Poznaj siły, które masz w sobie I które pozwalają pokonać chorobę I zachować zdrowie



Pobieranie 25,69 Kb.
Data24.12.2017
Rozmiar25,69 Kb.

Siły, które pokonają raka: wiara, nadzieja, zdrowie

Cena: 27, 50 zł

Wydawnictwo „Charaktery”, 25-512 Kielce, ul. Warszawska 5

tel./faks : 9041)344 43 21

e-mail: charaktery@charaktery.com.pl

.
Najważniejsza w leczeniu jest nadzieja, czyli przekonanie, że pożądane cele są możliwe do zrealizowania niezależnie od znikomości prawdopodobieństwa ich osiągnięcia. Znaczy to, że „mogę wyzdrowieć niezależnie od tego, jak ciężko jestem chory”.

Ważne, by wierzyć, że mamy w sobie i wokół siebie to, czego potrzebujemy, choć nie zawsze jest to tym, czego chcemy. Trzeba odnaleźć w sobie przekonania, dzięki którym możemy współdziałać z lekarzem i razem sprawić, że zmieni się jakość naszego życia, a przy okazji wyjdziemy z choroby.

I o tym jest ta książka.

dr Carl O. Simonton,

lekarz i psychoonkolog,

dyrektor Simonton Cancer Center, USA



Wiele badań naukowych i codzienna praktyka w szpitalu pokazują, jak wielkie znaczenie w leczeniu chorych onkologicznie ma pomoc psychologiczna. Jestem przekonany, że książka ta pomoże czytelnikom zrozumieć, że w leczeniu nowotworów sama pomoc lekarska nie wystarczy.
I uświadomić sobie, jakie siły zdrowia i zdrowienia tkwią w psychice. Wierzę, że ta książka będzie dla nich przewodnikiem w tym trudnym czasie.

dr n. med. Stanisław Góźdź,

dyrektor Świętokrzyskiego

Centrum Onkologii


Książka w przystępny sposób przybliża najnowsze, dobrze udokumentowane osiągnięcia psychoonkologii. O tym, jak zachować zdrowie, jak odkryć sens i wartość choroby, jak wspierać pacjenta i jego rodzinę, jak poprawić jakość swego życia – piszą wybitni specjaliści w zakresie medycyny, psychologii i psychoterapii.

Znajdziesz tu:

• świadectwa osób, które podjęły walkę z rakiem,

• wskazówki lekarzy i psychologów, jak radzić sobie z chorobą,

• wiele użytecznych informacji o tym, gdzie chorzy oraz ich rodziny mogą szukać wsparcia i

pomocy: adresy fundacji, organizacji pomocowych i ośrodków onkologicznych,

informacje prawne,

• Kartę praw pacjenta,

• słownik przydatnych pojęć,

• spis lektur o radzeniu sobie w chorobach nowotworowych



Nowa książka Wydawnictwa „Charaktery” – „Siły, które pokonają raka: wiara, nadzieja, zdrowie” – a w niej:
KRYSTYNA DE WALDEN-GAŁUSZKO, TARCZA WOLI ŻYCIA. Autorka jest lekarzem psychiatrą, prezesem Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego. Omawia mechanizmy odpowiedzialne za proces zdrowienia. Pisze, że choroba może stać się pozytywnym przełomem w naszym życiu. Gdy ją pokonamy, okaże się, że jesteśmy zdrowsi niż przed chorobą.
MARIUSZ WIRGA, MOGĘ WYZDROWIEĆ, ZDROWO MYŚLĄC. Autor, lekarz psychiatra, od 1990 r. współpracuje z doktorem Carlem Simontonem. Jest dyrektorem ds. kontroli jakości w Simonton Cancer Center, autorem książki „Zwyciężyć chorobę” i współautorem „ABC Twoich emocji”. Według niego zdrowe myślenie jest oparte na faktach, chroni nasze życie i zdrowie, pomaga osiągnąć cele i pozwala czuć się tak, jak chcemy się czuć.
OLIWIA SZCZUKA, MONIKA POPOWICZ, OSWAJANIE RAKA. Oliwia Szczuka jest psychologiem, a Monika Popowicz psychoterapeutą. Prowadzą warsztaty terapeutyczne oparte na Programie Simontona. Piszą, w jaki sposób można zwiększać swoją energię za pomocą świadomego oddychania.
STANISŁAW GÓŹDŹ, ŚWIĘCI W GABINECIE SZEFA.

Autor jest lekarzem onkologiem, dyrektorem Świętokrzyskiego Centrum Onkologii. Mówi: „Niemal zawsze przychodzi taki moment, w którym pacjent otwiera się, opowiada o sobie, o rodzinie. Z jednej strony to dobrze, bo im więcej lekarz wie o chorym, tym łatwiej mu utrzymać kontakt z nim. Z drugiej strony – tym mocniej przeżywa cierpienie pacjenta”.


MARIOLA KOSOWICZ, POGODZENI Z LOSEM. Autorka jest psychoonkologiem, pracuje w Centrum Onkologii Instytutu Marii Curie-Skłodowskiej w Warszawie. Opisuje reakcje na chorobę i specyficzne problemy osób chorych onkologicznie. Uważa, że to nie ludzie czy choroba nas przerażają i ograniczają, lecz nasze wyobrażenia na ich temat. Poprzez sposób swojego myślenia możemy zbudować sobie więzienie.
JOANNA MINISZEWSKA, UJĄĆ MIECZ DAMOKLESA. Autorka jest psychologiem, pracuje w Zakładzie Psychologii Zdrowia Instytutu Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego. Udowadnia, że dłużej żyją osoby, które przyznają, iż są chore, a jednocześnie żyją tak, jakby nie miały raka.
ELŻBIETA GRESZTA, NATURALNI ZABÓJCY LUBIĄ KOMEDIE. Autorka jest psychologiem klinicznym, pracuje w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Dowodzi, że u ludzi cierpiących na depresję, a także u członków rodzin opiekujących się osobami ciężko chorymi na nowotwory stwierdzono zmniejszoną aktywność komórek biorących udział w walce z rakiem.
MARIOLA KOSOWICZ, DOROTA JASIŃSKA, IŚĆ DALEJ ŚCIEŻKĄ ŻYCIA. Mariola Kosowicz jest psychologiem, a Dorota Jasińska politologiem i dyrektorem Biura Zarządu Polskiej Unii Onkologii. Opowiadają o lęku przed chorobą nowotworową, o sposobach radzenia sobie w tej sytuacji i o wpływie, jaki chory ma na stan swojego zdrowia. Mariola Kosowicz mówi: „Podpowiadam pacjentom, by nie traktowali siebie tak, jakby byli swoimi wrogami. By nie dokładali sobie stwierdzeniami: »Nie radzisz sobie? Dobrze ci tak! Co się rozklejasz?«. Lepiej zastanowić się, co dobrego można dla siebie zrobić”.
KATARZYNA WALĘCKA-MATYJA, ZDROWA RODZINA CHOREGO. Autorka jest psychologiem. Pracuje w Zakładzie Psychologii Rodziny i Rozwoju Człowieka Instytutu Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego. Pisze, co może zrobić rodzina chorego, by przystosować się do zupełnie nowej sytuacji.
JADWIGA KINIORSKA, POMILCZEĆ NIENATRĘTNIE WYMOWNYM MILCZENIEM. Autorka jest psychoterapeutą, ukończyła warsztaty Simontona. Pracuje w Świętokrzyskim Centrum Onkologii. Mówi: „Zajmowanie się chorym może grozić utratą tożsamości. Wszystkie twoje potrzeby zostały podporządkowane potrzebom chorego. I nawet nie możesz wyrazić żalu, bo zagrożone jest czyjeś życie. Tłumisz więc swoje uczucia. Przestajesz być tym, kim byłaś czy byłeś, stajesz się żoną czy mężem chorego”. Pisze, jak zajmować się chorym, chroniąc zarazem siebie w tej trudnej sytuacji.
ANNA BORYSŁAWSKA, MIŁOŚĆ 24 GODZINY NA DOBĘ. Autorka jest psychologiem. Pracowała w Katedrze i Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu. Pisze: „Nieważne, ile dziecko ma lat. Choroba i pobyt w szpitalu to zawsze dla niego traumatyczne przeżycie. Rodzice są wtedy najlepszymi »uspokajaczami«”.
ELŻBIETA JAROSZ, ZE ZNIECZULENIEM. Autorka jest lekarzem dermatologiem. Pracuje w Hospicjum Onkologicznym w Warszawie. Przekonuje, że bóle towarzyszące chorobie nowotworowej można skutecznie leczyć – pod warunkiem, że terapia jest dobrze zaplanowana i konsekwentna.
JUSTYNA MADEJ, KIEDY NIC NIE CIESZY. Autorka jest lekarzem psychiatrą. Pracuje w Świętokrzyskim Centrum Onkologii. Mówi, że pacjenci w depresji martwią się nawet niewielkim bólem, częściej czują się bezradni, nie wierzą w możliwość wyleczenia i nie walczą z chorobą. Radzi, jak im pomóc.

KAZIMIERZ SUŁEK, MÓWIĄC PRAWDĘ, DAWAĆ NADZIEJĘ. Prof. dr hab. Kazimierz Sułek jest onkologiem i hematologiem. Pracuje w Klinice Hematologii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie. Pisze: „Jako młody lekarz skłonny byłem prognozować czas przeżycia chorego i informować o tym rodzinę. To był błąd. Po wielu latach pracy wiem, że cuda – jak mówią pacjenci – się zdarzają”.


WOJCIECH EICHELBERGER, TWOJA WIARA CIĘ UZDROWIŁA. Autor jest psychologiem i psychoterapeutą, autorem wielu książek, m.in.: „Pomóż sobie, daj światu odetchnąć”, „Kobieta bez winy i wstydu”, „Zdradzony przez ojca”, współtwórcą programów telewizyjnych. Pisze: „Tajemnicą pozostanie, do jakiego wymiaru wiary odwołał się Jezus, gdy uzdrawiał chorych. Istnieją jednak takie wymiary wiary, które w procesie pomagania innym w pokonywaniu chorób są dostępne zwykłym ludziom”.
JÓZEF MAKSELON, ŁASKA WIARY I CIERPIENIA.

Ks. prof. dr hab. Józef Makselon jest psychologiem, kieruje Katedrą Psychologii Religii Wydziału Filozoficznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Przekonuje, że cierpienie odsłania tajemnicę człowieka, skłania go do stawiania radykalnych pytań, zwłaszcza o to, po co to wszystko. I do refleksji nad tym, co w życiu ważne.

KRZYSZTOF SZYMBORSKI, PRZYMUS OPTYMIZMU. Prof. dr hab. Krzysztof Szymborski jest historykiem, pracuje w Skidmore College w Saratoga Springs (USA). Dowodzi, że przymus optymizmu, nakładany na pacjenta wbrew jego naturalnym cechom, może mieć negatywne skutki.
JUSTYNA PRONOBIS, CEZARY SZCZYLIK, O RAKOTWÓRCZEJ OSOBOWOŚCI I INNYCH MITACH. Justyna Pronobis jest psychologiem klinicznym, a prof. dr hab. Cezary Szczylik lekarzem onkologiem. Pracują w Klinice Onkologii Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie. Weryfikują wiele mitów o nowotworach, przyczynach choroby i sposobach jej leczenia.
JACEK JADACKI, NIE MA CHORÓB, TYLKO SĄ CHORZY. Prof. dr hab. Jacek Jadacki jest filozofem. Pracuje w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Rozważa pojęcie choroby i chorego. Kto określa, czym jest choroba? Czy ktoś uznany według pewnych norm za chorego może być zdrowy w innym ujęciu?
A ponadto

ŚWIADECTWA CHORYCH NA NOWOTWÓR

I ICH RODZIN:
„Mam 26 lat i od czterech lat choruję na nowotwór tkanki miękkiej okolicy lewego obojczyka. W trakcie choroby poznałam wielu lekarzy, byłam pacjentką kilku szpitali, miałam masę skomplikowanych badań i myślałam, że nic mnie już nie zaskoczy, jeśli chodzi o relacje pacjent – lekarz w szpitalu onkologicznym. A jednak...”. (Kasia Bryniarska)

„To było 19 lat temu. Rok wcześniej przeprowadziłam się do Kielc. Pewnego dnia, podczas wieczornej kąpieli, zauważyłam pod piersią maleńki twardy guzek. Zaniepokojona, niezwłocznie zgłosiłam się do onkologa, który skierował mnie do szpitala na badania. Termin badań był odległy, mój niepokój rósł”. (Leokadia Firkowska)

„Na dyżurze spotkałam młodą kobietę. Czekała na operację. Była roztrzęsiona, rozgoryczona. Cały czas mówiła o swoich problemach. Słuchałam cierpliwie. Zapewniłam ją, że zobaczy, jak jej dziecko przystępuje do pierwszej komunii, jeśli będzie tego chciała”. (Regina Bamburska)

„Byłam z mamą, kiedy traciła świadomość. Zrobiła mi miejsce na łóżku koło siebie. Śpiewałam jej piosenki, które ona śpiewała mi w dzieciństwie”. (Małgosia)



„Najtrudniejsze pytanie zadała mi Ada, smukła, jasnowłosa 17-latka. Kiedy była już bardzo chora, spytała: – Czy to jest właśnie umieranie? Czy mogłam wziąć ją za rękę i zaprowadzić tam, dokąd bała się pójść sama?”. (Anna Zenka-Smużyńska)



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna