O zmianie ustawy – Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw1



Pobieranie 3,07 Mb.
Strona34/35
Data24.10.2017
Rozmiar3,07 Mb.
1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35
w art. 188a ust. 4 i 5.”

186b ust. 12

częściowo uwzględniona

Zaproponowano modyfikacje propozycji MSW poprzez wprowadzenie przepisu o następującej treści „12. Podmiot wykonujący zadania w zakresie kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym albo podmiot wnioskujący o wyznaczenie przez Prezesa Urzędu jako zarejestrowany agent lub zarejestrowany dostawca zaopatrzenia pokładowego, kierując osobę na szkolenie w celu uzyskania certyfikatu operatora kontroli bezpieczeństwa, występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o ustalenie braku negatywnych przesłanek do wykonywania przez tę osobę kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym, o których mowa w art. 188a ust. 4 i 5.”


Projektodawca aprobuje propozycję MSW dot. usunięcia obowiązku dokonywania sprawdzenia odnośnie braku negatywnych przesłanek w stosunku do podmiotów zamierzających rozpocząć działalność. Zdaniem zgłaszającego uwagę przemawia za tym fakt nadużywania procederu sprawdzenia przeszłości przez podmioty zamierzające wykonywać kontrolę bezpieczeństwa, które w praktyce w zdecydowanej większości przypadków nie rozpoczynają działalności gospodarczej w tym zakresie. Zgłaszający uwagę wydaje się stać na stanowisku, że działania podmiotów „zamierzających” rozpocząć działalność w zakresie kontroli bezpieczeństwa mają na celu ustalenie jakie dane przechowywane są w bazie danych służb i jak działają procedury w tym zakresie.
Jednocześnie z uwagi na fakt, że w procesie wyznaczenia podmiotu jako zarejestrowany agent lub zarejestrowany dostawca zaopatrzenia pokładowego Prezes Urzędu weryfikuje posiadanie określonych sprawdzeń i kwalifikacji osób wykonujących lub mających wykonywać kontrolę bezpieczeństwa na rzecz tych podmiotów, stwierdzenie braku realizacji przez podmiot wnioskujący sprawdzenia przeszłości wobec operatorów kontroli bezpieczeństwa w pełnym zakresie (obejmującym także uzyskanie informacji o braku negatywnych przesłanek od SG) uniemożliwi wydanie decyzji przez Prezesa Urzędu o wyznaczeniu podmiotu jako zarejestrowanego agenta lub zarejestrowanego dostawcy zaopatrzenia pokładowego.
Z tego względu, zdaniem projektodawcy zasadnym jest wprowadzenie możliwości uzyskania przedmiotowej informacji od SG przez podmioty, które dotychczas nie realizowały zadań z zakresu kontroli bezpieczeństwa.
Jednakże uprawnienie to będzie przysługiwało jedynie tym podmiotom, które uprzednio złożyły wniosek do Prezesa Urzędu o wyznaczenie, który spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego w tym przedmiocie.

135

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

W nawiązaniu do uwagi nr 6 należy zauważyć, iż czynnikiem generującym obowiązek dokonywania weryfikacji osób przed szkoleniem na operatora kontroli bezpieczeństwa jest m.in. wymóg zawarty w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099), który wprowadza obowiązek legitymowania się przez prywatny podmiot co najmniej 10% personelu uprawnionego do kontroli bezpieczeństwa w ruchu lotniczym, w przypadku chęci zawarcia umowy na prowadzenie działalności w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego w portach lotniczych. Mając na uwadze, że powyższe rozwiązanie musiałoby uwzględniać okres przejściowy niezbędny na dostosowanie się przedsiębiorców świadczących takie usługi do nowych warunków określonych w ustawie o ochronie osób i mienia, celowe wydaje się usunięcie tego obowiązku i przesunięcie tej kwestii do ewentualnych dwustronnych ustaleń świadczeniodawcy i świadczeniobiorcy (zarządzającego lotniskiem)

 

nieuwzględniona

Uwaga jest niejasna.



136

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Proponuję tym samym następujące brzmienie art. 186d ust. 1:
„Art. 186d. 1. Prezes Urzędu wyznacza zarejestrowanego dostawcę zaopatrzenia pokładowego,
o którym mowa w art. 186b ust. 1 pkt 3, w drodze decyzji administracyjnej, po sprawdzeniu spełnienia wymagań w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego.”.
Analogicznie do powyższego rozwiązania proponuję usunięcie w art. 186c ust. 1 (dotyczy zarejestrowanego agenta) i art. 186e ust. 1 (dotyczy nadawcy) wyrazów „oraz po uzyskaniu od komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o braku negatywnych przesłanek dotyczących istnienia zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego albo zdrowia publicznego”

186d ust. 1

nieuwzględniona

Propozycja zmiany art. 186d ust. 1 dotyczyła zmiany redakcyjnej wynikającej z modyfikacji art. 186b ust. 1 pkt 2 i 3. W dalszym ciągu przepis nakazuje uzyskiwanie informacji o braku negatywnych przesłanek w toku postępowania o wyznaczenie zarejestrowanego dostawcy zaopatrzenia pokładowego. W tym zakresie nie ma uzasadnienia do usunięcia tego obowiązku wykonywanego przez SG, zarówno dla zarejestrowanych dostawców zaopatrzenia pokładowego, zarejestrowanych agentów i znanych nadawców.
Usunięcie powyższego obowiązku mogłoby wpłynąć na obniżenie poziomu ochrony.

137

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Odnośnie projektowanego art. 186h (art. 1 pkt 96 projektu) dotyczącego wyznaczenia unijnego podmiotu zatwierdzającego do spraw ochrony lotnictwa:
a) proponuję jego zamieszczenie po art. 186e,
b) zakładając, że przepis dotyczy wyłącznie osób fizycznych – obok zasad określonych w art. 186h ust. 2, powinna mieć zastosowanie również zasada określona w art. 188a ust. 4 ustawy – a mianowicie wniosek Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego powinien być kierowany do komendanta oddziału Straży Granicznej, nie zaś do Komendanta Głównego Straży Granicznej. Brak jest uzasadnienia do tworzenia innego trybu weryfikacji przesłanek w drodze występowania do Komendanta Głównego Straży Granicznej, gdy weryfikację taką przeprowadza, zgodnie z art. 188a ust. 6 ustawy, komendant oddziału Straży Granicznej,
c) wymóg określony w art. 186h ust. 1 pkt 2 powinien zostać wykreślony, jeśli samo wyznaczenie jako unijny podmiot zatwierdzający do spraw ochrony lotnictwa nie wiąże się z dostępem do strefy zastrzeżonej, a dostęp taki może zostać udzielony na zasadach określonych w art. 188a,
d) wątpliwości budzi czy art. 186h odnosił się będzie wyłącznie do osób fizycznych –
w przypadku, gdyby projektodawca rozszerzył ten przepis o inne podmioty nie będące wyłącznie osobami fizycznymi, tak jak w art. 186c-186e, powyższe uwagi z pkt 8 niniejszego pisma należy zastosować na zasadzie analogii mając na względzie, że procedura sprawdzenia przeszłości oraz weryfikacja braku negatywnych przesłanek do dostępu do strefy zastrzeżonej lotniska powinny stanowić odrębne procedury powiązane jedynie w sytuacji określonej w art. 188a ustawy. Sprawdzenie przeszłości realizowane jest przez zarządzającego lotniskiem (w wyjątkowych sytuacjach przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego) i stanowi określony proces weryfikacji osoby przed jej zatrudnieniem, upoważnieniem do określonych czynności, itd. Natomiast sprawdzenie przesłanek negatywnych określonych w art. 188a ustawy dotyczy wyłącznie kwestii dostępu do strefy zastrzeżonej lotniska. W związku z powyższym realizacja sprawdzenia przeszłości realizowana w przypadkach określonych w ustawie, powinna być ewentualnie uzupełniana o procedurę weryfikacji negatywnych przesłanek jedynie w tych przypadkach, gdy osoba ma posiadać dostęp bez eskorty do strefy zastrzeżonej lotniska

186h

uwzględniona w zakresie lit. a i b; nieuwzględniona co lit. c i d

Lit. a i b - odpowiednio zmieniono projekt.

Lit. c - Zgodnie z pkt. 11.6.3.5 rozporządzenia nr 185/2010 unijny podmiot zatwierdzający musi zostać poddany sprawdzeniu przeszłości niezależnie czy uzyskuje dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska. Projektodawca zatem analogicznie, jak przy innych podmiotach zaproponował rozwiązania dotyczące sprawdzenia przeszłości.



Ad lit d - Sprawdzenie przeszłości powinno dotyczyć UPZ, a w przypadku UPZ będących osobą prawną - każdej osoby dokonującej unijnego zatwierdzenia środków ochrony lotnictwa, niezależnie czy uzyskuje dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska.

138

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Biorąc pod uwagę istniejącą potrzebę doprecyzowania aktualnego stanu prawnego oraz zdiagnozowane na podstawie dotychczasowej praktyki problemy w stosowaniu tego prawa, z uwzględnieniem interesu społecznego, koniecznym jest dokonanie zmian poszczególnych przepisów art. 188a w formie i z uzasadnieniem podanym poniżej:
a) propozycja zmiany ust. 4 – biorąc pod uwagę cel sprawdzenia przeszłości, w tym weryfikacji braku negatywnych przesłanek, zasadnym pozostaje wyłączenie z tej procedury funkcjonariuszy publicznych, jeżeli nie wszystkich, to ewentualnie tych którzy wykonują lub mają wykonywać zadania w ramach strefy zastrzeżonej lotniska. Funkcjonariusze m.in. Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w momencie wstąpienia do służby przechodzą szczegółową weryfikację przeszłości, również tej kryminalnej. Jednocześnie funkcjonariusze podlegają sprawdzeniom w kontekście postępowania w związku z uzyskaniem poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu informacji niejawnych. Dodatkowa ich weryfikacja w takiej sytuacji nie jest więc zasadna, szczególnie iż w momencie wystąpienia sytuacji np. w której wobec funkcjonariusza prowadzone byłoby postępowanie karne jest on zawieszany w czynnościach służbowych. Dodatkowym uzasadnieniem jest, iż funkcjonariuszy publicznych, zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 3 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego (Dz. U. poz. 912) zwalnia się z procedury sprawdzenia przeszłości w stosowanej wobec wszystkich formie, a jedynie wprowadza się potwierdzenie wypełnienia wymogów, o których mowa w pkt 11.1.3 załącznika do rozporządzenia 185/2010 przez przełożonego. W związku z powyższym jeżeli przełożony może potwierdzić fakt tożsamości, danych z rejestrów karnych, zatrudnienie i kształcenie z okresu ostatnich 5 lat, to tym bardziej wskazane jest, aby potwierdzał istnienie lub nie istnienie negatywnych przesłanek. Obecnie mamy do czynienia z sytuacją, gdzie zarządzający lotniskiem występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej o sprawdzenie funkcjonariuszy Straży Granicznej. Ustawa regulująca weryfikacje negatywnych przesłanek w art. 188a nie daje podstaw do wdrażania wyjątków od przedmiotowej procedury,
b) odrębną kwestią jest zasadność dalszego utrzymywania, określonego w ust. 4, uprawnienia występowania z wnioskiem do Straży Granicznej przez podmiot jakim jest przewoźnik lotniczy. Systemy przepustkowe są na wszystkich lotniskach organizowane i administrowane przez zarządzającego lotniskiem. To zarządzający lotniskiem, jako podmiot uprawniony do wystawienia przepustki do strefy zastrzeżonej lotniska, którym zarządza, powinien posiadać wyłączną legitymację do występowania do Straży Granicznej z wnioskiem o weryfikację braku negatywnych przesłanek.
Proponuję tym samym następujące brzmienie ust. 4:
„4. W celu umożliwienia dostępu osób do strefy zastrzeżonej lotniska, z wyłączeniem funkcjonariuszy publicznych, zarządzający lotniskiem w ramach sprawdzenia przeszłości tych osób, zgodnie z art. 3 pkt 15 rozporządzenia nr 300/2008/WE, występuje do właściwego miejscowo komendanta oddziału Straży Granicznej o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek do uzyskania takiego dostępu.”,
c) propozycja zmiany ust. 5 – tzw. katalog przesłanek rodzi szereg problemów interpretacyjnych utrudniających stosowanie tego przepisu. Katalog ten, poprzez użycie w zdaniu wprowadzającym ustawy wyrazu „w szczególności”, należy traktować bardzo szeroko, a to ma duży wpływ na sposób i zakres przeprowadzania weryfikacji kryminalnej i formułowanie negatywnych przesłanek. W praktyce pojawiają się sytuacje, które dotyczą na przykład innych przestępstw niż wymienione w ust. 5 pkt 4, ale ze względu na charakter sprawy oraz otwarty katalog mogą być potraktowane jako przesłanki negatywne. Należy rozważyć kwestię stworzenia zamkniętego katalogu przesłanek, co zdecydowanie uprości procedurę ich diagnozowania. Z drugiej strony, należy być tego świadomym, iż ograniczy to możliwość elastycznego podejścia w niektórych skomplikowanych sprawach. Nawet w sytuacji pozostawienia otwartego katalogu, istnieje konieczność uzależnienia możliwości formułowanych przesłanek spoza katalogu z określoną materią sprawy, a więc w tym przypadku potencjalnego zagrożenia na lotnisku. W przypadku podjęcia decyzji o stworzeniu zamkniętego katalogu koniecznym jest sformułowanie brzmienia tegoż przepisu poprzez usunięcie słowa „w szczególności”,
d) mając na uwadze dotychczasową praktykę oraz aktualny stan prawny, jak również propozycję zmian przepisów proponowanych w nowelizacji, zasadnym jest usunięcie w art. 188a w ust. 5 pkt 1. Przepis stanowi powielenie przesłanki obecnie sformułowanej w pkt 4,
a szczególnie stanowić będzie powielenie tej przesłanki po proponowanych zmianach. Punkt ten dotyczy katalogu przestępstw. Wydaje się, iż przepis wynikający z art. 10 ust. 3 ustawy
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1402, z późn. zm.), obligujący komendanta oddziału Straży Granicznej, w przypadku powzięcia wiadomości
o wszczęciu postępowania karnego o przestępstwo umyślne, do przekazania tej informacji właściwemu komendantowi wojewódzkiemu Policji (przesłanka i zobowiązanie do działania), powinien stanowić odrębne uzupełnienie procedury sprawdzenia przeszłości, stosowane ad hoc, w przypadku zaistnienia określonego w tym przepisie stanu rzeczy lub być konsekwencją stosowania wnioskowej procedury identyfikacji negatywnych przesłanek wynikającej z ustawy – Prawo lotnicze,
e) przesłanka określona w ust. 5 w pkt 2 budzi szereg wątpliwości interpretacyjnych w zakresie możliwości określenia zaistnienia zagrożenia dla zdrowia publicznego, a ponadto stwarza problemy w zakresie możliwości realizacji tego przepisu. Zakładając, iż celem jest ustalenie informacji, czy dana osoba jest chora, np. na chorobę zakaźną, przez co może spowodować niebezpieczeństwo zarażenia innych osób, a tym samym będzie de facto stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, brak jest możliwości skutecznego dokonywania ustaleń w tym zakresie. Wynika to z braku scentralizowanej bazy danych na szczeblu Głównego Inspektora Sanitarnego, jak również odmowy współpracy w tym zakresie przez niektóre jego wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne, które powołują się na brak podstaw prawnych do udzielania tego typu informacji. W konsekwencji brak jest często możliwości weryfikowania przesłanki w zakresie zagrożeń dla zdrowia publicznego. Przepis
w obowiązującej formie należy ocenić jako mało skuteczny, bowiem nawet w przypadku pozyskania informacji, iż dana osoba chorowała kiedyś na chorobę np. zakaźną, a obecny jej stan nie budzi zastrzeżeń, to brak będzie podstaw do sformułowania negatywnej przesłanki w tym zakresie. Wydaje się, iż bardziej racjonalnym rozwiązaniem będzie wdrożenie ewentualnego wymogu szczegółowych badań lekarskich osoby, która będzie podejmować działalność związaną z ruchem lotniczym i pozostawienie weryfikacji tej kwestii na szczeblu pracodawca – pracownik. Ocena dokonywana przez organy ścigania dotyczyć powinna jedynie zagrożeń o charakterze przestępczym, np. gdy osoba sprawdzana była członkiem grupy, co do której istniały podejrzenia o działalność polegającą na przygotowaniu zamachów przy użyciu broni bakteriologicznej, czy też chemicznej. Proponowana treść przepisu:
„2) zaistnieniu zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego;”;
f) propozycja zmiany pkt 4 w ust. 5 – kolejną kwestią jest próba zdiagnozowania negatywnej przesłanki dotyczącej powzięcia wiadomości o wszczęciu postępowania karnego przeciwko osobie. Struktura tego przepisu nie wskazuje precyzyjnie, czy chodzi tu o postępowania karne aktualnie prowadzone, czy też wszelkie postępowania karne, jakie miały miejsce wobec osoby sprawdzanej, jak również nie wskazuje okresu jaki powinien podlegać sprawdzeniom. Kierując się logiką stosowania prawa, wskazywanie tej konkretnej przesłanki jedynie na kanwie postępowań obecnie prowadzonych wydaje się być optymalne. Jednakże należy przytoczyć w tym miejscu istotę kontroli przeszłości określonej w art. 3 pkt 15 rozporządzenia nr 300/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002, w którym wskazuje się, iż kontrola przeszłości dotyczy również wszelkiej przeszłości kryminalnej. Jednocześnie istnieją wątpliwości co do określenia zakresu przedmiotowego pojęcia „przeszłość kryminalna”, co ma istotny wpływ na realizowaną procedurę sprawdzenia. Rozwiązaniem tej sytuacji może być propozycja zmiany art. 188a, przedstawiona w projekcie nowelizacji, jednakże z uwzględnieniem powyższych uwag w tym zakresie, tj. przyjęcia szerokiego zakresu pojęcia „przeszłość kryminalna”, ale wyłącznie aktualnie prowadzonych spraw. Proponuje się następujące brzmienie pkt 4, z uwzględnieniem rozszerzenia katalogu przestępstw o umyślne przestępstwa skierowane przeciwko życiu i zdrowiu oraz o umyślne przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu:
„4) uzyskaniu informacji o skazaniu prawomocnym wyrokiem lub o aktualnie toczącym się postępowaniu karnym, przeciwko osobie ubiegającej się o dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska o przestępstwo o charakterze terrorystycznym, przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, przestępstwo przeciwko obronności, umyślnego przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, umyślnego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, umyślnego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w ruchu powietrznym, umyślnego przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu, umyślnego przestępstwa przeciwko ochronie informacji, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów.”.
O ile zaproponowany katalog przestępstw należy rozszerzyć o umyślne przestępstwa skierowane przeciwko życiu i zdrowiu oraz o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, to
o tyle przesłanka w postaci wyłącznie skazania prawomocnym wyrokiem jest, przy zachowaniu idei weryfikacji przeszłości kryminalnej, zbyt daleko idącym zawężeniem, i może być ta przesłanka zweryfikowana bez udziału Straży Granicznej, poprzez dostarczenie wnioskującemu przez osobę weryfikowaną wypisu z Krajowego Rejestru Karnego (KRK). W tym zakresie służby państwowe nie mogą, co oczywiste, posiadać innych informacji o skazaniu niż zawarte w KRK. Przyjęcie tezy, iż sprawdzenie przeszłości kryminalnej stanowi jedynie weryfikację faktu skazania prawomocnym wyrokiem, a więc sprawdzenie dokonywane w KRK spowoduje, iż rola Straży Granicznej lub jakiegokolwiek organu ścigania będzie w tym przypadku zbędna. Wypis z KRK wnioskujący (zarządzający lub przewoźnik lotniczy), może otrzymać od osoby starającej się o samodzielny dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska. Tym samym weryfikacja przez Straż Graniczną braku negatywnych przesłanek w oparciu o wypis z KRK stanowiłaby czynność zbędną i sprawdzenie przeszłości byłoby możliwe do przeprowadzenia przez wnioskującego bez udziału jakiejkolwiek służby państwowej.
Istotą tego typu sprawdzeń (weryfikacji braku negatywnych przesłanek) jest uzyskanie informacji i sformułowanie takich przesłanek, rozumianych jako potencjalne zagrożenia, które powinny stanowić podstawę uniemożliwiającą dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska osobie stwarzającej takie zagrożenie. Celem podniesionym w ostatnich latach do wysokiej rangi jest ochrona transportu lotniczego i samych lotnisk przed czynnikami, mogącymi generować zagrożenie. Powinien być on osiągany poprzez analizę wszelkich czynników mogących potencjalnie wpłynąć na bezpieczeństwo. Wydaje się więc, że istotną będzie tutaj informacja nie tylko o prawomocnym skazaniu, ale również o aktualnie prowadzonym postępowaniu karnym. Dotyczy to zarówno postępowania przygotowawczego, gdzie osoba sprawdzana posiada status podejrzanego, jak również postępowania sądowego, w którym osoba sprawdzana występuje w roli oskarżonego. Zgodnie z propozycją zawartą w projekcie nie miałoby znaczenia występowanie weryfikowanej osoby w śledztwie w roli podejrzanego w związku np. z działalnością
w zorganizowanej grupie przestępczej. Podejście takie należy uznać za błędne. W związku
z powyższym, postępowanie karne prowadzone w trakcie weryfikacji negatywnych przesłanek lub prawomocne skazanie powinny stanowić przesłankę uniemożliwiającą dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska,
g) zaproponowana w nowelizacji propozycja brzmienia art. 188a ust. 6 nie może zostać w tej formie zaakceptowana. Projektowana instytucja wydawania przez Straż Graniczną zaświadczenia
w przedmiocie negatywnych przesłanek wprowadza przedmiotową procedurę weryfikacyjną
w ramy postępowania administracyjnego, ze wszystkimi jego konsekwencjami (procedura odwoławcza, skargi, itp.). W praktyce przyczyni się do skomplikowania i wydłużenia procedury formułowania przesłanek, jak również spowoduje przypisanie Straży Granicznej dość specyficznej roli organu odpowiedzialnego za efekty informacji, które nie leżą w dyspozycji lub właściwości Straży Granicznej. Należy bowiem pamiętać, iż Straż Graniczna, przy stwierdzaniu negatywnych przesłanek opiera się bardzo często na informacjach innych podmiotów i organów ścigania (Policja – Krajowy System Informacyjny Policji (KSIP), Krajowe Centrum Informacji Kryminalnych (KCIK), Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Służba Wywiadu Wojskowego, KRK, organy sądowe i Prokuratura). Ok. 95 % informacji uzyskiwanych w ramach tych sprawdzeń są to informacje innych służb. Wydając zaświadczenie Straż Graniczna przyjęłaby rolę instytucji odwoławczej lub też adresata skarg w zakresie, który de facto pozostaje poza jej właściwością. Jednocześnie należy pamiętać również o zasadach określania czasookresu obwiązywania takiego zaświadczenia, co przy analizowanej materii będzie trudne lub też niemożliwe do stwierdzenia. Takie sformalizowanie udzielanej odpowiedzi mogłoby być zasadne tylko w sytuacji, gdy uprawniony podmiot (zarządzający lotniskiem lub przewoźnik lotniczy) wnioskowałby o udzielenie informacji bezpośrednio do poszczególnych organów, które każde w swoim zakresie wydawałoby takie zaświadczenie o braku negatywnych przesłanek. Należy tutaj zasygnalizować niekonsekwencję projektodawcy, bowiem zaświadczenia takie nie mają racji bytu w kontekście proponowanej oceny przesłanki negatywnej w postaci wyłącznie skazania prawomocnym wyrokiem za określone przestępstwa. Skazanie będzie potwierdzone przez wypis z KRK, i nie jest do tego potrzebne zaświadczenie Straży Granicznej, które de facto opierałoby się na wypisie z KRK,
h) wątpliwości budzi określona w ust. 7 ustawy faktyczna rola Straży Granicznej w procedurze weryfikacji przeszłości kryminalnej, z uwzględnieniem zarówno uprawnień zarządzającego lotniskiem (i przewoźnika lotniczego) oraz roli innych organów władzy publicznej, administracji publicznej oraz służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, które są zobowiązane do udzielenia informacji o osobie sprawdzanej. Sprawdzenia, które dokonuje Straż Graniczna, stanowią jedynie element tej szerokiej weryfikacji, choć należy wskazać, iż jest to czynnik niezwykle istotny. Jednakże ocena wyników dokonywanych sprawdzeń powinna należeć do głównego podmiotu właściwego do sprawdzenia przeszłości, tj. zarządzającego lotniskiem (lub przewoźnika lotniczego). Praktyka jednakże wskazuje, iż ciężar decydowania o przyszłości zawodowej osoby sprawdzanej spoczywa obecnie na Straży Granicznej, co nie do końca jest rozwiązaniem zgodnym z rolą jaką Straż Graniczna powinna w tym sprawdzeniu pełnić. Kolejną rzeczą jest również niejasna rola innych służb i instytucji, które na zapytanie Straży Granicznej udzielają odpowiedzi w związku z przeprowadzaną weryfikacją. Dotyczy to zarówno rzetelności tych informacji jak i swoistej odpowiedzialności tych służb i instytucji za przekazywane dane, często archiwalne (zakończone). Przekazywanie przez te podmioty informacji, bez przeprowadzenia ich weryfikacji, już na etapie udzielania odpowiedzi na wniosek Straży Granicznej, generuje konieczność dalszych konsultacji, nie tylko wydłużających proces weryfikacji (termin 21 dni staje się terminem za krótkim), ale też nakłada to na Straż Graniczną trudny obowiązek oceny informacji przekazanych przez inne służby i instytucje w kontekście dostępu do zastrzeżonych stref lotniska. W związku z powyższym zasadnym jest zawarcie w ust. 7 wyraźnego obowiązku wskazującego, iż organy władzy publicznej, administracji publicznej oraz służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne udzielają odpowiedzi o istnieniu lub nie istnieniu negatywnych przesłanek wobec osoby, biorąc tym samym odpowiedzialność za gromadzone, posiadane i przekazywane przez siebie informacje. Jednocześnie rola Straży Granicznej w ramach takich konsultacji zostałaby sprowadzona do zgromadzenia informacji i zbiorczego przygotowania odpowiedzi dla wnioskującego. Proponowana treść przepisu:
„7. Organy władzy publicznej, administracji publicznej oraz służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne są zobowiązane do udzielenia, na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o istnieniu negatywnych przesłanek wobec osoby ubiegającej się o dostęp do strefy zastrzeżonej lotniska lub ich braku, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku.”;

188a

uwzględniona za wyjątkiem zmiany w pkt 4

ad. zmiany ust. 4 - nie sposób podzielić zdania o zasadności usunięcia z katalogu podmiotów uprawnionych do występowania z wnioskiem o udzielenie informacji - przewoźnika lotniczego, który na gruncie obowiązującej ustawy posiada uprawnienia w zakresie sprawdzenia przeszłości. Odnosząc się do wyłączenia funkcjonariuszy publicznych z kręgu osób poddawanych sprawdzeniu przeszłości, projektodawca stoi na stanowisku, że wyłączenie spowoduje zagrożenie dla zarządzającego portem lotniczym, który nie będzie sprawował nadzoru nad osobami uzyskującymi dostęp do stref zastrzeżonych lotniska.
ad zmiany w ust. 5 - uwzględniona
ad zmiana w ust. 5 pkt 1 - uwzględniona
ad zmiana w ust. 5 pkt 2 - uwzględniona
ad zmiana w ust. 5 pkt 4 - Propozycja MSW utrzymania aktualnego stanu prawnego i negatywnej oceny osoby jeśli zostało przeciwko niej wszczęte postępowanie karne stoi w ocenie projektodawcy w sprzeczności z konstytucyjną zasadą domniemania niewinności. Tylko wyrok skazujący powinien taką negatywną przesłankę stanowić. Co zaś się tyczy okresu objętego weryfikacją, to oczywistym jest, że tylko negatywna weryfikacja może dotyczyć okresu kiedy informacja o skazaniu nie ulega z mocy prawa zatarciu. Z punktu widzenia ochrony lotnictwa cywilnego nie jest konieczne utrzymanie tak szerokiego katalogu negatywnych przesłanek. Po przeanalizowaniu rodzajów zdarzeń uniemożliwiających pozytywne przejście sprawdzenia przeszłości w celu wiążących się z nimi zagrożeń postanowiono zawęzić listę negatywnych przesłanek do przypadków mających bezpośredni związek z ochroną lotnictwa cywilnego.
ad zmiana w ust. 6 - uwzględniona
ad zmiana w ust. 7 - uwzględniona

139

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

w art. 202b nowelizowanej ustawy ust. 3 proponuję nadać brzmienie:
3. W przypadku braku możliwości przekazania lub odebrania informacji w formie elektronicznej przewoźnik lotniczy przekazuje ją telefaksem w terminie, o którym mowa
w ust. 1.”.

202b

uwzględniona

zmieniono art. 202b ust. 3

140

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

w art. 209u proponuję po ust. 1 dodać nowy ustęp 1a i nadać nowe brzmienie ust. 2:
„1a. Zarządzający lotniskiem w zakresie wykonywania kontroli bezpieczeństwa, o której mowa w art. 186b ustawy, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 186b ust. 3 pkt 4 nie realizuje wniosku o usunięcie stwierdzonych poważnych uchybień w związku
z przewozem lotniczym oraz w obszarze przejść ze strefy ogólnodostępnej do strefy zastrzeżonej – podlega karze pieniężnej w wysokości 13 500 zł.
2. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 1a, Prezes Urzędu wymierza na uzasadniony wniosek komendanta placówki Straży Granicznej właściwego ze względu na miejsce przekroczenia granicy państwowej przez pasażerów statku powietrznego. Do wniosku tego komendant dołącza akta sprawy wraz z niezbędnymi dowodami.”

209u

nieuwzględniona

Propozycja nie może zostać uwzględniona.
Zgodnie z pkt 2.3. załącznika II do rozporządzenia nr 300/2008 ustanawia się stopniowe i proporcjonalne podejście do stwierdzonych naruszeń. Informacja przekazywana przez SG do zarządzających o stwierdzonych uchybieniach stanowi pierwszy poziom (informacyjny). Zdaniem projektodawcy nakładanie sankcji w postaci kary powinno być realizowane wyłącznie po ponownej kontroli (


1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna