Program funkcjonalno-użytkowy



Pobieranie 2,07 Mb.
Strona14/15
Data14.02.2018
Rozmiar2,07 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

WW-06.00.00 ROBOTY KONSTRUKCYJNE

  1. WSTĘP

    1. Przedmiot wymagań


Przedmiotem niniejszych wymagań są wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót związanych z budową:

  • hal i wiat,

  • budynku socjalno - sanitarnego,

  • budynku administracyjnego.
        1. Zakres stosowania wymagań


Wymagania są stosowane jako Dokument Przetargowy i Kontraktowy przy zlecaniu i realizacji Robót wymienionych w p.16.8.1.1.
        1. Zakres robót objętych wymaganiami


Ustalenia zawarte w niniejszych wymaganiach dotyczą zasad prowadzenia robót związanych z wykonaniem konstrukcji stalowej oraz montażu ścian i dachów z płyt warstwowych budynków oraz wiat ZZO.
        1. Określenia podstawowe


Wszystkie określenia podstawowe są zgodne z obowiązującymi polskimi normami podanymi w niniejszych wymaganiach.
      1. MATERIAŁY

        1. Płyty warstwowe


Dach:

  • współczynnik przenikania ciepła nie powinien przekraczać 0,47 W/m2 x K,

  • okładziny płyt winny być wykonane z blachy obustronnie ocynkowanej o parametrach odpowiadających stali S280GD+Z 275 wg PN-EN 10147:2002 U,

  • blacha winna być pokryta powłoką PVDF

  • odporność ogniowa zgodnie z PN-B-02851 -1:1997

Ściany:

  • współczynnik przenikania ciepła nie powinien przekraczać 0,35 W/m2 x K,

  • okładziny płyt winny być wykonane z blachy obustronnie ocynkowanej o parametrach odpowiadających stali S280GD+Z 275 wg PN-EN 10147:2002 U,

  • blacha winna być pokryta powłoką PVDF

  • odporność ogniowa zgodnie z PN-B-02851-1:1997

Konstrukcja stalowa:

Elementy spawane używane do konstrukcji nośnej powinny być wykonane ze stali S355J2G3 odpowiadającej EN 10025. Jej główne właściwości to:



  • granica plastyczności 345-355 N/mm2

  • granica wytrzymałości - minimum 490 N/mm2

  • wydłużenie po zerwaniu próbki - minimum 20%.

Spawanie elementów powinno być przeprowadzane zgodnie z DIN 4100 i 18800, cz. 7. Drut spawalniczy oraz topnik powinny być zgodne z normą DIN 8557. Ręczne spawanie płyt połączeniowych, usztywnień itp., należy wykonywać zgodnie z normą DIN 8559.

Elementy zimnogięte, szczególnie płatwie, rygle oraz dźwigary ram szczytowych, powinny być wykonywane ze stali Fe E 350 G, lub innej o porównywalnych parametrach, zgodnie z definicją w normie EN 10147, cz. 2, z tym wyjątkiem, że gwarantowana granica plastyczności powinna wynosić minimum 390 N/mm2.

Połączenia różnych elementów konstrukcji nośnej należy wykonywać za pomocą śrub ocynkowanych klasy 10,9 ze stali o wysokiej wytrzymałości odpowiadającej EN 20898-1.

Połączenie słupów ram szczytowych z dźwigarem ramy szczytowej uzyskuje się przy pomocy śrub M16 klasy 10,9 zgodnie z DIN 6914 i 6915.

Połączenie płatwi oraz rygli ściennych między sobą wykonuje się za pomocą śrub M12 klasy 4,6 zgodnie z EN 20898-1 oraz z opisem w DIN 555 i 558.

Pręty stalowe pracujące jako ściągi wiatrowe należy wykonać ze stali S 3555 J2 G3 zgodnie z EN 10025. Gwint na tych prętach jest wykonywany przez walcowanie.

Zabezpieczenie antykorozyjne konstrukcji stalowych:

Zastosowane materiały powinny być zgodne z projektem budowlanym oraz posiadać stosowne Aprobaty Techniczne.


      1. SPRZĘT


W zależności od stosowanego materiału oraz wykonywanych robót, zgodnie zaleceniami producentów poszczególnych materiałów.
      1. TRANSPORT


Do transportu płyt warstwowych mogą służyć tylko pojazdy sprawne technicznie, odkryte, ze skrzynią ładunkową umożliwiającą załadunek od góry.

Przestrzenie załadowcze muszą być czyste. Płaszczyzny ścian i podłoża nie mogą mieć wystających gwoździ oraz innych ostrych przedmiotów.

Długość środka transportowego (skrzyni ładunkowej) musi być taka, aby pakiet spoczywał na całej długości środka transportowego. Dopuszcza się wystawienie pakietu poza skrzynię załadowczą środka transportowego nie więcej niż 1,5 m.

      1. WYKONANIE ROBÓT


Przed przystąpieniem do montażu należy dokładnie zapoznać się z dostarczoną dokumentacją montażową taką jak rysunki montażowe i szczegóły standardowe. Montaż elementów należy wykonywać zgodnie z opracowanym projektem montażu dla danej konstrukcji zgodnym z dokumentacją techniczną i wskazówkami producenta. Fundamenty należy wykonywać zgodnie z projektem uwzględniającym reakcje fundamentowe. Kotwy fundamentowe należy właściwie osadzić i zabetonować tak, aby skutecznie posadowić konstrukcję budynku.

Elementy głównej konstrukcji nośnej łączone są ze sobą za pomocą śrub klasy 10.9 z podkładkami. Elementy lekkiej ramy szczytowej łączone są na śruby klasy 10.9 bez podkładek.

Elementy konstrukcji drugorzędowej ze sobą oraz do elementów konstrukcji głównej, łączone są śrubami o średnicy M12.

Bezpieczny montaż należy rozpocząć od pola ze stężeniem wiatrowym, które musi zostać kompletnie zmontowane wraz ze wszystkim płatwiami, prętami stężeń i zastrzałów półek przed przystąpieniem do dalszych prac. W celu zapewnienia zaprojektowanych parametrów technicznych, cała powierzchnia budynku powinna być skutecznie zaizolowana materiałem izolacyjnym.

Dach powinien być wykonany z płyt warstwowych i powinien spełniać zalecane i/lub wymagane normy dla izolacji cieplnej i dźwiękowej, odporności ogniowej oraz obciążeń stosowanych dla budynków i budowli. Maksymalna wartość współczynnika przenikania ciepła dla wszystkich dachów nie powinna przekraczać 0,47 W/m2 x K. Okładziny płyt winny być wykonane z blachy obustronnie ocynkowanej o parametrach odpowiadających stali S280GD+Z 275 wg PN-EN 10147:2002 U. Ze względu na wymagania antykorozyjne blacha winna być pokryta powłoką PVDF. W celu zabezpieczenia przed uszkodzeniami mechanicznymi w trakcie załadunku i rozładunku oraz składowania, płyty powinny być zabezpieczone przez obustronne foliowanie. Płyty powinny posiadać odporność ogniową zgodnie z PN-B-02851-1:1997.

Wszystkie ściany zewnętrzne powinny być wykonane z płyt warstwowych i spełniać zalecane i/lub wymagane normy dla izolacji cieplnej i dźwiękowej oraz odporności ogniowej i obciążeń stosowanych dla budynków i budowli. Maksymalna wartość współczynnika przenikania ciepła dla wszystkich ścian zewnętrznych nie powinna przekraczać 0,35 W/m2 x K. Okładziny płyt winny być wykonane z blachy obustronnie ocynkowanej o parametrach odpowiadających stali S280GD+Z 275 wg PN-EN 10147:2002 U. Ze względu na wymagania antykorozyjne blacha winna być pokryta powłoką PVDF. W celu zabezpieczenia przed uszkodzeniami mechanicznymi w trakcie załadunku i rozładunku oraz składowania płyty powinny być zabezpieczone przez obustronne foliowanie. Płyty powinny posiadać odporność ogniową zgodnie z PN-B-02851-1:1997.

Połączenia powinny w trakcie prowadzenia prac być wypełniane odpowiednim materiałem zapewniającym ochronę przed kawitacją.

Wszelkie prace budowlano-montażowe powinny być wykonywane zgodnie ze wskazówkami producenta płyt.

Wykonanie zabezpieczenia antykorozyjnego:

Przygotowanie powierzchni stali: Powierzchnia powinna być sucha, pozbawiona tłuszczu i kurzu. Do odtłuszczania powierzchni stosować benzynę ekstrakcyjną. Powierzchnia elementów po odtłuszczeniu powinna być wolna od smarów, olejów. Nie wolno pozostawiać tłustych

plam na powierzchni konstrukcji, z zamysłem usunięcia ich w procesie czyszczenia strumieniowo-ściernego. Do czyszczenia powierzchni należy stosować metodę strumieniowo-ścierną. Czyszczenie musi zapewnić całkowite usunięcie zgorzeliny, rdzy oraz spowodować

równomierne schropowacenie powierzchni. Powierzchnie należy uznać za prawidłowo przygotowaną jeżeli przy dalszej obróbce nie będzie zmieniała odcienia i będzie równomiernie matowa, bez odcieni i miejsc mających połysk. Po czyszczeniu powierzchnię należy odpylić strumieniem sprężonego powietrza lub miękką zmiotką.

Przygotowana do metalizacji powierzchnia nie może być dotykana. W przypadku nie pokrycia oczyszczonej powierzchni warstwą metalizacyjną w ciągu 2 godzin, powierzchnię należy ponownie piaskować. Powierzchnie na których układane będą spoiny montażowe, należy zakryć taśmą samoprzylepną na odległości około 5 cm od przyszłej spoiny.

Przygotowanie podłoża pod powłoki malarskie na elementach metalizowanych: Powierzchnię metalizowaną przed nakładaniem farby należy oczyścić sprężonym powietrzem, a następnie umyć benzyną ekstrakcyjną. Powierzchnia przygotowana do malowania powinna być sucha, pozbawiona tłuszczu, kurzu, zanieczyszczeń.

Wykonanie warstw nawierzchniowych:

Nakładanie kolejnych warstw powłoki malarskiej wykonywać metodą natryskową, ściśle z wytycznymi opracowanymi przez Producenta wyrobów malarskich.

Wykonanie zabezpieczeń antykorozyjnych w połączeniach: Przed wykonaniem połączeń spawanych wolne od powłok powinny być paski szerokości po 50 mm po każdej stronie spoiny. Jeśli spoina ma być wykonana w czasie montażu, w wytwórni należy wykonać malarskie zabezpieczenie tymczasowe łatwe do usunięcia.

Przed wykonaniem spawania powierzchnie te należy dokładnie oczyścić do stopnia czystości wymaganego w dokumentacji technicznej, następnie wykonać odpowiednie powłoki. Warstwę farby podkładowej pozostawić do wyschnięcia. Następnie ściśle wg zaleceń producenta-kolejne warstwy.

Wykonanie napraw i uzupełnień: Naprawy i uzupełnienia zabezpieczeń po spawaniu, ewentualnym prostowaniu, transporcie itp., powinny polegać na wykonaniu od nowa wszystkich czynności tj. czyszczeniu, naniesieniu powłoki warstw podkładowych i warstw nawierzchniowych. Wytwórca musi zapewnić Inżynierowi możliwość odbioru każdej czynności oddzielnie.

Wszystkie prace malarskie (także naprawy) muszą być wykonane w odpowiednich warunkach meteorologicznych tzn. w temperaturze od +10°C do +40°C, przy wilgotności niższej niż 85%, a jednocześnie w temperaturze wyższej o 3°C od temperatury punktu rosy dla danego ciśnienia i wilgotności. W związku z powyższym niedopuszczalne jest wykonywanie prac malarskich na wolnym powietrzu we wczesnych godzinach rannych i późnych popołudniowych, gdy na powierzchniach konstrukcji występuje rosa. Nie wolno malować w czasie deszczu, mgły i innych opadów atmosferycznych.

      1. KONTROLA JAKOŚCI ROBÓT

        1. Ogólne zasady kontroli jakości robót


Ogólne zasady kontroli jakości robót podano w WW-00.00.00 „Wymagania ogólne" .
        1. Badania jakości prac


W celu określenia jakości prac należy:

  • sprawdzić konstrukcję pod względem dokładności wykonania, zgodności z projektem i wskazaniami producenta,

  • skontrolować czy rozstaw płatwi, słupów i rygli jest zgodny z wytycznymi zawartymi w tablicach obciążeń statycznych,

  • sprawdzić czy powierzchnie płatwi stanowią płaszczyznę,

  • sprawdzić liniowość słupów i rygli w konstrukcji ściennej obiektu pod względem spełnienia normy PN-96/B-06200.

Przed czyszczeniem powierzchni metalizowanej należy sprawdzić:

  • czy nie występują zadziory, odpryski po spawaniu, ślady żużla spawalniczego oraz czy ostre krawędzie są wyokrąglone promieniem 2 mm,

  • czy na powierzchni nie występują miejsca zatłuszczone.

Ocenę jakości metalizacji należy przeprowadzić okiem nieuzbrojonym, przy świetle dziennym lub sztucznym o mocy żarówki 100 W z odległości ok. 30 cm.

Po wykonaniu metalizacji należy sprawdzić czy:

Powłoka jest całkowicie jednorodna, o jednakowej ziarnistości i barwie, nie wykazuje widocznych porów, pęknięć, pęcherzy, odstawań, przypaleń i miejsc nie przykrytych Powłoka ma grubość 150 µm z tolerancją-10%, +20%. Pomiary należy wykonać ultrametrem np. typu A-52.

Za wynik pomiaru grubości należy przyjąć średnią arytmetyczną z minimum 7-u odczytów na badanej powierzchni, z tym że poszczególne odczyty winny mieścić się w granicach tolerancji. Wymagana dokładność pomiaru 5%. Badanie przyczepności natryskowej warstwy należy wykonać za pomocą ostro zeszlifowanego przecinaka lub rylca, nacinając kwadraty o wymiarach 3x3 cm. Powłoka natryskana musi być przecięta do podłoża. Przyczepność uznaje się za dobrą gdy powłoka odrywa się od podłoża kawałkami mniejszymi niż 5 mm2 Powłokę uznaje się za złą gdy odrywa się całymi kawałkami o powierzchni ok. 10 mm2. Powłokę o nieodpowiedniej przyczepności należy usunąć całkowicie, a element ponownie przygotować i metalizować na żądaną grubość.


      1. ODBIÓR ROBÓT

        1. Ogólne zasady odbioru robót


Ogólne zasady odbioru robót podano w WW-00.00.00 „Wymagania ogólne". Roboty uznaje się za wykonane zgodnie z dokumentacją projektową WW i wymaganiami Inżyniera, jeżeli wszystkie pomiary i badania z zachowaniem tolerancji dały wyniki pozytywne.
      1. PRZEPISY ZWIĄZANE

        1. Normy


  • PN-90/B-03200 Konstrukcje stalowe

  • PN-87/M-04251 Struktura geometryczna powierzchni. Chropowatość powierzchni. Wartości liczbowe parametrów.

  • PN-81/C-81508 Wyroby lakierowe. Oznaczenie czasu wpływu kubkami wpływowymi (lepkość umowna).

  • PN-74/C-81515 Wyroby lakierowe. Nie niszczące pomiary grubości powłok.

  • PN-79/C-81519 Wyroby lakierowe. Oznaczenie stopnia wyschnięcia.

  • PN-80/C-81531 Wyroby lakierowe. Określenie przyczepności powłok do podłoża oraz przyczepności między warstwowej.

  • PN-EN 927-1 do 5:2000 Wyroby lakierowe.

  • Wskazówki i wytyczne producentów płyt warstwowych.



    1. WW-06.01.00 ROBOTY WYKOŃCZENIOWE

      1. WSTĘP

        1. Przedmiot wymagań


Przedmiotem niniejszych wymagań są wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót związanych z robotami wykończeniowymi budynków:

  • hal i wiat,

  • budynku socjalno - sanitarnego,

  • budynku administracyjnego.
        1. Zakres stosowania wymagań


Wymagania są stosowane jako Dokument Przetargowy i Kontraktowy przy zlecaniu i realizacji Robót wymienionych w p. 16.9.1.1.
        1. Zakres robót objętych wymaganiami


Ustalenia zawarte w niniejszych wymaganiach dotyczą zasad prowadzenia robót związanych z:

  • montażem stolarki okiennej i drzwiowej,

  • wykonaniem podłóg i posadzek,

  • montażem ścian działowych z pustaków ceramicznych,

  • układaniem glazury i terakoty,

  • malowaniem zewnętrznym i wewnętrznym,

  • izolacjami termicznymi akustycznymi,

  • izolacjami przeciw wilgotnościowymi.
        1. Określenia podstawowe


  • Posadzka - stanowi wierzchnią warstwę, użytkową podłogi ułożoną na konstrukcji podłogowej lub trwale z nią połączoną za pomocą klejów lub zamocowania mechanicznego.

  • Podłoże- stanowi oparcie dla konstrukcji podłogi.

  • Podłoga -stanowi wierzchnia warstwę użytkową

Wszystkie określenia podstawowe są zgodne z obowiązującymi polskimi normami podanymi w niniejszych wymagań.
      1. MATERIAŁY

        1. Stolarka okienna i drzwiowa


Przewiduje się zastosowanie typowej stolarki okiennej i drzwiowej posiadającej Aprobaty Techniczne dopuszczające do stosowania w budownictwie . Profile tłoczone -system okienno-drzwiowy przylgowy : stop aluminium 6060, lub porównywalny. Mocowanie szyb: za pomocą listwy przyszybowej
        1. Podłogi i posadzki


Przygotowanie podłoża:

  • szlichta cementowa zbrojona włóknami polipropylenowymi w ilości 0,9 kg/m3 (wytrzymałości na ściskanie min. 25 Mpa)

  • styropianowa brzegowa taśma dylatacyjna

  • powłoka epoksydowa w kolorze jasnym z posypką

  • terrakota na zaprawie klejącej elastycznej

PARAMETRY TECHNICZNE PŁYTEK PODŁOGOWYCH

Lp


Parametry normowe


Norma


Wartości parametrów


1


Nasiąkliwość wodna

PN-EN ISO 10545-3


E<3

2


Wytrzymałość na zginanie (N/mm2)


PN-EN ISO 10545-4


min. 35


3


Twardość (w skali Mohsa)


PN-EN 101


min.5


4


Mrozoodporność


PN-EN ISO 10545-12


odporne


5


Odporność na działanie środków chemicznych domowego użytku


PN-EN ISO 10545-13


min. kl. B


6


Odporność na plamienie


PN-EN ISO 10545-14


min. kl. 3


7


Odporność na szok termiczny


PN-EN ISO 10545-9


odporne


8


Odporność na ścieranie PEI


PN-EN ISO 10545-7


wg. skali producenta


9


Wymiary i jakość powierzchni (%)


PN-EN ISO 10545-2


wymagana


10


Współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej


PN-EB ISO 10545-8


Max. 9x10ˉ6Kˉ1


11


Odporność szkliwa na pęknięcia włoskowate


PN-EN ISO 10545-11


odporne


Parametry posadzki epoksydowej (w hali sortowni odpadów zmieszanych)

  • grubość warstwy - 3 mm,

  • przyczepność-wg. EN 1542

  • wytrzymałość na ściskanie - wg. EN 12290

  • nasiąkliwość-wg. EN ISO 7783-1

  • klasyfikacja ogniowa - wg. PN-B-02874:1996
        1. Pustaki ceramiczne


Z pustaków ceramicznych wykonuje się ściany działowe oraz osłonowe, stanowiącą zewnętrzna warstwę muru szczelinowego. Stosuje sieje również do obmurowywania wieńców żelbetowych.

Wymagane parametry techniczne pustaków:



  • klasa wytrzymałości - minimum 10 MPa

  • mrozoodporność - mrozoodporny

  • wsp. przenikania ciepła (dawne k) - nie więcej niż U= 2,04 W/m2 K
        1. Nadproża prefabrykowane


Nadproża są prefabrykowanymi elementami zamykającymi otwory drzwiowe lub okienne w konstrukcjach ściennych o różnych grubościach i przeznaczeniu. Ponieważ belki nadprożowe tego typu są niskie i o małym przekroju, żądaną wytrzymałość uzyskują w połączeniu z warstwą cegieł lub pustaków. Dzięki temu ich wytrzymałość może być projektowana indywidualnie, w zależności od ilości i rodzaju nadmurowanych warstw. Belki nadprożowe winny składać się z poryzowanych kształtek ceramicznych, zbrojenia kratownicowego oraz betonu C20/25. Dane techniczne:

a) minimalne podparcie belek:



  • przy szerokości otworu w świetle < 1,5m -125 mm

  • przy szerokości otworu w świetle <1,5 m - 200 mm
        1. Zestawy malarskie


Przewiduje się zastosowanie farby emulsyjnej lateksowej oraz silikonowej gotowych zestawów malarskich posiadających Aprobaty Techniczne dopuszczające wyroby do stosowania w budownictwie Na zastosowane zestawy malarskie musi być akceptacja Inżyniera.
        1. Izolacje termiczne i akustyczne


Dopuszcza się zastosowanie następujących materiałów lub innych o porównywalnych parametrach:

Płyty z wełny mineralnej gr. 8 i 20 cm.

Zastosowanie: ocieplenie i izolacja akustyczna ścian, Wyrób: Niepalny

Przewodność cieplna minimum 0,039 [W/mK]

Obciążenie ciężarem własnym - nie więcej niż 0,31 kN/m2

Krótkotrwała nasiąkliwość woda maksymalnie 0,3 kg/m2

Wełna szklana, gr. 5, 10 i 15 cm

Zastosowanie: do izolacji termicznej i akustycznej ścian, dachu, stropodachu i stropów, wyrób niepalny

Współczynnik przewodzenia ciepła - minimum 0,034 W/mK Gęstość 20 kg/m3

Płyty styropianowe, gr. 5 cm, 4 cm, 3 cm jako ocieplenia podłóg, stropów

Gęstość pozorna płyt nie mniej niż 20kg/m3

Naprężenia ściskające [10 % odkszt wzgl.] - co najmniej 331,1 kPa

Wytrzymałość na rozrywanie - co najmniej 358,0 kPa

Współczynnik przewodzenia ciepła - minimum 0,033 W/mK

Chłonność wody po 24 godz. nie więcej niż 0,39 %

Zastosowane materiały powinny odpowiadać wymaganiom norm i świadectw dopuszczenia do stosowania w budownictwie. Zależnie od zastosowania użyte materiały powinny mieć dostateczną wytrzymałość na działanie obciążenia użytkowego oraz wymaganą odporność ogniową

W szczególności powinny odznaczać się:


  • niskim współczynnikiem przewodności cieplnej

  • małą gęstością objętościową

  • małą wilgotnością zarówno w trakcie wbudowywania jak i użytkowania

  • duża trwałością i niezmiennością właściwości technicznych z upływem czasu

  • odporność na wpływy biologiczne

  • odporność na preparaty chemiczne, z których się stykają

  • brakiem wydzielania substancji toksycznych
        1. Izolacje przeciw wilgotnościowe


Izolacja cienka powierzchni betonowych: Dysperbit lub inne materiały o podobnych właściwościach posiadające wymagane aprobaty techniczne dopuszczające do stosowania w budownictwie. Materiały muszą uzyskać aprobatę inżyniera. W pomieszczeniach sanitarnych jako pionową izolacje ścian przy natrysku należy użyć bezszwowej powłoki mineralnej np. ATLAS WODER lub porównywalnej zaakceptowanej przez Inżyniera. Materiały powinny spełniać wymagania PN-69/B-10260

Papy termozgrzewalne; Papy termozgrzewalne, papy asfaltowe tradycyjne. Materiał samoprzylepny dostępny na rynku, posiadający aktualne świadectwo dopuszczenia do stosowania .aprobatę techniczna albo certyfikat zgodności z polska norma wydany przez Instytut badawczy Dróg i Mostów w Warszawie.

Parametry techniczne:


  • Grubość -4,2/4.0 mm

  • Wkładka - siatka szklana - opcjonalnie [+ folia aluminiowa ]

  • Ciężar wkładki > 200 g/m2

  • Warstwy nośne- bitum oksydowany

  • Powierzchnia górna -łupek naturalny/talk

  • Zrywalność - wzdłuż ,w poprzek , na skos >1000N

  • Rozciągliwość - wzdłuż ,w poprzek ,na skos >2 %

  • Odporność na wysokie temperatury +700 °C

  • Zachowanie elastyczności w niskich temperaturach -/+ 0.0 °C

  • Odporność na starzenie wg UEAtc

  • Odporność na rozprzestrzeniający się ogień i ciepło wg DIN 4102 i PN -B-02872

Dopuszcza się stosowanie innych pap termozgrzewalnych posiadających wymagane certyfikaty dopuszczające do stosowania w budownictwie oraz zaakceptowane przez Inżyniera.
      1. SPRZĘT


W zależności od stosowanego materiału oraz wykonywanych robót zgodnie zaleceniami producentów poszczególnych materiałów.
      1. TRANSPORT


W zależności od stosowanego materiału oraz wykonywanych robót zgodnie zaleceniami producentów poszczególnych materiałów.
      1. WYKONANIE ROBÓT

        1. Stolarka okienna i drzwiowa


Stolarka okienna może być osadzana w ościeżu z węgarkami lub w ościeżu bez węgarków Ościeża z węgarkami w nadprożu, wzdłuż stojaków ościeżnicy oraz dodatkowym progiem betonowym lub drewnianym impregnowanym (przytwierdzony do dolnej części ościeża), powinny zapewniać prawidłowe osadzenie i uszczelnienie stolarki okiennej. Ościeża bezwęgarkowe powinny być tak wykonane aby spełnione były wymagania z punktu widzenia zamocowania okna lub drzwi balkonowych oraz umożliwione uszczelnienie przestrzeni między ościeża i ościeżnicą. Przed osadzeniem stolarki należy sprawdzić dokładność wykonania ościeża i stan powierzchni węgarków, do których ma przylegać ościeżnica, w przypadku występujących wad w wykonaniu ościeża lub zabrudzenia powierzchni ościeża, ościeże należy naprawić i oczyścić. Dopuszczalne odchyłki wymiarów otworów okiennych dla ścian murowanych wykończonych wyprawą tynkarską wykoszą:

  • szerokość +10 mm

  • wysokość+10 mm

  • dopuszczalna różnica długości przekątnych 10 mm

Przy wbudowywaniu okien w zestawach w ścianach pasmowych punkty łączenia ościeżnic sąsiadujących ze sobą okien należy rozmieszczać zgodnie z zaleceniami producenta.

Osadzanie i uszczelnianie stolarki okiennej:



  • Sprawdzone i przygotowane ościeże, tj. naprawionych uszkodzeniach i nierównościach oraz oczyszczonych z pyłu powierzchniach, należy wstawić stolarką okienną na podkładach lub listwach

  • W zależności od rodzaju łączników zastosowanych do zamocowania stolarki należy osadzić w sposób trwały ich elementy kotwiące w ościeżach.

  • Ustawienia okna należy sprawdzić w pionie i poziomie oraz dokonać pomiaru przekątnych. Dopuszczalne odchylenie od pionu i poziomu nie powinno być większe niż 2 mm na 1 m wysokości okna jednak nie więcej niż 3 mm na całej długości elementów ościeżnicy. Odchylenie ościeżnicy od płaszczyzny pionowej nie może być większe niż 2 mm. Różnice wymiarów przekątnych nie powinny być większe niż 2 mm przy długości przekątnej do 1 m, 3 mm do 2 m, 4 mm powyżej 2 m długości przekątnej.

  • Po ustawieniu okna należy sprawdzić działanie skrzydeł przy zamykaniu i otwieraniu. Skrzydła powinny rozwierać się swobodnie, a okucia działać bez zahamowań i przy zamykaniu dociskać skrzydła do ościeżnicy.

  • Zamocowanie ościeżnic należy dokonać za pomocą łączników zalecanych przez producenta stolarki okiennej.

  • Uszczelnienie styku okna z ościeżom wykonać po trwałym zamocowaniu stolarki za pomocą pianki poliuretanowej. Zabrania się uszczelnia przestrzeni między ościeża i ościeżnicą sznurem smołowym lub innymi materiałami włóknistymi zabezpieczonymi przed korozja biologiczną środkami wydzielającymi związki chemiczne szkodliwe dla zdrowia ludzi.

  • Osadzenie parapetów należy wykonać po osadzeniu i zamocowaniu okna. W zależności od zastosowanego rodzaju parapetów, ich długości i grubości, do konać montażu zgonie z zaleceniami producenta parapetów. Dla prawidłowego zamocowania parapetu i zapobieżenia ewentualnym przeciekiem wody w ściana podokienną parapet powinien być wpuszczony na stałe w specjalnie do tego celu wykonany wrąb w progu ościeżnicy.

  • Po osadzeniu okna, od zewnątrz, należy we wrębie progu ościeżnicy, odpowiednio zamocować podokiennik w sposób określony jednoznacznie przez producenta.

  • Osadzone okno po wykonaniu wszystkich prac związanych z jego osadzeniem należy dokładnie zamknąć.

Zasady wbudowywania stolarki drzwiowej i wrót

  • Dokładność wykonania ościeża powinna być zgodna z wymogami wykonywania robót murowych . Odległości między punktami mocowania ościeżnicy, zgodnie z zaleceniami producenta, jednocześnie nie powinny być większe niż 75 cm, a maksymalne odległości od naroży ościeżnicy nie większe niż 30 cm.

  • Ościeżnicę po ustawieniu do poziomu i pionu należy zamocować za pomocą łączników zalecanych przez producenta stolarki drzwiowej.

  • Szczeliny powstałe pomiędzy ościeżem i ościeżnicą należy wypełnić na obwodzie pianką poliuretanową

  • W ścianach działowych przy osadzaniu stolarki drzwiowej należy ściśle stosować się do zaleceń producenta, w szczególności stosować zalecane kotwy i środki uszczelniające.
        1. Podłogi i posadzki.


Konstrukcje podłóg na podłożu betonowym:

konstrukcja podłóg układanych na podłożu betonowym, ułożonym na gruncie powinna zapewnić ochronę przed wilgocią gruntową oraz wymaganą izolacyjność cieplną izolację przeciwwilgociową stanowi papa podkładowa



Konstrukcje podłóg w pomieszczeniach mokrych

W konstrukcjach podłóg w pomieszczeniach zawilgoconych i mokrych stosować materiały które muszą zapewniać odpowiednia szczelność , w szczególności użyte materiały powinny być odporne na wodę, a posadzka wykonana szczelnie w pomieszczeniach narażonych na zawilgocenie (mokrych), wymagających instalacji odwadniających, powinny być zainstalowane urządzenia odpływowe oraz wykonane izolacje wodoszczelne, ułożone ze spadkiem w kierunku kratki ściekowej. W obu powyższych przypadkach jako izolację przeciwwilgociową zastosować papę termozgrzewalną (zamiennie 2x folia PE 0,3 mm klejona na złączach).

Spadek warstwy izolacyjnej, podkładu oraz posadzki w kierunku kratki ściekowej

powinien wynosić:



  • w pomieszczeniach mokrych w budownictwie ogólnym s 1 %

  • w obiektach budownictwa przemysłowego s 1,5%

  • izolacja wodoszczelna powinna być wywinięta na ściany na wysokość co najmniej 10 cm oraz połączona z urządzeniem odpływowym w taki sposób, aby woda gromadząca się na niej spływała do kanalizacji

Dylatacje w konstrukcjach podłóg

w konstrukcjach podłóg powinny być uwzględnione szczeliny: dylatacje, izolacyjne i przeciwskurczowe. Szczeliny dylatacyjne powinny występować w miejscach dylatacji konstrukcji budynku oraz w miejscach, w których zachodzi potrzeba wyeliminowania szkodliwego wpływu rozszerzalności cieplnej i pęcznienia materiałów Szczeliny izolacyjne powinny być stosowane dla oddzielenia podłogi od innych elementów konstrukcji budynku (ścian, słupów, schodów itp.) lub oddzielenia konstrukcji podłogi od podłoża albo posadzki od podkładu. Warstwa izolacyjna w konstrukcji podłogi stanowi jednocześnie szczeliną izolacyjną. Szczeliny izolacyjne powinny występować w miejscach zmiany grubości podkładu oraz w miejscach styku różnych konstrukcji podłóg szczeliny przeciwskurczowe należy wykonywać w podkładach z zaprawy cementowej lub betonu. Powinny one dzielić powierzchnią podłogi na pola o powierzchni nie większej niż 36 m2 , przy długości boku prostokąta nie przekraczającej 6 m. Na wolnym powietrzu pole między szczelinami nie powinno przekraczać 5 m2 przy największej długości boku - 3 m. Szczeliny przeciwskurczowe w podkładzie cementowym powinny być wykonane jako nacięcia o głębokości równej 1/3-1/2 grubości podkładu.



Wykonywanie izolacji przeciwwilgociowych

W celu ochrony konstrukcji podłogi od dołu przed działaniem wilgoci gruntowej należy zastosować papę podkładową termozgrzewalną (zamiennie 2x folia PE 0,3 mm klejona na złączach) W celu zabezpieczenia konstrukcji podłogi przed zawilgoceniem wskutek dyfuzji pary wodnej przez przegrodę stropową należy od strony pomieszczenia o większej wilgotności bezwzględnej zastosować izolację paroszczelną. Rodzaj materiału przedstawiono w projekcie budowlanym Ochronę warstwy termicznej lub przeciwdźwiękowej przed zawilgoceniem wodą zarobową przy wykonywaniu podkładu monolitycznego uzyskuje się stosując warstwę ochronną z papy asfaltowej izolacyjnej sklejonej na zakład co najmniej 5 cm lepikiem asfaltowym na gorąco albo warstwą z folii polietylenowej.

Izolacja przeciwwilgociowa powinna być szczelna, ciągła i dobrze przylegająca do podłoża lub podkładu. Na powierzchni izolacji nie powinny występować pęcherze, fałdy , dziury odpryski oraz inne podobne uszkodzenia Powierzchnia podłoża lub podkładu pod izolacją przeciwwilgociową z materiałów bitumicznych powinna być równa i czysta, pod izolację z tworzyw sztucznych powierzchnia podłoża lub podkładu powinna być również gładka.

Izolację z materiałów bitumicznych należy wykonywać w temperaturze nie niższej niż 5°C, natomiast z filii z tworzyw sztucznych - w temperaturze nie niższej niż 15°C



Wykonywanie posadzek.

Posadzka epoksydowa

posadzkę epoksydową należy wykonywać zgodnie z projektem, który powinien określić konstrukcję podłogi, rodzaj i typ posadzki oraz szczegóły wykończenia posadzki (dylatacje, połączenia ze ścianą osadzenie wpustów itp.) Posadzki epoksydowe mogą być wykonywane w zamkniętych pomieszczeniach budownictwa przemysłowego o małym, średnim i dużym obciążeniu użytkowym oraz określonym dla każdego rodzaju posadzki, działaniu środowiska agresywnego. Mogą być również wykonywane w niektórych pomieszczeniach budownictwa ogólnego, gdzie podstawowym wymaganiem jest mała ścieralność posadzki, nienasiąkliwość, bezspoinowość.

Niezbędna grubość i wytrzymałość podłoża oraz podkładu betonowego pod posadzki powinny być obliczone z uwzględnieniem obciążeń użytkowych występujący w danym pomieszczeniu Posadzki epoksydowe mogą być wykonywane na podkładach betonowych o wytrzymałości na ściskanie nie mniejszej niż 20 Mpa i o wilgotności nie większej niż 4%. Grubość podkładu betonowego powinna wynikać z wielkości przewidywanych obciążeń użytkowych; nie może być mniejsza niż 5 cm. Materiały stosowane do wykonywania posadzek powinny odpowiadać wymaganiom norm oraz posiadać wymagane świadectwa dopuszczenia tych materiałów do stosowania w budownictwie. Do wykonania posadzki epoksydowej można przystąpić po zakończeniu wszystkich roboty budowlanych stanu surowego i robót wykończeniowych oraz instalacyjnych. Posadzki epoksydowe należy wykonywać ściśle według obowiązujących szczegółowych instrukcji technologicznych oraz przez brygady specjalistyczne/

Posadzki z gresu (terrakota) - kamieni sztucznych, ESCO lub porównywalnych, płytek kontraktowych z włóknem węglowym.

Posadzki z gresu (terrakoty) oraz płytek ESCO lub porównywalnych, należy wykonywać zgodnie z projektem .który powinien określić konstrukcję podłogi, wytrzymałość podkładu rodzaj i gatunek płytek, a w odniesieniu do posadzek o właściwościach chemoodpornych - wymagane materiały dołączenia i spoinowania płytek oraz do wykonania izolacji chemoodpornej, jeżeli nie stanowi ona rozwiązania typowego. Projekt powinien też określić wielkość spadów posadzki, rozmieszczenie wpustów podłogowych oraz szczelin dylatacyjnych. Posadzki z płytek kamionkowych należy układać na podkładach określonych w projekcie z tym ,że:



  • posadzki zwykłe - na podkładach: cementowych o wytrzymałości na ściskanie co najmniej 12 Mpa, a na zginanie co najmniej 3 Mpa

  • posadzki chemoodporne - na podkładach cementowych o wytrzymałości co najmniej 20 Mpa, a na zginanie co najmniej 4 Mpa lub z betonu co najmniej C12/15.

Spadki chemoodporne powinny mieć spadki nie mniejsze niż 1,5%, z tym , że odległość najmniejszego punktu wododziału od wpustu podłogowego nie powinna być większa niż 4 m.

Do wykonania posadzek z płytek gresu (terrakoty) powinny być stosowane materiały odpowiadające polskim normom i posiadające dopuszczenia do stosowania w budownictwie.

Płytki układać na gotowych specjalnych klejach zgodnie z projektem Do wykonywania posadzek z płytek można przystąpić dopiero po zakończeniu robót budowlanych stanu surowego i robót tynkarskich oraz robót instalacyjnych wraz z próbami ciśnieniowymi instalacji.

W pomieszczeniach, w których wykonuje się posadzki z płytek należy utrzymywać temperaturę zgodnie z zaleceniami producenta klejów i spoin. W pomieszczeniach posadzka powinna być wykonana z płytek tego samego rodzaju, barwy typu i gatunku, jeżeli projekt nie przewiduje inaczej, W miejscach przebiegu dylatacji konstrukcji budynku powinna być wykonana w posadzce szczelina dylatacyjna. W posadzce ze spadkiem szczelina dylatacyjna powinna być wykonana na linii wododziału. Płytki o wymiarach 100x100 mm i większe powinny być wilgotne, lecz nie całkowicie nasycone wodą. Powinny być zanurzone w wodzie bezpośrednio przed zastosowaniem na przeciąg kilku sekund. Płytki naklejane na papier układa się bez zwilżania, lecz na rzadkiej zaprawie Papier łączący arkusze powinien być usunięty bezpośrednio po ułożeniu płytek przez odspojenie po przekątnej arkusza, po uprzednim nawilżeniu papieru. Spoiny między płytkami powinny mieć szerokość umożliwiającą dokładne wypełnienie tj, praktycznie 1-2 mm. Szerokość spoin powinna być jednakowa i kontrolowana przy układaniu. Spoiny powinny przebiegać prostoliniowo. Dopuszczalne odchylenie spoin od linii prostej nie powinno wynosić więcej niż 2 mm na 1 m i 3 mm na całej długości lub szerokości pomieszczenia. Do wypełnienia spoin można przystąpić dopiero po kilku dniach od ułożenia płytek.

Przed spoinowaniem posadzka powinna być zwilżona wodą. Po lekkim stwardnieniu zaprawy spoin, lecz przed jej stwardnieniem powierzchnia posadzki powinna być dokładnie oczyszczona.

Posadzka powinna być na całej powierzchni ściśle połączona z podkładem. Posadzkę z płytek gresu (terrakoty) należy wykończyć przy ścianach lub innych elementach budynku cokolikiem z płytek gresu (terrakoty) zwykłych jeżeli projekt nie przewiduje użycia specjalnych kształtek cokołowych. Przy posadzkach chemoodpornych wysokość cokołu nie powinna być mniejsza niż 25 cm.

Posadzka powinna być czysta. Ewentualne zabrudzenia zaprawą lub kitem należy usunąć niezwłocznie w czasie układania płytek. Posadzka układana na zaprawie po umyciu powinna być dodatkowo zmyta 5-proc. Roztworem kwasu solnego w celu usunięcia nalotu wapiennego.

Powierzchnia posadzki powinna być równa i stanowić płaszczyznę poziomą albo o określonym pochyleniu (spadku). Nierówności powierzchni mierzone jako prześwity między dwu metrową łatą a posadzką nie powinny wynosić niż 5 mm na całej długości łaty. Dopuszczalne odchylenia posadzki od płaszczyzny poziomej lub od ustalonego spadku nie powinno być większe niż ± 5 mm na całej długości i szerokości posadzki 5.3.



Montaż ścian działowych, nadproży z pustaków ceramicznych.

Mury należy wykonywać warstwami, zachowaniem prawidłowego wiązania i o grubości spoin, do pionu i sznura, z zachowaniem zgodności z rysunkiem co do odsadzek , wyskoków, otworów itp.

W pierwszej kolejności należy wykonać mury nośne i słupy. Ścianki działowe grubości poniżej 1 cegły należy murować nie wcześniej niż po zakończeniu ścian głównych danej kondygnacji.

Mury należy wznosić możliwie równomiernie na całej długości. Różnica poziomów poszczególnych części murów podczas wykonywania danego budynku nie powinna przekraczać 3 m. W miejscu połączenia murów wykonanych niejednocześnie należy stosować strzępią zazębne końcowe.

Mury z betonowych pustaków należy układać z zachowaniem prawidłowego wiązania poszczególnych warstw od pionu i poziomu i przykryciem pionowych spoin między pustakami warstwy dolnej przez pustaki warstwy górnej. Przed przystąpieniem do • murowania należy pustaki oczyścić z kurzu. Przy stosowaniu zaprawy cementowej do murowania silnie obciążonych filarów lub ścian należy pustaki przed wmurowaniem dobrze zwilżyć wodą.

Grubość spoiny poziomej może się wahać w granicach od10 do 15 mm, a grubość spoin pionowych - od 10 do 20 mm Wnęki i bruzdy dla instalacji należy wykonywać jednocześnie ze wznoszeniem muru.

Licowanie ścian cegłą licówką zwykłą klinkierową lub płytami z kamieni sztucznych należy wykonać po zakończeniu wszystkich robot stanu surowego. Okładzina powinna być trwale połączona z podłożem lub podkładem Jeżeli materiał okładzinowy jest przewidziany do przyklejenia do podłoża lub osadzenia na zaprawie musi on być połączony z podłożem na całej powierzchni. Przed przystąpieniem do robot należy materiał sprawdzić pod względem jednolitości barwy.

Belki nadprożowe układa się na wypoziomowanym murze, na zaprawie cementowej gr. 12 mm. Układ belek nadprożowych zależy od grubości i przeznaczenia ściany (z izolacją lub bez). W zależności od wymaganej nośności, nadproża te mogą być nadmurowane jedną (lub więcej) warstwą pustaków ceramicznych „na kieszeń", z dodatkową spoiną pionową grubości 12 mm lub cegłą pełną. Przed rozpoczęciem wykonywania konstrukcji ściennej nad nadprożem, należy zastosować podpory montażowe, rozstawione równomiernie tak, aby odległość między nimi nie przekraczała 1 m. Podpory zaleca się usunąć dopiero po dostatecznym stwardnieniu zaprawy, tj. po upływie 7-14 dni.

Belki nadprożowe należy składować w zadaszonym miejscu. Zalecane jest składowanie w stosach belek nadprożowych o jednakowych długościach

        1. Izolacje termiczne i akustyczne


Rodzaj i grubość materiału izolacji cieplnej albo przeciwdźwiękowej wykonać zgodnie z projektem budowlanym konstrukcji podłogi i ścian działowych. Izolacja cieplna lub przeciwdźwiękowa w konstrukcji podłogi powinna być wykonana z materiałów w stanie powietrznosuchym. Izolacje z materiałów nasiąkliwych powinny być chronione przed zwiększaniem stanu wilgotności w czasie wykonywania robót i po ich zakończeniu.

Izolacja cieplna lub przeciwdźwiękowa w konstrukcji podłogi powinna być ułożona. szczelnie oraz w taki sposób, aby zapobiec tworzeniu się mostków cieplnych lub dźwiękoszczelnych. Izolacje wykonywane z płyt powinny być układane na spoinę mijaną.

Ułożona warstwa izolacji cieplnej lub przeciwdźwiękowej powinna być chroniona w czasie dalszych robót przed uszkodzeniami. Roboty te powinny być tak organizowane, aby ruch pieszy lub transport materiałów, nie odbywał się po powierzchni warstwy izolacyjnej, lecz na ułożonych na niej deskach lub pomostach Materiały użyte do wykonania izolacji cieplnej lub przeciwdźwiękowej powinny odpowiadać wymaganiom norm państwowych i posiadać świadectwa i atesty dopuszczenia do stosowania w budownictwie.

Materiały izolacyjne należy układać na podłożu którego wilgotność nie może przekraczać 3% lub na izolacji przeciwwilgociowej lub paroszczelnej Płyt styropianowych nie wolno układać na izolacjach z materiałów wydzielających substancje organiczne, rozpuszczające polistyren. W szczególności płyty styropianowe nie mogą być układane na powłokach izolacyjnych wykonanych z roztworów asfaltowych stosowanych na zimno, a także nie powinny być przykrywane papa. Płyty styropianowe mogą być natomiast układane na powłokach z lepików asfaltowych stosowanych na gorąco lub przyklejane tymi lepikami oraz na izolacjach z folii z tworzyw sztucznych.

Podłoże pod izolację cieplną lub przeciwdźwiękowa powinno być równe i poziome. W przypadku nierówności przekraczających ± 5 mm podłoże powinno być wyrównane. Przed rozpoczęciem układania izolacji przeciwdźwiękowej na stropie międzypiętrowym należy umieścić pasek materiału izolacyjnego o szerokości równej wysokości konstrukcji podłogi. Pasek powinien być punktowo przymocowany do ściany

        1. Roboty malarskie.


Przewiduje się zastosowanie farby emulsyjnej lateksowej oraz silikonowej gotowych zestawów malarskich posiadających Aprobaty Techniczne dopuszczające wyroby do stosowania w budownictwie.

Na zastosowane zestawy malarskie musi być akceptacja Inżyniera.

Podczas wykonywania robot malarskich obowiązują wymagania dotyczące robót tynkarskich i niżej podanych robót malarskich.

- Prace na wysokości powinny być z prawidłowo wykonanych rusztowań i drabin.

W przypadku malowania konstrukcji w warunkach gdy nie ma możliwości zainstalowania rusztowań, a prace malarskie wykonuje się z pomostów opieranych na konstrukcji (tzw. kładki), malarz powinien być zabezpieczony przed upadkiem pasem bezpieczeństwa przymocowanym do konstrukcji.

Przy robotach przygotowawczych wymagających użycia materiałów alkalicznych (wapno, soda kaustyczna, pasta do ługowania powłok itp.) należy stosować środki ochrony osobistej:



  • zabezpieczyć oczy okularami ochronnymi przed zaprószeniem lub poparzeniem

  • zabezpieczyć skórę twarzy i rąk przez posmarowanie ich tłustym kremem ochronnym oraz wykonywać prace w rękawicach c/ używać specjalnej odzieży ochronnej (buty gumowe, fartuchy),

  • Przed przystąpieniem do malowania należy wyrównać i wygładzić powierzchnię przeznaczoną do malowania, naprawić uszkodzenia, wykonać szpachlowanie i szlifowanie jeżeli jest wymagana duża gładkość powierzchni.

  • Roboty malarskie zewnątrz i wewnątrz budynku powinny być wykonane dopiero po wyschnięciu tynków i miejsc naprawianych. Malowanie konstrukcji stalowych można wykonać po całkowitym i ostatecznym mocowaniu wszystkich elementów konstrukcyjnych i osadzeniu innych przedmiotów w ścianach.


  • Rodzaj powłoki z farby


    Największa wilgotność podłoża, % masy


    Farba wapienna


    6


    Farba klejowa , kazeinowa lub emulsyjna


    4


    Farba olejna, olejno-żywiczna i syntetyczna (np. ftalowa)


    3

    Wilgotność powierzchni tynkowych przewidzianych do tynkowania powinna być uzależniona od zastosowanych materiałów malarskich (zgodnie z zaleceniami producenta) jednocześnie powinna być nie większa niż to podano w poniższej tabeli.




  • Wewnątrz budynku pierwsze malowanie ścian i sufitów można wykonywać po zakończeniu robót poprzedzających, a w szczególności:

- całkowitym zakończeniu robót budowlanych i instalacyjnych z wyjątkiem założenia ceramicznych urządzeń sanitarnych, przyklejania okładzin (np. tapet), oraz armatury oświetleniowej itp.

- wykonaniu podkładów pod wykładziny podłogowe

- ułożeniu podłóg drewnianych (białych)

- dopasowaniu okuć i wyregulowaniu stolarki okiennej i drzwiowej

drugie malowanie można wykonywać po:

- po wykonaniu białego montażu

- ułożeniu posadzek ( z wyjątkiem posadzek z tworzy sztucznych) oraz przed       cyklinowaniem posadzek deszczułkowych i mozaikowych.

Tynki przeznaczone do malowania powinny spełniać następujące wymagania techniczne:



  • powierzchnia tynków powinna pod względem dokładności odpowiadać wymaganiom podanym dla tynków

  • wszystkie ewentualne uszkodzenia tynków powinny być naprawione prze przystąpieniem do malowania przez wypełnienie zaprawą uszkodzonych miejsca zatarcie na równo z powierzchnia tynku

  • Tynki gipsowe i gipsowo-wapienne nie mogą stanowić podłoża w przypadku malowania farbami krzem jonowym i, a przy malowaniu farbami emulsyjnymi powinny być impregnowane zgodnie z zaleceniami producenta farb

  • przygotowana do malowania powierzchnia powinna być oczyszczona od zanieczyszczeń mechanicznych (kurz, sadza tłuszcze itp.) i chemiczne (wykwity z podłoża rdza od zbrojenia podtynkowego itp.) oraz osypujących się ziaren piasku.

Podkłady pod powłokę malarską powinny być dostosowane do:

  • rodzaju podłoża

  • rodzaju malowania (rodzaj zastosowanych wyrobów malarskich)

  • miejsca i warunków malowania

Roboty malarskie powinny być wykonywane w temperaturze nie niższej iż +5°C ( z zastrzeżeniem, aby w ciągu doby nie następował spadek temperatury poniżej 0°C) i nie wyższej niż +22°C. Roboty malarskie na zewnątrz budynków nie powinny być wykonywane w okresie zimowym, a w okresie letnim podczas opadów atmosferycznych, podczas intensywnego nasłonecznienia malowanych powierzchni lub w czasie wietrznej pogody. Niedopuszczalne jest malowanie powierzchni zawilgoconych w dniach deszczowych.

Roboty malarskie na zewnątrz nie powinny być wykonywane w okresie zimowym.

Gdy podłoże jest bardzo wysuszone, należy je lekko zwilżyć (przed malowaniem farbami wodnymi lub wodorozcieńczalnymi) wodą za pomocą pędzla i po około 30 min. przystąpić do malowania.

Powierzchnie podłoży przewidzianych pod malowanie powinny być:



  • gładkie i równe, tzn. nie wykazujące nadrostów betonowych, zacieków zaprawy lub mleczka cementowego; wszystkie występy od lica powierzchni należy skuć usunąć lub zeszlifować; dopuszcza się pojedyncze wgłębienie o średnicy nie przekraczającej 5 mm i głębokości do 4 mm dla podłoży betonowych; w zakresie równości tynki powinny spełniać wymagania określone dla tynków IV kategorii wg obowiązującej normy, z wyjątkiem malowania doborowego

  • dostatecznie mocne, tzn. powierzchniowo nie pylące przy pocieraniu dłonią, nie wykruszające się, bez widocznych rys, spękań i rozwarstwień,

  • czyste tzn. bez plam, zaoliwień pleśni i innych zanieczyszczeń; w razie potrzeby należy je usunąć szpachelką lub pędzlem, zmyć wodą z detergentem i następnie spłukać czystą wodą

  • dostateczne suche - wilgotność podłoża powinna być zgodna z tabelą, a jej sprawdzenie można wykonać przy użyciu:

    • aparatu wskaźnikowego, elektrycznego lub karbidowego

    • metodą suszarkowo - wagową

    • papierkami wskaźnikowymi Hydrotest

Przygotowanie różnych powierzchni (beton, tynk, stal itp.) do malowania zewnętrznego

Powierzchnie elementów lub konstrukcji betonowych i żelbetowych powinny być:



  • oczyszczone z odstających grudek związanego betonu, a nadlewki i chropowatość betonu usunięte przez skucie, a następnie przeszlifowane

  • gwoździe oraz wystające druty lub pręty zbrojeniowe usunięte, a elementy stalowe wystające z powierzchni betonu, które nie mogą być usunięte, powinny być zabezpieczone przed rdzą farba antykorozyjną

  • większe ubytki powierzchni , wybrzuszenia bruzdy i złącza prefabrykatów oraz inne niepotrzebne otwory należy wypełnić zaprawa cementową co najmniej z 14-dniowym wyprzedzeniem i zatrzeć tak, aby równość powierzchni i jej szorstkość w naprawianych miejscach odpowiadała równości i szorstkości otaczającej powierzchni

  • inne zanieczyszczenia lub plamy od zaoliwień należy usunąć przez zeskrobanie, odkurzanie i zmycie wodą z dodatkiem detergentów i następnie spłukanie czystą wodą

Podłoża tynkowe powinny:

  • pod względem dokładności wykonania odpowiadać wymogom normy dla tynków zwykłych lub pocienionych , a powierzchnie tynków powinny być odpowiednio przygotowane

  • wszystkie ewentualne ubytki i uszkodzenia tynków powinny być wyreperowane przez wypełnienie zaprawą i zatarte do lica: w przypadku podłoży gipsowych -zaprawą gipsową dla pozostałych podłoży - zaprawą cementową lub cementowo-wapienną

  • powierzchnie tynku oczyścić od zanieczyszczeń mechanicznych (kurz, sadze, tłuszcze itp.) i chemicznych (wykwity składników podłoża lub zaprawy, rdza od zbrojenia podtynkowego) oraz osypujących się ziaren piasku

  • nowe tynki cementowe i cementowo-wapienne powinny być zagruntowane zależnie od zastosowanych farb i zaleceń producenta materiałów malarskich.

Powierzchnie z drewna i materiałów drewnopochodnych w postaci sklejki, płyt pilśniowych twardych i desek, ościeżnic powinny być przygotowane w sposób następujący:

  • oczyszczone z kurzu, tłustych plam i zacieków żywicy

  • drobne wady powierzchni powinny być usunięte przez jedno- lub kilkakrotne zaszpachlowanie szpachlówką klejowo-olejową lub inną odpowiadającej normie państwowej i posiadającej wymagane aprobaty techniczne

  • sęki zaleca się pokryć roztworem spirytusowym szelaku

  • w przypadkach opisanych w póz. b/ i c/ stosować wyroby opracowane przez producenta farb nawierzchniowych

Podłoża stalowe i żeliwne powinny być przygotowane następująco:

  • bardzo starannie oczyszczone mechanicznie lub chemicznie ze rdzy, tłuszczów (do czystej lśniącej powierzchni)

  • stare, zniszczone powłoki malarskie powinny być całkowicie usunięte

Przygotowanie powierzchni do malowania wewnętrznego.

Podłoża tynkowe powinny pod względem dokładności wykonania odpowiadać wymogom normy dla tynków zwykłych lub pocienionych ze szpachlówek polimero-mineralnych lub innych dopuszczonych do powszechnego stosowania w budownictwie. Powierzchnie tynków przed malowaniem powinny być przygotowane w następujący sposób:



  • wszystkie ewentualne ubytki i uszkodzenia tynków powinny być naprawione przy użyciu tej samej zaprawy, z której tynk był wykonany i zatarte w ten sposób, aby naprawione miejsce równało się z powierzchnia tynku, w przypadku malowania farbami klejowymi dopuszcza się użycie do napraw uszkodzeń zaprawy gipsowej

  • przy malowaniu tynków gipsowych farbami emulsyjnymi podłoża powinny być zagruntowane zależnie od zastosowanych farb i zaleceń producenta materiałów malarskich.

Powierzchnie tynków należy oczyścić i zagruntować w sposób opisany jak dla tynków zewnętrznych. Powierzchnie z drewna i materiałów drewnopochodnych w postaci sklejki, płyt pilśniowych twardych i desek, ościeżnic powinny być przygotowane w sposób następujący:

  • oczyszczone z kurzu, tłustych plam i zacieków żywicy

  • drobne wady powierzchni powinny być usunięte przez jedno- lub kilkakrotne zaszpachlowanie szpachlówką klejowo-olejową lub inną odpowiadającej normie państwowej i posiadającej wymagane aprobaty techniczne

  • sęki zaleca się pokryć roztworem spirytusowym szelaku

  • w przypadkach opisanych wyżej stosować wyroby opracowane przez producenta farb nawierzchniowych

Podłoża stalowe i żeliwne powinny być przygotowane następująco:

  • bardzo starannie oczyszczone mechanicznie lub chemicznie ze rdzy, tłuszczów (do czystej lśniącej powierzchni)

  • stare, zniszczone powłoki malarskie powinny być całkowicie usunięte

Warunki przystąpienia do robót malarskich na ścianach zewnętrznych.

Roboty malarskie na zewnątrz budynków nie powinny być wykonywane w okresie zimowym, a w okresie letnim podczas opadów atmosferycznych, intensywnego nasłonecznienia malowanych powierzchni lub w czasie wietrznej pogody. Nie dopuszcza się malowania powierzchni zawilgoconych lub w dniach deszczowych.

Przy wykonywaniu robót malarskich materiałami malarskimi lub metodami pracy powodujących zagrożenie zdrowia dla wykonawców robót lub bezpieczeństwa pożarowego należy ściśle przestrzegać przepisów dotyczących zdrowia ludzi i mienia. Roboty malarskie powinny być wykonywane na podłożach oczyszczonych i odpowiednio przygotowanych w zależności od rodzaju stosowanej farby i żądanej jakości robót. Elementy które w czasie robót malarskich mogą ulec uszkodzeniu lub zanieczyszczeniu , należy zabezpieczyć i osłonić przed zabrudzeniem farbami (np. folią z tworzywa sztucznego lub płytą pilśniową miękką).

Przygotowanie powierzchni do malowania

Podłoża betonowe, tynki cementowe i cementowo-wapienne posiadające drobne uszkodzenia powierzchni powinny być naprawione przez wypełnienie ubytków zaprawa cementowa 1:3 .

Dopuszcza się naprawę małych uszkodzeń powierzchni betonowych masą szpachlową przewidziana do wykonania tynków pocienionych.

Skrzydła okienne i drzwiowe, ościeżnice oraz inne elementy drewniane powinny mieć usunięte wszelkie drobne wady powierzchniowe np. wgniecenia pęknięcia wyrwy. Wymienione ubytki należy wypełnić szpachlami zalecanymi przez producenta wyrobów.

Ślusarka starannie oczyszczona mechanicznie lub chemicznie ze rdzy, tłuszczów (do czystej lśniącej powierzchni) stare, zniszczone powłoki malarskie powinny być całkowicie usunięte

Gruntowanie

W zależności od zastosowanych materiałów malarskich - zgodnie z zaleceniami producenta.


Wykonywanie robót malarskich zewnętrznych

Powłoki jednowarstwowe powinny równomiernie pokrywać podłoże, bez prześwitów, plam i odprysków. Nie powinny ścierać się ani obsypywać przy potarciu miękką tkaniną bawełnianą lub wełnianą. Przy malowaniu uproszczonym dopuszcza się ślady pędzla. Powłoki dwuwarstwowe nie powinny wykazywać smug, plam, prześwitów podłoża, ślady pędzla i odprysków. Dopuszcza się chropowatość powłoki odpowiadającej rodzajowi faktury pokrywającego podłoża. Powłoki nie powinny się ścierać przy potarciu tkaniną. Barwa powłoki powinna być jednolita bez widocznych poprawek lub połączeń o innym odcieniu i natężeniu. Nie dopuszcza się widocznych plam lub zagłębień w miejscach wbicia gwoździ, natomiast dopuszcza się niejednolity odcień barwy powłoki w miejscach naprawy tynku po hakach rusztowań, z tym, że największy ich wymiar nie powinien przekraczać 20 cm2

Przy zastosowanej powłoce malarskiej w zależności od producenta należy ściśle przestrzegać wytycznych technologii wykonywania robót malarskich, opracowanych przez producenta.

Powłoki z farb olejnych i syntetycznych nawierzchniowych powinny mieć barwę jednolita zgodną ze wzorcem, bez śladów pędzla, smug, zacieków uszkodzeń, marszczeń, pęcherzy, plam i zmiany odcienia. Dopuszcza się chropowatość powłoki , odpowiadającej rodzajowi faktury pokrywanego podłoża lub podkładu; powłoka powinna bez prześwitów pokrywać podłoże lub podkład, które nie powinny być dostrzegalne okiem nie uzbrojonym. Dopuszcza się nieznaczne miejscowe prześwity wyłącznie przy powłokach jednowarstwowych. Powłoki powinny mieć jednolity połysk a powłoki matowe powinny być jednolicie matowe lub półmatowe. W przypadku powłok jednowarstwowych dopuszcza się miejscowe zmatowienie oraz różnice w odcieniu. Przy dwukrotnym i trzykrotnym malowaniu olejnym farbą rdzoochronną należy stosować farby różniące się między sobą odcieniem lub intensywnością barwy. Wszystkie powłoki z farb nawierzchniowych powinny wytrzymać próbę na wycieranie zarysowanie, zmywanie wodą z mydłem, przyczepność i wsiąkliwość. Powłoki z emalii olejnych lub syntetycznych powinny odpowiadać wszystkim wymaganiom podanym dla powłok z farb olejowych, z tym , że powinny one mieć .połysk lakierniczy. I wytrzymywać dodatkowo próbę badania twardości powłoki.



Wykonywanie robót malarskich wewnętrznych

Roboty malarskie wewnątrz budynków powinny być wykonane po wyschnięciu oraz ewentualnie po zafluatowaniu tynków i miejsc naprawianych. Przy wykonywaniu robót malarskich wewnątrz budynków nie powinna występować w pomieszczeniach zbyt wysoka temperatura (powyżej 30°C) oraz przeciągi.

Malowanie elementów stalowych, żeliwnych itp. można wykonywać po całkowitym umocowaniu wszystkich elementów.

Wewnątrz budynków pierwsze malowanie ścian i sufitów można wykonywać po całkowitym zakończeniu robót poprzedzających, a w szczególności po:



  • całkowitym zakończeniu robót instalacyjnych tj. wodociągowych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania, gazowych, elektrycznych,

  • wykonaniu podłoży pod wykładziny podłogowe

  • ułożeniu podłóg drewnianych

  • całkowitym dopasowaniu, okuciu i wyregulowaniu stolarki

Drugie malowanie należy wykonać po:

  • wykonaniu białego montażu

  • ułożeniu posadzek ( z wyjątkiem posadzek z tworzyw sztucznych) z przybiciem listew przyściennych i cokołów, lecz bez tapetowania powierzchni ściennych.

Pozostałe wymagania jak dla robót malarskich zewnętrznych przedstawionych wyżej.

Wykonywanie robót malarskich

Powierzchnie powłok nie powinny mieć uszkodzeń. Powinny być bez smug, prześwitów, plam i śladów pędzla. Nie dopuszcza się obecności spękań, łuszczenia się i odstawania powłoki od podłoża oraz widocznych łączeń i poprawek. Dopuszcza się chropowatość powłoki odpowiadającej rodzajowi faktury pokrywanego podłoża. Powłoka nie powinna ścierać się przy pocieraniu tkaniną oraz wykazywać rozcierających się grudek pigmenty i wypełniaczy.

Wykonane powłoki nie powinny wydzielać przykrego zapachu i zawierać substancji szkodliwych dla zdrowia.

Barwy powłok powinny być jednolite i równomierne, bez smug i plam oraz być zgodne z wzorcem producenta, w przypadku wyrobów produkowanych fabrycznie w postaci suchych farb przewidzianych do zarobienia woda przed zastosowaniem, 'lub sporządzenia farb na budowie - zgodnie z wzorcem uzgodnionym między Wykonawcą a Inżynierem. W przypadku powłok wykonywanych na tynku szpachlowym dopuszcza się kilkumilimetrowe skupiska farby o nieco innym odcieniu, jednak jednolite i równomierne na całej powierzchni, tak aby z odległości 0,5m przy oględzinach okiem nie uzbrojonym można było je uznać za jednolite pod względem barwy. Linie styku odmiennych barw powłok mogą wykazywać odchylenia do 2 mm na 1 m oraz do 3 mm na całej długości linii rozgraniczającej barwy. Odchylenie liczy się od przyjętej teoretycznie linii zmiany barwy. Paski i fryzy powinny mieć jednakową szerokość na całej długości.

Powłoki z farb olejnych i syntetycznych nawierzchniowych powinny mieć barwę jednolita zgodną ze wzorcem, bez śladów pędzla, smug, zacieków uszkodzeń, marszczeń, pęcherzy, plam i zmiany odcienia. Dopuszcza się chropowatość powłoki odpowiadającej rodzajowi faktury pokrywanego podłoża lub podkładu; powłoka powinna bez prześwitów pokrywać podłoże lub podkład, które nie powinny być dostrzegalne okiem nie uzbrojonym. Dopuszcza się nieznaczne miejscowe prześwity wyłącznie przy powłokach jednowarstwowych. Powłoki powinny mieć jednolity połysk a powłoki matowe powinny być jednolicie matowe lub półmatowe. W przypadku powłok jednowarstwowych dopuszcza się miejscowe zmatowienie oraz różnice w odcieniu. Przy dwukrotnym i trzykrotnym malowaniu olejnym należy stosować farby różniące się między sobą odcieniem lub intensywnością barwy. Wszystkie powłoki z farb nawierzchniowych powinny wytrzymać próbę na : wycieranie zarysowanie, zmywanie wodą z mydłem, przyczepność i wsiąkliwość. Powłoki z emalii olejnych lub syntetycznych powinny odpowiadać wszystkim wymaganiom podanym dla powłok z farb olejowych, z tym , że powinny one mieć połysk lakierniczy, l wytrzymywać dodatkowo próbę badania twardości powłoki.

      1. KONTROLA JAKOŚCI ROBÓT

        1. Stolarka okienna i drzwiowa


Odchylenie od pionu lub poziomu dla ościeżnic drzwiowych i okiennych nie powinno być większe niż 2 mm na 1 m i nie więcej niż 3 mm na całej długości stojaka lub nadproża ościeżnicy.

Największe dopuszczalne zwichrowanie ościeżnicy z płaszczyzny pionowej nie może być większy niż 2 mm.

Przy odbiorze końcowym montażu stolarki okiennej , drzwiowej oraz wrót należy przeprowadzić następujące badania:


  • Sprawdzenie zgodności z dokumentacją projektowo-kosztorysową powinny być przeprowadzone przez porównanie zamontowanej stolarki z projektem technicznym i opisem kosztorysowym oraz stwierdzenie wzajemnej zgodności na podstawie oględzin oraz pomiaru.

  • Sprawdzenie atestów dopuszczenia wyrobów do stosowania w budownictwie użytych materiałów

  • Sprawdzenie stanu technicznego stolarki i wrót (w szczególności oszklenie, okucia, inne akcesoria

  • Sprawdzenie przygotowanych ościeży w murach

  • Sprawdzenie osadzonej stolarki w murze (prawidłowe działanie okuć, prawidłowe zamykanie i otwieranie skrzydeł stolarki i elementów segmentowych wrót, prawidłowe uszczelnienie między ościeżą i ościeżnicą)

  • Podczas odbioru należy sprawdzić wszystkie zalecenia podane w p. 5 oraz zalecenia producentów wbudowywanych wyrobów.

  • Prawidłowość montażu parapetów, (wewnętrznych i zewnętrznych).

Jeżeli wszystkie badania dały wyniki dodatnie, wykonane roboty należy uznać za zgodne z wymogami kontraktu. Jeżeli choć jedno badanie dało wynik ujemny, wykonane roboty należy uznać za niezgodne z wymogami norm i kontraktu. W takiej sytuacji Wykonawca obowiązany jest doprowadzić roboty do zgodności z normą i przedstawić je do ponownego odbioru
        1. Podłogi i posadzki


Sprawdzenie zgodności z dokumentacją projektową powinny być przeprowadzone przez porównanie wykonanej podłogi z projektem technicznym i opisem kosztorysowym oraz stwierdzenie wzajemnej zgodności na podstawie oględzin oraz pomiaru posadzki, a w odniesieniu do konstrukcji podłogi - na podstawie protokółów odbiorów międzyfazowych i zapisów w dzienniku budowy. Sprawdzenie jakości użytych materiałów

Sprawdzenie dotrzymania warunków ogólnych wykonania robót (cieplnych wilgotnościowych) należy przeprowadzić na podstawie zapisów w dzienniku budowy. Sprawdzenie prawidłowości wykonania podkładu i warstw izolacyjnych należy przeprowadzić na podstawie protokółów odbioru międzyfazowych lub zapisów w dzienniku budowy.

Sprawdzenie prawidłowości wykonania posadzki powinno być dokonane po uzyskaniu przez posadzkę pełnych właściwości techniczno-użytkowych Odbiór posadzki powinien obejmować:


  • sprawdzenie wyglądu zewnętrznego; badanie należy wykonać przez ocenę wzrokową

  • sprawdzenie prawidłowości ukształtowania posadzki c/ sprawdzenie połączenia posadzki z podkładem (przez oględziny naciskanie lub opukiwanie)

  • sprawdzenie prawidłowości osadzenia w posadzce kratek ściekowych, wkładek dylatacyjnych itp. badania należy przeprowadzić przez oględziny

Sprawdzenie prawidłowości wykonania styków materiałów posadzkowych; badania prostopadłości należy wykonać za pomocą naciągniętego prostego drutu i pomiaru /odchyleń z dokładnością 1 mm, a szerokość spoin za pomocą szczelinomierza lub suwmiarki)

Sprawdzenie wykończenia posadzki i prawidłowości mocowania listew podłogowych lub cokołów - badania należy wykonać przez oględziny.


        1. Ściany z pustaków ceramicznych


Podstawą dla odbioru robót murowych powinny stanowić następujące dokumenty:

  • zatwierdzona dokumentacja techniczna

  • dziennik budowy

  • zaświadczenie o jakości materiałów i wyrobów dostarczonych na budowę przez

  • producentów

  • protokoły odbioru poszczególnych etapów robót szczególnie zanikających, jeżeli roboty te nie były odnotowane w dzienniku budowy

  • protokóły odbioru materiałów i wyrobów

  • wyniki badań laboratoryjnych materiałów i wyrobów, jeżeli takie były zalecane ekspertyzy techniczne w przypadku, gdy były wykonywane przed odbiorem budynku

Odbiór robót murowych powinien się odbywać przed wykonaniem tynków i innych robót wykończeniowych, ale po osadzeniu stolarki (ościeżnic).

Odbiór murów z cegły i pustaków ceramicznych

Mury z cegły i pustaków ceramicznych powinny być wykonywane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, wymogami aktualnych norm i instrukcji oraz niniejszych warunków wykonania robót.

Sprawdzenie jakości cegieł i pustaków należy przeprowadzać pośrednio na podstawie wpisów do dziennika budowy i innych dokumentów stwierdzających zgodność cech użytych materiałów z wymogami dokumentacji technicznej oraz z odnośnymi normami.

Badania techniczne przy odbiorze murów należy przeprowadzić zgodnie z wymogami obowiązujących norm.

Okładziny powinny być wykonane z zachowaniem szczególnej staranności. Wymagane jest dokładne dopasowanie okładziny w narożach i w miejscach styku z innymi elementami. Okładzina nie może mieć plam, pęknięć, zarysowań, odstawać od podłoża.


        1. Roboty malarskie


Badania powłok przy ich odbiorach należy przeprowadzić po zakończeniu ich wykonania w następujących terminach:

  • powłoki z farb klejowych i emulsyjnych - nie wcześniej niż po 7 dniach

  • powłoki z farb wapiennych, krzemianowych, olejnych, syntetycznych i lakierów nie wcześniej niż po 14 dniach

Ponadto powłoki wewnętrzne z farb wodnych i wodorozcieńczalnych powinny być badane po zakończeniu robót malarskich farbami olejnymi i syntetycznymi (oraz emaliami i lakierami na tych spoiwach), i po założeniu urządzeń sanitarnych i elektrycznych.
      1. ODBIÓR ROBÓT

        1. Ogólne zasady odbioru robót


Ogólne zasady odbioru robót podano w WW-00.00.00 „Wymagania ogólne". Roboty uznaje się za wykonane zgodnie z dokumentacją projektową, WW i wymaganiami Inżyniera, jeżeli wszystkie pomiary i badania z zachowaniem tolerancji dały wyniki pozytywne.

      1. PRZEPISY ZWIĄZANE

        1. Normy


  • PN-88/B-10085 "Stolarka budowlana. Okna i drzwi. Wymagania i badania"".

  • PN-ISO 8930:1997 „Podstawy projektowania i niezawodności konstrukcji budowlanych. Terminologia"

  • PN-ISO 8930/Ak:1997 „Podstawy projektowania i niezawodności konstrukcji budowlanych. Technologia (Arkusz krajowy)

  • PN-B-01040:1994 „Rysunek konstrukcyjny budowlany. Zasady ogólne"

  • PN-90/B-03001 „Konstrukcje i podłoża budowli"

  • PN-B-03002:1999 „Konstrukcje murowe niezbrojone. Projektowanie i obliczenia"

  • PN-B-03002:1999/Ap1:2001 Konstrukcje murowe niezbrojone. Projektowanie i obliczenia"(Zmiana AZI)

  • PN-B88/B-03004 „Kominy murowane i żelbetowe. Obliczenia statyczne i projektowanie"

  • PN-B-03340:1999 „Konstrukcje murowe zbrojone. Projektowanie i obliczenia"

  • PN-68/B-10020 „Roboty murowe z cegły. Wymagania i badania przy odbiorze" DIN 4108, ISO 9001, ISO 9002

  • PN-75/B-10121 Okładziny z płytek ściennych ceramicznych szkliwionych. Wymagania i badania przy odbiorze.

  • PN-62/B-10144 Posadzki z betonu i zaprawy cementowej .Wymagania i badania techniczne przy odbiorze.

  • PN-63/B-10145 Posadzki z płytek kamionkowych[terakotowych]klinkierowych i lastrykowych .Wymagania i badania przy odbiorze.

  • PN-B-79405:1997 „Płyty gipsowo-kartonowe"

  • PN-96/B- 02874 „Płyty gipsowo-kartonowe. Wymagania p. pożarowe"

  • PN-ISO 8930:1997 „Podstawy projektowania i niezawodności konstrukcji budowlanych. Terminologia"

  • PN-ISO 8930/Ak:1997 „Podstawy projektowania i niezawodności konstrukcji budowlanych. Technologia (Arkusz krajowy)
        1. Inne dokumenty


  • Świadectwa dopuszczenia produktów do wbudowania

  • Instrukcje producentów odnośnie montażu, sposobu użytkowania i warunków gwarancyjnych.

  • Instrukcja wbudowywania okien i drzwi balkonowych drewnianych zewnętrznych" COBP Budownictwa ogólnego


1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna