N2 Wprowadzenie1



Pobieranie 92,08 Kb.
Data18.06.2018
Rozmiar92,08 Kb.

  1. N2 Wprowadzenie1

    1. Psychologia – wcześniej dział filozofii

      1. Koncepcja temperamentów Hipokratesa (proporcje wew. soków / płynów)

        • Melancholik

        • Flegmatyk

        • Choleryk

        • Sangwinik

    2. Podstawowe nurty w psychologii

      1. Behawioryzm (John Watson)

        • Obserwacja człowieka – obiektywne zmierzenie i zarejestrowanie zachowań

        • Związek bodźca z reakcją

        • Inżynieria behawiorystyczna

          1. Warunki determinują zachowanie człowieka

          2. Dodano zmienne pośrednie

          3. Namnożenie zmiennych  niemożność badań

        • Kara i nagroda (wzmocnienia pozytywne i negatywne).

          1. Wzmocnienia pozytywne:

            1. Stałych odstępów czasowych [np. wypłata na koniec miesiąca]

            2. Stałych proporcji [np. nagroda za wykonanie każdego 1000 żarówek]

            3. Zmiennych odstępów czasowych [np. hazard: nie wie kiedy wygra]

            4. Zmiennych proporcji [np. hazard: nie wie ile wygra]

          2. Wzmocnienia negatywne:

            1. Karanie w celu zniechęcenia  tylko tłumienie czynności

            2. Alternatywy [nie zakazywać, ale pokazać alternatywę]

            3. Modelowanie

            4. Zjawisko generalizacji [np. uciszenie wszystkich na lekcji]

      2. Psychoanaliza (Zygmunt Freud)

        • Zachowanie nie ukazuje wnętrza człowieka

        • Wypełnia swoje potrzeby – jeśli ich nie zna to ma zaburzenia z samym sobą

        • Osobowość:

          1. ID – nieświadoma warstwa potrzeb i popędów

          2. EGO – zbiór wiedzy na temat siebie (zachowanie, wygląd)

          3. SUPER EGO – zespół norm, wartości moralnych

          4. Stały konflikt między ID a SUPER EGO

        • MECHANIZMY OBRONNE
          manipulowanie rzeczywistością ku zaspokajaniu potrzeby

          1. Racjonalizacja

          2. Wypieranie

          3. Projekcja [to nie ja, to inni]

Zbyt zniekształcona rzeczywistość  zagubienie się przez ID

      1. Psychologia humanistyczna

        • Wolność – możliwość wyborów

        • Natura człowieka wyraża się w kontaktach z innymi

        • Zaspokajanie potrzeb zgodnie z hierarchią:

          1. Biologia, fizjologia

          2. Bezpieczeństwo

          3. Przynależność, miłość

          4. Szacunek, samorealizacja (bez względu na opinie innych – są nieważne)

        • +Gdy osiągnięta fizjologia można myśleć o bezpieczeństwie; gdy osiągnięte bezpieczeństwo można myśleć o miłości itd.

      2. Psychologia poznawcza

        • Człowiek – badacz (przetwarza informacje i wychodzi poza nie)

          1. Tworzy coś nowego

          2. Ma swoje hipotezy

          3. Tworzy konstrukty osobiste

          4. specyficznie kreuje świat (indywidualne cechy) kreując tym samym swoją osobowość

          5. odkryta informacja  emocje pozytywne / negatywne (zagubienie, konflikty)

    1. Koncepcje / metody empiryczne w psychologii

      1. OBSERWACJA – baza, najrzetelniejsze informacje

      2. EKSPERYMENT – hipotezy, testy statystyczne na grupach

      3. Met. JAKOŚCIOWA – [np. obrazy mówią nam o ich twórcy]

    2. Działy psychologii

      1. Psychologia pracy

      2. Psychologia kliniczna
        problemy człowieka, doradztwo

      3. Psychologia wychowawcza
        rozwój, metody nauczania

  1. N3 - Psychologia Prenatalna

    1. Początek – 1971 – 1. Międzynarodowe Towarzystwo Psychologii Prenatalnej

      1. Poprawność metodologii

      2. Fizyczny rozwój + rozwój psychiczny

      3. Przejawy psychicznych

      4. Uwarunkowania i czynniki rozwoju

      5. Psychologiczne aspekty ciąży (rodzice)

      6. Psychologiczne problemy – przygotowanie do porodu, przebieg

      7. Problemy specjalne

      8. Postawy wobec płodności, rodzicielstwa

      9. Psychologiczne aspekty poronień, niepłodności

    2. Przed narodzeniem

      1. Życie biologiczne

      2. Realizacja „programu genetycznego”

      3. Odruchy bezwarunkowe (później wygasają)  przystosowanie do środowiska

    3. Rozwój prenatalny

      1. Układ nerwowy

        • 13d2: zawiązki

        • 20d: mózg, rdzeń kręgowy

        • 4t: elementy układu nerwowego

        • 7t: konfiguracja „dorosły”

        • 41d: odruchy nerwowe (pierwotne doświadczenie świadomości)

        • 3m: indywidualne cechy mózgu

        • 6m: max substancji szarej  „starzenie się mózgu”

        • 7m: zaawansowanie połączeń nerwowych  pamięć, myślenie, emocje (podtrzymywanie świadomości)

      2. Współpraca układu mięśniowego i nerwowego

        • 6t: przejawy aktywności; wyraźne (4/5m)

        • +10t: linie papilarne

        • 12t: cała gama ruchów

        • 6m: wyraźne 2 stany (sen – różne fazy (też REM))

      3. Rozwój zmysłów

        • Równowagi – zależne od aktywności matki (np. chód - kołysanie)

        • Dotyk – 6/7t: reakcja na dotyk; zwiększanie pow. wrażliwej

        • 3m: struny głosowe

        • 14t: smak

        • 7t: wzrok; 8m: w pełni dojrzały

        • 3t: słuch, 37d ucho wew.; 7t zew.; reakcja: 4/5m  temperament

          1. muzyka, rytm serca (uspokojenie – kontynuacja doświadczeń), głos matki, mowa (łatwiej tą, którą słyszał) +Vivaldi, Mozart

        • 7/8m: pamięć

  2. N4 – Rozwój człowieka po urodzeniu

    1. Rozróżnienie:

      1. Wzrost – zmiany ilościowe (np. proporcje, ~psych. il. słów)

      2. Rozwój – zmiany jakościowe (~psychologia, jakość zdań)
        +pierwsze 3 lata – konkretne zmiany w organizmie ludzkim

    2. Wpływ na rozwój

      1. Zdrowie (dobre – np. zainteresowanie otoczeniem / złe – np. konieczność leczenia)

      2. Środowisko – np. odpowiednia opieka

      3. Stawianie dalszych celów

    3. Rodzaje zmian rozwojowych (+obecne 2 jednoczesne procesy – ewolucja i atrofia (zanikanie cech))

      1. Zmiany wielkości

        • Fizyczne

        • Psychologiczne (rozumienie, percepcja, wyobraźnia, pamięć logiczna (rozwój), pamięć mechaniczna (zanik))

      2. Zanikanie dawnych właściwości

      3. Realizacja programu genetycznego (np. siadanie, chodzenie)

      4. Okres krytyczny
        okres, w którym rozwój danej cechy jest najszybszy i najistotniejszy (np. 0-3r – okres krytyczny dla tworzenia się osobowości)

    4. Czynniki wywierające wpływ na wczesne fazy rozwoju

      1. Relacje międzyludzkie (np. dziecko ‘chciane’ lub ‘nie’) – akceptacja, stosunki z rodzicami

      2. Przeżycia emocjonalne (+np. choroba sieroca  wyniszczenie psychiczne, biologiczne)

      3. Metody wychowawcze

      4. Struktura rodziny (problemy jedynaków / dzieci w rodzinach wielodzietnych)

    5. Prawidłowości zmian rozwojowych

      1. Dojrzałość do czynności
        pewne czynności pojawiają się po sobie (są poziomowe) – np. jazda na rowerze, pisanie (rozwój od czynności ogólnych do specyficznych)

      2. Następstwo (prawo) cefalokaudalne
        od głowy w dół (duża głowa  [...] reszta; ruch głową  unoszenie się na rękach  siadanie  chodzenie)

      3. Następstwo (prawo) proksymodystalne
        rozwój człowieka od środkowych części ciała do zewnętrznych (ruch tułowia  ramion  rąk  dłoni)

      4. Myślenie konkretne  myślenie abstrakcyjne

      5. Przewidywanie fazy najbliższego rozwoju

      6. Rozwój jest ciągły

    6. Okresy rozwojowe

      1. Prenatalny

      2. Noworodek (0-1m) – przystosowanie się do środowiska

      3. Niemowlęctwo (1m-1r (+/2r)) – siadanie, chodzenie, słowa

      4. Wczesne dzieciństwo (okres przedszkolny) – przystosowanie społeczne, rozwój psychiki

      5. Późne dzieciństwo / młodszy szkolny – podstawowa wiedza

      6. Dojrzewanie (coraz wcześniej biologicznie, później społecznie)

  3. N5 - Temperament

    1. Koncepcje temperamentu (grupowania ludzi o tych samych cechach indywidualnych)

      1. Hipokrates: 4 soki:

        • Krew – sangwinik

        • Flegma – flegmatyk

        • Żółta żółć – choleryk

        • Czarna żółć – melancholik

      2. Galen: soki / humory w organizmie  typ funkcjonowania człowieka

        • +dzisiaj: różnice hormonalne

      3. Antropolodzy (XIX/XX): budowa ciała a temperament:

        • Oddechowy (rozrośnięta klatka)

        • Trawienny

        • Mięśniowy

        • Mózgowy

    2. Nowsze koncepcje temperamentu:

      1. Konstytucjonalne typologie temperamentu

        • Kretschner (1921): typ budowy ciała  temperament

          1. Leptosomatyk (wątły)  t. schizotymiczny (trudny, zamknięty w sobie)

          2. Pyknik (gruby)  t. cyklotyliczny (radość, smutek, skłonność do psychozy maniakalnej)

          3. Atletyk (umięśniony)  iksotynik (drobiazgowy, mało wrażliwy, skłonność do epilepsji)

          4. Dysklastyk (nieregularny)

          5. „każdy jest choć po części chory psychicznie” (głównie leptosomatycy i pyknicy)

        • Scheldon (1940): typ budowy ciała  temperament

          1. Endomorficzny – narządy wewnętrzne  wiscerotonik

          2. Mezomorficzny – rozwój mięśni  somatotonik

          3. Ektomorficzny – (słabo umięśniony), układ nerwowy  celebrotonik

      2. Pawłow: odmienne reakcje zależne od typu układu nerwowego

        • Procesy w układzie nerwowym:

          1. Pobudzenia

          2. Hamowania – zdolność powstrzymywania się od wykonywania działania

        • Charakterystyka układu nerwowego:

          1. Siła – zdolność komórek nerwowych do pracy, wytrzymywanie bodźca bez przechodzenia w hamowanie ochronne [proces chroniący komórki]

          2. Równowaga – stosunek pobudzania do hamowania

          3. Ruchliwość – szybkość zmiany pobudzenia w hamowanie i odwrotnie

        • 4 typy układu nerwowego (temperament):

          1. Słaby (melancholik) – słabość pobudzenia, niska odporność

          2. Silny

            1. Niezrównoważony (choleryk) – przewaga pobudzenia

            2. Zrównoważony

              1. Ruchliwy (sangwinik) – odporny, ruchliwy

              2. Powolny (flegmatyk) – odporny, mało ruchliwy

        • Temperament – psychiczny przejaw typu układu nerwowego

      3. Koncepcja Strelała

        • Temperament zespół formalnych3, względnie stałych4 cech zachowania przejawiających się w poziomie energetycznym5 zachowania oraz w czasowych parametrach reakcji

          1. Czasowe parametry reakcji

            1. Szybkość reakcji (czas: bodziec  reakcja)

            2. Ruchliwość (zdolność przestawiania się)

            3. Trwałość reakcji (czas reakcji po bodźcu)

            4. Rytmiczność reakcji (liczba reakcji / czas)

          2. +reaktywność – im wyższa tym wyższa wrażliwość
            +aktywność

          3. +Optimum pobudzenia – związana z aktywnością – taki poziom pobudzenia, przy którym jest najwyższa sprawność; powyżej sprawność stopniowo spada

  4. N6 /13– Osobowość

    1. Osobowość (łac. Persona – maska) – ~sposób, w jaki ktoś przedstawia, ukazuje się innym; jaki wpływ wywiera na innych

    2. Definicja Allport’a: „dynamiczna6 organizacja w obrębie indywidualnych7 systemów psychofizycznych8, które determinują unikalne przystosowanie się jednostki do środowiska”

    3. Wzór osobowości (JA realne – JA idealne)

      1. Wiedzę o JA człowiek nabywa z wiekiem

      2. Kształtowanie JA  uwarunkowania, wyobrażenia o sobie samym

        • Czynniki z zewnątrz (np. pochwała / nagana kreuje JA)

          1. +zbyt dużo informacji negatywnych – zawalanie się systemu

    4. Rozwój wzoru osobowości

      1. Osoby znaczące (rodzice, nauczyciele, rówieśnicy)

      2. Zadatki dziedziczne (np. ruchliwość)

    5. Style reagowania (nawyki / cechy)

      1. Doświadczenie – metoda prób i błędów [utrwalanie pewnych czynności jako sposobów na pewne sytuacje]

      2. Indywidualność – nie można wytworzyć takiej samej osobowości

      3. Stałość – utrwalona w okresie dorastania struktura JA jest zasadniczo niezmienna. Stałość ~ warunku nasze przyzwyczajenia. ~ warunkuje:

        • Dziedziczność

        • Wychowanie dziecka

        • Pełnione role (np. w rodzinie wielodzietnej, jednodzietnej; miejsce w życiu)

        • Środowisko społeczne / kontakty

    6. Przyczyny zmian osobowości:

      1. Wypadek – punkt zwrotny, dramatyczne zdarzenie (jeżeli tym „wyjdziemy z tego” – znaczy to, że ‘przekwalifikowaliśmy’ system JA idealnego na podstawie JA realnego)

      2. Wzrost kompetencji (odkrycie nieznanych / niedocenianych wartości)

      3. Zmiana roli (zależne od czynników zewnętrznych)

    7. Wyznaczniki osobowości (podsumowanie)

      1. Wczesne doświadczenia (pierwsze 3 lata)

      2. Wpływy kulturowe (np. co wypada, co nie)

      3. Budowa fizyczna / zdrowie / atrakcyjność

      4. Inteligencja – jak rozumiemy to, co do nas dociera

      5. Szkoła

      6. Rodzina

  5. N7 – Inteligencja i zdolności

    1. Początkowe badania nad umysłem człowieka

      1. Umysł – zbiór władz psychicznych przejawiających się poprzez

        • Spostrzeganie

        • Wyobrażanie

      2. Inteligencja – poziom dziedziczny i stały

      3. Koncepcja fenologiczna Galla:

        • Ludzie różnią się właściwościami fizycznymi i psychicznymi

        • Poszczególne czynności zblokowane w poszczególnych ośrodkach mózgu

        • Mapa predyspozycji (wypukłości mózgu)

        • 37 predyspozycji

        • Brak dowodów (empirycznych)

    2. Sposoby definiowania zdolności

      1. +Sprzężenie zwrotne – np. łatwiej jest uczyć się muzyki tym ze słuchem absolutnym

      2. ZDOLNOŚCI
        różnice indywidualne, które sprawiają, że przy jednakowej motywacji i uprzednim przygotowaniu poszczególni ludzie osiągają w porównywalnych warunkach niejednakowe rezultaty w uczeniu się i dzialaniu

      3. Gerstmann: ZDOLNOŚĆ
        zespół czynników organicznych9 i związanych z nim właściwości psychicznych umożliwiający szczególnie sprawne wykorzystanie czynności i bardziej skomplikowanych działań

      4. Zdobywanie zdolności

        • ZDOLNOŚĆ – gotowa sprawność do wykorzystania w konkretnej sytuacji

        • ZDOLNOŚĆ – możliwość, która rozwinięta i wykorzystana owocuje w umiejętność

    3. Teorie na temat zdolności i inteligencji

      1. Teoria zdolności

        • Człowiek rodzi się bez ukształtowanych zdolności, lecz posiada pewne zadatki biologiczne

        • (np. analizator słuchowy (ucho + ośrodek interpretujący/przetwarzający))

        • Ku rozwijaniu zdolności w umiejętność potrzebny jest trening

      2. Podział zdolności

        • Zdolność ogólna (inteligencja)

        • Zdolności specjalne

          1. Talent (uzdolnienia + pasja)

          2. Genialność (wysoki poziom uzdolnień)

  6. N8 – Inteligencja i zdolności - kontynuacja

    1. 2 grupy koncepcji inteligencji

      1. Biologiczne

        • Np. Darwin

          1. ~Im bardziej prymitywny organizm tym łatwiej przystosować się mu do zmian otoczenia

          2. ~Formy bardziej złożone (także człowiek) wykazują także zdolność przystosowywania się do środowiska

          3. ~Badanie zależności między wielkością mózgu, ilością szarych komórek, a inteligencją

      2. Psychologiczne – badanie procesów poznawczych (myślenie, spostrzeganie, pamięć, uwaga)

        • Binet: inteligencja – zbiór zdolności (m.in. przystosowania, zmysłu praktycznego, inicjatywy)

        • Wechsler: inteligencja – ogólna zdolność jednostki (np. celowe działanie, poprawne rozumowanie)

        • Jean Piaget:

          1. Badanie inteligencji u bardzo małych dzieci

          2. Inteligencja w początkach rozwoju ma charakter sensoryczno-motoryczny (postrzeganie / badanie poprzez ciągłą aktywność, zmysły)

          3. ~„rozwój można nadzorować wiedząc jaka jest inteligencja dziecka”

    2. Wyniki analiz próbowano przystosować do tablic – struktura czynników np.:

      1. Thurston:

        • Rozumienie słów

        • Czynnik przestrzenny

        • Czynnik spostrzeżeniowy

        • Rozumowanie arytmetyczne

        • Płynność słowna

        • Czynnik liczbowy (operacje matematyczne)

        • Pamięć kojarzeniowa

      2. Snilford – 120 czynnków – „nie wszystkie odkryte”

    3. Pomiary inteligencji

      1. 1. testy – A.Binet:

        • Cel: oddzielenie francuskich dzieci ‘normalnych’ od ‘mających trudności’

        • 5 zadań testowych wystandaryzowanych (do wieku)

        • Statystycznie wykonywane bez trudu przez określony wiek

        • Połączenie różnych dziedzin (porównywanie, zapamiętywanie, wnioskowanie)

      2. Wechsler: 2 skale:

        • Werbalna

        • Niewerbalna

      3. Badania grupowe – Raven: książeczka z obrazkami

        • Brakujące kształty geometryczne

        • Podwyższający się poziom trudności

        • Tylko OGÓLNY obraz inteligencji

        • Problemy na tle rasowym

    4. Iloraz inteligencji

      1. Stern: IQ = (wiek umysłowy/wiek życia)*100

      2. 90-110 – przeciętnie

      3. Początkowo uważano IQ za stałą wartość – niezmienną w ciągu życia

    5. Przeplatanie 2 czynników:

      1. Dojrzewanie (do jakiejś zdolności)

      2. Uczenie się
        Istotny wpływ treningu na rozwój zdolności (muzycznych, plastycznych, sportowych  analizatory np. słuchowe)

    6. Czynniki warunkujące rozwój inteligencji

      1. Zadatki genetyczne

      2. Uczenie się / wychowanie, środowisko itp.

        • +teoria: „człowiek rodzi się z pustą kartą do ‘wpisania’ w tablice”

    7. Czynniki wpływające na rozwój inteligencji

      1. Metoda izolacji
         zaburzenia społeczne emocjonalne – straty nie do nadrobienia

        • Np. dzieci z domów dziecka – brak pewnych reakcji / zdolności

      2. Metoda kontroli rozwoju bliźniąt
        Badanie czy zdolność jest uwarunkowana genetycznie, czy nauką –
        (1. trenowany w zdolności, 2. – nie)

      3. Metoda doboru grup
        szukanie podobnych grup do {metody B}

      4. Metoda badania dużych grup (obserwujemy jakie zachowania są statystyczne)

  7. N9 – Genialne dziecko

    1. Angstern: (1952): eksperyment Elit (intensywne kształcenie od 5 miesiąca)

    2. Dr Blindoman: nawet bez ½ mózgu osiąga się bez problemu taki sam poziom

    3. Cechy zdolnego dziecka:

      1. Rozpiętość uwagi

      2. Pewność siebie

      3. Pozytywny obraz własnego „ja” (pozytywna samoocena)

      4. Bystra postawa wobec rzeczywistości

      5. Obraz dorosłych o nim

    4. Dzieci: ogromny potencjał, możliwości, które są zwykle wyhamowywane przez jakieś czynniki

      1. 5 lat = 13 następnych (w łatwości uczenia się)

      2. dziecko szybko uczy się unikania zachowań „odkrywczych”, gdy napotka bariery

    5. Istota norm – np. inne wyniki, gdy normą jest niedożywienie

    6. Polepszanie samooceny:

      1. Nie: nieprzemyślane sądy o samoocenie dziecka

      2. Pomoc dziecku ze słabą pewnością siebie

      3. Wahanie przed zadaniem  brak pewności siebie LUB: realistyczne podejście

      4. Nie podawać gotowych odpowiedzi, ale pomagać dziecku w dojściu do nich

      5. Pozwolić na przeżywanie sukcesu

      6. Nie porównywać

    7. Istota umiejętności dostrzegania problemów

    8. Polepszanie spostrzegania problemów:

      1. Dać przestrzeń na eksperymentowanie

      2. Dostrzeganie problemów  więcej pytań – kierować do odpowiedzi, nie odpowiadać

      3. Możliwość sukcesów, efektów

      4. Wskazywać problemy w rzeczywistości – też kierować

    9. Znaczenie realistycznego spostrzegania problemów:

      1. Pewność siebie

      2. Realistyczna postawa wobec problemów

    10. Sprzężenie zwrotne a dostrzeganie problemów

      1. Utalentowane – szuka w swojej odpowiedzi błędów, jeśli są
        Nie utalentowane – satysfakcja, że doszło do końca (cofanie się – duża trudność)

      2. Dobry uczeń wie czego nie umie
        Zły – nie

    11. +Rodzaje podchodzenia do problemów

      1. Niezależnego pola – koncentracja / „klapki na oczach”

      2. Zależnego pola – rozwiązujemy problem i myślimy o masie innych problemów związanych i nie z tym aktualnie rozwiązywanym

    12. Czynniki hamujące rozwój:

      1. Bezradność

      2. Negatywny obraz własnego „ja”

      3. (nadmierna) zależność od rodzica

    13. Czynniki rozwijające:

      1. Nauka kontrolowania rzeczywistości (oparty na doświadczeniu)

      2. Sukcesy  kompetencja

      3. Niepowodzenia – konieczne do prawidłowego rozwoju

  8. N10 – Upośledzenie umysłowe

    1. Upośledzenie umysłowe – stan niepełnosprawności trwający przez całe życie

      1. Powstaje na wskutek różnych czynników uszkadzających układ nerwowy

      2. Nie jest chorobą, którą można by było wyleczyć

      3. Często występuje z kalectwem i innymi zaburzeniami

      4. Głębokość zależna od czynników je powodujących

      5. We wczesnych latach – „opóźnienie”, nie „upośledzenie”

    2. Terapia / rehabilitacja

      1. Zakres ruchowy, obniżenie rozwoju zaburzenia, zwiększenie możliwości działania

      2. Skuteczność zależna od szybkości interwencji (nawet 1 dzień po urodzeniu)

    3. Czynniki powodujące upośledzenie umysłowe

      1. Podział ze względu na stopień upośledzenia

      2. Podział „chronologiczny”

        • Czynniki działające przed zapłodnieniem – genetyczne

          1. Np. fenyloketonuria

          2. Aberracje chromosomowe (zaburzenia liczby chromosomów)

            1. Trisomia chromosomów 21 pary (zespół Downa)

        • Czynniki działające w czasie rozwoju płodu

          1. Bakterie, wirusy, pasożyty

          2. Choroba matki (głównie różyczka, cytomegalia, grypa, toksoplazmoza)

          3. Konflikt RH (immunologiczny)

          4. Spożywanie alkoholu (razem z innymi czynnikami np. brakiem higieny, warunków itp.)

          5. Lekarstwa, chemia, promieniowanie

        • Czynniki działające w trakcie porodu

          1. Urazy czaszki, mózgu

          2. Zamartwica płodu (niedotlenienie)

          3. Wcześniactwo (2t+ przed terminem)

          4. Czynniki związane z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego

          5. Mózgowe porażenie dziecięce

        • Czynniki działające po urodzeniu

          1. Zapalenie opon mózgowych

          2. Choroby zakaźne (krztusiec, odra)

          3. Urazy mechaniczne, elektryczne

          4. Poważne zaburzenia żywienia (1. 2 lata)

    4. Stopnie upośledzenia umysłowego (na podstawie IQ)

      1. Poziom lekki – 52-68 IQ (~80%)

        • Często niewykrywalny, gdy nic mu nie towarzyszy

        • Opóźnienia mowy, pamięci logicznej, myślenia abstrakcyjnego

        • Czytanie, pisanie, opieka nad innymi, nawet spryt

        • Wybuchowość, zaburzona ocena „ja”

        • Dorośli: Porównywalne do wieku przedszkolnego (poziom uśredniony)

        • Szkoły specjalne; możliwość zarobku, utrzymania

      2. Poziom umiarkowany

        • Ubogie słownictwo, przygotowywanie posiłków, zakupy, wysoka samoobsługa, pomoc

        • Dorośli: zakłady pracy chronionej

        • Nie są w stanie żyć samodzielnie

        • +turystyka

      3. Poziom znaczny

        • Samoobsługa, inicjatywa w kontaktach, proste słowa, zdania

        • Szkoły życia

        • +Zabawa, śpiew, muzyka, sport

      4. Poziom głęboki – 0-19 IQ

        • Wady wrodzone kalectwa

        • Proste polecenia, umiejętności, samoobsługa

        • Rozwój zależny od środowiska, akceptacji

  9. N11 – Komunikacja

    1. Cechy komunikacji

      1. Głos, ton, barwa

      2. Mimika, zachowanie

      3. Gestykulacja

      4. Rytm ciała (ruchliwość)

      5. Ogólna postawa ciała (np. skulony – strach)

    2. Analiza komunikacji ze względu na nadawcę (N) i odbiorcę (O):

      1. Poziom N:

        • INTENCJA

          1. Zaspokajanie własnych potrzeb, chęć osiągnięcia czegoś

          2. Informowanie

          3. Rozładowanie napięcia

          4. Konieczność wspólnego realizowania celu

        • WIADOMOŚĆ

          1. Wyraża intencję

          2. Może być mniej lub bardziej dobrana do intencji

        • KODOWANIE (przekładanie wiadomości na kod)

          1. Gesty, ton, mimika

          2. Czasem O nie zna do końca kodu N (np. żargon)

          3. Czasem kod niedostosowany do O

        • SYGNAŁY

          1. Język ciała (np. dystans fizyczny, patrzenie w oczy)

          2. Postawa ciała

          3. Wygląd zewnętrzny

          4. Dodatkowe ~ szczególne

      2. Poziom O:

        • ODBIERANIE SYGNAŁÓW

          1. Nie dotyczy tylko biernego widzenia / słyszenia

          2. Zależne od tego, na czym O się koncentruje

          3. Zależne od nastroju (zależnego od doświadczeń związanych z daną sytuacją – pozytywne / negatywne)

        • ODKODOWANIE

          1. Przełożenie sygnału na treść (przy użyciu kodu)

        • INTERPRETACJA

          1. Znając treść O może domyślać się intencji N

          2. Podstawa: indywidualne cechy O

    3. Technika: analiza transakcyjna

      1. 3 podstawowe pozycje (style porozumiewania się):

        • „rodzic” (R)

          1. Generalizacje, uogólnienia

          2. Opiekuńczość

        • „dorosły” (D)

          1. Komunikacja z wykorzystaniem naszej wiedzy i doświadczenia

          2. Opisy zdarzeń, faktów

        • „dziecko” (Dz)

          1. Uczucia, emocje

          2. Pragnienia

      2. Transakcja

        • Transakcja równoległa [porozumienie] (np. dla R  R)

        • Transakcja skrzyżowana (np. dla N: Dz  R, O: D  D)

      3. Wykorzystanie

        • Nauka stylu, którym posługujemy się najczęściej

        • Próba zamiany transakcji skrzyżowanych na równoległe

  10. N12 – Trudności w nauczaniu czytania i pisania

    1. Powiązania:

      1. Trudności w rozumieniu tekstu

      2. Trudności z innymi przedmiotami

    2. Przyczyny

      1. Ze strony nauczyciela:

        • Brak w procesie dydaktycznym

          1. +metody nauczania

            1. Całe wyrazy; izolowanie liter

            2. Nie ma metody uniwersalnej dla każdego

        • Kiepskie rezultaty w pracy w grupie

          1.  Podejście indywidualne  zespoły wyrównawcze

        • Zbyt trudny / nudny tekst

        • Zbyt duży nacisk na jakość czytania (styl, akcenty itp.)

        • Brak ćwiczeń, treningu (konkurencja z np. TV)

          1. Dziecko zna zasady, ale nie czyta

        • Brak motywacji (np. niepowodzenia, krytyka)

        • Nie ma zbieżności: nauka C/P – inteligencja

      2. Ze strony ucznia:

        • Zdecydowanie niższe IQ

        • Brak przygotowania do czytania (książki, rozmowy, rozwój zainteresowań)

        • Zaburzenia mowy

          1. Konflikt: forma wyrazów używanych przez rodziców – realna

          2. Powiązane z trudnościami w pisaniu

        • Zaburzenia emocjonalne (agresja, niepokój)

        • Lateralizacja

          1. Dominacja 1 strony ciała nad drugą

            1. Odwrotna

            2. Skrzyżowana

          2. Np. leworęczni, -nożni, -oczni

          3. Problemy z orientacją, kierunkami, geometrią

          4. Problemy z pisaniem (techniczne)

            1. ~ statyczna (odwracanie liter)

            2. ~ dynamiczna (przestawianie liter (kolejność))

            3. Opuszczanie końcówek

            4. Błędne odtwarzanie liter / wyrazów

        • Trudności ze wzrokiem

          1. Słaby wzrok

          2. Zaburzenia analizatora wzrokowego

          3. +pamięć wzrokowa (wyrazy / grupy)

        • Trudności ze słuchem

          1. +słuch fonematyczny / muzyczny

          2. Zaburzenia analizatora słuchowego

            1. Słyszy dźwięk, nie rozumie mowy

            2. Rozróżnianie głosek

        • Dysleksja (specyficzne zaburzenia funkcji motorycznych, poznawczych, nerwowych)

          1. +Zwykle nie jest efektem braku treningu

          2. +Stwierdzenie poprzedzane próbami (słuchu, wzroku)

          3. Dysortografia

          4. Dysgrafia

          5. Hiperdysleksja (trudności z czytaniem ze zrozumieniem)

          6. Dyskalkulia (trudności z liczeniem)

  11. N13 /6– JA, Postrzeganie siebie

    1. 4 typowe modele postrzegania siebie:

      1. „mężczyzna”  fizyczność

      2. „student”  rola społeczna

        • Dominował dawniej

      3. „wysoki / niski”  cechy

        • Dominuje dzisiaj

      4. „człowiek”  egzystencjonalizm

        • Brak w ŚR

        • Coraz częstszy

    2. Aspekty kulturowe

      1. Brak JA indywidualnego (nie grupowego) POZA GRUPĄ w kulturach kolektywistycznych

      2. JA – wytwór kultury zachodnioeuropejskiej

        • ALE: może prowadzić do alienacji, izolacji, samotności

    3. JA u zwierząt

      1. Eksperymenty z małpami i lustrem  zalążki samoświadomości

    4. Samoświadomość

      1. Im większa koncentracja na własnym JA – tym lepsze realizowanie własnych praw

      2. 8% czasu myślenia o swoim JA (autorefleksja)

        • Unikanie (robienie czegoś innego)

        • Ryzyko, że się zdołujemy (zobaczymy swój cień)

          1. Jung: Persona = maska + cień

          2. Cień silniejszy im maska bardziej oświetlona

    5. Źródło wiedzy o sobie – emocje

      1. ~+Jeżeli myślisz, że jesteś tym, kim jesteś, to prawdopodobnie jesteś w błędzie

      2. Schachter: Dwuczynnikowa teoria emocji:

        • 1: Pobudzenie emocjonalne (ciało: np. szybkie bicie serca, drżenie rąk)

          1. Niespecyficzny aspekt emocji (jest zawsze)

        • 2: Treść emocji (np. radość, lęk)

          1. Interpretowana przez nas w zależności od kontekstu sytuacyjnego

          2. Problemy przy skomplikowanym kontekście  błędne odczytanie treści

      3. Źródło emocji NIE: zależności przyczynowo-skutkowe
        (np. wstanie lewą nogą, niewyspanie  zły humor)


1 N1 nie istnieje – był to wykład organizacyjny

2 d – dzień, t – tydzień, m – miesiąc

3 temperament nie określa czynności, ale sposób w jaki jest wykonywana

4 nie można zmienić układu nerwowego (np. temperamentu słabego na silny)

5 mechanizmy fizjologiczne odpowiedzialne za kumulowanie i rozładowywanie

6 zmienność osobowości – np. pierwsze 3 lata życia

7 każdy ma swój unikalny charakter, swoje unikalne cechy

8 nawyki, przyzwyczajenia, postawy; wszystko, czym się kierujemy / co na nas wpływa

9 np. wrodzenia genetyczne




©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna