O zmianie ustawy – Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw1



Pobieranie 3,07 Mb.
Strona4/35
Data24.10.2017
Rozmiar3,07 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35

2. W przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na warunki zgłoszenia wykonywania operacji, o których mowa w ust. 1, podmiot oraz przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, przedstawia Prezesowi Urzędu zgłoszenie, o którym mowa w ORO.DEC.100 lit. d załącznika III do rozporządzenia nr 965/2014/UE, a w przypadku statków powietrznych, o których mowa w art. 53a ust. 2 pkt 2, zgłoszenie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 159 ust. 1.

3. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się nie później niż 10 dni przed dniem planowanej operacji.

4. Prezes Urzędu weryfikuje zgłoszenie zgodnie z wymaganiami określonymi w:

1) przepisach wydanych na podstawie art. 159 ust. 1 – w przypadku statków powietrznych, o których mowa w art. 53a ust. 2 pkt 2, albo

2) ORO.DEC.100 załącznika III oraz ARO.GEN.345 lit. b załącznika II do rozporządzenia nr 965/2012/UE – w pozostałych przypadkach.

5. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 4, jest pozytywna, Prezes Urzędu informuje odpowiednio podmiot albo przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, o przyjęciu zgłoszenia.

6. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 4, jest negatywna, Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia przyjęcia zgłoszenia.

163e. W sprawach określonych w art. 163c i 163d przepis art. 161 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

163f. W sprawach lotniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 163b–163d nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.”;

99) w art. 164:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 164. 1. Koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego udziela Prezes Urzędu zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1008/2008/WE.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Przewoźnik lotniczy informuje Prezesa Urzędu, bez zbędnej zwłoki, o rozpoczęciu działalności objętej koncesją albo o zaprzestaniu prowadzenia tej działalności.”;

100) art. 166–167a otrzymują brzmienie:

„Art. 166. 1. Koncesja udzielana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2. Prezes Urzędu może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie dodatkowych dokumentów i informacji, oprócz wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 172, mogących uprawdopodobnić, że spełni on warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego, które będą określone w koncesji lub wynikają z właściwych przepisów.

3. Wnioskodawca będący spółką akcyjną może uzyskać koncesję, jeżeli emituje więcej niż 50% akcji imiennych. Warunek stosuje się odpowiednio do przewoźników lotniczych oraz do spółek akcyjnych będących udziałowcami albo akcjonariuszami wnioskodawcy.

4. Do przedsiębiorcy ubiegającego się o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego obejmującego eksploatację statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) poniżej 10 ton lub o liczbie miejsc pasażerskich poniżej 20, zamierzającego wykonywać regularne przewozy lotnicze lub którego obrót przekracza 3.000.000 euro rocznie, nie stosuje się art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1008/2008/WE.

Art. 167. 1. Koncesja obejmuje eksploatację statków powietrznych:

1) o maksymalnej masie startowej (MTOM) poniżej 10 ton lub o liczbie miejsc pasażerskich poniżej 20, albo

2) bez ograniczenia maksymalnej masy startowej (MTOM) lub liczby miejsc pasażerskich.

2. W koncesji określa się:

1) osobę koncesjonariusza i jego siedzibę lub miejsce zamieszkania osoby fizycznej,

2) zakres działalności gospodarczej objętej koncesją,

3) rodzaj przewozu lotniczego (pasażerowie, towar, poczta), typ przewozu lotniczego (regularny lub nieregularny) i rodzaj statków powietrznych, o których mowa w ust. 1

­– biorąc pod uwagę wniosek oraz zakres certyfikatu przewoźnika lotniczego.

Art. 167a. 1. W przypadku, o którym mowa art. 8 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 1008/2008/WE, przewoźnik lotniczy przedstawia Prezesowi Urzędu koncesję do zatwierdzenia wraz z wnioskiem o zmianę koncesji poprzez przyznanie uprawnień do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego obejmującego eksploatację statków powietrznych bez ograniczenia maksymalnej masy startowej (MTOM) lub liczby miejsc pasażerskich. Przepisu ust. 4 nie stosuje się.

2. Przewoźnik lotniczy posiadający koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego z wykorzystaniem statków powietrznych bez ograniczenia maksymalnej masy startowej (MTOM) lub liczby miejsc pasażerskich może wystąpić do Prezesa Urzędu z wnioskiem o zmianę koncesji poprzez ograniczenie uprawnień do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego obejmującego eksploatację statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) poniżej 10 ton lub o liczbie miejsc pasażerskich poniżej 20.

3. W przypadku gdy koncesja podlega zatwierdzeniu przedstawia się ją do zatwierdzenia wraz z dokumentami i informacjami potwierdzającymi spełnianie warunków wymaganych do uzyskania koncesji, z zastrzeżeniem ust. 7.

4.  Prezes Urzędu, w terminie 30 dni od dnia potwierdzenia otrzymania dokumentacji niezbędnej do zatwierdzenia koncesji, informuje przewoźnika lotniczego o zatwierdzeniu koncesji albo wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia, ograniczenia zakresu lub zawieszenia koncesji. W sprawach szczególnie skomplikowanych Prezes Urzędu może przedłużyć ten termin o kolejne 30 dni, zawiadamiając o tym przewoźnika lotniczego.

5. W przypadku gdy przewoźnik lotniczy posiadający koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego obejmującego eksploatację statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) poniżej 10 ton lub o liczbie miejsc poniżej 20, przestał spełniać wymogi, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 1008/2008/WE, powiadamia pisemnie o tym fakcie bez zbędnej zwłoki Prezesa Urzędu.

6. W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1008/2008/WE, Prezes Urzędu wzywa przewoźnika lotniczego do przedłożenia dokumentów i informacji potwierdzających spełnianie warunków wymaganych do uzyskania koncesji, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadku stwierdzenia spełniania warunków wymaganych do uzyskania koncesji, Prezes Urzędu pisemnie informuje o tym przewoźnika lotniczego.

7. Do postępowań w sprawie zatwierdzenia koncesji w odniesieniu do warunków finansowych przewoźnik lotniczy wykazuje możliwość spełnienia przez niego istniejących i potencjalnych zobowiązań w okresie kolejnych 12 miesięcy od dnia przedstawienia koncesji do zatwierdzenia.”;

101) w art. 171 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 171. 1. Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, udziela koncesji, odmawia udzielenia koncesji, zmienia, w tym ogranicza lub rozszerza uprawnienia wynikające z koncesji, zawiesza koncesję na określony czas, wydaje koncesję tymczasową, stwierdza wygaśnięcie koncesji albo cofa koncesję.”;

102) art. 171a i 171b otrzymują brzmienie:

„Art. 171a. 1. Polski przewoźnik lotniczy jest obowiązany do przekazywania Prezesowi Urzędu kopii aktualnego dokumentu potwierdzającego objęcie tego przewoźnika ważnym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej.

2. Kopia dokumentu, o którym mowa w ust. 1, może być składana w języku angielskim. Przepis stosuje się także do przedsiębiorców ubiegających się o udzielenie koncesji.

3. Kopia dokumentu, o którym mowa w ust. 1, powinna być przedstawiana każdorazowo nie później niż ostatniego dnia okresu obowiązywania dotychczasowego ubezpieczenia.

4. W przypadku nieprzedstawienia Prezesowi Urzędu kopii dokumentu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wzywa przewoźnika do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, a w przypadku nieprzedstawienia jej w tym terminie zawiesza koncesję przewoźnika lotniczego do czasu dostarczenia kopii dokumentu, o którym mowa w ust. 1, jednak nie dłużej niż na okres 3 miesięcy. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5. Jeżeli przewoźnik lotniczy nie przedstawi kopii dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w okresie, na jaki została zawieszona koncesja, Prezes Urzędu bez zbędnej zwłoki cofa koncesję. W czasie postępowania w sprawie cofnięcia koncesji, koncesja pozostaje zawieszona do czasu dostarczenia kopii dokumentu, o którym mowa w ust.1.

6. Prezes Urzędu zmienia koncesję z urzędu w zakresie wszystkich zmian wprowadzonych w certyfikacie przewoźnika lotniczego.

7. Prezes Urzędu cofa albo zawiesza koncesję bez zbędnej zwłoki w przypadku odpowiednio cofnięcia albo zawieszenia certyfikatu przewoźnika lotniczego.

8. Do przewoźników lotniczych zajmujących się wyłącznie eksploatacją statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) poniżej 10 ton lub o liczbie miejsc pasażerskich poniżej 20, wykonujących regularne przewozy lotnicze lub których obrót przekracza 3.000.000 euro rocznie, stosuje się art. 8 ust. 4–6 rozporządzenia nr 1008/2008/WE.

Art. 171b.  W celu dokonania szczegółowej oceny sytuacji finansowej, o której mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1008/2008/WE, przewoźnik lotniczy przedstawia, na żądanie Prezesa Urzędu, dokumenty i informacje określone w treści żądania niezbędne dla oceny sytuacji finansowej przewoźnika, w szczególności informacje, o których mowa w załączniku I pkt 3 do rozporządzenia nr 1008/2008/WE.”;

103) po art. 171b dodaje się art. 171c i 171d w brzmieniu:

„Art. 171c. 1. W przypadku nieprzedstawienia na żądanie Prezesa Urzędu dokumentów lub informacji potwierdzających spełnianie warunków wymaganych do uzyskania koncesji, Prezes Urzędu wzywa przewoźnika lotniczego do przedstawienia tych dokumentów lub informacji we wskazanym przez siebie terminie, a w przypadku ich nieprzedstawienia zawiesza koncesję do czasu przedstawienia żądanych dokumentów lub informacji, jednak nie dłużej niż na okres 3 miesięcy.

2. Jeżeli przewoźnik lotniczy nie przedstawi dokumentów lub informacji, o których mowa w ust. 1, w okresie, na jaki została zawieszona koncesja, Prezes Urzędu bez zbędnej zwłoki cofa koncesję. W czasie postępowania w sprawie cofnięcia koncesji, koncesja pozostaje zawieszona do czasu dostarczenia dokumentów, o których mowa w ust. 1.

Art. 171d. Oświadczenia przewoźników lotniczych oraz przedsiębiorców ubiegających się o udzielenie koncesji, wymienione w przepisach wydanych na podstawie art. 172, są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”;

104) art. 172 otrzymuje brzmienie:

„Art. 172. Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, określi:

1) wykaz dokumentów, oświadczeń i informacji potwierdzających spełnianie warunków, o których mowa w rozporządzeniu nr 1008/2008/WE, jakie jest obowiązany przedstawić:

a) przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie koncesji,

b) przewoźnik lotniczy na żądanie Prezesa Urzędu lub ubiegający się o zatwierdzenie i zmianę koncesji,

2) wzór formularza wniosku o udzielenie koncesji oraz wzór informacji w przedmiocie spełniania wymogów niezbędnych do uzyskania koncesji

– z uwzględnieniem zakresu i formy wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego oraz przejrzystości przedstawionych informacji.”;

105) w art. 175 w ust. 2 w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„dokumenty określające status prawny wnioskodawcy (akt zawiązania osoby prawnej, wypis z właściwego rejestru), oświadczenie wnioskodawcy, że nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy oraz że nie znajduje się on wstanie likwidacji oraz plan gospodarczy przedsiębiorstwa obejmujący co najmniej 2 lata działalności:”;

106) dodaje się art. 185a w brzmieniu:

„Art. 185a. W sprawach lotniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 164 i art. 173 ust. 1, nie stosuje się art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.”;

107) w art. 186b:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Za realizację zadań związanych z kontrolą bezpieczeństwa w rozumieniu rozporządzenia 300/2008/WE odpowiada:

1) zarządzający lotniskiem w stosunku do:

a) osób innych niż pasażerowie oraz przenoszonych przez nie przedmiotów,

b) pasażerów i bagażu kabinowego,

c) bagażu rejestrowanego,

d) towarów przewożonych drogą lotniczą i poczty, poczty i materiałów przewoźnika lotniczego, zaopatrzenia pokładowego oraz zaopatrzenia portu lotniczego przed uzyskaniem zezwolenia na dostęp do strefy zastrzeżonej, chyba że zarządzający lotniskiem, przewoźnik lotniczy, znany nadawca zaopatrzenia portu lotniczego lub zarejestrowany dostawca zaopatrzenia pokładowego zastosowali wymagane środki kontroli w zakresie ochrony w rozumieniu rozporządzenia 300/2008/WE;

2) zarejestrowany agent w rozumieniu rozporządzenia 300/2008/WE w stosunku do ładunku i poczty;

3) zarejestrowany dostawca zaopatrzenia pokładowego w rozumieniu rozporządzenia 300/2008/WE w stosunku do zaopatrzenia pokładowego lub przewoźnik lotniczy, który dostarcza zaopatrzenie do własnego statku powietrznego.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu określa w drodze rozporządzenia:

1) sposób współdziałania Prezesa Urzędu ze Strażą Graniczną w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą bezpieczeństwa w związku z przewozem lotniczym oraz w obszarze przejść ze strefy ogólnodostępnej do strefy zastrzeżonej, w zakresie:

a) szczegółowego sposobu wymiany informacji pomiędzy Urzędem a Strażą Graniczną,

b) rozwiązań organizacyjnych, zgodnie z którymi realizowane będą samodzielne działania Straży Granicznej,

2) katalog naruszeń przepisów oraz poważnych uchybień w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, o których mowa w art. 186b ust. 3 pkt 3 i 4 ustawy oraz sposób ich dokumentowania

– kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu współdziałania i ułatwienia jego prowadzenia oraz zapewnienia efektywności w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą bezpieczeństwa.”,

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Zarządzający lotniskiem realizuje zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przez służbę ochrony lotniska.”

d) ust. 12 otrzymuje brzmienie:

„12. Podmiot wykonujący zadania w zakresie kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym albo podmiot wnioskujący o wyznaczenie przez Prezesa Urzędu jako zarejestrowany agent lub zarejestrowany dostawca zaopatrzenia pokładowego, kierując osobę na szkolenie w celu uzyskania certyfikatu operatora kontroli bezpieczeństwa, występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o ustalenie braku negatywnych przesłanek do wykonywania przez tę osobę kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym, o których mowa w art. 188a ust. 4 i 5.”;

108) w art. 186d ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Prezes Urzędu wyznacza zarejestrowanego dostawcę zaopatrzenia pokładowego, o którym mowa w art. 186b ust. 1 pkt 3, w drodze decyzji administracyjnej, po sprawdzeniu spełnienia wymagań w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego oraz po uzyskaniu od komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o braku negatywnych przesłanek dotyczących istnienia zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego albo zdrowia publicznego.”;

109) w art. 186e ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 186e. 1. Prezes Urzędu wyznacza na podstawie pkt 6.4.1 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/1998 z dnia 5 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. UE L 299 z 14.11.2015, str. 1) znanego nadawcę, w drodze decyzji administracyjnej, po sprawdzeniu spełnienia wymagań w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego oraz po uzyskaniu od komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o braku negatywnych przesłanek dotyczących istnienia zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego albo zdrowia publicznego.”;

110) po art. 186e dodaje się art. 186ea w brzmieniu:

„Art. 186ea. 1. Wobec osoby ubiegającej się o wyznaczenie jako unijny podmiot zatwierdzający do spraw ochrony lotnictwa w rozumieniu pkt 11.6.3 załącznika do rozporządzenia nr 2015/1998/UE, Prezes Urzędu w ramach sprawdzania przeszłości tej osoby, zgodnie z art. 3 pkt 15 rozporządzenia nr 300/2008/WE:

1) ustala tożsamość osoby na podstawie dokumentu potwierdzającego tożsamość;

2) występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 188a ust. 5, do tego wyznaczenia;

3) weryfikuje informacje o zatrudnieniu i kształceniu oraz o wszystkich okresach przerw w zatrudnieniu i kształceniu z 5 poprzedzających lat.

2. Przy ustalaniu przesłanek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, art. 188a ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.

3. Sprawdzenie przeszłości jest powtarzane nie rzadziej niż raz na 5 lat.”;

111) w art. 187 dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) wymogów dotyczących wyznaczania unijnych podmiotów zatwierdzających do spraw ochrony lotnictwa cywilnego.”;

112) po art. 187 dodaje się art. 187a w brzmieniu:

„Art. 187a. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinno odpowiadać ogrodzenie lotniska, o którym mowa w art. 59a ust. 1 pkt 1 i 2, mając na uwadze ochronę lotnictwa cywilnego i ograniczenie możliwości dostępu zwierząt na teren lotniska.”;

113) w art. 188 ust. 1b otrzymuje brzmienie:

„1b. W portach lotniczych zadania, o których mowa w ust. 1, są realizowane przy pomocy zespołów ochrony lotniska oraz sztabu kryzysowego powołanych przez zarządzającego lotniskiem.”;

114) w art. 188a:

a) w ust. 5:

– uchyla się pkt 1,

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) zaistnieniu zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego”,

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) skazaniu prawomocnym wyrokiem za przestępstwo o charakterze terrorystycznym, przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, przestępstwo przeciwko obronności, umyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w ruchu powietrznym, umyślne przestępstwo przeciwko porządkowi publicznemu, umyślne przestępstwo przeciwko ochronie informacji lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów.”,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Komendant oddziału Straży Granicznej dokonuje ustaleń w zakresie istnienia przesłanek, o których mowa w ust. 4, i udziela informacji w terminie 21 dni od dnia wystąpienia o udzielenie informacji przez zarządzającego lotniskiem lub przewoźnika lotniczego.”,

c) dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„7. Organy władzy publicznej, administracji publicznej oraz służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne są zobowiązane do udzielenia, na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o istnieniu negatywnych przesłanek wobec osoby ubiegającej się o dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska lub ich braku, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku.”;

115) w art. 189 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego określi, w drodze rozporządzenia, Krajowy Program Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, obejmujący:

1) organizację kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa;

2) szczegółowy tryb prowadzenia egzaminu certyfikującego, wymagane kwalifikacje oraz zakres obowiązków i uprawnień audytorów, o których mowa w art. 188d;

3) tryb wyznaczania, wymagane kwalifikacje oraz zakres obowiązków osób wykonujących testy ochrony;

4) kontrolę zgodności, obejmującą zakres audytów, inspekcji, testów dotyczących ochrony, dochodzenia, częstotliwość audytów i inspekcji dotyczących ochrony, a także klasyfikację zgodności;

5) przeglądy, jeżeli zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny potrzeb w zakresie ochrony;

6) działania korygujące uchybienia dostarczające danych dotyczących systemu zgłaszania uchybień, działania następcze i korygujące w celu zapewnienia zgodności z wymogami w zakresie ochrony lotnictwa;

7) sprawozdania dotyczące przeprowadzonych kontroli zgodności, obejmujące, w stosownych przypadkach, wymianę informacji pomiędzy krajowymi organami na temat poziomu zgodności;

8) wymogi w zakresie realizacji oraz monitorowania środków wewnętrznej kontroli jakości stosowanych przez podmioty prowadzące działalność związaną z ochroną lotnictwa cywilnego;

9) system rejestrujący i analizujący wyniki krajowego programu kontroli jakości w celu określenia tendencji i ukierunkowania przyszłego rozwoju polityki.”;

116) po art. 189a dodaje się art. 189b w brzmieniu:

„Art. 189b. W sprawach ochrony lotnictwa cywilnego, o których mowa w dziale IX, nie stosuje się art. 11 ust. 3 i 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.”;

117) art. 190 otrzymuje brzmienie:

„Art. 190. Przepisy niniejszego działu stosuje się do przewozów lotniczych krajowych oraz, w zakresie nieuregulowanym odmiennie przez umowy międzynarodowe, do przewozów lotniczych międzynarodowych wykonywanych przez przewoźników lotniczych, z zastrzeżeniem przepisów rozporządzenia nr 1008/2008/WE.”;

118) uchyla się art. 190a;

119) po art. 190a dodaje się art. 190b i 190c w brzmieniu:

„Art. 190b. Prawa przewozowe przyznane przez Prezesa Urzędu w upoważnieniu, o którym mowa w art. 191 ust. 2 i 5, lub zezwoleniu, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, są niezbywalne.

Art. 190c. 1. W sprawach objętych zezwoleniami na przewóz lotniczy, o których mowa w art. 193, nie stosuje się art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

2. W sprawach objętych zezwoleniami na przewóz lotniczy, o których mowa w art. 194 ust. 1 pkt 1 i 2, nie stosuje się art. 11 ust. 3  ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.”;

120) art. 191 otrzymuje brzmienie:

„Art. 191. 1. Polski przewoźnik lotniczy może wykonywać przewozy lotnicze w zakresie i na warunkach określonych w certyfikacie i koncesji, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 192b.

2. Przewoźnik lotniczy posiadający koncesję udzieloną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym może wykonywać regularne przewozy lotnicze na określonych trasach lub obszarach między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim, z zastrzeżeniem umów i przepisów międzynarodowych oraz art. 192a, po uzyskaniu upoważnienia.

3. Przewoźnik lotniczy, o którym mowa w ust. 2, może wykonywać przewozy lotnicze na obszarze Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz na trasach do i z Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem umów i przepisów międzynarodowych, bez upoważnienia, o którym mowa w ust. 2.

4. Przewoźnik lotniczy posiadający koncesję udzieloną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym może wykonywać nieregularne przewozy lotnicze na określonych trasach lub obszarach między Rzeczpospolitą Polską a państwem trzecim bez upoważnienia, o którym mowa w ust. 2.

5. Przewoźnik lotniczy posiadający koncesję wydaną przez Konfederację Szwajcarską może wykonywać nieregularne przewozy lotnicze na trasach między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim lub przewozy lotnicze na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem umów i przepisów międzynarodowych, po uzyskaniu upoważnienia wydanego, na jego wniosek, przez Prezesa Urzędu. Do wydania upoważnienia, stosuje się odpowiednio przepisy art. 194 ust. 1–4 i 6 oraz art. 195. Do wniosku o wydanie upoważnienia dołącza się kopię koncesji przewoźnika lotniczego.

6. W upoważnieniu, o którym mowa w ust. 2, określa się:

1) nazwę przewoźnika lotniczego i jego siedzibę,

2) trasy lub obszar wykonywania przewozów lotniczych,

3) rodzaj przewozu lotniczego (przewóz pasażerów, towarów lub poczty),

4) okres obowiązywania upoważnienia,

5) szczególne warunki wykonywania przewozu lotniczego – w uzasadnionych przypadkach.

– biorąc pod uwagę wniosek oraz zakres koncesji i certyfikatu przewoźnika lotniczego.

7. Prezes Urzędu odmawia wydania upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, ubiegającemu się o nie przewoźnikowi lotniczemu albo wydaje je w ograniczonym zakresie – w szczególności w odniesieniu do oferowanej zdolności przewozowej – w przypadku gdy:

1) jest to konieczne ze względu na ograniczenia wynikające z umów międzynarodowych lub porozumień stanowiących realizację tych umów międzynarodowych lub z przepisów międzynarodowych;

2) nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 192 ust. 2 i art. 192a ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem umów i przepisów międzynarodowych;

3) przewoźnik lotniczy nie został wybrany w wyniku procedury konkursowej, o której mowa w ust. 22, jeżeli procedura taka została przeprowadzona;

4) przewoźnik lotniczy nie złożył wniosku o wydanie upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 19.

8. Prezes Urzędu ogranicza upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy:

1) przewoźnik lotniczy:

a) zawiadomił Prezesa Urzędu o planowanym ograniczeniu korzystania z przyznanych mu praw przewozowych,

b) nie rozpoczął wykonywania przewozów lotniczych z wykorzystaniem wszystkich przyznanych mu praw przewozowych do końca sezonu rozkładowego następującego po sezonie, od którego zostały mu przyznane te prawa,

c) ograniczył wykonywania przewozów lotniczych z wykorzystaniem przyznanych mu praw przewozowych w okresie dwóch kolejnych sezonów rozkładowych i nie wznowił ich w czasie kolejnego sezonu rozkładowego

– chyba że ograniczenie wykonywania przewozów lotniczych było następstwem okoliczności, na które przewoźnik nie miał wpływu;

2) jest to uzasadnione oceną efektywności korzystania z przyznanych praw przewozowych, o której mowa w ust. 21, a posiadane prawa przewozowe mogą ulec ograniczeniu.”;

9. Prezes Urzędu zmienia z urzędu lub na wniosek przewoźnika lotniczego upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w zakresie elementów wskazanych w ust. 6 pkt 1, 3 i 4, na podstawie dokumentów potwierdzających te zmiany.

10. Prezes Urzędu odmawia zmiany upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, zgodnie z wnioskiem przewoźnika lotniczego w przypadku, gdy:

1) przedstawione dokumenty nie potwierdzają zmiany;

2) jest to konieczne ze względu na ograniczenia wynikające z umów międzynarodowych lub porozumień stanowiących realizację tych umów międzynarodowych;

3) zakres wnioskowanej zmiany dotyczy ograniczonych praw przewozowych.

11. Prezes Urzędu z urzędu cofa upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy:

1) przewoźnik lotniczy:

a) zawiadomił Prezesa Urzędu o planowanym ograniczeniu albo zaprzestaniu korzystania z przyznanych mu praw przewozowych,

b) nie stosuje się do przepisów dotyczących przewozu lotniczego lub warunków lub ograniczeń określonych w upoważnieniu, o którym mowa w ust. 2,

c) przestał spełniać wymagania zawarte w art. 192a ust. 2, z zastrzeżeniem umów i przepisów międzynarodowych;

d) nie rozpoczął wykonywania przewozów lotniczych z wykorzystaniem co najmniej jednego z przyznanych mu praw przewozowych do końca sezonu rozkładowego następującego po sezonie, od którego zostały mu przyznane te prawa,

e) zaprzestał wykonywania przewozów lotniczych z wykorzystaniem przyznanych mu praw przewozowych w dwóch kolejnych sezonach rozkładowych i nie wznowił ich w czasie kolejnego sezonu rozkładowego

– chyba, że niewykonywanie przewozów lotniczych było następstwem okoliczności, na które przewoźnik lotniczy nie miał wpływu;

2) jest to uzasadnione oceną efektywności korzystania z przyznanych praw przewozowych, o której mowa w ust. 21.

12. Prezes Urzędu z urzędu ogranicza albo cofa w całości lub w części upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku ograniczenia przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności objętej koncesją lub certyfikatem przewoźnika lotniczego.

13. Prezes Urzędu z urzędu cofa w całości lub w części upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku cofnięcia, uchylenia albo wygaśnięcia koncesji.

14. Przewoźnik lotniczy jest obowiązany zawiadomić Prezesa Urzędu, w terminie co najmniej 30 dni przed planowanym ograniczeniem albo zaprzestaniem wykonywania regularnych przewozów lotniczych z wykorzystaniem przyznanych mu praw przewozowych, o tym ograniczeniu albo zaprzestaniu podając ich przyczynę.

15. Prezes Urzędu z urzędu zawiesza w całości lub w części upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku zawieszenia koncesji.

16. Wydanie upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, odmowa wydania, ograniczenie, zmiana, odmowa zmiany, cofnięcie albo zawieszenie następuje w drodze decyzji administracyjnej.

17. W przypadku gdy umowa międzynarodowa lub porozumienia stanowiące realizację tej umowy międzynarodowej przewidują ograniczone prawa przewozowe, rozumiane jako ograniczenia w korzystaniu z praw przewozowych dotyczące częstotliwości lub liczby przewoźników lotniczych, którym mogą być przyznane prawa przewozowe polegające na wykonywaniu przewozów lotniczych na trasach lub obszarach między Rzecząpospolitą Polską a danym państwem trzecim, Prezes Urzędu wydaje upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, przewoźnikowi lotniczemu lub przewoźnikom lotniczym wyłonionym w procedurze konkursowej podziału ograniczonych praw przewozowych.

18. Prezes Urzędu, dokonując podziału ograniczonych praw przewozowych, o którym mowa w ust. 17, kierując się zasadą przejrzystości oraz niedyskryminacji, bierze pod uwagę następujące kryteria:

1) zapewnienie zrównoważonego rozwoju transportu lotniczego, turystyki i handlu w Unii Europejskiej, w tym zapewnienie przewozów całorocznych;

2) zdolności finansowe i operacyjne przewoźnika lotniczego do realizacji przewozów lotniczych objętych wnioskiem;

3) zapewnienie najkorzystniejszej oferty konsumentom, uwzględniając:

a) liczbę operacji lotniczych w tygodniu na danej trasie, biorąc pod uwagę konieczność wspierania konkurencji między przewoźnikami lotniczymi,

b) konkurencyjny poziom opłat za przewóz lotniczy i związane z nim usługi,

c) sposób dystrybucji dokumentów przewozowych;

4) zapewnienie wysokich standardów bezpieczeństwa i ochrony środowiska w tym oferowanie przewozów wykonywanych statkami powietrznymi wpisanymi do certyfikatu przewoźnika lotniczego występującego z wnioskiem;

5) historię wykonywania przewozów na wnioskowanych trasach lub obszarach, z uwzględnieniem wysokości wcześniej poniesionych nakładów na rozwój przewozów lotniczych do danego państwa, jeżeli zostały poniesione.

19. W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia przez Prezesa Urzędu informacji o wpłynięciu wniosku o wydanie upoważnienia w przypadku występowania ograniczonych praw przewozowych, zainteresowani wydaniem takiego upoważnienia przewoźnicy lotniczy składają wnioski o jego wydanie.

20. Stroną postępowania w sprawie wydania upoważnienia w przypadku, o którym mowa w ust. 17, są wszyscy przewoźnicy biorący udział w procedurze konkursowej. W decyzji, poza elementami wskazanymi w ust. 6, określa się również przewoźników lotniczych, którym odmówiono wydania upoważnienia w wyniku procedury konkursowej.

21. Prezes Urzędu, na uzasadniony wniosek zainteresowanego przewoźnika lotniczego, może dokonać oceny efektywności wykorzystywania ograniczonych praw przewozowych.

22. W przypadku gdy łączna liczba wnioskowanych przez przewoźników praw przewozowych w ramach jednej procedury konkursowej nie przekracza liczby aktualnie dostępnych, Prezes Urzędu wydaje upoważnienie bez konieczności przeprowadzania procedury konkursowej.

23. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia procedurę konkursową podziału ograniczonych praw przewozowych zawierającą:

1) szczegółowy tryb ogłaszania informacji o wpłynięciu wniosku o wydanie upoważnienia,

2) szczegółowy tryb przeprowadzania procedury konkursowej,

3) zakres informacji, jakie powinien zawierać wniosek o wydanie upoważnienia oraz dokumenty, jakie muszą być dołączone do tego wniosku

– z uwzględnieniem umów międzynarodowych i porozumień stanowiących realizację tych umów międzynarodowych lub przepisów międzynarodowych, przepisów Unii Europejskiej w zakresie negocjacji i wykonywania umów dotyczących usług lotniczych oraz z poszanowaniem zasady niedyskryminacji.”;

121) w art. 191a w ust. 1:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Prezes Urzędu odmawia wydania upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, do wykonywania regularnych przewozów lotniczych na określonych trasach lub obszarach, jeżeli przewoźnik lotniczy:”,

b) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) znajduje się w wykazie, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2111/2015/WE, lub”;

122) art. 192 i 192a otrzymują brzmienie:

„Art. 192. 1. Decyzję o udzieleniu upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, wydaje się na wniosek przewoźnika lotniczego.

2. Wniosek o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, powinien być złożony Prezesowi Urzędu w terminie co najmniej na 30 dni przed planowanym dniem rozpoczęcia wykonywania przewozów lotniczych.

3. Wniosek o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, powinien zawierać informacje dotyczące: trasy lub obszaru wykonywania przewozów lotniczych, rodzaju przewozu lotniczego (przewóz pasażerów, towarów lub poczty), częstotliwości lotów, typów statków powietrznych.

4. Do wniosku o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, w przypadku gdy postanowienia odpowiednich umów i przepisów międzynarodowych wskazują prawo wnioskującego przewoźnika lotniczego do wykonywania przewozów lotniczych, przewoźnik lotniczy inny niż polski dołącza kopię koncesji oraz przekazuje dane wskazane w art. 192a ust. 3 pkt 3.

Art. 192a. 1. Regularne przewozy lotnicze na określonych trasach lub obszarach między Rzeczpospolitą Polską a państwem trzecim może wykonywać, z zastrzeżeniem art. 193 ust. 1 oraz z uwzględnieniem postanowień umów i przepisów międzynarodowych, poza polskim przewoźnikiem lotniczym, tylko przewoźnik lotniczy, o którym mowa w art. 191 ust. 2, ustanowiony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyska upoważnienie, o którym mowa w art. 191 ust. 2.

2. Przewoźnikiem lotniczym ustanowionym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest przewoźnik lotniczy, który:

1) posiada koncesję wydaną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2) posiada bazę operacyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) skutecznie i rzeczywiście wykonuje działalność w dziedzinie transportu lotniczego w ramach trwałych porozumień, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 847/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie negocjacji i wykonania umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi (Dz. Urz. UE L 157 z 30.04.2004, str. 7; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 193);

4) stale utrzymuje personel odpowiedzialny za bezpieczeństwo i ochronę w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. W celu potwierdzenia faktu ustanowienia przewoźnika lotniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewoźnik lotniczy jest obowiązany dołączyć do wniosku o wydanie upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2, następujące dokumenty oraz dane:

1) kopię umowy zawartej z zarządzającym lotniskiem w sprawie utworzenia bazy operacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub oświadczenie zarządzającego lotniskiem w tej sprawie;

2) imię i nazwisko, adres do doręczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, numer telefonu oraz numer telefaksu lub adres poczty elektronicznej osoby odpowiedzialnej za prowadzenie bieżących spraw operacyjnych oraz za sprawy bezpieczeństwa i ochrony;

3) imię i nazwisko, adres do doręczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, numer telefonu oraz numer telefaksu lub adres poczty elektronicznej osoby upoważnionej do reprezentowania przewoźnika lotniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

123) po art. 192a dodaje się art. 192b w brzmieniu:

„Art. 192b. 1. Jeżeli wymagają tego umowy międzynarodowe lub prawo państwa trzeciego, w którego granicach mają być wykonywane przewozy lotnicze, przewoźnik lotniczy, o którym mowa w art. 191 ust. 2, wyznaczany jest w trybie i na warunkach określonych w umowie międzynarodowej, po spełnieniu wymogów niezbędnych do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2.

2. Wyznaczenie może być cofnięte w przypadku, gdy jest to uzasadnione oceną efektywności korzystania z przyznanych praw przewozowych, o której mowa w art. 191 ust. 21.

3. Cofnięcie wyznaczenia następuje w trybie i na warunkach określonych w umowie międzynarodowej, a w przypadku braku postanowień umownych w tym zakresie, w formie pisemnego powiadomienia właściwego organu państwa trzeciego przez Prezesa Urzędu o cofnięciu wyznaczenia. O cofnięciu wyznaczenia Prezes Urzędu informuje na piśmie zainteresowanego przewoźnika lotniczego.”;

124) art. 193 otrzymuje brzmienie:

„Art. 193. 1. Przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego może wykonywać przewozy lotnicze do lub z Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w zakresie i na warunkach określonych w zezwoleniu wydanym na jego wniosek przez Prezesa Urzędu, z uwzględnieniem postanowień umów i przepisów międzynarodowych oraz z zastrzeżeniem ust. 3 i 5. Kopię decyzji administracyjnej w przedmiocie zezwolenia Prezes Urzędu niezwłocznie przekazuje instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego.

2. Przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego może wykonywać przewozy lotnicze na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po uzyskaniu zezwolenia, wydanego na zasadzie wzajemności, na jego wniosek przez Prezesa Urzędu, z uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych oraz z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane:

1) w przypadku przewozów pasażerów wykonywanych statkami powietrznymi o pojemności nie większej niż 20 miejsc pasażerskich, wykorzystywanych wyłącznie przez zamawiającego lub zamawiających na trasie przez nich ustalonej;

2) w przypadku przewozów towarów lub poczty wykonywanych statkami o maksymalnej masie startowej (MTOM) nie większej niż 10000 kg, wykorzystywanych wyłącznie przez zamawiającego lub zamawiających na trasie przez nich ustalonej.

4. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, Prezes Urzędu wydaje na czas określony.

5. Przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego powinien być wyznaczony do wykonywania przewozów lotniczych na określonych trasach lub obszarach – w przypadku gdy wymagają tego umowy międzynarodowe, oraz odpowiednio certyfikowany przez właściwy organ państwa, w którym jest koncesjonowany.

6. Obcy przewoźnik lotniczy może wykonywać loty, o których mowa w art. 66a ust. 1 pkt 2 i 3, do lub z Rzeczypospolitej Polskiej tylko w zakresie i na warunkach określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 149a ust. 1.

7. Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie art. 202.”;

125) uchyla się art. 193a;

126) art. 194–195a otrzymują brzmienie:

„Art. 194. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia na wykonywanie przewozów lotniczych na określonych trasach lub obszarach, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, powinien być złożony przed zamierzonym rozpoczęciem wykonywania przewozów lotniczych w terminie nie krótszym niż:

1) 3 dni robocze – w przypadku przewozów lotniczych obejmujących nie więcej niż 9 nieregularnych lotów handlowych z lądowaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) 14 dni roboczych – w przypadku przewozów lotniczych stanowiących serię nieregularnych lotów handlowych obejmującą co najmniej dziesięć lotów;

3) 30 dni – w przypadku regularnych przewozów lotniczych.

2. W przypadkach przewozów lotniczych niecierpiących zwłoki uzasadnionych interesem publicznym lub społecznym, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wniosek może być złożony bez zachowania terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

3. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się informacje określające:

1) nazwę, siedzibę i adres przewoźnika lotniczego wskazany w certyfikacie przewoźnika lotniczego;

2) trasy, na których mają być wykonywane przewozy lotnicze, oraz rodzaj przewozów lotniczych (przewóz pasażerów, towarów lub poczty);

3) oferowaną zdolność przewozową i częstotliwość lotów;

4) typy statków powietrznych i ich znaki rejestracyjne;

5) nazwę i adres zleceniodawcy na wykonywanie nieregularnych przewozów lotniczych.

4. Domniemywa się, że wniosek, o którym mowa w ust. 1, złożony został zgodnie z zasadami reprezentacji lub przez osobę należycie umocowaną.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

1) dokumenty określające status prawny przewoźnika lotniczego oraz strukturę kapitałową i rzeczywistą kontrolę przedsiębiorstwa przewoźnika lotniczego – w przypadku regularnych przewozów lotniczych;

2) wyznaczenie przez właściwy organ obcego państwa do wykonywania przewozów lotniczych objętych wnioskiem – w przypadku gdy wymaga tego umowa międzynarodowa;

3) certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez właściwy organ obcego państwa;

4) dokument ubezpieczenia stwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z eksploatacją statków powietrznych, przewozem lotniczym pasażerów, towarów lub poczty oraz w stosunku do osób trzecich;

5) umowę zawartą ze zleceniodawcą na wykonywanie nieregularnego przewozu lotniczego – na żądanie Prezesa Urzędu;

6) świadectwo zdatności do lotu statku powietrznego – na żądanie Prezesa Urzędu;

7) świadectwo zdatności w zakresie hałasu – na żądanie Prezesa Urzędu;

8) dokument zezwolenia, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia nr 452/2014/UE, wydany przewoźnikowi lotniczemu przez EASA, obejmujący statki powietrzne wskazane we wniosku;

9) dowód uiszczenia opłaty lotniczej, o ile jest wymagana.

6. W przypadku dołączenia do wniosku dokumentu wskazanego w ust. 5 pkt 8, do wniosku nie dołącza się dokumentów wskazanych w ust. 5 pkt 3 i 6.

Art. 195. 1. Prezes Urzędu udziela zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, jeżeli:

1) przemawia za tym interes publiczny;

2) polscy przewoźnicy lotniczy korzystają w państwie wnioskującego przewoźnika lotniczego z podobnych praw lub uzyskują inne wzajemne korzyści, potwierdzone przez władze lotnicze tego państwa, z zastrzeżeniem umów międzynarodowych;

3) zapewniona jest możliwość obsługi lotów i przewozów lotniczych w polskich portach lotniczych.

2. W zezwoleniu, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, określa się:

1) nazwę i siedzibę przewoźnika lotniczego,

2) trasy, na których mają być wykonywane przewozy lotnicze,

3) rodzaj przewozów lotniczych (przewóz pasażerów, towarów lub poczty),

4) numery rejsów, dni operacji lotniczych, typy statków powietrznych i ich znaki rejestracyjne, nazwę zleceniodawcy – w przypadku nieregularnych przewozów lotniczych,

5) okres obowiązywania zezwolenia,

6) szczególne warunki wykonywania przewozów lotniczych – w uzasadnionych przypadkach

– biorąc pod uwagę wniosek oraz zakres koncesji lub certyfikatu przewoźnika lotniczego albo zezwolenia, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia nr 452/2014/UE, wydanego przewoźnikowi lotniczemu przez EASA, obejmujące statki powietrzne wskazane we wniosku.

3. Prezes Urzędu odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, w przypadku gdy:

1) jest to konieczne ze względu na postanowienia umów międzynarodowych, porozumień stanowiących realizację tych umów, przepisów międzynarodowych lub gdy wynika to z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie wykonywania przewozów lotniczych;

2) nie zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 1, art. 193 ust. 5 oraz art. 194;

3) minister właściwy do spraw transportu wydał decyzję, o której mowa w art. 195c ust. 3 lub 5, jeżeli z treści tej decyzji wynika brak możliwości wykonywania przewozów lotniczych objętych wnioskiem.

4. Prezes Urzędu, biorąc pod uwagę kwotę zadłużenia oraz okres zaległości, może odmówić wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, w przypadku gdy istnieją zaległe płatności przewoźnika lotniczego z tytułu kar nałożonych przez Prezesa Urzędu lub zaległe płatności przewoźnika lotniczego w stosunku do polskich podmiotów, w szczególności do instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego, zarządzającego lotniskiem lub podmiotów świadczących obsługę naziemną w porcie lotniczym, obejmujące okres co najmniej 3 miesięcy, zgłoszone i udokumentowane przez te podmioty.

5. Prezes Urzędu odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, na przewozy lotnicze, o których mowa w art. 194 ust. 1, cofa zezwolenie na przewozy lotnicze, o których mowa w art. 194 ust. 1 pkt 1 i 2, albo zawiesza, na okres do 6 miesięcy, zezwolenie na przewozy lotnicze, o których mowa w art. 194 ust. 1 pkt 3, w przypadku gdy:

1) przewoźnik lotniczy znajduje się w wykazie, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2111/2005/WE;

2) przewoźnik lotniczy zamierza wykonywać przewóz lotniczy przy użyciu statku powietrznego przewoźnika lotniczego znajdującego się w wykazie, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2111/2005/WE;

3) wprowadził zakaz, o którym mowa w art. 155a ust. 1 pkt 2;

4) wynika to z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie przewozów lotniczych.

6. Prezes Urzędu cofa zawieszone zezwolenie, jeżeli po upływie okresu zawieszenia nie ustały przyczyny zawieszenia.

7. Prezes Urzędu ogranicza albo cofa zezwolenie, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, w przypadku gdy:

1) przewoźnik lotniczy nie stosuje się do przepisów obowiązujących w zakresie przewozu lotniczego lub warunków określonych w zezwoleniu;

2) wynika to z postanowień umów międzynarodowych, porozumień stanowiących realizację tych umów, przepisów międzynarodowych lub gdy wynika to z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie wykonywania przewozów lotniczych;

3) nie są spełnione warunki, o których mowa w ust. 1 lub art. 193 ust. 5;

4) minister właściwy do spraw transportu wydał decyzję, o której mowa w art. 195c ust. 3 lub 5, jeżeli z treści tej decyzji wynika brak możliwości wykonywania przewozów lotniczych objętych wnioskiem.

8. Prezes Urzędu, biorąc pod uwagę kwotę zadłużenia oraz okres zaległości, może cofnąć zezwolenie, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, w przypadku gdy istnieją zaległe płatności przewoźnika lotniczego z tytułu kar nałożonych przez Prezesa Urzędu lub zaległe płatności przewoźnika lotniczego w stosunku do polskich podmiotów, w szczególności do instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego, zarządzającego lotniskiem lub podmiotów świadczących obsługę naziemną w porcie lotniczym, obejmujące okres co najmniej 3 miesięcy, zgłoszone i udokumentowane przez te podmioty.

9. Prezes Urzędu ogranicza lub cofa zezwolenie, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, na przewozy lotnicze, o których mowa w art. 194 ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku gdy przewoźnik lotniczy zamierza wykonywać przewóz lotniczy przy użyciu statku powietrznego przewoźnika lotniczego znajdującego się w wykazie, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2111/2005/WE.

10. Prezes Urzędu zmienia z urzędu lub na wniosek przewoźnika lotniczego wydane zezwolenie, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, w zakresie elementów wskazanych w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 3 i 4 po przedstawieniu przez przewoźnika lotniczego dokumentów potwierdzających zmiany.

11. Prezes Urzędu odmawia zmiany zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 i 2, zgodnie z wnioskiem przewoźnika lotniczego w przypadku, gdy:

1) przedstawione dokumenty nie potwierdzają zmiany;

2) jest to konieczne ze względu na ograniczenia wynikające z umów międzynarodowych lub porozumień stanowiących realizację tych umów międzynarodowych lub z przepisów międzynarodowych.

12. Decyzje administracyjne o wydaniu, odmowie wydania, zmianie, odmowie zmiany, ograniczeniu, zawieszeniu albo cofnięciu zezwolenia na przewozy lotnicze, o których mowa w art. 193 ust. 1 i 2, a także pisma w postępowaniach administracyjnych w przedmiocie tych decyzji doręcza się na adres poczty elektronicznej – w przypadku gdy wnioskodawca wskaże taki adres do doręczeń, albo w formie pisemnej lub za pomocą telefaksu.

13. W wezwaniu do uzupełniania wniosku w sprawach zezwoleń, o których mowa w art. 194 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2, Prezes Urzędu może wskazywać termin inny niż termin określony w art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1969 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnionym przypadku treść wezwania może zostać ogłoszona ustnie.

14. Decyzje, o których mowa w ust. 12, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 195a. Na żądanie Prezesa Urzędu przewoźnik lotniczy operujący do, z lub w Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje statystyczne dane przewozowe dotyczące wielkości ruchu lotniczego, przewozów pasażerów, towarów lub poczty, w ujęciu miesięcznym oraz sezonowym, w terminie określonym w żądaniu.”;

127) art. 196b otrzymuje brzmienie:

„Art. 196b. 1. Przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego działający jako przewoźnik umowny w rozumieniu Konwencji o ujednoliceniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu dnia 28 maja 1999 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 37, poz. 235), planujący wykonywanie regularnych przewozów lotniczych na trasach do, z oraz w Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach umowy o dzieleniu oznaczeń linii, jest obowiązany zawiadomić o tym Prezesa Urzędu w formie pisemnej, za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej.

2. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego dołącza następujące dokumenty:

1) wyznaczenie do wykonywania przewozów lotniczych objętych wnioskiem wydane przez właściwy organ państwa przewoźnika lotniczego, jeżeli wymaga tego umowa międzynarodowa;

2) certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez właściwy organ państwa przewoźnika lotniczego;

3) dokument ubezpieczenia stwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z eksploatacją statków powietrznych, przewozem lotniczym pasażerów, towarów lub poczty oraz w stosunku do osób trzecich.

3. Przewoźnik lotniczy może rozpocząć przewozy lotnicze wskazane w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, nie zakaże wykonywania przewozów lotniczych albo nie ograniczy ich zakresu, z uwagi na przepisy umów lub porozumień międzynarodowych, przepisy Unii Europejskiej w zakresie wykonywania przewozów lotniczych, brak umów lub porozumień międzynarodowych, lub z uwagi na niedostarczenie, w terminie wyznaczonym przez Prezesa Urzędu, dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4. Prezes Urzędu, kierując się zakresem naruszenia, może, w drodze decyzji administracyjnej, zakazać wykonywania przewozów lotniczych rozpoczętych po zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, albo ograniczyć zakres wykonywania tych przewozów lotniczych, jeżeli przewoźnik lotniczy nie stosuje się do umów lub przepisów międzynarodowych lub w inny sposób narusza przepisy Unii Europejskiej w zakresie wykonywania przewozów lotniczych.

5. Do doręczenia decyzji, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz pism w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie tych decyzji, stosuje się przepis art. 195 ust. 12.

6. Decyzje, o których mowa w ust. 3 i 4, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.”;

128) po art. 196b dodaje się art. 196c w brzmieniu:

„Art. 196c. 1. Przewoźnik lotniczy, posiadający koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu, zamierzający zawrzeć umowę w sprawie dzielenia oznaczeń linii z przewoźnikiem z państwa trzeciego, ma obowiązek sprawdzić, czy przewoźnik ten spełnia wymagania międzynarodowe ustanowione przez ICAO.

2. Przewoźnik lotniczy, o którym mowa w ust. 1, składa do Prezesa Urzędu wniosek o udzielenie zgody na zawarcie umowy w sprawie dzielenia oznaczeń linii co najmniej na 30 dni przed planowanym terminem wejścia w życie umowy w sprawie dzielenia oznaczeń linii.

3. Zgodnie z ORO.AOC.115 lit. a pkt 2 załącznika III do rozporządzenia nr 965/2012/UE wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) dokumentację wymaganą przez ARO.OPS.105 załącznika II do rozporządzenia nr 965/2012/UE, potwierdzającą spełnienie właściwych wymagań międzynarodowych ustanowionych przez ICAO;

2) dokumentację potwierdzającą ustanowienie programu audytów.

4. Prezes Urzędu ocenia złożoną przez przewoźnika lotniczego dokumentację, o której mowa w ust. 3, pod względem zachowania bezpieczeństwa wykonywania operacji w ramach umowy w sprawie dzielenia oznaczeń linii.

5. Prezes Urzędu po dokonaniu pozytywnej oceny spełnienia przez przewoźnika lotniczego wymagań określonych w ust. 1–4, zawiadamia go pisemnie o udzieleniu zgody na zawarcie umowy w sprawie dzielenia oznaczeń linii.

6. W razie stwierdzenia, że przewoźnik lotniczy nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 1–4, Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia udzielenia zgody na zawarcie umowy o dzieleniu oznaczeń linii.”;

129) art. 198 otrzymuje brzmienie:

„Art. 198 1. Taryfy lotnicze stosowane w przewozach lotniczych między Rzeczpospolitą Polską a państwem trzecim, z którym zawarto umowę międzynarodową regulującą zasady ustalania taryf lotniczych, są przedstawiane Prezesowi Urzędu do zatwierdzenia na zasadach określonych w tej umowie, jeżeli umowa tak stanowi.

2. Taryfy lotnicze i stawki lotnicze stosowane w przewozach lotniczych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej są ustalane zgodnie z rozporządzeniem nr 1008/2008/WE.

3. Uprawnienia Prezesa Urzędu w przedmiocie kontroli sposobu oferowania i publikowania taryf lotniczych i stawek lotniczych, o których mowa w ust. 2, w zakresie zachowania wymogów określonych w art. 23 rozporządzenia nr 1008/2008/WE nie naruszają uprawnień Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wynikających z przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.”;

130) w art. 201 uchyla się ust. 2 i 3;

131) w art. 201a:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Przewoźnik lotniczy posiadający koncesję udzieloną przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wykonujący regularne przewozy lotnicze do, z oraz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany na żądanie Prezesa Urzędu przedstawić mu do wiadomości rozkład lotów, stosowany w przewozach lotniczych do, z oraz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przewoźnik lotniczy z państwa trzeciego, wykonujący regularne przewozy lotnicze, jest obowiązany przedstawić Prezesowi Urzędu, przed rozpoczęciem przewozów lotniczych lub przed każdym sezonem rozkładowym, rozkład lotów stosowany w przewozach lotniczych do, z oraz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Prezes Urzędu zatwierdza w przypadkach wskazanych w odpowiednich umowach międzynarodowych rozkład lotów z uwzględnieniem postanowień umów międzynarodowych, zgodnie z którymi wykonuje się przewozy lotnicze.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przewoźnik lotniczy, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany poinformować Prezesa Urzędu o zaprzestaniu wykonywania przewozów lotniczych na określonych trasach.”;

132) art. 202 otrzymuje brzmienie:

„Art. 202. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób udzielania zezwoleń, o których mowa w art. 193 ust. 1 i 2, z uwzględnieniem zakresu przewozów lotniczych oraz możliwości efektywnego wykorzystania przyznanych praw przewozowych.”;

133) w art. 202b ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku braku możliwości przekazania lub odebrania informacji w formie elektronicznej przewoźnik lotniczy przekazuje ją telefaksem w terminie, o którym mowa w ust. 1.”;

134) w art. 205 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Roszczenia majątkowe pasażerów wynikające z przepisów, o których mowa w art. 205a ust. 1, przedawniają się z upływem 2 lat od dnia wykonania przewozu, a w przypadku gdy przewóz nie został wykonany – od dnia, w którym miał być wykonany.”;

135) dział Xa „Ochrona praw pasażerów” otrzymuje brzmienie:

„Dział Xa

Ochrona praw pasażerów

Rozdział 1

Postępowanie w sprawach pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich

Art. 205a. 1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich, zwane dalej „postępowaniem mediacyjnym”, prowadzi się w sprawach między pasażerem a przewoźnikiem lotniczym lub organizatorem wycieczki w zakresie roszczeń wynikających z przepisów:

1) rozporządzenia nr 261/2004/WE,

2) rozporządzenia nr 2111/2005/WE,

3) rozporządzenia nr 1107/2006/WE

– w przypadku lotów wykonywanych z lotnisk znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz lotów z krajów trzecich na te lotniska, obsługiwanych przez wspólnotowych przewoźników lotniczych.

2. Postępowanie mediacyjne prowadzi działający przy Prezesie Urzędu Rzecznik Praw Pasażera. Rzecznika Praw Pasażera powołuje i odwołuje Prezes Urzędu.

3. Rzecznik Praw Pasażera wszczyna postępowanie mediacyjne na podstawie skargi pasażera, o której mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 261/2004/WE, lub art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2006/WE, zwanej dalej „skargą pasażera”, wniesionej nie wcześniej niż po upływie 1 miesiąca od dnia złożenia reklamacji u przewoźnika lotniczego lub organizatora wycieczki, chyba że umowa przewozu lub regulamin przewozu określają krótszy termin na rozpatrzenie reklamacji.

4. Skarga pasażera zawiera jego imię i nazwisko lub nazwę oraz adres lub siedzibę stron sporu, datę urodzenia pasażera, dokładne określenie żądania, opis okoliczności uzasadniających żądanie oraz podpis wnoszącego. Skarga pasażera może być wniesiona w języku polskim lub angielskim. Do skargi pasażera należy dołączyć co najmniej:

1) kopię reklamacji złożonej u przewoźnika lotniczego lub organizatora wycieczki;

2) kopię odpowiedzi na reklamację, o której mowa w pkt 1, albo oświadczenie, że nie została ona udzielona w terminie 30 dni od dnia złożenia reklamacji albo w terminie krótszym, jeżeli termin taki został określony w umowie przewozu lub regulaminie przewozu;

3) kopię potwierdzonej rezerwacji, o której mowa w art. 2 lit. g rozporządzenia nr 261/2004/WE, na dany lot.

5. Rzecznik Praw Pasażera może wezwać do uzupełnienia skargi pasażera o inne dane lub dokumenty niezbędne do rozpatrzenia sporu, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin. Jeżeli skarga pasażera nie została uzupełniona w wyznaczonym terminie, pozostawia się ją bez rozpoznania. W wezwaniu zawiera się pouczenie o skutkach niezachowania terminu.

6. W przypadku gdy skarga pasażera dotyczy lotów innych niż określone w ust. 1 Rzecznik Praw Pasażera niezwłocznie przekazuje skargę do organu właściwego, wyznaczonego zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 261/2004/WE, informując o tym skarżącego.

7. Postępowanie mediacyjne jest prowadzone korespondencyjnie, także z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.

8. Strony postępowania mediacyjnego mogą być reprezentowane przez pełnomocników lub przedstawicieli ustawowych. W takim przypadku do akt postępowania mediacyjnego składa się pełnomocnictwo.

9. Zadaniem Rzecznika Praw Pasażera jest zapewnienie sprawnej komunikacji między stronami postępowania mediacyjnego w celu zawarcia przez nie porozumienia w terminie nie dłuższym niż 90 dni kalendarzowych od dnia wszczęcia tego postępowania. Termin ten może zostać przedłużony na zgodny wniosek stron postępowania mediacyjnego.

10. Rzecznik Praw Pasażera odstępuje od postępowania mediacyjnego w przypadku gdy:

1) przewoźnik lotniczy lub organizator wycieczki nie wyrazi zgody na udział w tym postępowaniu albo nie udzieli odpowiedzi w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma informującego o wszczęciu postępowania mediacyjnego,

2) strony nie dojdą do porozumienia w terminie, o którym mowa w ust. 9,

3) w sprawie danego roszczenia wynikającego z przepisów, o których mowa w ust. 1, toczy się postępowanie przed sądem powszechnym albo wydane zostało prawomocne orzeczenie sądowe

– o czym informuje strony.

11. Skargę pasażera pozostawia się bez rozpoznania, w przypadku gdy upłynęły 2 lata od dnia, w którym lot będący przedmiotem wniosku został wykonany albo miał być wykonany. O pozostawieniu skargi pasażera bez rozpoznania informuje się skarżącego.

12. Rzecznik Praw Pasażera odmawia prowadzenia postępowania mediacyjnego, w przypadku, gdy:

1) skarga pasażera została ponownie złożona w tej samej sprawie,

2) postępowanie w tej samej sprawie prowadzi lub prowadził inny podmiot upoważniony do prowadzenia postępowania w sprawach pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich na podstawie odrębnych przepisów

– o czym informuje strony.

13. Podmioty, o których mowa w ust. 12 pkt 2, prowadzące postępowania w sprawach pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w zakresie przepisów prawa Unii Europejskiej, o których mowa w art. 205a ust. 1, są obowiązane do złożenia Prezesowi Urzędu w terminie do dnia 15 marca każdego roku informacji o liczbie takich postępowań wszczętych w roku poprzednim.

14. Wszczęcie postępowania mediacyjnego przerywa bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 205 ust. 1a.

15. Do postępowania mediacyjnego prowadzonego przez Rzecznika Praw Pasażera nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Rozdział 2

Nadzór w zakresie praw pasażerów

Art. 205b. 1. Prezes Urzędu sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przez przewoźników lotniczych lub ich przedstawicieli, zarządzających lotniskami oraz organizatorów wycieczek, zwanych dalej „podmiotami nadzorowanymi”, przepisów, o których mowa w art. 205a ust. 1.

2. Prezes Urzędu jest obowiązany przeprowadzić postępowanie nadzorcze w zakresie, o którym mowa w ust. 1, na pisemny wniosek Rzecznika Praw Pasażera wskazujący zaistnienie uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów, o których mowa w art. 205a ust. 1.

3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, Prezesowi Urzędu przysługują w szczególności uprawnienia, o których mowa w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2006/2004 z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („Rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (Dz. U. UE.L 364 z 09.12.2004, str. 1, z późn. zm.).

4. Informacje lub dokumenty, o których mowa w art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 2006/2004/WE, mogą być przekazywane w języku polskim lub angielskim. Informacje lub dokumenty sporządzone w innym języku powinny zostać przetłumaczone przez podmiot nadzorowany na język polski albo angielski, na wniosek Prezesa Urzędu.

5. W przypadku nie przedstawienia żądanych informacji lub dokumentów we wskazanym przez Prezesa terminie przyjmuje się, że doszło do naruszenia przepisów, o których mowa w art. 205a ust. 1.

6. Prezes Urzędu powiadamia na piśmie podmiot nadzorowany o wynikach nadzoru, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości wskazuje także ich zakres i wyznacza termin do ich usunięcia.

7. Podmiot nadzorowany, w terminie 14 dni od dnia powiadomienia o wynikach nadzoru, może zgłosić Prezesowi Urzędu pisemnie zastrzeżenia w tym zakresie wraz z uzasadnieniem.

8. W razie uchybienia terminu, o którym mowa w ust. 7, Prezes Urzędu przywróci termin na wniosek podmiotu nadzorowanego złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jeżeli podmiot ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie ze złożeniem wniosku należy zgłosić zastrzeżenia, o których mowa w ust. 7.

9. W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 7, termin do usunięcia nieprawidłowości, o którym mowa w ust. 6, liczy się od dnia doręczenia powiadomienia o sposobie rozstrzygnięcia zastrzeżeń.

10. W terminie 3 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego do usunięcia nieprawidłowości podmiot nadzorowany informuje pisemnie Prezesa Urzędu o sposobie usunięcia nieprawidłowości.”;

136) w art. 209:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Przewoźnicy lotniczy i użytkownicy statków powietrznych są obowiązani do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z prowadzoną przez nich działalnością lotniczą zgodnie z rozporządzeniem nr 785/2004/WE, z zastrzeżeniem przepisów wydanych na podstawie art. 33 ust. 2.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Organizacja szkoląca do specjalności, o których mowa w art. 94 ust. 6 pkt 4 i 4a oraz w art. 95 ust. 2 pkt 8 i 9, jest obowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z prowadzoną działalnością, którego równowartość w złotych, w odniesieniu do jednego zdarzenia, wynosi 50 000 SDR. Obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powstaje najpóźniej na dzień przed rozpoczęciem działalności szkoleniowej tej organizacji.”;

137) art. 209a otrzymuje brzmienie:

„Art. 209a. 1. Podmiot, który nie usunął niezgodności w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach rozporządzenia nr 2015/1998/UE, stwierdzonych w ramach kontroli zgodności, o której mowa w art. 29b ust. 7, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 do 50 000 zł.

2. Przewoźnik lotniczy, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów art. 23 rozporządzenia nr 1008/2008/WE, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.

3. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, określa załącznik nr 1 do ustawy.”;

138) art. 209b uchyla się;

139) w art. 209c ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów rozporządzenia nr 255/2010/UE, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 do 50 000 zł.”;

140) w art. 209e ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Podmiot, który uporczywie uchyla się od obowiązków lub nie wypełnia warunków określonych w przepisach rozporządzenia nr 1321/2014/UE lub rozporządzenia nr 748/2012/UE, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.”;

141) w art. 209g wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie zarządzania lotniskiem użytku publicznego, który nie przedstawi w terminie określonym w art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 95/93/WE lub w terminie określonym przez Prezesa Urzędu w żądaniu, o którym mowa w art. 68 ust 3 pkt 8, dokumentów stanowiących analizę przepustowości lotniska, o której mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 95/93/WE, podlega karze pieniężnej w wysokości zależnej od kodu referencyjnego lotniska:”;

142) w art. 209l pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) służb żeglugi powietrznej za naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 9 załącznika 1 do rozporządzenia nr 1035/2011/UE”;

143) w art. 209n:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Przewoźnik lotniczy wykonujący przewóz lotniczy bez zezwolenia, o którym mowa w art. 193 ust. 1 lub 2, lub upoważnienia, o którym mowa w art. 191 ust. 2 lub 5, podlega karze pieniężnej w wysokości zależnej od podmiotu wykonującego przewóz:”,

b) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) 20 000 zł w przypadku przewoźnika lotniczego z państwa trzeciego.”;

144) w art. 209p ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Użytkownik statku powietrznego, który działa z naruszeniem obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia nr 965/2012/UE lub narusza przepisy art. 158 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 10 000 zł.”;

145) po art. 209uc dodaje się art. 209ud–209uk w brzmieniu:

„Art. 209ud. Użytkownik statku powietrznego, który celowo i co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w odniesieniu do tego samego portu lotniczego, wykonuje operacje lotnicze w terminach znacznie różniących się od przydzielonych czasów na start lub lądowanie, bez uzyskania przydzielonych czasów na start lub lądowanie lub wykorzystuje czasy na start lub lądowanie w sposób znacznie różniący się od sposobu wskazanego w chwili przydziału, gdy powoduje to zakłócenia w porcie lotniczym lub operacjach lotniczych, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Art. 209ue. Członek personelu lotniczego będący posiadaczem licencji wydanej zgodnie z wymaganiami rozporządzenia nr 1178/2011/UE, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w FCL.070 lit. b załącznika I Część FCL do rozporządzenia nr 1178/2011/UE, nie zwrócił Prezesowi Urzędu zawieszonej albo cofniętej licencji, podlega karze pieniężnej w wysokości od 250 zł do 1 000 zł.

Art. 209uf. Podmiot nadzorowany:

1) wobec którego na podstawie informacji lub dokumentów uzyskanych w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 205b ust. 1, stwierdzono rażące naruszenie przepisów prawa Unii Europejskiej, lub

2) który nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 205b ust. 1, w terminie wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

– podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Art. 209ug. Podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 28 ust. 5b, który nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości w terminie określonym w protokole kontroli, podlega karze pieniężnej w wysokości od 1 000 do 10 000 zł.

Art. 209uh. Użytkownik statku powietrznego, użytkujący go w oparciu o umowę, o której mowa w art. 41 ust. 1, bez uzyskania uprzedniej zgody Prezesa Urzędu podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

Art. 209ui. Podmiot posiadający certyfikat, przedsiębiorca, o którym mowa w art. 163c, albo podmiot, o którym mowa w art. 163d, w razie bezskutecznego upływu terminu do przywrócenia stanu zgodnego z przepisami prawa, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

Art. 209uj. Podmiot prowadzący działalność w zakresie lotnictwa cywilnego, który pociągnął swojego pracownika do odpowiedzialności z tytułu naruszenia, niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, o których mowa w przepisach Kodeksu pracy, albo osobę wykonującą dla niego czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej do odpowiedzialności z tytułu niewykonania albo nienależytego wykonania zobowiązania z tytułu umowy wzajemnej, w związku ze zgłoszeniem zdarzenia w ramach obowiązkowego lub dobrowolnego systemu zgłaszania zdarzeń, o których mowa w rozporządzeniu nr 376/2014/UE, podlega karze pieniężnej w wysokości 25 000 zł.

Art. 209uk. Członek załogi statku powietrznego, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów CAT.GEN.MPA.100 lit. b pkt 5 lub NCC.GEN.105 lit. f lub SPO.GEN.105 lit. f rozporządzenia nr 965/2012/UE, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł za każde stwierdzone naruszenie w zależności od ilości godzin przekroczenia limitów czasu pracy.”;

146) art. 209w otrzymuje brzmienie:

„Art. 209w. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 209a–209uk, nakłada Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej.

2. Postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 209ud, Prezes Urzędu wszczyna po uzyskaniu od koordynatora zawiadomienia o naruszeniu, o którym mowa w art. 209ud.

3. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, koordynator dołącza materiał dowodowy zebrany w sprawie wraz z określeniem, w jakim stopniu dokonano naruszenia, o którym mowa w art. 209ud. Określając stopień naruszenia koordynator bierze pod uwagę stopień szkodliwości naruszenia w stosunku do operacji wykonywanych przez innych użytkowników lotniska oraz ile razy użytkownik statku powietrznego dopuszczał się takich naruszeń.

4. Nakładając kary pieniężne, o których mowa w 209c ust. 2 w zakresie naruszeń, o których mowa w pkt 3.2–3.6, 3.9 i 3.10 załącznika nr 3 do ustawy, art. 209a ust. 2, 209e, 209f, 209l, 209m, 209s, 209t, 209ua–209uf,209ug lub 209uk, Prezes Urzędu bierze pod uwagę stopień naruszenia, okoliczności naruszenia lub wielkość przedsiębiorstwa.

5. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 209g–209m oraz art. 209o, Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, określa zakres naruszenia oraz termin jego usunięcia pod rygorem nałożenia kary pieniężnej określonej w tych przepisach w przypadku nieusunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie.

147) po art. 209w dodaje się art. 209y i 209z w brzmieniu:

„Art. 209y. Należności z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 209z. 1. Kara pieniężna nie może zostać nałożona, jeżeli upłynęło 5 lat od naruszenia przepisów albo od wystąpienia skutków naruszenia.

2. Kara pieniężna nie podlega ściągnięciu, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym kara powinna zostać uiszczona.”;

148) w art. 210 w ust. 1 uchyla się pkt 8;

149) w art. 211 w ust 1:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wbrew art. 87 ust. 2 i 4 ustawy wznosi przeszkody lotnicze, dopuszcza do ich powstania lub przeszkód takich nie zgłasza i nie likwiduje lub nie oznakowuje,”,

b) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) wbrew art. 87 ust. 6 i 13 uprawia, sadzi lub dopuszcza do wzrostu drzew lub krzewów naruszających powierzchnie ograniczające przeszkody lub zasłaniające wzrokowe nawigacyjne, dokonuje budowy lub rozbudowy obiektu budowlanego, mogącego sprzyjać występowaniu zwierząt i stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego, a także hoduje lub wypuszcza ptaki mogące stwarzać zagrożenie dla ruchu statków powietrznych,”;

150) po art. 212 dodaje się art. 212a w brzmieniu:

„Art. 212a. Nie podlega karze za przestępstwa nieumyślne określone w dziale XII ustawy oraz w art. 174 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.6)), oraz wykroczenia nieumyślne określone w dziale XII ustawy, z wyjątkiem art. 210 ust. 1 pkt 1–3a oraz art. 211 ust. 1 pkt 1 i 2, zgłaszający zdarzenie lotnicze w ramach obowiązkowego lub dobrowolnego systemu zgłaszania zdarzeń, o których mowa w art. 135a i art. 135c, lub osoba wymieniona w zgłoszeniu, jeżeli o przestępstwie albo o wykroczeniu organy ścigania zostały zawiadomione w związku z tym zgłoszeniem, zanim organy te dowiedziały się o tym przestępstwie lub wykroczeniu.”;

151) załącznik nr 1 otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszej ustawy;

152) uchyla się załącznik nr 2;

153) w załączniku nr 4:

a) w części 1

 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„Naruszenie przepisu rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania”

– po pkt 1.2 dodaje się pkt 1.2a i 1.2b w brzmieniu:



1.2a

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt M.A. 302 (a), (b), (g) załącznika Nr I

500

1.2b

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt M.A. 303 załącznika Nr I

1000

”,

– po pkt 1.4 dodaje się pkt 1.4a w brzmieniu:



1.4a

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt M.A. 306 załącznika Nr I

3000



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna