Prawo handlowe



Pobieranie 477,14 Kb.
Strona1/3
Data08.02.2018
Rozmiar477,14 Kb.
  1   2   3


PRAWO HANDLOWE
23.09.2006

Brakuje godzinę wykładu o swobodzie działalności gospodarczej.

Spółka akcyjna i spółka z o.o. nie koniecznie muszą działalności w celach zarobkowych, mogą być instytucją pożytku publicznego. Żeby dalej podmiot mógł być przedsiębiorcą to musi wpisać się do właściwego rejestru przedsiębiorców albo ewidencji. Czyli możność bycia przedsiębiorcą jest uzależniona od odpowiedniego wpisu do ewidencji albo odpowiedniego rejestru sądowego. Jeśli chodzi o ewidencje przedsiębiorców jest to zadanie należące do administracji rządowej, ale zostało ustawowo zlecone gminie. Organizacja, funkcjonowanie ewidencji działalności gospodarczej reguluje ustawa - prawo działalności gospodarczej.

Przepisy o ewidencji gospodarczej ujęte w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, wejdą w życie w dniu pierwszego stycznia 2007 roku.

Do ewidencji gospodarczej wpisują się osoby fizyczne, natomiast pozostałe podmioty które mają być przedsiębiorcami wpisują się do KRS.

Problematykę KRS reguluje ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym. Nie konieczna do egzaminu !

KRS składa się z trzech rejestrów.

1. rejestr przedsiębiorców;

Spółki jawne, Europejskie zgrupowania interesów gospodarczych, spółki partnerskie, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne, a więc wszystkie spółki handlowe, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne, spółki Europejskie, spółdzielnie, przedsiębiorstwa państwowe, jednostki badawczo-rozwojowe, tzw. przedsiębiorstwa zagraniczne (są to przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej twórczej, są to zagraniczne osoby fizyczne), towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych (są to drugie obok zakładów ubezpieczeń mających postać spółki akcyjnej drugie podmioty które mogą zająć się działalnością ubezpieczeniową, też mogą się tym zająć spółki akcyjne), inne osoby prawne jeśli wykonują działalność gospodarczą i podlegają obowiązkowemu wpisowi do rejestru, np. stowarzyszenia i fundacje które prowadzą działalność gospodarczą(zatem jak powstaje fundacja to ona musi się wpisać do rejestru stowarzyszeń i innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki społecznej, a jak chce prowadzić działalność gospodarczą to musi się wpisać też do rejestru przedsiębiorców ), oddziały przedsiębiorców zagranicznych które działają na terenie kraju, główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń. Jest to katalog zamknięty. Te podmioty by powstać muszą się wpisać do KRS. Są jeszcze podmioty które mogą się wpisać do KRS, są to odziały firmy zagraniczne które chcą prowadzić działalność na terenie Polski. Jeżeli te podmioty udzielają przedstawicielstwo to takie przedstawicielstwo nie wymaga wpisu do rejestru, a tylko do specjalnej ewidencji prowadzonej przez Ministra Gospodarki. Fundusze Inwestycyjne nie wpisuje się do KRS tylko do specjalnego rejestru prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia.

Wyjątek od zasady, że tylko ten kto wpisał się do rejestru lub ewidencji może prowadzić działalność gospodarczą – istnieją jeszcze spółki kapitałowe w organizacji to jest spółka kapitałowa i jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółka akcyjna w organizacji. Mianowicie od momentu zawiązania sp. z o.o. albo zawiązania sp. akcyjnej wtedy ich się nie wpisuje do KRS i tylko w tym okresie mówimy, że są to spółki w organizacji. Te spółki mają zdolność do czynności prawnych, ale nie są to spółki osobowe. One mogą prowadzić działalność gospodarczą ale nie są wpisane do KRS. Oczywiście w momencie wpisania się do KRS stają się spółką z o.o. i odpowiednio spółką akcyjną.

Ten kto prowadzi działalność gospodarczą i nie wpisał się do odpowiedniej ewidencji narusza obowiązujące prawo.

Adwokat jest przedsiębiorcą w świetle przepisów o swobodzie wykonywania działalności gospodarczej jak i w rozumieniu Kodeksu Cywilnego ponieważ jest przedstawicielem wolnych zawodów. Ma 6 miesięcy na wpisanie się do ewidencji.

Przedsiębiorstwo – jest to przedmiot, a przedsiębiorca jest podmiotem praw i obowiązków. Wyjątek dotyczy przedsiębiorstwa państwowego i przedsiębiorstwa zagranicznego POLONIJNEGO który jest podmiotem. Kodeks Cywilny zawiera definicje przedsiębiorstwa w art. 551, a więc przedsiębiorstwem jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. W skład przedsiębiorstwa wchodzi:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa). Każdy przedsiębiorca działa pod firmą np. Jan Kowalski. KSW to nazwa. Znaki towarowe, one indywidualizują towar w tym sensie, że klient łączy wyobrażenie o danym towarze z pewnym znakiem. Może to wyobrażenie łączyć się z dobrą jakością lub złą. Radio jest rozpoznawane za pomocą pojawiającego się sygnału.

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe należące do nieruchomości lub ruchomości; 

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 

5) koncesje, licencje(jako decyzja administracyjna ) i zezwolenia; 

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 

8) tajemnice przedsiębiorstwa; 

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, np. księgi handlowe. 



2. rejestr stowarzyszeń i innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki społecznej;

3. rejestr dłużników – niewypłacalnych.
07.10.2006

Obrót gospodarczy, wyróżniamy:

a) obrót gospodarczy powszechny to jest obrót który dokonuje się między podmiotami które nie są przedsiębiorcami;

b) obrót gospodarczy profesjonalny, czyli obrót gospodarczy sensu stricte. Występują tu podmioty które są przedsiębiorcami;

c) obrót gospodarczy konsumencki charakteryzuje się tym, że z jednej strony występuje tu przedsiębiorca, a z drugiej strony podmiot nie będący przedsiębiorcą (konsument). Konsument w rozumieniu prawa handlowego oraz prawa cywilnego, art. 221 KC, jest to osoba fizyczna która dokonuje czynności prawnej w celach niezwiązanych bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. W obrocie konsumenckim konsument ma de facto słabszą pozycję niż przedsiębiorca. Ale, że to jest obrót cywilno-prwany, gdzie zakłada się równorzędną pozycję stron, a ze względu na to, że konsument ma pozycję niższą od przedsiębiorcy to wyposaża się konsumenta w różne instrument ochronne. Stąd wynika, że prawo chroni konsumenta jako stronę niższą w relacji do przedsiębiorcy. Przedsiębiorcy w obrocie konsumenckim są profesjonalistami. W obrocie konsumenckim występuje dużo przepisów semiimperatywnych, są to takie przepisy które nie pozwalają stroną na zmianę postanowień umowy na nie korzyść(czyli w jednym kierunku), ale np. przedsiębiorca może się umówić z konsumentem korzystniej dla konsumenta, jednak nie może się umówić na niekorzyść konsumenta, czyli stworzyć postanowienia gorsze od tych które gwarantuje ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej.

Osoba zagraniczna jest osoba fizyczna posiadająca miejsce zamieszkania za granicą i nie mająca obywatelstwa polskiego, osoba prawna z siedzibę za granicą oraz jednostka organizacyjna nie będąca osobą prawną, ale posiadająca zdolność prawną z siedzibą za granicą.

Przedsiębiorca zagraniczny to osoba zagraniczna wykonująca działalność gospodarczą za granicą.

Pytanie egzaminacyjne: obywatel Polski stale mieszkający w Chicago od 40 lat i prowadzący tam działalność. Czy jest przedsiębiorcą zagranicznym? NIE, bo jest obywatelem Polskim, bo nie jest osobą zagraniczną, a zatem nie jest przedsiębiorcą zagranicznym!

Czy wszyscy mogą w Polsce podejmować na równych prawach działalność gospodarczą jeżeli są obywatelami innych państw członkowskich Unii Europejskiej albo obywatelami innych państw, które nie są członkami UE. Czy oni mogą na takich samych zasadach podejmować działalność gospodarczą jak obywatele Polscy? Na to pytanie odpowiada art. 13 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.



Art. 13. 

1.  Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu(EFTA ) stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

2.  Cudzoziemcy, obywatele innych państw niż te wymienione, którzy posiadają w Polsce: 

a) zezwolenie na osiedlenie się, 

b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, albo

c) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone zgodnie z ustawą o cudzoziemcach, 

d) albo uzyskali zgodę na pobyt tolerowany, 

e) albo mają status uchodźcy, też mogą podejmować i prowadzić w Polsce działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy. To samo dotyczy obywateli innych państw którzy korzystają w Polsce z tzw. ochrony czasowej.



3. Osoby zagraniczne inne niż te wymienione mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej, a także mogą przystąpić do takich spółek oraz obejmować bądź nabywać ich udziały lub akcje, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.  Tu ustawodawca popełnia błąd – wspólnicy spółki komandytowej, komandytowo-akcyjnej nie są przedsiębiorcami, mogą co najwyżej być wspólnikami tych spółek.
Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz 

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

Za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz 

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro.

Za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz 

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro.

Przedsiębiorca który chce prowadzić działalność gospodarczą musi wpisać się do Ewidencji Działalności Gospodarcze którą prowadzi gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy.

Do ewidencji wpisuje się następujące dane(ewidencja jest jawna):


  1. imię i nazwisko

  2. firma przedsiębiorcy

  3. numer identyfikacji podatkowej (NIP )

  4. przedmiot działalności

  5. data podjęcia działalności

Od 1 stycznia 2007 musi być jeszcze:

  1. oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń przedsiębiorcy, adres, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony;  

  2. określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);  

  3. informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;  

  4. informacje o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych;  

  5. informacje o ogłoszeniu upadłości, umorzeniu i zakończeniu tego postępowania;  

  6. informacje o wszczęciu postępowania naprawczego;  

  7. informacje o udzieleniu, zmianie i cofnięciu koncesji;  

  8. informacje o stwierdzeniu wygaśnięcia koncesji, jeżeli przepisy ustaw odrębnych przewidują wydanie takiej decyzji;  

  9. informacje o wpisie do rejestru działalności regulowanej oraz o wykreśleniu z rejestru;  

  10. informacje o uzyskaniu zezwolenia lub licencji i ich cofnięciu;  

  11. informacje o umowie spółki cywilnej, jeżeli taka została zawarta;  

  12. dane stałego pełnomocnika, uprawnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile przedsiębiorca udzielił takiego pełnomocnictwa;  

  13. informacja o ustanowieniu kuratora.  

Swoboda działalności czy wolność gospodarcza nie oznacza dowolności, a zatem wolność gospodarcza oznacza możliwość dokonywania różnych wyborów, ale w granicach zakreślonych prawem. Do przepisów reglamentujących, czyli ograniczających swobodę działalności gospodarczej należą przepisy wymagające rejestrowanie lub wpisywanie się do ewidencji działalność gospodarczej, bo każdy kto chce prowadzić działalność gospodarczą jeżeli jest osobą fizyczną musi wpisać się do ewidencji, a jeśli jest osobą prawną wpisać do rejestru sądowego.

Drugie ograniczenie polega na tym, że są takie działalności gospodarcze które można prowadzić po uzyskaniu: koncesji,

albo zezwolenia,

albo licencji,

albo zgody,

lub jest to działalność regulowana którą można prowadzić tylko po wpisaniu się do rejestru tej działalności regulowanej.



Koncesja jest decyzją administracyjną, którą wydaje organ koncesyjny, im więcej jest działalności do których potrzebna jest koncesja tym bardziej jest ta gospodarka zreglamentowana.

Art. 46. 

1. Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: 

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych;  

2) wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;  

3) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią;  

4) ochrony osób i mienia;  

5) rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;  

6) przewozów lotniczych.  

Koncesja jest decyzją uznaniową, natomiast decyzje związane to takie które do wydania decyzji wymagają spełniania wszystkich przesłanek. Koncesja jest udzielana na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat, ale nie dłuższy niż 50 lat. Na wniosek zainteresowanego można wydać koncesje na np. 3 lata. Jeżeli jest więcej chętnych do uzyskania koncesji niż ilość koncesji które organ może wydać wtedy organ ogłasza przetarg. Koncesja może być cofnięta lub ograniczona. Opłata za koncesje przybiera postać opłaty skarbowej i jest bardzo ważna dla państwa.



Zezwolenie jest ich dwadzieścia osiem. Ustawa o swobodzie gospodarczej w art. 75 wymieniła wszystkie ustawy w których przewidziane jest wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej.

Licencja należy uzyskać np. na niektóre rodzaje transportów określonych w ustawie o transporcie drogowym i kolejowym. Jest to decyzja związana.

Działalność regulowana, obok koncesji i zezwoleń jest jednym ze sposobów reglamentacji działalności gospodarczej. Jednak zgodnie z wolą ustawodawcy, działalność regulowana określa najmniej uciążliwe dla przedsiębiorców obowiązki i ograniczenia. O tym, czy dany rodzaj działalności gospodarczej jest działalnością regulowaną stanowią przepisy regulujące tego rodzaju działalność gospodarczą. W szczególności działalnością regulowaną jest działalność kantorowa, w zakresie usług detektywistycznych, w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych.

Kontrole przedsiębiorców, ustawa o swobodzie gospodarczej wprowadziła zasady dotyczące kontroli

Pierwsza zasada – w tym samym czasie u przedsiębiorcy może być tylko jedna kontrola,

Druga zasada – kontrole nie mogą w ciągu roku kalendarzowego trwać dłużej niż to wynika z ustawy, a z ustawy wynika, że czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym w odniesieniu do mikro, małych i średnich przedsiębiorców cztery tygodnie, a w odniesieniu do innych przedsiębiorców osiem tygodni.

Od zasady pierwszej istnieją wyjątki, gdy:

1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;  

2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla prowadzonego przeciwko przedsiębiorcy śledztwa lub dochodzenia;  

3) odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przedsiębiorcy;  

4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;  

5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku VAT przed dokonaniem tego zwrotu;  

6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej;  

7)  kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku VAT na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. 

Przedsiębiorca między przedsiębiorcą może dokonywać rozliczeń bezgotówkowych, wyjątkiem jest jeżeli transakcja przekroczy kwotę piętnastu tysięcy euro, przeliczonych na złoty według średniego kursu walut obcych ogłaszanych przez NBP, ostatniego dnia miesiąca poprzedzający dzień transakcji oraz przepisy Ordynacji podatkowej które nakazują płaci podatek w formie bezgotówkowej.

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania zaciągnięte w związku z prowadzeniem działalności, natomiast w chwili śmierci osoby fizycznej (przedsiębiorcy ) podmiot przestaje istnieć, ale zostaje przedsiębiorstwo czyli zespól składników materialnych i niematerialnych służących do prowadzenia działalności gospodarczej i to wchodzi w skład masy majątkowej. Gdy po tym przedsiębiorcy dziedziczy np. syn wtedy on będzie prowadził po tym przedsiębiorcy działalność gospodarczą, będzie to ta sama działalność, ale to już będzie inny przedsiębiorca.

Osoba prawna prowadząca działalność gospodarczą przestanie istnieć w momencie wykreślenia z rejestru, tak przedsiębiorca , osoba fizyczna przestaje istnieć w momencie śmierci lub wykreślenia z ewidencji.


Spółki Prawa Handlowego

KSH jak sama nazwa mówi reguluje spółki handlowe, ale od tej reguły jest wyjątek który przewiduje możliwość przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną, lub przekształcenia spółki cywilnej na podstawie przepisów o przekształceniu spółki jawnej w każdą inną spółkę handlową. Są takie sytuacje kiedy wspólnicy spółki cywilnej muszą się przekształcić w spółkę jawną albo w inną spółkę handlową, jeżeli nie wykonają tego obowiązku to dostaną karę pieniężną.



Umowa spółki handlowej jest podstawą powstania spółki handlowej.

Spółka jest podmiotem prawa.

Spółki prawa handlowego tworzone są w celu zawierania umów, a dwie z nich zawierają statuty – spółka komandytowo – akcyjna i spółka akcyjna. Statut to rodzaj umowy.

Podstawą funkcjonowania spółek handlowych jest umowa, a spółki komandytowo – akcyjnej i spółki akcyjnej statut.

Jeżeli tworzy się jednoosobową spółkę z o.o., to podstawą utworzenia spółki jest jednostronny akt założycielski wspólnika.

Mamy w spółkach handlowych:

Spółki osobowe:



  1. Spółka jawna

  2. Spółka partnerska

  3. Spółka komandytowa

  4. Spółka komandytowo - akcyjna

Spółki kapitałowe:

  1. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

  2. Spółka akcyjna

Klasyczną spółką osobową to spółka jawna, a klasyczną spółką kapitałową jest spółka akcyjna, a te pozostałe mają charakter hybrydowy. Hybryda to pomieszanie, jest to pojęcie doktrynalne, które obrazuje, że rzeczywiście są te cztery spółki osobowe, ale trzy z nich zawierają elementy charakterystyczne dla spółek kapitałowych.



Spółki osobowe, tu nieważny jest kapitał, a istotne jest współdziałanie wspólników. Skoro istotne jest współdziałanie wspólników to musi być co najmniej dwóch wspólników i właśnie przez to że ten substrat osobowy ma takie ważne znaczenie w tych spółkach, to dlatego nazywają się spółkami osobowymi. Wspólnicy muszą też wnieść wkład do spółki, ten wkład nie musi być pieniądzem. Może to być np. własna praca.

Przy spółkach kapitałowych warunkiem sine qua non(warunek niezbędny ) jest wkład pieniężny.


04.11.2006

spółki handlowe-zagadnienia ogólne

Problematykę spółek handlowych – reguluje kodeks spółek handlowych. Ustawa (ksh) jest ustawą z dnia 15.09.2000 r., weszła w życie 01.01.201 r . Od tej pory była kilkakrotnie nowelizowana- w wyniku dostosowania ustawy do prawa wspólnotowego i z potrzeby dostosowania kodeksu do ustawy o rachunkowości.

Ksh wprowadził:


  1. zrewolucjonizował instytucję spółki handlowej osobowej. W części ogólnej spółek osobowych wprowadzono wiele rozwiązań charakterystycznych dla spółek kapitałowych.

  2. Wprowadziła nowe spółki : spółkę partnerską i sp. komandytowo-akcyjną. Spółka komandytowo-akcyjna już kiedyś funkcjonowała w naszym prawie, ale było to prawo zaborcze.

  3. Nowoczesne uregulowania w sp. z o.o. i w sp. akcyjnej

  4. transformacja spółek-nowoczesne regulacje ( praktycznie każda spółka handlowa może sie przekształcić w inną spółkę handlową) + do tego problem podziału spółek i łączenia spółek.

Generalnie ustawa jest bardzo nowoczesna.

Uprzedni kodeks (1934)– przedstawienia spółek na jego bazie było łatwiejsze, bo poruszał problematykę sp. jawnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i sp. akcyjnej. . W 1991 przywrócono przepisy o sp. komandytowej. Podział na sp. osobowe i kapitałowe był wyraźny na bazie kodeksu z 1934 r.

Obecnie ten podział jest nadal aktualny ale lekko zatarty. Obecnie ksh zna 4 spółki osobowe :sp. jawną, partnerską, komandytową i komandytowo-akcyjną . Zaś do sp. kapitałowych zalicza : sp. z o.o. i sp. akcyjną. Ale typową sp. osobową jest spółka jawna zaś typową sp. kapitałową jest spółka akcyjna. Zaś pozostałe spółki mają charakter hybrydalny ( pojęcie zaczerpnięte z literatury). Spółki te co prawda należą do danego typu spółek ale mają wiele cech zaczerpniętych z grupy przeciwnej. Np. sp. z o.o. jest spółką kapitałową ale ma wiele cech charakterystycznych dla spółek osobowych a na dobitkę wspólnicy tak mogą sformułować treść spółki sp. z o.o. że będzie tych elementów osobowych jeszcze więcej.

Ważnym rozwiązaniem w ksh jest wyraźne upodmiotowienie spółek osobowych. Spółki osobowe były podmiotami prawa... też. Ale jak gdyby udawano, ze tego problemu nie ma. Do niedawna kc znał tylko os. fizyczne i os. prawne. A jednostki organizacyjne nie będące podmiotami prawnymi którym przepisy szczególne przyznały zdolność prawną zostały wprowadzone do kc od niedawna. A przecież spółka jawna i komandytowa od zawsze miały zdolność prawną ( więc ich zdolność prawna na gruncie ksh nie budziła wątpliwości...ale praktyka nie wiedziała co z tym fantem zrobić.)Np. Spółka jawna kupowała nieruchomość. A w księgach wieczystych widnieli jako właściciele wspólnicy, mimo że spółka miała zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych . Teraz jest zapis w ksh ż osobowe spółki handlowe mogą nabyć także nieruchomość - jest to zapis zbędny, bo przecież maja podmiotowość prawną ale ten kodeks jeszcze wyraźniej upodmiatawiają osobowe spółki handlowe. A zatem spółki handlowe osobowe: jawna, partnerska,komandytowa, komandytowo-akcyjna mają zdolność prawną i zdolność do czynności pranych a zatem są podmiotami prawa cywilnego . To one : zaciągają , kredyt, zobowiązania, wystawiają weksel, to spółka jest właścicielem swojego majątku, to spółka jest przedsiębiorcą itd.


Zaś spółki kapitałowe – to osoby prawne. I sp. z o.o.i sp. akcyjna to osoby prawne. Ale od zawiązania spółki kapitałowej do momentu wpisania do KRS-u może upłynąć aż do 6 mc. Mamy tutaj do czynienia z „postacią sp. kapitałowej „ ( sp. z o.o.-w organizacji, sp. akcyjna-w organizacji). Mają one zdolność prawna i zdolność do czynności prawnej. Nie jest to dodatkowy typ spółek a tylko postać spółki kapitałowej. Z momentem wpisu spółki kapitałowej do KRS-u staj się one osobami prawnymi. Pierwsza różnica między sp. osobowymi a sp. kapitałowymi to to , że sp. osobowe są jednostkami organizacyjnymi, które posiadają zdolność prawną i zdolność do czynności prawnej ale nie są osobami prawnymi zaś spółki kapitałowe są osobami prawnymi.
Dlaczego osobowe i kapitałowe?- wyjaśnienie nazwy.

Spółka osobowa-by założyć spółkę musi być co najmniej dwóch wspólników. Fundamentalny warunek. Element osobowy jest tu bardzo ważny. Wspólnikami mogą być i os. fizyczne, os prawne, i inne spółki prawa handlowego z wyjątkiem spółki partnerskiej. ( w spółce partnerskiej wspólnikami mogą być wyłącznie osoby fizyczne, i to nie wszystkie, ale tylko takie, które wykonują wolny zawód określony w art. 88 ksh albo w przepisach szczególnych. np. aktor – ni może być , ale adwokat-tak, radca prawny-tak, księgowy-tak ).

Od 01.01.2007 partnerami którzy na mocy przepisów szczególnych kolejnym wolnym zawodem którego wykonawca może być partnerem w spółce partnerskiej będą psycholodzy ( psychiatrzy-już są).

W spółkach kapitałowych podstawa funkcjonowania jest kapitał. By spółka funkcjonowała musi być wniesiony minimalny kapitał . Np. dla sp. z o.o. musi to być 50 tys zł, zaś dla spółki akcyjnej jest to 500 tys zł. Są to zasady ogólne, bo jeżeli sp. akcyjna chce być bankiem, ubezpieczycielem – minimalny kapitał jest dużo wyższy.

Ale nie jest to element charakterystyczny tylko dla sp. kapitałowych. Bo sp. komandytowo-akcyjna, która jest spółka osobową też musi mieć minimalny kapitał zakładowy – wynosi on 50 tys zł ( przykład hybrydalności spółek). Na dobitkę spółka komandytowo-akcyjna czasem musi a czasem może mieć organ w postaci rady nadzorczej (co jest charakterystyczne dla spółek kapitałowych). Bo spółki kapitałowe, jako os. prawne działają przez swoje orany, przede wszystkim przez zarząd- są reprezentowane. Mało tego spółka komandytowo-akcyjna może emitować akcje, mimo że jest spółką osobową. Spółka komandytowo-akcyjna może więc gromadzić kapitał przy pomocy akcji.

Dlaczego więc sp. komandytowo-akcyjna jest sp. osobowa??? Ze względów podatkowych. Żeby nie płaciła podatku dochodowego od osób prawnych, bo taki podatek płacą spółki kapitałowe. Zaś spółki osobowe nie płacą podatku. Podatek płacą tylko wspólnicy. Więc w spółkach kapitałowych zysk jest podwójnie opodatkowany. Raz płaci spółka, a potem jeszcze wspólnicy (od dywidendy). Zaś spółki osobowe nie płaca w ogóle podatku dochodowego , bo nie są ani os. fizycznymi ani os. prawnymi.

Wszystkie spółki handlowe powstają z momentem wpisu do KRS-u. Zatem spółki osobowe staja się podmiotem prawa z chwila wpisania do KRS-u, zaś sp. z o.o. i sp. akcyjna z chwila wpisu do rejestru staja się osobami prawnymi. Spółki osobowe przestają istnieć z chwila wykreślenia z rejestru. Spółka kapitałowe- to samo. Np. Spółki pracownicze – okres reformy , zachęcano pracowników do zakładania spółek. Czasem nawet nie podjęła taka spółka działalności. Ale w swietle prawa istnieje nadal. Bo nie została wykreślona z rejestru. A żeby wykreślić spółkę z rejestru trzeba przeprowadzić postępowanie likwidacyjne– które jet bardzo drogie ( nie stać ich na to). Spółka z o.o. i akcyjna można przekształcić sie w inna spółkę. Tak samo osobowa spółkę można przekształcić w spółkę akcyjną. Każda spółka w każda się może przekształcić. Np. spółka jawna przekształca się w spółkę akcyjną to z momentem wpisania do rejestru tej przekształconej spółki to wpis tej nowej, spółki akcyjnej jest równoznaczny z wykreśleniem spółki jawnej.

Taki manewr jest możliwy przy przekształcaniu spółki albo jej inkorporacji (czyli pochłonięciu jednej spółki przez inna spółkę).W innym przypadku jest możliwe tylko wykreślenie. I o ile niektóre spółki osobowe można wykreślić z KRS-u bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego jak się tak umówią wspólnicy, o tyle w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej, sp. z o.o., sp. akcyjna mogą być wykreślone tylko po przeprowadzeniu postępowaniu likwidacyjnego.

Jest też oczywiście postępowanie upadłościowe. Jeżeli spółka zostanie głoszona jako upadła, to trzeba prowadzić postępowanie upadłościowe, to po przeprowadzeniu postępowania syndyk masy upadłościowej zgłasza wniosek o wykreślenie spółki z KRS-u. Czyli wszystkie spółki w likwidacji, w upadłości-istnieją, mają osobowość prawną . Zmieniają się tylko zarządzający. W pierwszym przypadku są to likwidatorzy zaś w drugim przypadku jest to syndyk masy upadłościowej. I jeszcze w firmie musi być dodatek musi być „ w likwidacji” albo „ w upadłości”.

Wszystkie spółki handlowe działają pod firmą.

Co to jest firma ?Firma to nazwa przedsiębiorcy. W Polce wszyscy przedsiębiorcy wpisani do rejestru działają pod firma a inne podmioty nie będące os. fizycznymi maja swoja nazwę. KSW- tp nazwa, UJ- to nazwa. Ale spółki handlowe - wszystkie działają pod firmą.

Przy spółkach osobowych – ta firma nie może być dowolna. Musi być zdolna z ksh. Przy spółkach kapitałowych – pierwszy człon może być dowolny, zaś drugi człon wskazujący na typ spółki jest obligatoryjny.

( rysujemy na tablicy).
Spółki osobowe mogą używać skrótów. Podobnie jak spółki kapitałowe.

1.Spj- spółka jawna ( żeby powstała musi być 2 wspólników co najmniej)

2.Spp- spółka partnerska (co najmniej 2 wspólników nazwanych partnerami)

3.Spk- spółka komandytowa ( co najmniej 2 wspólników), przynajmniej jeden z nich to komplementariusz ( odpowiada za całość) a drugi musi być komandytariuszem (przynajmniej jeden)

KMD- komandytariusz-odpowiada za zobowiązania do wysokości sumy komandytowej

KPL-komplementariusz-

4. Ska- spółka komandytowo-akcyjna , co najmniej jeden wspólnik musi być komplementariuszem ( ten w nazwie KPL)zaś co najmniej jeden wspólnik musi mieć statut akcjonariusza.
Zaś w spółkach kapitałowych :


  1. Sp z o.o.-wystarczy 1 wspólnik, bo tu nie są podstawą osoby a kapitał ( 50 tys zł)

  2. Sa-spółka akcyjna, też może by tylko 1 akcjonariusz, byleby był minimalny kapitał ( 500 tys zł)

Firma .


Wspólnikiem spółki jawnej ,może być swobodnie spółka komandytowa, osoba fizyczna, spółdzielnia mieszkaniowa itd. ( każda kto jest podmiotem prawa cywilnego).

Spółki osobowe :

1.Firma spółki jawnej musi się składać z : nazwiska albo nazwy czy firmy jednego, przynajmniej jednego ze wspólników i dodatek spółka jawna


  1. Spółka partnerska – tworzy się z nazwiska lub większej liczby nazwisk partnerów z dodatkiem spółka partnerska, i partner , partnerzy + wskazanie wykonywanego wolnego zawodu np. Gnela spóła partnerska/i partnerzy/i partner kancelaria adwokacka /gabinet lekarski/ kancelaria notarialna

  2. Spółka komandytowa- os. Fizyczne, os. prawne , inne podmioty – w nazwie powinno być nazwisko lub nazwa tego wspólnika który ma statut komplementariusza. Gdyby nazwisko komandytariusza znalazło sie przez przypadek w firmie to w takim przypadku komandytariusz ponosi odpowiedzialność za zobowiązania tj. komplementariusz. Firma jest zbudowana : nazwisko/nazwa ( komplementariusz) + spółka komandytowa

  3. Spółka komandytowo-akcyjna : nazwisko/nazwę/ firmę jednego lub większej ilości wspólników którzy maja status komplementariusza. Gdyby się tam przyplątał akcjonariusz- ponosi odpowiedzialność tj. komplementariusz.

Firma podlega ochronie- regulacje w kc, ustawy szczególne (np. O zwalczaniu nieuczciwej konkurencji).


Firmy spółek kapitałowych :

  1. sp. z o.o. - w pierwszym członie może być firma dowolna ; ściana, krzesło,firmę wspólnika, nazwisko, nazwa itd. (byleby nie było tam słów obraźliwych), sąd rejestrowy może badać poprawność firmy. np. Krzesło s.a.- sp. z o.o.

  2. Spółka akcyjna – 1 człon dowolny + dodatek s.a.

Wszystkie spółki osobowe-handlowe muszą być przedsiębiorcami. Zatem wszystkie spółki osobowe handlowe muszą prowadzić działalność gospodarczą ( cel działalności spółki – cel gospodarczy).

Spółki handlowe kapitałowe nie muszą prowadzić działalność. Ale nie jest w praktyce , że jes pół na pół 9 sp. Osobowe na sp. kapitałowe0Pod kątem ilości najwięcej działalności gospodarczej prowadza os. fizyczne, potem sp. z o.o., spółki akcyjne, potem jawne.

Istnieje ustawa „ o pożytku publicznych”-sp. z o.o. i sp. akcyjna tez mogą uzyskać status organizacji pożytku publicznego, ale nie są przedsiębiorcami w rozumieniu kc. Są przedsiębiorcami w rozumieniu KRS-u.
Formy zawarcia umowy spółki.

Wszystkie spółki handlowe ( oprócz spółki jawnej )muszą mieć formę aktu notarialnego. Zaś umowa spółki jawnej musi być na piśmie pod rygorem nieważności. Natomiast sp. Partnerska – akt notarialny, sp. komandytowa- forma aktu notarialnego, spółka komandytowo- akcyjna – musi mieć statut w formie aktu notarialnego, sp. z o.o.- jeżeli wchodzi w spółkę wchodzi tylko 1 podmiot to aktem erekcyjnym jest jednostronny akt założycielski w formie aktu notarialnego – jeżeli zaś są to już 2 osoby to jest to umowa spółki w formie aktu notarialnego.


Księgi rachunkowe zasada, ze wszystkie prowadza, zaś wyjątki dotycz spółki jawnej i spółki partnerskiej. Spółki partnerskiej - ........osoby publicznej, sp. jawnej – nie muszą prowadzić ksiąg rachunkowych gdy wspólnikami są os. fizyczne i zgodnie z ustawą o rachunkowości gdy ich obroty są niższe niż 800 tys. euro rocznie netto (efekt nowelizacji).

Teraz jest taka koncepcja, żeby ci wszyscy przedsiębiorcy indywidualnych którzy prowadzą księgi rachunkowe przenieść do KRS-u , zaś mali przedsiębiorcy będący os fizycznymi-zlikwidować ewidencje i urzędy skarbowe prowadziły księgi przychodów i rozchodów – ale to tylko koncepcja.


Wkłady.

Wszyscy wspólnicy mają obowiązek wniesienia wkładu. Nieważne czy spółka osoba czy spółka kapitałowa. Ale w spółkach osobowych ,z wyjątkiem akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej i z wyjątkiem komandytariusza w spółce komandytowej, pozostali wspólnicy mogą wnieść jako wkład świadczenie usług na rzecz spółki. Zaś w spółkach kapitałowych wkład musi być kapitałowy. Tak samo akcjonariusz w spółce komandytowo-akcyjnej też musi wnieść wkład kapitałowy i komandytariusz o wysokości sumy komandytowej wnieść wkład kapitałowy.

Wkład kapitałowy – to sumy pieniężne albo aport. Aport to np. : licencja, wiedza(pomysł), technologia, samochód, nieruchomość, wierzytelności, inne prawa majątkowe zbywalne, weksel ( ale wierzyciel)., użytkowanie – nie można wnieść ( jest niezbywalne), wyjątek stanowi time-schering ( osoba corocznie korzysta o tym samym czasie z czyjegoś domu lub mieszkania – to prawo może mieć charakter obligacyjny albo może być użytkowanie), pierwokup – nie może być. Przedmiotem aportu mogą być : ruchomości, nieruchomości, prawo użytkowania musi być zbywalne. Przedsiębiorstwo – można wnieść jako aport.

*Spółka jest podmiotem prawa. Spółki – tj. człowieka- nie można wnieść, przenieść ( jej majątek tak). Udziały w spółce- to nie są papiery wartościowe. Zaś akcje to są papiery wartościowe.


Problem odpowiedzialności z zobowiązania spółek handlowych.

  1. spółka jawna – np. zaciągnęła kredyt, wzięła coś w leasing, nie zapłaciła za towar – kto odpowiada ?? Za zobowiązania odpowiada spółka solidarnie ze wspólnikami z tym, że odpowiedzialność wspólników jest subsydiarna. Solidarność dłużników polega na tym, że wierzyciel może sie domagać całości lub części świadczenia od jednego z dłużników, od kilku albo od wszystkich dłużników i aż do wypełnienia całego świadczenia wszyscy odpowiadają solidarnie. Za długi odpowiada się nie tylko majątkiem aktualnym ale i przyszłym ( można mieć nadzieję). Wierzyciel może więc tu pozwać i spółkę i wszystkich wspólników.

Odpowiedzialność - solidarność subsydiarna ( nowinka w ksh). Chodzi o to , że wspólnicy odpowiadają solidarnie ze spółką ale egzekucja musi pójść najpierw do majątku spółki jawnej. Dopiero gdyby ten majątek okazał się niewystarczający można prowadzić egzekucje z majątku osobistego wspólników. Subsydiarna odpowiedzialność dotyczy etapu egzekucyjnego.

Bycie wspólnikiem spółki jawnej jest bezpieczniejsze niż bycie wspólnikiem spółki cywilnej. Bo spółka cywilna w ogóle nie ma podmiotowości prawnej, więc egzekucja od razu idzie do majątku osobistego wspólników ( spółka cywilna w ogóle nie ma majątku bo nie jest podmiotem prawa).w Spółce jawnej – jest większa ilość majątków ,które można poddać egzekucji. W spółce cywilnej – tylko majątek wspólników. Dla kontrahentów – również jest korzystniejsze prowadzić interesy ze spółką jawną . Można sprawdzić jej stan finansowy – w KRS-ie. A kontrahenci spółki cywilnej – w ewidencji działalności gospodarczej nie ma wiadomości na temat kondycji finansowej spółki.


25.11.2006

Przypominam państwu, że SP.PARTNERSKA jest utworzona dla wykonywania wolnych zawodów. Nie wszystkie wolne zawody mogą być wykonywane w ramach tej sp., tylko te które są wymienione w art.88 KSH i w przepisach szczególnych. Np. 1.01.2007 wchodzi w życie ustawa dot. psychologów, którzy zostali uznani za wolny zawód, a zatem mogą od tego momentu zakładać sp. Partnerskie w ramach przypomnienia za zobowiązania partnerzy odpowiadają tak jak w sp. jawnej, czyli odpowiada sp solidarnie z partnerami, z tym że odpowiedzialność partnerów jest subsydiarna. Natomiast inaczej wygląda ten problem jeżeli chodzi o zobowiązania powstałe w wyniku świadczenia usług np. adwokacka kancelaria figurująca jako sp. partnerska i adwokat prowadził źle sprawę, którą przegrał klient, ale przegrał bo przychodził na rozprawy nieprzygotowany albo źle przygotowany, nie wnosił w terminie środków zaskarżenia np. apelacji, kasacji i klient po prostu sprawę przegrał. W związku z tym możemy powiedzieć, że tutaj doszło do błędu w sztuce, bo adwokat nie wykonywał czynności tak jak powinien-KTO PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚĆ? TYLKO TEN PARTNER, KTÓRY ŹLE PRZEPROWADZIŁ PROCES, inni partnerzy nie odpowiadają za to. Ale może być też tak, że w sp. partnerskiej niektórzy pracownicy są podporządkowani niektórym partnerom - np. sekretarka adwokatowi x. tutaj jest podobnie za szkodę wyrządzoną przez podporządkowanego pracownika w majątku klienta, odpowiedzialność ponosi ten partner, któremu dany pracownik był podporządkowany, a inni partnerzy odpowiedzialności nie ponoszą.

Na gruncie spółek osobowych możliwe jest ukształtowanie innej odpowiedzialności w drodze porozumienia, a zatem W UMOWIE partnerzy mogą umówić się, że będą odpowiadali wszyscy za błąd w sztuce popełniony przez jednego z nich.

W sp. partnerskiej spółkę reprezentują na zewnątrz i prowadzą sprawy partnerzy, ale z praktyki częściej partnerzy wolą zajmować się tylko wykonywaniem wolnego zawodu, niż prowadzić sprawy, w związku z tym w sp. partnerskiej można powołać ZARZĄD.A zatem hybrydalne rozwiązanie. Tylko jeżeli umowa tak stanowi, można wtedy powołać zarząd. Stosuje się przepisy do zarządu. Zarząd może wykonywać czynności w bieżących sprawach, a jak będzie przekraczać to potrzebna jest zgoda wszystkich partnerów.

Udział w zyskach i stratach powinna regulować umowa, jeżeli nie ma określone to partnerzy tak jak w sp. jawnej wszyscy niezależnie od wkładów.

Ustawodawca przewiduje specyficzne rozwiązanie(w interesie klientów), bo dopuszcza funkcjonowanie sp. partnerskiej z jednym partnerem jak jeden umrze, albo zostanie pozbawiony praw wykonywania zawodu to przez rok od takiego momentu sp. może funkcjonować. Ale stworzyć może co najmniej dwóch.

Sp. partnerska rozwiązuje się z przyczyn określonych w umowie lub określonych w KSH. Sama przyczyna nie powoduje, że sp. przestaje istnieć. Bo jeżeli zajdzie przyczyna rozwiązania, to trzeba wszcząć postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne. Podobnie jak w sp. jawnej wspólnicy mogą się umówić na inny sposób likwidacji sp. jeżeli zajdzie przyczyna inna jak upadłość. Masę majątkową dzieli się po równo jak się nie umówili, po zaspokojeniu wierzycieli. Sp. przestaje istnieć z momentem wykreślenia z rejestru KRS.

Sp. partnerska ma podmiotowość prawną, ma zdolność prawną i zdolność do czynn. pr.

W Polsce nie jest dużo ale te co występują to założone przez najczęściej lekarzy i adwokatów.
SPÓŁKA KOMANDYTOWA: co najmniej jeden wspólnik jest komplementariuszem, a co najmniej jeden komandytariuszem.

Komandytariusz odpowiada za zobowiązania do wysokości sumy komandytowej. Umowa w formie aktu notarialnego.

trzeba wpisać do rejestru KRS. Komplementariusze reprezentują sp., a komandytariusz może, ale tylko na zasadzie pełnomocnictwa, tzn. można uczynić z niego prokurenta. Bo komandytariusze nie mają prawa ani obowiązku reprezentować sp. Ta spółka nadaje się dla osób pasywnych(komandytariusze) i aktywnych(komplementariusze).

Udziały:


gdyby się nie umówili to - proporcjonalnie do wkładu rzeczywiście wniesionego.

Suma komandytowa to jest granica do której odpowiada komandytariusz. Spółka odpowiada solidarnie z komplementariszami i komandytariuszami, którzy odpowiadają do wkładu rzeczywiście wniesionego. Bo wkład zadeklarowany może być inny od rzeczywiście wniesionego.Ale w umowie mogą postanowić inaczej. Wkład musi być równy albo wyższy niż suma komandytowa.

Zysk:

komplenentariusze, jeżeli się nie umówią to po równo dzielony. Nie wolno wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach a można wyłączyć od udziału w stratach.



Sp.k. rozwiązuje się tak samo jak sp.p. Przestaje istnieć z chwilą wykreślenia z rejestru.
SP.KOMANDYTOWO - AKCYJNA:

Nowa u nas spółka, jest ich dwadzieścia parę najczęściej powstają z przekształcenia spółek akcyjnych i zoo w S.K.A.

Spółki komandytowo akcyjne nie są osobami prawnymi ani osobami fizycznymi., więc nie płacą podatku dochodowego.

Żeby utworzyć musi być co najmniej dwóch wspólników(komplementariusz i akcjonariusz. Statut w formie aktu notarialnego. Kapitał 50 tyś zł Jeżeli akcjonariuszy więcej niż 25 to RADA NADZORCZA MUSI BYĆ POWOŁANA. Wpis do KRS(konstytutywny).

Sprawy sp. i reprezentacja należy do komplementariuszy. Jeżeli ich liczba jest ponad 25 to wtedy Rada Nadzorcza nadzoruje całość działalności funkcjonowania sp.

W S.K.A występuje walne zgromadzenie, mogą być wspólnicy którzy są tylko komplementariuszami, albo tylko akcjonariuszami, ale też może być tak, że i komplementariusz i akcjonariusz w jednej os. Jeżeli ktoś jest tylko akcjonariuszem to może mieć akcje uprzywilejowane, a jeżeli dwa w jednym to bez uprzywilejowania co do głosu(tylko 1 głos).

Akcjonariusze którzy są komplement. tworzą walne zgromadzenie. Jest zwyczajne albo nadzwyczajne. Prawo uczestniczenia bez prawa głosu mają komlementariusze. Nie wszystkie uchwały są skuteczne bo niektóre wymagają zgody wszystkich komplementariuszy, albo części. Np. wszystkich komplentariuszy pod rygorem nieważności za podział zysku za dany rok obrotowy między akcjonariuszy. A w przypadku komlementariuszy, jeśli chodzi o zysk to musi się ich zgodzić większość. Uczestnictwo w zysku: jak się nie umówią to do wysokości wkładu wniesionego. Rozwiązanie początek jak wyżej ale TUTAJ NIE MOŻNA SIĘ JUŻ UMÓWIĆ NA INNY SPOSÓB ROZWIĄZANIA. Przestaje istnieć z momentem wykreślenia z KRS.
SPÓŁA AKCYJNA:

Kapitał 50 tyś zł. Umowa w formie aktu notarialnego. Jednoosobowa sp. zoo nie może utworzyć innej jednoosobowej sp. zoo.

Jeżeli zakłada sp. jedna osoba to jednostronny akt założycielski. Od powstanie do momentu wpisu mamy ułomną os. pr. A z momentem wpisu do KRS staje się os. prawną.
W SP. ZOO: CEL MOŻE BYĆ INNY NIŻ GOSPODARCZY NP. CHARYTATYWNY .WTEDY MOŻE UZYSKAĆ STATUS ORGANIZACJI POŻYTKU PUBLICZNEGO(TO TEŻ ZAZNACZA SIĘ W KRS).

Właścicielem majątku jest spółka a wspólnicy mają udziały. Jeżeli udziały są równe to ta sama wartość nominalna i niepodzielne są wtedy. A jeżeli różnie to różna wartość nominalna i wtedy są podzielne. Udział ma wartość emisyjną, rynkową. Wspólnik ma prawo do głosu, do dywidendy, czyli do zysku, może zaskarżać uchwały ALE WŁAŚCICIELEM MAJĄTKU JEST SPÓŁKA.

UDZIAŁY MOGĄ BYĆ UPRZYWILEJOWANE DO DYWIDENDY, ale też co do głosu. WSPÓLNIK MA TYLE PRAW ILE MA UDZIAŁÓW.

Z UDZIAŁAMI ZWIĄZANE SĄ OBOWIĄZKI, ale treść udziału nie zawiera obowiązku one występują obok udziału.

ZARZĄD JEDNOOSOBOWY ALBO WIELOOSOBOWY.WSPÓLNICY NIE MUSZĄ WCHODZIĆ DO ZARZĄDU Kto wybiera zarząd decyduje umowa spółki. Jeżeli nie to walne zgromadzenie spółki. Członkowie zarządu mogą być w każdej chwili odwołani, dlatego zastrzega się czasem w umowie z jakich przyczyn można. Reprezentacja określona w umowie. Zarząd jest obowiązany do nie działania na niekorzyść sp. Obowiązuje zakaz konkurencji-nie może prowadzić ani uczestniczyć w innym podmiocie konkurencyjnym w jego władzach. Uchwała zarządu może zwolnić członka zarządu z zakazu konkurencji.

W jednym przypadku trzeba POWOŁAĆ NADZÓR: JEŻELI KAPITAŁ PRZEKRACZA 500TYŚzł A WSPÓLNIKÓW JEST WIĘCEJ NIŻ 25 TO OBOWIĄZEK POWOŁANIA RADY NADZORCZEJ LUB KOMISJI REWIZYJNEJ DO WYBORU.

RADA NADZORCZA OD KOMISJI REWIZYJNEJ RÓZNI SIĘ TYM, ŻE RADA NADZORCZA STAŁA KONTROL, może zawieszać i powoływać i odwoływać członków zarządu. KOMISJA REWIZYJNA TEZ ORGAN WIELOOSOBOWY, ALE INGERENCJA JEJ JEST PRZY KOŃCU ROKU OBROTOWEGO.ALE W TYCH SP. W KTÓREJ NIE MA RADY NADZORCZEJ , TO MOŻNA TAK ROZCIĄGNĄĆ KOMPETENCJE KOMISJI REWIZYJNEJ ŻE BĘDĄ TAKIE JAK RADY.RADA NADZORCZA NIE MOŻE WYDAWAĆ WIĄŻĄCYCH POLECEŃ ZARZĄDOWI DOT.SPRAW ZARZĄDZANIA. Związani nakazem lojalności i zakazem konkurencji członkowie.

ZGROMADZENIE WSPÓLNIKÓW: najważniejszy organ, bo najważniejsze kompetencji, które są określone w KSH i w umowie.

Zwyczajne zgromadzenie do końca czerwca(bo musi się odbyć 6 miesięcy przed końcem roku obrotowego) żeby zatwierdzić sprawy finansowe i udzielić absolutorium. A jeżeli nie udzieli absolutorium, może ale nie musi odwołać zarząd.

Nadzwyczajne zgromadzenie wtedy się zwołuje jak pojawia się sprawa należąca do kompetencji walnego zgromadzenia. Głosy są zależne od udziałów. ZASADA uchwały zapadają bezwzględną większością głosów, jeżeli nie wynika z KSH ani umowy.

UCHWAŁY DOTYCZĄCE ZMIANY UMOWY TO 2/3 GŁOSÓW.A JEŻELI ISTOTNA ZMIANA W PRZEDMIOCIE DZIAŁALNOŚCI TO 3/4.mOŻE MIEĆ MIEJSCE POWÓDZTWO O UCHYLENIE UCHWAŁY JEŻELI JEST NIEZGODNA Z INTERESAMI WSPÓLNIKÓW.MOŻE BYĆ POWÓDZTWO O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚĆI UCHWAŁY GDY NIEZGODNA Z PRZEPISAMI.

SPÓŁKI MOGĄ PODWYŻSZAĆ JAK I OBNIŻAĆ KAPITAŁ, MOŻNA USTANAWIAĆ INNE KAPITAŁY.

W NIEKTÓRYCH PRZYPADKACH MOŻNA WYŁĄCZYĆ WSPÓLNIKA ZE SPÓLKI, ALE PRZEZ SĄD Z WAŻ NYCH POWODÓW A UPRAWNIENIE ZGŁOSZENIA RZĄDANIA WSZYSTKICH POZOSTAŁYCH WSPÓLNIKÓW JEŻELI ICH UDZIĄŁY REPREZENTUJĄ WIĘCEJ NIŻ POŁOWE KAPITAŁU ZAKŁADOWEGO.

UDZIAŁ W ZYSKACH I STRATACH W ZOO: tak jak się umówią.

Może ulec rozwiązani :postępowanie upadłościowe i likwidacyjne. Likwidatorami są wspólnicy.

Po zaspokojeniu, jeżeli się nie umówili majątek dzieli się wg KSH.

Może być tak że sp. istnieje bo jest wpisana w KRS, ale nie działa.
09.12.2006

Spółka akcyjna.

Problematyka spółek handlowych uregulowana jest przede wszystkim w KSH. Ale rozwiązania dotyczące tej spółki znaleźć można także w ustawach regulujące szczególne rodzaje działalności np. w prawie bankowym, a więc w tych ustawach które regulują działalność gospodarczą m.in. tylko w formie albo obok innych form także w formie SA. Ponieważ prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych a raczej komercjalizacja przedsiębiorstw państwowych zasadza się m.in. na takim przekształceniu przedsiębiorstwa państwowego w SA, a zatem np. przepisy dotyczące SA można znaleźć w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji. Czyli wniosek stąd że takie fundamentalne rozwiązania dotyczące SA mamy w KSH, a rozwiązania szczególne mamy w ustawach szczególnych które dotyczą prowadzenia działalności w formie SA.



SA jest to kapitałowa spółka handlowa. Może być jednoosobowa, przykładem takiej spółki są jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, właśnie powstające w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstw państwowych, że mogą to być jednoosobowe spółki gminy. A generalnie każdy może założyć sobie jednoosobową SA który będzie jedynym akcjonariuszem, a więc ma 100 % akcji, byle by spełnił wszystkie wymogi niezbędne do założenia SA. SA nadaje się do prowadzenia każdego rodzaju działalności zgodnej z prawem. SA wcale nie musi prowadzić działalności gospodarczej, a zatem SA może być także organizacją pożytku publicznego, a więc w statucie może określi że nie będzie zajmowała się maksymalizacją zysku i że ten zysk nie będzie dzieliła między akcjonariusz, tylko będzie prowadziła działalność pożytku publicznego. Przy tworzeniu SA musi być spełniony wymóg kapitałowy – do utworzenia SA na zasadach ogólnych musi być zgromadzone 500.000 zł. Do nie dawna były SA który ten kapitał miały niższy, ale od momentu wejścia w życie KSH każda spółka która ma siedzibę w Polsce miała podnieść swój kapitał co najmniej do połowy, a w ciągu pięciu lat do 500.000 zł kapitału zakładowego. Oczywiście w SA obligatoryjne są inne jeszcze kapitały ale warunkiem sine qua non jest ten minimalny kapitał zakładowy. SA może utworzyć właściwie każdy podmiot prawa cywilnego. Przy jednoosobowej SA jest pewien wyjątek tzn. jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie może być jedynym akcjonariuszem. Za to jednoosobowa SA może utworzyć jednoosobową SA w której sama będzie jedynym akcjonariuszem. SA od momentu zawiązania do momentu wpisu do KRS-u ma postać SA w organizacji. Ma zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych może także prowadzić działalność gospodarczą mimozę nie jest jeszcze wpisana do KRS-u. Natomiast w momencie wpisania do KRS-u nabywa osobowość prawną, a więc staje się osobą prawną. Wpis do KRS-u ma charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny. Nawet jak SA znajduje się w likwidacji to nadal ma zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych, tak samo jak znajduje się w postępowaniu upadłościowym, czyli gdy wobec niej wszczęto postępowanie upadłościowe. Te sytuacje znajdują odzwierciedlenie w firmie bo w przypadku postępowania likwidacyjnego spółka działa pod firmą z dodatkiem likwidacji. A w przypadku postępowania upadłościowego pod firmą z dodatkiem upadłości. Zmieniają się też organy zarządzające bo w przypadku likwidacji zarządzają spółką likwidatorzy, a w przypadku upadłości syndyk masy upadłości i dopiero z momentem wykreślenia tej spółki z KRS-u spółka ta przestaje istnieć. A zatem SA w naszym systemie prawnym takie spółki które nie mają organów, nie działają, ale dopóki dopóty one są wpisane do KRS-u one istnieją w rozumieniu prawa, a zatem są podmiotami prawa. Osoby które tworzą spółkę muszą uchwalić statut. Statut jest fundamentem SA i można wyróżnić spośród osób które tworzą spółkę takie które uczestniczą w akcie jej tworzenia oraz i takie które podpisują statut. Założycielami SA są tylko te osoby które podpisują statut. Statut spółki musi być sporządzony w formie aktu notarialnego. Jednym z organów spólki jest walne zgromadzenie na którym zapadają uchwały i te uchwały muszą być protokołowane przez notariusza, czyli też muszą mieć formę aktu notarialnego. Właścicielem majątku SA w sensie prawnym jest spółka nie akcjonariusze. Akcjonariusze w sensie ekonomicznym mogą być traktowani jako właściciele, dlatego że to im przysługuje prawo do zysku. Akcjonariusze mają określone prawa i obowiązki w stosunku do SA są bowiem właścicielami, posiadaczami akcji. Ale akcje są papierami wartościowymi i jako papiery wartościowe ucieleśniają tylko Rawa akcjonariusza wobec spółki. Czyli akcjonariusz mając akcje posiada czy też jest uprawniony. Akcja nie zawiera obowiązku dla akcjonariusza. Akcja daje akcjonariuszowi tylko prawa, natomiast mogą być związane obowiązki ale one nie są ucieleśnione w akcji, one tylko towarzyszą faktowi posiadania akcji. Np. z posiadaniem akcji mogą być połączone obowiązki spełniania świadczeń pieniężnych na rzecz spółki, ale te obowiązki nie są jak gdyby istotą akcji tylko one towarzyszą faktowi że ktoś posiada akcje. Akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania SA. Za zobowiązania zaciągnięte przez spółkę odpowiada sama spółka. Kapitał zakładowy dzieli się na akcje, czyli z jednej strony akcja jest jak gdyby odpowiednikiem pewnej części zakładu kapitałowego, a z drugiej strony akcja jest papierem wartościowym. Kapitał zakładowy dzieli się na akcje o równej wartości nominalnej. Wartość akcji jest zapisana w statucie. Można podwyższyć kapitał zakładowy ale podwyższenie kapitału zakładowego będzie się wiązało ze zwiększeniem liczy akcji, albo z podniesieniem wartości akcji. Do tego wymagana jest zmiana statutu spółki. Spółka musi mieć władze i w SA obligatoryjnymi organami jest zarząd, rada nadzorcza i walne zgromadzenie akcjonariuszy.

Kiedy jest statut, odpowiedni kapitał i wybrany zarząd to wtedy zarząd zgłasza spółkę do rejestru – jest to jego obowiązek. SA jest zawiązana wtedy gdy wszystkie akcje zostaną objęte. Od momentu zawiązania spółki zarząd musi w ciągu sześciu miesięcy zgłosić spółkę do rejestracji. Jeżeli zarząd nie zdąży w ciągu sześciu miesięcy z rejestracją wtedy trzeba spółkę zlikwidować. Jeżeli SA ma akcje imienne to on wie kto jest jej akcjonariuszem, więc nie koniecznie muszą być pokryte, a więc wystarczy by kapitał był pokryty w co najmniej ¼ wysokości.



W statucie jest określony cel że spółka będzie prowadziła przedsiębiorstwo – w tym statucie musi być określona firma i siedziba spółki. Siedzibą jest miejscowość. Dalej musi być określony przedmiot działalności spółki, a więc co spółka zamierza robić. SA może być zawarta na czas oznaczony, ale tylko wtedy gdy jest to przewidziane w statucie. Następnie wysokość zakładu kapitałowego oraz kwotę wpłaconą przed zarejestrowaniem na pokrycie tego kapitału, wartość nominalną akcji. Wartość nominalna nie może być niższa niż jeden grosz. Trzeba określić w statucie liczbę poszczególnych akcji i związane z nimi uprawnienia. Ale to tylko wtedy gdy spółka chce prowadzić różnego rodzaju akcje.

Akcje mogą być: na okaziciela albo imienne. Akcje na okaziciela nie wskazują osoby uprawnionej, imienne wskazują osobę obligatariusza. Mogą być akcje zwykłe i akcje uprzywilejowane. Spółka prawa handlowego powinna traktować jednakowo wszystkich akcjonariuszy – to jest zasada. Wiec dopuszczalność wydawania akcji uprzywilejowanych jest odstępstwem od tej zasady, bo generalnie spółka musi jednakowo traktować akcjonariuszy. To jest podstawa funkcjonowania spółek w tym spółek akcyjnych. Akcje uprzywilejowane mogą być co do głosu, co do dywidendy, co do podziału spółki po likwidacji. Też mogą być akcje które są pozbawione pewnych praw, np. akcje nieme – to są takie akcje które nie dają prawa głosu. W obowiązującym stanie prawnym mogą być związane najwyżej dwa głosy. Jeszcze mogą być inne przywileje związane z akcjami osobistymi – akcje osobiste są to akcje które dają uprawnienia tylko określonemu akcjonariuszowi. A więc jak akcjonariusz zbywa akcje osobiste to te przywileje wygasają, bo te przywileje są przypisane tylko jednej konkretnej osobie. Akcjonariusz nabywa roszczenie o wydanie dokumentu akcji w terminie jednego miesiąca od dnia rejestracji akcji. Dokument akcji jest to wydruk z komputera który świadczy o tym że ktoś posiada akcje. SA już raczej nie imitują akcji w postaci dokumentów tylko w postaci zdematerializowanej. Jest to związane z obrotem w którym mogą występować akcje w formie zdematerializowanej i wtedy spółka emituje akcje w odcinku biurowym, składa się te akcje w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych i tam na odpowiednim rachunku papierów wartościowych jest zapisane ile jest tych akcji. U podmiotów u które są uprawnione do obrotu akcjami, np. w Domu Maklerskim każdy kto chce nabywać, bądź kupować akcje też zakłada rachunek papierów wartościowych i towarzyszący temu rachunek pieniężny służący do obsługi tego rachunku papierów wartościowych. Jeżeli akcje są zdematerializowane jeżeli zbliża się walne zgromadzenie akcjonariuszy i on chciałby w nim wziąć udział to musi do protokołu złożyć dokument że jest akcjonariuszem tej spółki. Takim dowodem mogą być świadectwa depozytowe wydawane przez biura maklerskie. Jak jest akcja imienna to spółka ma obowiązek prowadzić księgę tych akcji i z tej księgi wynika kto jest akcjonariuszem. W SA nie jest ważne kto jest akcjonariuszem, a w spółce jawnej tak. Akcjonariuszowi na jego żądanie wydaje się akcje, ale generalnie akcjonariuszowi spółki publicznej posiadającemu akcje zdematerializowane przysługuje uprawnienie do imiennego świadectwa depozytowego wydawanego przez podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych. Spółka publiczna to taka której akcje są notowane w publicznym obrocie. Akcjonariusz obowiązany jest do wniesienia pełnego wkładu na akcje. Ten wkład musi być pieniężny, albo kapitałowy. Stąd też jeżeli jest kapitał pokrywany aportami to te akcje mają charakter aportowy. Akcje nie można podzielić ponieważ są niepodzielne, ale mogą być przedmiotem współ własności. Współwłaściciele wykonują prawa z akcji w ten sposób że tylko jeden z nich może mieć np. prawo głosu, mogą sobie ustanowić pełnomocnika. Mogą wykonywać uprawnienia z akcji tylko łącznie. Akcje są zbywalne, tzn. że można je przenosić na inną osobę. Nie można wyłączyć zbywalności akcji. Można ograniczyć obrót akcji mianowicie w niektórych SA w statucie jest ograniczenie w tej postaci że przez ileś tam lat nie można zbywać akcji lub że można zbyć za zgodą zarządu spółki. Ograniczenie zbywalności akcji jest tylko możliwe jak to jest zaznaczone w statucie. W sytuacji kiedy spółka nie wyraża zgody na zbycie akcji wtedy musi wyznaczyć nabywcę tych akcji, któremu akcjonariusz mógłby sprzedać te akcje. Jeżeli spółka nie pozwala sprzedać akcji wyznacza nabywcę tych akcji ale ten nabywca chce dać kwotę o wiele mniejszą niż mógł dostać posiadacz tych akcji to wtedy ten akcjonariusz może wystąpić do sądu. W sprawach patowych jak kontrahenci nie mogą dojść do porozumienia to zawsze mogą zwrócić się do sądu. Akcje, jako papiery wartościowe mogą być przedmiotem zastawu, albo użytkowania. Dlatego można oddać w użytkowanie ponieważ przynoszą one pożytki, czyli dają prawo do zysku. Akcjonariusz uczestniczy w SA po to by osiągnąć zyski. Akcjonariusze mają prawo uczestniczyć w zysku wykazanym w sprawozdaniu finansowym, zbadanym przez biegłego rewidenta który został przeznaczony do wypłaty akcjonariuszom. Nie wystarczy żeby spółka przyniosła zysk ponieważ walne zgromadzenie może podjąć uchwałę o przeznaczeniu tego zysku na inny cel. Ten zysk w tym momencie nie przepada może być wypłacony np. w przyszłym roku - za dwa lata. Zysk dzieli się w stosunku do ilości akcji. Gdy akcje nie są pokryte w całości to zysk rozdziela się w stosunku do dokonanych wpłat na akcje. Można ustanowić inny sposób podziału zysku, ale to musi wynikać ze statutu. Np. Ci co mają akcje uprzywilejowane mają prawo do wyższej dywidendy. Akcje uprzywilejowane muszą być imienne. Akcje nieme nie muszą być imienne. Uprzywilejowanie w stosunku prawa do głosu nie może być w spółce publicznej. Akcje uprzywilejowane w zakresie dywidendy nie mogą przyznawać uprawnionemu dywidendę która przewyższa więcej niż o połowę dywidendę przeznaczoną do wypłaty akcjonariuszom posiadaczom akcji nieuprzywilejowanych. W stosunku do akcji uprzywilejowanych co do dywidendy może być wyłączone prawo głosu.

Oprócz akcji spółka może wydawać jeszcze imienne świadectwa założycielskie. Spółka może wydawać imienne świadectwa założycielskie w celu wynagrodzenia usług świadczonych przy powstaniu spółki. Te świadectwa mają zawsze charakter imienny. Spółka może wydawać najwyżej na 10 lat imienne świadectwa założycielskie. Atrakcyjność tych imiennych świadectw założycielskich polega na tym że świadectwa te dają prawo do uczestniczenia w podziale spółki na uprzywilejowanych zasadach. Zasady te określa statut. Akcje mogą ucieleśniać tylko prawa ale z akcjami może być związany obowiązek świadczeń niepieniężnych wobec spółki. Czyli spółka chce sobie zapewnić pewne profesjonalne usługi i wydaje akcje osobą których darzy zaufaniem że one będą np. świetnie doradzały finansowo. Akcje które zawierają obowiązek świadczeń niepieniężnych są imienne i obrót nimi jest ograniczony. One mogą być przenoszone tylko i wyłącznie za zgodą spółki. Akcje można umarzać ale to trzeba przewidzieć w statucie. Umorzenie akcji może być dobrowolne i przymusowe. Prawo i statut przewidują sytuacje kiedy akcje mogą być umorzone. Przesłanki i tryb tego umorzenie może nie określać statut. Możliwość umorzenia akcji musi być niezwykle sformalizowana muszą być określone wymogi formalne, muszą być ogłoszenia, podejmowane uchwały. Ale najważniejsze jest przy umorzeniu akcji że można to zrobić tylko wtedy gdy statut tak stanowi i gdy zostaną spełnione wszystkie przesłanki nie tylko w KSH ale także w statucie. Umarza tzn. spółka skupuje własne akcje lub umarza tylko akcje niektórych akcjonariuszy i za te akcje wypłaca albo sumę nominalną albo sumę rynkową – wszystko zależy od statutu, co najmniej tą nominalną. Może być nieodpłatne nabycie akcji w celu umorzenia. Akcje własne to jest przypadek w którym spółka jest zarazem akcjonariuszem, czyli spółka nabywa własne akcje. Zasadą jest że nie może nabywać własnych akcji SA. Ale od tej zasady istnieją wyjątki przewidziane w KSH. Art. 362 KSH wyraża zasadę a od tej zasady wyjątki.



Art. 362 § 1.  Spółka nie może nabywać wyemitowanych przez nią akcji (akcje własne). Zakaz ten nie dotyczy:

1) nabycia akcji w celu zapobieżenia bezpośrednio zagrażającej spółce poważnej szkodzie (jeżeli spółka dowie się że spółka konkurencyjna chce wykupić jej wszystkie akcje w celu wyeliminowania ją z rynku), 

2) nabycia akcji, które mają być zaoferowane do nabycia pracownikom lub osobom, które były zatrudnione w spółce lub spółce z nią powiązanej przez okres co najmniej trzech lat, 

2a)  spółki publicznej, nabywającej akcje w celu wypełnienia zobowiązań wynikających z instrumentów dłużnych zamiennych na akcje (zakaz ten nie dotyczy spółki publicznej która nabywa akcje w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z instrumentów dłużnych zamiennych na akcje. Instrumenty dłużne zamienne na akcje to – spółka mogła emitować obligacje które zawierały prawo zamiany na akcje, czyli jeśli nadchodzi okres realizacji tych obligacji to spółka musi nabywać te akcje po to aby wydawać je obligatoriuszom. Spółka jako osoba prawna może także emitować obligacje.), 

3) nabycia akcji w drodze sukcesji uniwersalnej (sukcesja uniwersalna jest to wstąpienie w prawa i może polegać na tym że przejęło się jakiegoś przedsiębiorcę który może posiadać w majątku akcje spółki przejmującej), 

4) instytucji finansowej, która nabywa za wynagrodzeniem w pełni pokryte akcje na cudzy rachunek celem ich dalszej odsprzedaży, 

5) nabycia akcji w celu ich umorzenia, 

6) nabycia w pełni pokrytych akcji w drodze egzekucji celem zaspokojenia roszczeń spółki, których nie można zaspokoić w inny sposób z majątku akcjonariusza, 

7) nabycia w pełni pokrytych akcji nieodpłatnie, 

8) instytucji finansowej, która nabywa akcje na własny rachunek celem ich dalszej odsprzedaży w granicach upoważnienia udzielonego przez walne zgromadzenie na okres nie dłuższy niż jeden rok; jednakże instytucja finansowa nie może posiadać akcji własnych nabytych na tej podstawie o łącznej wartości nominalnej przekraczającej 5 % kapitału zakładowego, 

9) nabycia akcji w innych przypadkach przewidzianych w ustawie. 

Spółka jest dłużnikiem a akcjonariusz wierzycielem, czyli normalnie w prawie cywilnym jest tak że jak się dług zleje z wierzytelnością w jednej osobie to wygasa, a tu nie jest tak. Jest to wyjątek od zasady z prawa cywilnego.

Oprócz świadectw założycielskich spółka może wydawać świadectwa użytkowe. Statut może przewidywać że w zamian za umorzone akcje będzie spółka będzie wydawać świadectwa użytkowe. Świadectwa użytkowe różnią się od akcji tym że nie mają wartości nominalnej, ale dają inne prawa – jak statut nie stanowi inaczej to świadectwa użytkowe mogą uczestniczyć na równi z akcjami w dywidendzie, oraz w nadwyżce majątku wartości spółki która powstaje po pokryciu wartości nominalnej akcji.

Ponieważ spółka akcyjna jest osobą prawną musi działać przez swoje organy. Obligatoryjnymi organami spółki akcyjnej jest zarząd i rada nadzorcza i mamy zgromadzenie akcjonariuszy.



Zarząd spółki akcyjnej.

Zarząd spółki akcyjnej jak sama nazwa wskazuje jest organem zarządzającym. Zarząd może składać się z jednego członka albo może być tych osób wchodzących w skład zarządu więcej. Może to być parzysta liczba osób np. dwóch członków zarządu, a może być nieparzysta np. 3, 5,7, czym większa zarząd tym gorzej dla zarządzania, ale zdarzają się takie zarządy gdzie jest siedmiu członków zarządu plus prezes.

Kto wchodzi w skład zarządu? Czy muszą tam wchodzić akcjonariusze? NIE, w skład zarządu mogą ale nie muszą wchodzić akcjonariusze.

Kto wybiera członków zarządu? Skąd oni się w ogóle biorą? W jaki sposób dochodzi do objęcia funkcji członka zarządu kiedy tą funkcję, czy stanowisko mogą stracić? O tuż prawda jest taka że o tym kto powołuje i odwołuje członka zarządu rozstrzyga statut. Ale jeżeli statut nie stanowi nic innego to wtedy członków zarządu powołuje i odwołuje rada nadzorcza. Ale np. czy może być tak że w jakiejś spółce akcyjnej będzie postanowione że członków zarządu powołuje i odwołuje Prezydent Miasta Krakowa. TAK, może być, jeżeli tak statut stanowi. Najczęściej jest tak że członków zarządu powołuje i odwołuje rada nadzorcza. Ale nawet w tych statutach i w tych spółkach gdzie członków zarządów powołuje i odwołuje rada nadzorcza to i tak walne zgromadzenie może odwołać jednego albo wszystkich członków zarządu. Czyli jak gdyby walne zgromadzenie akcjonariuszy nigdy nie może pozbyć się prawa do odwołania członków zarządu. Może zdarzyć się tak że zarząd pozostaje w niejasnych relacjach z radą nadzorczą, źle sprawuje funkcje nie można go odwołać bo rada nadzorcza nie składa takiego wniosku, tzn. nie podejmuje uchwały. No oczywiście wtedy walne zgromadzenie akcjonariuszy może taką uchwałę o odwołaniu członka zarządu podjąć. Tak samo walne zgromadzenie akcjonariuszy może zawiesić jednego czy kilku członków zarządu w pełnieniu swoich funkcji. Normalnie powinna to zrobić rada nadzorcza jeżeli jest ona upoważniona do powołania i odwoływania członków zarządu. Czy bycie członkiem zarządu ma charakter kadencyjny czy charakter ciągły. O tuż członek zarządu powoływany jest w spółkach akcyjnych na okres kadencji która nie może wynosić dłużej niż pięć lat, czyli kadencja członka zarządu w spółce akcyjnej może być najwyżej na pięć lat. No dobrze ale członek zarządu jest powołany na pięć lat znakomicie zarządza jest po prostu świetny. Czy można go wybrać powołać na następna kadencję – TAK. Czy jest takie ograniczenie jak np. na stanowisko prezydenta, że można go wybrać na dwie kolejne kadencje – NIE MA. Czyli może być powoływany tylko że nie na czas nieoznaczony tylko na określoną kadencję. Każda z kadencji nie może być dłuższa niż pięć lat.



Co robi zarząd, do czego on jest powołany? O tuż zarząd jest powołany nie tylko do zarządzania spółką ale także do reprezentowania jej na zewnątrz. Czyli oświadczenie członków zarządu spółki jest oświadczeniem samej spółki akcyjnej. No dobrze ale jeżeli zarząd jest wieloosobowy, czy do oświadczenia złożonego jako oświadczenie spółki muszą złożyć oświadczenie wszyscy członkowie zarządu czy też nie? Np. jest pięciu członków zarządu - NIEKONIECZNIE. Dlatego statut bo często mówi ile jest potrzebnych oświadczeń członków zarządu, aby było ważne oświadczenie spółki. Zatem jeżeli zarząd jest wielo osobowy to w statucie jest zaznaczone ile oświadczeń musi być złożonych, żeby to oświadczenie było skuteczne. Ten fakt musi mieć odzwierciedlenie także w rejestrze. Czyli w Krajowym Rejestrze Sądowym jest zapisane też ile musi być oświadczeń woli złożonych, żeby ono było skutecznie złożone jako oświadczenie spółki. Co by się stało jakby w statucie takiego zapisu nie było? Jeżeli w statucie zapomniano by określić ilu członków zarządu ma złożyć oświadczenia woli, a zarząd był wieloosobowy to w tedy sięgniemy do KSH który przewiduje zasadę że w takim przypadku do złożenia oświadczenia woli przez spółkę potrzebne jest oświadczenie dwóch członków zarządu, albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem.

Jak wygląda praca zarządu który jest kolegialny? Zarząd podejmuje wtedy uchwały. Każda spółka ma swój regulamin prac zarządu, regulamin podejmowania uchwał, uchwały zarządu muszą być protokołowane. A kiedy podjęta przez zarząd uchwała jest ważna – to zależy od regulaminu prac zarządu, który określa ilu członków musi być obecnych i jaka większość musi być żeby te uchwały były skuteczne. Bycie członkiem zarządu w SA to nie tylko profity ale także odpowiedzialność i brak poczucia bezpieczeństwa, dlatego że członek zarządu mimo tego że jest powołany na określoną kadencję np. pięciu lat może być w każdej chwili odwołany ze stanowiska i to bez przyczyny. A zatem członka zarządu można odwołać w każdym czasie i bez podania przyczyny. W co niektórych statutach wprowadza się zapis że odwołać członka zarządu można tylko z ważnych powodów i jeżeli taki zapis jest to nie można członka zarządu odwołać od tak sobie tylko z ważnych powodów. Oczywiście jeżeli członek zarządu był powołany w ramach stosunku pracy to odwołanie ze stanowiska nie uchybia jego uprawnieniom pracowniczym. Innymi słowy może być tak że odwoła się członka zarządu ze stanowiska, ale jeżeli on był zatrudniony w ramach stosunku pracy to odwołanie ze stanowiska jak go chcą dalej zatrudnić to będzie równoznaczne z wypowiedzeniem warunków pracy i płacy a jak się chcą go pozbyć no to odwołanie ze stanowiska będzie przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę, albo gdy by to było przypadkiem a odwołanie z takich powodów które uzasadniały rozwiązaniem stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym, tzn. przyczyny dla których go odwołano one są przy odwołaniu nie brane pod uwagę, ale przy rozwiązaniu stosunku pracy właśnie są uzasadnieniem dla rozwiązania stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym. Ale najczęściej w statutach jest zastrzeżone że jak członek zarządu przed upływem kadencji zostanie odwołany to najczęściej przysługują mu różnego rodzaju odprawy te odprawy są często powalające i jeżeli SA to spółki prywatne, a więc spółki gdzie nie ma akcji skarb państwa i jednostka samorządu terytorialnego to nich sobie te odprawy przyznają. Ale gorzej jest w tych spółkach gdzie akcjonariuszem jest Skarb Państwa, co prawda jeżeli chodzi o te wynagrodzenia członków zarządu i inne tam sprawy majątkowe są regulowane przez taką specjalna ustawę kominową, ale np. ona nie działa w spółkach gdzie Skarb Państwa ma też akcje i nie jest akcjonariuszem większościowym, np., ma 49% akcji, tam są inne zasady wynagradzania tych że członków zarządu. Członek zarządu składa oświadczenie woli a to jest oświadczenie spółki, a może tez przyjmować oświadczenia skierowane do spółki. Natomiast jest pewnego rodzaju problem, mianowicie: członkowie zarządu spółki muszą być lojalni wobec spółki, czyli oni maja obowiązek lojalności wobec spółki, a więc nie powinni uczestniczyć w takich umowach w których podejrzani by byli o stronniczość, czyli np. umowa gdzie kontrahentem jest ktoś bliski, np. członka zarządu. Są związani zakazami konkurencji – tzn. że nie mogą pełnić funkcji w spółkach konkurencyjnych, nie mogą być organami w innych spółkach, uczestniczyć w tych spółkach konkurencyjnych, zajmować tam określonych stanowisk nie mogą tez prowadzić sami, osobiście działalności konkurencyjnej wobec spółki, no chyba że spółka zwolni ich z tego obowiązku.

Czy rada nadzorcza może wydać polecenia członkom zarządu co do sprawowania przez nich funkcji – NIE. Rada nadzorcza nie może wydawać poleceń członkom zarządu w kwestii zarządzania spółką czy też reprezentowania jej na zewnątrz.

Podsumowując bycie członkiem zarządu to określone prawa, w szczególności prawa do dosyć wysokiego wynagrodzenia i innych nagród związanych z tym stanowiskiem, ale i to też ogromna odpowiedzialność. Członek zarządu może być powołany przez spółkę o odszkodowanie jeżeli nie udolnie zarządzał, albo jeżeli zarządzał w sposób przynoszący spółce szkodę. Wtedy można pozwać członka zarządu o odszkodowanie, powodem jest spółka reprezentowana przez rade nadzorczą, albo przez powołanego w drodze uchwały pełnomocnika.
06.01.2007
03.02.2007

Umowa gospodarcza to jest taka, w której obie strony są przedsiębiorcami.. ..( straszne szumy i trzaski )jest to pojęcie umowy gospodarczej w takim wąskim znaczeniu. Natomiast w znaczeniu szerokim możemy zliczyć takie, w których z jednej stron to przedsiębiorca, a z drugiej nie przedsiębiorca czyli konsument.



Konsumentem w myśl prawa polskiego jest osoba fizyczna, która dokonuje czynności w celach nie związanych ze swoją działalnością gospodarczą. Te umowy w których jedną stroną jest przedsiębiorca a drugą konsument nazywamy też umowami konsumenckimi, SA też takie umowy gdzie z jednej strony występuje przedsiębiorca, a z drugiej nie przedsiębiorca ale też i nie konsument. np. telekomunikacja zawiera umowę z jakąś fundacją, która nie jest ani przedsiębiorcą, ani konsumentem. Pamiętajmy, że jeśli obie strony umowy są przedsiębiorcami to jest to umowa gospodarcza w takim ścisłym znaczeniu jest to umowa inaczej mówiąc obustronnie proporcjonalna, przedsiębiorcy mają większą swobodę jeśli chodzi o treść, nie jest sformalizowany sposób zawierania umów, w przypadku umów z konsumentem przedsiębiorca nie ma tyle swobody, ponieważ prawa konsumenta są chronione. Dlaczego są wyróżnione te umowy gospodarcze? Przecież dla wszystkich umów wiążący jest kodeks cywilny, albo jakieś akty pozakodeksowe np. poza kodeksem znajduje się regulacja wielu umów bankowych – prawo bankowe reguluje taka umowę,. Prawo cywilne jest surowsze dla przedsiębiorców ponieważ niejednokrotnie nie mogą oni skorzystać z tych instytucji, których mogą korzystać nie przedsiębiorcy. np. w przypadku inflacji jedna ze stron jest pokrzywdzona w tym przypadku wierzyciel i wtedy strona może wystąpić do sądu o odszkodowanie, ale z takim roszczeniem nie może wystąpić przedsiębiorca, bo ustawa mówi, ze skoro jesteś profesjonalistą to zadbaj o własne interesy, prawo więcej wymaga od przedsiębiorców, jest bardziej rygorystyczne .Ale wróćmy do umów gospodarczych są takie umowy, że ani jedna ani druga strona jest przedsiębiorcą np.umowa Adeli….ty( nie dosłyszalne) zarówno agent jak i dający zlecenie musi być przedsiębiorcą. Podsumowując więcej jest takich umów, w których jedną stroną musi być przedsiębiorca. Przykładowo umowa komisu , ubezpieczenia, umowa składu, umowa przewozu, umowa rachunku bankowego umowa o usługi turystyczne .Sa takie umowy gdzie obydwie strony wcale nie musza być przedsiębiorcami, ale mogą np. umowa sprzedaży strony nie musza być przedsiębiorcami, ale przedsiębiorcy tez mogą takie umowy zawierać, umowa najmu, umowa dzierżawy, jeżeli w tych umowach obydwie strony będą przedsiębiorcami to zaliczymy je do umów gospodarczych. Umowy gospodarcze można dzielić według różnych kryteriów, ale z punktu widzenia funkcji jakie te umowy pełnią, to najważniejszy podział jest na umowy które służą do przeniesienia własności ( sprzedaż, zamiana, dostawa, pożyczka) drugi rodzaj umów to umowy, które uprawniają do korzystania z rzeczy ( najem, dzierżawa, licencja) trzecią, najliczniejszą grupą są umowy o usługi, te umowy się rozrastają dlatego, że pojawiają się coraz nowsze potrzeby gospodarcze i są one właśnie zaspokajane przez umowy( najważniejsze, te które mają największe znaczenie to umowa zlecenia i umowa o dzieło).inne przykłady tych umów to umowa agencji, umowa maklerska, umowa składu, umowa przewozu. Czwarta grupa umów gospodarczych to umowy służące zabezpieczeniu własności np. umowa poręczenia.

Podsumowując umowy gospodarcze dzielimy na :

- umowy , które służą do przeniesienia własności,

- umowy uprawniające do korzystania z rzeczy,

- umowy o usługi,

- umowy zabezpieczające wierzytelność ( chodzi tu w szczególności o umowy sprawy kredytowe)



Te umowy, które państwu wymieniałam to są umowy nazwane. Umowy nazwane to takie, które są wyraźnie uregulowane w przepisach prawnych. Swoboda kontraktowania, sprawia, że strony mogą powoływać do życia umowy dotąd nie uregulowane prawnie. Swobodę kontraktowania w prawie polskim wyznacza art. 3531 – zawiera trzy przesłanki :umowy nie mogą być sprzeczne z zasadą współżycia społecznego, natura stosunku prawnego oraz przepisy ustawy, jeśli chodzi o naturę stosunku prawnego to chodzi o to żeby nie była mona zniekształcona tzn, np., jedna strona tylko byłą uprawniona do jej zmiany, przekształcania jej, a więc tak kształtować umowy żeby tylko jedna strona miała same przywileje , a druga same obowiązki, ponieważ z natury umowy wynika, ze ma być ona kształtowana na podstawie zgody obydwu stron, nie można niczego narzucać. A jeśli chodzi o przepisy ustawy to nie chodzi tutaj o wszystkie przepisy, tylko o te bezwzględnie obowiązujące. Swoboda kontraktowania jest niezbędna jeśli chodzi o umowy gospodarcze.
Umowa sprzedaży – jak państwo wiedzą umowę sprzedaży reguluje kodeks cywilny, ale również poszczególne ustawy regulują tę umowę. Umowa sprzedaży zgodnie z kc polega na tym, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść własność rzeczy i wydać tę rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i za nią zapłacić sprzedającemu. Umowa sprzedaży jest umową konsensualna a więc dochodzi tu do umowy przez samo porozumienie się stron. Sprzedawca musi być właścicielem rzeczy, wyjątkiem od tej zasady jest sprzedaż komisowa. Umowa sprzedaży jest umową odpłatną ponieważ kupujący w zamian za przeniesienie własności zobowiązuje się do zapłaty ceny. Nie może być nieodpłatnej umowy sprzedaży, jeśli umowa jest nieodpłatna nie jest umową sprzedaży. Cena rzeczy musi buc określona w pieniądzu, w pieniądzu polskim , ponieważ w Polsce obowiązuje zasada walutowości. Występują ceny umowne, ceny urzędowe i ceny regulowane. Umowa sprzedaży może dotyczyć rzeczy ruchome i nieruchomości, prawa majątkowe jeśli są prywatne, oraz energia którą można w jakiś sposób ująć i zmierzyć. Przedmiotem umowy sprzedaży nie może być człowiek, ani żaden podmiot prawa, usługa. Na gruncie prawa cywilnego i handlowego nie sprzedaje się usług. np. firmy ubezpieczeniowe sprzedają ubezpieczenia, to jest tylko takie określenie, te umowy to są umowy ubezpieczenia, a nie umowy sprzedaży. Usług się nie sprzedaje, usługi się świadczy. Przedmiotem sprzedaży nie mogą być części składowe, części składowe to takie które nie mogą być odłączone od przedmiotu bez uszkodzenia tego przedmiotu.( nie można sprzedać jednej nogi od krzesła ) W przypadku mowy sprzedaży zawartej przez przedsiębiorcę termin przedawnienia jest krótszy i wynosi 2 lata. Wynika to z art. 554 kodeksu cywilnego - roszczenia z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności gospodarczej, roszczenia rzemieślników z takiego tytułu przedawniają się w terminie lat 2. Przy umowie sprzedaży bardzo istotne jest jeszcze to, z jaką chwila przechodzi własność ze sprzedawcy na kupującego .w obrocie gospodarczym znaczna ilość rzeczy to rzeczy oznaczone co do gatunku, a więc wymienialne na inne tego samego rodzaju, rzeczy oznaczone co do tożsamości to np. nieruchomości, rzeczy wykonane na indywidualne zamówienie, oryginały obrazów. Umowa sprzedaży rzeczy oznaczonej co do tożsamości wywołuje skutek nie tylko zobowiązujący, ale również rozporządzający w związku z tym przeniesienie własności przechodzi z chwilą zawarcia umowy, natomiast jeżeli przedmiotem umowy SA rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy, tak samo jak przedmiotem jest sprzedaż rzeczy przyszłych .W obrocie gospodarczym często dzieje się tak ze kupujący staje się właścicielem rzeczy mimo, ze jeszcze za ną nie zapłacił, dlatego, że na fakturze z reguły jest określony termin płatności. W przypadku gdy termin zapłaty jest dłuższy niż 30 dni to po upływie tego terminu należą się odsetki ustawowe. Czy przedsiębiorcy mogą się umówić tak, ze sprzedawca nie będzie naliczał tych ustawowych odsetek? Nie mogą, bo nie można zrzec się prawa do pobierania odsetek ustawowych, sprzedawca nie musi tych odsetek pobrać, ale w umowie musi być taki zapis. W przypadku gdy przedsiębiorcy umówią się na termin płatności 60 dni ale kupujący dalej po upływie tego czasu nie płaci wtedy należą się odsetki nie ustawowe określone w ordynacji podatkowej. Umowy sprzedaży zawierają nie tylko przedsiębiorcy, ale również przedsiębiorcy w ramach zamówienia publicznego są związani dyscyplina finansów publicznych i za naruszenie tej dyscypliny grozi nie tylko odpowiedzialność karna. Ustawą o zamówieniach publicznych są szkoły wyższe, uniwersytety. np. jeżeli student zlega z płatnością, to choćby szkoła te odsetki chciała mu odpuścić, to nie może bo jest związana dyscypliną finansów publicznych. Obrót gospodarczy opiera się na zasadzie równorzędności, a więc wierzyciel nie może wyciągnąć od dłużnika bez jego woli zapłaty, jak kupujący nie płaci za towar, to przecież sprzedający nie może go do tego zmusić siłą może co najwyżej negocjować i odsetki są wtedy często ta karta przetargową. W umowie sprzedaży powinny strony zawrzeć też kogo obciążają kosztami, koszty mogą być np. wydania rzeczy. Art. 547…(…) sprzedawca ponosi koszty wydania rzeczy, a szczególności koszty zmierzenia zwarzenia, opakowania, ubezpieczenia na czas przewozu i koszty przesłania, a koszty odebrania ponosi kupujący. Teraz powstaje problem w którym miejscu jest wydanie tej rzeczy, a w którym odebranie? Dlaczego? np. zginie rzecz w rozwozie kolejowym, rzecz zginęła, kogo obciążają kosztami? Czyją własnością jest rzecz? I to jest właśnie problem, który strony powinny zarzec w umowie, powinny dokładnie określić gdzie jest miejsce wydania, gdzie odbioru, kto ponosi koszty.
Wiem, że na końcu dość chaotycznie to jest pisane, ale ona strasznie się plątała, powtarzała co chwilę to samo. Starałam się wyłapać to co było najważniejsze
04.02.2007

Czynności handlowe!

Jak na pewno doskonale wiecie w polskim prawie wprowadzona jest zasada jedności kodeksu cywilnego, która oznacza ze kodeks cywilny stosuje się do wszelkiego rodzaju obrotu. Przed wojna były dwa kodeksy kodeks zobowiązań i kodeks handlowy.

(…wspomina kodeksy z przed wojny…) Teraz nie możemy mówić o czynnościach handlowych sensu stricte, ale o takich czynnościach w których uczestniczy przedsiębiorca.

Nie ma definicji ustawowej czynności handlowych, ale możemy takie czynności określić jako właśnie te czynności, których uczestnikiem jest przedsiębiorca. Jak już mówiłam kodeks cywilne reguluje te czynności dla każdego rodzaju obrotu.

Możemy w kodeksie cywilnym wyodrębnić czynności, które można niewątpliwie określić jako czynności handlowe:

- sprzedaż na raty art..583 - 588 KC

- umowa leasingu art. 7091 do 18

- umowa agencyjna art. 758 -7649

- umowa komisu art. 765-773

- umowa przewozu art. 774

- umowa spedycji art. 7544

- umowa składu art. 853 do 859

We wszystkich tych umowach mamy określenie, ze chodzi o przedsiębiorców.

Zobaczcie państwo jak na skutek włączenia do kodeksu cywilnego rozwiązań dotyczących obrotu handlowego ustawodawca… mianowicie art. 583 mówi tak : sprzedaż na raty jest dokonana w zakresie działalności przedsiębiorstwa - czyli te sprzedaże które są dokonane zgodnie z działalności statutowa przedsiębiorstwa.

Umowa leasingu…jak tutaj z kolei wyraził się ustawodawca? art. 7091 mówi, że przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy(…), a więc tu tez jest sformułowanie, ze dotyczy zakresu działalności przedsiębiorstwa. Nie wszystek umowy które zawiera przedsiębiorca leasingowy SA umowami leasingu on tez musi zawrzeć umowę o dostawę energii elektrycznej itp.

Umowy agencyjne art. 758 mówi, że przez umowę agencyjna przyjmujący zlecenie( agent) zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do stałego pośredniczenia(..) przy zawieraniu umów na rzecz dając ego zlecenie Tu w umowie agencyjnej mamy dwie strony z tym, ze jedna musi działać w zakresie swojego przedsiębiorstwa, a druga wystarczy, że jest przedsiębiorcą. Bycie przedsiębiorcą, to nie to samo co prowadzenie działalności w zakresie swego przedsiębiorstwa.

Umowa komisu art. 765 - przez umowę komisu przyjmujący zlecenie ( komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem ( prowizja) w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie ( komisanta), lecz w imieniu własnym. – tu tez mowa o zakresie działalności.
Umowa składu art. 853 przez umowę składu przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania, za wynagrodzeniem, oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych. Tutaj nie w zakresie działalności, tylko podmiotowo, jest definicja przedsiębiorca składowy.

N gruncie uregulowań cywilnych widzimy, że ustawodawca nie jest konsekwentny raz posługuje się pojęciem „ w zakresie działalności przedsiębiorstwa ”, a raz pojęciem przedsiębiorca. I tutaj rodzą się wątpliwości : czy wszystkie czynności wykonywane przez przedsiębiorcę są czynnościami handlowymi? Czy tylko te wykonywane w zakresie działania własnego przedsiębiorstwa.

Jeśli chodzi o kodeks cywilny do do czynności handlowych możemy zaliczyć też umowę rachunku bankowego. Dlaczego? Dlatego, że w definicji mamy sowo bank, a wiadomo, że bank jest zawsze przedsiębiorcom, oczywiście ta umowa rachunku bankowego jest tez regulowana przez przepisy prawa bankowego.

Umowa ubezpieczenia tez jest czynnością handlową dlatego, że tam w definicji występuje pojęcie zakładu ubezpieczeń – a zakład tez musi być przedsiębiorcą.

Czynność gdzie jedna ze stron działa w zakresie przedsiębiorstwa: kredyty, pożyczka, wszystkie rozliczenia dokonywane za pośrednictwem banku., do czynności handlowych możemy tez zaliczyć gwarancje bankowe – bo tutaj zawsze jedna strona jest zawsze bank.

Podsumowując czynnościami handlowymi na pewno są te w których uczestniczy przedsiębiorca działający w zakresie swego przedsiębiorstwa, ale wydaje się też, że do czynności handlowych należy zaliczyć również problematykę papierów wartościowych. Dlaczego? np. emitentami akcji jest np. spółka komandytowa, a ona jest zawsze przedsiębiorcą, spółki akcyjne , które z reguły są przedsiębiorcami, bankowe papiery wartościowe może emitować tylko bank, zatem z tego powodu możemy zaliczyć papiery wartościowe do problematyki czynności handlowych.

Są takie umowy, umowy nienazwane, które mogą być dokonywane tylko przez przedsiębiorców, albo co przynajmniej jedna strona może być przedsiębiorcą.

Pozostaje kolejne pytanie, czy czyny niedozwolone dokonane przez przedsiębiorców zaliczymy do czynności handlowych? Nie dlatego, żę czyny nie są czynnościami, to SA zdarzenia.

Czy do prawa handlowego można w ogóle zaliczyć problematykę czynów niedozwolonych? Można jak najbardziej, chodzi tu jednak tylko o takie czyny jakich mogą się dopuścić wyłącznie przedsiębiorcy.

Systematyka czynności handlowych! Ktoś powiedziała żeby podzielić je na :

- umowy dotyczące rzeczy – czyli takie których przedmiotem jest przeniesienie własności,

- umowy dotyczące czynności – czyli takie których przedmiotem jest zlecenie, pośrednictwo zawodowe

- umowy , których przedmiotem jest zabezpieczenie działania np. umowa ubezpieczenia

PANI GNELA TWIERDZI ŻE TEN PODZIAŁ NIE JEST NAJLEPSZY!!!!


Inna systematykę zaproponował Kazimierz ...ski.?, a mianowicie:

- umowy przenoszące prawa – sprzedaż, zamiana,

- umowy inwestycyjne - umowa o wykonawstwo robót, o roboty geologiczne,geodezyjne,

- umowy przewozu,

- umowy o korzystanie z cudzych rzeczy – najem, dzierżawa, leasing,

- umowy licencyjne,

- umowy przedsiębiorców z bankiem,

- umowy przedstawicielstwa handlowego – umowa komisu, agencji)

- umowy menadżerskie,

- umowy ubezpieczenia …? Handlowej,

- czynności zabezpieczające i rozliczeniowe w tym także papiery wartościowe,

Wdaje się , ze ta systematyka jest nie ostra, te podziały za zębiaja się i tak naprawdę te czynności można usystematyzować inaczej.( kobieta się nie może zdecydować…)


Musze jeszcze państwu wskazać przepisy w kodeksie cywilnym, które dotyczą samego przedsiębiorcy, są to przepisy związane z prowadziłem działalności w zakresie przedsiębiorstwa żebyście wiedzieli jakie sa różnice w stosowaniu kodeksu cywilnego w stosunku do przedsiębiorców. Te wszystkie odstępstwa o reguł jeśli chodzi o przedsiębiorców też należą do problematyki prawa handlowego.

Zacznijmy od definicji przedsiębiorcy. Pierwszym takim przepisem, w który spotykamy związanego z działalnością gospodarcza, pojęciem przedsiębiorcy jest definicja przedsiębiorcy i firmy, to są art.431 do 10 – ta definicja nie pokrywa się z definicja przedsiębiorcy w innych ustawach, ale doktrynie przyjmuje się, że na potrzeby prawa handlowego powinno się stosować właśnie te definicję.

- Pojęcie przedsiębiorstwa jest uregulowane w kodeksie cywilnym w art.501.

- Kolejnym przepisem, który ma związek z działalnością gospodarcza jest art. 552 mówi on o czynności prawnej mającej za przedmiot przedsiębiorstwo, która obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstw chyba, ze co innego wynika albo z czynności prawnej, albo z przepisów szczególnych.

- art. 554 reguluje odpowiedzialność nabywcy przedsiębiorstwa – jeżeli ktos nabywa przedsiębiorstwo to odpowiada on solidarnie ze zbywca za zobowiązania związane z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa, chyba, że udowodni, że nić o tych zobowiązaniach nie wiedział. Ta odpowiedzialność nabywcy mimo, zę jest solidarna to jest obwarowana licznymi zastrzeżeniami , ogranicza się do wartości tego przedsiębiorstwa, jeżeli te długi przewyższają wartość przedsiębiorstwa, to nabywca odpowiada za nie tylko do wartości przedsiębiorstwa. I ta wartość oblicza się w chwili na bycia.

Przypuśćmy, ze ktoś sprzedaje przedsiębiorstwo i nabywca chce zawrzeć w umowie takie zawarowanie, że nie będzie on odpowiadała za zobowiązania, nie wolno czegoś takiego zawrzeć ten przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący.


Tryb zawierania umowy.
Przedstawia się to tak, że można zawrzec umowę jeśli oferta zostanie przyjęta bez zastrzeżeń, ale w obrocie gospodarczym od tej zasady są właśnie wyjątki, a mianowicie

- art. 681 jeśli przedsiębiorcami złoży ofertę drugiemu przedsiębiorcy, ale z pewnymi zastrzeżeniami , które no nie zmieniają istotnie treści oferty, to wtedy przyjmuje się , że ta oferta została przyjęta i w takim wypadku strony nawiązują umowę o treści określonej w umowie z uwzględnieniem tych zastrzeżeń… od tej zasady jest wyjątek, że jeśli w ofercie jest zawarte, że może być ona przyjęta tylko i wyłącznie bez zastrzeżeń lub jeśli oferent zobaczył te zastrzeżenia i niezwłocznie sprzeciwi się temu oraz w przypadku gdy druga strona uzależniła przyjęcie oferty od zgody oferenta na wprowadzenie zastrzeżeń.

Niewątpliwie takie rozwiązania pozwalają na szybsze zawieranie umów handlowych.
Art. 662 (padło pytanie…czy można odwołać ofertę …burza mózgów….)

Oferta może być odwołana przed zawarciem umowy, jeżeli oświadczenie o odwołaniu zostało wysłane drugiej stronie przed wysłaniem przez nią oświadczenia o przyjęciu oferty.


Art. 682 Dorozumiane przyjęcie oferty, przez przedsiębiorcę, który pozostaje z oferentem w stałych stosunkach gospodarczych

Większość przedsiębiorców ma swoich stałych kontrahentów , a więc pozostaje z nimi w stałych relacjach, tutaj rodzi się pytanie jak należy rozumieć sytuację gdy przedsiębiorca jest w stałych relacjach z kontrahentem, a otrzymuje od niego ofertę?

Zgodnie z art. 682 jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się jako przyjęcie oferty.

Z jednej strony ta możliwość ułatwia obrót, a drugiej jest niebezpieczne, bo nie wszyscy przedsiębiorcy wiedzą o obowiązywaniu takiej reguły.


Art. 751 zbycie lub wydzierżawienie przedsiębiorstwa albo ustanowienie na nim uzytkowania wymaga formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.
Art. 74 § 3 Przepisów o formie pisemnej przewidzianej do celów dowodowych nie stosuje się do czynności prawnych w stosunkach między przedsiębiorcami.
Art.771 jeżeli umowa jest zawarta pomiędzy przedsiębiorcami bez zachowania formy pisemnej…zdarza się tak że strony zawierają umowe bez zachowanie formy pisemnej, ale potem każda ze stron potwierdza drugiej na piśmie treść umowy, ale w tym piśmie potwierdzającym uzupełnia lub zmienia umowę, ale w taki sposób, który nie zmienia istotnie ustaleń uprzednio dokonanych wtedy przyjmuje się, że zawarto umowę o treści takiej jak w piśmie potwierdzającym.



  1   2   3


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna