Poznawaniu zasad programowania I struktury języka C++, towarzyszyć będzie w niniejszej książce narzędzie programistyczne w postaci aplikacji firmy Microsoft – Visual C++ V



Pobieranie 28,8 Kb.
Data14.01.2018
Rozmiar28,8 Kb.




    1. Jak napisać pierwszy program

Do pisania programów w języku C++ używamy symboli alfanumerycznych i znaków

specjalnych tworzących słowa kluczowe języka, oraz nazw i symboli użytkownika. Bardzo istotnym elementem języka jest rozróżnianie przez jego kompilator dużych i małych liter, co dla początkujących programistów jest informacją niezwykle ważną Jej zlekceważenie skutkuje wieloma niepotrzebnymi błędami kompilacji naszych programów.

Należy zatem pamiętać, że



nazwa Nazwa NAZWA nazwA

to różne określenia w programie i ich stosowanie zamiennie jest niedopuszczalne.

Cała struktura języka zbudowana z poleceń, słów kluczowych i instrukcji, zdefiniowana jest przy pomocy małych liter.
Blok programu
Do najważniejszych znaków specjalnych języka C++ należy para klamer: { }. Ograniczają one w programie tzw. blok instrukcji, tworząc strukturę programu. Wystąpienie w naszym pierwszym przykładzie układu klamry otwierającej i zamykającej
{
}
utworzyło pusty blok instrukcji. Tej pary znaków będziemy bardzo często używać w programach, a w każdej funkcji programu musi ona wystąpić choćby raz, tak jak w prezentowanej już funkcji main() . Aby wyeliminować ostrzeżenie kompilatora, które wystąpiło uprzednio, należy zakończyć nasz program poleceniem return 0.
W tym miejscu pojawia się konieczność podania kolejnej niezbędnej, a bardzo istotnej, informacji mówiącej o znaczeniu w języku C++ znaku średnika. Jest to znak którym kończymy każdą instrukcję języka programowania.
main()

{
return 0;

}

Funkcja main()
Podstawową funkcją języka C++ jest funkcja main(). Musi ona wystąpić w każdym programie i od niej rozpoczyna się jego wykonanie. Program główny (funkcja main()) stanowi zatem integralną część każdego programu w C++. Umieszczenie tej funkcji w pierwszym przykładzie było rozwiązaniem celowym, bo choć program nie wykonywał żadnych poleceń widocznych na ekranie, to mógł być przetłumaczony przez kompilator i przetworzony na kod wykonywalny.

Komentarze

Komentarze stanowią najprostszą formę składniową każdego języka programowania. Ponieważ nie są przetwarzane przez kompilator, zatem ich składnia nie musi odpowiadać żadnym regułom określającym zasady pisania programów w określonym języku. Podobną rolę pełnią komentarze w języku C++.

Aby odróżnić linie komentarza od linii programu, które mają być przetwarzane przez kompilator, stosujemy specjalne znaczniki :
// - znacznik określający iż dana linia w programie jest komentarzem
// to jest komentarz
/* - znacznik początku komentarza

*/ - znacznik końca komentarza


/* to jest pierwsza linia komentarza

to jest druga linia komentarza

to jest trzecia linia komentarza */
Komentarze w programie stosujemy dla :

Stosując przekazane do chwili obecnej informacje, rozbudowujemy nasz program do następującej postaci.


main()

{

// To jest pierwszy program w C++


return 0;

}


Podstawy operacji wejścia wyjścia

Operacje wejścia – wyjścia są podstawowymi operacjami, które umożliwiają komunikację programu z użytkownikiem. Występują one nawet najprostszych programach. Jeżeli chcemy aby nasze programy mogły komunikować się z otoczeniem, należy w tym momencie wprowadzić najbardziej podstawowe zasady obsługi wejścia – wyjścia w C++.


Podstawowe informacje w zakresie obsługi wejścia – wyjścia sformułowane zostaną w oparciu o operacje zdefiniowane w pliku o nazwie „iostream.h” . Plik ten musi zostać dołączony na kodu naszego programu przy pomocy dyrektywy preprocesora. Dyrektywą służącą do tego celu jest dyrektywa #include.
#include
Postać dyrektywy preprocesora informuje kompilator, że przetwarzaniu podczas kompilacji i konsolidacji podlegać będzie wraz z plikiem kodu źródłowego, również plik o nazwie iostream.h, którego należy poszukiwać w domyślnym katalogu plików dla tzw. plików nagłówkowych (header – rozszerzenie .h).

Nazwa tego pliku iostream pochodzi od : io - wejście – wyjście , oraz od stream – strumień, i jest formą komunikacji z urządzeniami wejścia – wyjścia przez strumieniowy przepływ danych.


Praktyczne wykorzystanie informacji zawartych w pliku iiostream.h wymaga podania jeszcze kilku szczegółów:


  • cout - jest nazwą standardowej konsoli wyjścia (c – konsola + out – wyjście) - ekranu

  • cin - jest nazwą standardowej konsoli wejścia (c – konsola + in - wejscie) - klawiatury

  • endl - tworzenie nowej linii na standardowym wyjściu

  • << lub >> - znaki, określające kierunek przesyłania strumienia danych

Przedstawione zostały niezbędne informacje umożliwiające komunikację programu z konsolą. Jednak aby na konsoli pojawiły się żądane komunikaty, należy określić ich postać. Oczywiście najprostszą formą jest ciąg znaków alfanumerycznych, który w języku programowania C++ jest reprezentowany w postaci tzw. łańcucha. Jak zostanie pokazane później łańcuchy w C++ są reprezentowane przy pomocy tablic, wskaźników lub obiektów, jednak istnieje jeszcze prostsza forma ich reprezantacji, którą obecnie będziemy wykorzystywać. Jest nią ujecie dowolnego łańcucha znaków w cudzysłowy, tworząc tzw. stałą łańcuchową.


Wykorzystując przedstawione powyżej informacje możemy zmodyfikować nasz pierwszy program do następującej postaci.
Obraz 1.7. Okno edycyjne programu : program_1.
Po uruchomieniu nasz program posiada możliwość komunikacji z konsolą wyjściową . Wyświetla na niej dwie wstawione w postaci łańcuchów tekstowych informacje. Każda z nich pojawia się w nowej linii dzięki przesłaniu na konsolę polecenia utworzenia nowej linii – endl. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż język C++ nie rozpoczyna wyświetlania informacji na konsoli od nowej linii, nawet gdy wykonywane jest to przez nowe polecenie języka. Przenoszenie sterowania do nowej linii zależy zatem od programisty.

Po uruchomieniu program_1 (obraz 1.7.) emituje konsolę wyjściową widoczną na obrazie 1.8..



Obraz 1.8. Konsola wyjściowa – program_1.


Przedstawione zostały informacje niezbędne do utworzenia najprostszego programu. W kolejnych rozdziałach zostanie zaprezentowana struktura języka C++.










©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna