Prawo finansowe – Opracowanie do egzaminów z prof. Gliniecką / ug 2008/2009



Pobieranie 0,6 Mb.
Strona1/5
Data02.06.2018
Rozmiar0,6 Mb.
  1   2   3   4   5


PRAWO FINANSOWE – Opracowanie do egzaminów z prof. Gliniecką / UG 2008/2009
            1. CELE PROJEKTU REFORMY SEKTORA FINANSÓW PUBLICZNYCH

  1. wzmocnienie i poprawa finansów publicznych poprzez ograniczenie form organizacyjno – prawnych jednostek sektora finansów publicznych,

  2. wprowadzenie planu wieloletniego (dokumentu ukierunkowującego politykę państwa) oraz prognozy finansowej w jednostkach samorządu terytorialnego,

  3. wprowadzenie rozwiązań w zakresie budżetu zadaniowego,

  4. wprowadzenie zmian w zakresie gospodarowania środkami finansowymi i innymi środkami zagranicznymi (nie podlegające opodatkowaniu)



            1. POJĘCIE FINANSÓW PUBLICZNYCH

  • są to zjawiska związane z gromadzeniem i wydatkowaniem środków pieniężnych, wraz z całą ich otoczką, polegającą na planowaniu, ewidencji, sprawozdawczości i kontroli;

  • finanse są więc immanentnie związane z pieniądzem, co wyklucza ich istnienie w gospodarce naturalnej (wymiana towaru na towar),

  • pojęcie finansów publicznych wypełniają operacje finansowe podmiotów publicznoprawnych, polegające na gromadzeniu dochodów i dokonywaniu wydatków,

  • konieczne jest, aby państwo prowadziło działalność finansową, gdyż wyjaśniają to elementy składające się na trójczłonowy łańcuch:

  1. potrzeby społeczne,

  2. przedmioty i prawa niezbędne dla zaspokojenia tych potrzeb,

  3. środki pieniężne konieczne na realizację.

Przeplatają się tu zjawiska subiektywne, obiektywne i ściśle techniczne.

Element subiektywny – oznacza, że zakres potrzeb zaspokajanych przez państwo, określany jest przez władze publiczne na podstawie formułowanych przez te władze decyzji – decyzji, które dotyczą hierarchii i rozmiarów tych potrzeb;


Element obiektywny – wynika z nieodwracalnego etapu rozwoju społeczeństwa, pewnych uwarunkowań technicznych służących zaspokajaniu potrzeb;
Środki pieniężne konieczne na realizację – ten element wynika z gospodarki towarowo – pieniężnej, odbywa się w jej ramach przy wykorzystaniu środków pieniężnych.
FINANSE PUBLICZNE – DEFINICJA WG USTAWY O FINANSACH PUBLICZNYCH:

Finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem środków publicznych oraz ich rozdysponowaniem, a w szczególności:



  1. gromadzenie dochodów i przychodów publicznych,

  2. wydatkowanie środków publicznych,

  3. finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa,

  4. finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu jednostki samorządu terytorialnego,

  5. zaciąganie zobowiązań angażujących środki publiczne,

  6. zarządzanie środkami publicznymi,

  7. zarządzanie długiem publicznym,

  8. rozliczenia z budżetem UE.


ISTOTA FINANSÓW PUBLICZNYCH OD STRONY PELNIONYCH PRZEZ FINANSE PUBLICZNE FUNKCJI

Funkcje finansów publicznych to najważniejsze zadania, w których wyraża się istota finansów publicznych;

1) funkcja redystrybucyjna (rozdzielcza) – jedna z najważniejszych, to gromadzenie i wydatkowanie przez państwo lub inny podmiot publiczny środków pieniężnych w celu zaspokojenia potrzeb społecznych;

jej istotę można wyjaśnić rozpatrując kierunki redystrybucji:

a) redystrybucja pomiędzy różne regiony kraju,

b) redystrybucja pomiędzy różnymi podmiotami własności,

c) redystrybucja pomiędzy sferę produkcyjną i nieprodukcyjną,

d) podział na spożycie i akumulację.


2) funkcja interwencyjna (stymulacyjna) – jej istotą jest oddziaływanie pozytywne (obniżanie podatków, ulgi, zwolnienia) lub negatywne (podnoszenie podatków, kary skarbowe),
3) funkcja informacyjna (pozafiskalna, kontrolna) – polega na wyciąganiu wniosków o stanie finansowym państwa na podstawie przepływów pieniężnych;

informuje o zakłóceniu zjawisk gospodarczych.



            1. POJĘCIE PRAWA FINANSOWEGO

Ogół norm prawnych regulujących działalność finansową państwa.

Działy prawa finansowego nawiązują do rodzajów działalności finansowej i są następujące:
1) PRAWO BUDŻETOWE, które wewnętrznie można podzielić na:

a) prawo regulujące dochody budżetowe


  • ustala merytoryczne i proceduralne zasady pobierania dochodów na rzecz państwa;

  • jego głównym działem jest prawo podatkowe;

b) prawo regulujące wydatki budżetowe

  • określa merytoryczne i proceduralne zasady dokonywania wydatków przez państwo według celów wydatkowania (administracja, kultura) oraz według sposobów wydatkowania,

c) prawo regulujące kredyt publiczny

  • określa zasady zaciągania i spłat pożyczek przez państwo,

d) prawo budżetowe w sensie ścisłym

  • jest częścią ogólną prawa budżetowego,

  • reguluje charakter prawny budżetu, jego zatwierdzanie i wykonywanie, sprawy kontroli i dyscypliny.


2) PRAWO FINANSOWE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, określa zasady pobierania składek przez instytucje ubezpieczeniową i wypłacania odszkodowań; reguluje zasady rozliczeń z budżetem państwa, zasady tworzenia funduszy, zasady planowania finansowego.
3) PRAWO FINANSOWE BANKÓW, reguluje zasady działaności finansowej banków, zasady kredytowania, emisji pieniądza gotówkowego, kontroli bankowej, rozliczeń z budżetem.
4) PRAWO FINANSOWE PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH, reguluje działalność finansową tych podmiotów w sferze ich rozliczeń z budżetem i z bankami.
Omówiony podział jest konwencjonalny, gdyż prawo finansowe i jego poszczególne działy nie są skodyfikowane.

Na całość prawa finansowego składa się ogromna ilość aktów prawnych;

Charakteryzując ogólnie prawo finansowe, należy podkreślić wyróżniające to prawo cechy:

1 – brak części ogólnej,

2 – wielość aktów normatywnych,

3 – różnorodność rangi prawnej tych aktów,

4 – częste nowelizacje norm prawnych.
POLITYKA FINANSOWA W KONTEKŚCIE PRAWA FINANSOWEGO

Polityka finansowa jest to świadoma i celowa działalność osób i instytucji polegająca na ustalaniu i realizacji określonych celów za pomocą środków (posunięć, działań) finansowych;

Może być prowadzona zarówno przez podmioty publiczno prawne, jak i przez inne podmioty. Istotę publicznej polityki finansowej można wyrazić inaczej jako umiejętność gromadzenia i wydatkowania publicznych środków pieniężnych dla realizacji celów społecznych i gospodarczych.
Polityka finansowa zawiera 3 elementy:

1-> cele – np. wzrost dobrobytu społecznego, wyższe wynagrodzenia, wzrost poziomu kultury,

2-> środki – normy ogólne, normy indywidualne, normy planistyczne, umowy cywilnoprawne,

3-> podmiot – realizujący ustalone cele.


            1. CELE POLITYKI FINANSOWEJ

Dotyczą spraw społecznych, gospodarczych, obronnych itd. Dzielą się na:

  • cele taktyczne i strategiczne (tzn. krótko i długookresowe),

  • cele lokalne i centralne,

  • zmierzające do zmiany istniejącego stanu rzeczy lub jego utrzymania,

  • cele stosownie do zadań państwa: gospodarka, administracja.






  1   2   3   4   5


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna