Program nawigator dla pc-ta



Pobieranie 17,84 Kb.
Data13.06.2018
Rozmiar17,84 Kb.

Program NAWIGATOR dla PC-ta

Rafał Charłampowicz
Uruchamianie programu i poruszanie się po elementach.
Pierwszą czynnością którą należy wykonać aby móc korzystać z Nawigatora jako urządzenia podłączonego do komputera klasy PC należy zainstalować sterowniki wirtualnego interfejsu na złączu USB. Jak to zrobić jest dokładnie opisane w instrukcji oprogramowania dostarczanej razem z urządzeniem.

Zalecana kolejność dokonywania połączenia to: wyłączenie Nawigatora, dołączenie go do komputera, wystartowanie programu, włączenie Nawigatora. Jeśli Nawigator został właściwie podłączony i jest włączony, to w pierwszej linii okna, oprócz numeru wersji programu, powinno być widoczne nasze imię i nazwisko. Tę pierwszą linię możemy odczytać albo kursorem naszego screenreadera albo poleceniem czytającym tytuł – w przypadku Jawsa jest to Ins+t, a w Window-Eyes Ctrl-Shift-t. Brak imienia i nazwiska oznacza, że program nie wykrył podłączonego Nawigatora. Nasze dane to jedyna informacja, że urządzenie jest widziane, ponieważ reszta interfejsu wygląda identycznie niezależnie od tego, czy Nawigator jest czy nie jest podłączony.

Zaraz po uruchomieniu programu powinniśmy też usłyszeć pierwsze menu, na którym znajduje się kursor systemowy. Komunikat będzie brzmieć mniej więcej „Nawigator zamknięte” (komunikaty mogą być różne, zależnie od używanego screenreadera – ja sam używam Jawsa z angielskim menu i cytowane tu komunikaty są moim własnym tłumaczeniem). Jeśli nie zwróciliśmy uwagi na komunikat, poleceniem Ins+w dół (Jaws) lub Ctrl+5 numeryczne (Window-Eyes) odczyta nam bieżącą linię. Naciskając strzałkę w dół powinniśmy słyszeć: „Karta pamięci”, „Mapa” i „Schowek”. Na razie interesują nas tylko „Nawigator” i Karta pamięci”. Przejdźmy w górę na „Nawigator. By rozwinąć menu „Nawigator” naciskamy strzałkę w prawo. Usłyszymy „Nawigator otwarte”.

Rozwinęliśmy właśnie menu z 10 zestawami punktów dostępnych w pamięci Nawigatora. Jeśli damy strzałkę w dół, powinniśmy usłyszeć nazwę zestawu 0 – tego, który w pamięci Nawigatora jest najbardziej przydatny. Komunikat brzmi „Zestaw 0, zamknięte”. Naciskając strzałkę w dół będziemy słyszeć nazwy kolejnych zestawów aż do 9. Potem usłyszymy „Karta pamięci, zamknięte”, a jeszcze niżej „Mapa” i „Schowek”. Wracamy na górę na „Zestaw 0” i rozwijamy widok strzałką w prawo. Jesteśmy wreszcie w interesującym nas zestawie.

Warto pamiętać, że spośród zestawów dostępnych w pamięci Nawigatora, tylko w tym zestawie możemy nagrywać nazwy głosowe dla zapisywanych punktów. Pozostałe 9 zestawów może mieć wyłącznie nazwy tekstowe, czytane przez syntezator Gregor – ze względu na to ograniczenie, najlepiej wpierw zapisywać dane w Zestawie 0 i zestawach na karcie pamięci.

Gdy teraz naciśniemy strzałkę w dół, usłyszymy „Ulubione”, czyli nazwę drogi 0, zarezerwowanej w każdym zestawie na zbiór tzw. ulubionych. Niżej będą kolejne drogi z numerami od 1 do 19. A potem usłyszymy „Zestaw 1, zamknięte”, czyli menu kolejnego zestawu warto poćwiczyć poruszanie się po tym drzewie, rozwijając i zwijając różne menu. Niczego nie zepsujemy, bo nie pracujemy jeszcze na zbiorach z Nawigatora. Jeśli rozwiniemy menu „Karta pamięci”, gdy rozwinięte jest też menu „Nawigator”, strzałkami góra/dół będziemy się poruszać po liście 20 zestawów – od 0 do 9 dla pamięci Nawigatora i 10 do 19 dla karty.



Nazywanie punktów

Operacją najczęściej wykonywaną w programie jest archiwizowanie zbiorów i nadawanie naszym punktom nazw tekstowych. Nazwy tekstowe – z wyjątkiem zestawów od 1 do 9 – nie są niezbędne, by korzystać z Nawigatora, ale przydają się bardzo w pracy na komputerze, dlatego warto je nadawać.

Jeśli wciąż jesteśmy w „Zestawie 0”, możemy wreszcie przystąpić do ściągania punktów z Nawigatora. Naciśnijmy klawisz F1. Otwiera się nam lista z poleceniami programu „Nawigator”. Strzałką w dół wyszukajmy polecenie „Pobierz wszystkie dane zestawu z urządzenia”. Jeśli takiego polecenia nie ma na liście, i jest tylko „Pobierz dane zestawu z urządzenia (bez dźwięków)” oznacza to, że funkcja ściągania naszych nazw głosowych jest wyłączona i trzeba ją włączyć. By to zrobić, wychodzimy z listy poleceń, naciskając „Escape”. Teraz naciskamy F4. Jesteśmy w menu konfiguracji programu. W tej chwili interesuje nas tylko zakładka „Dźwięki”. Najszybciej przejdziemy do niej, naciskając Ctrl-Tab. Gdy usłyszymy „dźwięki”, naciskamy Tab, by przejść na dwuelementową listę: „Nie używaj funkcji odczytu/zapisu dźwięków (domyślnie) i „ Tak, używaj funkcji odczytu/zapisu dźwięków”. Oczywiście wybieramy tę drugą pozycję. Tabulacją przechodzimy na „OK” i zatwierdzamy. Teraz, by nowa konfiguracja została zapamiętana, musimy wyłączyć i ponownie włączyć program.

Jeśli na liście poleceń po naciśnięciu F1 nie mamy żadnego z wyżej wymienionych poleceń, oznacza to, że najpewniej zeszliśmy z listy zestawów. By to sprawdzić najlepiej odczytać bieżącą linię (Ins-w dół dla Jaws i Ctrl-5 dla WE). Powinniśmy słyszeć albo „Zestaw 0 zamknięty” albo „Zestaw 0 otwarty” (nie wiem, jak ten komunikat brzmi w Window Eyes). Jeśli nie słyszymy słowa „Zestaw” jesteśmy w złym miejscu.

Po wybraniu polecenia „Pobierz wszystkie dane z urządzenia”, program zaczyna pobierać punkty z Nawigatora. Jeśli naciśniemy klawisz F2 będziemy informowani o postępie pobierania. Niestety, by czytać cały komunikat w tym oknie, trzeba używać wirtualnego kursora naszego screenreadera. Gdy na ekranie (po naciśnięciu F2) pojawi się komunikat „Urządzenie gotowe do wykonania polecenia”, to znak, że Nawigator zakończył ściąganie. Gdy punktów jest dużo, ich ściąganie może trwać długo, dlatego nie należy się denerwować. Inną szybszą metodą obserwowania poziomu ściągania, jest odczytywanie najniższej linii aktywnego okna. W Jawsie jest to skrót Ins-strona w dół. Po wyjściu z okna „F2” kursor ląduje w miejscu, w którym byliśmy czyli na naszym zestawie.

A teraz do dzieła. Gdy naciśniemy Tab, powinniśmy usłyszeć coś w rodzaju „widok listy, 1, brak opisu tekstowego” i cyfry. Możemy też usłyszeć „niezaznaczone”, bo jak w przypadku wszystkich innych elementów na tego typu listach, pierwszy element jest zaznaczany po naciśnięciu strzałki w dół lub strzałki w dół, a potem strzałki w górę. Właśnie usłyszeliśmy brak nazwy i współrzędne miejsca, które w Nawigatorze zostało zapisane jako pierwsze. Teraz możemy ten punkt nazwać także w postaci tekstu.

By to zrobić, warto by się dowiedzieć, co to w ogóle za miejsce, czyli jak je nazwaliśmy głosem. Miejsce nr 1 możemy pamiętać, ale miejsce nr 73, jeśli z niego często nie korzystamy, już niekoniecznie. By odsłuchać nagranie, mamy dwie metody. Możemy nacisnąć F1 i wybrać polecenie „odtwórz opis dźwiękowy dla punktu” albo wziąć Nawigatora do ręki – nie odłączając go oczywiście od komputera – i poleceniem C-3, wybrać interesujący nas punkt. W obu przypadkach w Nawigatorze musi być wybrany zestaw, którego nagrania chcemy odsłuchiwać. Pobierać możemy punkty i nagrania z dowolnego zestawu, ale by usłyszeć nazwy głosowe, odpowiedni zestaw musi być wybrany. Zestaw wybieramy poleceniem C-4. Warto też wspomnieć, że nagrania przypisane są nie do współrzędnych, ale do numerów punktów. Jeśli w programie zmienimy numer punktu, nagranie w pamięci urządzenia przestanie być do niego przypisane. Dlatego właśnie warto ściągać z Nawigatora punkty wraz z ich dźwiękowymi opisami – takie punkty po przenumerowaniu lub przeniesieniu do innego zestawu zachowają swoje nazwy głosowe.

Skoro już wiemy, co to za punkt – zakładając, że nagrywaliśmy wyraźnie i rozumiemy sami siebie – możemy przystąpić do nazwania punktu. Ustawiamy się na interesującym nas punkcie, naciskamy F1 i wybieramy polecenie „Zmień opis punktu”. Jeśli punktów do podpisania mamy więcej, warto zapamiętać informację podawaną obok polecenia, że skrótem klawiszowym tej komendy jest Ctrl-spacja. Po wybraniu polecenia zmiany opisu znajdujemy się w polu edycyjnym, gdzie nazwę „brak opisu tekstowego” możemy zastąpić naszą własną. Klawisz „Escape” anuluje operację, a „Enter” ją zatwierdza.

Opisując punkty, podobnie jak podczas robienia nagrań, warto przyjąć jakiś system. Ja, np. punkty przystanków tramwajowych zawsze zaczynam słowem „tramwaj”, a autobusowych „autobus”. Dzięki temu (polecenie F3, początek nazwy i strzałka w dół) mogę potem łatwo odnaleźć interesujący mnie punkt.

Jeśli nazwaliśmy już wszystkie punkty, warto zapisać zestaw na komputerze. W tym celu tabulatorem lub Shift-Tab musimy wrócić z listy punktów na listę zestawów. Tu, będąc na naszym zestawie, naciskamy F1 i wybieramy „Zapisz zestaw danych do pliku”. Możemy też po prostu nacisnąć Ctrl-s. Jeśli pojawi się komunikat, że polecenie nie jest dostępne, oznacza to, że znajdujemy się w złym miejscu, np. wciąż na liście punktów.

Po wybraniu polecenia program proponuje nam nazwę pliku, którą możemy albo zatwierdzić albo zmienić.

Zestaw z nadanymi tekstowymi opisami warto też wysłać do Nawigatora, by nadpisać wcześniejsze nieopisane punkty. Po naciśnięciu F1 wybieramy albo „Wyślij wszystkie dane zestawu do urządzenia” lub „Wyślij dane zestawu do urządzenia (bez dźwięków)”. Z tego drugiego polecenia, które się wykonuje znacząco szybciej, możemy skorzystać, jeśli nie zmienialiśmy numerów punktów.


Drogi.
Tworzenie dróg w programie jest raczej proste i dość wygodne. By utworzyć drogę, musimy, będąc na rozwiniętej liście naszego zestawu, strzałką w dół wybrać drogę o interesującym nas numerze. Ustawmy się np. na drogę 2. Możemy od razu nadać jej nazwę. Naciskamy F1 i wybieramy „Zmień opis drogi”. Wpisujemy naszą nazwę, np. „Droga do pracy” i zatwierdzamy Enter. Teraz, zamiast jednej listy punktów mamy dwie, z tym że ta druga na razie jest pusta. Jeśli naciśniemy raz Tab, przejdziemy na listę punktów, które niedawno nazywaliśmy. Drugie naciśnięcie Tab przeniesie nas na listę punktów drogi. Warto tu zajrzeć, by upewnić się, że lista jest pusta, bo a nuż w Nawigatorze mamy już utworzoną drogę nr 2, o której chwilowo zapomnieliśmy. Jeśli zbiór jest pusty, Shift-Tab wracamy na listę punktów. Ustawiamy się na punkt, który ma być pierwszym punktem drogi, naciskamy F1 i wybieramy „Dodaj punkt do drogi”. Skrótem klawiaturowym tego polecenia jest łatwe do zapamiętania Ctrl-n. Nasz punkt już jest w drodze co w każdej chwili możemy sprawdzić, naciskając Tab, by przejść do kolumny z punktami drogi.

Dodajmy jeszcze kilka punktów, by utworzyć drogę. Przejdźmy teraz do punktów drogi. Poruszając się strzałkami usłyszymy, że anonsowanie nazw punktów trochę się zmieniło. Najpierw słyszymy nie numer punktu, ale jego kolejność na drodze, czyli np. punkt 3 będzie anonsowany jako „0 3”. Warto na to zwracać uwagę.



Jeśli pomyliliśmy się w kolejności punktów dodawanych do drogi, możemy poprzestawiać punkty. F1 udostępnia nam potrzebne polecenia.

Oczywiście po zakończeniu wszelkich naszych operacji, warto zapisać zestaw na komputerze oraz wysłać go do Nawigatora.



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna