Postępowania nauczycieli Gimnazjum nr 1 im. Lotnictwa Polskiego



Pobieranie 198,87 Kb.
Data04.06.2018
Rozmiar198,87 Kb.

Procedury

postępowania nauczycieli

Gimnazjum nr 1 im. Lotnictwa Polskiego


w Turku

i metody współpracy z policją,

w sytuacjach zagrożenia

dzieci i młodzieży

przestępczością i demoralizacją

Spis treści


  1. Procedura w przypadku uzyskania informacji, że uczeń szkoły używa alkoholu, papierosów, e-papierosów lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji.

  2. Procedura w przypadku podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków.

  3. Procedura w przypadku, gdy na terenie szkoły nauczyciel znajduje substancję przypominającą wyglądem narkotyk.

  4. Procedura w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancję przypominającą narkotyk.

  5. Procedura postępowania nauczyciela wobec ucznia - sprawcy czynu karalnego lub przestępstwa.

  6. Procedura postępowania nauczyciela wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu karalnego.

  7. Procedura postępowania nauczyciela wobec ucznia sprawiającego trudności wychowawcze.

  8. Procedura postępowania nauczyciela w przypadku agresywnego zachowania ucznia.

  9. Procedury usprawiedliwiania nieobecności uczniów oraz egzekwowania obowiązku szkolnego.

  10. Procedury postępowania nauczycieli w sytuacjach zagrożenia poczucia bezpieczeństwa.

  11. Procedury postępowania nauczycieli w przypadku podejrzenia lub ujawnienia cyberprzemocy.

  12. Postępowanie nauczyciela w przypadku znalezienia na terenie szkoły broni, materiałów wybuchowych, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów.

  13. Materiały informacyjne na temat zachowań w przypadku zamachu terrorystycznego.

  14. Procedura współpracy z policją

  15. Procedury współpracy szkoły z poradnią psychologiczno – pedagogiczną.

  16. Podstawy prawne stosowanych procedur.


i. W przypadku uzyskania informacji, że uczeń szkoły używa alkoholu, papierosów, e-papierosów lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji nauczyciel:
1. Przekazuje uzyskaną informację wychowawcy ucznia.

2. Wychowawca informuje o fakcie pedagoga/psychologa szkolnego i dyrektora szkoły.

3. Wychowawca/pedagog/psycholog/dyrektor wzywa do szkoły rodziców (prawnych opiekunów ucznia) i przekazuje im uzyskaną informację. Przeprowadza rozmowę z rodzicami oraz z uczniem.

W przypadku potwierdzenia uzyskanej informacji zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, a rodziców zobowiązuje do szczególnego nadzoru nad dzieckiem. Może zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do odpowiedniej poradni lub udział dziecka w programie terapeutycznym.

4. Jeżeli rodzice odmawiają współpracy z kadrą pedagogiczną lub nie reagują na wezwanie do stawiennictwa w szkole, a nadal z wiarygodnych źródeł napływają informacje o wymienionych wyżej przejawach demoralizacji nieletniego, dyrektor szkoły pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub policję (specjalistę ds. nieletnich).

5. Podobnie reaguje się w sytuacji, gdy szkoła wykorzysta wszystkie dostępne jej metody oddziaływań wychowawczych (rozmowa z rodzicami, ostrzeżenie ucznia, spotkania z pedagogiem/ psychologiem) i ich zastosowanie nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

6. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji instytucji wymienionych w punkcie 4.

7. W przypadku uzyskania informacji o popełnieniu przez ucznia, który ukończył 17 lat, przestępstwa ściganego z urzędu lub udziału w działalności grup przestępczych, zgodnie z art. 304 § 2 kodeksu postępowania karnego, szkoła jako instytucja jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub policję.


II. W przypadku podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków nauczyciel:
1. Powiadamia o swoich przypuszczeniach wychowawcę klasy.

2. Odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względów bezpieczeństwa nie pozostawia go samego; stwarza warunki, w których nie będzie zagrożone jego życie ani zdrowie. Wzywa lekarza w celu stwierdzenia stanu zdrowia, ewentualnie udzielenia pomocy medycznej.

3. Zawiadamia o fakcie dyrekcję szkoły oraz rodziców/opiekunów, których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania ucznia ze szkoły.

4. W przypadku odmowy ze strony rodziców/opiekunów prawnych, o pozostaniu ucznia w szkole czy też przewiezieniu ucznia do placówki służby zdrowia, czy też przekazania go do dyspozycji funkcjonariuszom policji decyduje lekarz, po ustaleniu aktualnego stanu zdrowia ucznia, w porozumieniu z dyrektorem szkoły.

5. W przypadku ucznia będącego pod wpływem alkoholu, jeżeli rodzice odmawiają przyjazdu, a uczeń jest agresywny wobec kolegów, nauczycieli bądź swoim zachowaniem daje powód do zgorszenia albo zagraża życiu lub zdrowiu innych – szkoła zawiadamia najbliższą jednostkę policji.

6. W przypadku stwierdzenia stanu nietrzeźwości (stężenie we krwi powyżej 0,5 %o alkoholu lub w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm3) policja ma możliwość przewiezienia ucznia do izby wytrzeźwień lub w przypadku jej braku - do policyjnych pomieszczeń dla osób zatrzymanych - na czas niezbędny do wytrzeźwienia (maksymalnie do 24 godzin).

7. O fakcie powyższego umieszczenia ucznia zawiadamia się rodziców/opiekunów (oraz sąd rodzinny, jeśli uczeń nie ukończył 18 lat).

8. Powtarzające się zdarzenia, w których uczeń (przed ukończeniem 18 lat) znajduje się pod wpływem alkoholu lub narkotyków na terenie szkoły, świadczą o jego demoralizacji. Nakłada to na szkołę obowiązek powiadomienia policji (specjalisty ds. nieletnich) lub sądu rodzinnego.

9. Spożywanie przez ucznia, który ukończył 17 lat, alkoholu na terenie szkoły stanowi wykroczenie

z art. 431 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Należy o tym fakcie powiadomić policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tej instytucji.


III. W przypadku, gdy na terenie szkoły nauczyciel znajduje substancję przypominającą wyglądem narkotyk, powinien podjąć następujące działania:
1. Zachowując środki ostrożności, zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych oraz przed ewentualnym jej zniszczeniem do przyjazdu policji. Próbuje w zakresie działań pedagogicznych ustalić, do kogo dana substancja należy.

2. Powiadamia o zaistniałym zdarzeniu dyrektora szkoły i wzywa policję.

3. Po przejeździe policji niezwłocznie przekazuje zabezpieczoną substancję oraz informacje dotyczące szczegółów zdarzenia.
IV. W przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancję przypominającą narkotyk, powinien podjąć następujące kroki:
1. W obecności innej osoby (wychowawcy, pedagoga, dyrektora) ma prawo żądać okazania substancji. Może domagać się okazania zawartości torby szkolnej, kieszeni w odzieży ucznia, okazania innych przedmiotów mogących mieć związek z substancją. Przeszukanie odzieży i teczki ucznia możliwe jest tylko przez policję.

2. O swych spostrzeżeniach informuje dyrektora szkoły, rodziców/opiekunów ucznia i wzywa ich do natychmiastowego stawienia się w szkole.

3. W przypadku, gdy uczeń odmawia wydania substancji i okazania zawartości kieszeni ubrania, dyrektor szkoły wzywa policję, która dokonuje przeszukania odzieży i przedmiotów należących do ucznia, zabezpiecza znalezioną substancję i zabiera ją do analizy.

4. Gdy uczeń wyda dobrowolnie substancję, nauczyciel po jej zabezpieczeniu przekazuje ją jednostce policji.

5. Nauczyciel stara się ustalić, od kogo uczeń otrzymał substancję. Całe zdarzenie dokumentuje notatką wraz z spostrzeżeniami.

6. Jeżeli uczeń dopuszcza się powyższych czynów po ukończeniu 17 lat, nauczyciel bezwarunkowo wzywa policję.


V. Postępowanie nauczyciela wobec ucznia - sprawcy czynu karalnego (np. rozbój z użyciem noża, broni, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów):


    1. Nauczyciel niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły.

    2. Ustala okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.

    3. Przekazuje sprawcę dyrektorowi pod opiekę.

    4. Powiadamia rodziców ucznia - sprawcy.

    5. Niezwłocznie powiadamia policję, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie, ciała itp.), lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest nikomu znana.

    6. Zabezpiecza ewentualne dowody przestępstwa, przedmioty pochodzące z przestępstwa i przekazuje je policji.


VI. Postępowanie nauczyciela wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu karalnego (np. rozboju z użyciem noża, broni, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów):


    1. Nauczyciel udziela pierwszej pomocy przedmedycznej lub zapewnia jej udzielenie, wzywając lekarza, gdy ofiara doznała obrażeń.

    2. Niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły.

    3. Powiadamia rodziców/opiekunów ucznia.

    4. W ramach działań pedagogicznych ustala okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.

    5. Niezwłocznie wzywa policję w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia


VII. Procedura postępowania nauczyciela z uczniem sprawiającym trudności wychowawcze:
1. Wychowawca przeprowadza diagnozę sytuacji szkolnej i rodzinnej uczniów na początku roku szkolnego.

2. Podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania problemów szkolnych ucznia.

3. Informuje pedagoga/psychologa szkolnego, dyrektora i rodzica o istniejących trudnościach i zapoznaje ich ze swoimi działaniami.

4. Zobowiązuje rodzica do rzetelnej współpracy.

5. We współpracy z pedagogiem/psychologiem szkolnym przeprowadza diagnozę problemów wychowawczych i emocjonalnych ucznia.

6. Wychowawca występuje do rodzica o zgodę na skierowanie ucznia do poradni psychologiczno-pedagogicznej w celu przeprowadzenia badań psychologicznych, informując o znaczeniu opinii w dalszej edukacji ucznia.

7. W przypadku, gdy zachowanie ucznia zagraża bezpieczeństwu innych, a rodzic nie wyraża zgody na przeprowadzenie badań w poradni, nauczyciel postępuje zgodnie z procedurą dotyczącą postępowania z uczniem przejawiającym zachowania agresywne.
VII. Procedura postępowania nauczyciela w przypadku ucznia przejawiającego zachowania agresywne:
1. Nauczyciel, pedagog/psycholog szkolny, dyrektor przeprowadza rozmowę z uczniem, uświadamiając mu nieodpowiednie zachowanie.

2. Zwraca się z prośbą o zgłoszenie się rodzica/prawnego opiekuna do szkoły: przeprowadza z nim rozmowę, pogłębiając wiedzę na temat ucznia, jego rozwoju intelektualnego, społecznego, emocjonalnego.

3. W przypadku utrzymywania się nieprawidłowych relacji ucznia z rówieśnikami lub nauczycielami (pobicia, zaczepianie, agresywna komunikacja międzyludzka itp.) wychowawca w porozumieniu z rodzicami dziecka kieruje je na badania psychologiczne, w celu otrzymania dalszych wskazówek dotyczących prowadzenia ucznia.

4. W sytuacji, kiedy uczeń w dalszym ciągu stwarza zagrożenie dla innych uczniów, dyrektor szkoły kieruje wniosek do Sądu Rejonowego - Wydziału Rodzinnego i Nieletnich o zastosowanie środka wychowawczego zapobiegającego demoralizacji ucznia.


IX. Procedury usprawiedliwiania nieobecności uczniów oraz egzekwowania obowiązku szkolnego.
1. Wychowawca przedstawia rodzicom sposób i czas (w ciągu tygodnia od powrotu ucznia do szkoły) usprawiedliwiania nieobecności ucznia na zajęciach lekcyjnych.

2. Wychowawca na bieżąco podlicza frekwencję i do 10. dnia każdego miesiąca wypełnia tabelę dotyczącą obecności i nieobecności uczniów w poprzednim miesiącu.

3. Również do 10. dnia każdego miesiąca wychowawca przekazuje pedagogowi szkolnemu wykaz uczniów, którzy mają nieusprawiedliwione nieobecności w poprzednim miesiącu.

4. Jeżeli nieobecność nie zostanie usprawiedliwiona w wyznaczonym terminie, wychowawca natychmiast powiadamia o tym fakcie rodziców lub opiekunów ucznia.

5. Wszyscy nauczyciele mają obowiązek odnotować nieobecność ucznia na prowadzonej przez siebie lekcji.

6. Każdy nauczyciel kontroluje nieobecności uczniów i w przypadku często powtarzającej się absencji ucznia na swoim przedmiocie powiadamia o tym wychowawcę.

7. W przypadku braku współpracy rodzica/opiekuna prawnego z wychowawcą (nie uczestniczy w zebraniach i konsultacjach, nie wyraża chęci na spotkania indywidualne), rodzic otrzymuje od dyrektora szkoły powiadomienie, że dziecko nie realizuje obowiązku szkolnego, wezwanie do posyłania dziecka do szkoły z wyznaczeniem terminie oraz informację, że niespełnienie tego obowiązku jest zagrożone postępowaniem egzekucyjnym.

8. W sytuacji, gdy uczeń w dalszym ciągu nie realizuje obowiązku szkolnego, dyrektor szkoły kieruje wniosek o wszczęcie egzekucji administracyjnej do organu egzekucyjnego, jakim jest właściwa gmina.

 

X. Procedury postępowania nauczycieli w sytuacjach zagrożenia poczucia bezpieczeństwa:
Nauczyciel bądź pracownik szkoły, który jest świadkiem agresywnego zachowania uczniów (bójka, pobicie) jest zobowiązany do:

1. Natychmiastowej słownej i stanowczej reakcji na zaistniałą sytuację, tzn.



  • rozdzielenia uczniów i ich odizolowania,

  • zgłoszenia zaistniałego faktu do wychowawcy klasy, a w przypadku jego nieobecności w szkole do pedagoga/psychologa szkolnego bądź dyrektora,

  • zaprowadzenia ucznia do pielęgniarki szkolnej, a w przypadku jej nieobecności udzielenia poszkodowanemu uczniowi pierwszej pomocy, jeżeli takiej wymaga.

2. Wychowawca/pedagog/psycholog szkolny/dyrektor przeprowadza rozmowę z uczniami biorącymi udział w zdarzeniu agresywnym celem ustalenia przyczyn, okoliczności i świadków zdarzenia.

3. Natychmiast wzywa do szkoły rodziców uczniów (zarówno sprawcy jak i ofiary zdarzenia).

4. Uczeń, który dopuścił się zachowania agresywnego otrzymuje uwagę do dziennika bądź też naganę wychowawcy klasy.

5. Pedagog/psycholog szkolny odnotowuje fakt agresji w dzienniku pedagoga/psychologa szkolnego.



6. W przypadku poważnego naruszenia nietykalności osobistej dyrektor szkoły zgłasza sprawę agresji na policję celem wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec agresora.
XI. Procedury postępowania nauczycieli w przypadku podejrzenia lub ujawnienia cyberprzemocy.







XII. Postępowanie nauczyciela w przypadku znalezienia na terenie szkoły broni, materiałów wybuchowych, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów:
1. Nauczyciel uniemożliwia dostęp osób postronnych do znalezionych materiałów.

2. Powiadamia dyrektora szkoły.

3.Dyrektor celem zapewnienia bezpieczeństwa przebywającym na terenie szkoły ogłasza ewakuację szkoły zgodnie z opracowaną procedurą.

4. Dyrektor powiadamia służby ratownicze (straż pożarną, policję) oraz Wielkopolskiego Kuratora Oświaty.


XIII. Materiały informacyjne na temat zachowań w przypadku zamachu terrorystycznego:
Efektywność wszelkich działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie aktom terroryzmu jest pochodną skuteczności służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo kraju i gotowości społeczeństwa do wspierania tych działań oraz wzajemnego zaufania i odpowiedzialności za wspólne dobro.
1. Informacje ogólne dotyczące terroryzmu



  • Terroryzm, to szeroki termin oznaczający użycie siły lub przemocy w stosunku do osób lub własności w celu zastraszenia, przymuszenia, okupu.

  • Skutki terroryzmu mogą obejmować znaczną liczbę ofiar, uszkodzenia budynków, zakłócenia

w dostępie do podstawowych usług, takich jak: elektryczność, dostawy wody, opieka medyczna, telekomunikacja, komunikacja miejska.

  • W strukturach polskiej Policji funkcjonują pododdziały antyterrorystyczne i komórki minersko-pirotechniczne, specjalnie przygotowane do tego, aby zapobiegać i stawiać czoła atakom terroru.

  • Najgroźniejszym z możliwych aktów terrorystycznych jest zamach bombowy. Jego specyfika polega na tym, że nie rozróżnia on "swoich" czy "obcych", natomiast broń palna jest skierowana przez terrorystę w konkretną osobę, porywa się określonego człowieka.

  • Ofiarą zamachu może stać się każdy, kto będzie przebywał w pobliżu miejsca wybuchu. Nie mają na to wpływu jego poglądy polityczne lub stan majątkowy. Ofiarą może stać się równie dobrze matka z dzieckiem na spacerze, emeryt czy też biznesmen wychodzący z banku.

  • W przypadku ataku terrorystycznego, szczególnie bombowego, w większości przypadków ofiarami są ludzie, którzy nie maja nic wspólnego z działaniami politycznymi! Zdarzają się przypadki, że podłożona bomba zostanie ujawniona przed eksplozją. Specjaliści posługują się

w tym przypadku terminem "incydent bombowy". Właściwe zachowanie w przypadku wystąpienia takiej sytuacji jest niezwykle ważne dla przebiegu zdarzenia, jego skutków i działania specjalistów policyjnych.
Informacji o zagrożeniu incydentem bombowym nie wolno bagatelizować ani lekceważyć.

Zapamiętaj!



  • Wybuch jest sytuacją nagłą i nieodwracalną;

  • Jeśli widzisz "bombę", to ona "widzi" też ciebie, a to oznacza, że jesteś w polu jej rażenia.


2. Symptomy wystąpienia zagrożenia incydentem bombowym



  • Podstawową cechą terroryzmu jest to, iż nie ma wyraźnych znaków ostrzegawczych o możliwości wystąpienia zamachu lub są one trudno dostrzegalne. Dlatego zwracaj uwagę na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu, np. podczas zakupów, w podróży, podczas uczestnictwa

w imprezach masowych, uroczystościach religijnych i innych miejscach publicznych, gdzie przebywa duża liczba ludzi.

Zainteresowania i uwagi wymagają:

  • rzucające się w oczy nietypowe zachowania osób,

  • pozostawione bez opieki przedmioty typu: teczki, paczki, pakunki itp.,

  • osoby ubrane nietypowo do występującej pory roku,

  • samochody, a w szczególności furgonetki pozostawione w nietypowych miejscach, tj. w pobliżu kościołów, synagog, meczetów lub miejsc organizowania imprez masowych, zawodów sportowych i zgromadzeń.


Należy jednak pamiętać, że terrorysta nie zawsze musi wyróżniać się z tłumu szczególnym wyglądem!

O swoich spostrzeżeniach poinformuj: służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo obiektu, straż miejską lub policję.

3. Jak postępować w sytuacjach zagrożenia incydentem bombowym?

Oto kilka rad, przygotowanych przez ekspertów z Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji.

Możesz przygotować się na wypadek powstania tego typu zagrożenia w miejscach użyteczności publicznej:



  • pomyśl, którędy w pośpiechu można się ewakuować z budynku, metra, sklepu lub innych zatłoczonych miejsc. Zapamiętaj, gdzie znajdują się klatki schodowe i wyjścia ewakuacyjne,

a przede wszystkim tzw. drogi ewakuacyjne;

  • zwróć uwagę na ciężkie lub łatwo tłukące się przedmioty, które mogą być przesunięte, zrzucone lub zniszczone podczas wybuchu; zapamiętaj elementy z najbliższego otoczenia;

  • pamiętaj o tym, aby nie przyjmować od obcych osób żadnych pakunków, nie pozostawiać własnego bagażu bez opieki.

    Jeżeli jesteś osobą, która dowiedziała się o podłożeniu ładunku wybuchowego lub ujawniła przedmiot niewiadomego pochodzenia, co do którego istnieje podejrzenie, że może on stanowić zagrożenie dla osób i mienia, powinieneś natychmiast ten fakt zgłosić: służbom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo na tym terenie - w najbliższej jednostce policji lub straży miejskiej, władzom administracyjnym. Informacji takiej nie należy rozpowszechniać, gdyż jej przekazanie osobom trzecim, może doprowadzić do paniki i w konsekwencji utrudnić przeprowadzenie sprawnej ewakuacji osób z zagrożonego miejsca.



    Zawiadamiając policję, staraj się podać następujące Informacje:

  • rodzaj zagrożenia i źródło informacji o zagrożeniu (informacja telefoniczna, ujawniony podejrzany przedmiot),

  • treść rozmowy z osobą przekazująca informację o podłożeniu ładunku wybuchowego,

  • numer telefonu, na który przekazano informację o zagrożeniu oraz dokładny czas jej przyjęcia,

  • opis miejsca i wygląd ujawnionego przedmiotu;


4. Ogłoszenie alarmu bombowego oraz procedury postępowania w czasie zagrożenia bombowego.

  1. Do czasu przybycia policji należy w miarę istniejących możliwości zabezpieczyć zagrożone miejsce, zachowując elementarne środki bezpieczeństwa, bez narażania siebie i innych osób na niebezpieczeństwo.

  2. Po przybyciu Policji na miejsce incydentu bombowego, przejmuje ona dalsze kierowanie akcją.

  3. Należy bezwzględnie wykonywać polecenia policjantów.

  4. Przy braku informacji o konkretnym miejscu podłożenia "bomby" użytkownicy pomieszczeń powinni sprawdzić swoje miejsce pracy i jego bezpośrednie otoczenie celem odnalezienia przedmiotów nieznanego pochodzenia.

  5. Podejrzanych przedmiotów NIE WOLNO DOTYKAĆ! O ich lokalizacji należy powiadomić administratora obiektu.

  6. Pomieszczenia ogólnodostępne (korytarze, klatki schodowe, windy, toalety, piwnice, strychy) oraz najbliższe otoczenie zewnętrzne obiektu sprawdzają i przeszukują osoby wyznaczone lub służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo w danej instytucji.

  7. Po ogłoszeniu ewakuacji należy zachować spokój i opanowanie, pozwoli to sprawnie i bezpiecznie opuścić zagrożony rejon.

  8. Po ogłoszeniu ewakuacji w miejscu twojej pracy należy je opuścić, zabierając rzeczy osobiste (torebki, siatki, nesesery itp.).

  9. Identyfikacją i rozpoznawaniem zlokalizowanego ładunku wybuchowego oraz jego neutralizacją zajmują się uprawnione i wyspecjalizowane jednostki i komórki organizacyjne policji.


5. Jak powinieneś zachować się po otrzymaniu informacji o podłożeniu lub groźbie podłożenia bomby?

  • Podczas działań, związanych z neutralizacją bomby, zastosuj się do poleceń policji.

  • Ciekawość jest niebezpieczna - jak najszybciej oddal się od miejsca zagrożonego wybuchem. Po drodze informuj jak największe grono osób, będących w strefie zagrożonej lub kierujących się w jej stronę.

  • Po ogłoszeniu alarmu i zarządzeniu ewakuacji w obiektach publicznych, np. supermarketach, halach widowiskowo - sportowych, kinach, niezwłocznie udaj się do wyjścia, zgodnie ze wskazaniami administratora budynku lub wskazaniami upoważnionych osób.

  • W przypadku włączenia parkingu dla pojazdów w strefę zagrożenia, nie "ratuj" na siłę swojego samochodu - życie jest ważniejsze.

  • Powyższe procedury obowiązują także we wszystkich rodzajach transportu publicznego.


6. Podsumowując – pamiętaj:

  • Zachowaj spokój i zorientuj się jak bezpiecznie opuścić niebezpieczną strefę!

  • Zawsze stosuj się do poleceń osób kierujących akcją ewakuacyjną lub ratowniczą!

  • Jeżeli nie podjęto działań zapobiegawczych powiadom stosowne służby!

  • Nigdy nie dotykaj podejrzanych przedmiotów niewiadomego pochodzenia pozostawionych bez opieki!


7. Informacja na temat telefonów alarmowych:
999 - Pogotowie Ratunkowe,
998 - Straż Pożarna,
997 – Policja.
XIV. Procedura współpracy z policją
1. Policja jest instytucją wspierającą działania szkoły w zakresie profilaktyki, pomocy doraźnej oraz

w sytuacjach wymagających nagłych interwencji. Pomoc kierowana jest do uczniów, rodziców, nauczycieli oraz innych pracowników szkoły.

2. Każda dotycząca uczniów wizyta policjanta w szkole, powinna być wcześniej zasygnalizowana dyrektorowi lub uzgodniona z innym pracownikiem szkoły.


  • Współpraca w zakresie pracy profilaktyczno–wychowawczej




  1. Szkoła i policja utrzymują stałą współpracę w zakresie profilaktyki zagrożeń.

  2. Koordynatorami współpracy są dyrektor szkoły, pedagog/psycholog szkolny, wychowawcy oraz specjalista ds. nieletnich i patologii właściwej jednostki policji.

  3. Do współpracy ze szkołą zobowiązani są również policjanci komisariatu, w rejonie którego znajduje się szkoła.

  4. Na podstawie diagnozy środowiska szkolnego oraz diagnozy środowiska lokalnego przeprowadzanej przez policję ustala się zakres działań profilaktycznych.

  5. Działania profilaktyczne obejmują:

- spotkania wychowawców, nauczycieli, dyrektorów szkół i rodziców z zaproszonymi specjalistami ds. nieletnich i patologii, podejmujące tematykę zagrożeń przestępczością, demoralizacją dzieci i młodzieży oraz uzależnieniami;

- spotkania tematyczne uczniów z udziałem policjantów, m.in. na temat odpowiedzialności nieletnich za popełniane czyny karalne, prawnych aspektów narkomanii, wychowania w trzeźwości, unikania zagrożeń czy zachowań ryzykownych itp.;

- wspólny – szkoły i policji- udział w lokalnych programach profilaktycznych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom oraz zapobieganiem demoralizacji i przestępczości nieletnich.


  • Współpraca w zakresie pomocy doraźnej oraz współpraca w sytuacjach wymagających nagłych interwencji policji opisana jest szczegółowo w poszczególnych procedurach postępowania.


XV. Procedury współpracy szkoły z poradnią psychologiczno – pedagogiczną:


  • Współpraca w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów z trudnościami dydaktycznymi lub wychowawczo-dydaktycznymi




  1. Skierowanie ucznia do poradni psychologiczno-pedagogicznej następuje w wyniku obserwacji nauczyciela przedmiotu lub wychowawcy, za zgodą rodzica bądź na wniosek samego rodzica.

  2. Decyzję o potrzebie skierowania podejmuje się na podstawie obserwacji ucznia, analizy jego osiągnięć szkolnych lub zachowania.

  3. Nauczyciel, wychowawca przekazuje rodzicom informacje o swoich spostrzeżeniach dotyczących ucznia, informuje ich o celu skierowania oraz o możliwości otrzymania pomocy psychologiczno-pedagogicznej lub innej specjalistycznej, na terenie poradni.

  4. Wychowawca i nauczyciele wypełniają przygotowany przez poradnię kwestionariusz.

  5. Zgłoszenia w poradni dokonuje rodzic/opiekun ucznia.

  6. Jeżeli rodzic udzieli informacji na temat wyników badań czy konsultacji (przekaże opinię czy orzeczenie), wówczas szkoła podejmuje działania stosowne do zawartych w opinii zaleceń.


Na terenie poradni rodzic może otrzymać pomoc psychologiczno-pedagogiczną w zakresie:

- diagnozowania i korekty przyczyn trudności w nauce,



  • korygowania zaburzeń emocjonalnych,

  • nauki metod pracy z dzieckiem,

  • poradnictwa specjalistycznego,

  • specjalistycznych terapii,

  • wskazania możliwości kształcenia dla dzieci z wadami fizycznymi, przewlekłymi schorzeniami lub trudnościami w nauce,

  • kształtowania umiejętności rozpoznawania uzdolnień dziecka, wskazywania sposobów ich rozwijania,

  • treningu umiejętności wychowawczych.




  • Współpraca w zakresie pomocy – psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów zdolnych

1. Skierowanie ucznia do poradni psychologiczno-pedagogicznej następuje w wyniku obserwacji nauczyciela przedmiotu lub wychowawcy, za zgodą rodzica bądź na wniosek samego rodzica.

2. Decyzję o potrzebie skierowania podejmuje się na podstawie obserwacji ucznia, analizy jego osiągnięć szkolnych i pozaszkolnych.

3. Nauczyciel, wychowawca lub pedagog przekazuje rodzicom informacje o swoich spostrzeżeniach dotyczących ucznia, informuje ich o celu skierowania.

4. Wspólnie: nauczyciel przedmiotu, pedagog i rodzic podejmują decyzję, czy celem badania ma być indywidualny program czy tok nauczania z danego przedmiotu.

5. Po dokonaniu wstępnej analizy kierunku uzdolnień uczni nauczyciel przedmiotu i wychowawca przygotowują opinię zawierającą opis funkcjonowania ucznia w aspektach intelektualnym, emocjonalnym i społecznym na terenie szkoły i w domu oraz opis jego dotychczasowych osiągnięć.

6. Zgłoszenia w poradni i wyznaczenia terminu badań dokonuje rodzic.

7. Jeżeli rodzic udzieli informacji na temat wyników badań czy konsultacji (przekaże opinię czy orzeczenie), wówczas szkoła podejmuje działania, stosowne do zawartych w opinii zaleceń.


XVI. Podstawy prawne stosowanych procedur:

• Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich /Dz.U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z późniejszymi zmianami - tekst jednolity Dz.U. z 2002r. Nr 11 poz.109z oraz przepisy wykonawcze w związku z ustawą/.

• Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz. U. Nr 35, poz.230 z późniejszymi zmianami.

• Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii /Dz.U. z 2003 r. Nr 24, poz. 198/.

• Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późniejszymi zmianami.

• Zarządzenie Nr 15/97 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 czerwca 1977 r. w sprawie form i metod działań Policji w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji i przestępczości nieletnich.

• Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz.U. z 1996 r. Nr 67 poz.329 z późniejszymi zmianami.

• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem /Dz.U. Nr 26 poz.226/.



  • USTAWA z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty z późniejszymi zmianami (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, Nr 106, poz. 496; z 1997 r. Nr28. poz. 153, Nr 141. poz. 943, z 1998 r. Nr 117. poz.759. Nr 182, poz. 1126. z 2000r Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz., 239. Nr 48. poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268, Nr 122. poz. 1320, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194. Nr 144, poz. 1615, z 2002 r. Nr 41, poz., 362. Nr 113, poz. 984. Wykładnia TK (Dz. U, z 1994 r, Nr 45.poz. 184) ad. art. 36 ust. 5).

  • ORE. Procedury postępowania nauczycieli w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa ucznia i metod współpracy szkoły z policją.

  • Jak reagować na cyberprzemoc. Poradnik dla szkół, praca zbiorowa pod red. Łukasza Wojtasika.



Wrzesień 2012 r. Opracowanie:
Izabela Lis

Emilia Wyrwa

Małgorzata Bulska

Grażyna Stachurska-Knapp





©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna