Na przestrzeni ostatnich lat, znaczny wzrost postępu technologicznego miał ogromny wpływ na metodykę kształcenia przedmiotów techniczno-informatycznych



Pobieranie 133,91 Kb.
Strona1/8
Data20.05.2018
Rozmiar133,91 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8

  1. Wstęp


Na przestrzeni ostatnich lat, znaczny wzrost postępu technologicznego miał ogromny wpływ na metodykę kształcenia przedmiotów techniczno-informatycznych. Ciągły rozwój procesów technologicznych w istotny sposób ingeruje w otaczające nas środowisko, determinując nieustanną kontrolę procesu kształcenia oraz implementację odpowiednich środków dydaktycznych. Dynamiczna ewolucja techniki i informatyki zrzuca na barki szkół obowiązek przystosowania młodych ludzi do nieprzerwanych zmian. Kształcenie informatyczno-techniczne z zastosowaniem komputerowych środków dydaktycznych, znalazło się aktualnie w miejscu, gdzie następuje rotacja pedagogów posiadających większe doświadczenie informatyczne nabyte dzięki codziennemu użytkowaniu komputera. Równocześnie dynamiczna zmiana dotyczy uczniów, gdyż postęp informatyczny i ciągła cyfryzacja ma ogromny wpływ na rozwój dzieci jeszcze przed przystąpieniem do kształcenia informatycznego (zajęcia komputerowe). Mnogość przeprowadzonych przez pedagogów badań empirycznych w odniesieniu do kształcenia na terenie kraju jak i za granicą, doprowadziło do szerokich reform w koncepcji edukacyjnej, która musi być w stanie nadążyć za ciągłym rozwojem techniki. Realizacja wspomnianego założenia będzie przebiegać przez dłuższy okres, a jego konieczność została zasygnalizowana w nowej podstawie programowej. Narzędziem do osiągnięcia celu, wyszczególnionym w podstawie, są multimedialne programy dydaktyczne oraz komputerowe programy użytkowe. Istotnym problemem podczas wprowadzania nowoczesnych środków dydaktycznych, jest umiejętność odpowiedniego doboru dostępnych na rynku aplikacji komputerowych. Korespondując z Podstawą Programową, narzucającą pewne normy, nauczyciel zobowiązany jest dokonać właściwej oceny. Niniejsza praca inżynierska skupia się na przedstawieniu dostępności i różnorodności oprogramowania wykorzystywanego w procesie kształcenia przedmiotów technika, informatyka i zajęcia komputerowe, w odniesieniu do wymagań programowych stawianych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. W dalszej części przedstawione zostaną kryteria oceny własności, jakie powinny zawierać dydaktyczne programy komputerowe, z uwzględnieniem różnic podczas doboru multimedialnych programów dydaktycznych oraz komputerowych programów użytkowych. Przeprowadzone w ramach pracy inżynierskiej badanie, ma na celu zobrazowanie różnicy w wymaganiach jakie pedagog powinien stawiać programom multimedialnym i użytkowym, jak również wyszczególnienie cech najważniejszych dla danej grupy programów.
  1. Rozdział I. Podstawa programowa przedmiotów technika, informatyka i zajęcia komputerowe


Analiza cech programów komputerowych wykorzystywanych w procesie edukacji1, a przede wszystkim ich skuteczność w nauczaniu, musi zostać poprzedzona rozważaniami dotyczącymi wstępnych celów i wymogów, jakie są stawiane na określonych etapach edukacji. Aby móc wyodrębnić pewne kryterium oceny dotyczące używanych w szkolnictwie programów komputerowych, powinno się przyjrzeć założeniom oświatowym stawianym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Żeby poprawnie rozpatrzyć i odpowiednio dostosować warunki wyznaczane programom komputerowym, należy posiadać wiedzę dotyczącą oczekiwań szkolnictwa względem uczniów. Dopiero mając na uwadze powyższy aspekt, można przystąpić do sporządzenia celów kształcenia, odpowiedniego programu i na ich podstawie dobrać odpowiednie treści, które w sposób skuteczny będą w stanie wiedzę przekazać uczniom.
"Najogólniej, na strukturę merytoryczną multimedialnego programu dydaktycznego składają się treści kształcenia, dla których jest on nośnikiem"2
Cele i treści kształcenia3 kreowane są w oparciu o zbiór podstaw programowych, które są zestawieniem wytycznych, reguł i norm kształcenia. Podstawa programowa jest zestawem określającym treści nauczania oraz umiejętności, jakie uczeń powinien nabyć na poszczególnych etapach edukacji. Każdy program nauczania musi uwzględnić standardy dotyczące kształcenia i oceniania, narzucone w podstawie programowej. Założeniem celów edukacyjnych określonych podstawą programową jest nadanie logicznych, intencjonalnych z góry przewidywanych i zamierzonych, jak również precyzyjnych efektów systemu edukacji narodowej. Owe cele wyznaczają kierunek, w jakim nauczanie pomaga młodemu człowiekowi w kreowaniu swojej przyszłości oraz poszerzaniu własnych możliwości. Dzięki niej precyzyjnie zostały określone zobowiązania szkoły wobec uczniów oraz tego, czego szkoła powinna nauczyć wszystkich o przeciętnych uzdolnieniach na wszystkich etapach kształcenia4. Nauczyciel ma jasno określone cele, które musi spełnić w trakcie nauczania, ma świadomość wymagań oraz możliwość wizualizacji ucznia-absolwenta, posiadającego niezbędne predyspozycje i zdolności jak również potrafiącego wcielić je w życie.
Poniżej zostaną przedstawione fragmenty podstawy programowej przedmiotów techniczno-informatycznych, mające ukazać cele i założenia oświatowe względem zajęć technicznych, informatyki i zajęć komputerowych. Określenie wymagań będzie jednym z niezbędnych przedsięwzięć do prawidłowej analizy cech, wykorzystywanych w nauczaniu programów komputerowych oraz prawidłowy dobór kryteriów ich oceny.
    1. Fragmenty podstawy programowej z zajęć technicznych

„Zgodnie z podstawą programową5 kończąc drugi etap edukacyjny uczeń opanował:



  • Opisywanie techniki w bliższym i dalszym otoczeniu. Uczeń:

    • opisuje urządzenia techniczne ze swojego otoczenia, wyróżnia ich funkcje;

    • podaje zalety i wady stosowanych rozwiązań materiałowych i konstrukcyjnych.

  • Opracowywanie koncepcji rozwiązań problemów technicznych. Uczeń:

    • rozpoznaje materiały konstrukcyjne: papier, materiały drzewne, metale, tworzywa sztuczne; bada i porównuje podstawowe ich właściwości: twardość i wytrzymałość; określa możliwości wykorzystania różnych materiałów w technice w zależności od właściwości;

    • zapisuje rozwiązania techniczne w formie graficznej, wykonuje odręczne szkice techniczne i proste rysunki rzutowe, analizuje rysunki techniczne stosowane w katalogach i instrukcjach obsługi;

    • konstruuje modele urządzeń technicznych, posługując się gotowymi zestawami do montażu elektronicznego i mechanicznego.

  • Sprawne i bezpieczne posługiwanie się sprzętem technicznym. Uczeń:

    • potrafi obsługiwać i regulować urządzenia techniczne znajdujące się
      w domu, szkole i przestrzeni publicznej z zachowaniem zasad bezpieczeństwa; czyta ze zrozumieniem instrukcje obsługi urządzeń.”

„Kończąc trzeci etap edukacyjny uczeń:



  • Rozpoznaje i rozumie potrzebę budowania różnych typów modeli:

    • zna możliwości wykorzystania modeli do przedstawiania wielkości, kształtu i rozwiązań konstrukcyjnych rzeczywistych urządzeń technicznych dla celów sportowych, szkoleniowych lub wystawienniczych;

    • wykonuje pomiary i weryfikuje rozwiązania modelowe w odniesieniu do rozwiązań rzeczywistych – wyjaśnia konieczność stosowania skali w modelarstwie.”

Przedstawione fragmenty podstawy programowej z zajęć technicznych, odnoszą się do zagadnień, których nauczanie może odbywać się z wykorzystaniem sprzętu komputerowego i odpowiednich programów. Najważniejszym celem nauczania przedmiotu zajęcia techniczne w szkole podstawowej jest prowadzenie z uczniami praktycznych działań technicznych. Do przeprowadzenia lekcji, wykorzystuje się dostępne leksykony tematyczne, encyklopedie komputerowe, słowniki multimedialne, umożliwiając uczniom analizę zagadnień technicznych z zakresu użytkowania przedmiotów, konstrukcji i przetwarzania. Edytory tekstowe ułatwiają zapoznanie się z pomocą techniczną lub konstruowanie własnej.


Proste programy symulacyjne również są wykorzystywane przy prowadzeniu lekcji z zasad działania przedmiotów i funkcji technicznych, natomiast proste edytory graficzne upraszczają uczniom rysowanie schematów blokowych i operacji technologicznych, oraz projektów własnych innowacyjnych pomysłów. Programy służące do nauki przedmiotów technicznych, częściej wykorzystywane są na czwartym etapie edukacji szkół technicznych lub uczelniach wyższych. Specjalistyczne programy symulacyjne wykorzystywane w technikach mechanicznych czy elektrycznych, będące niezbędnym elementem kształcenia przedmiotów technicznych służą obliczaniu obwodów elektrycznych lub elektronicznych, symulacji obciążeń elementów konstrukcyjnych. Na wyższych etapach kształcenia komputerowe oprogramowanie inżynierskie, wykorzystywane jest do nauki np. modelowania elementów konstrukcyjnych, analizy obróbki materiałów lub tworzenia całych konstrukcji mechanicznych i budowlanych.


  1   2   3   4   5   6   7   8


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna