O zmianie ustawy – Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw1



Pobieranie 3,07 Mb.
Strona33/35
Data24.10.2017
Rozmiar3,07 Mb.
1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35

191

uwzględniona

Stosowne zmiany zostały dokonane w zakresie projektowanego art. 191 ust. 8 i 11 (uprzednio 7 i 9) , w ten sposób, by przepisy te spełniały kryteria jednoznaczności i określoności. Dodatkowo w związku z uwagą zawartą w poz. 117 dokonano rozdzielania materii przepisu poprzez ujęcie przesłanek ograniczenia i odmowy wydania upoważnienia w odrębnych jednostkach redakcyjnych (odpowiednio ust. 8 i 10).

123

Rządowe Centrum Legislacji

Zgodnie z projektowanym art. 195 ust. 1 i 6 nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze proponuje się, aby Prezes ULC wydawał decyzje administracyjne m.in. w przypadku, gdy ,,wynika to z przepisów Unii Europejskiej”. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego (m.in. wyrok z 25 maja 1998 r., U.19/97), w przypadku gdy regulacja dotyczy władczych form działania organów administracji publicznej, wymaganie umieszczenia bezpośrednio w ustawie wszystkich zasadniczych elementów regulacji prawnej musi być stosowane ze szczególnym rygoryzmem. Dlatego też nie można zaakceptować projektowanych regulacji w tym zakresie. Przesłanki wydania decyzji administracyjnej powinny być jasno sprecyzowane w ustawie.

195 ust. 1 i 6

częściowo uwzględniona

W art. 195 ust. 1 nie ma natomiast odwołania do przepisów UE, stąd uwaga w tym zakresie została uznana za bezprzedmiotową.
Projektowany art. 195 ust. 7 pkt 2 (aktualnie) zmodyfikowano poprzez doprecyzowanie: "wynika to z postanowień umów międzynarodowych, porozumień stanowiących realizację tych umów, przepisów międzynarodowych lub gdy wynika to z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie wykonywania przewozów lotniczych".

124

Rządowe Centrum Legislacji

Należy zrezygnować z określenia ,,w sposób rażący” w projektowanym art. 209a nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze, albo dokonać takiego rozbudowania tego przepisu, aby precyzyjnie wynikało z niego, jakie przypadki zachowań obejmuje to określenie. Pamiętać, bowiem należy, że w przepisach karnych znamiona czynu zabronionego powinny być określone w sposób wyczerpujący. Z tych samych względów należy doprecyzować pojęcia użyte w projektowanym art. 209uc nowelizowanej ustawy ,,w terminach znacznie różniących się” oraz ,,w sposób znacznie różniący się”.

209a
209ud

częściowo uwzględniona

W zakresie art. 209a uwzględniono poprzez nadanie przepisowi nowego brzmienia, w tym poprzez usunięcie określenia "w sposób rażący".
W zakresie art. 209ud należy wskazać, że przepis posługuje się pojęciami, których użyto w art. 14 rozporządzenia nr 95/93/WE. Doprecyzowanie tych pojęć w prawie krajowym mogłoby skutkować ograniczeniem stosowania prawa UE – w szczególności gdyby w wyniku takiego doprecyzowania miał zostać stworzony zamknięty katalog przypadków, które należałoby uznać za „znaczną” rozbieżność (niezależnie od faktu, że stworzenie takiego zamkniętego katalogu byłoby bardzo trudne”). Dlatego też zasadnym jest pozostawienie dotychczasowego brzmienia przepisu.

125

Rządowe Centrum Legislacji

Projektowany art. 209w ust. 4 nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze nie określa kryteriów, jakimi ma kierować się prezes ULC przy podejmowaniu decyzji o wysokości kary pieniężnej w stosunku do wszystkich kar pieniężnych przewidzianych w nowelizowanej ustawie. W przypadku gdy przepis o odpowiedzialności administracyjnej wyznacza granice wysokości kary pieniężnej, powinny zostać określone także przesłanki, którymi powinien kierować się organ uprawniony do nałożenia kary ustalając jej wysokość. W przeciwnym przypadku przepis taki będzie miały charakter blankietowy.

209w

wyjaśniona

W projektowanym art. 209 ust. 4 znajdują się przesłanki jakimi Prezes ma się kierować przy wymierzaniu kary: "(…)Prezes Urzędu bierze pod uwagę stopień naruszenia, okoliczności naruszenia lub wielkość przedsiębiorstwa." Dyrektywy wymiaru kary mogą odnosić się tylko do kar "widełkowych" i tylko te kary zostały objęte zakresem tego przepisu. Tym samym uwaga wydaje się niezasadna.

126

Rządowe Centrum Legislacji

W znacznym stopniu należy uzupełnić uzasadnienie do projektu, opisując ratio legis dokonywanych zmian w nowelizowanej ustawie – Prawo lotnicze. W szczególności dotyczy to następujących przepisów:
a) art. 37 ust. 3 nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze - zgodnie z uzasadnieniem
(str. 24/25) zmiana zawarta w tym przepisie polegająca na usunięciu pkt 1 wprowadzana jest w celu zniesienia obciążeń regulacyjnych wobec podmiotów ubiegających się o wpis do rejestru cywilnych statków powietrznych; w obecnym stanie prawnym podmiot ubiegający się o wpis jest zobowiązany do przedłożenia ważnego świadectwa do lotu, eksportowego świadectwa do lotu, pozwolenia na wykonywanie lotów dla statków powietrznych kategorii specjalnej albo innego równoważnego dokumentu lub oświadczenia o zgodności wydanego zgodnie z rozporządzeniem nr 1702/2003/WE; rozporządzenie nr 748/2012/UE daje państwu członkowskiemu możliwość rezygnacji z tego obowiązku wobec podmiotów ubiegających się o wpis do rejestru, co w znaczący sposób usprawni procedurę rejestracji;. pomimo tego uzasadnienie nie przedstawia argumentów za przyjęciem takiego uregulowania; usprawnienie procedury rejestracji nie powinno być nadrzędna wartością, przewyższającą względy bezpieczeństwa; przyjęcie takiego rozwiązania może doprowadzić do sytuacji, gdy do rejestru cywilnych statków powietrznych zostanie wpisany statek, nieposiadający ważnego świadectwa zdatności do lotu, a więc niespełniający żadnych wymogów bezpieczeństwa; dlatego też w uzasadnieniu należy przedstawić dodatkowe przesłanki przemawiające z przyjęciem takiego uregulowania;
b) art. 30 nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze - zmiana ta, także nie została opisana w uzasadnieniu do projektu ustawy; upoważnienie to dotyczy kontroli przestrzegania przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego; najistotniejsze zmiany w stosunku do regulacji obecnej zaproponowano w wytycznych tego upoważnienia; w projekcie proponuje się, aby najważniejszą wskazówką dla ministra wydającego rozporządzenie, wyznaczającą treść rozporządzenia były względy bezpieczeństwa w działalności lotniczej, a nie zasada najmniejszej uciążliwości dla podmiotu kontrolowanego, jak to jest obecnie, a zatem też ta zmiana wymaga szczegółowego uzasadnienia;
c) ust. 3 w art. 155b nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze - nieznane jest, bowiem ratio legis tej propozycji, a jest to tym bardziej istotne, że przepis dotyczy istotnej kwestii – inspekcji obcych statków powietrznych, a więc względów bezpieczeństwa; obecnie obowiązujący przepis stanowi, że jeżeli informacje, które gromadzi Prezes ULC, o wynikach inspekcji obcych statków powietrznych, wykazują istnienie zagrożenia dla bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego lub jeżeli z informacji o wynikach inspekcji wynika, że statek powietrzny nie spełnia wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa, informacje te przekazuje się niezwłocznie władzom lotniczym państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej; przepis projektowany stanowi natomiast o istnieniu potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa; nie jest jasne, jaki jest cel wskazanej zmiany, należy zatem uzupełnić w tym zakresie uzasadnienie do projektu ustawy;
d) art. 187a nowelizowanej ustawy– Prawo lotnicze, określając ratio legis nowego upoważnienia ustawowego zawartego w tym przepisie;
e) art. 205b nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze wprowadzającego nową instytucję – postępowanie mediacyjne; w związku z powyższym uzasadnienie do projektu ustawy powinno zostać rozszerzone o szczegółowy opis przesłanek przemawiających za przyjęciem wszystkich projektowanych rozwiązań w tym artykule;. ponadto, należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie posługuje się w tym względzie pojęciem ,,postępowanie polubowne”, a nie pojęciem wprowadzanym w projekcie ustawy.

uzasadnienie

uwzględniona

Uzupełniono uzasadnienie projektu.

127

Rządowe Centrum Legislacji

Nieznane jest również ratio legis propozycji uchylenia art. 29 oraz art. 29a nowelizowanej ustawy – Prawo lotnicze, a są to bardzo istotne przepisy ustawy odnoszące się do kontroli przestrzegania przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego. Obecny art. 29 ustawy stanowi, że w przypadku stwierdzenia w protokole, o którym mowa w art. 28 ust. 5, naruszenia przepisów lub decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego Prezes ULC wydaje decyzję określającą zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości. Natomiast art. 29a - że do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Mamy tu więc ponownie do czynienia, tak jak w sytuacji opisanej w uwadze 2, z istotną ingerencją w obecne zasady prowadzenia działalności gospodarczej. W uzasadnieniu (str. 50) wspomina się jedynie o przepisie przejściowym zawartym w art. 6 ust. 3 projektu, jaki zamieszczono z uwagi na uchylenie art. 29 ustawy – Prawo lotnicze, ale również bez przywołania przesłanek przemawiających za przyjęciem takiego rozwiązania. Zgodnie z projektowanym przepisem przejściowym, proponuje się, aby postępowania w przedmiocie wydania decyzji określającej zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości, wszczęte na podstawie art. 29 ustawy i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegały umorzeniu. W uzasadnieniu należy, więc dokonać szczegółowego opisu ratio legis przemawiających za przyjęciem wszystkich omawianych w tej uwadze rozwiązań.

uzasadnienie

uwzględniona

W toku stosowania przepisu art. 29 ustawy zidentyfikowano wiele niespójności tego przepisu z innymi przepisami ustawy, które powodują duże problemy w prowadzeniu postępowań administracyjnych. Przede wszystkim obszary regulacji ustawowej określone w art. 29 ustawy - Prawo lotnicze i w art. 161 ust. 5 ustawy w odniesieniu do podmiotu, który jest posiadaczem certyfikatu, zachodzą na siebie i nie są spójne, ponadto niewykonanie obowiązków określonych decyzjami wydawanymi na podstawie art. 29 ustawy - Prawo lotnicze jest bezsankcyjne.
Dlatego zmiana ustawy przede wszystkim polega na usunięciu rozwiązań nakładających obowiązek wydawania decyzji określającej zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości, na rzecz rozwiązania, iż zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości określa się w protokole kontroli. Protokół kontroli, jakkolwiek nie jest decyzją administracyjną, to i tak będzie mógł być zaskarżony skargą do WSA, jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r. poz. 270 z poźn.zm.). Dodatkowo w doktrynie postępowania administracyjnego w ujęciu materialnym przez decyzję rozumie się „oparte na przepisach prawa administracyjnego władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie" (por. J. Lang, J. Służewski (red.), M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Polskie prawo administracyjne, Warszawa 1995, s. 190). Z orzecznictwa należy zwłaszcza wymienić uchwałę Izby Cywilnej i Administracji Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88, OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59, w której sąd ten, nawiązując do ustaleń doktryny, stwierdził, że określa ona materialne pojęcie decyzji, „przez którą rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli organów administracyjnych w państwie, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej i prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne". Analizując zakres decyzji z art. 29 ustawy stwierdzić trzeba, że jedynym władczym rozstrzygnięciem jest określenie "terminu usunięcia nieprawidłowości". Zakresu naruszenia nie można traktować jako rozstrzygnięcia w decyzji, bo nieprawidłowości zostały już wcześniej określone w protokole kontroli. Określenie zaś w decyzji administracyjnej "terminu usunięcia nieprawidłowości" nie stanowi także władczego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy sensu stricte. Dodatkowo konieczność prowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 29 ustawy - Prawo lotnicze koliduje z innymi postępowaniami, które powinny zostać wszczęte gdy na skutek kontroli stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów przez podmiot ustalone zostanie, że tych przepisów on nie przestrzega, np. postępowania dotyczące zawieszenia, cofnięcia certyfikatu, ale także w sprawie wykreślenia lotniska z rejestru (art. 72 ust. 2 ustawy) czy nałożenia kary administracyjnej. Projektodawca proponuje takie ukształtowanie przepisów o kontroli, protokole kontroli, aby doprowadzić do modelowego rozwiązania, że ustala się w protokole kontroli nieprawidłowości, i określa się termin ich usunięcia. Natomiast w przypadku upływu terminu i nieusunięcia nieprawidłowości dopiero mogą zaistnieć sankcje polegające albo na wszczęciu postępowań administracyjnych o nałożenie kary pieniężnej albo innych sankcji administracyjnych polegających na zawieszeniu, cofnięciu posiadanych uprawnień albo innych sankcji przewidzianych przepisami ustawy.

128

Rządowe Centrum Legislacji

W związku z dyspozycją § 84 Zasad techniki prawodawczej, zamiast przedmiotowej nowelizacji proponuje się opracowanie nowej ustawy – Prawo lotnicze.

ogólna

wyjaśniona

Zgodnie z par. 30 ust. 2 Regulaminu Prac Rady Ministrów projekt ustawy mającej na celu wdrożenie prawa Unii Europejskiej może zawierać przepisy wykraczające poza ten cel wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Tym samym opracowanie nowego tekstu całej ustawy, m. in. ze względu na konieczność pilnego wdrożenia rozwiązań zawartych w przepisach europejskich, jest nieuzasadnione.

129

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

w art. 26a nowelizowanej ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393,
z późn. zm.) po ust. 7 proponuję dodać nowy ustęp w brzmieniu:
„7a. Nie pobiera się opłat lotniczych od funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej,
w przypadku, gdy uzyskiwane przez nich kwalifikacje lub uprawnienia są niezbędne do wykonywania czynności nadzoru nad kontrolą bezpieczeństwa, o której mowa w art. 186b ust. 17.”.
Powyższa propozycja ma na celu zwolnienie Straży Granicznej z opłaty lotniczej za zatwierdzanie programów szkoleń, jak również za wydawanie certyfikatów potwierdzających posiadanie kwalifikacji i umiejętności wymaganych do prowadzenia czynności kontroli bezpieczeństwa, które to czynności są realizowane, co do zasady, na rzecz Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i wspierają go w realizacji nałożonych na niego zadań jako organu właściwego w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego

26a

uwzględniona

Przepis został odpowiednio zmieniony. Projektodawca uwzględnił wniosek MSW mając na uwadze art. 186b ust. 3, gdzie przepisy ustawy przewidują, że SG wykonuje zadania przypisane Prezesowi Urzędu, dlatego podobnie jak przewidziano zwolnienie dla pracowników ULC, tak można zwolnić pracowników i funkcjonariuszy SG.

130

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Proponowana rezygnacja z powyższych przepisów spowoduje ryzyko znacznego zwiększenia zagrożeń dla poszkodowanych w zdarzeniach lotniczych w obszarze odpowiedzialności lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych. Specyfika wypadków lotniczych wymaga stosownego przygotowania ratowniczego, szczególnie w początkowej fazie działań ratowniczych. Istotnym czynnikiem podczas działań ratowniczych w zdarzeniach lotniczych jest czas, a co za tym idzie dostępność służb ratowniczych na miejscu zdarzenia. W związku z powyższym, w celu zminimalizowania strat podczas zdarzeń masowych i mnogich, a taki zazwyczaj charakter mają zdarzenia lotnicze, konieczne jest utrzymanie przywołanych przepisów w obowiązującym brzmieniu;

68
84

wyjaśniona

Projektodawca, poprzez uchylenie art. 68 ust. 2 pkt 10 i zmianę brzmienia art. 84 ust. 1 nie planuje całkowicie usunąć kwestii ratowniczo-gaśniczych z gestii zarządzającego lotniskiem. Proponuje się jedynie modyfikację przepisów w taki sposób, aby obowiązkiem zarządzającego było zapewnienie odpowiedniej ochrony przeciwpożarowej na lotnisku . W zw. z tym zamiast uchylenia art. 84 ust. 1 zaproponowano jego nowe brzmienie.
Jednocześnie projektodawca nadal podtrzymuje stanowisko, co do wykreślenia odniesienia do „krajowego systemu ratownictwa”, z następujących powodów:
1) W Polsce nie istnieje krajowy system ratownictwa, tylko krajowy system ratowniczo-gaśniczy działający na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
2) Jednostki lotniskowej służby ratowniczo-gaśniczej nie powinny uczestniczyć w tym systemie, gdyż udział w ewentualnych akcjach wiązałby się z niedopuszczalnym obniżeniem kategorii lotniska w zakresie ratowniczo-gaśniczym, co jest niezgodne z wymaganiami UE.
3) Nie wydaje się właściwe, aby w ustawie - Prawo lotnicze nakładać na zarządzającego lotniskiem obowiązek uczestniczenia w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, gdy jednocześnie zgodnie z ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, udział LSRG i innych podmiotów jest dobrowolny. Warunki uczestnictwa w KSRG określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 września 2014 r. w sprawie zakresu, szczegółowych warunków i trybu włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego (Dz. U. poz. 1317).
4) Teoretycznie jednostki LSRG będą mogły uczestniczyć w akcjach prowadzonych poza lotniskiem, niezwiązanych z wypadkami lotniczymi i współdziałać z jednostkami PSP i innymi podmiotami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w zależności od decyzji zarządzającego lotniskiem, ale wyłącznie w sytuacji, gdy nie obniży to kategorii ochrony p-poż. lotniska, określonej w certyfikacie. Dotyczy to zwłaszcza okresów, gdy lotnisko jest całkowicie wyłączone z użytkowania, np. ze względu do remont drogi startowej lub po zakończeniu operacji lotniczych w danym dniu.

131

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

art. 137 ustawy powinien pozostać w obowiązującym brzmieniu

137 ust. 1a

nieuwzględniona

Patrz wyjaśnienia poz. 26.

132

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

wątpliwości budzi projektowana treść art. 186b ustawy. Projektodawca zmienia brzmienie ust. 1 przyporządkowując jednoznacznie poszczególnym podmiotom konkretne zadania, które dotąd były wymienione w ust. 1 pkt 1 ustawy. Nie przypisuje jednak żadnemu z trzech wymienionych w tym przepisie podmiotów (zarządzającemu lotniskiem, zarejestrowanemu agentowi ani zarejestrowanemu dostawcy) odpowiedzialności za wykonywanie zadań związanych z kontrolą bezpieczeństwa „zaopatrzenia portu lotniczego”. O tej kategorii jest mowa dopiero w projektowanym ust. 1a. W ust. 1a z kolei została opisana procedura, która wymaga doprecyzowania. Nałożony tam został wymóg przeprowadzenia kontroli bezpieczeństwa przez zarządzającego lotniskiem w wypadku, gdy inne podmioty nie spełniły określonych wymagań. Wyjaśnienia wymaga dwukrotne wymienianie „zarządzającego lotniskiem” w obydwu częściach przepisu oraz wymienienie „znanego nadawcy zaopatrzenia portu lotniczego”, który nie był wspomniany wcześniej. Dodatkowo wyjaśnienia wymaga, dlaczego w ust. 4, który odnosi się do podmiotów wymienionych w ust. 1, nie wspomniano
o „zarejestrowanym dostawcy zaopatrzenia pokładowego”

186b

uwzględniona

Zdecydowano się na przeniesienie ust. 1a do art. 186b ust. 1 lit. d.
Ponadto z ustępu 4 wykreślono obowiązek wykonywania kontroli bezpieczeństwa poprzez Specjalistyczną Uzbrojoną Formację Ochronną w przypadku jej realizacji przez zarejestrowanego agenta. Tym samym przepis nie będzie już wskazywał sposobu zorganizowania podmiotu wykonującego kontrolę bezpieczeństwa na rzecz zarejestrowanego agenta ani zarejestrowanego dostawcy zaopatrzenia pokładowego.

133

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

w art. 186b nowelizowanej ustawy proponuję po ust. 3 dodać ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia:
1) sposób współdziałania Prezesa Urzędu ze Strażą Graniczną w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą bezpieczeństwa w związku z przewozem lotniczym oraz w obszarze przejść ze strefy ogólnodostępnej do strefy zastrzeżonej, w zakresie:
a) szczegółowego sposobu wymiany informacji pomiędzy Urzędem Lotnictwa Cywilnego a Strażą Graniczną,
b) rozwiązań organizacyjnych, zgodnie z którymi realizowane będą samodzielne działania Straży Granicznej,
2) katalog naruszeń przepisów oraz poważnych uchybień w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego,
o których mowa w art. 186b ust. 3 pkt 3 i 4 ustawy oraz sposób ich dokumentowania
- kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu współdziałania i ułatwienia jego prowadzenia oraz zapewnienia efektywności w sprawowaniu nadzoru nad kontrolą bezpieczeństwa."

186b ust. 3a

uwzględniona

W art. 186b dodano ust. 3a zawierający upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia we wskazanym zakresie.

134

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

w art. 186b ust. 12 nowelizowanej ustawy proponuję nadać następujące brzmienie:
„12. Podmiot wykonujący zadania w zakresie kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym, kierując osobę na szkolenie w celu uzyskania certyfikatu operatora kontroli bezpieczeństwa, występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o ustalenie braku negatywnych przesłanek do wykonywania przez tę osobę kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym, o których mowa


1   ...   27   28   29   30   31   32   33   34   35


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna