Program funkcjonalno-użytkowy



Pobieranie 2,07 Mb.
Strona11/15
Data14.02.2018
Rozmiar2,07 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

WW-01.00.00 ROBOTY PRZYGOTOWAWCZE


WW-01.01.00 WYTYCZENIE OBIEKTÓW l PUNKTÓW WYSOKOŚCIOWYCH
      1. WSTĘP

        1. Przedmiot wymagań


Przedmiotem niniejszych wymagań są wymagania dotyczące wykonania poziomego i pionowego wytyczenia w terenie obiektów kubaturowych, placów, chodników, dróg dojazdowych i manewrowych w ramach zadania Kontrakt nr K-9 obejmujący projekt i roboty budowlane na budowę Zakładu Zagospodarowania Odpadów w Koszarówce gm. Grajewo - realizowanego w ramach przedsięwzięcia - Biebrzański System Gospodarki Odpadami – etap II.
        1. Zakres stosowania wymagań


Wymagania są stosowane jako dokument kontraktowy przy zlecaniu i realizacji robót wymienionych w punkcie 16.2.1.1.
        1. Zakres robót objętych wymaganiami


Ustalenia zawarte w niniejszych wymaganiach obejmują wytyczenie w terenie obiektów kubaturowych, placów, chodników, dróg dojazdowych i manewrowych, osi trasy i punktów wysokościowych, robót towarzyszących tj. branżowych: sanitarnych, elektrycznych, telekomunikacyjnych.
        1. Określenia podstawowe


  • Osnowa geodezyjna pozioma - usystematyzowany zbiór punktów, których wzajemne położenie na powierzchni odniesienia, zostało określone przy zastosowaniu techniki geodezyjnej.

  • Osnowa geodezyjna wysokościowa - usystematyzowany zbiór punktów, których wysokość w stosunku do przyjętej powierzchni odniesienia, została określona przy zastosowaniu techniki geodezyjnej

  • Osnowa realizacyjna -jest to osnowa geodezyjna (pozioma i wysokościowa), przeznaczona do geodezyjnego wytyczenia elementów projektów w terenie oraz geodezyjnej obsługi budowy i montażu urządzeń i konstrukcji. Osnowa ta powinna służyć do pomiarów kontrolnych przemieszczeń i odkształceń, a także w miarę możliwości pomiarów powykonawczych.

  • Punkty główne trasy - punkty załamania osi trasy, punkty kierunkowe oraz początkowy i końcowy punkt trasy.

  • Pozostałe określenia podstawowe - są zawarte w przepisach prawa oraz odpowiednich Polskich Normach, a także z instrukcjach i wytycznych technicznych obowiązujących w geodezji i kartografii.
      1. MATERIAŁY


Do utrwalenia punktów głównych obiektów kubaturowych i placów, chodników oraz dróg należy stosować:

  • rury metalowe,

  • farby fluorescencyjne,

  • pale, słupki,

  • farbę odblaskową. Pale, słupki i rury powinny mieć długości co najmniej 0,50 m. Pale drewniane umieszczone w sąsiedztwie punktów załamania trasy w czasie ich stabilizacji powinny mieć średnicę 0,15 do 0,20 m i długość 1'',5 do 1,7 m. Do stabilizacji pozostałych punktów należy stosować paliki drewniane średnicy od 0,05 do 0,08 m i długości około 0,30 m, a dla punktów utrwalanych w istniejącej nawierzchni bolce stalowe średnicy 5 mm i długości od 0,04 do 0,05 m. „Świadki" powinny mieć długość około 0,50 m i przekrój prostokątny.
      1. SPRZĘT


Do odtworzenia sytuacyjnego trasy i punktów wysokościowych należy stosować:

  • teodolity lub tachimetry,

  • niwelatory,

  • dalmierze,

  • tyczki,

  • łaty,

  • taśmy stalowe, szpilki.

Sprzęt stosowany do odtworzenia trasy drogowej i jej punktów wysokościowych powinien gwarantować uzyskanie wymaganej dokładności pomiaru.
      1. TRANSPORT


Ogólne wymagania dotyczące transportu podano w WW-00.00.00 „Wymagania Ogólne". Sprzęt i materiały do odtworzenia trasy można przewozić dowolnymi środkami transportu.
      1. WYKONANIE ROBÓT

        1. Zasady wykonywania prac pomiarowych


Prace pomiarowe powinny być wykonane zgodnie z obowiązującymi Instrukcjami Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK). Przed przystąpieniem do robót Wykonawca powinien otrzymać od Zamawiającego dane zawierające lokalizację i współrzędne punktów głównych trasy oraz reperów. W oparciu o materiały dostarczone przez Zamawiającego, Wykonawca powinien przeprowadzić obliczenia i pomiary geodezyjne niezbędne do szczegółowego wytyczenia robót. Prace pomiarowe powinny być wykonane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia.

Wykonawca powinien natychmiast poinformować Inżyniera o wszelkich błędach wykrytych w wytyczeniu punktów głównych trasy i reperów roboczych. Punkty wierzchołkowe, punkty główne obiektów kubaturowych, placów, chodników, dróg oraz sieci i punkty pośrednie osi trasy muszą być zaopatrzone w oznaczenia określające w sposób wyraźny i jednoznaczny charakterystykę i położenie tych punktów. Forma i wzór oznaczeń powinny być zaakceptowane przez Inżyniera. Wykonawca jest odpowiedzialny za ochronę wszystkich punktów pomiarowych i ich oznaczeń w czasie trwania robót. Wszystkie pozostałe prace pomiarowe konieczne dla prawidłowej realizacji robót należą do obowiązków Wykonawcy,


        1. Sprawdzenie wyznaczenia punktów głównych obiektów kubaturowych placów, dróg i chodników oraz osi trasy i punktów wysokościowych sieci


Punkty wierzchołkowe trasy i inne punkty główne powinny być zastabilizowane w sposób trwały, przy użyciu pali drewnianych lub słupków betonowych, a także dowiązane do punktów pomocniczych, położonych poza granicą robót ziemnych. Maksymalna odległość pomiędzy punktami głównymi na odcinkach prostych nie może przekraczać 500 m.

Maksymalna odległość między reperami roboczymi wzdłuż trasy drogowej w terenie płaskim powinna wynosić około 250 m.

Repery robocze należy założyć poza granicami robót związanych z wykonaniem trasy drogowej i obiektów towarzyszących. Jako repery robocze można wykorzystać punkty stałe na stabilnych, istniejących budowlach wzdłuż trasy drogowej. O ile brak takich punktów, repery robocze należy założyć w postaci słupków wykluczających osiadanie, zaakceptowanych przez Inżyniera. Rzędne reperów roboczych należy określać z taką dokładnością, aby średni błąd niwelacji po wyrównaniu był mniejszy od 4 mm/km, stosując niwelację podwójną w nawiązaniu do reperów państwowych,

Repery robocze powinny być wyposażone w dodatkowe oznaczenia, zawierające wyraźne i jednoznaczne określenie nazwy reperu i jego rzędnej.


        1. Tyczenie osi trasy


Tyczenie osi trasy należy wykonać w oparciu o Rysunki oraz inne dane geodezyjne, przy wykorzystaniu sieci poligonizacji państwowej albo innej osnowy geodezyjnej, określonej w Rysunkach.

Oś trasy powinna być wyznaczona w punktach głównych i w punktach pośrednich w odległości zależnej od charakterystyki terenu i ukształtowania trasy, lecz nie rzadziej, niż co 50 metrów. Rzędne niwelety punktów osi trasy należy wyznaczyć z dokładnością do 1 cm w stosunku do rzędnych niwelety określonych w Rysunkach. Do utrwalenia osi trasy w terenie należy użyć materiałów wymienionych w punkcie 2. Usunięcie pali z osi trasy jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy Wykonawca robót zastąpi je odpowiednimi palami po obu stronach osi, umieszczonymi poza granicami robót.


        1. Wyznaczenie przekrojów poprzecznych


Wyznaczenie przekrojów poprzecznych obejmuje wyznaczenie krawędzi nasypów i wykopów na powierzchni terenu (określenie granicy robót), zgodnie z Rysunkami oraz w miejscach wymagających uzupełnienia dla poprawnego przeprowadzenia robót i w miejscach zaakceptowanych przez Inżyniera. Do wyznaczenia krawędzi nasypów i wykopów należy stosować dobrze widoczne paliki lub wiechy. Wiechy należy stosować w przypadku nasypów o wysokości przekraczającej 1 metr oraz wykopów głębszych niż 1 metr. Odległość między palikami lub wiechami należy dostosować do ukształtowania terenu oraz geometrii trasy drogowej i powinna ona odpowiadać odstępowi kolejnych przekrojów poprzecznych wg rysunków.

Profilowanie przekrojów poprzecznych musi umożliwiać wykonanie nasypów i wykopów o kształcie zgodnym z Rysunkami.


        1. Wytyczenie położenia obiektów kubaturowych


Dla każdego z obiektów kubaturowych należy wyznaczyć jego położenie w terenie poprzez:

  • wytyczenie osi obiektu,

  • wytyczenie punktów określających usytuowanie (kontur) obiektu, w szczególności fundamentów zgodnie z opisem osnowy realizacyjnej do wytyczenia tych obiektów. Położenie obiektu w planie należy określić z dokładnością do 1 centymetra.
      1. KONTROLA JAKOŚCI ROBÓT


Kontrolę jakości prac pomiarowych związanych z odtworzeniem trasy i punktów wysokościowych należy prowadzić wg ogólnych zasad określonych w instrukcjach i wytycznych GUGiK zgodnie z wymaganiami podanymi w punkcie 16.2.2.5.
      1. ODBIÓR ROBÓT


Odbiór robót związanych z wytyczeniem obiektów kubaturowych, placów, dróg i sieci w terenie następuje na podstawie szkiców i dzienników pomiarów geodezyjnych lub protokółu z kontroli geodezyjnej, które Wykonawca przedkłada Inżynierowi.
      1. PRZEPISY ZWIĄZANE

        1. Inne dokumenty


      1. Instrukcja techniczna 0-1. Ogólne zasady wykonywania prac geodezyjnych.

      2. Instrukcja techniczna G-3.Geodezyjna obsługa inwestycji, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa, 1979

      3. Instrukcja techniczna G-1. Geodezyjna osnowa pozioma, GUGiK, 1978

      4. Instrukcja techniczna G-2. Wysokościowa osnowa geodezyjna, GUGiK, 1983

      5. Instrukcja techniczna G-4. Pomiary sytuacyjne i wysokościowe, GUGiK, 1979

      6. Wytyczne techniczne G-3.2. Pomiary realizacyjne, GUGi K, 1983

      7. Wytyczne techniczne G-3.1. Osnowy realizacyjne, GUGiK, 1983.

      8. Ustawa z 17.05.1989 r. „Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30, póz. 163 z późniejszymi zmianami).

      9. GST GG-00.01.02. Założenie osnowy realizacyjnej przy budowie i modernizacji dróg i obiektów mostowych.
    1. WW-01.01.00. ROBOTY ROZBIÓRKOWE

      1. WSTĘP

        1. Przedmiot wymagań


Przedmiotem niniejszych wymagań są wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót rozbiórkowych, które zostaną wykonane w ramach zadania.
        1. Zakres stosowania wymagań


Ustalenia zawarte w niniejszych wymaganiach dotyczą wykonania robót rozbiórkowych na terenie ZZO w Koszarówce i obejmują:

  • likwidację zieleni,

  • rozbiórkę nawierzchni,

  • odcinki sieci międzyobiektowych kolidujące z  projektowanymi obiektami,
        1. Ogólne wymagania dotyczące robót


Ogólne wymagania dotyczące robót podano w VWV-00.00.00 "Wymagania Ogólne".

Wykonawca robót jest odpowiedzialny za jakość ich wykonania, zgodność z dokumentacją projektową, niniejszymi wymaganiami i poleceniami Inżyniera.

Przed przystąpieniem do rozbiórek Wykonawca zgłosi ten fakt organowi, który wydał pozwolenie na budowę 30 dni przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót (zgodnie z art. 31 ust.2., art.84. ust.1., art. 85 a. ust. 1., art.85 b. Prawa budowlanego)

Wykonawca prac rozbiórkowych przed przystąpieniem do ich realizacji przedstawi Inżynierowi i uzgodni z nim harmonogram prac rozbiórkowych oraz przedstawi umowę w zakresie odbioru materiałów rozbiórkowych z odbiorcą, na czas trwania umowy.


      1. MATERIAŁY


Materiały nie występują.
      1. SPRZĘT WYKONAWCY


Ogólne wymagania dotyczące stosowania sprzętu podano w VWV-00.00.00 "Wymagania Ogólne".

Sprzęt budowlany powinien odpowiadać pod względem typów i ilości wymaganiom zawartym w projekcie organizacji robót, zaakceptowanym przez Inżyniera.



Zgodnie z technologią założoną do wykonania robót rozbiórkowych i wycinek proponuje się użyć następującego sprzętu:

  • pilarki spalinowe,

  • koparka przedsiębierna przystosowana do łyżki o pojemności 0,4m3,

  • koparka chwytakowa,

  • spycharka średnia,

  • żuraw samojezdny (q= 40kN h=6m),

  • wiązki tlenu i acetylenu,

  • przecinarki z tarczą diamentową do cięcia elementów żelbetowych,

  • młoty ręczne typu lekkiego,

  • młoty ręczne do rozbiórek murów masywnych i żelbetu,

  • młoty hydrauliczne montowane do koparek,

  • ładowarki kołowe o pojemności łyżki 0,60m3,

  • sprężarka przenośna śrubowa,

  • pomosty robocze typu lekkiego,

  • stacja transformatorowa kontenerowa.
      1. TRANSPORT


Zgodnie z technologią założoną do transportu proponuje się użyć takich środków transportu, jak:

  • samochód skrzyniowy,

  • wywrotki o udźwigu 7,0 Mg,

  • ciągnik kołowy z przyczepą dłużycą,

  • przyczepa skrzyniowa.
      1. WYKONANIE ROBÓT

        1. Roboty rozbiórkowe ogólnobudowlane.


  • teren prowadzonych robót rozbiórkowych należy wygrodzić i oznakować tablicami ostrzegawczymi.

  • roboty rozbiórkowe można rozpocząć po odłączeniu od obiektu sieci wodociągowej, cieplnej, elektrycznej, kanalizacyjnej i innych.

  • Rozbiórkę należy prowadzić w następującej kolejności: demontaż urządzeń i armatury, demontaż przewodów instalacyjnych, rozbiórka okien i drzwi, rozbiórka ścianek działowych wykonanych z dybli lub elementów drobnowymiarowych, demontaż nadbudówek, masztów, wentylatorów, rozbiórka pokrycia dachu obróbek blacharskich, rynien, rur spustowych, demontaż ocieplenia, rozbiórka stropu, rozbiórka ścian wewnętrznych i zewnętrznych, rozbiórka elementów betonowych i żelbetowych wewnętrznych.

  • Nie można prowadzić rozbiórki elementów konstrukcyjnych jednocześnie na kilku poziomach.

  • Roboty należy prowadzić tak, aby nie została naruszona stateczność rozbieranego elementu, oraz tak, aby usuwanie jednego elementu konstrukcyjnego nie wywołało nieprzewidzianego upadku lub przewrócenia się innego fragmentu konstrukcji.

  • podczas wiatru o szybkości większej niż 10m/s roboty należy wstrzymać.

  • w czasie rozbiórki przebywanie ludzi na niższych kondygnacjach jest wzbronione.

  • nie wolno gromadzić gruzów na stropach, klatkach schodowych, daszkach, gruz należy usuwać stosując zsuwnice pochyłe lub rynny zsypowe.

  • nie wolno obalać ścian lub innych części rozbieranego obiektu przez podkopywanie lub podcinanie.

  • przy rozbiórce sposobem obalania długość stosowanych lin powinna być trzy razy większa od wysokości obiektu.

  • przy obalaniu sposobem mechanicznym zatrudnionych pracowników i maszyny należy usunąć poza strefę niebezpieczną.

  • prowadzenie robót rozbiórkowych o zmroku, przy sztucznym świetle lub przy złej widoczności jest zabronione.

  • terminowo dokonywać przeglądu i kontroli urządzeń linowych i pomocniczych.

  • przed dopuszczeniem pracownika do pracy należy zaopatrzyć go w odzież roboczą i ochronną.

  • wszyscy pracownicy zagrożeni wypadkiem powinni być zaopatrzeni w atestowany sprzęt ochrony osobistej (pasy bezpieczeństwa, hełmy ochronne).

  • dla budynków o wysokości powyżej 8,0m wyznaczyć strefę ochronną o szerokości 20,0m; dla obiektów o wysokości poniżej 8,0m strefę ochroną o szerokości 10,0m.

  • nie dopuszcza się przebywania pod wysięgiem i demontowanym elementem w trakcie podnoszenia i podawania.

  • nie dopuszczać do przebywania w strefach ochronnych osób nie związanych bezpośrednio z rozbiórką.

  • stosować ochrony zabezpieczające przed upadkiem – bariery, odbojnice.

  • składowanie materiałów budowlanych i urządzeń powinno być wykonane w sposób zabezpieczający przed możliwością wywrócenia, zsunięcia lub rozsunięcia się składowanych materiałów i elementów.

  • opieranie składowanych materiałów o płoty, budynki, słupy linii napowietrznych jest zabronione.

  • przy składowaniu materiałów odległość stosów powinna być nie mniejsza niż 0,75m od ogrodzeń i zabudowań i 5,0m od stanowisk pracy.

  • między stosami pryzmami lub pojedynczymi elementami należy pozostawić przejście o szerokości co najmniej 1m oraz przejazdy o szer. środka transportu powiększone o 2m.

  • materiału powinny być składowane w miejscu wyrównanym do poziomu.

  • materiały drobnicowe powinny być ułożone w stosy o wysokości niewiększej niż 2m, dostosowane do rodzaju i wytrzymałości tych materiałów.

  • zabronione jest urządzanie stanowisk pracy, składowisk materiałów i elementów lub maszyn i urządzeń bezpośrednio pod liniami napowietrznymi lub w odległości bliższej (licząc do poziomu) od skrajnych przewodów niż:

    • 2 m dla linii NN

    • 5 m dla linii WN do 15 kV

    • 10 m dla linii WN do 30 kV

    • 30 m dla linii WN powyżej 30 kV

  • w razie stosowania urządzeń załadowczo-wyładowczych zachowanie powyższych odległości odnosi się do najdalej wysuniętego punktu ruchomego lub stałego elementu tych urządzeń oraz ładunku transportowanego tymi urządzeniami.

  • podczas mechanicznego załadunku i rozładunku materiałów budowlanych, ziemi gruzu itp. przemieszczanie ich bezpośrednio nad ludźmi i kabiną kierowcy jest zabronione. Na czas tych czynności kierowca obowiązany jest opuścić kabinę.

  • prace polegające na usuwaniu lub naprawie wyrobów zawierających azbest mogą być wykonywane wyłącznie przez wykonawców posiadających odpowiednie wyposażenie techniczne do prowadzenia takich prac oraz zatrudniających pracowników przeszkolonych w zakresie BHP przy usuwaniu i wymianie materiałów zawierających azbest. Wykonawca prac powinien posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności w wyniku, której powstają odpady niebezpieczne.

  • prace związane z usuwaniem azbestu lub wyrobów zawierających azbest powinny być prowadzone w taki sposób, żeby wyeliminować uwalnianie azbestu lub zminimalizować pylenie. Zapewnienie tego wymaga:

    • nawilżania wodą wyrobów zawierających azbest przed ich usuwaniem i utrzymywanie w stanie wilgotnym przez cały czas pracy

    • demontaż całych wyrobów bez jakiegokolwiek uszkadzania jeśli jest to technicznie możliwe

    • odspajania materiałów trwale związanych z podłożem przy stosowaniu wyłącznie narzędzi ręcznych lub wolnoobrotowych, wyposażonych w miejscowe instalacje odciągające powietrze.

  • składowanie wyrobów zawierających azbest powinno się odbywać w osobnych pomieszczeniach zabezpieczonych przed dostępem osób niepowołanych. Materiały te powinny być opakowane w folię grubości nie mniejszej jak 0,2mm i oznakowane.

  • na budowie zorganizować punkt pierwszej pomocy medycznej wyposażony w apteczkę z niezbędnymi medykamentami.

  • na terenie powinna być wywieszona na widocznym miejscu tablica z następującymi adresami i telefonami: najbliższego punktu medycznego, najbliższej straży pożarnej, policji, pogotowia ratunkowego.
        1. Roboty spawalnicze.


  • Przy wykonywaniu robót spawalniczych oraz związanych z cięciem metali jest dozwolone używanie wyłącznie butli do gazów technicznych posiadających ważną cechę organu dozoru technicznego.

  • Ręczne przenoszenie butli o pojemności wodnej powyżej 10m3 powinno być wykonywane przez 2 osoby.

  • Przewożenie napełnionych lub pustych butli bez nałożonych kołpaków ochronnych jest zabronione.

  • Butle na budowie i w czasie transportu należy chronić przed zanieczyszczeniami tłuszczem, działaniem promieni słonecznych, deszczu i śniegu.

  • Przechowywanie w tym samym pomieszczeniu butli z tlenem i materiałów lub gazów tworzących w połączeniu z nim mieszaniną wybuchową jest zabronione.

  • W czasie pobierania gazów technicznych butle powinny być ustawione w pozycji pionowej lub pod kątem nie mniejszym niż 45 do poziomu.

  • Odległość płomienia palnika od butli nie może być mniejsza niż 1m.

  • Butlę, która nagrzewa się od wewnątrz należy usunąć poza miejsce pracy, otworzyć zawór oraz polewać silnym strumieniem wody lub środka gaśniczego.

  • Węże do tlenu i acetylenu powinny różnić się między sobą barwą, a ich długość powinna wynosić co najmniej 5m.

  • Nie wolno zmieniać przeznaczenia węży używanych uprzednio do innych gazów.

  • Miejsca uszkodzone w wężach powinny być wycięte. Łączenie końców dwóch węży należy wykonać za pomocą specjalnych łączników metalowych o przekroju wewnętrznym odpowiadającym prześwitowi łączonego węża.

  • Zamocowanie węży na nasadkach reduktorów, bezpieczników wodnych, palników i łączników powinno być dokonane wyłącznie za pomocą płaskich zacisków.

  • Stosowanie do tlenu i acetylenu przewodów igielitowych lub z tworzyw sztucznych jest zabronione.
        1. Rozbiórka urządzeń i instalacji.


Do rozbiórki urządzeń i instalacji elektrycznej, c.o., ciepłej wody, wodociągowej, kanalizacyjnej można przystąpić dopiero po stwierdzeniu, że wszystkie te instalacje zostały odłączone od sieci miejskich przez pracowników właściwych instytucji oraz, że dokonano odpowiedniego wpisu do dziennika rozbiórki.

Demontaż instalacji powinni wykonywać robotnicy odpowiednich specjalności. Rozbiórkę należy rozpocząć od demontażu armatury, aparatów, grzejników, umywalek, misek klozetowych itp., a następnie przejść do demontażu przewodów. Rozbieranie instalacji elektrycznych rozpoczyna się również od demontażu oprawek, wyłączników itp. , urządzeń instalacji elektrycznych, a następnie zdejmuje przewody.


        1. Rozbiórka okien i drzwi.


Przed przystąpieniem do demontażu okien i drzwi należy ustalić, które z nich nadają się do dalszego wykorzystania; należy też sprawdzić, czy wskutek osiadania lub uszkodzenia nadproża ościeżnice nie spełniają funkcji podpory ściany. W takim przypadku wyjmuje się je dopiero przy rozbiórce ściany.
        1. Rozbiórka ścianek działowych.


Rozbiórki murowanych ścianek działowych nie można wykonywać przez zwalanie ich na strop, gdyż może to spowodować zawalenie stropu. Ze ścianek tynkowanych należy usunąć tynk, a następnie rozbierać je kolejno warstwami. W podobny sposób należy rozbierać ścianki wykonane z większych elementów, jak pustaki, bloczki itp. Przy pracy stosuje się lekkie , przestawne rusztowanie, a cały materiał i gruz ze ścianek należy ze stropów usuwać na dół.
        1. Rozbiórka dachu.


Niezależnie od konstrukcji dachu rozbiórkę rozpoczyna się od wszystkich elementów, jakie znajdują się nad jego powierzchnią, jak kominy, nadbudówki, ścianki kolankowe, wywiew kanalizacyjny itp. A przy dachach stromych również części kominów znajdujących się pod dachem, czopuchów, ścianek działowych itp. W przypadku stropodachów niewentylowanych po rozebraniu pokrycia dachu, obróbek blacharskich, rynien oraz rur spustowych należy ręcznie lub za pomocą młota pneumatycznego rozebrać warstwę betonu wyrównawczego, warstwę izolacji termicznej itp. aż do powierzchni konstrukcji nośnej stropu.
        1. Rozbiórka stropów.


Przed rozpoczęciem rozbiórki stropów należy zbadać ich konstrukcję w celu ustalenia stanu technicznego i obrania właściwej metody rozbiórki.

Wszystkie miejsca budzące wątpliwości co do ich stanu należy podstemplować. Po usunięciu tynku i podłogi rozbiórkę stropu wykonuje się z pomostów opartych na belkach, przy czym strop niższej kondygnacji należy podstemplować, aby uniknąć jego zawalenia pod ciężarem spadającego gruzu.


        1. Rozbiórka ścian


Ściany rozbiera się ręcznie, zwalaniem za pomocą ciągników, spychaczy lub wciągarek. W miarę możliwości zaleca się stosować narzędzia pneumatyczne.
      1. Szczegółowe warunki wykonania robót.


Prace rozbiórkowe rozpocząć od odcięcia:

  • Przyłączy energetycznych, sieci kanalizacyjnej,

  • Przyłączy wody do obiektów.

Na terenie ZZO należy wygospodarować plac o wymiarach 10x20m, przeznaczony na parkowanie sprzętu i maszyn budowlanych.

Gruz i inne materiały uzyskane w wyniku prowadzonych prac rozbiórkowych składować odpowiednio posegregowane wzdłuż obiektów, a następnie wywozić w miejsca przerobu lub składowania. Poszczególne elementy złomu stalowego ciąć na mniejsze elementy dostosowane do możliwości transportowych Wykonawcy. Złom stalowy gromadzić tymczasowo w wyznaczonym miejscu, a następnie wywozić do punktu skupu surowców wtórnych.

Teren rozbiórki poszczególnych obiektów zabezpieczyć przed dostępem osób niepowołanych.

        1. Likwidacja zieleni


Przed przystąpieniem do realizacji inwestycji konieczna może być wycinka zarośli, drzew kolidujących z budowanymi obiektami. Wykonawca robót jest odpowiedzialny za jakość ich wykonania, zgodność z opisywaną specyfikacją robót i poleceniami Inżyniera.

Przed przystąpieniem do wycinki Wykonawca wystąpi o decyzję zezwalającą na usunięcie drzew i krzewów. Opłatę za usunięcie zieleni kolidującej z realizacją inwestycji (tzw. opłaty za wprowadzenie zmian w środowisku naturalnym) pokryje Zamawiający. Opłata zostanie wniesiona przed terminem planowanego rozpoczęcia robót.

W ramach wycinki należy wykonać:


  • wycinkę w okresie jesienno-zimowym,

  • podczas prowadzenia prac przy wycince należy ze szczególną starannością zadbać o przestrzeganie przepisów BHP,

  • w przypadku zniszczenia zieleni nie przeznaczonej do wycinki podczas realizacji prac Wykonawca zapłaci kary za zniszczenie zieleni.
        1. Istniejące Obiekty.


Istniejące obiekty (budynki i pomieszczenia) nie nadające się ze względu na ich obecne przeznaczenie oraz stan techniczny do eksploatacji w nowym układzie technologicznym zostaną poddane rozbiórce.

Do rozbiórki można przystąpić po stwierdzeniu, że wszystkie instalacje zostały odłączone od sieci zewnętrznych przez pracowników właściwych służb oraz dokonaniu wpisu do dziennika rozbiórki.



W ramach rozbiórki budynku należy:

  • roboty rozbiórkowe należy prowadzić ręcznie, przy użyciu narzędzi pneumatycznych, przez rozkuwanie, zwalanie lub przecinanie,

  • zwalanie ścian metodą podcinania lub podkopywania jest zabronione,

  • elementy żelbetowe należy rozbijać za pomocą narzędzi pneumatycznych, przecinając zbrojenie palnikiem acetylenowym,

  • elementy konstrukcji stalowych należy przecinać palnikiem acetylenowym,

  • przed przystąpieniem do robót rozbiórkowych należy odłączyć instalację elektryczną, wodociągową i inne,

  • nie należy prowadzić robót rozbiórkowych na zewnątrz w złych warunkach atmosferycznych: w czasie deszczu, opadów śniegu oraz silnych wiatrów,

  • roboty należy prowadzić tak, aby nie została naruszona stateczność rozbieranego elementu, oraz tak, aby usuwanie jednego elementu konstrukcyjnego nie wywołało nieprzewidzianego upadku lub przewrócenia się innego fragmentu konstrukcji,

  • znajdujące się w pobliżu rozbieranych obiektów urządzenia i budowle należy zabezpieczyć przed uszkodzeniami,

  • rozbiórkę należy prowadzić w następującej kolejności: demontaż urządzeń i armatury, demontaż przewodów instalacyjnych, demontaż ocieplenia, rozbiórka elementów betonowych i żelbetowych wewnętrznych,

  • usunąć gruz poza budynek oraz wywieźć na składowisko odpadów.
      1. KONTROLA JAKOŚCI ROBÓT


Ogólne zasady kontroli jakości robót podano w WW-00.00.00 "Wymagania Ogólne".
      1. OBMIAR ROBÓT


Jednostką obmiaru jest:

  • mb - odcinki rurociągów, odcinki kabli na podstawie pomiaru w terenie,

  • m2 - likwidacja zieleni,

  • kpl - rozbiórki obiektu kubaturowego lub inżynierskiego, na podstawie pomiaru w terenie, demontażu lamp oświetleniowych.
      1. ODBIÓR ROBÓT


Odbiorowi podlega wykonanie kompletnego demontażu każdego z obiektów przewidzianych do rozbiórki.
      1. Dokumenty odniesienia


Podstawą do wykonania robót są następujące niżej wymienione elementy dokumentacji projektowej, normy oraz inne dokumenty i ustalenia techniczne.
      1. Elementy dokumentacji projektowej


Podstawą do wykonania robót są następujące elementy dokumentacji projektowej:

  • Projekt budowlany,

  • Projekt wykonawczy. Normy




Numer normy polskiej i odpowiadającej jej normy europejskiej i międzynarodowej


Tytuł normy

PN-IEC 60364-7-704:1999

Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Wymagania dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji. Instalacje na terenie budowy i rozbiórki.











1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna