Projektowana ustawa wprowadza zmiany w kilku obszarach spraw objętych ustawą



Pobieranie 111,5 Kb.
Strona1/3
Data05.07.2018
Rozmiar111,5 Kb.
  1   2   3

UZASADNIENIE

Projektowana ustawa wprowadza zmiany w kilku obszarach spraw objętych ustawą


z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427, z późn. zm.). Zmiany te wynikają przede wszystkim z doświadczeń zebranych w toku dotychczasowego procesu wdrażania i zarządzania Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Program) oraz porządkowego dostosowania przepisów krajowych do ewoluującego acquis communautaire. Proponowane zmiany dotyczą działań wdrażanych w ramach tzw. podejścia Leader oraz instrumentów zapewniających skuteczne i prawidłowe wdrażanie oraz zarządzanie Programem.

Ad art. 1 pkt 1

Zmiany wprowadzone w art. 2 pkt 2, podobnie jak w art. 18a, art. 28b – 28c, art. 29 ust.  1a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z  udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich mają charakter porządkowy, wynikający ze zmian w prawodawstwie UE, polegających na uchyleniu rozporządzenia nr 1782/2003.

Ad art. 1 pkt 2

Lokalne grupy działania (LGD) wybrane do realizacji lokalnych strategii rozwoju (LSR), mimo że nie są podmiotem wdrażającym działanie „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, to jednak mają swój udział we wdrażaniu tego działania, bowiem stosownie do art. 12 ust. 1 zmienianej ustawy pomoc w ramach tego działania jest przyznawana na operacje wybrane zgodnie z art. 62 ust. 4 rozporządzenia nr 1698/2005, czyli przez LGD badające zgodność operacji z LSR. Zgodnie z art. 6 ust. 2a zmienianej ustawy do zadań samorządu województwa należy dokonywanie wyboru LGD do realizacji LSR. Brak jest natomiast przepisu wskazującego, kto będzie monitorował i  nadzorował realizację tych LSR, a więc udział LGD we wdrażaniu działania „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”. Ponieważ prawidłowa realizacja LSR, w tym wybór operacji dokonywany przez LGD, są niezbędne do prawidłowego wykonania zadań podmiotów wdrażających działanie „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, proponuje się wskazać w art. 6 ust. 2a zmienianej ustawy, że monitorowanie i nadzór realizacji LSR stanowi zadanie samorządu województwa, który wcześniej wybierał LGD, a pośrednio akceptował LSR. Jednocześnie, zgodnie z art. 1 pkt 2 lit. b projektowanej ustawy, proponuje się dodać przepis, który doprecyzowuje, że w ramach tego nadzoru samorząd województwa ma możliwość wydawania LGD wiążących wytycznych i prowadzenia działań kontrolnych pod względem zgodności z przepisami prawa i celami, w tym osiągania założonych w LSR wskaźników. Wprowadzenie wyżej opisanych zmian pozwoli na kompleksowe sprawowanie nadzoru nad LGD i  reagowanie na nieprawidłowości czy problemy na kolejnych etapach wdrażania. Jest to zgodne ze wstępnymi ustaleniami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, który w lipcu 2009 r. przeprowadził kontrolę osi 4 Leader. Proponuje się także, aby szczegółowy sposób przeprowadzania tych kontroli i wydawania takich wytycznych, a  także monitorowania i oceny realizacji LSR, mógł być określony w rozporządzeniu wydawanym na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 zmienianej ustawy, zgodnie z art. 1 pkt 11 lit. b projektowanej ustawy, co pozwoli na bieżącą obserwację stopnia realizacji lokalnych strategii rozwoju i podejmowanie działań mających na celu jak najefektywniejsze wdrażanie osi 4 Leader. Wyżej wymienione zadania kontrolne są zadaniami związanymi z wdrażaniem LSR jako całości, nie zaś z wdrażaniem poszczególnych działań. Zadania te nie są ujęte w umowach delegujących, gdyż ustawa podlegająca nowelizacji wyraźnie określa, iż wybór LGD jest zadaniem samorządów województw. W związku z powyższym zmiany w obrębie zadań związanych z  wyborem LGD nie wpływają na kształt umów delegujących, które dotyczą części zadań agencji płatniczej delegowanych do samorządów wojewódzkich.

Ad art. 1 pkt 3

Zmiana jest związana z rozszerzeniem katalogu zadań samorządów wojewódzkich, co implikuje rozszerzenie zakresu przeprowadzanych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi kontroli i wytycznych o kwestie związane z prowadzonym przez samorządy województw monitorowaniem, a także oceną LSR.

Ad art. 1 pkt 4

Przepis art. 16 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich upoważniający ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do określenia, w  drodze rozporządzenia, podziału środków przeznaczonych na finansowanie wybranych działań w poszczególnych latach realizacji Programu lub województwach, umożliwia rozłożenie w czasie kontraktowania i wydatkowania środków Programu. Jest to niezbędne m. in. ze względu na uwarunkowania instytucjonalne, fakt określenia na poziomie Programu (zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej z dnia 12 listopada 2006 r. ustalającą podział na poszczególne lata kwoty wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich według państw członkowskich na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.) kwot rocznych zobowiązań Wspólnoty oraz konieczność uniknięcia ewentualnej utraty środków w przypadku niewykorzystania, w  skali Programu, kwoty danego zobowiązania rocznego w ciągu 3 lat (tzw. zasada n+2). Możliwość dokonania podziału środków przeznaczonych na realizację niektórych działań między województwa sprzyja równoważeniu dostępu do pomocy w skali kraju i  zapobiega pogłębianiu się różnic w poziomie rozwoju regionalnego.

Zgodnie z przyjętymi zmianami Programu, w ramach działania „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” realizowane będą projekty dotyczące odnawialnych źródeł energii oraz infrastruktury szerokopasmowego Internetu na obszarach wiejskich, co zostało przewidziane w przepisie art. 16(a) rozporządzenia nr 1698/2005. Ponadto w  ramach działania „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” wprowadzony zostanie dodatkowy zakres obejmujący inwestycje dotyczące budowy, przebudowy, remontu lub wyposażenia targowisk. Dotychczas w ramach przedmiotowego działania możliwa jest realizacja projektów z zakresu gospodarki wodno-ściekowej, gospodarki odpadami lub energii odnawialnej. W związku z tym, aby dodatkowy limit środków na działanie był wykorzystany dokładnie na zakres związany z budową, przebudową, remontem lub wyposażeniem targowisk, konieczne jest upoważnienie ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do określenia, w drodze rozporządzenia, podziału środków Programu tylko na ten zakresy pomocy. Równocześnie zmiana Programu dotyczy działania „Poprawianie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowywaniem rolnictwa i leśnictwa przez gospodarowanie rolniczymi zasobami wodnymi”, w ramach którego realizowane będą projekty dotyczące gospodarki wodnej (szczególnie retencji wodnej), oraz „Modernizacja gospodarstw rolnych” – w zakresie środków przeznaczonych na produkcję mleka.

W związku z tym, konieczne jest upoważnienie ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do określenia, w drodze rozporządzenia, podziału środków Programu na poszczególne zakresy pomocy, w ramach ww. działań, związanych z realizacją tzw.  „nowych wyzwań”. Zmiana dotycząca określenia podziału środków na „nowe wyzwania” w znacznym stopniu przyczyni się do lepszego wykorzystania środków.

Środki są alokowane w następujący sposób:

1) 60 % kwoty na działanie „Modernizacja gospodarstw rolnych”,

2) 20 % kwoty na działanie „Poprawianie i rozwijanie infrastruktury związanej


z rozwojem i dostosowaniem rolnictwa i leśnictwa”,

3) 20 % kwoty na działanie „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej”.

Ad art. 1 pkt 5

Zmiana wprowadzona w art. 18a zmienianej ustawy ma charakter porządkowy, wynikający ze zmian w prawodawstwie UE polegających na uchyleniu rozporządzenia nr 1782/2003.

Ad art. 1 pkt 6

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 23 ust. 3 zmienianej ustawy zmiana umowy,


na podstawie której przyznawana jest pomoc w ramach niektórych działań Programu, powodująca zwiększenie wysokości pomocy określonej w tej umowie, jest nieważna.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 maja 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 103, poz. 660, z 2009 r. Nr 129, poz. 1063 oraz z 2010 r. Nr  153, poz. 1029), po pozytywnym rozpatrzeniu wniosków o przyznanie pomocy, składanych w dniach 1 września – 30 listopada 2010 r., zostaną zawarte umowy o  przyznaniu pomocy obejmujące pozostały okres wdrażania lokalnych strategii rozwoju, tj. do dnia 30 czerwca 2015 r., a nie jak to miało miejsce do tej pory – na okres jednego roku. Ponieważ umowa ta zawierana będzie w czasie, gdy rozliczana będzie umowa o przyznaniu pomocy na rok 2010, konieczne jest umożliwienie zwiększenia kwoty przyznanej pomocy w ramach umowy dotyczącej pozostałego okresu wdrażania LSR o ewentualną niewykorzystaną część kwoty z umowy o przyznaniu pomocy na rok 2010, tak aby beneficjent nie stracił możliwości wykorzystania całej kwoty wskazanej w umowie o warunkach i sposobie realizacji LSR (umowa ramowa), mając na uwadze, że stosownie do art. 13 ust. 2 zmienianej ustawy, w przypadku działania „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja” pomoc jest przyznawana do wysokości środków określonych na to działanie w umowie, o której mowa w art. 14 ust. 3 tej ustawy (tj. w umowie ramowej). W przypadku działania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 22 zmienianej ustawy, umożliwienie zwiększania wysokości przyznanej pomocy wynika ze specyfiki działania. W ramach tego działania realizowany jest projekt współpracy, na który składają się operacje realizowane przez poszczególnych partnerów. Obecny przepis powoduje, że w  przypadku wycofania się jednego z partnerów, utrzymanie realizacji projektu współpracy możliwe jest jedynie w wyniku przejęcia zadań wycofującego się partnera przez partnerów nadal realizujących projekt. Nie ma jednak możliwości zwiększenia kwoty pomocy zawartej w umowach przyznania pomocy, nawet jeśli nie powoduje to przekroczenia limitu pomocy na to działanie określonego w rozporządzeniu.

Jednocześnie trwają prace nad zmianą rozporządzenia regulującego kwestię wyboru LGD, w której przewiduje się przyznanie LGD dodatkowych środków na realizację strategii, bowiem w sytuacji, gdyby okazało się, że w ramach środków przewidzianych w Programie na działania osi 4 Leader istnieją oszczędności, a więc środki nieprzydzielone żadnej z wybranych LGD, wówczas oszczędności takie można byłoby rozdysponować pomiędzy najaktywniejsze LGD w ramach konkursu na wybór LGD do realizacji LSR w zakresie dodatkowych zadań. W wyniku takiego konkursu najaktywniejsze LGD zyskałyby możliwość zwiększenia środków określonych m. in. na działanie „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i  aktywizacja” oraz „Wdrażanie projektów współpracy” przez zmianę umowy ramowej.

W związku z powyższym proponuje się, aby zmiany umowy o przyznaniu pomocy w ramach działania „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja”, które powodują zwiększenie określonej w niej wysokości pomocy, nie były nieważne, o ile nie powodują, że suma kwoty pomocy przyznanej i wypłaconej oraz pomocy przyznanej, a jeszcze niewykorzystanej przez daną LGD, przekracza wysokość środków na to działanie określoną w umowie ramowej zgodnie z art. 14 ust.  4 zmienianej ustawy, mając na uwadze, że w myśl art. 13 ust. 2 zmienianej ustawy, w przypadku działania „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja” pomoc jest przyznawana do wysokości środków określonych na to działanie w umowie, o której mowa w art. 14 ust. 3 zmienianej ustawy (tj. w umowie ramowej). Podobnie proponuje się, aby nie były uznawane za nieważne zmiany umowy o przyznaniu pomocy w ramach działania „Wdrażanie projektów współpracy”, które powodują zwiększenie określonej w niej wysokości pomocy, o ile nie powodują, że suma kwoty przyznanej i wypłaconej oraz pomocy przyznanej, a jeszcze niewykorzystanej przez daną LGD, przekracza limit przyznawanej i wypłacanej pomocy dla danej LGD wynikający z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i  Rozwoju Wsi z dnia 25 czerwca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania „Wdrażanie projektów współpracy” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 128, poz. 822).

Ad art. 1 pkt 7

Proponuje się, by w zmienianej ustawie dodać przepis art. 25a, który umożliwi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania pomocy w zakresie działań, o których mowa w art. 5 pkt 12 – 15 zmienianej ustawy, jeśli kwota pomocy, z przyczyn niezależnych od ARiMR, nie może zostać przekazana na rachunek bankowy rolnika. Takie rozwiązanie jest analogiczne do zastosowanego w przypadku płatności bezpośrednich i wiąże się z sytuacją, gdy płatność nie może zostać przekazana na rachunek bankowy, ponieważ np. podany przez rolnika rachunek jest błędny lub dane konto zostało zamknięte, a właściciel tego rachunku bankowego nie stawia się na wezwania ARiMR w celu wyjaśnienia sprawy.

Ad art. 1 pkt 8

Obecne brzmienie art. 27b ust. 1 zmienianej ustawy przewiduje możliwość dokonania podziału środków Programu przeznaczonych na pomoc techniczną w stosunku do wszystkich środków pomocy równocześnie, nie daje natomiast uprawnienia do dzielenia środków, np. w ramach jednego z trzech schematów pomocy technicznej. Proponowana zmiana art. 27b zawierającego upoważnienie do wydania rozporządzenia w sprawie podziału środków Programu w zakresie pomocy technicznej przewiduje jego modyfikację przez zmianę brzmienia ust. 1. Zmiana ta ma na celu umożliwienie dokonania podziału środków pomocy technicznej w obrębie poszczególnych jej schematów, bez konieczności dokonywania podziału wszystkich środków, co umożliwi sprawniejsze zarządzanie środkami w ramach autonomicznych części pomocy (schematów).

Ad art. 1 pkt 9

W związku z wykonaniem zaleceń organu certyfikującego zawartych


w sprawozdaniu z czynności sprawdzających w zakresie certyfikacji rachunków EFOiGR oraz EFRROW ARiMR za rok finansowy kończący się w dniu 15  października 2009 r., w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich proponuje się nadanie nowego brzmienia ust. 3 w art. 28 zmienianej ustawy. Należy podkreślić, że wagę dokonania ustalenia dotyczącego opóźnień w odzyskiwaniu kwot należności oraz braku potrącania kwoty do zwrotu w  decyzji w sprawie przyznania płatności ONW za rok, w którym zostało stwierdzone zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej w okresie objętym zobowiązaniem, organ certyfikujący określił jako wysoką. Ustalenia te zostały przekazane przez Ministerstwo Finansów do Komisji Europejskiej i przedmiotowa kwestia będzie podlegać kontroli tej Komisji oraz będzie wymagała przekazania jej raportu z  wdrożenia rekomendacji organu certyfikującego. Ponadto należy podkreślić, że z  przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w  ramach działania „Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329, z późn. zm.) wynika, że w przypadku gdy rolnik zaniechał prowadzenia działalności rolniczej, zwraca płatność ONW (całość albo część), a zatem w takim przypadku, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.  U. Nr 98, poz. 634, z późn. zm.), ustalana jest kwota nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności ONW. Art. 20 zmienianej ustawy nie daje podstaw do określenia takich potrąceń w decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, bowiem przepis ten obejmuje jedynie swoim zakresem potrącenia wynikające z przepisów unijnych i  dotyczy potrąceń w przypadku ustalenia tzw. sankcji wieloletnich, a nie ustalonych kwot do zwrotu wynikających z zaniechania prowadzenia działalności rolniczej.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 zmienianej ustawy, w rozporządzeniu wydanym


na podstawie art. 29 ust. 1 minister właściwy do spraw rozwoju wsi może określić inne niż wymienione w przepisach UE kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w przypadku wystąpienia których nie jest wymagany zwrot pomocy lub pomocy technicznej. Określone rozporządzenie regulujące tę kwestię zostało wydane. Z tego względu proponuje się rozszerzyć w zaproponowany sposób brzmienie ust. 4 w art. 28 zmienianej ustawy.

Ad art. 1 pkt 10

Przepis art. 28a zmienianej ustawy dotyczy odstępowania od windykacji kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności wykonywanych w ramach działań:

1) „Renty strukturalne”,

2) „Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o  niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)”,

3) „Płatności dla obszarów NATURA 2000 oraz związanych z wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej”,

4) „Program rolnośrodowiskowy”,

5) „Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne”

jeżeli kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość kwoty 50 euro przeliczonej na złote zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr  1913/2006. Należy jednak wskazać, że art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006 dotyczy płatności bezpośrednich, zaś do płatności Programu zastosowanie ma obecnie art. 7 rozporządzenia nr 1913/2006.

W związku z uchyleniem w rozporządzeniu nr 380/2009 art. 73 ust. 8 rozporządzenia nr  796/2004, dającego możliwość państwom członkowskim nieodzyskiwania kwot płatności równych lub mniejszych od 100 euro oraz wskazaniem, iż do przedmiotowych spraw z zakresu odstąpienia od dochodzenia kwot płatności będzie miało zastosowanie rozporządzenie nr 885/2006, pojawił się problem, który w praktyce uniemożliwia obecnie stosowanie przedmiotowego przepisu. Na potwierdzenie powyższej tezy należy przytoczyć treść przepisu art. 5a rozporządzenia nr 885/2006, z którego można wywnioskować, iż do spraw dotyczących nieodzyskiwania należności Programu należy stosować art. 33 ust. 7 rozporządzenia nr 1290/2005, zgodnie z którym państwo członkowskie może zdecydować o wstrzymaniu procedury windykacyjnej po zakończeniu Programu na warunkach przewidzianych w art. 32 ust. 6 tego rozporządzenia. Wskazane przepisy regulują autonomicznie kursy euro dla płatności bezpośrednich i działań Programu, ale tylko w odniesieniu do przyznawania tych płatności. Art. 7 rozporządzenia nr 1913/2006 dotyczy kwot, o których mowa w  załączniku do rozporządzenia nr 1698/2005. W załączniku tym wskazane są kwoty i  stawki wsparcia z podziałem na poszczególne działania Programu. Art. 7 rozporządzenia nr 1698/2005 nie wskazuje natomiast, że określony w nim termin operacyjny dla kursu wymiany miałby mieć zastosowanie do czynności przeliczenia na walutę krajową wartości należności, które podlegają windykacji, w tym należności, od windykacji których państwo członkowskie odstępuje. Zastosowanie jednego terminu operacyjnego jest oczywiście uzasadnione. Wskazane bowiem byłoby, aby wszelkie czynności mające związek z danym (indywidualnym) wsparciem rozliczano według tego samego kursu wymiany. Trudno jednak tezy takiej bronić na gruncie obecnie obowiązującego prawa. Przepisy rozporządzenia nr 1913/2006 czy rozporządzenia nr  1290/2005 nie dają wystarczająco mocnych podstaw do wyprowadzenia z nich wniosku o istnieniu w prawie wspólnotowym ustalonego terminu operacyjnego dla kursu wymiany w stosunku do przypadków takich, jak regulowany w art. 28a ustawy z  dnia 7  marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Tym samym nie można mówić o istnieniu w prawie UE normy prawnej, z którą sprzeczna byłaby norma z art. 28a ww. ustawy, a co za tym idzie nie ma przesłanek do twierdzenia, iż art.  28a tej ustawy jest sprzeczny z prawem UE w zakresie, w jakim ustanawia termin operacyjny wymiany euro dla czynności odstąpienia od dochodzenia nienależnie pobranych płatności. W obowiązującym stanie prawnym właściwym terminem operacyjnym dla ustalenia kwoty niepodlegającej windykacji, zgodnie z art. 28a ww.  ustawy, jest termin wskazany w tym przepisie, tj. w praktyce termin wynikający z  art. 45 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005.

Ustalenie na gruncie art. 28a ww. ustawy terminu operacyjnego wymiany euro
w zakresie wybranej czynności związanej z windykacją w sposób odmienny niż wynikający z art. 7 rozporządzenia nr 883/2006, rodzić może problemy ze sprawozdawczością dotyczącą kwot windykowanych i niepodlegających windykacji, co zostało potwierdzone w wytycznych Komisji Europejskiej w tej sprawie (pkt 9 dokumentu nr AGRI/D/26645/2008-EN).

W związku z powyższym zaistniała konieczność nowelizacji ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zakresie zmiany


w art. 28a tej ustawy podstawy prawnej dla kursu wymiany euro. Do czasu wejścia w  życie nowelizacji ARiMR będzie stosować art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006. Nowelizacja ustawy powinna dotyczyć również kwoty, do jakiej można odstąpić od procedury ustalania nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia nr 1975/2006, bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych ww.  rozporządzenia, stosuje się art. 5, 22, 23, 69 i 73 rozporządzenia nr 796/2004.

Mając na względzie możliwość odstępowania od windykacji kwot równych lub mniejszych niż 100 euro, jaką daje prawo UE, zdecydowano się na nowelizację ustawy w zakresie kwoty, od której ustalania Prezes ARiMR może odstąpić w przypadku nienależnie lub nadmiernie pobranych przez beneficjenta płatności. Propozycja wprowadzenia przepisu dotyczy możliwości odstąpienia od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności do kwoty 100 euro, dla należności powstałych z  płatności wypłaconych rolnikowi na podstawie wniosków złożonych od 2009 r.

Zmiana wprowadzona w art. 28b zmienianej ustawy ma charakter porządkowy, wynika ze zmian w prawodawstwie UE polegających na uchyleniu rozporządzenia nr  1782/2003. Zgodnie z art. 28b zmienianej ustawy, zmniejszenia lub wykluczenia, o  którym mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 1782/2003, nie stosuje się, jeżeli zmniejszenie albo wykluczenie wynosi nie więcej niż równowartość kwoty 100 euro. Wobec tego, że rozporządzenie nr 1782/2003 zostało uchylone, sprawy dotychczas uregulowane w art. 6 tego rozporządzenia są obecnie przedmiotem regulacji art. 23 rozporządzenia nr 73/2009. Przepis ten określa w ust. 1, jakie skutki wywołuje w  odniesieniu do płatności bezpośrednich nieprzestrzeganie przez rolnika wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej, a mianowicie zmniejszenie tej płatności i wykluczenie z tej płatności. Jednocześnie ust. 2 określa możliwość niestosowania przez państwo członkowskie tych zmniejszeń lub wykluczeń w sytuacji, gdy ich kwoty wynoszą do 100 euro na rolnika i na rok kalendarzowy. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do płatności przyznawanych w ramach wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej. Przepisy tego rozporządzenia mają również pośrednie (często odpowiednie) zastosowanie, w  ograniczonym zakresie, do płatności przyznawanych w ramach wsparcia rozwoju obszarów wiejskich na mocy rozporządzenia nr 1698/2005. Wynika to bowiem z  licznych odesłań do stosowania lub odpowiedniego stosowania przepisów rozporządzenia nr 1782/2003 (obecnie rozporządzenia nr 73/2009) i rozporządzenia nr  796/2004 (obecnie rozporządzenia nr 1122/2009), wydanego w trybie tego rozporządzenia, zastosowanych w rozporządzeniu nr 1698/2005 oraz w rozporządzeniu nr 1975/2006 (obecnie rozporządzeniu nr 65/2011) wydanym w trybie tego rozporządzenia.

Przepisy rozporządzenia nr 1698/2005 i rozporządzenia nr 1975/2006 (obecnie rozporządzenia nr 65/2011) nie odsyłają wprawdzie do odpowiedniego stosowania art. 6 rozporządzenia nr 1782/2003 (obecnie art. 23 rozporządzenia nr 73/2009), lecz przepis art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1975/2006 (obecnie rozporządzenia nr 65/2011), w  zakresie kontroli dotyczących przestrzegania wzajemnej zgodności, odsyła do stosowania niektórych przepisów rozporządzenia nr 796/2004, w tym jego art. 48 (obecnie art. 54 rozporządzenia nr 1122/2009). Przepis ten natomiast, regulując sprawy dotyczące raportu z przeprowadzonych kontroli, w ust. 2 określa, jakie działania należy podjąć w przypadku niestosowania zmniejszeń lub wykluczeń, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 1782/2003 (obecnie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009). Stosując zatem art. 48 ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009), w związku z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1975/2006 (obecnie art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 65/2011), pośrednio stosuje się również art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 1782/2003 (obecnie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009).




  1   2   3


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna