Plan gospodarki odpadami dla gminy grodzisk mazowiecki



Pobieranie 2,69 Mb.
Strona7/20
Data13.01.2018
Rozmiar2,69 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   20


Tabela nr 26 – przedstawia szacunkową „teoretyczną” ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych wywodzących się z odpadów komunalnych na statystycznie jednego mieszkańca według Planu Gospodarki odpadami dla Województwa Mazowieckiego w Mg/rok w roku 2004.


Miejscowość

Liczba ludności

Ilość odpadów

niebezpiecznych Mg/rok

Miasto

Grodzisk Mazowiecki


26.464

52,93


Wieś

9.895

19,79
ŁĄCZNIE:

36.359

72,72


Tabela nr 27 – przedstawia faktyczną ilość w Mg/rok zebranych odpadów - przeterminowanych leków i baterii, wywodzących się z odpadów komunalnych w roku 2004 i 2005.


Lp.

Rok

Nazwa odpadu

Ilość w kg

1.

2004

Przeterminowane leki

40

Baterie

30

2.

2005

Przeterminowane leki

180

Baterie

170

Odpad akumulatorowy jest najniebezpieczniejszym z odpadów powstających w wyniku eksploatacji pojazdów a zarazem znakomitym surowcem do produkcji nowych rzeczy.

W roku 1998 Gmina w porozumieniu ze stacją paliw nr 1 ORLEN przy ul. Żyrardowskiej w Grodzisku Mazowieckim zorganizowały selektywną zbiórkę akumulatorów bez ponoszenia kosztów przez gminę. Jedynie Gmina wyposażyła stację w specjalny garaż do magazynowania tego odpadu.

Z uwagi na zmianę przepisów w roku 2002, które narzucają obowiązek zdawania starych akumulatorów przy zakupie nowych, zainteresowanie mieszkańców zbiórką jest żadne.

Podstawy działania rynku recyklingu akumulatorów tworzą akty prawne będące transpozycją dyrektywy unijnej 94/62/EC, ustawa o odpadach z 27 kwietnia 2001 roku, a w szczególności ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami z 11 maja 2001 roku.

Akumulatory rozruchowe są obecnie zbierane przez sieci handlowe, gdzie właściwa wysokość opłaty depozytu w wysokości ok. 30 zł sposób odpowiedni stymuluje systemu zbiórki i funkcjonuje ona dość efektywnie aczkolwiek spotykane są przez nas przypadki występowania akumulatorów po rowach i lasach.



Ponadto występujące na terenie gminy punkty skupu złomu zajmują się zbieranie złomu akumulatorowego.

Tabela nr 28 – przedstawia odpady niebezpieczne pochodzące ze strumienia odpadów komunalnych.


KOD ODPADU

RODZAJE ODPADÓW.

20 01 13

Rozpuszczalniki

20 01 14

Kwasy

20 01 15

Alkalia

20 01 17

Odczynniki fotograficzne

20 01 19

Środki ochrony roślin I i II klasy toksyczności (bardzo toksyczne i toksyczne np. herbicydy, insektycydy)

20 01 21

Lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć

20 01 23

Urządzenia zawierające freony

20 01 26

Oleje i tłuszcze inne niż wymienione w 20 01 25

20 01 27

Farby, tusze, farby drukarskie, kleje, lepiszcze i żywice zawierające substancje niebezpieczne

20 01 29

Detergenty zawierające substancje niebezpieczne

20 01 31

Leki cytotoksyczne i cytostatyczne

20 01 33

Baterie i akumulatory łącznie z bateriami i akumulatorami wymienionymi w 16 06 01, 16 06 02 lub 16 06 03 oraz niesortowane baterie i akumulatory zawierające te baterie

20 01 35

Zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21 i 20 01 23 zawierające niebezpieczne składniki

20 01 37

Drewno zawierające substancje niebezpieczne


Tabela nr 29 – przedstawia przyjęte w Krajowym Planie wskaźniki odzysku odpadów niebezpiecznych, przewiduje się osiągnięcie następującego poziomu selektywnego zbierania odpadów.



Lp.


Lata


% osiągniętych poziomów


1.

2006

15

2.

2010

50

3.

2011

57


Tabela nr 30 – przedstawia wyliczone „teoretyczne” ilości odpadów niebezpiecznych występujących w strumieniu odpadów komunalnych wyliczone na podstawie średniego wskaźnika krajowego za rok 2004.


KOD ODPADU

ŚREDNI WSKAŹNIK KRAJOWY

kg/M X a

ILOŚĆ

W Mg/a

20 01 13

0,23

8,36

20 01 14

20 01 15


0,03

1,09

20 01 21

0,01

0,36

20 01 26

0,02

0,73

20 01 27

0,32

11,63

20 01 29

0,07

2,55

20 01 31

0,08

2,91

20 01 33

0,07

2,55

SUMA

30,18


Tabela nr 31 – przedstawia wyliczone „teoretyczne” ilości odpadów niebezpiecznych występujących w strumieniu odpadów komunalnych wyliczone na podstawie średniego wskaźnika krajowego za rok 2003.


KOD ODPADU

ŚREDNI WSKAŹNIK KRAJOWY

kg/M X a

ILOŚĆ

W Mg/a

20 01 13

0,23

8,22

20 01 14

20 01 15


0,03

1,07

20 01 21

0,01

0,36

20 01 26

0,02

0,72

20 01 27

0,32

11,44

20 01 29

0,07

2,50

20 01 31

0,08

2,86

20 01 33

0,07

2,50

SUMA

29,67

Wielokrotnie zgłaszane są interwencje przez mieszkańców na nielegalne składowanie i spalanie odpadów niebezpiecznych. Pozbywanie się odpadów w ten sposób stanowią duże zagrożenie dla środowiska naturalnego.

Składowanie powoduje wymywanie przez opady atmosferyczne składników rozpuszczalnych, które przenikają do wód podziemnych i powierzchniowych stanowiąc zagrożenie ujęć wody pitnej, a także do gleb.

Spalanie odpadów w piecach, kotłowniach lub w instalacjach nie przystosowanych do termicznego unieszkodliwiania odpadów prowadzi do emisji pyłów zawierających metale ciężkie, węglowodory, dioksyny oraz substancji gazowych jak chlorowodór, chlor, tlenki azotu, dwutlenek siarki, związki organiczne. Część tych zanieczyszczeń emitowanych do atmosfery, ulegających różnym przemianom fizyko - chemicznym opada następnie na powierzchnię ziemi. Niektóre substancje toksyczne pozostają w popiele i żużlu.




2.

Odpady opakowaniowe.







Odpady opakowaniowe generalnie pochodzą z obiektów użyteczności publicznej i mają charakter wysoce zróżnicowany zarówno pod względem ilości i składu morfologicznego. Jednakże te odpady są podobne do odpadów powstających w zabudowie mieszkaniowej. Dużą część wytwarzanych odpadów stanowią opakowania, niewielki procent to odpady organiczne.

Cześć odpadów wytwarzanych jest segregowana u źródła i nie trafia na składowiska odpadów tylko bezpośrednio poddawana jest recyklingowi zgodnie z zasadami obowiązującymi posiadacza odpadów.

Utylizacja i odzysk surowców wtórnych są dwoma blisko związanymi sposobami podejścia do problemu odpadów. Ogólnie mówiąc, utylizacja oznacza odwrócenie procesu przetwarzania i uzyskanie tego samego lub innego produktu (np.: papieru z papieru; kompostu z papieru). Odzysk surowców to utylizacja połączona z odzyskaniem energii, czego przykładem może być wykorzystanie odpadów jako paliwa.

Niestety, obecnie brakuje wiarygodnych danych dotyczących ilości odpadów wytwarzanych i poddanych odzyskowi czy recyklingowi.

Generalnie na podstawie danych Krajowego Programu Gospodarki Odpadami na terenie województwa mazowieckiego w roku 2002 wytworzono 500,9 tys. Mg z czego na powiat grodziski przypada 7,3 tys. Mg.

Według danych Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami najliczniejszą grupą odpadów opakowaniowych jest makulatura stanowiąca 36 %, stłuczka szklana 27 %, tworzywa sztuczne 14 %, drewno 13 % pozostałe – 10 % (odpady wielomateriałowe, metale itd.)
Tabela nr 32 – przedstawia szacunkową ilość wytwarzanych odpadów (2002r) pochodzących z obiektów użyteczności publicznej.


Rodzaj materiału opakowaniowego

Masa odpadów opakowaniowych w 2002r

Ogółem w Mg

Ogółem %

Na mieszkańca kg/M/rok

Makulatura

1.314,00

36

13,40

Stłuczka szklana

985,50

27

7,55

Tworzywa sztuczne

511,00

14

2,03


Drewno

474,50

13

1,75

Odpady pozostałe

365,00

10

1,03

RAZEM

3650*

100

25,76

* Szacunkowa dana dotyczącą masy odpadów opakowaniowych wynosi 7.300 Mg dla powiatu Grodziskiego. Wartość tą podzielono na połowię i uwzględniono (przyjęto) jako szacunkową masę odpadów opakowaniowych pochodzących z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki.



3.

Odpady przemysłowe.







Powstawanie największych ilości odpadów jest związane z działalnością gospodarczą. Za odpady przemysłowe uciążliwe dla środowiska uważa się powstające w procesach produkcyjnych stałe i ciekłe substancje oraz przedmioty poużytkowe uciążliwe dla środowiska i nieużyteczne bez dodatkowych zabiegów technologicznych. Zgodnie z danymi WIOŚ na terenie powiatu Grodziskiego wytworzono 31 tys. Mg odpadów przemysłowych, w tym znajduje się 87,8 Mg odpadów niebezpiecznych.


Tabela nr 33 – przedstawia bilans odpadów pochodzenia przemysłowego wytworzonych w roku 2000 (według WIOŚ).


Wyszczególnienie

Odpady wytworzone w tys. Mg.

Ogółem

Wykorzystane

Unieszkodliwione

Składowane

Polska

125.484,10

96.468,50

2.771,00

22.346,70

Woj. mazowieckie

4.869,90

2.984,60

240,40

1.601,90

Powiat Grodziski

31,00

1,20

1,00

28,80

Gmina Grodzisk Mazowiecki

b.d

b.d

b.d

b.d


Tabela nr 34 – przedstawia bilans odpadów niebezpiecznych wytworzonych w roku 2000 (według WIOŚ).


Wyszczególnienie

Odpady wytworzone w Mg.

Ogółem

Wykorzystane

Unieszkodliwione

Składowane

Polska

b.d

b.d

b.d

b.d

Woj. mazowieckie

70.091,60

23.311,30

44.954,70

309,10

Powiat Grodziski

87,80

21,70

35,80

0

Gmina Grodzisk Mazowiecki

b.d

b.d

b.d

b.d



4.

Odpady budowlane.







Na odpady budowlane składają się głównie odpady obojętne z rozbiórki obiektów, takich jak gruz ceglany, materiały ceramiczne, beton, panele i inne elementy gipsowe oraz odpady z budowy nowych budynków (np. ziemia z wykopów). Do grupy tej należą również inne odpady, jak drewno, stal, odpady opakowaniowe, odpady niebezpieczne (w tym odpady azbestu, elektryczne i elektroniczne).

Oszacowanie ilości powstających odpadów budowlanych jest trudne i opiera się w głównej mierze na metodach wskaźnikowych. Szacunkowa ilość odpadów rozbiórkowych i budowlanych wytwarzanych w Polsce na jednego mieszkańca miasta wynosi 40-50 kg/rok.

Dodatkowo powstaje około 20% odpadów pochodzących z remontów i budowy w poszczególnych sektorach gospodarki. Duża część odpadów budowlanych wykorzystywana jest gospodarczo: do niwelacji i rekultywacji terenu lub odzyskiwana – najczęściej w procesie budowy dróg czy fundamentów. Tylko bardzo niewielka ich część deponowana jest na składowiskach odpadów.


Tabela nr 35 – przedstawia szacunkową wartość powstających odpadów budowlanych pochodzących z gospodarstw domowych w roku 2003.


Wyszczególnienie

Liczba mieszkańców

Wskaźnik

kg/mieszkańca/rok

Ilość odpadów budowlanych (Mg)

Gmina Grodzisk Mazowiecki

35753

50

1787,65

Razem z poszczególnych sektorów gospodarki

20 %

357,53

Ogółem

2.145,18

Powiat Grodziski

-

-

3477

Razem z poszczególnych sektorów gospodarki

20 %

695,40

Ogółem

4.172,40



Tabela nr 36 – przedstawia szacunkową wartość powstających odpadów budowlanych pochodzących z gospodarstw domowych w roku 2005.


Wyszczególnienie

Liczba mieszkańców

Wskaźnik

kg/mieszkańca/rok

Ilość odpadów budowlanych (Mg)

Gmina Grodzisk Mazowiecki

36922

50

1846,10

Razem z poszczególnych sektorów gospodarki

20 %

369,22

Ogółem

2.215,32



5.

Odpady medyczne i weterynaryjne.







Odpady medyczne powstają we wszystkich placówkach medycznych działających na terenie gminy Grodzisk Mazowiecki. Na terenie gminy znajdują się następujące placówki medyczne:

- 1 Szpital Powiatowy,

- 1 Stacja Pogotowia Ratunkowego,

- 2 Domy Pomocy Społecznej,

- 6 Przychodni lekarskich,

- 16 Gabinetów lekarskich,

- 18 Gabinetów stomatologicznych,

- 12 Punktów aptecznych,

- 7 Lecznic dla zwierząt.

Zgodnie z danymi WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) wśród odpadów, powstający w placówkach służby zdrowia ok.:


  • 75 % - 90 % stanowią odpady nie stanowiące zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi (odpady komunalne, komunalne i podobne)

- 10 % - 25 % medyczne odpady niebezpieczne.

Niebezpieczne odpady medyczne i weterynaryjne zostały ujęte w katalogu odpadów w grupie 18 01 i 18 02. tj. odpady z diagnozowania, leczenia i profilaktyki medycznej.




Tabela nr 37 – przedstawia podgrupy odpadów niebezpiecznych medycznych i weterynaryjnych według katalogu odpadów.


Kod odpadu

Rodzaj odpadu

18 01

Odpady z diagnozowania, leczenia i profilaktyki medycznej

18 01 02

Części ciała i organy oraz pojemniki na krew i konserwanty służące do jej przechowywania (z wyłączeniem 18 01 03)

18 01 03

Inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt (np. zainfekowane pieluchomajtki, podpaski, podkłady), z wyłączeniem 18 01 80 i 18 01 82

18 01 06

Chemikalia, w tym odczynniki chemiczne, zawierające substancje niebezpieczne

18 01 08

Leki cytotoksyczne i cytostatyczne

18 01 10

Odpady amalgamatu dentystycznego

18 01 80

Zużyte kąpiele lecznicze aktywne biologicznie o właściwościach zakaźnych

18 01 82

Pozostałości z żywienia pacjentów oddziałów zakaźnych

18 02

Odpady z diagnozowania, leczenia i profilaktyki weterynaryjnej

18 02 02

Inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt

18 02 05

Chemikalia, w tym odczynniki chemiczne, zawierające substancje niebezpieczne

18 02 07

Leki cytotoksyczne i cytostatyczne


Tabela nr 38 – przedstawia podgrupy odpadów niebezpiecznych innych niż medyczne a wytwarzanych w placówkach medycznych według katalogu odpadów.


Kod odpadu

Rodzaj odpadu

15 01 10

Opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone (np. środkami ochrony roślin I i II klasy toksyczności – bardzo toksyczne i toksyczne)

16 02 13

Zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy (1) inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12

Jedynie cześć z wyżej wymienionych placówek na terenie Gminy Grodzisk Mazowiecki ma uzgodniony sposób postępowania z odpadami medycznymi.


Tabela nr 39 – przedstawia podmioty gospodarcze, które uzyskał zezwolenie tutejszego Starosty na prowadzenie działalności w wyniku, której powstają odpady niebezpieczne.


Lp.

Nazwa jednostki, adres

Nr. decyzji

Ważność

decyzji

Kod odpadu

Ilość odpadu Mg/rok

1.

Laboratorium Analiz Lekarskich –N.Z.O.Z.

,,DIA-MED”.s.c.

Gabriela Kucharska i

Zdzisław Golonka

Ul.11-Listopada 32/28,

05-825 Grodzisk Mazowiecki



WOŚR.iGW-

760 /78/01



31.10.2006

18 01 03

18 01 05


0,25

0,015


2.

SZPZOZ Szpital Zachodni ul. Daleka 11 05-825 Grodzisk Mazowiecki

WOŚRiGW-760/15/03

23.02.2013

09 01 01

09 01 04


16 02 13

18 01 02


18 01 03

18 01 06


18 01 08

1,0

1,0


0,8

1,0


110,0

2,0


0,2

Odnośnie pozostałych placówek należy domniemywać, że postępują z odpadami w sposób niewłaściwy poprzez mieszanie ich z odpadami komunalnymi.

Łączna ilość odpadów niebezpiecznych wytwarzanych na terenie gminy została oszacowana na podstawie decyzji Starosty i wynosi około 116 Mg, zaś według danych pochodzących z Planu Gospodarki Odpadami dla Powiatu oszacowano, że na terenie powiatu wytwarzanych jest 125 Mg/rok przy ilości ok. 2949,20 Mg/rok (w 2002r) dla województwa mazowieckiego.

Natomiast stosując poniżej wymienione wskaźniki trudno oszacować szacunkową ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych, z uwagi na brak informacji o wielkości placówki, profilu, ilości zatrudnionych pracowników, ilości przyjmowanych pacjentów.



Tabela nr 40 – przedstawia wskaźniki nagromadzenia odpadów medycznych dla obiektów służby zdrowia.


Źródło odpadów

Jednostka

Wskaźnik

Szpital ogólny miejski

kg/łóżko/d

0,16

Przychodnia specjalistyczna

kg/poradę

0,012

Przychodnia ogólna i ośrodek zdrowia

kg/poradę

0,005

Stacja pogotowia ratunkowego

kg/poradę

0,067

Domy opieki społecznej

kg/dom

200

Chirurgia

kg/dobę

0,18

Ginekologia

kg/dobę

0,38

Internista

kg/dobę

0,02

Laryngolog

kg/dobę

0,08

Okulista

kg/dobę

0,02

Ortopeda

kg/dobę

0,15

Stomatolog

kg/dobę

0,41

Urolog

kg/dobę

0,38

Weterynarz

kg/dobę

0,80

Należy dodać, że odpady medyczne w postaci przeterminowanych leków powstają w gospodarstwach domowych – szczegółowo w rozdziale 1,2 opisano metodę zbiórki odpadów – przeterminowanych leków.

Odpady ww. dwóch grup powinny być gromadzone selektywnie, gdyż wymagają unieszkodliwienia na drodze termicznego przekształcenia tj. termicznego przekształcenia odpadów, przez auoklawizowanie, dezynfekcję termiczną, unieszkodliwianie mikrofalami.

Obecnie Gmina Grodzisk Mazowiecki korzysta z usług zbiornicy padliny w Mszczonowie – Związek Międzygminny „Mazowsze Zachodnie” 96-320 Mszczonów ul. Grójecka 45. Podmiot posiada stosowne zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów innych niż niebezpieczne oznaczone kodem 02 01 82 tj. zwierzęta padłe i ubite z konieczności. Odbiór padliny następuje po zgłoszeniu telefonicznym w terminie 24 godzin w okresie letnim i 48 godzin w okresie zimowym. Następnie odpady te trafiają do utylizacji poprzez firmę HETMAN mieszczącą się we Florianowie.

W roku 2003 na terenie gminy zgłoszono jeden przypadek padłej padliny (krowy w gospodarstwie domowym) w wyniku, których wytworzono 550 kg odpadu.


6.

Odpady z przemysłu mięsnego.







Na terenie gminy funkcjonuje jeden zakład tj. Zakład Produkcyjno-Handlowy Przetwórstwo Mięsne s.c. Z. Pniweski, M. Pniewska, R. Gut, Tłuste 14 gmina Grodzisk Mazowiecki prowadzący działalność gospodarczą związaną z ubojem żywca (trzody chlewnej i bydła) oraz przetwórstwem mięsna oraz działalnością handlową dotyczącą produktów własnych.

Jak wynika z programu gospodarki odpadami zakład produkcyjny wytwarza odpady zgodnie z poniżej przedstawioną tabelą.
Tabela nr 41 – przedstawia ilość odpadów wytwarzanych w ciągu roku w zakładzie.



Kod odpadu

Rodzaj odpadu

Ilość wytwarzanych odpadów Mg/rok

02 02 Odpady z przygotowania i przetwórstwa produktów

spożywczych pochodzenia zwierzęcego



02 02 01

Odpady z mycia i przygotowania surowców

100

02 02 02

Odpadowa tkanka zwierzęca

400

02 02 03

Surowce i produkty nienadające się do spożycia i przetwórstwa

30

02 02 81

Odpadowa tkanka zwierzęca stanowiąca materiał szczególnego i wysokiego ryzyka

30

Odpady poubojowe tego Zakładu zgodnie z zawartymi umowami przekazywane są do Zakładu Produkcji Rolnej MIROPASZ i Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego HETMAN.




7.

Wraki samochodowe.







Wycofane z eksploatacji samochody ze względu na zawartość substancji niebezpiecznych takich jak: oleje, płyny chłodnicze i hamulcowe, odpady paliw ciekłych, filtry olejowe stanowią duże zagrożenie dla środowiska.

Pewne elementy pojazdu posiadają charakter surowców wtórnych i odpadów, z których część może być poddana recyklingowi materiałowemu lub energetycznemu.
Do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202), sprawy postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji stanowiącymi odpady regulowane były przepisami ustawy o odpadach (gospodarowanie odpadami na ogólnych zasadach) oraz Prawa o ruchu drogowym, które w szczególności regulowało kwestię wydawania zaświadczeń niezbędnych do wyrejestrowania pojazdu. Obecnie, przepisy ustawy o odpadach stosuje się jedynie w sprawach nieuregulowanych w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (np. decyzje wymagane w zakresie gospodarki odpadami, prowadzenie ewidencji odpadów).

Ustawa o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji transponuje do prawodawstwa polskiego wymagania zawarte w następujących aktach prawnych Unii Europejskiej:

– dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. UE. L. 00.269.34),

– decyzji Komisji 2001/753/WE z dnia 17 października 2001 r. w sprawie kwestionariusza dla raportów państw członkowskich dotyczących implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. UE.L. 01.282.77),

– decyzji Komisji 2002/151/WE z dnia 19 lutego 2002 r. o minimalnych wymaganiach dla certyfikatu zniszczenia wydawanego zgodnie z art. 5(3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. UE. L. 02.50.94).

Ustawa ma zastosowanie do pojazdów wyprodukowanych na terytorium kraju, wprowadzonych na to terytorium w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz do odpadów powstałych ze wszystkich wyżej wymienionych pojazdów.

Ustawy nie stosuje się do pojazdów historycznych, do których są zaliczane pojazdy zabytkowe oraz pojazdy mające co najmniej 25 lat, których model nie jest produkowany od 15 lat, uznane przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowe lub mające szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji.

Wprowadzenie pojazdu na terytorium kraju następuje z dniem wydania pojazdu z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu (pojazdy wyprodukowane w kraju), w przypadku importu – z dniem dopuszczenia do obrotu w kraju, a w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia – z dniem wystawienia faktury potwierdzającej takie nabycie.

Zbieranie pojazdów wycofanych z eksploatacji mogą prowadzić wyłącznie przedsiębiorcy prowadzący punkty zbierania pojazdów i przedsiębiorcy prowadzący stacje demontażu. Demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu.
Właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji (będącego odpadem) jest obowiązany do przekazywania tego pojazdu do podmiotu uprawnionego do zbierania tych pojazdów, tj. do stacji demontażu lub punktu zbierania tych pojazdów. Wymagane przy przekazaniu dokumenty:

– dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość;

– dowód rejestracyjny pojazdu oraz karta pojazdu, jeżeli była wydana, lub inny dokument potwierdzający dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym;

– dokument potwierdzający własność w przypadku właściciela pojazdu innego niż wpisany w dowodzie rejestracyjnym.

Właściciel pojazdu w terminie 30 dni od otrzymania zaświadczenia o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego wyrejestrowanie.
Stacja demontażu została zdefiniowana jako zakład prowadzący przetwarzanie, w tym demontaż, obejmujący następujące czynności:

– usunięcie z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów,

– wymontowanie z pojazdów przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia,

– wymontowanie z pojazdów elementów nadających się do odzysku lub recyklingu.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu powinien zapewniać bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi przetwarzanie pojazdów wycofanych z eksploatacji i powstających z nich odpadów. Przetwarzanie obejmuje czynności podejmowane po przekazaniu pojazdu wycofanego z eksploatacji do stacji demontażu w celu demontażu, odzysku lub przygotowania do unieszkodliwiania. Stacje demontażu powinny spełniać minimalne wymagania, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 r. Nr 143, poz. 1206). Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu powinien uzyskać pozwolenie zintegrowane lub inną decyzję w zakresie gospodarki odpadami (na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska lub ustawy o odpadach), z tym, że ustawa o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji przesądza, iż organem właściwym do wydania decyzji wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu jest wojewoda.

Stacja demontażu lub punkt zbierania pojazdów są obowiązane przyjąć każdy pojazd, który posiada cechy identyfikacyjne pojazdu. Przyjęcie takie jest nieodpłatne, jeżeli pojazd jest kompletny, nie zawiera odpadów niepochodzących z danego pojazdu i jest zarejestrowany na terytorium kraju. W przypadku pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju przed 1 lipca 2002 r. przepis o nieodpłatnym przyjęciu stosuje się od 1 stycznia 2007 r., w pozostałych przypadkach przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z eksploatacji może pobrać opłatę od właściciela pojazdu, z wyjątkiem przyjmowania niekompletnych pojazdów Policji oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej. Za pojazd kompletny uważa się pojazd, który zawiera wszystkie istotne elementy, a jego masa jest nie mniejsza niż 90% masy pojazdu. Listę istotnych elementów pojazdu określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie listy istotnych elementów pojazdu kompletnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 116, poz. 973). W przypadku przyjmowania od właściciela niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji opłata nie może przekraczać wysokości 10 zł za 1 kg brakującej masy pojazdu.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów wydaje zaświadczenie o demontażu pojazdu lub o przyjęciu niekompletnego pojazdu, stanowiące postawę do jego wyrejestrowania, oraz unieważnia dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana oraz tablice rejestracyjne. Nie wydaje się zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, jeżeli właściciel pojazdu odmawia uiszczenia opłaty oraz jeżeli nie jest możliwe ustalenie cech identyfikacyjnych pojazdu. Zaświadczenie o demontażu pojazdu powinno zawierać oświadczenie przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu o unieważnieniu dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu, jeżeli była wydana, oraz tablic rejestracyjnych.

Prowadzący stację demontażu zaświadczenie o demontażu pojazdu sporządza w trzech egzemplarzach:

– pierwszy otrzymuje właściciel pojazdu,

– drugi jest przekazywany przez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu w terminie 7 dni organowi rejestrującemu właściwemu ze względu na miejsce ostatniej rejestracji,

– trzeci pozostaje u przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, który otrzymuje zaświadczenia o demontażu pojazdu od przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, przekazuje jeden egzemplarz zaświadczenia organowi rejestrującemu, a drugi pozostawia u siebie.

Demontaż może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu. Przedsiębiorca prowadzący taką stację obowiązany jest osiągnąć wymagany poziom odzysku (95%) i recyklingu (85%) masy pojazdów przyjętych do jego stacji demontażu, z tym, że w okresie do dnia 31 grudnia 2014 r. poziomy odzysku i recyklingu, wynoszą odpowiednio 85% i 80%. Dla pojazdów wyprodukowanych przed 1980 r. poziomy te są niższe i odpowiednio wynoszą 75% odzysk i 70 % recykling.

Przy obliczaniu poziomów odzysku pojazdów wycofanych z eksploatacji do odzysku zalicza się działania oznaczone jako R1-R9, R13 - R15 w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, a przy obliczaniu poziomów recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji do recyklingu zalicza się działania oznaczone jako R2-R9, R14 i R15 w tym załączniku. Przy obliczaniu poziomów przedmioty wyposażenia i części pojazdów przeznaczone do ponownego użycia zalicza się do odzysku i recyklingu.

Ilość odpadów poddanych odzyskowi lub recyklingowi ustala się na podstawie ewidencji odpadów prowadzonej przez stację demontażu oraz dokumentów potwierdzających dokonanie odzysku i recyklingu. Sposób obliczania poziomów odzysku i recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz rodzaje i wzory dokumentów potwierdzających odzysk i recykling określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 października 2005 r. w sprawie obliczania poziomów odzysku i recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 212, poz. 1774).

Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie odzysku lub recyklingu jest obowiązany wydać zaświadczenie potwierdzające odzysk lub recykling na wniosek przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, przekazującego odpady do odzysku lub recyklingu, w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku.

Zaświadczenie potwierdzające odzysk lub recykling sporządza się w trzech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje przedsiębiorca prowadzący stację demontażu przekazujący odpady do odzysku, drugi jest przekazywany Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, a trzeci pozostaje u przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub recyklingu.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do sporządzenia rocznego sprawozdania zawierającego informacje o:

– liczbie, markach, masie pojazdów i roku produkcji pojazdów wycofanych z eksploatacji, przyjętych do jego stacji demontażu;

– masie odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu, a także masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji;

– przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do odzysku i recyklingu oraz do unieszkodliwienia, z podaniem nazwy, siedziby i adresu albo imienia, nazwiska i adresu przedsiębiorcy;

– osiągniętym w danej stacji demontażu poziomie odzysku i recyklingu, z podziałem na pojazdy wyprodukowane przed dniem 1 stycznia 1980r i w okresie późniejszym.

Sprawozdanie przedsiębiorca przekazuje w terminie do dnia 15 lutego następnego roku Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewodzie. Dokumenty, na podstawie których sporządza się sprawozdanie, powinny być przechowywane przez 5 lat. Wzór sprawozdania został określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29 września 2005r w sprawie rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 201, poz. 1672). Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 1 stycznia 2006r.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć wojewodzie (właściwemu miejscowo do wydania pozwolenia zintegrowanego lub innej decyzji w zakresie gospodarki odpadami wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu) zawiadomienie o zakończeniu działalności w zakresie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji lub o rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy z przedsiębiorcą prowadzącym punkt zbierania pojazdów.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku kontroluje każdą stację demontażu.
Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany zapewnić bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi zbieranie pojazdów wycofanych z eksploatacji. Punkt zbierania pojazdów powinien spełniać minimalne wymagania, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 12 października 2005r w sprawie wymagań dla punktów zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 214, poz. 1806).

Do wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany dołączyć kopię umowy zawartej z przedsiębiorcą prowadzącym stację demontażu, dotyczącej przyjmowania pojazdów zebranych w punkcie zbierania pojazdów. Starosta wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów po uzgodnieniu z wojewodą właściwym miejscowo do wydania pozwolenia zintegrowanego lub innej decyzji w zakresie gospodarki odpadami wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu, z którą przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów zawarł umowę. W zezwoleniu starosta określa przedsiębiorcę lub przedsiębiorców prowadzących stację demontażu, którym przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany przekazywać zebrane pojazdy wycofane z eksploatacji. Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów wydane przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów wygasa z dniem zakończenia działalności lub rozwiązania albo wygaśnięcia umowy z przedsiębiorcą prowadzącym stację demontażu.

Prowadzący punkt zbierania jest obowiązany do przyjmowania pojazdów wycofanych z eksploatacji na tych samych zasadach jak prowadzący stację demontażu. Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów może wydawać zaświadczenia o demontażu pojazdu oraz zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu wyłącznie w imieniu przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

– zawarł umowę z przedsiębiorcą prowadzącym stację demontażu,

– przekazuje przyjęte pojazdy wycofane z eksploatacji do stacji demontażu.

Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów sporządza zaświadczenie o demontażu pojazdu lub zaświadczenie o przyjęciu niekompletnego pojazdu, w czterech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje właściciel pojazdu, drugi i trzeci są przekazywane w terminie 7 dni do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, w którego imieniu zaświadczenie zostało wydane, a czwarty pozostaje u przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów.

Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany do przekazania wszystkich zebranych pojazdów wycofanych z eksploatacji do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, z którym zawarł umowę (jeżeli nie jest to ten sam przedsiębiorca).

Przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć staroście właściwemu miejscowo do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów zawiadomienie o zakończeniu działalności w zakresie zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji lub o rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy z przedsiębiorcą prowadzącym stację demontażu.


Wojewoda prowadzi wykaz przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu oraz przedsiębiorców prowadzących punkty zbierania pojazdów.

Wykaz Wojewoda zamieścił na stronie internetowej urzędu wojewódzkiego.


Przedsiębiorca prowadzący strzepiarkę powinien spełnić minimalne wymagania, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 12 października 2005r w sprawie minimalnych wymagań dla strzępiarek oraz metod rozdziału odpadów na frakcje materiałowe (Dz. U. Nr 214, poz. 1807). W rozporządzeniu tym zostały również określone metody rozdziału odpadów na frakcje materiałowe obejmujące frakcje metali żelaznych i nieżelaznych, tworzyw sztucznych, szkła i pozostałości.

Przedsiębiorca prowadzący strzępiarkę jest obowiązany wykonać raz na rok próbę strzępienia pojazdów wycofanych z eksploatacji w celu określenia zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych. Sposób wykonania próby strzępienia został określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 października 2005r w sprawie sposobu wykonania próby strzępienia pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 210, poz. 1755). Informację dotyczącą zawartości uzyskiwanych frakcji materiałowych, określonej w wyniku przeprowadzenia próby strzępienia prowadzący strzępiarkę przekazuje:

– przedsiębiorcom prowadzącym stacje demontażu, od których przyjmuje odpady do strzępienia - w ciągu miesiąca od wykonania próby,

– marszałkowi województwa - wraz ze zbiorczym zestawieniem danych.


Tabela nr 42 – przedstawia bilans zarejestrowanych pojazdów i wyrejestrowanych pojazdów na terenie gminy Grodzisk Mazowiecki.


ROK

Ilość pojazdów zarejestrowanych

Ilość pojazdów wyrejestrowana

Ogólna ilość pojazdów zarejestrowanych

2001

784

169

14.252

2002

681

72

14.759

Według krajowych danych mówiących, że rocznie wycofuje się z eksploatacji około 2.5 % pojazdów na terenie gminy Grodzisk Mazowiecki wartość ta wynosi 0,49 %, zaś na złom trafia ok. 1,5 % pojazdów.

Uwzględniając średnią masę pojazdów na 0,94 Mg uzyskuje się rocznie masę złomu samochodowego na poziomie 67,68 Mg tj. dla roku 2002.

Zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy, powinny być przekazywane przez ostatniego właściciela do firmy posiadającej uprawnienia wojewody do wydawania zaświadczeń o przyjęciu pojazdu do kasacji. Na terenie gminy Grodzisk Mazowiecki wyznaczony i uprawniony jest jeden podmiot gospodarczy – firma JARO Sp. z o. o. z siedzibą przy ul. Żydowskiej 2 w Grodzisku Mazowieckim. Decyzja została wydana na czas oznaczony tj. do dnia 30.06.2008r.



Tabela nr 43 - przedstawia ilość (w sztukach) przejętych przez firmę JARO wyeksploatowanych pojazdów z tereny województwa mazowieckiego oraz gminy Grodzisk Mazowiecki.


Rok

Ilość pojazdów przyjętych z terenu województwa mazowieckiego

Ilość pojazdów przyjętych z tereny gminy Grodzisk Mazowiecki

2002

119

63

2003

193

25

2004

166

33

2005

187

56



8.

Odpady z oczyszczalni ścieków.









Oczyszczalnia ścieków w Grodzisku Mazowieckim.
Grupowa Oczyszczalnia Ścieków Komunalnych w Grodzisku Mazowieckim została zlokalizowana w północnej, przemysłowej części miasta, we wsi Chrzanów Duży, przy ul. Chrzanowskiej, nad rzeką Rokitnicą (działki nr 240/9 i nr 240/8 we wsi Chrzanów Duży). Planowana instalacja do suszenia osadów ściekowych będzie zlokalizowana w obrębie terenu oczyszczalni.

Od strony południowej oczyszczalnia graniczy z ul. Cieszyńską biegnącą w odległości 40-80 m. Dalej, w odległości około 180 m, płynie wśród terenów rolniczych rzeka Rokicianka. Od strony wschodniej oczyszczalnia graniczy z rzeka Rokitnicą, za którą położone są tereny rolnicze należące do gminy Grodzisk, a jeszcze dalej (w odległości ok. 600 m) zabudowania mieszkalne położone przy ul. Ludnej. Od strony północnej i północno – zachodniej przebiega ul. Chrzanowska, wzdłuż której położona jest zabudowa jednorodzinna, rozproszona typu gospodarstw rolniczych. Od strony zachodniej znajduje się rezerwa terenu oczyszczalni, a dalej za gruntami rolnymi ul. Chrzanowska i zabudowa jednorodzinna rozproszona w odległości do 300 m od granic oczyszczalni. Od strony południowo-zachodniej zlokalizowany jest zakład produkcyjny należący do firmy DANFOSS oraz kompostownia odpadów komunalnych. Oczyszczalnia oddzielona jest od zabudowy mieszkaniowej dolinami oraz terenami rolnymi i przemysłowymi, a od północy ul. Chrzanowską.

Lokalizacja oczyszczalni jest zgodna z obowiązującym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego wsi Chrzanów Duży (plan zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej nr 66/03 z dnia 26.03.2003 r.).

Grupowa Oczyszczalnia Ścieków w Grodzisku Mazowieckim oczyszcza ścieki z terenu miasta i gminy Grodzisk Mazowiecki, miasta Milanówka, miasta Brwinowa i miasta Podkowy Leśnej. Miejscowości te położone są w zachodniej części województwa mazowieckiego nad ciekami wodnymi należącymi do zlewni rzeki Utraty. Spośród cieków wodnych największym jest rzeka Rokitnica, będąca odbiornikiem ścieków oczyszczonych.

Odbiornikiem ścieków oczyszczonych jest rzeka Rokitnica, lewostronny dopływ Utraty, do której uchodzi w km 35,3. Całkowita długość rzeki wynosi 25,7 km. Zrzut ścieków następuje w 12 km biegu rzeki. Średni spadek rzeki na odcinku zrzutu wynosi 0,08%.

Według danych IMGW przepływ miarodajny średni niski rzeki wynosi SNQ=0,07 m3/s w przekroju wylotu ścieków z oczyszczalni.

Wyniki analiz wykonywanych okresowo przez laboratorium ZWiK wskazują, że stan czystości wody w rzece powyżej oczyszczalni w niewielkim stopniu odbiega od warunków dawnej III klasy czystości wody.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   20


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna