psychiczne i problemy z zdrowiem psychicznym, do których należy maltretowanie i molestowanie dzieci, zespół stresu pourazowego, depresja, lęk, zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych, agresja, przemoc, i zachowania samobójcze. Na przykład, 33% chorych na raka cierpi na dużą depresję; ryzyko wystąpienia problemów ze zdrowiem psychicznym w późniejszym życiu jest o 50% wyższe w przypadku dzieci, których rodzice są psychicznie chorzy. Ponadto, osoby z grupy ryzyka mają trudności z integracją społeczną, trudniej im znaleźć stałą pracę i częściej korzystaj ą z zasiłków opieki społecznej przez dłuższy czas. Obciążenie społeczne i ekonomiczne związane z grupami ryzyka jest znaczne i obejmuje zwiększone koszty opieki zdrowotnej, zwiększone koszty opieki społecznej, a także podwyższone wskaźniki przestępczości, urazów, rozwodów oraz różnych innych konsekwencji społecznych i ekonomicznych.
Cele

Poprawić zdrowie psychiczne i zmniejszyć ryzyko zaburzeń psychicznych w populacjach zagrożonych.

Zwiększyć integrację społeczną grup ryzyka (na przykład imigrantów i bezrobotnych).
Działania

• Zidentyfikowanie grup zagrożonych wystąpieniem zaburzeń psychicznych w ciągu życia;

• Opracowanie dla różnych grup ryzyka zestawów interwencji profilaktycznych na podstawie wyników badań naukowych,' jako materiały pomocnicze we wdrażaniu przez różne osoby przeszkolone do tego zadania;

• Wdrażanie opartych na wynikach badań naukowych programów profilaktyki depresji, lęku, stresu i innych problemów; programy te powinny uwzględniać specyficzne potrzeby grup ryzyka i być dostosowane do warunków społecznych i kulturowych;

• Stosowanie skutecznych interwencji poznawczo-behawioralnych przeznaczonych dla dzieci (na przykład program „Przyjaciele"), w celu zapobiegania zaburzeniom lękowym i depresyjnym;

• Wdrożenie interwencji integracyjnych dla imigrantów i uchodźców;

• Wdrożenie programów wsparcia dla osób, które mają trudności z wejściem na rynek pracy - poprzez zwiększenie ich umiejętności i zapobieganie sytuacjom obciążającym dla zdrowia psychicznego;

• Wdrożenie sieci wsparcia społecznego i/lub skutecznych interwencji profilaktycznych dla grup ryzyka przechodzących jakąś dużą zmianę życiową, m.in. dla osób po rozwodzie lub śmierci kogoś bliskiego;

• Wdrożenie interwencji opartych na danych empirycznych dla takich grup ryzyka, jak przewlekle chorzy, opiekunowie i rodziny osób z zaburzeniami psychicznymi, oraz populacje z marginesu, aby zwiększyć ich odporność, poprawić jakość życia i zapobiec zaburzeniom psychicznym;

• Wdrożenie programów promocji zdrowia psychicznego i wzmacniania pozycji ludzi z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania, aby poprawić ich samopoczucie i jakość życia;

• Opracowanie planów działania na wypadek nagłych dużych kryzysów, tak, by plany te obejmowały interwencje oparte na danych naukowych (na przykład terapię behawioralno-poznawczą jako metodę wczesnego zapobiegania zespołowi stresu pourazowego);

• Współdziałanie z sektorami opieki zdrowotnej i społecznej, aby zwiększyć dostępność świadczeń zdrowotnych i opieki społecznej dla zagrożonych populacji.


6. Zapobieganie depresji i samobójstwom
Wprowadzenie i uzasadnienie

Depresja, odpowiadająca za 7,6% przypadków chorób i przedwczesnych zgonów w roku 2002, jest drugą pod względem częstości przyczyną niepełnosprawności w Unii Europejskiej. Co roku na dużą depresję zapada około 3% mężczyzn i 5% kobiet w wieku dorosłym. W przypadku dzieci, które były maltretowane w niemowlęctwie i dzieciństwie, były świadkami przemocy pomiędzy rodzicami, straciły rodziców, których rodzice się rozwiedli, lub które mają rodzica chorego psychicznie, ryzyko wystąpienia problemów w szkole oraz zaburzeń psychicznych, m.in. depresji i lęku, jest o 50% wyższe. Depresja i zaburzenia lękowe współwystępują aż przez połowę czasu trwania choroby, zaś lęk może być czynnikiem ryzyka dla późniejszego wystąpienia depresji. Wystąpienie i nawrót depresji zależy od wielu różnych czynników, na które można mieć wpływ w ciągu życia: Depresja zwiększa ryzyko samobójstwa. Chociaż wskaźniki częstości samobójstw w Europie spadają, pozostają jednak najwyższe na świecie, a w dziesięciu nowych krajach członkowskich są o ok. 80% wyższe, niż w krajach starej piętnastki. Po wypadkach drogowych samobójstwo jest drugą pod względem częstości przyczyną zgonów w populacji Europejczyków w wieku 15-35 lat. Ryzyko samobójstwa podwyższają zaburzenia związane z używaniem alkoholu oraz współwystępowanie depresji. Skuteczne działania profilaktyczne prowadzone na poziomie społeczności lokalnej w celu zapobiegania depresji i samobójstwom w populacji powinny być wielokierunkowe i należy je uważać za priorytetowe.


Cele

Zmniejszyć liczbę osób cierpiących na depresję.

Zmniejszyć liczbę samobójstw, zwłaszcza w krajach i grupach ludności, w których

wskaźniki te są obecnie wysokie.


Działania
• Zidentyfikowanie grup ryzyka dla depresji i samobójstw;

• Opracowanie opartych na danych empirycznych zestawów interwencji profilaktycznych w celu zapobiegania depresji i zaburzeniom lękowym, do wdrożenia przez różne przeszkolone osoby;

• Stworzenie możliwości wspierania i udzielanie pomocy matkom z grupy ryzyka w celu zapobiegania depresji poporodowej, przez wizyty domowe profesjonalistów;

• Wdrożenie interwencji w warunkach domowych w okresie przedporodowym i po porodzie, nastawionych na interakcje matka - dziecko, w celu rozwoju więzi z dzieckiem oraz zachowań zdrowotnych matek cierpiących na depresję, zaburzenia lękowe lub inne zaburzenia psychiczne;

• Wdrożenie programów zapobiegania depresji i zaburzeniom lękowym, opartych na skutecznych modelach behawioralno-poznawczych, dla dzieci z grup ryzyka;

• Zagwarantowanie, że osoby świadczące opiekę zdrowotną są przeszkolone i uczą pacjentów narażonych na problemy emocjonalne jak rozwiązywać problemy, przeprowadzają badanie diagnostyczne i leczenie w kierunku depresji, a także potrafią rozpoznać zagrożenie samobójstwem;

• Zagwarantowanie, że w ramach specjalistycznej (szpitalnej) opieki zdrowotnej osoby cierpiące na przewlekłą chorobę somatyczną otrzymują wsparcie psychologiczne;

• Zwiększenie świadomości społecznej populacji poprzez kampanie medialne dotyczące rozpowszechnienia, objawów, profilaktyki i wczesnej interwencji w przypadkach depresji i samobójstwa, a także zapewnienie obiektywnego sposobu informowania opinii społecznej o przypadkach samobójstw i prób samobójczych;

• Prowadzenie służb opartego na dowodach empirycznych wspierania, w celu zapobiegania samobójstwom;

• Szkolenie profesjonalistów z opieki zdrowotnej, zwłaszcza służb ratowniczych, w zakresie rozpoznawania ryzyka samobójstwa oraz współpracy ze służbami opieki psychiatrycznej;

• Współdziałanie z innymi sektorami w celu ograniczenia dostępności środków umożliwiających popełnienie samobójstwa, m.in. zapewnienie dalszej detoksyfikacji instalacji gazowych i spalin samochodowych, wprowadzenie zabezpieczeń na wysokich budynkach i mostach oraz metod kontroli dostępności środków uspokajających, przeciwbólowych i środków ochrony roślin.
7. Zapobieganie przemocy i szkodliwemu używaniu substancji psychoaktywnych Wprowadzenie i uzasadnienie

Agresja i przemoc w domu i w społeczności lokalnej prowadzi do lęku, depresji, przestępczości, kradzieży i wandalizmu, maltretowania, wykorzystywania seksualnego, .oraz morderstw i zabójstw. Przemoc wobec partnera w bliskim związku zdarza się we wszystkich krajach i obejmuje akty agresji fizycznej, a także przymuszania seksualnego, znęcania się psychicznego i nadmiernej kontroli. Kobiety, zwłaszcza z grup o niskich dochodach, są bardziej narażone na przemoc. Inne rodzaje przemocy, takie, jak maltretowanie i zaniedbywanie, dotykają również dzieci i osób w starszym wieku, prowadząc do problemów ze zdrowiem psychicznym i zaburzeń psychicznych. Młodzież ze środowisk o wysokim poziomie przestępczości i biedy w większym stopniu narażona jest na przemoc. Wskaźniki przemocy wśród młodzieży wzrastają w czasie konfliktów zbrojnych i represji, a także w okresie przemian społecznych, politycznych i ekonomicznych21 Rada Europy podkreśliła potrzebę zintegrowanej polityki profilaktycznej wdrażanej na wszystkich poziomach22. Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych klasyfikowane są jako zaburzenia psychiczne i współwystępują z wieloma różnymi zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania, m.in. z przemocą, depresją i samobójstwami. Prowadzą do zatrucia i uzależnienia, powodują wiele różnych szkód wśród innych osób i są ważną przyczyną nierówności społeczno-ekonomicznych w zakresie zdrowia. Szacuje się, że alkohol jest przyczyną ponad 25% zgonów z powodu samouszkodzenia wśród mężczyzn oraz 12% wśród kobiet, 40% zgonów z powodu zatrucia wśród mężczyzn i 25% wśród kobiet, oraz 40% zabójstw wśród mężczyzn i 30% wśród kobiet.

__________________________________________________________________________221 World Report on Violence and Health (Światowy raport nt. przemoc a zdrowie), WHO (ŚOZ) 2002.

http://www.who.int/violence_injury_prevention/violence/world_report/en/full_en pdf

22 http://www.coe.int/t/e/Integrated_Projects/violence/09_Final_Report/

________________________________________________________________________


Cele

Zmniejszyć agresję i przemoc w społeczeństwie.

Ograniczyć szkody spowodowane przez alkohol i nielegalne narkotyki.
Działania

• Opracowanie wspólnych standardów gromadzenia i obliczania danych statystycznych dotyczących przestępstw i przemocy;

• Zbieranie i wymiana informacji o projektach zapobiegania przemocy opartych na danych z badań naukowych;

• Opracowanie na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym rozbudowanej i skoordynowanej polityki i planu działania wobec przemocy w życiu codziennym, współdziałanie z innymi sektorami, takimi, jak polityka społeczna i edukacyjna, w celu koordynowania profilaktyki przemocy oraz promowania integracji społecznej;

• Rozwijanie wsparcia społeczności lokalnej dla zapobiegania przemocy, zwłaszcza wobec kobiet, oraz realizowanie w społeczności lokalnej inicjatyw i programów zapobiegania przemocy w sąsiedztwie (najbliższym otoczeniu);

• Opracowanie i wdrażanie w służbie zdrowia i sądownictwie karnym metod badań przesiewowych lub systemów służących do rozpoznawania objawów i incydentów przemocy oraz kierowanie ofiar przemocy do odpowiednich agencji po wsparcie i dalszą opiekę; (uwaga- zrozumiałam, że chodzi tu o wdrażanie systemów, a nie o incydenty przemocy w służbie zdrowia i sądownictwie, tekst ang. dwuznaczny- BMJ - przyp. tłumacza)

• Wdrożenie w programach szkolnych holistycznego podejścia do promocji zdrowia psychicznego w szkole, obejmującego kontrolowanie zachowania w klasie, rozwój umiejętności społecznych oraz zapobieganie znęcaniu się nad słabszymi;

• Ustanowienie i wdrożenie polityki (skalnej i regulacji prawnych w celu ograniczenia podaży, dostępności i sprzedaży wyrobów alkoholowych, zwłaszcza młodym ludziom;

• Wprowadzenie i egzekwowanie przepisów w celu ograniczenia szkód spowodowanych przez upojenie alkoholowe, m.in. prowadzenie pojazdów po spożyciu alkoholu;

• Wprowadzenie we wszystkich krajach krótkich interwencji dotyczących szkodliwego spożywania alkoholu;

• Wdrożenie strategii ograniczania ryzyka, takich jak wymiana igieł oraz programy substytucyjne, w celu zmniejszenia szkód spowodowanych przez używanie narkotyków
8. Zaangażowanie podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej
Wprowadzenie i uzasadnienie
"Problemy związane ze zdrowiem psychicznym wśród osób zgłaszających się do placówek podstawowej opieki zdrowotnej często przejawiają się w postaci różnych objawów somatycznych. Duży procent pacjentów cierpiących na jakaś chorobę somatyczną, na przykład od jednej czwartej do jednej trzeciej pacjentów z nadciśnieniem, chorych na raka, na cukrzycę oraz pacjentów z udarem ma dużą depresję. Zaburzenia nastroju w dużym stopniu współwystępują z zaburzeniami spowodowanymi przez nadużywanie alkoholu. W ciągu 12 miesięcy jedna na osiem osób cierpiących na zaburzenie nastroju ma również jakieś zaburzenie spowodowane przez używanie substancji psychoaktywnych, i na odwrót, jedna na sześć osób z zaburzeniem spowodowanym przez nadużywanie alkoholu ma także zaburzenie nastroju. Kształcenie pracowników opieki zdrowotnej, badania przesiewowe oraz wprowadzenie krótkich interwencji dla pacjentów podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej może zmniejszyć spożycie szkodliwych substancji psychoaktywnych oraz liczbę problemów że zdrowiem psychicznym i samobójstw. Zastosowanie w ramach podstawowej opieki zdrowotnej skutecznych interwencji wobec połowy wszystkich osób z depresją zmniejszyłoby obecny poziom depresji o 12-25%, a wobec jednej czwartej osób pijących alkohol w sposób szkodliwy ­ zmniejszyłoby o 17% obecne obciążenie zaburzeniami związanymi z nadużywaniem alkoholu.
Cele

Zwiększyć umiejętności pracowników służby zdrowia w zakresie profilaktyki w podstawowej i specjalistycznej opiece zdrowotnej, aby zredukować problemy ze zdrowiem psychicznym i zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych.

Zwiększyć wdrażanie oddziaływań profilaktycznych w podstawowej i specjalistycznej opiece zdrowotnej, aby ograniczyć problemy ze zdrowiem psychicznym i zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych.
Działania

• Prowadzenie akredytowanego kształcenia i szkolenia przed-dyplomowego, zawodowego i ustawicznego, aby wśród pracowników podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej zwiększyć świadomość współwystępowania problemów ze zdrowiem psychicznym i chorób somatycznych;

• Prowadzenie akredytowanego kształcenia i szkolenia przeddyplomowego, zawodowego i ustawicznego dla pracowników podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, w zakresie metod badań przesiewowych i krótkich interwencji w przypadkach problemów emocjonalnych, zaburzeń psychicznych i szkodliwego używania substancji psychoaktywnych, a także diagnozowania i leczenia zaburzeń depresyjnych;

• Prowadzenie akredytowanego kształcenia i szkolenia przeddyplomowego, zawodowego i ustawicznego w celu wdrażania promocji zdrowia psychicznego oraz interwencji profilaktycznych skierowanych do grup ryzyka, do których należą kobiety z depresją poporodową i pacjenci z przewlekłymi chorobami somatycznymi;

• Wdrożenie w opiece zdrowotnej badań przesiewowych i krótkich interwencji ukierunkowanych na problemy emocjonalne, szkodliwe używanie substancji psychoaktywnych oraz rozpoznawanie i leczenie zaburzeń depresyjnych i innych zaburzeń psychicznych;

• Wprowadzenie skutecznej promocji zdrowia i interwencji w celu zapobiegania depresji u pacjentów z przewlekłymi chorobami somatycznymi;

• Wprowadzenie skutecznych interwencji z zakresu promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania depresji u nieformalnych opiekunów pacjentów z przewlekłymi chorobami psychicznymi i somatycznymi;

• Wspieranie wdrażania świadczeń profilaktycznych poprzez system właściwych wynagrodzeń i zachęt finansowych;

• Upewnienie się, że istnieje zintegrowany sektor opieki zdrowotnej, z dobrą komunikacją i współpracą między placówkami podstawowej, specjalistycznej i rehabilitacyjnej opieki zdrowotnej;

• Współdziałanie z systemem finansowania służby zdrowia i sektora opieki społecznej, aby dostęp do opieki zdrowotnej zapewnić przynajmniej osobom ze środowisk o niskim statusie społeczno-ekonomicznym.



1   2   3   4


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna