Prezydenta Miasta Radomia z dnia 30 października 2006 roku w sprawie polityki (zasad) rachunkowości w Urzędzie Miejskim w Radomiu



Pobieranie 0,62 Mb.
Strona1/8
Data01.03.2019
Rozmiar0,62 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8


Zarządzenie Nr 513 /2006

Prezydenta Miasta Radomia z dnia 30 października 2006 roku

w sprawie polityki (zasad) rachunkowości w Urzędzie Miejskim w Radomiu.
Na podstawie przepisów art. 4 oraz 8 i 10 ustawy z dnia 29.09.1994r o rachunkowości (tekst jedn. Dz. U z 2002r Nr 76 poz. 694, z póz zm.) i szczególnych ustaleń zawartych w art. 17 ustawy z dnia 30.06.2005r o finansach publicznych ( Dz. U nr 249 poz. 2104 ) oraz w:
- rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28.07.2006r w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U Nr 142 poz. 1020),

- rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21.06.2006r w sprawie zasad rachunkowości i planu kont dla prowadzenia ewidencji podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetowych dla organów podatkowych jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U nr 112 poz. 761),

- rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27.06.2006r w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz. U nr 115 poz. 781),
a także na podstawie § 4 ust 8 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego w Radomiu, przyjętego zarządzeniem nr 536/2005 Prezydenta Miasta Radomia z dnia 30.12.2005r z a r z ą d z a m, co następuje:

§ 1
Wprowadza się do stosowania w Urzędzie Miejskim w Radomiu ustalone poniżej politykę (zasady) rachunkowości dla organu Gminy Miasta Radomia oraz dla jednostki budżetowej Urząd Miejski w Radomiu, zawierające :

a/ ogólne zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych

b/ sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych

c/ metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego

d/ system ochrony danych dotyczących rachunkowości

e/ inne ustalenia dotyczące zasad (polityki) rachunkowości.
§ 2

Ogólne zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych.


1. Księgi rachunkowe - oddzielnie - dla organu gminy i jednostki budżetowej prowadzone są w siedzibie Urzędu Miejskiego w Radomiu przy ul Jana Kilińskiego 30 w Radomiu, przy czym:

- księgi rachunkowe organu gminy prowadzi Wydział Budżetu i Podatków

- księgi rachunkowe jednostki budżetowej prowadzi Wydział Księgowości Urzędu
2. Rokiem obrotowym, zarówno dla organu gminy jak i jednostki budżetowej, jest okres roku budżetowego, czyli rok kalendarzowy od dnia 01 stycznia do dnia 31 grudnia. W skład roku obrotowego wchodzą okresy sprawozdawcze, za które przyjmuje się - stosownie do obowiązujących przepisów o sprawozdawczości - okres jednego miesiąca, kwartału, półrocza i całego roku.
3. Sprawozdania budżetowe sporządza się za poszczególne okresy sprawozdawcze i w terminach określonych w ustawie o rachunkowości oraz w w/w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych, a także w w/w rozporządzeniu Ministra Finansów o sprawozdawczości budżetowej, natomiast deklaracje podatkowe oraz dotyczące ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych - z reguły za okresy miesięczne - zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
4. Księgi rachunkowe organu gminy i jednostki budżetowej prowadzone są - co do zasady - przy wykorzystaniu komputerowych systemów przetwarzania danych. Księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów i sald, które tworzą : dziennik, księgę główną, księgi pomocnicze, zestawienia obrotów i sald księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych, a także wykaz aktywów i pasywów (inwentarza) podlegających - zgodnie z przepisami - inwentaryzacji odpowiednio w organie gminy i w jednostce budżetowej.
5. Dziennik w organie gminy i jednostce budżetowej prowadzony jest w sposób następujący

- zdarzenia, jakie nastąpiły w okresie sprawozdawczym, ujmowane są w sposób chronologiczny

- zapisy w dzienniku są kolejno numerowane w okresie każdego roku obrotowego

- sumy zapisów tj. obroty dziennika liczone są w sposób ciągły oraz sumowane za poszczególne

miesiące i narastająco od początku roku obrotowego

- obroty dziennika są zgodne z obrotami zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej

Zarówno w organie gminy jak i jednostce budżetowej prowadzi się w zasadzie po jednym dzienniku, obejmującym wszystkie zapisy księgowe na kontach syntetycznych i analitycznych, których ewidencja prowadzona jest w komputerowym systemie finansowo-księgowym. Oprócz tego dodatkowo dzienniki prowadzi się dla wyodrębnionych - w organie gminy lub jednostce budżetowej - ewidencji księgowych, dla których wyodrębniony także został odpowiedni dla nich plan kont, np. dla wyodrębnionej ewidencji księgowej podatków i opłat organu podatkowego, wyodrębnionej ewidencji księgowej środków oraz dochodów i wydatków budżetowych na edukację itd.
6. Księga główna (konta syntetyczne) prowadzona jest w sposób spełniający wymogi podwójnego zapisu oraz systematycznego i chronologicznego ( w miarę spływu dokumentów) rejestrowania zdarzeń gospodarczych zgodnie z zasadą memoriałową, z wyjątkiem jednak dochodów i wydatków, które ujmowane są w terminie ich zapłaty, niezależnie od rocznego budżetu, którego dotyczą.
7. Księgi pomocnicze (konta analityczne) stanowią zapisy uszczegóławiające dla wybranych kont księgi głównej. Zapisy na tych kontach dokonywane są :
- zgodnie z zasadą zapisu powtarzanego, równolegle i jednocześnie przy dokonywaniu zapisów na koncie syntetycznym, w przypadku kiedy ewidencja na kontach analitycznych prowadzona jest w tym samym programie księgowym co i ewidencja na kontach syntetycznych
- pierwotnie na kontach analitycznych, w oddzielnym (nie zintegrowanym) programie komputerowym lub też w sposób ręczny, z których następnie wszystkie zapisy lub też same tylko obroty okresu przenoszone są do księgi głównej w drodze elektronicznego importu danych lub też za pośrednictwem sporządzonego w tym zakresie zestawienia na dowodzie PK
8. Konta pozabilansowe pełnią funkcje wyłącznie informacyjno-kontrolną. Zdarzenia na nich rejestrowane nie powodują zmian w składnikach aktywów i pasywów. Na kontach pozabilansowych obowiązuje zapis jednokrotny, który nie podlega uzgodnieniu z dziennikiem, przy czym :
a/ konta pozabilansowe w organie gminy służą do ewidencji :

- planowanych dochodów budżetowych - konto o symbolu 991,

- planowanych wydatków budżetowych - konto o symbolu 992,

- rozliczeń z innymi budżetami, które nie podlegają ujęciu na kontach bilansowych - konto 993

- w razie potrzeby - należności i zobowiązań warunkowych organu gminy.

Konta pozabilansowe o symbolach 991 i 992 nie muszą być prowadzone jako wyodrębnione ze względu iż w komputerowym programie BDF-FK plan dochodów i wydatków budżetowych gminy ujmowany jest i aktualizowany na bieżąco w pełnej klasyfikacji budżetowej, przy kontach księgowych o 901 i 902 oraz przy kontach 907 i 908 w zakresie dochodów i wydatków z funduszy pomocowych, natomiast rozliczenia z innymi budżetami objęte kontem pozabilansowym o symbolu 993 mogą być prowadzone w odpowiednim rejestrze poza programem BDF-FK.


b/ w jednostce budżetowej na kontach pozabilansowych ujmuje się:

- plan finansowy wydatków budżetowych - konto o symbolu 980

- plan finansowy niewygasających wydatków - konto o symbolu 981

- zaangażowanie środków na wydatki budżetowe - konta o symbolach 997,998 i 999

- obce środki trwałe, nie należące - zgodnie z przepisami - do aktywów jednostki

- w razie potrzeby - należności i zobowiązania warunkowe jednostki.

Konta pozabilansowe o symbolach 980 i 981 nie muszą być prowadzone jako wyodrębnione ze względu iż w komputerowym programie BDF-FK plan finansowy wydatków budżetowych jednostki ujmowany jest i aktualizowany na bieżąco, w pełnej klasyfikacji budżetowej, przy kontach księgowych określonych dla wyodrębnionych rachunków bankowych jednostki, z których ponoszone są poszczególne wydatki budżetowe, natomiast ewidencję obcych środków trwałych nie zaliczanych do aktywów jednostki można prowadzić w sposób wyodrębniony tylko w specjalistycznym programie BDF-STR.
9. Zestawienie obrotów i sald kont księgi głównej sporządza się na koniec każdego miesiąca i zawiera ono co najmniej :

- symbole i ewentualnie także nazwy kont księgi głównej

- salda tych kont na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych wraz z ich podsumowaniem

- obroty kont za okres sprawozdawczy (obroty w miesiącu) wraz z ich podsumowaniem

- obroty kont od początku roku kalendarzowego wraz z ich podsumowaniem

- salda kont na koniec okresu sprawozdawczego wraz z ich podsumowaniem

Sumy obrotów za okres sprawozdawczy oraz narastająco od początku roku są i powinny być zawsze zgodne z obrotami dziennika odpowiednio za miesiąc i narastająco od początku roku.
10. Zestawienie sald kont ksiąg pomocniczych sporządzane jest, co najmniej dla :

- wszystkich ksiąg pomocniczych na koniec roku budżetowego

- składników objętych inwentaryzacją na dzień inwentaryzacji
11. Stan aktywów i pasywów organu gminy i jednostki budżetowej (inwentarz) potwierdza się w drodze ich inwentaryzacji, która przeprowadzana jest zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości oraz wydanymi w tym zakresie zarządzeniami Prezydenta Miasta Radomia. Wykaz aktywów i pasywów (inwentarz) organu gminy i jednostki budżetowej stanowią - zgodnie z przepisem art. 19 ust 1 ustawy o rachunkowości - odpowiednie zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz zestawienia sald ksiąg pomocniczych, sporządzone na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych (dzień bilansowy), do których należy dołączyć - zatwierdzony przez Prezydenta - protokół z inwentaryzacji, a także wykazy lub inne zestawienia zbiorcze w zakresie:
a/ składników majątkowych, objętych inwentaryzacją w formie spisu z natury, odpowiednio wycenione oraz uzupełnione o zaakceptowane rozliczenie ewentualnych różnic inwentaryzacyjnych wraz z załączonymi do nich dowodami źródłowymi, tj. arkuszami spisu z natury
b/ aktywów i pasywów, głównie w zakresie rachunków bankowych i sald ksiąg analitycznych, których inwentaryzację przeprowadzono w drodze potwierdzenia sald (stanów) przez banki oraz kontrahentów wraz z załączonymi dowodami tego potwierdzenia
c/ aktywów i pasywów, których inwentaryzację przeprowadzono w drodze weryfikacji sald (stanów księgowych) poprzez ich porównanie z posiadaną dokumentują w sprawie wraz z załączonymi protokółami sporządzonymi przez pracowników dokonujących tej weryfikacji
§ 3

Sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych


1. Ustala się oddzielne wykazy kont syntetycznych wraz z minimalnymi ich podziałami ( stosownie do potrzeb w zakresie kontroli, zarządzania i sprawozdawczości ) oraz określonymi do nich księgami analitycznymi, stanowiące zakładowe plany kont ( ZPK ) dla:
a/ budżetu Gminy Miasta Radomia, a także wyodrębnionej pomocniczej ewidencji księgowej w zakresie środków oraz dochodów i wydatków dotyczących edukacji, realizowanych przez jednostki budżetowe gminy - wg załącznika nr 1 do niniejszego zarządzenia
b/ jednostki budżetowej Urząd Miejski w Radomiu, a także wyodrębnionej w ramach tej jednostki ewidencji księgowej w zakresie podatków i opłat, realizowanych przez organ podatkowy, które to zadania i ewidencje w jednostce budżetowej prowadzi Wydział Budżetu i Podatków - wg załącznika nr 2 do niniejszego zarządzenia
2. Ogólne zasady funkcjonowania kont tj. zasady księgowania na nich operacji gospodarczych - jako powszechnie obowiązujące jednostki samorządu terytorialnego i jednostki budżetowe - uregulowane zostały w załącznikach do w/w rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych, odpowiednio:

a/ w załączniku nr 1 - dla kont ZPK stosowanych w budżecie gminy

b/ w załączniku nr 2 - dla kont ZPK obowiązujących w jednostce budżetowej

c/ w rozdziale 2 rozporządzenia z dnia 25.05.1999r w sprawie zasad rachunkowości oraz planu kont dla prowadzenia ewidencji podatków i opłat dla organów podatkowych jednostki samorządu terytorialnego


3. W razie wątpliwości w zakresie - nieuregulowanego jednoznacznie w w/w rozporządzeniu Ministra Finansów - prowadzenia szczegółowej ewidencji księgowej na kontach ZPK:
a/ organu gminy - należy wykorzystywać komentarz do poszczególnych kont wraz z wykazem - ewidencjonowanych na nich - typowych operacji gospodarczych, opracowany w wydanym przez ODDK Gdańsk „Komentarzu do planów kont” pod redakcją Jana Charytoniuka
b/ jednostki budżetowej - należy wykorzystywać komentarz do poszczególnych kont wraz z wykazem - ewidencjonowanych na nich - typowych operacji gospodarczych, opracowany w wydanym również przez ODDK Gdańsk „Komentarzu do planu kont” pod redakcją Marii Augustowskiej.
4. Zasady ewidencji księgowej i refundacji środków w zakresie podatku VAT w Urzędzie Miejskim, uwzględniające specyfikę w księgowaniu dochodów i wydatków budżetowych (metoda kasowa) oraz prowadzeniu ewidencji księgowej jednostki w oparciu o przepisy ustawy o rachunkowości i wydanego na jej podstawie rozporządzenia o szczególnych zasadach rachunkowości w jednostkach budżetowych (zasada memoriału), zawiera załącznik nr 3 do niniejszego zarządzenia.
5. Szczegółowe zasady prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej, w organie gminy i jednostce budżetowej, operacji dotyczących realizacji projektów i zadań finansowanych lub współfinansowanych ze środków pomocowych Unii Europejskiej, zawarte zostały w załączniku nr 4 do niniejszego zarządzenia.
6. Księgi rachunkowe w Urzędzie Miejskim w zakresie ewidencji księgowej syntetycznej (księga główna) i analitycznej (księgi pomocnicze) oraz dzienniki, zarówno dla organu gminy jak i dla jednostki budżetowej, prowadzone są przy użyciu komputerów, z wykorzystaniem nabytych w tym celu specjalistycznych systemów (programów) informatycznych w wersjach sieciowych.

Szczegółowy wykaz tych programów stosowanych przy prowadzenia ksiąg rachunkowych, zawierający również informacje, o których mowa w art. 10 ustawy o rachunkowości, podany został w załączniku nr 5 do niniejszego zarządzenia


7. Szczegółowa ewidencja analityczna środków trwałych oraz dokonywanych od nich - zgodnie z przepisami - odpisów umorzeniowych prowadzona jest wg obiektów inwentarzowych, pogrupowanych w poniższy sposób, a mianowicie:

a/ grunty komunalne w pełnym zakresie, z uwzględnieniem również sposobu ich zagospodarowania


b/ środki trwałe, podlegające umarzaniu w czasie, z dalszym podziałem na:

- środki trwałe będące na stanie i w użytkowaniu Urzędu Miejskiego

- środki trwałe stanowiące mienie komunalne, nie objęte ewidencją księgową w innych

jednostkach budżetowych lub jednostkach gospodarki pozabudżetowej


c/ środki trwałe, dla których stosuje się - zgodnie z § 5 ust 3 Rozporządzenia Ministra Finansów - uproszczone zasady umarzania (tzw. wyposażenie), z dalszym podziałem wg bezpośrednich ich użytkowników tj. komórki organizacyjne Urzędu Miejskiego
d/ środki trwałe, przejęte przez Urząd Miejski, po likwidacji przedsiębiorstw lub innych jednostek komunalnych, tzw. mienie polikwidacyjne, do czasu jego zagospodarowania
8. Szczegółowe zasady - prowadzenia w Urzędzie Miejskim w Radomiu - ewidencji księgowej środków trwałych, w tym także wyposażenia, określone zostały w załączniku nr 6 do niniejszego zarządzenia. Jednocześnie na podstawie szczegółowego opisu do rodzaju 491 KŚT, zamieszczonego w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.12.1999r w sprawie klasyfikacji środków trwałych (KŚT) oraz w celu uporządkowania i ujednolicenia spraw dotyczących ewidencji i gospodarowania środkami trwałymi w zakresie informatyki w jednostce budżetowej, przyjmuje się następujące zasady :
- za minimalny skład zestawu komputerowego, tworzącego samodzielny obiekt inwentarzowy, przyjmuje się jednostkę centralną (płyta główna, pamięci, karty, zasilacz wewnętrzny itd.) oraz urządzenia wejścia i wyjścia takie jak monitor ekranowy, klawiatura i mysz, a także inne elementy składowe komputera podlegające fizycznemu zamontowaniu na stałe w obudowie w/w jednostki centralnej
- drukarki do komputerów oraz inne urządzenia peryferyjne informatyki (np. plotery, skanery, itp.), które - ze względów organizacyjnych - nie mogą lub nie powinny być przyłączone na stałe do jednego zestawu komputerowego (tj. ujęte w strukturze jednego obiektu inwentarzowego), a w szczególności urządzenia traktowane jako sieciowe, mogą być ujmowane w ewidencji środków trwałych jako oddzielne obiekty inwentarzowe; nie dotyczy to jednak dodatkowych pamięci i innych elementów w/w minimalnego składu zestawu komputerowego
- zasady klasyfikacji budżetowej wydatków ponoszonych na zakupy sprzętu informatycznego oraz sposób umarzania tych składników majątkowych - pozostają bez zmian i winny być stosowane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa
9. Ewidencja analityczna wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonywanych od nich - zgodnie z przepisami - odpisów umorzeniowych prowadzona jest indywidualnie dla każdego składnika tych wartości, z dodatkowym podziałem na wartości niematerialne i prawne jednostki oraz wartości będące własnością funduszy celowych. Umorzenie wartości niematerialnych i prawnych podstawowych (tj. podlegających stopniowemu umorzeniu w czasie) i pozostałych (tj. umarzanych jednorazowo w 100%) ujmowane jest na odrębnych kontach księgowych.
10. Ewidencję analityczną rzeczowych składników majątku obrotowego tj. materiałów przeznaczonych na cele administracyjno-biurowe, promocji oraz reprezentacji i reklamy, socjalne, a także konserwacyjne i remontowe środków trwałych i wyposażenia komórek organizacyjnych Urzędu Miejskiego, stanowi ich magazynowa ewidencja ilościowo - wartościowa prowadzona w podziale wg magazynów, w której ujmuje się obroty i stany każdego składnika w jednostkach naturalnych i pieniężnych. Obrót materiałami w jednostce budżetowej odbywa się - co do zasady - za pośrednictwem właściwych magazynów tzn. przyjęcie materiału do magazynu następuje wg dowodu Pz, natomiast rozchód - na podstawie dowodu Rw lub Wz. Wyjątkiem od tej zasady - oprócz materiałów wymienionych niżej w ust 11 - są materiały bezpośrednie nabywane na cele realizacji zadań i projektów finansowanych lub współfinansowanych ze środków pomocowych Unii Europejskiej lub też organów centralnych RP, których obrót może (ale nie musi) odbywać się pozamagazynowo, tzn. bezpośrednio po zakupie - na podstawie faktury - rozliczony w koszty działalności i zadania lub projektu którego dotyczy.
11. Jednostka budżetowa nie prowadzi ewidencji obrotu magazynowego w zakresie tablic i dowodów rejestracyjnych pojazdów. Materiały te przekazywane są - bezpośrednio po ich zakupie - do zużycia i rozliczane w całości w koszty działalności. Na koniec roku kalendarzowego wartość niezużytych tego rodzaju materiałów, ustalona w drodze inwentaryzacji na podstawie spisu z natury, wycenionego w cenach ostatnich ich zakupów, podlega tzw. aktywowaniu poprzez wyksięgowanie z kosztów działalności na powiększenie stanu zapasów materiałów, a następnie w roku następnym - z dniem 1 stycznia - następuje ponownie spisanie tego stanu w koszty działalności jednostki.
12. Ewidencji analitycznej wyodrębnionej dla materiałów inwestycyjnych w Urzędzie Miejskim - w zasadzie - nie prowadzi się ze względu na zlecanie kompleksowej realizacji zadań inwestycyjnych zgodnie z przepisami ustawy o zamówieniach publicznych. Jednakże dopuszcza się przyjęcie oraz składowanie tych materiałów w magazynach obcych (poza jednostką) albo w magazynie głównym jednostki - w przypadku nabycia ich w zamian za zobowiązania podatkowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29.08.1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U Nr 137 poz. 926 z póź zm.)
§ 4

Metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego.


1. Aktywa i pasywa organu gminy i jednostki budżetowej wycenia się wg zasad określonych w ustawie o rachunkowości dla jednostek kontynuujących działalność oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych.
2. Wartości niematerialne i prawne nabyte z własnych środków wprowadza się do ewidencji w cenie ich nabycia lub - co najmniej - cenie zakupu, zaś otrzymane nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwego organu - w wartości określonej w tej decyzji, natomiast otrzymane w formie darowizny - w wartości rynkowej (tj. ceny sprzedaży) na dzień otrzymania (nabycia). Wartość rynkową w takim przypadku określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia. Ustalenie ceny rynkowej w powyższy sposób może być dokonane przez zakładową komisję powołaną w tym celu, przy czym prace i ustalenia komisji winny być odpowiednio udokumentowane w formie pisemnej.
3. Wartości niematerialne i prawne o wartości początkowej wyższej od ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ( obecnie jest to kwota 3.500 zł ) podlegają umarzaniu w czasie metodą liniową wg stawek amortyzacyjnych ustalonych w w/w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązujących w dniu przyjęcia tych wartości do użytkowania. Natomiast wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej w/w wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych umarza się jednorazowo poprzez spisanie w koszty (umorzenie ich w 100%) w miesiącu przyjęcia do używania.
4. Wyceny wartości niematerialnych i prawnych na dzień bilansowy dokonuje się na podstawie ich wartości (ceny) wynikającej z ewidencji, pomniejszonej o dokonane odpisy umorzeniowe, a także o ewentualne odpisy z tytułu trwałej utraty ich wartości zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
5. Środki trwałe w dniu ich nabycia lub przyjęcia do ewidencji wycenia się w następujący sposób:
a/ w przypadku zakupu przez gminę lub jednostkę - wg ceny nabycia lub ceny zakupu, jeśli koszty zakupu nie stanowią istotnej wartości lub też są trudne do prawidłowego wyodrębnienia i rozliczenia
b/ w przypadku wytworzenia we własnym zakresie - wg kosztu wytworzenia, wynikającego z rozliczenia nakładów (kosztów) poniesionych na jego wytworzenie ujętych w ewidencji księgowej
c/ w przypadku ujawnienia (np. w trakcie inwentaryzacji) - wg posiadanych w sprawie dokumentów z uwzględnieniem stopnia jego zużycia, a przy ich braku - wg wartości rynkowej z dnia ich ujawnienia lub też wg wartości godziwej, ustalonych zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Ustalenie ceny rynkowej lub godziwej może być dokonane przez zakładową komisję powołaną w tym celu, przy czym prace i ustalenia komisji winny być odpowiednio udokumentowane w formie pisemnej.
d/ w przypadku otrzymania w spadku lub w formie darowizny - wg wartości godziwej, ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości na dzień otrzymania lub w niższej (od w/w godziwej) wartości środka trwałego określonej w umowie o przekazaniu
e/ w przypadku otrzymania środka trwałego w sposób nieodpłatny w drodze decyzji właściwego organu (np. od Skarbu Państwa) lub innej jednostki samorządu terytorialnego - w wysokości określonej w tej decyzji lub innym dokumencie o jego przekazaniu
f/ w przypadku otrzymania od innej jednostki wewnętrznej gminy w ramach przesunięć środka trwałego na podstawie decyzji lub innych postanowień ( z reguły na podstawie dowodu PT) - w wysokości wartości początkowej brutto i dotychczasowego umorzenia środka trwałego z poprzedniego miejsca jego użytkowania
g/ w przypadku przejęcia przez jednostkę budżetową środków trwałych po zlikwidowanej jednostce organizacyjnej gminy lub innym podmiocie komunalnym, albo tez jednostce podległej gminie, czyli tzw. mienie zlikwidowanych jednostek - w wartości netto wynikającej z bilansu zamknięcia zlikwidowanego podmiotu i załączników do tego bilansu.
3. Środki trwałe o wartości początkowej wyższej od ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ( obecnie jest to kwota 3.500 zł ) podlegają umarzaniu w czasie, metodą liniową, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu przyjęcia środka do użytkowania, wg stawek amortyzacyjnych ustalonych w w/w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązujących w dniu przyjęcia środka trwałego do użytkowania. Natomiast środki trwałe o wartości nieprzekraczającej w/w wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, a także inne środki trwałe wymienione w § 5 ust 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych, umarza się jednorazowo poprzez spisanie w koszty (umorzenie w 100%) w miesiącu przyjęcia ich do używania. Nie umarza się natomiast gruntów ani też dóbr kultury.
4. Na dzień bilansowy środki trwałe ( z wyjątkiem gruntów i dóbr kultury, których się nie umarza) wycenia się wg - wynikającej z ewidencji - ich wartości netto, tj. z uwzględnieniem odpisów umorzeniowych ustalonych na ten dzień oraz zmian tych wartości w wyniku dokonanego zgodnie z przepisami przeszacowania środków trwałych. Przeszacowania wartości środków trwałych, tj. aktualizacji wartości początkowej i dotychczasowego umorzenia środków trwałych dokonuje się wyłącznie na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów, a wyniki takiej aktualizacji odnosi się na fundusz jednostki. Natomiast do żadnych środków trwałych nie dokonuje się odpisów z tytułu trwałej utraty ich wartości.
5. Inwestycje ( środki trwałe w budowie) - są to wszelkie koszty ( z reguły są to nakłady inwestycyjne) poniesione w okresie budowy, montażu, przystosowania, ulepszenia i nabycia podstawowych środków trwałych oraz koszty nabycia pozostałych środków trwałych, stanowiących pierwsze wyposażenia nowych obiektów, pogrupowane analitycznie w ewidencji księgowej wg poszczególnych zadań inwestycyjnych. Zatem przy rejestracji tych kosztów w ewidencji księgowej stosuje się faktyczne ceny, wynikające z faktur i innych dokumentów nabycia poszczególnych składników kosztów realizowanego zadania inwestycyjnego, a przy wycenie poszczególnych zadań inwestycyjnych na dzień bilansowy wartość tych składników aktywów określa się jako sumę kosztów, poniesionych i nierozliczonych do dnia bilansowego, ujętych w ewidencji księgowej, odrębnie dla każdego zadania inwestycyjnego, z uwzględnieniem ewentualnie odpisu z tytułu trwałej utraty wartości poszczególnych nakładów
6. Rzeczowe składniki majątku obrotowego, tj. materiały i towary, dla celów ewidencji ich obrotu wycenia się w rzeczywistych cenach zakupu, tj. cenach podanych w dokumentach zakupu, przy czym :
- ceną ewidencyjną w obrocie materiałami i towarami ( przychody i rozchody) przy zakupach tych składników majątkowych przeznaczonych wyłącznie dla działalności opodatkowanej podatkiem VAT jest ich cena netto (tj. bez naliczonego podatku VAT)
- ceną ewidencyjną w pozostałych przypadkach obrotu materiałami i towarami ( przychody i rozchody) jest ich cena brutto, tj. cena netto powiększona o naliczony podatek VAT
- ceny ewidencyjne przy przyjęciu materiału lub towaru do magazynu ustala się z poszczególnych pozycji dokumentu zakupu, a ewentualne różnice wartości dowodu Pz w stosunku do wartości dokumentu zakupu jako całości odnosi się na konto „odchyleń od cen ewidencyjnych” i rozlicza w koszty w miesiącu dokonania zakupu tych przedmiotów majątkowych
- rozchody materiałów i towarów z magazynu, dokonywane w eksploatowanym w jednostce programie komputerowym, wyceniane są w drodze szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen zakupu
7. Na dzień bilansowy zapasy rzeczowych składników majątku obrotowego, tj. materiałów i towarów, wycenia się wg ich cen ewidencyjnych (magazynowych), którymi są rzeczywiste ceny zakupu tych przedmiotów majątkowych, ustalone z dokumentów zakupu przy przyjmowaniu ich do magazynu.

Od tych składników majątkowych nie dokonuje się odpisów z tytułu trwałej utraty ich wartości.


8. Należności i zobowiązania, zarówno długoterminowe jak i krótkoterminowe, z tytułu podatków oraz pozostałe, objęte ewidencją organu gminy oraz jednostki budżetowej, prowadzi się w księgach rachunkowych i wycenia na dzień bilansowy wg ich wartości nominalnej wynikającej z dokumentów i ewidencji księgowej, tj. w wysokości kwot wynikających z prawidłowego ustalania oraz rozliczenia podatków i innych rozrachunków organu gminy i jednostki budżetowej, powiększone jednak o nieuregulowane kwoty z not odsetkowych wystawionych dłużnikom lub otrzymanych od wierzycieli. Natomiast należności przy realizacji zadań zleconych lub powierzonych, stanowiące dochody Skarbu Państwa wycenia się w kwotach wymagających zapłaty, a więc łącznie z należnymi odsetkami.
9. Odsetki od należności i zobowiązań, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29.08.1997r Ordynacja podatkowa, ujmuje się (przypisuje) w księgach rachunkowych w momencie ich zapłaty, na podstawie odpowiedniego rozksięgowania dokonanej wpłaty lub też w kwocie wynikającej z wydanej w tej sprawie decyzji lub postanowienia albo też innego dowodu w tej sprawie. Odsetki od pozostałych należności, stanowiących dochody budżetu Gminy Miasta Radomia lub - realizowane w ramach zadań zleconych - dochody Skarbu Państwa, ujmuje się (przypisuje) w księgach rachunkowych w kwotach odsetek należnych nie później niż na koniec każdego kwartału. Odsetki od niepodatkowych należności budżetowych ujmuje się (przypisuje) w księgach rachunkowych na podstawie wystawionych not odsetkowych, które doręcza się również dłużnikowi, za wyjątkiem osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, którym noty odsetkowe wydaje się tylko na żądanie. Odsetki od zobowiązań budżetowych i funduszy specjalnego przeznaczenia przypisuje się na podstawie otrzymanych not odsetkowych albo innych dokumentów zewnętrznych lub wewnętrznych, określających ich wysokość oraz tytuł (rodzaj zobowiązania, którego dotyczą) i sposób wyliczenia.
10. Nie dokonuje się zarówno w organie gminy jak i w jednostce budżetowej odpisów aktualizacyjnych należności z tytułu dochodów i wydatków budżetowych, a odpisy aktualizujące należności na rzecz funduszy tworzonych na podstawie ustaw obciążają te fundusze. Odpisów aktualizacyjnych od nieuregulowanych należności w/w funduszy dokonuje się na bieżąco zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości nie później jednak niż na koniec roku kalendarzowego.
11. Należności wyrażone w walutach obcych ewidencjonuje się w księgach rachunkowych po ich przeliczeniu na PLN zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, natomiast wyceny tych należności dokonuje się nie później niz. na koniec kwartału wg zasad obowiązujących na dzień bilansowy, tj. wg kursu średniego danej waluty ustalonego na ten dzień przez NBP.
12. Długoterminowe aktywa finansowe, tj. akcje, udziały i inne długoterminowe papiery wartościowe przyjmuje się do ewidencji w cenie nabycia lub w cenie zakupu, jeśli koszty przeprowadzenia transakcji nie są istotne. Natomiast na dzień bilansowy aktywa te wycenia się wg cen nabycia (zakupu) pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty ich wartości. Odpisu z tytułu trwałej utraty wartości dokonuje się obowiązkowo w przypadku, jeśli wartość składnika tych aktywów, wyliczona metodą księgową, jest niższa co najmniej o 10% od wartości tego składnika, wynikającej z ewidencji księgowej jednostki. O wysokości odpisu decyduje Prezydent Miasta na podstawie - przedstawionego w tym zakresie - wniosku właściwej komórki organizacyjnej jednostki, zawierającego również wyniki analizy danych dotyczących aktualnej i ewidencyjnej wartości tego składnika majątku.
13. Środki pieniężne w kasach i na rachunkach bankowych ewidencjonuje się bieżąco w PLN i wycenia na dzień bilansowy wg wartości nominalnej. Natomiast środki pieniężne w walucie obcej wycenia się na dzień bilansowy wg średniego kursu danej waluty na ten dzień ustalonego przez NBP, zaś w ciągu roku - wszystkie operacje sprzedaży i kupna walut oraz operacje zapłaty należności lub zobowiązań w walutach obcych wycenia się w PLN po kursie kupna lub sprzedaży danej waluty w banku, z którego usług korzysta w tym przypadku organ gminy lub jednostka budżetowa. Analogicznie ewidencjonuje się i wycenia obce weksle płatnicze tj. z terminem ich wykupu krótszym niz. trzy miesiące.
14. Krótkoterminowe papiery wartościowe, tj. akcje i obligacje obce i inne dłużne papiery wartościowe (np. weksle z terminem ich wykupu powyżej trzy miesiące a krótszym od jednego roku) ewidencjonuje się bieżąco w cenie nabycia (zakupu), natomiast na dzień bilansowy wycenia się je w cenie nabycia lub cenie rynkowej, zależnie od tego, która z tych cen jest niższa, a krótkoterminowe papiery wartościowe, dla których nie można określić ceny rynkowej (np. wg notowań na giełdzie) - w cenie godziwej zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości
15. Rozliczenia międzyokresowe czynne w zakresie kosztów i bierne, tj. rezerwy na koszty przyszłych okresów, jeśli istnieje obowiązek lub zachodzi potrzeba ich prowadzenia - ewidencjonuje się bieżąco i wycenia na dzień bilansowy wg ich wartości nominalnej.

16. Pozostałe - nie wymienione wyżej - składniki aktywów i pasywów, zarówno organu gminy jak i jednostki budżetowej, ewidencjonuje się na bieżąco i wycenia na dzień bilansowy wg ich wartości nominalnej, wynikającej z odpowiednich dokumentów księgowych źródłowych lub rozliczeniowych.


17. Wynik z wykonania budżetu gminy (niedobór lub nadwyżka) ustalany jest wg zasady kasowej poprzez porównanie zrealizowanych w danym roku dochodów i wydatków budżetowych (wydatki dokonane i niewygasające) na wyodrębnianym koncie księgowym o symbolu 961 - niedobór lub nadwyżka budżetu Operacje wynikowe, które nie powodują zwiększenia wydatków i dochodów danego roku budżetowego (tzw. operacje niekasowe), dotyczące przychodów i kosztów finansowych oraz pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych, ujmowane są na koncie 962 - wynik na operacjach niekasowych, przy czym w roku następnym, po zatwierdzeniu sprawozdania budżetowego przez organ stanowiący gminy, saldo tego konta przeksięgowuje się na konto 960 - skumulowana nadwyżka lub niedobór budżetu.
18. Wynik finansowy jednostki budżetowej ustalany jest zgodnie z obowiązującym jednostkę wariantem porównawczym rachunku zysków i strat oraz ujmowany jest na koncie księgowym o symbolu 860 - 1 - wynik finansowy. Ewidencja kosztów działalności podstawowej prowadzona jest w zespole 4 kont, tj. wg rodzajów kosztów stosownie do potrzeb i jednocześnie co najmniej w podziałkach wg klasyfikacji budżetowej wydatków.

§ 5


System ochrony danych dotyczących rachunkowości.
1. W celu ochrony danych dotyczących rachunkowości wprowadza się do stosowania poniższe zasady zabezpieczenia i ochrony danych księgowych, zbiorów danych, programów i nośników magnetycznych, stosowanych w bieżącej eksploatacji programu informatycznego BDF-FK i podsystemów (programów) z nim współpracujących, a także przy archiwowaniu danych.
2. Ze względu na szereg zagrożeń w przetwarzaniu danych księgowych za pomocą komputera uzyskane dane, ich zbiory oraz same programy i nośniki danych programu BDF- FK podlegają szczególnej ochronie z uwagi na możliwości:

- całkowitej lub częściowej utraty danych

- uszkodzenia danych podczas ich przetwarzania

- wprowadzenia błędnych danych przez osoby nieuprawnione

- wejście w posiadanie danych przez osoby nieuprawnione

- różne inne zagrożenia


3. W celu zapobieżenia istniejącym zagrożeniom przyjmuje się do stosowania przez pracowników służb finansowo-księgowych, informatyków oraz innych pracowników, posiadających uprawnienia do użytkowania programu BDF-FK lub programów współpracujących, następujące zasady postępowania, a mianowicie:

a/ wprowadza się bezwzględny obowiązek codziennego sporządzania kopii danych z programów finansowo-księgowych na obsługującym je serwerze, kopie te - sporządzone na wymiennych dyskach twardych lub też na innych MNI - należy przechowywać przez okres co najmniej 5 kolejnych dni roboczych w oddzielnym odpowiednio zabezpieczonym pomieszczeniu


b/ wprowadza się obowiązek sporządzania zapasowych kopii danych przy pomocy - znajdującego się w użytkowanym programie - modułu archiwizującego na dysku twardym komputera stacjonarnego, co spoczywa na pracowniku (operatorze programu), który został imiennie wyznaczony przez kierownika komórki organizacyjnej do tego zadania lub na pracowniku, który jako ostatni w danym dniu pracował z programem
c/ wprowadza się obowiązek sporządzania na dyskietkach lub CD miesięcznych zestawień w zakresie

obrotów i sald kont księgi głównej (syntetycznych) oraz dziennika, a na koniec roku kalendarzowego również - sald kont pomocniczych (analitycznych), niezależnie od przyjętego systemu tworzenia i przechowywania tych danych dla celów bieżącej ewidencji księgowej (wydruk na papierze lub MNI). Zarchiwizowane w ten sposób dane (oddzielnie dla organu gminy i jednostki budżetowej) przechowuje się w odpowiednio zabezpieczonym pomieszczeniu jednostki, wyznaczonym przez kierownika komórki organizacyjnej, w której prowadzone są księgi rachunkowe


d/ wprowadza się obowiązek przechowywania dyskietek lub CD instalacyjnych z programami w oddzielnym pomieszczeniu, analogicznie jak zarchiwizowane dane, natomiast w przypadku programów zainstalowanych bezpośrednio na dysk lokalny lub sieciowy - należy zawsze sporządzić kopię aktualnej wersji programu i przechowywać ją na odrębnym wymiennym dysku twardym lub innym MNI również analogicznie jak zarchiwizowane dane.
4. W celu ochrony danych i ich zbiorów w programach finansowo - księgowych i współpracujących, przed możliwością ich całkowitej lub częściowej utraty w wyniku różnych nieprzewidzianych zdarzeń przyjmuje się następujące zasady do ścisłego przestrzegania, a mianowicie:
a/ od kradzieży sprzętu komputerowego - pomieszczenia, w których znajdują się komputery, w tym przede wszystkim serwery i inne, zawierające chronione dane, musi być zamykane w okresie, gdy nie przebywa w nim żaden z pracowników oraz odpowiednio zabezpieczone przed włamaniem po godzinach pracy
b/ od zniszczenia sprzętu komputerowego w wyniku pożaru, zalania lub innych zdarzeń losowych - przechowywanie zapasowych kopii danych i aktualnych wersji programów powinno być zgodne z zasadami podanymi w w/w pkt. 3 a i d.
c/ od uszkodzenia sprzętu komputerowego spowodowanego niewłaściwymi parametrami zasilania z sieci energetycznej - wymagane jest podłączenie komputerów do odpowiednio przygotowanej w tym celu instalacji elektrycznej lub też podłączanie komputerów do sieci energetycznej za pomocą tzw. UPS
d/ od świadomego usunięcia danych z dysku twardego lub przypadkowego usunięcia danych przez użytkownika - obowiązuje maksymalne ograniczenie dostępu do komputera i programów - poprzez odpowiedni system haseł (do sieci i do programów) - wyłącznie do osób imiennie upoważnionych, a także szczególna uwaga przy wykonywaniu przez osoby uprawnione operacji usuwających zbiory lub określone dane.
e/ od przypadkowego usunięcia lub modyfikacji danych w wyniku działania innego programu (wirusa) - obowiązuje bezwzględny zakaz wykorzystywania komputera do odtwarzania danych i uruchamiania programów z jakichkolwiek nośników nie poddanych uprzednio sprawdzeniu programem antywirusowym.
5. Ochrona danych przed celowym zniekształceniem przez osoby nieuprawnione lub też przed wejściem w ich posiadanie przez te osoby - wymaga stosowania co najmniej następujących zasad, a mianowicie:
a/ maksymalne ograniczenie fizycznego dostępu do sprzętu i programów przez osoby nieuprawnione oraz w/w system zabezpieczeń programowych tj. definicji uprawnionych użytkowników oraz haseł, a także przestrzeganie poufności haseł
b/ ograniczenie do niezbędnego minimum możliwości zdalnej pracy (spoza jednostki, np. za pomocą sieci internet) na komputerze zawierającym dane finansowo - księgowe
c/ bezwzględnego przestrzegania zasad przechowywania kopii archiwalnych i zapasowych.


  1   2   3   4   5   6   7   8


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna