Projekt z dnia 4 stycznia 2008 r



Pobieranie 438,52 Kb.
Strona1/8
Data08.11.2017
Rozmiar438,52 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8

Projekt z dnia 13.02.2014 r.

Uzasadnienie

I. Część ogólna

Przedłożony projekt ustawy przewiduje wprowadzenie zmian w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą CIT”, ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) zwanej dalej: „ustawą PIT, w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.), oraz w ustawie z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm.).

Niniejszy projekt stanowi kontynuację dwóch dotychczas odrębnie procedowanych projektów, tj. projektu ustawy o zmianie ustawy CIT i PIT zawierającego przepisy dotyczące zagranicznych spółek kontrolowanych (Controlled Foreign Corporation - CFC) oraz projektu ustawy o zmianie ustawy CIT, ustawy PIT oraz niektórych innych ustaw (po wyłączeniu zmian dotyczących objęcia podatkiem CIT spółek komandytowo-akcyjnych i komandytowych oraz przekazywania 1% podatku CIT na rzecz jednostek naukowych).

Połączony projekt zawiera zmiany mające na celu zwalczanie szkodliwej konkurencji ze strony części państw, przede wszystkim tzw. rajów podatkowych oraz przeciwdziałanie odraczania lub unikania opodatkowania przy wykorzystaniu mechanizmu przesuwania dochodów do spółek zależnych zlokalizowanych w krajach o preferencyjnych systemach podatkowych. Cel ten będzie realizowany za pomocą rozwiązania przewidującego opodatkowanie dochodów z kontrolowanych spółek zagranicznych.

Projekt ustawy wprowadza również przepisy stanowiące doprecyzowanie już istniejących regulacji, eliminujące istniejące lub potencjalne wątpliwości związane z aktualnym brzmieniem oraz zakresem stosowania przepisów, których dotyczą. Proponowane zmiany mają przyczynić się do zwiększenia pewności prawa. W tej grupie znajdują się również zmiany ukierunkowane na zapewnienie spójności pomiędzy obiema ustawami o podatku dochodowym, tam gdzie takie zróżnicowanie nie ma uzasadnienia merytorycznego, a także uwzględnienie bieżącego orzecznictwa sądów administracyjnych.

Projektowane zmiany modyfikują także dotychczasowe regulacje w sposób mający na celu uwzględnienie sfery działania podmiotów gospodarczych. W tym zakresie projekt przewiduje wprowadzenie nieistniejącego dotychczas prawa wyboru przez podatników metody zaliczania odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów, a także odroczenie w czasie opodatkowania czynności wniesienia aportem do spółki kapitałowej komercjalizowanej własności intelektualnej.



Projektowana nowelizacja przewiduje:

  1. wprowadzenie przepisów dotyczących zasad i warunków opodatkowania dochodów zagranicznych spółek kontrolowanych;

  2. wprowadzenie zasad ustalania wartości początkowej środków trwałych w spółce europejskiej, spółdzielni europejskiej oraz zakładzie zagranicznym położonym na terytorium RP;

  3. wyłączenie prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku, w przypadku wypłat dywidend i innych dochodów (przychodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegających odliczeniu w spółce wypłacającej (tzw. pożyczka partycypacyjna);

  4. jednoznaczne wskazanie sposobu określenia wartości przychodów i kosztów świadczeń w naturze;

  5. wprowadzenie rozwiązania polegającego na przesunięciu opodatkowania dochodu z tytułu wniesienia przez m.in. uczelnie wyższe, instytuty badawcze, a także osoby fizyczne (twórcy innowacyjni) do spółki wkładu niepieniężnego w postaci własności intelektualnej (np. patentu, praw autorskich, know-how) na okres 5 lat od dnia objęcia w ten sposób udziałów (akcji);

  6. doprecyzowanie przepisów dot. niepodzielonego zysku;

  7. zmianę przepisów w zakresie niedostatecznej kapitalizacji, w tym m.in. zamianę dotychczasowego współczynnika zadłużenia do kapitału zakładowego (3:1) współczynnikiem zadłużenia do kapitałów własnych podatnika (1:1) pomniejszonych o pożyczkę podporządkowaną, rozciągnięcie ich stosowania na powiązania pośrednie, pomniejszenie wysokości „zadłużenia” branego pod uwagę przy stosowaniu tych przepisów o wartość udzielonych pożyczek, a także wprowadzenie nowej, alternatywnej w stosunku do istniejącej, metody zaliczania odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów;

  8. doprecyzowanie przepisów dotyczących cen transferowych i dokumentacji podatkowej z nimi związanej, wprowadzenie regulacji umożliwiającej dokonanie korekty krajowej oraz wyłączenia grup producentów rolnych i ich związków oraz producentów owoców i warzyw lub uznanej organizacji producentów owoców i warzyw z możliwości oszacowania dochodu przez organy podatkowe;

  9. doprecyzowanie przepisów określających dochód wspólnika spółki osobowej, jaki powstaje w wyniku jego wystąpienia z takiej spółki, a także w wyniku likwidacji takiej spółki;

  10. ujednolicenie stosowanych w ustawach PIT i CIT definicji pochodnych instrumentów finansowych oraz momentu powstania przychodu z ich realizacji;

  11. ujednolicenie przepisów PIT i CIT w zakresie dotyczącym płatników zryczałtowanego podatku od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jak również wprowadzenie zasad stosowania certyfikatów rezydencji nie zawierających okresu ważności;

  12. uaktualnienie listy podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 ustawy CIT w związku z wejściem w życie dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich;

  13. doprecyzowanie przepisów w zakresie obowiązków informacyjnych wprowadzonych na podstawie dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek;

  14. doprecyzowanie przepisów ustawy PIT i CIT w zakresie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku umorzenia udziałów (akcji) otrzymanych w wyniku wymiany udziałów (akcji);

  15. doprecyzowanie przepisów ustawy PIT i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie ustalenia przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej;

  16. doprecyzowanie przepisów PIT w zakresie opodatkowania kwot otrzymanych przez podmioty prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą od agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa;

  17. wprowadzenie zwolnienia wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu.

  18. inkorporowanie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. poz. 399), obejmujących zwolnieniem świadczenia mieszkaniowe otrzymane przez żołnierzy zawodowych;

  19. zmianę przepisów dotyczących „wymiany udziałów”;

  20. wprowadzenie sankcji karnej skarbowej za naruszenie obowiązku złożenia sprawozdania finansowego, opinii i raportu podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych;

  21. wprowadzenia przepisów zwalniających z opodatkowania podatkiem dochodowym świadczenia przyznanego stronie w wyniku uwzględnienia złożonej skargi na przewlekłość postępowania;

  22. ograniczenie zwolnienia dotyczącego dochodów uzyskanych z ubezpieczeń osobowych w przypadku umów ubezpieczeniowych mających charakter inwestycyjny;

  23. zmianę zasad opodatkowania świadczeń otrzymywanych przez klientów banku w związku z prowadzeniem rachunku bankowego podatnika;

  24. doprecyzowanie zasad zaliczania do przychodów z kapitałów pieniężnych odsetek od lokat tworzonych przy rachunku bankowym prowadzonym w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą;

  25. doprecyzowanie przepisów dotyczących zwolnienia z opodatkowania odsetek i premii gwarancyjnych od wkładów zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych;

  26. wykonanie zalecenia zawartego w postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 marca 2013 r. sygn. akt S 2/13 dotyczącego zakresu zwolnienia zwartego w pkt 3 w art. 21 ust. 1 ustawy PIT.

Jak wynika z powyższego zestawienia zmian, poza wprowadzeniem przepisów służących eliminacji mechanizmów wykorzystywanych w celu optymalizacji podatkowej i promocji innowacyjnej gospodarki projekt zawiera również przepisy dostosowujące prawo krajowe do prawa unijnego, przepisy służące uzupełnieniu oraz doprecyzowaniu treści obecnie obowiązujących przepisów, celem ułatwienia ich stosowania w praktyce oraz przepisy wprowadzające nowe rozwiązania.

Ad. 1 Projekt ustawy zmieniającej przewiduje wprowadzenie do ustawy CIT i PIT, nieistniejącego obecnie w polskim porządku prawnym, rozwiązania przewidującego opodatkowanie dochodów kontrolowanych spółek zagranicznych (Controlled Foreign Corporation - CFC).

Regulacja typu CFC jest powszechnie akceptowanym na arenie międzynarodowej mechanizmem zwalczania nadużyć podatkowych występujących w stosunkach między podmiotami powiązanymi, polegających na wykazywaniu dochodu generowanego z działalności prowadzonej w danym kraju, jako dochodu podmiotów podlegających jurysdykcji podatkowej państw stosujących preferencyjne zasady opodatkowania. Uznaje się również, że jest to jeden ze skuteczniejszych mechanizmów walki ze zjawiskiem unikania opodatkowania. Zapobieganie erozji podstawy opodatkowania w przypadku regulacji typy CFC odbywa się bowiem poprzez poddanie opodatkowaniu w danym państwie, jako dochodu przypisywanemu do podmiotu krajowego, dochodu ustalanego w odniesieniu do zysków, jakie osiągnął jego podmiot zależny będący rezydentem podatkowym innego państwa (tzw. spółka CFC). Istota tego rozwiązania sprowadza się zatem do obowiązku uwzględniania w podstawie opodatkowania rezydenta krajowego (osoby fizycznej lub podatnika podatku dochodowego od osób prawnych) dochodów kontrolowanych podmiotów zagranicznych mających siedzibę lub zarząd w kraju o niższym, niż obowiązujący w państwie rezydencji podmiotu dominującego, poziomie opodatkowania.

Jednocześnie należy mieć na uwadze fakt, iż przepisy typu CFC oddziaływują w dużym stopniu, być może większym niż inne przepisy mające za cel przeciwdziałanie naruszeniom prawa, na rzeczywistość gospodarczą i stanowią jeden z elementów uwzględnianych przy ocenie atrakcyjności systemu prawnego danego kraju dla prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego też nie powinny stanowić instrumentu obniżającego istotnie atrakcyjność prowadzenia działalności gospodarczej w kraju.

Omawianą regulację posiada szereg państw członkowskich UE, takich jak: Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Szwecja, Dania, Finlandia, Portugalia, Hiszpania, Węgry, Włochy, Estonia, jak również państwa pozaeuropejskie, takie jak: USA, Kanada, Japonia, Nowa Zelandia, Indonezja, Meksyk, RPA, Południowa Korea, Argentyna, Brazylia, Izrael, Turcja, Chiny. Przepisy dotyczące CFC przewidziała również Komisja Europejska w projekcie dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania przedsiębiorstw. Na tego rodzaju regulację – jako skuteczny mechanizm walki ze zjawiskiem unikania opodatkowania - wskazała też Rada Unii Europejskiej, wydając zalecenia zawarte w Rezolucji z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie koordynacji zasad dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych i niedostatecznej kapitalizacji w Unii Europejskiej (2010/C 156/01).

Ze względu na istniejącą sieć umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, podkreślenia wymaga fakt, że zgodnie z obowiązującymi standardami wyznaczonymi przez państwa należące do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w drodze Komentarza do Modelowej Konwencji (komentarz nr 23 do art. 1) przepisy dotyczące kontrolowanej spółki zagranicznej pozostają w zgodzie z przepisami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i poczynienie zastrzeżenia, co do możliwości wprowadzenia tego typu regulacji do ustawodawstwa krajowego nie jest konieczne w treści konkretnej umowy. Podatek nałożony wskutek zastosowania systemu CFC nie obciąża bowiem spółki CFC, nawet jeśli jest ustalany poprzez odniesienie się do wartości ekonomicznego zysku tej spółki oraz wielkości udziału posiadanego w niej przez rezydenta.

Odnosząc się do konkretnych rozwiązań w zakresie opodatkowania dochodów CFC należy przede wszystkim wskazać, że ze względu na wymiar międzynarodowy problemu i cel regulacji typu CFC, którym jest zwalczanie szkodliwej konkurencji ze strony części państw, przede wszystkim tzw. rajów podatkowych oraz przeciwdziałanie odraczania lub unikania opodatkowania przy wykorzystaniu mechanizmu przesuwania dochodów do spółek zależnych zlokalizowanych w krajach o preferencyjnych systemach podatkowych, państwa wprowadzające przepisy dotyczące CFC korzystają z doświadczeń innych państw, czego skutkiem jest podobieństwo konstrukcji i mechanizmów obrony przed taką formą unikania opodatkowania.

W konsekwencji przepisy dotyczące CFC stanowią regulację złożoną i wymagają zdefiniowania, dookreślenia wielu pojęć takich jak: kontrolowana spółka zagraniczna (np. podmioty analogiczne do spółek krajowych), sprawowanie kontroli, niski poziom opodatkowania, dochód CFC. Przy konstruowaniu omawianej instytucji prawa podatkowego konieczne jest przy tym uwzględnienie przepisów prawa pierwotnego Unii Europejskiej, w szczególności regulacji dotyczących swobód Traktatowych, jak również orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Mimo istniejących różnic w szczegółowym kształcie regulacji CFC przyjętych przez poszczególne państwa można wskazać na elementy wspólne dla tego typu regulacji. Do typowych elementów konstrukcyjnych regulacji typu CFC należą:



  1. sprawowanie kontroli przez rezydenta nad spółką CFC.

  2. zlokalizowanie spółki CFC w państwie stosującym niższe opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych.

  3. uzyskiwanie przez spółkę CFC dochodów o charakterze pasywnym.

  4. zwolnienia przewidujące m.in. wyłączenie z obowiązku ich stosowania.

Odnosząc powyższe do zapisów zaproponowanych w niniejszym projekcie należy wskazać, co następuje.

Ad. a) Zaproponowane w projekcie rozwiązania w zakresie realizacji warunku sprawowania kontroli przez rezydenta nad CFC zostały ustalone w sposób porównywalny do rozwiązań istniejących już w systemie opodatkowania podatkiem dochodowym, a mających zastosowanie do grup podmiotów powiązanych. Warunkiem sprawowania kontroli jest zatem, zgodnie z projektem, nieprzerwane posiadanie, przez okres nie krótszy niż 30 dni, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 25% udziałów w kapitale lub 25% praw głosu w organach kontrolnych lub stanowiących lub 25% udziałów związanych z prawem do uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki. Tak ustalony warunek zapewnia, że przepisy odnosić się będą wyłącznie do polskiego rezydenta będącego wspólnikiem mającym istotny wpływ na decyzje ekonomiczne podmiotu zagranicznego, w tym na zakres i rozmiar prowadzonej działalności.

Kryterium 30 dni to przesłanka warunkująca przyjęcie, że podatnik, który posiada co najmniej 25% udziałów kontrolował zagraniczną spółkę dostatecznie długo aby uznać, że powinien podlegać uregulowaniom CFC. Okres ten stanowi kompromis pomiędzy przyjęciem, iż istotny jest konkretny dzień roku podatkowego (np. ostatni dzień roku podatkowego) albo posiadanie udziałów przez cały rok. Przyjęcie jednego ze skrajnych przypadków pozwalałoby na zbyt łatwe obchodzenie przepisów poprzez pozbywanie się udziałów na krótki okres i przez to wyłączenie zastosowania regulacji CFC. Dodatkowo wskazania wymaga fakt, iż termin 30 dni stanowi najkrótszy okres rozliczenia w podatku dochodowym.

Zaproponowany w projekcie udział wynoszący 25 % udziału w kapitale lub w prawach głosu podmiotu kontrolowanego jest zgodny z przyjętą w CIT systematyką ustawy (art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61), która uznaje tak określony udział jako istotny dla efektywnego wpływu na podejmowane decyzje ekonomiczne podmiotów powiązanych. Porównując przyjęte w projekcie rozwiązanie z funkcjonującymi w innych krajach uznać należy, że wskaźnik uczestnictwa podatnika w spółce CFC został ustalony na wysokim poziomie.

Nierzadko minimalny udział pojedynczego podatnika ustalony jest na zdecydowanie niższym poziomie. I tak wskaźnik: 25% stosują m.in. Szwecja, Portugalia, Finlandia, Wielka Brytania; 10% stosują m.in. Włochy, Stany Zjednoczone, Australia, Kanada, Nowa Zelandia, Japonia; 5% stosuje – w stosunku do podmiotów powiązanych – Francja, 1%, a nawet bez ograniczeń, stosują Niemcy.

Niejednokrotnie wskaźnik udziału w wysokości 50% funkcjonuje w prawodawstwach innych państw na zasadzie podstawowego wskaźnika, który odnosi się również do grupy udziałowców posiadających łącznie 50% (np. Niemcy). Wskaźnik podstawowy może być także modyfikowany (zmniejszany) poprzez przewidziane w ustawodawstwach odstępstwa np. w odniesieniu do udziałów w spółkach uzyskujących określony rodzaj przychodów (np. Niemcy).

Należy podkreślić, że przyjęcie zbyt wysokiego progu oznacza, że zatracana jest wartość jaka wiąże się z istnieniem w porządku prawnym tego rodzaju przepisu przeciwdziałającego naruszeniom.

Ad. b) Kolejnym warunkiem, przyjętym w systemach odnoszących się do opodatkowania typu CFC, jest zlokalizowanie spółki CFC w państwie stosującym niższy niż krajowy poziom opodatkowania podatkiem dochodowym. W projekcie ustawy przyjęto, iż istotnie niższe opodatkowanie występuje, gdy ustawowa stawka podatku dochodowego (stawka nominalna) jest niższa o co najmniej 25% od stawki krajowej lub w sytuacji, gdy osiągane zagraniczne przychody są w państwie źródła zwolnione albo wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym. Odniesienie się do stawki przewidzianej w przepisach podatkowych zapewni przejrzystość w identyfikacji stanów faktycznych, które wprowadzana regulacja ma obejmować.

Państwa stosujące przepisy CFC zazwyczaj wprowadzają podobny do przewidzianego
w projekcie ustawy sposób obliczania relacji pomiędzy efektywnymi stawkami opodatkowania.
Za przykład można wskazać następujące mechanizmy obliczania relacji podatku i ich wielkość
w państwach rezydencji spółki kontrolowanej i kontrolującej np. Estonia – mniej niż ⅓ stawki estońskiej w państwie rezydencji CFC, Francja – mniej niż ½ stawki, Islandia – mniej niż ⅔ stawki, Włochy – mniej niż ½ efektywnej stawki.

Ad. c) Istotą działań, którym przeciwdziałać ma regulacja typu CFC jest przenoszenie mobilnych aktywów generujących przychody o charakterze pasywnym do państw o niższym poziomie opodatkowania. W sytuacjach, gdy tego rodzaju działania nie mają, co do zasady, uzasadnienia ekonomicznego, można założyć, iż przesunięcie źródeł przychodów ma na celu uzyskanie korzyści podatkowej. Projektowana regulacja wskazuje, iż znajdzie ona zastosowanie, gdy przychody pasywne tj. pochodzące z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także z praw autorskich, praw własności przemysłowej - w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych - stanowić będą co najmniej połowę wszystkich przychodów spółki CFC, w jej roku podatkowym.

Podkreślić trzeba, iż istota regulacji typu CFC polega na tym, że koncentruje się na aktywach finansowych, niematerialnych, które ze względu na ich nierzeczywisty charakter nie są związane z określonym terytorium przez co są aktywami wykorzystywanymi przez podatników do działań optymalizacyjnych; przyjęcie wskaźnika 50% takich przychodów z jednej strony skutkuje wyłączeniem ze stosowania projektowanej regulacji podmioty uzyskujące głównie przychody z aktywów o charakterze materialnym wykazujących silniejszy związek z terytorium państwa, w którym działalność jest prowadzona; uzyskiwanie przez dany podmiot przychodów innych niż „pasywne” pozwala na przyjęcie założenia, że prowadzona przez ten podmiot działalność poza terytorium RP nie jest nastawiona na uzyskanie korzyści podatkowych (jest działalnością o charakterze rzeczywistym). Z drugiej strony przyjęcie limitu przychodów pasywnych w zaproponowanej wysokości stanowi zabezpieczenie przed obchodzeniem omawianego warunku. W sytuacji, gdy utworzenie spółki zagranicznej motywowane jest dążeniem do uniknięcia opodatkowania konieczność dywersyfikacji źródeł przychodu zagranicznej spółki kontrolowanej zmniejsza opłacalność działań optymalizacyjnych. Wskazania wymaga fakt, iż wiele państw stosuje przepisy CFC nie tylko do przychodów pasywnych ale i aktywnych (czego nie przewidują projektowane polskie przepisy), biorąc pod uwagę jedynie poziom opodatkowania w państwie CFC czy też wpisanie danego państwa na
tzw. czarną listę (np. Chiny, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Norwegia, Portugalia).

Ad. d) Nieodłącznym elementem regulacji dotyczących zagranicznej spółki kontrolowanej są również przepisy przewidujące wyłączenia i zwolnienia z obowiązku opodatkowania dochodów tej spółki. Przy ustalaniu tego rodzaju wyłączeń czy zwolnień uwzględnia się m.in. cel wprowadzenia regulacji CFC, zobowiązania wynikające z prawa Unii Europejskiej, realizowaną przez państwo politykę podatkową oraz dopuszczalny poziom obciążeń administracyjnych.

Nie ulega obecnie wątpliwości, że nie stanowi wystarczającej podstawy do opodatkowania dochodów zagranicznej spółki kontrolowanej mającej siedzibę w jednym z państw Unii Europejskiej niski poziom opodatkowania obowiązujący w tym państwie. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE stosowanie przepisów typu CFC jest dopuszczalne, pod warunkiem że uwzględnienie dochodu zagranicznej spółki kontrolowanej dotyczy jedynie czysto sztucznych struktur, których celem jest uniknięcie należnego podatku krajowego (wyrok z 12.09.2006 r. C-196/04 Cadbury Schweppes). A contrario, nie jest dopuszczalne stosowanie takiej formy opodatkowania, jeżeli okaże się, na podstawie elementów obiektywnych i możliwych do sprawdzenia przez osoby trzecie, że niezależnie od istnienia motywów natury podatkowej, rzeczona spółka kontrolowana rzeczywiście ma siedzibę w przyjmującym państwie członkowskim i faktycznie wykonuje tam działalność gospodarczą. Konsekwencją obowiązującej wykładni Traktatów jest obowiązek odwołania się w przepisach dotyczących CFC do przesłanki prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub też sztucznych struktur ukierunkowanych na unikanie opodatkowania.

Wprawdzie pojęcie rzeczywistej działalności gospodarczej zostało wypracowane na gruncie obowiązujących swobód traktatowych, to jednak uwzględniając cel regulacji i stosowaną politykę podatkową uzasadnione jest zastosowanie w pewnych sytuacjach tej koncepcji w stosunku do innych państw, w których zagraniczna spółka kontrolowana podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów. W odróżnieniu od regulacji wewnątrzunijnych dopuszczalność udowodnienia prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej powinno być obwarowane dodatkowymi przesłankami takimi jak poziom zyskowności czy istnienie podstawy do uzyskania informacji od organów państwa obcego koniecznych do zweryfikowania twierdzeń i dowodów prezentowanych przez podatników przed krajowymi organami podatkowymi i organami kontroli skarbowej. Pamiętając również o negatywnej stronie przepisów dotyczących zagranicznych spółek kontrolowanych należy zapewnić aby znajdowały one zastosowanie do możliwie najwęższej grupy przypadków, w których istnieje realne ryzyko uchylania się przez podatników od opodatkowania przy pomocy ustanawiania zagranicznych jednostek zależnych. Skutkiem zastosowania tych przepisów nie będzie ograniczenie potencjału polskich podmiotów gospodarczych prowadzących działalność eksportową, poszukujących nowych rynków zbytu, funkcjonujących w szerszych międzynarodowych strukturach, ani tym bardziej zmniejszanie konkurencyjności polskich podatników podejmujących działalność gospodarczą poza granicami kraju w stosunku do podmiotów prowadzących działalność na tym zagranicznym rynku.

Przepisy przewidują ponadto wprowadzenie minimalnego progu (250 tys. euro), poniżej którego przepisy o zagranicznej spółce kontrolowanej nie będą miały zastosowania. Przyczyną wprowadzenia tego progu jest potrzeba obniżenia kosztów administrowania systemem, zarówno po stronie podatników jak i organów podatkowych. Wysokość progu została ustalona z uwzględnieniem przyjętej w ustawie CIT systematyki, tj. w oparciu o progi obowiązujące w przepisach dotyczących dokumentacji cen transferowych, gdzie dla jednej transakcji próg ten ustalono na poziomie 100 tys. euro. Uwzględniając zakres obowiązków związanych ze stosowaniem przepisów CFC oraz wprowadzane przez inne państwa limity poziom gwarantuje, że z zakresu przepisów wyłączeni zostaną przedsiębiorcy prowadzący działalność
w niewielkich rozmiarach.

Limit zaproponowany w projekcie nie jest limitem zaniżonym w porównaniu do państw, które wprowadziły do swoich systemów prawnych uregulowania CFC. Dodatkowo wskazania wymaga fakt, iż w krajach posiadających w swych ustawodawstwach przepisy dotyczące CFC istnieje duża różnorodność w poziomie zaproponowanych limitów. W państwach takich jak Francja, Włochy, Japonia, Nowa Zelandia czy Szwecja limit ten nie funkcjonuje w ogóle, Wielka Brytania oraz Niemcy wprowadziły limity na poziomie, odpowiednio 50 tys. funtów (zysk) oraz 80 tys. euro, w USA przewidywany jest limit w wysokości miliona dolarów.

Projekt przewiduje również odrębny limit, od przekroczenia którego uwarunkowane jest stosowanie przepisów CFC – limit 10% dochodowości. Limit ten, nie odbiega od poziomu przyjętego w państwach, których systemy podatkowe przewidują uregulowania CFC.
Jako przykład można podać np. Wielka Brytania – 10%.



  1   2   3   4   5   6   7   8


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna