Obiektowe modelowanie systemów informatycznych



Pobieranie 8,01 Mb.
Strona37/113
Data23.10.2017
Rozmiar8,01 Mb.
1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   ...   113

Diagramy wdrożenia (deployment diagram)


Diagram wdrożenia (diagram rozprzestrzeniania) to jest diagram pokazujący konfigurację elementów czasu wykonania: komponentów sprzętowych, komponentów oprogramowania, oraz związanych z nimi obiektów. Diagram wdrożenia jest grafem, gdzie węzłami są elementy czasu wykonania połączone przez linie odwzorowujące ich połączenia komunikacyjne. Węzeł to jest fizyczny składnik działającego systemu, reprezentuje zasoby obliczeniowe, ma pamięć i zdolność przetwarzania.

Węzły przypominają komponenty: mają nazwy, mogą brać udział w zależnościach, uogólnieniach, mogą być zagnieżdżone, mogą mieć egzemplarze, mogą uczestniczyć w interakcjach. Istnieją jednak istotne różnice między węzłami a komponentami:



  • Komponenty uczestniczą w działaniach systemu, a węzły realizują działania komponentów.

  • Komponenty reprezentują fizyczne opakowanie elementów logicznych, a węzły reprezentują fizyczne wdrożenie komponentów.

Pierwsza wymieniona różnica pokazuje, że komponenty mogą działać tylko na węzłach.

Druga różnica wskazuje na istnienie związku między klasami, komponentami i węzłami. W szczególności komponent jest fizyczną implementacją klas, a węzeł jest miejscem wdrożenia komponentów. Klasa może być implementowana przez jeden lub więcej komponentów; z kolei komponent może być wdrażany na jednym lub więcej węzłach. Związek między węzłem a wdrożonymi na nim komponentami można zobrazować za pomocą zależności. W większości wypadków nie ma jednak potrzeby przedstawienia tych zależności na diagramu. Lepszym rozwiązaniem jest umieszczenie tej informacji w specyfikacji węzła.

Przykład diagramu wdrożenia systemu bankowego jest pokazany na rys.

Na diagramu są pokazane dwa węzły systemu bankowego dla wypłaty gotówki przez bankomat. Węzeł „System Bankowy” zawiera komponent „Konto”. Ten węzeł jest połączony z węzłem „Bankomat” przez asocjację „Jeden do wielu”. Węzeł „Bankomat” zawiera trzy komponenty : „Automat”, „Czytnik”, „Terminal”. Na rys.111 odwzorowane jednocześnie specyfikacja oraz zależności dla węzła „Bankomat”.



Rys.111


„Gdyby budowniczowie budowaliście budynki w ten sposób jako programiści piszą swój kod programu , wystarczyłoby jednego dzięcioła, żeby poruszyć światową cywilizację”.

Wzorce do wyznaczenia odpowiedzialności obiektów.


Odpowiedzialność opisuje zachowanie obiektu. Istnieją dwa typy odpowiedzialności:

  1. Wiedzie (knowing)

  2. Czynności (doing)

Do typu odpowiedzialności skojarzonymi z czynnościami obiektów są następne wytyczne:

  • Realizacja czynności bezpośrednio tym samym obiektem, np. obliczenia lub tworzenie egzemplarzy innych klas.

  • Inicjacja czynności innych obiektów.

  • Koordynacja oraz sterowanie czynnościami innych obiektów

Do typu odpowiedzialności skojarzonymi z wiedzami obiektów są następne wytyczne:

  • Obecność informacji o prywatnych inkapsulowanych danych.

  • Obecność informacji o połączonych obiektach.

  • Obecność informacji pro obliczenia.

Na rys. 1 jest pokazany diagram przebiegu. Odpowiedzialnością czynnościową obiektów Sale jest tworzenie obiektów SalesLineItem oraz obiektów Payment.

Rys. 1
Obiekt Sale jest odpowiedzialnym za obecność informacji pro cenę zakupu - odpowiedzialność skojarzona z wiedzami. Ten rodzaj odpowiedzialności wypływa z diagram klas konceptualnych.

Dla wyznaczenia odpowiedzalności pomiędzy klasami są wykorzystane wzorce GRASP (General Resposibility Assigment Software Patterns) (Ogólne wzorce wyznaczenia odpowiedzalności w systemach programowych):


  • Information Expert

  • Creator

  • High Cohesion

  • Low Coupling

  • Controller.



1   ...   33   34   35   36   37   38   39   40   ...   113


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna