Ministerstwo rozwoju regionalnego



Pobieranie 1,12 Mb.
Strona5/16
Data23.10.2017
Rozmiar1,12 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

Priorytet 1 SRK: Wzrost konkurencyjności i innowacyjności gospodarki

Zasadniczym celem działań realizowanych w ramach Priorytetu 1. Strategii Rozwoju Kraju jest rozwój gospodarczy Polski, któremu towarzyszyć powinny wzrost zatrudnienia oraz zwiększenie zamożności obywateli. Kluczowym wyzwaniem umożliwiającym osiągnięcie sukcesu w tym zakresie jest podwyższenie konkurencyjności przedsiębiorstw oraz regionów kraju. SRK zakłada pobudzenie i wykorzystanie wewnętrznych źródeł wzrostu, co w okolicznościach kształtowanych przez globalny kryzys gospodarczy, stało się szczególnie aktualnym wyzwaniem. Realizacji zadań Strategii w ramach Priorytetu 1. służą działania obejmujące: tworzenie stabilnych podstaw makroekonomicznych rozwoju gospodarczego, rozwój przedsiębiorczości, zwiększenie dostępu do zewnętrznego finansowania inwestycji, podniesienie poziomu technologicznego gospodarki przez wzrost nakładów na badania i rozwój oraz innowacje, rozwój społeczeństwa informacyjnego, ochronę konkurencji, rozwój eksportu i współpracy z zagranicą, rozwój sektora usług, restrukturyzację tradycyjnych sektorów przemysłowych i prywatyzację, rybołówstwo.

W świetle ostatnich dostępnych danych (z 2009 r. lub 2010 r.), można ocenić, że wartości zakładane na rok 2010 w SRK dla wskaźników priorytetu I zostały osiągnięte lub przekroczone w przypadku wskaźnika dotyczącego liczby łącz szerokopasmowych na 100 mieszkańców, którego wartość w 2010 r. wyniosła 14,9%, co znacznie przekraczało wartość 10% zakładaną w SRK dla roku 2010,

Jeśli chodzi o pozostałe mierniki w priorytecie I, to wskaźniki, których realizacja przebiegała umiarkowanie pomyślnie są następujące:



  • napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych, który mimo załamania w następstwie światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, w 2010 r. kształtował się na poziomie 9,1 mld USD, w stosunku do zakładanej w SRK wartości 10 mld USD rocznie,

  • udział wyrobów wysokiej i średniowysokiej techniki w produkcji przemysłu, która wg danych za rok 2009 wyniosła 31,7% (wartość zakładana w SRK na rok 2010 – 35%),

  • udział podmiotów gospodarczych w nakładach na B+R, który utrzymał trend rosnący i w 2009 r. osiągnął wartość 27,1%, w porównaniu do zakładanych w SRK 30% w roku 2010,

  • wydajność pracy w stosunku do UE-25 wynosząca w 2010 r. 64,4%, w porównaniu z założonym poziomem 70% w 2010 r,

  • liczba patentów na 1 mln mieszkańców, który w 2010 r. wynosił 36,6, w porównaniu do wartości zakładanej w 2010 roku równej 40,0.

Zakładany udział nakładów ogółem na działalność B+R w relacji do PKB dla 2010 roku wynosił 1,5%. Według dostępnych danych dla 2010 roku, pochodzących z 2009 roku, wynosił on 0,68%.

  1. Tworzenie stabilnych podstaw makroekonomicznych rozwoju gospodarczego

W 2010 r. Polska należała do najszybciej rozwijających się państw członkowskich Unii Europejskiej. Mimo, iż na dynamikę wzrostu negatywnie oddziaływał stan globalnej koniunktury i utrzymujące się konsekwencje światowego kryzysu gospodarczego, polska gospodarka uzyskała wysokie w tych okolicznościach tempo rozwoju wynoszące 3,8%. PKB Polski w 2010 r. wyniósł 1412,7 mld zł w cenach bieżących, co z uwzględnieniem parytetu siły nabywczej stanowiło 581,6 mld PPS.

Zgodnie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa16 jego deficyt wyniósł 44 591 mln zł (85,4% zaplanowanego w ustawie budżetowej). Na korzystniejszy wynik złożyły się z jednej strony większe od zaplanowanych dochody o 1 296 mln zł, z drugiej zaś niższe od planowanych wydatki - w kwocie 6 327 mln zł.

Ze względu na ograniczoną presję inflacyjną i płacową w polskiej gospodarce oraz niepewność dotyczącą skali przyspieszenia wzrostu PKB w Polsce i ożywienia gospodarczego na świecie, stopy procentowe NBP w 2010 r. kształtowały się na stałym poziomie (3,5% dla stopy referencyjnej).

Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł na koniec grudnia 2010 r. 776,8 mld zł, co stanowiło 54,9% PKB. Na kwotę tą złożyły się: dług podsektora instytucji rządowych, wynoszący 724,5 mld zł oraz podsektora instytucji samorządowych – 52,3 mld zł.

W 2010 roku zgodnie z polską metodologią państwowy dług publiczny wyniósł 747,9 mld zł, co stanowiło 52,8% PKB. Dominujący udział w państwowym długu publicznym (93,8%) miało zadłużenie Skarbu Państwa, które na koniec 2010 r. wyniosło 701,9 mld zł.

W 2010 r. zarządzanie długiem odbywało się na podstawie Strategii zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2010-12, przyjętej przez Radę Ministrów we wrześniu 2009 r. oraz Strategii zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2011-14, zaakceptowanej we wrześniu 2010 r. Obie ww. strategie definiowały ten sam cel zarządzania długiem i prezentowały elastyczne podejście do kształtowania struktury finansowania przy jego realizacji. Celem Strategii jest minimalizacja kosztów obsługi długu w długim horyzoncie czasu, przy przyjętych ograniczeniach odnośnie poziomu ryzyka refinansowania, ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka płynności budżetu państwa, ryzyka kredytowego i operacyjnego oraz rozkładu kosztów obsługi długu w czasie.

W 2010 roku istotnej poprawie uległy parametry ryzyka długu Skarbu Państwa. Ograniczeniu uległo ryzyko refinansowania - średnia zapadalność długu Skarbu Państwa wzrosła z 5,2 roku w 2009 r. do 5,4 roku na koniec 2010 r. W efekcie wyraźnego ograniczenia emisji bonów skarbowych oraz wzrostu sprzedaży obligacji średnio- i długoterminowych, średnia zapadalność długu krajowego wzrosła z 4,1 roku w 2009 r. do 4,3 roku w 2010 r. Ryzyko refinansowania długu zagranicznego, podobnie jak w latach poprzednich, znajdowało się na niskim poziomie, który nie stanowił ograniczenia dla celu minimalizacji kosztów. W 2010 r. nastąpił niewielki spadek średniej zapadalności długu zagranicznego z 8,3 roku do 8,1 roku.

Ograniczone zostało również ryzyko stopy procentowej. Okres trwania (ang. duration) długu ogółem wzrosło z 3,6 roku do 3,7 roku, a długu krajowego wzrosło z 2,9 roku do 3 lat. Było to wypadkową: wzrostu średniej zapadalności długu, powrotu do emisji instrumentów o oprocentowaniu zmiennym oraz spadku rentowności skarbowych papierów wartościowych w stosunku do końca 2009 r. Duration długu zagranicznego w 2010 r. wzrosło z 5,39 do 5,54 roku.

Udział długu zagranicznego w długu Skarbu Państwa zgodnie ze Strategią znajdował się w przedziale 20-30% i wyniósł 27,8% na koniec 2010 r. (26,7% na koniec 2009 r.). Udział euro w długu zagranicznym w 2010 r. pozostawał na stabilnym poziomie zbliżonym do celu 70% zapisanego w Strategii.

Utrzymywanie bezpiecznego poziomu płynności budżetu państwa i zarządzanie płynnymi aktywami było realizowane przy zastosowaniu szerokiego wachlarza instrumentów zarządzania płynnością. W 2010 r. poziom środków złotowych i walutowych zapewniał bezpieczne finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa, przy dążeniu do realizacji równomiernego rozkładu sprzedaży skarbowych papierów wartościowych

Oczekuje się, że korzystny wpływ na rozwój gospodarczy kraju, zwiększenie przedsiębiorczości oraz wzrost zamożności obywateli będzie miała akcesja do strefy euro. W związku z tym, na podstawie Uwarunkowań realizacji kolejnych etapów Mapy Drogowej Przyjęcia Euro przez Polskę, określone zostały warunki bezpiecznego włączenia polskiej waluty do systemu ERM II. 26 października 2010 r. Rada Ministrów przyjęła dokument Ramy Strategiczne Narodowego Planu Wprowadzenia Euro, w którym zdefiniowano niezbędne działania przygotowawcze do wprowadzenia wspólnej waluty w Polsce, przedstawiono bilans korzyści i kosztów takiej operacji, a także wskazano terminy i podmioty zaangażowane w jej przeprowadzenie. Dokument zawiera również plan działań przewidywanych na dalszych etapach integracji.


  1. Rozwój przedsiębiorczości

Wynikająca z SRK konieczność stymulowania wzrostu gospodarczego m.in. poprzez tworzenie przyjaznego otoczenia prawnego i finansowego znalazła odzwierciedlenie w podejmowanych działaniach związanych z przeciwdziałaniem występowaniu sytuacji kryzysowych na rynku finansowym. Działania w tym zakresie obejmowały m.in. implementację rozwiązań opracowanych przez Komisję Europejską.

Ze względu na potrzebę wspomagania konkurencyjności gospodarki oraz pobudzania procesów służących zmianom jej struktury, podjęte zostały prace związane z przygotowaniem Programu Rozwoju Przedsiębiorstw. Formułuje on szczegółową koncepcję systemu wspierania działających w Polsce przedsiębiorstw, ze szczególnym uwzględnieniem zwiększenia ich innowacyjności. Przewiduje usuwanie barier, tworzenie przyjaznego otoczenia dla przedsiębiorstw, jak aktywne działania finansowe i pozafinansowe. Dokument będzie stanowił podstawę do opracowania programów operacyjnych na lata 2014-2020 w obszarze przedsiębiorczości i innowacyjności.

Na podstawie Koncepcji horyzontalnej polityki przemysłowej w Polsce opracowane zostało „Zbiorcze zestawienie dostępnych instrumentów wsparcia”. Zgodnie z przyjętymi regułami jest ono aktualizowane w cyklu kwartalnym.

Działania z zakresu pomocy w dostępie do wiedzy, służące pobudzaniu przedsiębiorczości realizowane były w ramach projektu systemowego Nowe podejście do zamówień publicznych – szkolenia i doradztwo. Jego celem jest zbudowanie systemu zamówień publicznych, który wykorzystując obowiązujące rozwiązania prawne może przyczynić się do wzrostu konkurencyjności gospodarki, m.in. poprzez zwiększenie dostępu MŚP do zamówień publicznych, jak również zwiększenie udziału rozwiązań innowacyjnych i proekologicznych w zamówieniach publicznych. Działania realizowane w projekcie dotyczą przede wszystkim rozwoju infrastruktury doradczej i szkoleniowej oraz zagwarantowania przejrzystości procedur zapewniających równe szanse wszystkim uczestnikom postępowania. Specjalna oferta skierowana została do MŚP. Służyła ona wzrostowi zainteresowania tej grupy przedsiębiorstw ubieganiem się o zamówienia publiczne w Polsce i innych krajach członkowskich UE. Równolegle prowadzone były prace analityczne związane z zaprojektowaniem działań zmniejszających bariery w dostępie do zamówień publicznych oraz zwiększeniem wykorzystania narzędzi elektronicznych w tym obszarze.



23 listopada 2010 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców. Rozwiązania zawarte w ustawie poprawią relacje z urzędami oraz usprawnią obrót gospodarczy. Główną zmianą, jaką wprowadza ustawa jest zamiana zaświadczeń na oświadczenia, co powinno polepszyć i usprawnić kontakty obywateli z administracją oraz ograniczyć koszty, jakie w związku z tym ponosili przedsiębiorcy.

W 2010 r. kontynuowane było wsparcie dla przedsiębiorców z wykorzystaniem instrumentów przedstawionych w dokumencie „Kierunki udzielania pomocy publicznej w latach 2007-2013”. Pomoc publiczna udzielana była w ramach programów operacyjnych, ale także poza programami operacyjnymi, głównie w formie ulg i zwolnień podatkowych na podstawie Ordynacji podatkowej oraz dla przedsiębiorców działających w specjalnych strefach ekonomicznych. Ze środków Funduszu Pracy oraz z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych realizowana była pomoc szkoleniowa i na zatrudnienie służąca aktywizacji osób bezrobotnych i niepełnosprawnych. Kontynuowana była również pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw udzielana ze środków Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców oraz pomoc kierowana do poszczególnych sektorów, tj. do sektora węglowego, sektora transportu oraz do sektora elektroenergetycznego.



Zwiększenie dostępu do zewnętrznego finansowania inwestycji

W ramach wdrażania dokumentu pn. „Kierunki rozwoju funduszy pożyczkowych i poręczeniowych dla małych i średnich przedsiębiorstw w latach 2009-2013”, realizowane były przedsięwzięcia mające na celu dalszą poprawę dostępu przedsiębiorstw, zwłaszcza mikro i małych, do zewnętrznych źródeł finansowania. Sieć instytucji ułatwiających pozyskanie środków na inwestycje objęła niemal całą Polskę. Fundusze pożyczkowe i poręczeniowe działają w 16 województwach.

W 2010 r. podejmowane działania skoncentrowane były na opracowaniu i wdrożeniu standardów funkcjonowania funduszy pożyczkowych, podniesieniu kompetencji pracujących w nich konsultantów, wdrożeniu systemu monitoringu funduszy, ujednoliceniu zasad współpracy pomiędzy bankami a funduszami poręczeniowymi. Przeprowadzone zostało dokapitalizowanie funduszy pożyczkowych i doręczeniowych ze środków Regionalnych Programów Operacyjnych oraz dokapitalizowanie funduszy poręczeniowych ze środków pochodzących ze sprzedaży papierów wartościowych (tzw. „resztówek” Skarbu Państwa) oraz ze środków Regionalnych Programów Operacyjnych. Opracowana została jednolita metodologia oceny ryzyka poręczeniowego zastosowana następnie w nowotworzonym Ogólnopolskim Systemie Wspierającym Udzielanie Poręczeń.

Podjęte zostały również działania w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (POIG). W ramach 3. osi priorytetowej udzielono wsparcia dla potencjalnych oraz nowopowstałych przedsiębiorców obejmujące tworzenie na bazie innowacyjnych pomysłów nowych przedsiębiorstw, w tym tzw. spin off’ów poprzez doradztwo w zakresie tworzenia nowego przedsiębiorstwa, udostępnienie infrastruktury i usług niezbędnych dla nowopowstałych firm oraz zasilenie finansowe nowopowstałego przedsiębiorcy. Dofinansowane zostało również wsparcie kapitałowe MSP na początkowych etapach wzrostu poprzez obejmowanie akcji lub udziałów lub instrumentów dłużnych przez fundusze kapitałowe. Dla zapewnienia finansowania innowacyjnych przedsiębiorstw na początkowych etapach wzrostu wykorzystywany jest instrument inżynierii finansowej w postaci „funduszu funduszy” wspierającego fundusze kapitałowe. Wspierane są działania na rzecz zaktywizowania rynku indywidualnych inwestorów kapitałowych, np. aniołów biznesu oraz kształtowania gotowości inwestycyjnej przedsiębiorców poszukujących źródeł finansowania własnych innowacyjnych przedsięwzięć. W 2010 r. wartość certyfikowanych wydatków wyniosła blisko 53,3 mln zł.

Ponadto, prowadzone były działania skierowane do przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi w 2010 r. Fundusze pożyczkowe zawarły 866 umów dotyczących udzielenia preferencyjnych kredytów na łączną kwotę blisko 36 mln zł (średnia wielkość pożyczki wyniosła 40 460 zł).


  1. Podniesienie poziomu technologicznego gospodarki przez wzrost nakładów na badania i rozwój oraz innowacje

Strategia Rozwoju Kraju zakłada zwiększenie roli badań naukowych w rozwoju ekonomicznym i poprawie konkurencyjności polskiej gospodarki. W tym zakresie w 2010 r. prowadzone było szerokie spektrum działań. Kluczowe znaczenie miało opracowanie założeń modernizacji systemu badań naukowych i prac rozwojowych „Budujemy na Wiedzy – Reforma Nauki dla Rozwoju Polski”. Tworzący je pakiet sześciu ustaw wszedł w życie 1 października 2010 r. Na jego podstawie m.in. utworzone zostały Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych oraz Narodowe Centrum Nauki, a także przeprowadzono reformę Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Wdrożenie pakietu ustaw reformujących system nauki jest kluczowe dla poprawy jego konkurencyjności, m.in. poprzez lepsze powiązanie sektora badawczo-rozwojowego z gospodarką i zmianę systemu finansowania nauki.

Zgodnie z „Planem uporządkowania strategii rozwoju”, w 2010 r. rozpoczęte zostały prace koncepcyjne związane z przygotowaniem Strategii innowacyjności i efektywności gospodarki. Celem głównym dokumentu jest stworzenie warunków dla rozwoju w Polsce wysoce konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy i współpracy, oferującej nowe miejsca pracy, stabilnie rosnącej dzięki innowacjom i wysokiej efektywności zasobów, która zapewni w następnym dziesięcioleciu wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw na arenie międzynarodowej oraz standardów życia społeczeństwa. Na podstawie wizji wynikającej z projektu strategii rozpoczęte zostały również prace nad dokumentem wykonawczym do niej, tj. wspomnianym Programem Rozwoju Przedsiębiorstw.

Kontynuowane były prace legislacyjne związane z nowelizacją ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Zmiany legislacyjne miały na celu ustanowienie instrumentów zachęcających MSP do korzystania z kredytu technologicznego i zwiększenie wykorzystania przeznaczonych na ten cel środków z funduszy europejskich. Nowe przepisy umożliwią przedsiębiorcom uzyskanie refinansowania inwestycji technologicznej do 70% wartości inwestycji. Dodatkowo, stworzone zostały warunki do obrotu nieopatentowaną wiedzą techniczną. Ponadto, nowelizacja dostosowała krajowe regulacje do przepisów unijnych w zakresie udzielania pomocy publicznej. 23 listopada 2010 r. Rada Ministrów zatwierdziła projekt ww. nowelizacji, który następnie skierowany został do prac parlamentarnych.

Wiele działań ukierunkowanych na innowacyjność, badania i rozwój realizowano w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, w szczególności w ramach priorytetu 4 „Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia”, a rakże priorytetu 1 i 2 („Badanie i rozwój nowoczesnych technologii” i „Infrastruktura sfery B+R”). W ramach 4. osi priorytetowej dofinansowano przedsięwzięcia w zakresie wdrażania wyników prac B+R realizowanych m.in. przy wsparciu otrzymanym w ramach 1. osi priorytetowej na prowadzenie prac B+R. Ponadto, o wsparcie w zakresie wdrożeń wyników prac B+R wsparto beneficjentów, których projekty dofinansowane są w ramach Inicjatywy Technologicznej I, a także beneficjenci, którzy sfinansowali realizację badań przemysłowych lub prac rozwojowych lub nabyli ich wyniki z innych środków. Wsparciem zostały objęte także projekty przedsiębiorców polegające na wdrażaniu własnych lub nabytych nowych technologii. Uzupełnieniem wsparcia przedsiębiorstw inwestujących w działalność B+R jest dofinansowanie doradztwa, jak i inwestycji niezbędnych do prowadzenia działalności B+R,


w tym przygotowania przedsiębiorców do uzyskania statusu centrum badawczo-rozwojowego. Jednocześnie pomocą zostały objęte inwestycje w zakresie opracowywania wzorów przemysłowych i użytkowych stanowiących jedno ze źródeł przewagi konkurencyjnej.

W 2010 r. zainaugurowany został projekt Foresight Technologiczny Przemysłu 2030, w ramach którego zidentyfikowane zostaną technologie kluczowe dla rozwoju polskiej gospodarki w perspektywie dwóch dekad, ze szczególnym naciskiem na technologie przenikające wiele sektorów przemysłowych. W efekcie określone zostaną przyszłe kierunki rozwoju polskiego przemysłu oraz nastąpi ukierunkowanie badań naukowych na obszary, które mogą mieć istotny wpływ na rozwój gospodarczy kraju.

W celu zwiększenia współpracy przedsiębiorców ze środowiskiem naukowym kontynuowano realizację programu pilotażowego „Bon na innowacje”. Korzystający z niego przedsiębiorcy mogli uzyskać wsparcie w wysokości 15 tys. zł na zakup usługi dotyczącej wdrożenia lub rozwoju produktu bądź technologii. W 2010 roku wsparcie otrzymało 575 beneficjentów na łączną kwotę ok. 8,6 mln zł.

Utworzona została i udostępniona przedsiębiorcom poszukującym krajowych rozwiązań innowacyjnych Baza Wiedzy o Nowych Technologiach (dostępna pod adresem www.innowacje.gov.pl). Służy ona gromadzeniu i udostępnianiu ofert technologicznych przygotowanych przez instytuty badawcze nadzorowane przez Ministra Gospodarki oraz przez centra badawczo-rozwojowe. Przedsiębiorcy, którzy nie znajdą oferty spełniającej ich oczekiwania mają możliwość wprowadzania zapytań o poszukiwane technologie. Na koniec 2010 roku w bazie znajdowały się 34 profile placówek badawczych i ponad 220 ofert technologicznych.

W 2010 r. kontynuowano realizację programu wieloletniego dotyczącego udziału Polski w Programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP), którego celem jest zapewnienie jak najszerszego zaangażowania polskich podmiotów w Program CIP oraz wykorzystanie jego instrumentów dla poprawy pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw i polskiej gospodarki. Na podstawie programu wieloletniego zapewnione zostało wsparcie finansowe czterech polskich konsorcjów skupiających 30 ośrodków, które weszły w skład europejskiej sieci Enterprise Europe Network, kojarzącej dostawców i odbiorców nowych technologii. Ponadto, sfinansowana została działalność krajowych punktów kontaktowych informujących o programach szczegółowych oraz instrumentach finansowych dostępnych w ramach Programu CIP. W 2010 r. punkty te zorganizowały 68 konferencji, seminariów, szkoleń i warsztatów dotyczących programów szczegółowych w ramach programu CIP, w których wzięło udział ok. 2,5 tys. uczestników. Punkty udzieliły potencjalnym beneficjentom ponad 900 informacji, konsultacji i porad oraz ponad 630 informacji telefonicznych i mailowych, przygotowały 28 publikacji promocyjnych (wydanych w ok. 36 tys. egzemplarzy), zorganizowały 54 stoiska informacyjno-promocyjne podczas targów i konferencji, nawiązały ponad 1000 kontaktów z krajowymi i zagranicznymi instytucjami branżowymi.

W tym samym okresie trzy polskie instytucje – dwa banki i jeden fundusz leasingowy – skorzystały z instrumentów finansowych dostępnych w ramach Programu CIP. Dzięki otrzymanym przez nie poręczeniom Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego przedsiębiorcy uzyskali łatwiejszy dostęp do środków finansowych na rozwijanie działalności.

Zawarte w SRK postulaty dotyczące odnowienia i wzmocnienia bazy naukowo-badawczej realizowane były poprzez inwestycje służące potrzebom badań naukowych i prac rozwojowych. W ramach Programu wspierania infrastruktury badawczej zrealizowane zostały inwestycje ze środków Funduszu Nauki i Technologii Polskiej na łączną kwotę 354 mln zł. Ze środków funduszy strukturalnych zrealizowano 122 projekty na łączną kwotę ponad 5 206  mln zł, z których ukończonych zostało 7 o wartości przeszło 52 mln zł.

Dodatkowo, realizowane były przedsięwzięcia skierowane bezpośrednio do ludzi nauki. Jednym z nich był Program „Ideas Plus”, którego celem jest wsparcie i zachęcenie polskich naukowców do udziału w programie POMYSŁY Europejskiej Rady Badań Naukowych (IDEAS European Research Council) w ramach 7 Programu Ramowego. Z kolei Program „Index Plus” ma na celu zapewnienie szerszego dostępu do czasopism wydawanych przez uczelnie nieotrzymujące dotacji na podstawową działalność statutową, podmioty działające na rzecz nauki oraz biblioteki naukowe niewchodzące w skład jednostek naukowych w taki sposób, by zyskały charakter międzynarodowy i stały się bardziej dostępne zarówno dla naukowców polskich, jak i naukowców zagranicznych. Program ”Iuventus Plus” wspierał badania prowadzone na najwyższym światowym poziomie przez wybitnych młodych naukowców oraz promocję i popularyzację osiągniętych wyników.

W 2010 roku kontynuowano wsparcie dla Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorczości (AIP). Wnioski o dofinansowanie zadania polegającego na utworzeniu nowego lub wsparciu już istniejącego AIP mogły składać uczelnie publiczne i niepubliczne. Wysokość dofinansowania wynosiła maksymalnie 15 tys. zł. W 2010 roku umowy zawarto z 13 uczelniami na łączną kwotę ok. 191 tys. zł.

Podjęte zostały działania wspierające komercjalizację i upowszechnianie wyników prac B+R poprzez zacieśnienie współpracy sektora nauki i przedsiębiorstw. Celowi temu służyły instrumenty finansowania krajowego, przewidujące wsparcie projektów rozwojowych i celowych, realizowanych przez jednostki naukowe i przedsiębiorców. Wzmocnieniu współpracy placówek naukowo-badawczych z przedsiębiorstwami służyły takie programy jak:



  • IniTech przewidujący wsparcie projektów badawczych nakierowanych na zastosowanie w gospodarce oraz dofinansowanie wykonania czynności przygotowawczych do wdrożenia wyników badań naukowych w praktyce gospodarczej;

  • Kreator innowacyjności - wsparcie innowacyjnej przedsiębiorczości akademickiej”, będący narzędziem wspomagającym działalność innowacyjną i proces transferu technologii;

  • Patent Plus - wsparcie patentowania wynalazków”, zakładający zwiększenie liczby międzynarodowych zgłoszeń patentowych pochodzących z polskich jednostek naukowych oraz wzmocnienie komercjalizacji wynalazków.

Ponadto, przy wykorzystaniu funduszy pochodzących z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki wspierane były projekty dotyczące podnoszenia umiejętności pracowników systemu B+R. Dotyczyły one zarządzania badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi oraz komercjalizacji ich rezultatów. Zrealizowano łącznie 74 projekty na łączną kwotę ponad 90  mln zł.

Kontynuowana była reforma systemu szkolnictwa wyższego w Polsce. 14 września 2010 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw. Do głównych założeń reformy zaliczyć należy między innymi projakościowe finansowanie szkół wyższych, poprawę jakości kształcenia, uproszczenie i skrócenie procedury habilitacyjnej, zwiększenie dostępności do studiów wyższych, czy większe upodmiotowienie studentów i dbałość o ich prawa.



  1. Rozwój społeczeństwa informacyjnego

Najważniejszym działaniem w zakresie administracji elektronicznej była przeprowadzona w 2010 roku nowelizacja ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wprowadzone nią zmiany ułatwiają obywatelom i przedsiębiorcom kontakt z administracją publiczną oraz z sądami i innymi podmiotami władzy publicznej. Nowe przepisy nakładają na organy administracji publicznej obowiązek wymiany między sobą danych, bez wymogu dostarczania przez obywateli zaświadczeń z innych urzędów. Jest to kolejny krok do wyeliminowania nośników papierowych z wymiany informacji pomiędzy organami administracji publicznej.

Szczególny nacisk położono na stworzenie prawidłowych podstaw prawnych dla świadczenia usług publicznych z wykorzystaniem takich rozwiązań jak elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej (ePUAP), czy centralne repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych. Wprowadzono zapisy niezbędne dla udostępnienia na platformie ePUAP tzw. Profilu Zaufanego – bezpłatnej metody uwierzytelniania klientów administracji. Po zakończeniu prac projektowych i wdrożeniowych nad tą funkcjonalnością, będzie ona umożliwiać składanie pism do organów administracji bez konieczności stosowania kwalifikowanych podpisów elektronicznych. Wszystkie zaproponowane zmiany tworzą warunki dla ulepszenia współpracy pomiędzy systemami używanymi przez obywateli, przedsiębiorców i podmioty publiczne. Większość działań związanych z informatyzacją administracji realizowano w ramach 7 osi priorytetowej POIG „Społeczeństwo informacyjne – budowa elektronicznej administracji”

SRK wskazuje, że priorytetem dla Polski powinno być upowszechnienie podaży usług teleinformatycznych. W związku z tym, przeprowadzony został szereg prac legislacyjnych, obejmujący: opracowanie projektów ustaw o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej, a także nowelizację ustawy Prawo telekomunikacyjne.

Koordynacja działania resortów zaangażowanych w rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej i społeczeństwa informacyjnego odbywała się w ramach Międzyresortowego Zespołu ds. Realizacji Programu „Polska Cyfrowa”. W pierwszym kwartale 2010 roku zamknięty został I etap działalności Zespołu, zakończony przygotowaniem tzw. drugiego raportu zawierającego wyniki prac analitycznych i rekomendacje m.in. w zakresie wsparcia rozbudowy treści i usług w sieciach szerokopasmowych oraz podnoszenia kompetencji i motywacji społeczeństwa do uczestnictwa w świecie cyfrowym. Przedstawiona w nim koncepcja programu e-integracji społeczeństwa sformułowana została w kontekście realnych działań podejmowanych bądź planowanych przez poszczególne resorty i obejmowała pięć uzupełniających się obszarów tematycznych: edukację cyfrową, wzmocnienie sektora mediów elektronicznych, digitalizację i udostępnianie zasobów kultury i nauki, rozwijanie elektronicznej administracji oraz wdrożenie zasad otwartości, zaufania i bezpieczeństwa jako podstaw funkcjonowania usług sieciowych.

W wyniku reorganizacji Zespołu powołane zostały grupy robocze do spraw koordynacji procesu opracowywania horyzontalnych strategii rozwoju kraju w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej i społeczeństwa informacyjnego oraz do spraw programu o roboczej nazwie „Komputer dla ucznia”, którego głównym założeniem jest wyposażenie uczniów rozpoczynających naukę w szkołach podstawowych w netbooki. Ponadto Zespół opracował projekt Narodowego Planu Szerokopasmowego, nad którym dalsze prace będą prowadzone w ramach powołanej do tego celu grupy roboczej.

Jednocześnie realizowane były rekomendacje i zalecenia wypracowane na potrzeby pierwszego raportu Zespołu. Dotyczyły one niezbędnych zmian legislacyjnych ukierunkowanych na pobudzenie inwestycji w infrastrukturę telekomunikacyjną oraz zniesienie barier administracyjno-prawnych w elektronicznej administracji. Rezultatem tych działań było przyjęcie przez Sejm RP dwóch ustaw o istotnym znaczeniu dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego tj. ustawy o zmianie ustawy o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.

W ramach rozwijania współpracy w obrębie Krajowego Forum Szerokopasmowego skupiającego środowiska interesariuszy rozwoju sieci szerokopasmowych (administracja rządowa i samorządowa, operatorzy telekomunikacyjni i regulator rynku, instytucje finansowe i organizacje pozarządowe) uruchomiony został projekt SIPS – System Informacyjny o Infrastrukturze Szerokopasmowej i portal Polska Szerokopasmowa. Projekt ten ma zapewnić mechanizmy wsparcia dla administracji samorządowej w zakresie zarządzania oraz koordynacji projektów dotyczących budowy regionalnych sieci szkieletowych i dostępowych.

W 2010 r. realizowane było Porozumienie w sprawie utworzenia programu internetyzacji polskich bibliotek publicznych mającego na celu udostępnienie gminnym bibliotekom publicznym bezpłatnego trzyletniego dostępu do Internetu. Porozumienie zostało zawarte pomiędzy Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji, telekomunikacją Polską S.A. oraz Fundacją Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego. Na mocy porozumienia TP S.A. zapewni podłączenie około 7000 gminnych bibliotek publicznych do szerokopasmowego Internetu. Proces podłączania przez TP usługi dostępu do szerokopasmowego Internetu w ramach programu internetyzacji bibliotek rozpoczął się w styczniu 2010 roku.

Kontynuowany był w Polsce Program eTwinning – inicjatywa Komisji Europejskiej stanowiąca komponent programu Uczenie się przez całe życie. Program eTwinning umożliwia realizację wspólnych projektów edukacyjnych przez szkoły z UE za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych. Promuje potrzebę doskonalenia kompetencji cyfrowych wśród uczniów oraz wykorzystania technologii w procesie edukacyjnym wśród nauczycieli.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej objęło patronatem Koalicję cyfrowego włączenia osób 50+ „Dojrz@łość w sieci”. Celem przedsięwzięcia jest nawiązanie współpracy organizacji pozarządowych, urzędów, instytucji oraz firm prywatnych i przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu osób powyżej pięćdziesiątego roku życia. Koalicja popularyzuje w tej grupie wiekowej wiedzę na temat nowoczesnych technologii, a także podejmuje inicjatyw służące poprawie umiejętności posługiwania się nimi.

W 2010 r. realizowany był w Polsce program Komisji Europejskiej Safer Internet, dedykowany ochronie dzieci i młodzieży korzystających z Internetu oraz promujący zasady bezpiecznego korzystania z nowych technologii komunikacyjnych. W ramach programu prowadzone były dotychczas m.in. działania na rzecz zwalczania nielegalnych treści i spamu w Internecie oraz przeciwdziałania zagrożeniom wynikającym z użytkowania telefonów komórkowych, gier on-line, wymiany plików P2P i innych form komunikacji w czasie rzeczywistym. Priorytetem programu na lata 2009–2013 jest zwalczanie cyberprzemocy i uwodzenia dzieci w Internecie.

W związku z szybkim rozwojem technologii informacyjno-komunikacyjnych prowadzone są prace legislacyjne w zakresie tworzenia warunków prawnych rozwoju społeczeństwa informacyjnego, obejmujące m.in. prace nad projektami nowelizacji ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej. Akty te mają umożliwić implementację dyrektywy Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego.

Istotnym narzędziem wpływającym na proces rozwoju społeczeństwa informacyjnego są fundusze strukturalne UE, w szczególności w zakresie 8. Osi priorytetowej – Społeczeństwo informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.


  • W ramach działania 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej POIG w roku 2010 przeprowadzona została jedna runda aplikacyjna, podpisano 741 umów o dofinansowanie (w roku 2009 – 639) na łączną kwotę dofinansowania ponad 497 mln zł (w roku 2009 - ponad 357 mln zł).

  • W ramach działania 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B POIG ogłoszono jeden nabór, podpisano 211 umów o dofinansowanie (w latach 2008-09 łącznie 372) na łączną kwotę dofinansowania ponad 86 mln zł (w latach poprzednich ponad 148 mln zł).

  • W ramach działania 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion POIG ogłoszono 2 nabory wniosków, podpisano 75 umów o dofinansowanie na łączną kwotę dofinansowania ponad 207 mln zł (w roku 2009 – 45 umowy na kwotę ponad 52 mln zł).

  • W ramach działania 8.4 Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie „ostatniej mili” POIG przeprowadzono 2 nabory wniosków, podpisano 35 umów o dofinansowanie na łączną kwotę dofinansowania ponad 23 mln zł (w roku 2009 – 5 umów na kwotę dofinansowania ponad 1,2 mln zł).



  1. Ochrona konkurencji

Wynikające z zapisów SRK założenie dotyczące konieczności umacniania i ochrony reguł uczciwej konkurencji w gospodarce realizowane było w ramach „Polityki konkurencji na lata 2008-2010”. Na jej podstawie w 2010 roku prowadzone były liczne badania zarówno rynków krajowych (w tym regulowanych), jak i rynków lokalnych. Łącznie zakończonych zostało 25 badań, z czego 17 dotyczyło rynków krajowych, 8 zaś rynków lokalnych. Dodatkowo, wszczętych zostało 14 badań, które nie zostały zakończone i kontynuowane są w roku 2011.

Ponadto wykonane zostały dwa skoordynowane badania rynków lokalnych: badanie rynków związanych z zagospodarowywaniem odpadów komunalnych oraz badanie rynku dostarczania płatnej telewizji (w tym przez operatorów telewizji kablowych). Bezpośrednią przyczyną przeprowadzenia pierwszego badania były trwające w 2010 r. prace nad „Założeniami do projektu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz o zmianie niektórych innych ustaw” i wynikające z projektu ryzyko ograniczenia konkurencji. Natomiast badanie rynku dostępu do płatnej telewizji służyło określeniu struktury i stopnia koncentracji rynku, co jest szczególnie istotne ze względu na postępujący proces jego konsolidacji.

W celu zwiększenia wiedzy o korzyściach, jakie wynikają z efektywnej konkurencji oraz konieczności umacniania jej uczciwych reguł, prowadzone były działania edukacyjno-informacyjne skierowane do konsumentów, przedsiębiorców oraz ich związków, a także do władz lokalnych i podmiotów przez nie kontrolowanych. Prowadzone działania objęły m.in. akcję promocyjną w środkach masowego przekazu, konferencje poświecone ochronie konkurencji, publikacje.


  1. Eksport i współpraca z zagranicą

W 2010 roku udało się osiągnąć poziom polskiego eksportu sprzed globalnego kryzysu gospodarczego. Jego wartość wyniosła 117,4 mld euro i tym samym była o 19,5% wyższa niż w kryzysowym roku 2009, jak również o 1,0% wyższa niż w przedkryzysowym 2008 r. Natomiast import w 2010 roku osiągnął poziom 130,9 mld euro, ale jego wzrost (o 21,7%) nie skompensował głębokiego spadku (o 24,5%) w roku poprzednim, skutkiem czego jego poziom okazał się o 8,1%, tj. o 11,6 mld EUR niższy niż w roku przedkryzysowym. W rezultacie deficyt obrotów towarowych, mimo pogłębienia się do 13,5 mld euro, okazał się prawie o połowę niższy od notowanego przed kryzysem (26,2 mld euro).17

Eksport na rynki rozwinięte gospodarczo – dominujące w polskich obrotach towarowych – osiągnął poziom 99,2 mld euro i był o 2,8% wyższy niż w roku 2008. Eksport na rynki UE wyniósł ponad 92,2 mld euro i był wyższy o 2,0% niż w roku 2008. Stopień odbudowy przedkryzysowego poziomu eksportu na główne rynki unijne wahał się od 103,6% (Włochy) i 104,7% (Niemcy) do 108,5% (Wielka Brytania) oraz 111,3% (Francja). Natomiast eksport na pozostałe rynki – rozwijające się i relatywnie słabiej rozwinięte – osiągnął poziom 18,2 mld euro, czyli był o ok. 8% niższy niż w roku 2008, na czym negatywnie zaważył wyjątkowo niski stopień odbudowy eksportu na rynki WNP, sięgający niespełna 82%. Na ich tle szczególnie korzystnie wyróżniają się dwa rynki z grupy krajów rozwijających się - Turcja i Chiny, na które eksport w 2010 roku przekroczył poziom z roku 2008 odpowiednio o ponad 56% i 42%.

Import z krajów rozwiniętych wyniósł ok. 87,3 mld euro i był o ponad 11,6% niższy niż przed dwoma laty, a jego odbudowa okazała się o 3,5 pkt. proc. wolniejsza od średniej dla importu ogółem. Natomiast import z pozostałych rynków (43,6 mld euro) okazał się tylko nieznacznie niższy niż w 2008 r., o czym zadecydowały obroty z Azją, zwłaszcza z Chinami i Rosją.

Wzrost deficytu wymiany na tle szybkiej odbudowy eksportu był stosunkowo umiarkowany. Było to efektem zdecydowanej poprawy bilansu wymiany z krajami UE. Nadwyżka w handlu z tymi partnerami wzrosła w 2010 r. o 3,5 mld euro, osiągając poziom 15,2 mld euro. Pozwoliło to skompensować o ponad połowę wysoki deficyt w obrotach z krajami rozwijającymi się (25,4 mld euro) oraz pozaunijnymi rynkami wysokorozwiniętymi (2,9 mld euro).

Stopień odbudowy przedkryzysowego poziomu eksportu w najważniejszych grupach towarowych był zróżnicowany. W największej grupie, obejmującej wyroby elektromaszynowe eksport przekroczył o 1,4% poziom z roku 2008, a tempo jego odbudowy było nieco wyższe od średniego tempa dla eksportu ogółem. Eksport wyrobów chemicznych wzrósł w roku ubiegłym o blisko 30%, do poziomu o ponad 10% wyższego niż przed kryzysem. Najbardziej odporny na kryzys okazał się eksport towarów rolno–spożywczych. Po znikomym spadku w roku kryzysowym, eksport tych towarów wzrósł w 2010 r. o ponad 15,4%. Na tle tych trzech grup towarowych wyjątkowo wolno postępowała odbudowa eksportu wyrobów metalurgicznych - po głębokim załamaniu w roku 2009 (o ponad 1/3), jego poziom w roku ubiegłym wzrósł o 29,6%, nie osiągając jednak wartości sprzed kryzysu.

W zdecydowanej większości grup towarowych ubiegłoroczny import kształtował się na poziomie od kilku do kilkunastu procent niższym niż przed dwoma laty. Wyjątek stanowiły dwie grupy towarowe: artykuły rolno – spożywcze, których import wzrósł o 4% wobec roku 2008, oraz wyroby przemysłu lekkiego - o ponad 3%.

Decydujący wpływ na uzyskanie względnie korzystnego bilansu obrotów towarowych w 2010 roku miały obroty wyrobami elektromaszynowymi. Na poprawę o 12,7 mld euro ogólnego bilansu obrotów towarowych w roku 2010 – w stosunku do roku 2008 - złożyła się niemal w połowie poprawa salda obrotów w tej grupie towarowej (sięgająca 6 mld euro).

W 2010 r. kontynuowane były przedsięwzięcia mające na celu umiędzynarodowienie działalności polskich przedsiębiorstw. Stosowana była szeroka gama instrumentów wspierających zdobywanie nowych rynków zbytu. W ramach branżowych projektów promocyjnych udzielane było wsparcie dla grup przedsiębiorców organizujących pokazy, prezentacje, spotkania branżowe czy prowadzących badania rynku zagranicznego. MSP otrzymywały pomoc umożliwiającą uzyskanie certyfikatów, świadectw i atestów wyrobu wymaganych w obrocie towarami na rynkach zagranicznych. Dofinansowywane były przedsięwzięcia wydawnicze promujące eksport lub sprzedaż na Jednolitym Rynku Europejskim, takie jak publikacja katalogów, informatorów, folderów, czasopism oraz materiałów informacyjnych na nośnikach elektronicznych.

W ramach instrumentu „Paszport do eksportu”, który finansowany jest w ramach działania 6.1 POIG, skierowanego do sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw dofinansowywane były projekty mające na celu: promocję Polski jako atrakcyjnego partnera gospodarczego i miejsca nawiązywania wartościowych kontaktów handlowych, zwiększenie wielkości polskiego eksportu oraz wzrost liczby przedsiębiorstw prowadzących działalność eksportową. Realizowane branżowe programy promocyjne kierowane były do przedsiębiorców z wybranych dziedzin, które ze względu na potencjał krajowej produkcji, jak i możliwości kreowania pozytywnych skojarzeń z krajem pochodzenia produktu mogą stać się polskimi specjalnościami eksportowymi. W ramach działania 6.5 – Promocja polskiej gospodarki POIG realizowane były przedsięwzięcia zwiększające rozpoznawalność Polski w świecie oraz promujące ją jako kraj posiadający innowacyjny potencjał produkcyjny.

W ramach wspierania rozwoju współpracy gospodarczej z wybranymi krajami rozwijającymi się w 2010 r. realizowany był program aktywizacji dyplomacji w tych państwach. Prowadzone na jego podstawie działania objęły: misje gospodarcze, udział w dwustronnych komisjach mieszanych ds. współpracy gospodarczej, wsparcie działań promocyjnych, konsultacje polityczno-gospodarcze. Dodatkowo, rozwijany był dialog polityczny z wybranymi krajami rozwijającymi się, szczególnie z regionu Azji. Jednym z jego celów była realizacja gospodarczych interesów Polski. Oprócz tradycyjnej wymiany handlowej i inwestycji rozwijano nowe formy współpracy gospodarczej i naukowo-technicznej. Do promocji w obszarze gospodarczym wykorzystany został udział w Światowej Wystawie EXPO 2010 w Szanghaju. Równocześnie podejmowane były działania na rzecz poprawy współpracy gospodarczej z krajami Zatoki Perskiej oraz udzielane było polityczne wsparcie dla współpracy gospodarczej z państwami Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne zaangażowane były we wspieranie współpracy w obszarze energetyki, w przemyśle obronnym, promocję oferty eksportowej, likwidację barier w dostępie do rynków, promocję programu prywatyzacji oraz projektu GreenEvo18.


  1. Rozwój sektora usług

Wzrost znaczenia sektora usług w gospodarce, zarówno w zakresie tworzenia wartości dodanej, jak też w liczbie pracujących, jest jednym z elementów towarzyszących procesom rozwojowym. Gospodarka polska, charakteryzująca się relatywnie niskim udziałem usług w tworzeniu PKB, zmienia w ciągu ostatnich lat swoją strukturę w kierunku modelu typowego dla państw wysoko rozwiniętych. Usługi są obecnie dominującym sektorem polskiej gospodarki. W 2010 r. osiągnął on blisko 65% udział w tworzeniu wartości dodanej brutto i 57% w liczbie pracujących.

W procesie rozwoju sektora usług w Polsce ważną rolę odgrywają bezpośrednie inwestycje zagraniczne. W ostatnich latach struktura napływu kapitału zagranicznego zmieniła się na korzyść sektora usługowego. Coraz liczniej powstają centra usług. Co prawda dominują wśród nich mniej zaawansowane typy usług dla biznesu (Business Process Offshoring), takie jak centra finansowo-księgowe, logistyczne oraz centra obsługi klienta, to jednak wpływają one na unowocześnienie gospodarki, wprowadzają nowe modele biznesowe i formy zarządzania. Sprzedaż usług dla biznesu w Polsce osiągnęła w 2010 r. wartość 2,5 mld USD, co jest efektem poszerzania działalności przez firmy już obecne na tutejszym rynku oraz napływu nowych inwestycji.

W 2010 r. prowadzone były prace mające na celu stworzenie dogodnych warunków dla rozwoju usług pocztowych oraz zwiększenia konkurencji na tym rynku. W tym celu realizowano prace nad projektem ustawy Prawo pocztowe. Dotychczas obowiązujące przepisy ograniczają prowadzenie działalności pocztowej poprzez istnienie zakresu usług zastrzeżonych dla operatora publicznego.

Ponadto, został opracowany i poddany konsultacjom projekt ustawy o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej.



Nowelizacja prawa telekomunikacyjnego, która weszła w życie 20 lipca 2010 r. zmieniła definicję abonenta usług telekomunikacyjnych i zwiększyła ochronę użytkowników usług typu pre-paid świadczonych w ruchomych sieciach telefonicznych. Przygotowywana kolejna nowelizacja tej ustawy, implementująca prawo europejskie, zakłada ustanowienie instrumentów pobudzających rozwój rynku telekomunikacyjnego oraz zwiększających ochronę użytkowników końcowych. Jej założenia poddane zostały konsultacjom społecznym i międzyresortowym.

  1. Restrukturyzacja tradycyjnych sektorów przemysłowych i prywatyzacja

W 2010 r. kontynuowano procesy prywatyzacyjne zgodnie z „Planem prywatyzacji na lata 2008-2011” i jego aktualizacjami oraz corocznymi kierunkami prywatyzacji. Zrealizowanych zostało 487 projektów prywatyzacyjnych. Sukcesem zakończono 230 z nich, co oznacza częściowe lub całkowite zbycie akcji bądź udziałów Skarbu Państwa, w tym również wniesienie ich na rzecz innego podmiotu z jego udziałem lub komunalizację (w przypadku 124 podmiotów miało miejsce całkowite „wyjście” Skarbu Państwa z akcjonariatu). Niepowodzenie procesów prywatyzacyjnych wynikało z różnych przyczyn, m.in. braku zainteresowania ze strony inwestorów lub oferowanej zbyt niskiej ceny. Przekształceniami własnościowymi poprzez sprzedaż pierwszego lub kolejnych pakietów akcji bądź udziałów, wniesienie, nieodpłatne przekazanie na rzecz jednostek samorządu terytorialnego objętych zostało 226 podmiotów. Przychody z prywatyzacji w ujęciu kasowym wyniosły 22,037 mld zł brutto. Dochody z tytułu dywidend zaplanowane na kwotę 4,0 mld zł zostały zrealizowane w kwocie 4,456 mld zł.

W 2010 r. skomercjalizowanych zostało 12 przedsiębiorstw państwowych. Powstałe spółki powiększą zasób prywatyzacyjny na kolejne lata.

W tym samym okresie z KRS wykreślono 23 spółki po zakończonym okresie likwidacji i 25 spółki po zakończonych postępowaniach upadłościowych.

Wycofany z realizacji został dokument Strategia dla sektora stoczniowego (morskie stocznie produkcyjne) w Polsce w latach 2006-2010, w związku z czym określone w dokumencie procesy prywatyzacji nie zostały zrealizowane. W 2010 r. – zgodnie z decyzjami KE z listopada 2008 r. - majątek dwóch największych polskich stoczni został sprzedany nowym inwestorom.

W 2010 r. kontynuowane były procesy restrukturyzacji i prywatyzacji spółek sektora Wielkiej Syntezy Chemicznej (WSCh).


  1. Rybołówstwo

Z uwagi na istotne znaczenie rybołówstwa dla rozwoju północnych regionów kraju, podejmowane były działania dotyczące dostosowania tego sektora gospodarki do aktualnych uwarunkowań ekonomicznych. W 2010 r. realizowane były przedsięwzięcia w ramach Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów 2007-2013”. W ramach osi priorytetowej 2. podpisano 530 umów o dofinansowanie – na łączną kwotę ok. 424 mln zł. Natomiast w ramach 3. osi priorytetowej podpisano 130 umów o dofinansowanie - na łączną kwotę ok. 450 mln zł. W ramach obu osi priorytetowych w 2010 r. zrealizowano płatności na łączną kwotę ok. 260 mln zł.

Podejmowane w roku ubiegłym działania zmierzające do racjonalnej gospodarki żywymi zasobami Bałtyku i poprawy efektywności sektora rybackiego były kontynuacją rozwiązań wdrażanych w latach wcześniejszych i finansowanych głównie z funduszy europejskich. W efekcie prowadzonej restrukturyzacji polska bałtycka flota rybacka w 2010 r. osiągnęła poziom 789 jednostek o łącznym tonażu 15 991,3 GT (spadek odpowiednio o 9% i 27% w porównaniu z 2007 r.). Średni wiek statków na koniec 2010 r. nie uległ wyraźnej zmianie w stosunku do stanu na koniec 2007 r., co oznacza, że starzenie się floty zostało powstrzymane19.

Flota bałtycka stacjonowała w 65 portach i przystaniach rybackich. Najwięcej jednostek zarejestrowanych było w Ustce (74), Władysławowie (58) i Kołobrzegu (56), natomiast największa ilość wyładunków miała miejsce w Kołobrzegu (ok. 23 tys. t), Helu (ok. 20 tys. t) i Władysławowie (ok. 15 tys. t).

W 2010 r. podaż ryb z polskiej akwakultury obniżyła się. Przyczyniły się do tego głównie niesprzyjające warunki klimatyczne i środowiskowe. Wpływ na ten stan miał również wzrost kosztów produkcji, w tym wysokie ceny zbóż paszowych i paliwa, a także niekontrolowany rozwój populacji kormorana czarnego oraz choroby ryb. W tym okresie połowy bałtyckie przekroczyły pułap 110 tys. t - dominowały w nich szproty (ok. 59 tys. t), śledzie (ok. 25 tys. t), dorsze (ok. 12 tys. t) i gatunki ryb płaskich (ok. 11 tys. t). Wartość połowów wyniosła ok. 160 mln zł.

W końcu 2010 r. funkcjonowało 250 zakładów przetwórczych uprawnionych do handlu produktami rybnymi na obszarze UE. Ponadto szacuje się, że spośród przedsiębiorstw dopuszczonych do sprzedaży bezpośredniej tylko na rynki lokalne w kraju, wstępną obróbką i przetwórstwem ryb zajmuje się ok. 50 zakładów. Ocenia się, że w 2010 r. wielkość produkcji wzrosła w stosunku do roku poprzedniego o 3%. Przetwórstwo rybne opiera się głównie na surowcach importowanych. Również w strukturze przychodów istotny udział mają obroty z zagranicą - 50% pochodzi z eksportu bezpośredniego. Powyższe uwarunkowania powodują, że osiągane wyniki ekonomiczno-finansowe w znacznym stopniu uzależnione są od kształtowania się kursu walutowego. Aprecjacja złotego w pierwszej połowie 2010 r. spowodowała spadek zysków i pogorszenie rentowności branży.

W 2010 r. ryby w sprzedaży detalicznej zdrożały o 2,5%, podczas gdy cała żywność o 3,9%. Pomimo tego były one jednym z droższych źródeł białka. Spożycie ryb produkowanych w polskiej akwakulturze wyniosło około 0,8 kg na osobę.






1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna