Nauczanie indywidualne



Pobieranie 23,71 Kb.
Data02.12.2017
Rozmiar23,71 Kb.

NAUCZANIE INDYWIDUALNE

Prawne podstawy nauczania indywidualnego

Podstawy prawne dotyczące realizacji nauczania indywidualnego zostały zebrane w niżej wymienionych aktach prawnych.



  1. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572), a w szczególności; art. 1 pkt 4, 5 i 5a, art. 3 pkt 1a i 11a, art. 17 pkt 3a, art. 71b ust.1 i. 3 – 3b. Zmiany: Dz. U. z 2004 r. Nr 69, poz. 624, Nr 109, poz. 1161, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781; z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104; z 2006 r. Nr 144, poz. 1043 i Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658; z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416 i Nr 145, poz. 917.

  2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. Nr 173, poz. 1072).

  1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu organizowania indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz. U. Nr 175, poz. 1086).

  2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r.
    w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), a w szczególności § 5. Zmiany: Dz. U. z 2004 r. Nr 122, poz. 1290.

  3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002 roku
    w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225), a w szczególności: § 11 ust. 3. Zmiany: Dz. U. z 2003 r. Nr 107, poz. 1003.

  4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 14 marca 2005 r.
    w sprawie zasad wydawania oraz wzorów świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych, sposobu dokonywania ich sprostowań i wydawania duplikatów, a także zasad legalizacji dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą oraz zasad odpłatności za wykonywanie tych czynności(Dz. U. Nr 58, poz. 504 i Nr 67, poz. 585; z 2006 r. Nr 31, poz. 217 i Nr 108, poz. 745; z 2007 r. Nr 140, poz. 987 oraz z 2008 r. Nr 67, poz. 412).

  5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 83, poz. 562 i Nr 130, poz. 906; z 2008 r. Nr 3, poz. 9 i Nr 178, poz. 1097).


Termin „nauczanie indywidualne”

Nauczaniem indywidualnym obejmuje się uczniów, których stan zdrowia uniemożliwia


lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły. Okres, w którym dziecko nie jest w stanie uczęszczać do szkoły nie może być krótszy niż 30 dni. Nauczanie indywidualne jest formą nauczania przeznaczoną dla uczniów poważnie chorych, z ciężkimi urazami, po wypadkach, operacjach, itp. Dzieci i młodzież niepełnosprawni również mogą być objęci nauczaniem indywidualnym, ale jedynie ze względu na chorobę, a nie niepełnosprawność.

Orzekanie o potrzebie nauczania indywidualnego.

Orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania oraz orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego wydają zespoły orzekające, które działają w publicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych oraz publicznych poradniach specjalistycznych. Zespoły działające w publicznych poradniach psychologiczno - pedagogicznych wydają orzeczenia dla uczniów szkół położonych na terenie działania poradni. Orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego dzieci niewidomych i słabowidzących, niesłyszących i słabosłyszących oraz dzieci z autyzmem wydają zespoły działające w poradniach specjalistycznych, wskazanych przez kuratora oświaty. W skład zespołu orzekającego wchodzą: dyrektor poradni lub osoba przez niego upoważniona jako przewodniczący, psycholog, pedagog, lekarz oraz inni specjaliści, których obecność jest niezbędna w przypadku diagnozy i podejmowania decyzji odnośnie danego dziecka. Orzeczenia wydaje się na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) ucznia lub ucznia pełnoletniego. Wniosek powinien zawierać:



    1. dane dziecka w postaci: imienia, nazwiska, daty i miejsca jego urodzenia, adresu zamieszkania, nazwy i adresu szkoły oraz oznaczenia klasy (jeśli jest uczniem),

    2. imiona i nazwisko(a) rodziców (prawnych opiekunów), adres miejsca ich zamieszkania,

    3. określenie celu, dla którego formułowany jest wniosek o uzyskanie orzeczenia,

    4. uzasadnienie wniosku,

    5. podpis wnioskodawcy.

Do wniosku powinna zostać dołączona wszelka dokumentacja uzasadniającą starania
o uzyskanie orzeczenia, w tym zaświadczenie o stanie zdrowia ucznia wydane przez lekarza. W zaświadczeniu tym lekarz określa:

  • przewidywany czas, w którym stan zdrowia pacjenta będzie uniemożliwiał lub utrudniał uczęszczanie do szkoły,

  • rozpoznanie choroby lub innej przyczyny uniemożliwiającej lub utrudniającej uczęszczanie do przedszkola lub szkoły,

  • zakres, w jakim pacjent może brać udział w zajęciach, w których realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego, organizowanych z grupą wychowawczą albo indywidualnie w osobnym pomieszczeniu w przedszkolu lub zajęciach edukacyjnych organizowanych z oddziałem w szkole albo indywidualnie w odrębnym pomieszczeniu w szkole.

Ponadto, w przypadku ucznia szkoły prowadzącej kształcenie w zawodzie, wnioskodawca dołącza do wniosku o wydanie orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego zaświadczenie wydane przez lekarza medycyny pracy określające możliwość dalszej realizacji praktycznej nauki zawodu. W przypadku uwzględnienia wniosku zespół orzekający wydaje orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, w którym określa czas jego realizacji (zgodnie z informacjami zawartymi w zaświadczeniu o stanie zdrowia ucznia). W przypadku nieuwzględnienia wniosku o wydanie orzeczenia, zespół wydaje orzeczenie odmowne, w którym stwierdza, iż nie zachodzi, odpowiednio, potrzeba indywidualnego przygotowania przedszkolnego lub potrzeba nauczania indywidualnego. W orzeczeniu odmownym należy podać fakty oraz przyczyny, z powodu których zespół odmawia wydania orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego

Orzeczenie, zarówno z decyzją pozytywną jak i negatywną, powinno zostać dostarczone wnioskodawcy w terminie 14 dni od daty posiedzenia zespołu orzekającego. Od orzeczenia przysługuje rodzicom (prawnym opiekunom) ucznia lub uczniowi pełnoletniemu prawo do odwołania się, w terminie 14 dni poczynając od daty jego otrzymania, do kuratora oświaty właściwego terytorialnie. Odwołanie następuje za pośrednictwem zespołu, który wydał dane orzeczenie. Zespół może ponownie przeanalizować wniosek, uwzględnić go w całości i wydać nowe orzeczenie lub przesłać odwołanie wraz ze zgromadzoną dokumentacją ucznia do kuratora oświaty w terminie 14 dni, jeżeli w tym czasie nie dokona zmiany orzeczenia), który podejmie odpowiednią decyzję. Decyzja kuratora oświaty jest ostateczna.


Organizowanie nauczania indywidualnego

Obowiązek organizacji nauczania indywidualnego dla ucznia spoczywa na dyrektorze szkoły. Dyrektor, na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) lub ucznia pełnoletniego oraz na podstawie załączonego do wniosku orzeczenia poradni psychologiczno - pedagogicznej lub poradni specjalistycznej, pisemnie informuje rodziców (prawnych opiekunów) o podjęciu decyzji dotyczącej realizacji nauczania i rozpoczyna jego realizację. Dyrektor szkoły (przedszkola), na podstawie orzeczenia, ustala zakres, miejsce i czas prowadzenia zajęć indywidualnego nauczania lub zajęć indywidualnego przygotowania przedszkolnego, a także formy i zakres pomocy psychologiczno – pedagogicznej niezbędnych dla dziecka/ucznia. Wszystkie działania dyrektora szkoły podejmowane są w porozumieniu z organem prowadzącym. W przypadku, gdy orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego dotyczy dziecka uczęszczającego do szkoły podstawowej lub gimnazjum, odpowiednią formę kształcenia zapewnia jednostka samorządu terytorialnego właściwa ze względu na miejsce zamieszkania ucznia. Do jej zadań własnych należy bowiem prowadzenie szkół podstawowych i gimnazjów. W pozostałych przypadkach (szkoły ponadgimnazjalne) obowiązek realizacji orzeczeń spoczywa na prezydencie miasta lub staroście właściwym ze względu na miejsce zamieszkania ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż dyrektor szkoły nie może podjąć decyzji negatywnej i nie wyrazić zgody na realizację indywidualnego nauczania. Odmówienie realizacji nauczania indywidualnego może bowiem skutkować uzasadnioną skargą rodziców (prawnych opiekunów) dziecka lub ucznia pełnoletniego na bezczynność organu szkoły. Podobnie organ prowadzący szkołę nie może zablokować realizacji decyzji o potrzebie nauczania indywidualnego. Każdy uczeń w wieku do 18 lat musi realizować obowiązek szkolny, a dla dzieci i młodzieży, którym stan zdrowia uniemożliwia lub w znaczącym stopniu utrudnia uczęszczanie do szkoły, jest to jedyna możliwa forma pobierania nauki. Z kolei uczniowie pełnoletni mają zagwarantowane prawo do nauki. Tygodniowy wymiar godzin indywidualnego nauczania jest następujący:



  • dla dzieci sześcioletnich jest to 4 – 6 godzin realizowanych w ciągu co najmniej 2 dni,

  • dla dzieci z klas I – III szkół podstawowych jest to od 6 do 8 godzin realizowanych jak wyżej,

  • dla dzieci w klasach IV – VI szkół podstawowych jest to od 8 do 10 godzin realizowanych w ciągu co najmniej 3 dni,

  • dla młodzieży - uczniów gimnazjum jest to od 10 do 12 godzin realizowanych w ciągu co najmniej 3 dni,

  • dla młodzieży w szkołach ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych jest to od 12
    do 16 godzin realizowanych w ciągu co najmniej 3 dni.

W ramach nauczania indywidualnego nauczyciele są zobowiązani do realizacji przedmiotów ujętych w szkolnym planie nauczania proporcjonalnie do ogólnej liczby godzin tej formy nauczania. Z tych przedmiotów uczeń musi zostać oceniony, a to z kolei stanowi podstawę
do klasyfikowania i promowania do kolejnej klasy. Nauczyciel musi kierować się podstawą programową i jednocześnie dostosować program do indywidualnych możliwości ucznia.
Na podstawie orzeczenia lub opinii lekarza o ograniczonych możliwościach uczestniczenia
w zajęciach można zwolnić ucznia z zajęć wychowania fizycznego, czy też informatyki (technologii informatycznej). Ucznia z wadą słuchu lub z głęboką dysleksją można również zwolnić z nauczania drugiego języka obcego. Dyrektor szkoły, na wniosek nauczyciela realizującego nauczanie indywidualne z danym uczniem, może wyrazić zgodę na odstąpienie od niektórych treści nauczania objętych obowiązkowymi zajęciami edukacyjnymi ze względu na ograniczone możliwości psychofizyczne ucznia lub/i warunki organizacyjne nauczania. Nauczanie indywidualne powinno odbywać się w miejscu pobytu ucznia. Najczęściej jest to dom rodzinny, placówka opiekuńczo – wychowawcza lub specjalny ośrodek szkolno – wychowawczy. Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że dla dobra dziecka i jego prawidłowego rozwoju osobowościowego należy, w miarę możliwości dziecka i szkoły, stworzyć warunki do uczestniczenia w życiu placówki i utrzymywania kontaktów z rówieśnikami. Zgodnie z aktualnymi przepisami prawa oświatowego zajęcia indywidualnego przygotowania przedszkolnego, jak również nauczania indywidualnego mogą być organizowane z grupą wychowawczą w przedszkolu lub oddziale w szkole oraz indywidualnie w osobnym pomieszczeniu w przedszkolu lub szkole.
Ocenianie i klasyfikowanie uczniów

Orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania nakłada na szkołę i pedagogów w niej uczących pewne obowiązki w zakresie oceniania i klasyfikowania uczniów. Nauczyciele powinni dostosować wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego. Szkoła jest również zobowiązana do dostosowania warunków i form przeprowadzania sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego do indywidualnych potrzeb dziecka określonych w orzeczeniu. Obowiązek ten stosuje się odpowiednio w szkołach ponadgimnazjalnych w przypadku egzaminu maturalnego, czy też egzaminu zawodowego. Uczeń może zostać zwolniony z nauki drugiego języka obcego, jeżeli takie zalecenie zostało zapisane w orzeczeniu (wpis na świadectwie „zwolniony/a”). Warto jeszcze zwrócić uwagę na ocenę zachowania ucznia zakwalifikowanego do nauczania indywidualnego, gdyż budzi ona częste wątpliwości w gronie pedagogów. Nauczanie indywidualne jest pewną formą organizacji zajęć, a uczeń zakwalifikowany do tej formy nauczania i wychowania podlega przepisom dotyczącym oceniania, klasyfikowania i promowania obowiązujących wszystkich uczniów.


Nie ma bowiem odrębnych przepisów regulujących warunki i sposób oceniania uczniów, którym przyznano indywidualne nauczanie. W związku z powyższym zachowanie ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania podlega przepisom ogólnie obowiązującym. Zatem uczeń objęty nauczaniem indywidualnym winien również otrzymać ocenę zachowania.

Kwalifikacje nauczycieli.

Nauczyciele realizujący nauczanie indywidualne muszą posiadać kwalifikacje ogólne takie, jak w przypadku nauczycieli zatrudnionych na stanowisku nauczyciela przedmiotu w danym typie szkoły. W pracy z uczniem starszej klasy można łączyć treści przedmiotów humanistycznych lub matematycznych i przyrodniczych ograniczając, w ten sposób, liczbę nauczycieli pracujących z dzieckiem. W przypadku dziecka niepełnosprawnego i jednocześnie chorego, nauczanie indywidualne powinien prowadzić nauczyciel z odpowiednim przygotowaniem z zakresu pedagogiki specjalnej. Zatrudnienie specjalisty jest konieczne w przypadku nauczania indywidualnego ucznia upośledzonego w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym lub realizacji zajęć rewalidacyjno – wychowawczych indywidualnie z uczniem upośledzonym w stopniu głębokim. Mogą to być również nauczyciele zatrudnieni w danej szkole w niepełnym wymiarze czasu pracy.


Dokumentowanie przebiegu nauczania indywidualnego.

W szkole należy prowadzić dzienniki indywidualnego nauczania dla każdego dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego. Uczeń przynależy


do konkretnej klasy, a więc jest również wpisany do dziennika lekcyjnego danej klasy
(z odpowiednią adnotacją o realizacji nauczania indywidualnego). Do tego dziennika lekcyjnego wpisuje się też oceny okresowe i roczne. Na świadectwie ukończenia szkoły,
a także na świadectwie promocyjnym, nie umieszcza się żadnych adnotacji dotyczących realizacji indywidualnego nauczania.
( źródło: http://www.kuratorium.krakow.pl opracowanie starszy wizytator Krzysztof Zajączkowski )



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna