Opis akcji represyjnej podjętej wobec pracowników Z



Pobieranie 234,99 Kb.
Strona3/6
Data11.05.2018
Rozmiar234,99 Kb.
1   2   3   4   5   6

Apel do społeczeństwa polskiego

W dniu 30 listopada 1977 roku w Katowicach zaaresztowano dwóch synów Kazimierz Świtonia, prowadzącego punkt konsultacyjno-informacyjny Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela w Polsce. Młodszy z nich jest uczniem gimnazjalnym i kaleką o trzydziestoprocentowej utracie zdrowia. Na oczach rodziców skuto ich kajdankami i wyprowadzono. Wbrew procedurze karnej po upływie 48 godzin od chwili zatrzymania nie zawiadomiono rodziców o przyczynie aresztowania. W ten sposób przedstawiciele organów ścigania nadużyli przepisów procedury karnej dla wywarcia moralnego nacisku na rodzinę Świtoniów.

Zarzut kradzieży pierścionka stanowiący pretekst do zatrzymania jest niewiarygodny nie tylko dlatego, że rodzina Świtoniów cieszy się jak najlepszą opinią. Wiarygodność tę podważają także telefoniczne anonimy, którymi żonę Świtonia zasypywano bezpośrednio przed aresztowaniem. Oto niektóre z nich: „ty „szwabska mordo, jutro umrzesz”, „ty szwabko, kiedy wyjdziesz na podwórko to ci zaraz mordę skuję”, „ty szwabska kurwo, ty musisz zginąć w Oświęcimiu, tak jak moi rodzice”, albo „w Lublińcu i nie pomoże ci twoje leczenie, bo cię tam i tak wykończymy”. Wiarygodność sprawy z pierścionkiem podważa także i to, że podczas przeszukania zabrano maszynę do pisania, komplet numerów miesięcznika „Opinia” oraz odpisy skarg, które Świtoniowie kierowali do władz z powodu szykan poprzednich. Zarzut ten jest wreszcie niewiarygodny dlatego, że w stosunku do obrońców praw człowieka i obywatela stosowano już wielokrotnie fałszywe zarzuty natury kryminalnej. Tak na przykład swego czasu Halinę Mikołajską zatrzymano pod pretekstem kradzieży kożucha, Mariana Piłkę – pod pretekstem włamania do kiosku z gazetami, Karola Głogowskiego – pod pretekstem kradzieży nesesera, zaś Kazimierza Janusza pod pretekstem wyłudzenia pierścionka.

Mamy tu do czynienia z przypadkiem, kiedy władze państwowe stosują klasyczną metodę praktykowaną przez terrorystów. Jak bowiem wiadomo terroryści porywają zakładników, ludzi niewinnych, po to, aby następnie żądać okupu. Tu aresztowano dzieci, aby wymusić okup od rodziców, okup w postaci zaprzestania działalności w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Synowie Świtonia są zresztą zakładnikami nie tylko w stosunku do swoich rodziców i nie tylko w stosunku do naszego ruchu, lecz także w stosunku do całego naszego społeczeństwa.

Więzienie niewinnych, szantaż i oczekiwanie okupu – to metoda godna potępienia, bez względu na to czy stosowana jest przez grupę terrorystyczną, czy przybiera formę terroryzmu państwowego. Terroryzm jest bowiem terroryzmem nie tylko wtedy, gdy depcze prawo w sposób jawny, ale też gdy czyni to podstępnie, kryjąc się za makietą prawa.

Sprzeciwiajmy się więc terroryzmowi państwowemu, jak sprzeciwiamy się terroryzmowi pospolitemu.

Władzom zaś mamy do powiedzenia tylko jedno: takimi metodami można nasze społeczeństwo prowokować, nie można natomiast nim rządzić.
Rzecznicy Ruchu Obrony [Praw Człowieka i Obywatela w Polsce] i redakcja miesięcznika „Opinia”

Andrzej Czuma

Leszek Moczulski

Kazimierz Janusz

Adam Wojciechowski

Wojciech Ziembiński

Źródło: Ośrodek KARTA, Archiwum Opozycji, AO IV/7.1, kopia, mps.

1978 sierpień 1, Warszawa – Oświadczenie Ruchu Praw Człowieka i Obywatela w sprawie w sprawie strajku rolnego z 28–30 lipca 1978 r.



Ruch Obrony Praw Człowieka Warszawa, 1 sierpnia 1978

i Obywatela w Polsce

Oświadczenie

W dniach 28–30 lipca 1978 doszło do pierwszego u nas od wielu lat strajku rolnego. Bezpośrednią przyczyną strajku była dokonana przez władze brutalna próba egzekwowania tzw. składek emerytalnych. Strajk polegał na powstrzymaniu się od dostaw mleka. Uczestniczyły w nim wsie: Zalesie, Wólka Łańcuchowska, Ciechanki Łańcuchowskie, Ostrówek, Kolonia Ostrówek, Subczyn, Klucz, Kolonia Górne oraz Kajetanówka. Bezpośrednio potem, w dniu 30 lipca 1978 rolnicy z leżących w tym rejonie szesnastu6 wsi wyłonili Tymczasowy Komitet Samoobrony Chłopskiej, którego celem jest organizowanie powstałego tam chłopskiego oporu przed niesprawiedliwością władz PRL.

W związku z tym my niżej podpisani uczestnicy Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela w Polsce oświadczamy co następuje:

Witamy z uznaniem godną postawę rolników Lubelszczyzny zamanifestowaną w czasie wydarzeń ostatnich dni. Nasze uznanie jest tym większe, że postawa ta nie jest li tylko walką chłopów o ich słuszne prawa, lecz czynnym włączeniem się polskiej wsi do ogólnospołecznego protestu przeciw władzy, którą polskiemu społeczeństwu narzucono siłą i która tego społeczeństwa nie reprezentuje. Przyłączenie się do tego protestu wsi jest wydarzeniem historycznym i stanowi zasadniczo nowy etap w rozwoju polskiej opozycji demokratycznej.

Bracia Rolnicy! Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela w Polsce wyraża pełną solidarność z Wami i z Waszą walką. Solidaryzujemy się ze wszystkimi postulatami zawartymi w uchwalonej przez Was rezolucji. Solidaryzujemy się z wyłonionym przez Was Tymczasowym Komitetem Samoobrony Chłopskiej. Wierzymy, że będzie on wzorem dla całej polskiej wsi. Wierzymy, że osiągniecie wszystkie Wasze cele i że nikt nie potrafi załamać Waszego oporu.

Jednocześnie protestujemy przeciw postępowaniu władz, które zamiast z Wami dyskutować próbują Was zastraszyć. Protestujemy też przeciw wszelkim środkom, które prowadzą do wydarcia Wam Waszej własności – ziemi, nawet jeśli środki te mają tak niewinną na pozór formę, jak żądany od Was obecnie nowy podatek.


Władysław Barański Marian Piłka

Marian Bogacz Kazimierz Pluta-Czachowski

Andrzej Czuma Restytut W. Staniewicz

Benedykt Czuma Bogumił Studziński

Józef M. Janowski Kazimierz Świtoń

Kazimierz Janusz Piotr Typiak

Stefan Kaczorowski Mieczysław Ustasiak

Roman Kściuczek Leszek Witkowski

Tomasz Mróz Andrzej Woźnicki

Marek Myszkiewicz-Niesiołowski Tomasz Zachara

Andrzej Nastula Wojciech Ziembiński
Źródło: Ośrodek KARTA, Archiwum Opozycji, AO IV/7.3, kopia, mps.

1979 luty 6, Poznań – Oświadczenie Punktu Konsultacyjno-Informacyjnego Ruchu Praw Człowieka i Obywatela w Poznaniu do w sprawie kolportażu fałszywej ulotki ROPCziO

Ruch Obrony Praw Człowieka Poznań, dnia 6 II 1979 r.

i Obywatela w Polsce

Punkt Konsultacyjno-Informacyjny w Poznaniu

Poznań, ul. Chełmińska 6 m. 3





1   2   3   4   5   6


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna