Plan gospodarki odpadami dla gminy grodzisk mazowiecki



Pobieranie 2,69 Mb.
Strona9/20
Data13.01.2018
Rozmiar2,69 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   20


Charakterystyka istniejących obiektów gospodarki osadowej.


Obiekty gospodarki osadowej to:

  • zagęszczacze osadu surowego - 2 szt., grawitacyjne, hermetyczne;

  • stacja mechanicznego zagęszczania osadu nadmiernego z zagęszczaczem taśmowym

50 m3/h,

  • pompownia osadu surowego i nadmiernego – pracująca na rzecz zamkniętej komory fermentacyjnej;

  • Wydzielona Komora Fermentacyjna I°, zamknięta z mieszaniem mechanicznym o pojemności 1 535 m3, 1 szt.;

  • Otwarty Basen Fermentacyjny II° o pojemności 5 000 m3, 1 szt.;

  • hala zaplecza, mieszcząca: wymiennik ciepła do podgrzewania osadu, pompy cyrkulacyjne osadu i instalację do korekty odczynu osadu;

  • instalacja biogazu - zbiornik dwupowłokowy o objętości 1040m3, instalacja do odsiarczania biogazu i pochodnia gazowa;

  • kotłownia do spalania biogazu - kotły z palnikami dwufunkcyjnymi (gazowo - olejowe)

3 szt. o mocy łącznej 750 1020 kW;

  • zbiornik osadu przefermentowanego V = 70 m3;

  • stacja mechanicznego odwadniania osadu przefermentowanego z prasą taśmową o wydajności 15m3/h;

  • poletka osadowe 14 szt. o powierzchni łącznej 3 600 m2 – obecnie pełnią funkcję awaryjną, a w przyszłości będą wyłączone z eksploatacji i zrekultywowane

Eksploatacja części osadowej przebiega według następującego schematu technologicznego:



  • Osad z osadników wstępnych jest zagęszczany w zagęszczaczach grawitacyjnych i razem ze wstępnie zagęszczonym na zagęszczarce taśmowej osadem nadmiernym jest poddany fermentacji w Wydzielonej Komorze Fermentacyjnej (WKF I) w procesie fermentacji mezofilowej (33-37 stopni C),a następnie w otwartym basenie fermentacyjnym (OBF). Z OBF podawany jest do zbiornika osadu przefermentowanego. Następnie osad odwadniany jest na prasie taśmowej.

Odwodnione osady ściekowe z Grupowej Oczyszczalni Ścieków w Grodzisku Mazowieckim (kod odpadu 19 08 05) są gromadzone na placu składowym i przesypywane wapnem palonym. Aktualnie odwodnione osady są przekazywane do unieszkodliwienia wyspecjalizowanym firmom. W 2003 roku została zawarta umowa pomiędzy ZWiK a firmami posiadającymi uprawnienia do utylizacji osadów ( konsorcjum firm GEANOVA Sp. z o. o. i EKO-ERDE Sp. z o. o.). Ilość wytworzonych osadów wynosiła :

- w 2003r - 3071,1 Mg/rok ( około 706 Mg/rok suchej masy)

- w 2004r - 4061,0 Mg/rok (około 752 Mg/rok suchej masy)

- za okres III kwartałów 2005r - 3249,0 Mg (około 614 Mg suchej masy)

Obecnie osady nie są higienizowane, a jedynie przesypywane wapnem chlorowanym.

Wysokie stężenie niklu, a także sporadycznie cynku uniemożliwia bezpośrednie zastosowanie osadów w rolnictwie (Rozporządzenie Ministra Środowiska z 01.08.2002 r. w sprawie komunalnych osadów ściekowych, Dz. U. Nr 134 poz. 1140). Osady mogą być jednak stosowane do rekultywacji terenów na cele nierolne.



  • Uzyskany w procesie fermentacji biogaz poddawany jest procesowi oczyszczania na filtrze (odsiarczalniku) wypełnionym rudą darniową, a następnie jest magazynowany w powłokowym zbiorniku wyrównawczym biogazu. Prowadzone badania jakościowe wskazują, że zawartość metanu w biogazie wynosi przeciętnie około 67 %, przy wahaniach około 62 – 71%. Zawartość siarkowodoru zawiera się w granicach około 37 – 500 ppm, zwykle jest niższa niż 160 ppm.

Obecna produkcja biogazu zawiera się w przedziale 1 000 – 1 400 m3/dobę. Po włączeniu do eksploatacji, drugiej komory ZKF odbiór biogazu wzrośnie. Po wpracowaniu się komór i przy ich prawidłowej pracy, ilość odbieranego biogazu może wzrosnąć nawet do 2 600 m3/dobę. Przyjmuje się kaloryczność biogazu na poziomie 23 MJ/m3 i jest to wartość bezpieczna.

Obecnie biogaz jest zużywany w lokalnej kotłowni, nadmiar biogazu, który jest notowany w okresie letnim, spalany jest bezużytecznie w pochodni biogazu.


Tabela nr 44 – przedstawia ilość ścieków poddawanych oczyszczeniu w miejskiej oczyszczalni ścieków w Grodzisku Mazowieckim.


Ilość ścieków

Jednostki

Rok 2003

Rok 2004

Rok 2005 – 3 kwartały

Roczna

m3/rok

2 978 000

3 439 456

2 427 152

Średniodobowa

m3/dobę

8160

9423

8870


Tabela nr 45 – przedstawia zestawienie średnich wartości zanieczyszczeń w ściekach dopływających do oczyszczalni.




Wskaźnik

Średnie stężenie w ściekach dopływających do oczyszczalni

2003

2004

Za okres trzech kw. 2005

BZT5, g/m3

703,1

590,8

683,9

Zawiesina, g/m3

763,5

766,1

820,6

ChZT, g/m3

1338,7

1271,2

1323,6

Azot og., g/m3

84,3

88,8

83,0

Fosfor og., g/m3

11,9

13,6

22,6


Tabela nr 46 – przedstawia zestawienie średnich wartości zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych w porównaniu z obecnie obowiązującymi przepisami polskimi i Unii Europejskiej - Grupowa Oczyszczalnia Ścieków w Grodzisku Mazowieckim.




Wskaźnik

Średnie stężenie w ściekach oczyszczonych

Wartość dopuszczalna wg (wygasłego) pozwolenia wodnoprawnego

Wartość dopuszczalna wg obecnych przepisów polskich zgodnych z wymaganiami UE *

2001

2002

2003

2004

Za okres trzech kw. 2005

BZT5, g/m3

18,0

18,5

19,2

20,7

25,4

30,0

15,0

Zawiesina, g/m3

39,8

28,6

39,6

35,7

27,8

50,0

35,0

ChZT, g/m3

82,1

61,3

62,0

61,3

52,7

150,0

125,0

Azot og., g/m3

50,4

38,3

44,1

45,0

37,3

50,0

10,0

Fosfor og., g/m3

2,92

2,45

3,65

3,80

3,01

5,0

1,0

*) dla oczyszczalni o przepustowości RLM powyżej 100 000 mieszkańców równoważnych (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 168, poz. 1763)


Oczyszczalnia ścieków w Książenicach.
Oczyszczalnia została wybudowana w latach 80 - tych dla PGR w Książenicach i zmodernizowana w połowie lat 90-tych. Oczyszczalnia zaprojektowana jest na przepustowość 50m3/d. Eksploatatorem oczyszczalni jest ZWiK w Grodzisku Mazowieckim.

Jest to kontenerowa oczyszczalnia ścieków typu ELJOT z tarczowymi złożami biologicznymi, usytuowana na działce o wymiarach 23m x 25 m. W jej skład wchodzą następujące budowle i urządzenia:

- studzienka zbiorcza ścieków dopływających;

- zbiornik retencyjny - uśredniający o pojemności 50m3 z pompą rozdrabniającą;

- kontener ELJOT - 150 usytuowany w budynku o konstrukcji stalowej, ocieplonym;

- zbiornik do gromadzenia osadów ściekowych o pojemności 19m3, hermetycznie przykryty.

Sam kontener ELJOT - 150 składa się z:

- zbiornika dozująco – rozdzielczego;

- komory mieszania z osadem recyrkulacyjnym;

- komory przepływowej o pojemności 5,82 m3 z trzema wielotarczowymi segmentami i tarczowego złoża biologicznego o powierzchni 720 m3 i ilości obrotów n = 4/min.

- komory fermentacji zespolonej z komorą przepływową, o pojemności 5,40 m3;

- osadnika wtórnego z sekcją wielostrumieniową, o pojemności 0,95m3;

- zbiornika pomiaru przepływu.
Oczyszczalnia ścieków w Kraśniczej Woli.
Oczyszczalnia glebowo-korzeniowa odcieków ze składowiska balastu położona jest w odległości ok.1,5 km w kierunku zachodnim od wsi Kraśnicza Wola, na gruntach należących administracyjnie do tej wsi i ok. 4 km na północny zachód od Grodziska Mazowieckiego. Od południa i wschodu działka sąsiaduje z terenem zalesionym w postaci lasu liściastego. Za terenami leśnymi znajduje się duży kompleks stawów hodowlanych. Od zachodu - z drogą łączącą wsie Izdebno Kościelne – Grabnik, łączącą się dalej z drogą asfaltową (powiatową) Izdebno Kościelne – Grodzisk Mazowiecki.

Odcieki pochodzące z przepłukiwania odpadów na składowisku balastu pokompostowego ujmowane są przez kanał odciekowy o długości 405 m, prowadzącym spadkiem 1 ‰, wykonany z łupin żelbetowych posadowionym na chudym betonie o grubości 10 cm, o kształcie walcowym do oczyszczalni ścieków zlokalizowanej poza ekranem i kierowane grawitacyjnie do czterech poletek glebowo-korzeniowych.

Technologia oczyszczania polega na wstępnym mechanicznym oczyszczeniu ścieków w osadniku wstępnym i rowie szlamowym. W wyniku zmniejszenia prędkości dopływu strumienia odcieku do 0,1 – 0,2 m/s następuje sedymentacja wypłukiwanych ze składowiska części mineralnych i organicznych. Podczyszczone mechanicznie odcieki trafiają na filtr naturalny, utworzony z odpowiednio uzdatnionej gleby porośniętej korzeniami trzciny. Przez złoże glebowe przepływają poziomo. Trzcina dzięki rozwiniętemu systemowi kłączy zapewnia dobrą przepuszczalność, a jej rurkowa budowa zapewnia dostarczenie w rejon korzeni niezbędnych ilości tlenu w celu aerobowego oczyszczania odcieku. W niewielkiej odległości od stref tlenowych powstają nisze beztlenowe, w których mogą rozwijać się bakterie anaerobowe. Ze stref beztlenowych do tlenowych następuje przekazywanie gazowych produktów rozkładu, które w znacznej części podlegają asymilacji przez organizmy tlenowe, a w części poprzez rurkowy system rośliny wydalane są na zewnątrz. Bytowanie w glebie kilku tysięcy gatunków bakterii oraz grzybów żyjących we wzajemnej samoczynnie regulującej się zależności powoduje rozkład różnych związków chemicznych, takich jak np. siarczany, związki potasu itd.

Konstrukcję osadnika stanowi studnia zbiorcza wykonana w kształcie komory żelbetonowej o wymiarach 3900 x 3000 cm, posadowionej na płycie dennej wykonanej z betonu. U góry do osadnika wchodzą łupiny betonowe stanowiące wlot i wylot odcieku.

Rów szlamowy znajduje się pomiędzy poletkami filtracyjnymi, w nasypach z tłucznia o granulacji 10/15 cm. Nasypy uszczelnione folią PEHD o grubości 1,5 mm. Do 2/3 wysokości nasypu została zakotwiona geowłóknina. Górna część nasypu pełni rolę przelewu awaryjnego. Dno rowu odpowiednio wyprofilowane w celu łatwieszego osadzania się szlamu oraz wyłożone geowłókniną i płytami pozwalającymi na łatwiejsze osadzanie się szlamu. Spadki dna wynoszą 1 %, nachylenie skarp – 1:1,5.

Odcieki z rowu szlamowego przesiąkają przez nasyp z tłucznia do filtra glebowego. Następnie filtrują przez złoże i są zbierane drenażem zbierającym. Dno poletka uszczelnione jest folią PEHD o grubości 1,5 mm, ułożoną na warstwie piasku o grubości 80 mm i zakotwioną w nasypie. Spadek dna wynosi 0,5 %. Drenaż zbierający stanowi rura PVC o średnicy 110 mm, ułożona ze spadkiem 0,04%, umieszczona w obsypce z tłucznia segregowanego. Drenaż wyprowadzany jest rurą odpowietrzającą na powierzchnię terenu. Rura ta służy jednocześnie do czyszczenia przewodu. Odprowadzenie odcieków odbywa się do studzienki zbierającej rurą PCV o średnicy 110 mm.

Powierzchnia poletek wynosi łącznie 4 x 1050 m2 = 4.200 m2. Wymiary jednego poletka wynoszą 25 x 42 m, dno posiada spadek 0,5, a powierzchnia poletek wykonana jest bez spadku aby umożliwić wypływ powierzchniowy odcieku i umożliwić walkę z chwastami. Brzegi poletka wzniesione są 59 cm powyżej powierzchni wypełnienia, co pozwala na swobodne rozrastanie się trzcin. Skarpy poletka wykonane ze spadkiem 1:1,5, uszczelnione izolacją z folii PEHD o grubości 1,5 mm, obłożone z wierzchu darniną.

Studzienka zbierająca przyjmuje odcieki z systemu drenażowego poletek filtracyjnych. Zbudowana jest z kręgów betonowych z zewnętrzną powłoką bitumiczną, posadowionych na płycie dennej żelbetowej o średnicy 1500 m. Od drenażu zbierającego do studzienki doprowadzona jest rura PVC o średnicy 110 mm, zakończona elastycznym przewodem karbowanym z łańcuchem, co służy regulowaniu poziomu zwierciadła wody w złożu. Do studzienki doprowadzona jest także rura przelewu awaryjnego z PVC o średnicy 200 mm.

Rów odprowadzający oczyszczone odcieki do rowu melioracyjnego posiada długość 300 m i spadek podłużny 0,3 ‰. Na rowie zamontowany jest trójkąt pomiarowy do określenia ilości odpływających oczyszczonych odcieków do odbiornika.

Osad z osadnika jest przepompowywany na składowisko balastu. Szlam z rowów szlamowych również usuwany jest na składowisko.




9.

Odpady z kompostowni.







Eksploatacja instalacji – Kompostowni Odpadów Komunalnych jest prowadzona od 1997r w Grodzisku Mazowieckim przy ul. Chrzanowskiej.

Urządzenia techniczne instalacji zostały zaprojektowane przez polską firmę Pomorskie Zakłady Budowy Maszyn MAKRUM S.A z Bydgoszczy, zaś technologia oparta na metodzie DANO, która wykorzystuje wstępną przeróbkę odpadów w zamkniętej komorze poziomego biostabilizatora.

Od kwietnia 2004r Uchwałą Nr 230/2004 Rady Miejskiej w Grodzisku Mazowieckim z dnia 17 marca 2004r (załącznik nr 8) eksploatacją instalacji do odpadów o wydajności 120 ton odpadów komunalnych zajmuje się Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Gminy Grodzisk Mazowiecki z siedzibą w Grodzisku Mazowieckim przy ul. Sportowej 29, która stanowi własność Gminy Grodzisk Mazowiecki.

Teren jest połączony z miejskim układem ulicznym. Wjazd na kompostownie i oczyszczalnię odbywa się wspólną bramą poprzez wagę zainstalowaną obok budynku wagowni.

Plac dojrzewania kompostu otoczony jest drogą o szerokości 7 m, co pozwala na pełną obsługę komunikacyjną obiektów budowlanych kompostowni. Powierzchnia placu kompostowego wynosi 18000 m2. Poziom powierzchni placu jest wyniesiony około 1m ponad poziom wody gruntowej.

Linię produkcyjną zakładu tworzą:

1) budynek wagowni,

2) zblokowany budynek produkcyjny,

3) stacja wysypowa balastu,

4) stacja wysypowa kompostu.
Budynek wagowni wraz z wagami samochodowymi.

W budynku o powierzchni 125 m2 umieszczono zespół komputerowej rejestracji wjeżdżających pojazdów. Wagowy prowadzi rejestr dostaw, który zawiera:

- datę i godzinę dostawy,

- numer rejestracyjny pojazdu,

- nazwę przewoźnika,

- wagę brutto, netto.

Zainstalowane zostały dwie elektroniczne wagi samochodowe firmy SCHENCK o wymiarach 3 x 10m.

W skład budynku wchodzą budynek bunkrów i hala produkcyjna.



Hala bunkrów.

W budynku odbywa się przyjęcie przywiezionych odpadów oraz wstępna ich segregacja. Pojemność dwóch bunkrów wynosi 660 m3 tj. 2 x 330 m3.

Wyładunek odpadów odbywa się w pierwszej kolejności do bunkra zasypowego oraz awaryjnie w przypadku spiętrzenia do bunkra retencyjnego. Czas przebywania odpadów w bunkrze retencyjnym nie przekracza 36 godzin celem niedopuszczenia do reakcji beztlenowych.
Hala produkcyjna.

Ma konstrukcję stalową. Ściany zewnętrzne zbudowane z blachy falistej. Powierzchnia obiektu wynosi 1050 m2 składa się z dwóch części: w pierwszej zlokalizowana jest dyspozytornia oraz pomieszczenie dla pracowników, zaś w drugiej urządzenia robocze.



  1. suwnica z chwytakiem elektrohydraulicznym.

Odpady z bunkrów wybierane są za pomocą zainstalowanej suwnicy dwubelkowej o udźwigu 5 ton, wysokości podnoszenia 10,89m, rozpiętości suwnicy 10,64m.

Suwnica wyposażona jest w chwytak polipowy o pojemności 3,2 m3 z napędem elektrohydraulicznym. Jazdą suwnicy i pracą chwytaka steruje operator. Operator za pomocą chwytaka przesypuje odpady z bunkrów na przenośnik płytowy. Moc jazdy suwnicy wynosi: 1,2/0,282 kW, moc podnoszenia wynosi: 20/3 kW, prędkość jazdy wynosi: 47,5/11 m/min



  1. Przenośnik płytowy i przenośnik taśmowy poprzeczny.

Przenośnik płytowy o długości 21,12m przenosi odpady na przenośnik taśmowy poprzeczny o długości 12,22m. Na tym drugim przenośniku znajduje się stanowisko pracy dla pracowników kontrolujących zawartość odpadów. Odpady odrzucone skierowane są do kontenera odpadów za pomocą rynny. Dalej przenośnikiem tym, odpady podawane są do wsypu biostabilizatora. Wydajność przenośnika 20 Mg/h. Prędkość elementu nośnego ok. 0,046 m/s. Kąt pochylenia 30o.

  1. Biostabilizator.

Wsyp biostabilizatora wyposażony jest w klapę sterowaną ręcznie. Otwarcie lub zamknięcie klapy sygnalizowane jest na pulpicie sterowniczym w dyspozytorni. Klapa zamknięta blokuje pracę w/w przenośników.

Biostabilizator jest wykonany w postaci stalowego zamkniętego walca zwanego potocznie cygarem, ułożonego w idealnym poziomie, podparty na czterech rolkach biegowych, wyposażony w urządzenia umożliwiające rozładunek oraz instalację przewietrzania i ewentualnego nawilżania.

Sam biostabilizator jest podstawowym wielofunkcyjnym urządzeniem, w którym zachodzą następujące procesy:

- rozdrabnianie odpadów miękkich takich jak resztki żywności, papier i inne materiały pochodzenia organicznego (stanowiące 65-75 % odpadów),

- homogenizacja, w czasie przetrzymywania ok. 36 godzin odpadów następuje dokładne wymieszanie i uśrednienie masy, oraz zmniejszenie jej objętości,

- biochemiczny rozkład masy - bakterie znajdujące się w doprowadzanych odpadach napotykają bardzo korzystne dla swojego rozwoju warunki zewnętrzne oraz obfitość pokarmu. Produktami zachodzących przemian są dwutlenek węgla, woda i energia. Doprowadza to do szybkiego podgrzania masy świeżych odpadów i zwiększa aktywność życiową mikroorganizmów.

Pierwsza faza procesu tzw. mezofilna przebiega w temperaturze do 45oC. Następuje wówczas szybki rozwój i rozmnażanie się drobnoustrojów mezofilnych. Osiągnięcie w/w temperatury powoduje zatrzymanie aktywności życiowej organizmów i obniżenie prędkości wzrostu temperatury kompostowanych odpadów. Po krótkim czasie temperatura ponownie szybko wzrasta i zaczyna się faza termofilna. Uaktywniają się organizmy termofilne, wykazujące dużą aktywnością życiową w zakresie temperatur 45 – 75 oC. Mikroorganizmy termofilne rozkładają substancję organiczną na drodze reakcji oksydacyjnobiologicznych.

- higienizacja odpadów, polega na długotrwałym działaniu podwyższonej temperatury na drobnoustroje chorobotwórcze znajdujące się w odpadach. Ten zabieg powoduje ich obumieranie.

Dla zapewnienia najlepszych warunków dla procesu rozdrabniania odpadów zachodzącego wewnątrz biostabilizatora, bardzo ważnym jest utrzymanie optymalnego stopnia jego napełnienia. Najlepsze warunki panują wtedy, gdy napełnienie waha się w przedziale 40-60 %, co odpowiada wysokości napełnienia 1,90 – 2,10 m (stałe napełnienie 2/3 objętości komory). W wyniku rozdrabniania oraz dzięki zachodzącym procesom rozkładu objętość odpadów ulega szybkiej redukcji do ok. 1/3 objętości wsadu.

Dla zagwarantowania sprawnego przebiegu procesu napowietrzania biostabilizator został wyposażony w instalację wymuszającą obieg powietrza. Wyposażona ona jest w wentylator ssący, układ rurociągów oraz klapy regulacyjne. Przede wszystkim odprowadza jest dwutlenek węgla, który jako cięższy od powietrza, zalega w sąsiedztwie kompostującej masy. Zawartość wody w kompostowanej masie odpadów jest utrzymywana na poziomie 50 %. Jest to wartość optymalna dla przebiegu procesu rozkładu. Utrzymanie tego poziomu wody jest regulowana przez ewentualne dodawanie wody za pomocą specjalnej instalacji, wyposażonej w układ sterowania zaworem odcinającym.

Parametry techniczne biostabilizatora: średnica – 3,6m; długość – 32 m; objętość bębna – 325 m3; masa urządzenia 160.850 kg.

Biostabilizator napędzany jest dwoma silnikami elektrycznymi: jeden o mocy 110 kW, (1482 obr/min), przy którym biostabilizator wykonuje ok. 2 obroty na minutę pracując w godz. 7oo-15oo, drugi silnik o mocy 75 kW, (741 obr/min), przy którym biostabilizator wykonuje 1 obr/min pracując w godz. 15oo-7oo.



  1. Sito wibracyjne, separator magnetyczny i oddzielacz materiałów twardych służą do obróbki masy kompostowej.

Odpady przebywające w biostabilizatorze poprzez napędzaną elektrycznie klapę wysypową wypadają na sito wibracyjne o prześwicie oczek 60-65 mm w którym całość materiału zostaje rozdzielona na dwie frakcje. Jedna przesypująca się przez w/w oczka przeznaczona na kompost trafia poprzez przenośnik na przesiewacz wibracyjny o sitach 20 – 25 mm (długość 4 m szerokość 1,5m). Nad zasypem z tego przenośnika zainstalowano taśmowy oddzielacz elektromagnetyczny. Wychwycone materiały ferromagnetyczne zostają wyrzucone do drugiej części zsuwni, z której zostają skierowane na przenośnik odrostu z oddzielacza materiałów twardych. Odsort (odpady wielkogabarytowe tzw. balast) z sita wibracyjnego jak i z oddzielacza spada na przenośniki o różnych długościach trafiając poza halę produkcyjną stacji wysypowej balastu.

Frakcja kompostu, przesypująca się przez oczka sita przesiewacza spada na przenośnik długości 17 m zsypując tym samym na oddzielacz materiałów twardych, którym jest transportowany poza halę produkcyjną do stacji wysypowej kompostu.


Kompost ze stacji wysypowej wywożony jest na plac kompostowy o powierzchni 18000m2, gdzie następuje jego dalsze dojrzewanie. Masa kompostowa zostaje usypana w postaci pryzm o szerokości 4,5 m, wysokości 2 m i długości 75 m, do których dodawany jest osad z oczyszczalni ścieków. Mieszanie osadu z kompostem wynika z ilości wytwarzanych obu składników i szacuje się, że stosunek osadu do kompostu jest jak 1 : 6. Dodatek osadu do kompostu nie pogarsza jego jakości.

Proces dojrzewania kompostu trwa około 2-3 miesięcy (w zależności od pory roku i warunków atmosferycznych). W tym czasie 1 – 2 razy w tygodniu pryzmy są przerzucane w celu ich napowietrzania. Proces dojrzewania ulega z chwilą, gdy intensywność procesu rozkładu składników organicznych przez drobnoustroje obniży się odpowiednio na skutek wyczerpania się związków organicznych.

Obok hali produkcyjnej znajduje się filtr gruntowy przeznaczony do oczyszczenia odwadniania powietrza wydmuchiwanego poza halę z instalacji przewietrzania biostabilizatora. Filtr zbudowany jest w postaci koryta żelbetonowego, wyniesionego 0,5 m nad terenem. Wewnątrz znajdują się rynny wentylacyjne z rusztami drewnianym, na które nasypywane są warstwy filtracyjne żwirowe. Warstwę wierzchnią stanowi kompost dojrzały. Przy filtrze znajdują się studzienki odwodnieniowe połączone z siecią kanalizacji sanitarnej. Powierzchnia filtru wynosi 160 m2. Wymagana jest wymiana filtru, co pół roku.


Dokumentacja fotograficzna stanowi załącznik nr 4 do niniejszego programu.


Tabela nr 47 - przedstawia bilans masowy wykorzystywanych odpadów w kompostowni w latach 2002 - 2005.


Rok

Odpady komunalne

w Mg

Bioodpady


i inne

w Mg

Łącznie

w Mg

2002

10029

1764

11794

2003

8635

1722

10357

2004

9134

1141

10275

2005

9422

2874

12296

Dzienna produkcja kompostu przy wydajności linii 120 ton wynosi 100 m3/d.



Długość formowanej pryzmy przy w/w założeniach dla kompostu wynosi ok. 25 m. tj. 125 m/tydzień.
Tabela nr 48 - przedstawia wyniki analiz kompostu uśrednionego z pryzm dojrzewających i dojrzałych z grudnia 2005r dla próbki 2239/IV/05.



Lp.


Cecha


Jednostka


Kompost uśredniony

z pryzm 2239/IV/05


1.

Odczyn pH

-

7,66

2.

Zawartość wody

%

45,39

3.

Zawartość substancji organicznej

% s.m.

34,79

4.

Węgiel organiczny

% s.m.

20,17

5.

Azot organiczny

% s.m.

0,57

6.

Fosfor przyswajalny

% P2O5 s.m.

37,87

7.

Potas przyswajalny

mg K2O / 100 g gleby

15,8

Zawartość metali ciężkich

8.

Kadm Cd

mg/kg s.m.

2,69

9.

Chrom ogólny

mg/kg s.m.

113,94

10.

Miedź Cu

mg/kg s.m.

243,43

11.

Nikiel Ni

mg/kg s.m.

50,67

12.

Ołów Pb

mg/kg s.m.

216,16

13.

Cynk Zn

mg/kg s.m.

947,49

Przeprowadzone badania przez Politechnikę Warszawską – Wydział Inżynierii Środowiska, Instytut Systemów Inżynierii Środowiska, wskazują, że otrzymany w wyniku biochemicznej przeróbki, uśredniony kompost posiada dobre właściwości nawozowe, nie posiada nadmiernych stężeń metali ciężkich i jest całkowicie bezpieczny pod względem sanitarnym. Jedynym zanieczyszczeniem występującym w ilościach ponadnormatywnych jest zawartość szkła i ceramiki.



Zgodnie z normą BN-89/9103-09 badany kompost spełnia wymogi II klasy kompostu z odpadów miejskich z wyjątkiem szkła i ceramiki. Może być stosowany do celów rekultywacyjnych.
Tabela nr 49 - przedstawia analizę składu morfologicznego próbki 2239/IV/05.



Lp.


Nazwa składnika


Charakterystyka składnika

Zawartość poszczególnych składników w %

1.

Odpady frakcja < 10 mm

Odpady frakcji o wielkości cząstek poniżej 10 mm

89,21

2.

Odpady spożywcze pochodzenia roślinnego

Pozostałości substancji roślinnych, powstające przy przygotowaniu pożywienia np. obierki, resztki jarzyn i owoców, zgniłe warzywa i owoce, resztki pokosumpcyjne pożywienia, produkty spożywcze potraktowane jako odpady

0

3.

Odpady spożywcze pochodzenia zwierzęcego

Resztki mięsa, kości, wyrobów z mięsa, ryb, tłuszczów, serów itp.

0,89

4.

Odpady papieru i tektury

Wszelkie pozostałości wyroby z papieru i tektury

0

5.

Odpady tworzyw sztucznych

Wszelkie pozostałości oraz wyroby z tworzyw sztucznych

1,02

6.

Odpady materiałów tekstylnych

Wszelkie resztki oraz wyroby z materiałów wełnianych

0

7.

Odpady szkła

Wszelkie wyroby ze szkła oraz stłuczka szklana

7,72

8.

Odpady metali

Wszelkie wyroby i złom ze wszystkich rodzajów metali

0,27

9.

Odpady organiczne pozostałe

Odpady organiczne pozostałe po wyselekcjonowaniu składników np. resztki roślin, zeschłe kwiaty, trawa, gałęzie, drzew, itp.

0,25

10.

Odpady mineralne pozostałe

Odpady mineralne pozostałe po wyselekcjonowaniu skąłdników np. kawałki betonu, cegły, resztki ceramiczne itp.

0,64

RAZEM:

100,00

Balast odprowadzany z linii produkcyjnej składa się z takich składników jak materiały mineralne, tworzywa sztuczne, folia, pestki owoców itp. Całość balastu zostaje wywieziona na wysypisko odpadów przy pomocy transportu kołowego poza teren kompostowni. Odpady balastowe trafiają na wysypisko w Kraśniczej Woli oddalone od Grodziska Mazowieckiego o ok. 12 km.

Ponadto na terenie zaplanowano funkcję izolacyjną przed uciążliwością dla otoczenia jak i plastyczno-przestrzenną dla kompostowni i oczyszczalni ścieków. Posadzona zieleń zlokalizowana została w miejscach wolnych od uzbrojenia podziemnego. Układ przestrzenny pasa izolacyjnego o zmiennej szerokości a składających się z następujących gatunków drzew: dąb czerwony, czeremcha, jesion, wierzba, kalina, olcha, klon, sosna i świerk, dostosowano do przeważających kierunków wiatru, aby spowodować powstawanie prądów wznoszących i częściowe zatrzymywanie aerozoli mikrobiologicznych i zapachowych.

Zalety kompostowania:



  • umożliwia recyrkulację na dużą skalę biodegradowalnych organicznych składników odpadów komunalnych,

  • zapewnia unieszkodliwianie odpadów pod względem sanitarno-epidemiologicznym,

  • zmniejsza o 30 – 50 % ilości odpadów kierowanych na wysypiska,

  • produkt kompostowania jest wartościowym materiałem, przydatnym do wielu celów, jest m.in. bazą substancji humusowych niezbędnych dla zapewnienia urodzajności gleb,

  • stanowi podstawowy element każdego zintegrowanego systemu gospodarowania odpadami.

Rodzajem instalacji, której eksploatacja powoduje wytwarzanie odpadów jest zlokalizowany w budynku kompostowni ciąg technologiczny do tlenowego przetwarzania odpadów komunalnych dostarczanych z terenu gminy oraz Miejskiej Oczyszczalni Ścieków a składający się z następujących urządzeń:




        1. Suwnicy z chwytakiem elektromagnetycznym.

        2. Biostabilizator.

        3. Przenośnik czołowo-płytowy.

        4. Przesiewacz wibracyjny z płyta samoczyszczącą.

        5. Separator zanieczyszczeń ferromagnetycznych (elektromagnes).

        6. Oddzielacz przedmiotów twardych.

        7. Przenośniki taśmowe.

Tabela nr 50 - przedstawia wytwarzane odpadów inne niż komunalne na terenie kompostowni.


Lp.

Kod odpadu

Rodzaj odpadu

Ilość wytwarzanych odpadów w skali roku

1.

15 01 10

Opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone (np. środkami ochrony roślin I i II klasy toksyczności – bardzo toksyczne i toksyczne)

0,10 Mg

2.

15 02 02

Sorbenty, materiały filtracyjne (w tym filtry olejowe nieujęte w innych grupach), tkaniny do wycierania (np. szmaty, ścierki) i ubrania ochronne zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi (np. PCB)

0,20 Mg

3.

16 02 13

Zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12

0,10 Mg

4.

19 05 01

Nieprzekompostowane frakcje odpadów komunalnych i podobnych

20 000 Mg

5.

19 05 03

Kompost nieodpowiadający wymaganiom (nienadający się do wykorzystania)

9 000 Mg

6.

19 05 99

Inne niewymienione odpady

0,50 Mg

7.

19 12 02

Metale żelazne

50 Mg

8.

19 12 03

Metale nieżelazne

5 Mg

9.

19 12 04

Tworzywa sztuczne i guma

15 Mg

10.

19 12 05

Szkło

25 Mg

11.

19 12 11

Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów zawierające substancje niebezpieczne

10 Mg

12.

19 12 12

Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11

25 Mg

Wszystkie w/w odpady magazynowane są w odpowiedni sposób powodujący ich zminimalizowanie negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne.



10.

Odpady z innych źródeł.









    1. Zużyte opony.

    2. Odpady olejowe.

    3. Odpady zawierające PCB.

    4. Zużyte urządzenia elektroniczne.

    5. Środki ochrony roślin.

    6. Odpady azbestowe.

    7. Nieczystości ciekłe.


A. Zużyte opony.
Zużyte opony są jednym z tych rodzajów odpadów, który w największym stopniu obciąża środowisko naturalne szczególnie w przypadku nielegalnego składowania ze względu na dużą trwałość. Zużyte opony nie ulegają rozkładowi przez blisko 100 lat.

Zgodnie z klasyfikacją odpadów tj. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) zużyte opony zaliczane są do grupy 16 i podgrupy 16 06 03.

Ustawodawca nałożył obowiązek gospodarowania zużytymi oponami na producentów i importerów wprowadzając na rynek na mocy prawa ustawę z dnia 11 maja 2001r o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz. U. z 2002r Nr 63, poz. 639). W tej ustawie zostały określone stawki opłat produktowych oraz docelowy poziom odzysku dla różnych rodzajów opon.

Od 1 stycznia 2004r obowiązuje znowelizowane rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 maja 2003r w sprawie rocznych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych (Dz. U. Nr 104, poz. 982), w którym zachowano wymogi odnośnie rocznych poziomów odzysku zużytego ogumienia, ale wprowadzono dodatkowo obowiązek recyklingu.



Tabela nr 51 przedstawia przyjęte wskaźniku poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z przytoczonym powyżej rozporządzeniem.



LP.


LATA

% POZIOM ODZYSKU

% POZIOM RECYKLINGU

1.

2004

50

6

2.

2005

60

9

3.

2006

70

12

4.

2007

75

15

Podstawowymi składnikami opon są: polimery (naturalne i syntetyczne), sadza techniczna i plastyfikatory. Według Landry i Bedyka opony zawierają 75 % kauczuku naturalnego i syntetycznego, do 20 % stali szlachetnej, do 5 % kordów z poliamidu i do 5 % sadzy.

Dokładne określenie ilości zużywanych w gminie Grodzisk Mazowiecki opon jest bardzo trudne z uwagi na ich rozproszenie i brak dotychczasowych ewidencji np. dotyczących kupowych nowych opon.

Zbieranie i segregacja zużytego ogumienia dokonywana jest w następujących miejscach:


W kraju istnieją techniczne i technologiczne możliwości wykorzystywania zużytych opon, m.in. regeneracja przez bieżnikowanie i ponowne wykorzystanie, wytwarzanie granulatu, termiczne przekształcenie (spalanie z wykorzystaniem energii, piroliza i zagospodarowanie produktów pirolizy).

Porównując metody zagospodarowania odpadów gumowych – odzysk energetyczny oraz rozdrobnienie należy zwrócić uwagę jeszcze na jeden aspekt – podczas spalenia wykorzystywana jest cała opona, podczas gdy rozdrobnienie pozostawia jeszcze dodatkowe odpady stalowe 20% i tekstylne 5 %.
B. Odpady olejowe.
Odpady olejowe powstają w motoryzacji oraz przemyśle. Oleje odpadowe pochodzące z rynku motoryzacyjnego to przede wszystkim jako zużyte oleje silnikowe i oleje przekładniowe, a oleje odpadowe pochodzące z przemysłu to zanieczyszczone oleje hydrauliczne, przekładniowe, maszynowe, turbinowe, sprężarkowe, transformatorowe oraz grzewcze. Poza olejami odpadowymi w praktyce gospodarczej występują odpady zanieczyszczone olejami tj. zaolejone szlamy z separatorów olejowych oraz odstojników, szlamy z obróbki metali zawierające oleje, zużyte filtry olejowe, zaolejone zużyte sorbenty, trociny, czyściwo oraz opakowania po olejach.

Oleje odpadowe klasyfikowane są w grupie 13, w której należy wyróżnić podgrupy 13 01, 13 02, 13 03. Podgrupy te stanowią odpad poużytkowy po eksploatacji olejów smarowych, którego zbiórkę i zagospodarowanie mają obowiązek finansować przedsiębiorcy zgodnie z ustawą o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i depozytowej (Dz. U. Nr 63, poz. 639 z 2001r).



Odpady olejowe poddawane są procesowi odzysku w istniejących na terenie kraju instalacjach. Głównie w:

- w Przedsiębiorstwie Kruszyw Lekkich „Keramzyt” w Mszczonowie – jako dodatek spulchniający glinę przy produkcji kruszyw w miejsce tradycyjnie stosowanego oleju napędowego lub ropy naftowej.

- w firmie AWAS Polska w Warszawie – metodą odwadniania

- w firmie SEPARATOR SERWIS Sp. Z o. o. w Piasecznie.

- w Rafinerii Nafty Jedlicze, w Rafinerii Jasło S.A., Ra­finerii Nafty Glimar S.A, Rafinerii Trzebinia S.A. – metodą re-rafinacji lub krakingu termicznego,

- w Południowych Zakładach Rafineryjnych Naftopol S.A., Oddział Kędzierzyn – Koźle, w firmie MERCAR Sp. z o.o. w Poznaniu – metodą krakingu termicznego.

Wyróżnia się trzy główne metody zagospodarowania olejów przepracowanych:


  • oczyszczanie olejów przy użyciu prostych fizycznych procesów dla przywrócenia im pierwotnych właściwości,

  • rerafinacji, to jest przeróbka olejów metodami fizykochemicznymi, w rozbudowanych instalacjach prowadzące do uzyskania z nich surowców petrochemicznych, które mogą być wykorzystywane do produkcji nowych olejów smarowych,

  • wykorzystanie olejów jako paliwa bezpośrednio lub po termicznej obróbce.

Obecnie brak jest danych dotyczących ilości powstających odpadów olejowych na terenie gminy Grodzisk Mazowiecki. Jedynie na podstawie danych szacunkowych pochodzących z 2002 roku ilość pojazdów wynosi 11.749 sztuk, w tym około 251 sztuk to samochody ciężarowe.

Przyjmując, że wymiana oleju w samochodzie dokonywana jest co 10 -15 tyś km, wyliczono że z tego tytułu może powstać około 55 Mg litrów przepracowanych olejów. Biorąc pod uwagę domniemanie, że około 50% pojazdów dokonuje przeglądów technicznych na terenie gminy – ilość pozostających w gminie odpadów olejowych może zmniejszyć się do ok. 30 Mg.



Ponadto odpady olejowe powstają również w zakładach produkcyjnych i niektórych obiektach infrastruktury. Są to zanieczyszczone oleje hydrauliczne, przekładniowe, maszynowe, turbinowe, sprężarkowe, transformatorowe oraz grzewcze. Zbiórka ich odbywa się prawidłowo wymagający zagospodarowania lub unieszkodliwienia. Częstotliwość wymiany tych olejów jest zróżnicowana dla różnych urządzeń. Zależy głownie od ich stanu technicznego, a także od sposobu i czasu eksploatacji oraz sposobu pielęgnacji oleju. Zwykle jest określona w instrukcji obsługi danego urządzenia.
Tabela nr 52 – przedstawia informację o olejach odpadowych powstających w zakładach pracy zlokalizowanych na terenie miasta i gminy Grodzisk Mazowiecki na podstawie ankiet oraz decyzji administracyjnych.


Lp.

Nazwa odpadu

Kod odpadu

Ilość w Mg


1.

Mineralne oleje hydrauliczne zawierające związki chlorowcoorganiczne

13 01 09

0,75

2.

Mineralne oleje hydrauliczne niezawierające związków chlorowcoorganicznych

13 01 10

4,36

3.

Syntetyczne oleje hydrauliczne

13 01 11

5,85

4.

Oleje hydrauliczne łatwo ulegające biodegradacji

13 01 12

0,40

5.

Inne oleje hydrauliczne

13 01 13

0,25

6.

Mineralne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe zawierające związki chlorowcoorganiczne

13 02 04

6,45

7.

Mineralne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe niezawierające związków chlorowcoorganicznych

13 02 05

27,81

8.

Syntetyczne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe

13 02 06

19,20

9.

Oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe łatwo ulegające biodegradacji

13 02 07

6,08

10.

Inne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe

13 02 08

11,41

11.

SUMA

82,56


1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   20


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna