Ministerstwo rozwoju regionalnego



Pobieranie 1,12 Mb.
Strona2/16
Data23.10.2017
Rozmiar1,12 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

Działania systemowe




1. System zarządzania rozwojem


W 2010 r. kontynuowano prace usprawniające zarządzanie polityką rozwoju kraju, w tym przede wszystkim opracowywanie głównych dokumentów strategicznych: długookresowej strategii rozwoju kraju, aktualizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz 9 strategii zintegrowanych. Powyższe dokumenty stanowią podstawę nowego systemu zarządzania rozwojem, który został określony w dokumencie p.n. „Założenia systemu zarządzania rozwojem Polski”, przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 27 kwietnia 2009 r. Dokument przedstawia model systemu zarządzania rozwojem, zmierzający do zwiększenia skuteczności programowania i wdrażania polityki rozwoju oraz podniesienia jakości funkcjonowania instytucji publicznych.

W 2010 r. trwały prace nad projektem długookresowej strategii rozwoju kraju (DSRK) prowadzone przez Zespół Doradców Strategicznych Premiera (ZDS) pod przewodnictwem Pana Ministra Michała Boniego. Podstawą dla opracowania długookresowej strategii rozwoju kraju jest opracowany i zaprezentowany w 2009 r. „Raport Polska 2030. Wyzwania rozwojowe”. Istotą raportu „Polska 2030” była propozycja nowego projektu cywilizacyjnego zorientowanego na przyszłość, w wymiarze czasowym o jedno pokolenie więcej, niż to, które aktualnie spełnia rolę wiodącą w określaniu ważnych zadań kraju.

DSRK jest dokumentem ramowym o ogólnym - wyznaczającym trendy i cele - charakterze. Realizacja strategicznego celu rozwojowego określonego w strategii będzie następowała w ramach trzech filarów zadaniowych:


  • Innowacyjności (modernizacji);

  • Terytorialnego równoważenia rozwoju (dyfuzji);

  • Efektywności.

Prace nad tą strategią powiązane są z pracami nad pozostałymi strategiami rozwoju, tak by zapewnić spójność proponowanych rozwiązań zarówno w perspektywie długo- jak i średniookresowej.

Prace nad aktualizacją SRK mają na celu dostosowanie obowiązującej strategii średniookresowej do zmienionej sytuacji makroekonomicznej w Polsce, Europie i na świecie, nowego ładu planowania strategicznego i przestrzennego, strategii długoterminowej, wymogów znowelizowanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz przedłużonego okresu programowania do 2020 r. W okresie od maja do października 2010 r. trwały prace ekspertów zewnętrznych nad głównymi ekspertyzami tematycznymi na potrzeby aktualizacji SRK (zakres tematyczny ekspertyz został zaakceptowany przez Komitet Koordynacyjny ds. Polityki Rozwoju). Zorganizowany został również cykl spotkań eksperckich z udziałem poszczególnych resortów, środowisk naukowych, przedstawicieli przedsiębiorców oraz urzędów marszałkowskich, na których omawiane były poszczególne obszary problemowe aktualizowanej średniookresowej strategii rozwoju kraju. W 2010 r. odbyły się spotkania dotyczące następujących obszarów: ochrona środowiska (13.09.2010 r.), ochrona zdrowia (6.10.2010 r.), obszary wiejskie (25.10.2010 r.), transport (22.11.2010 r.).

Kolejne cztery spotkania dotyczące: innowacyjnej i konkurencyjnej gospodarki, rozwoju kapitału ludzkiego, sprawnego państwa oraz makroekonomicznych procesów i perspektyw rozwojowych zostały zorganizowane w 2011 r.

W dniu 10 grudnia 2010 r. MRR przedstawił założenia wstępnego projektu na posiedzeniu Komitetu Koordynacyjnego do spraw Polityki Rozwoju. Poszczególne resorty nadesłały swoje uwagi do tego projektu.

W celu skoordynowania prac nad strategią średnio i długookresową przeprowadzono w styczniu 2011 r. szereg spotkań bilateralnych MRR-KPRM (ZDS) w celu omówienia poszczególnych obszarów i zagadnień ujętych w DSRK i sposobu ich ujęcia w zaktualizowanej średniookresowej strategii rozwoju kraju.

Zaktualizowana ŚSRK wytycza trzy obszary strategiczne (Sprawne państwo, Konkurencyjna gospodarka, Spójność społeczna i terytorialna), w których koncentrować się będą wszystkie działania oraz określa, jakie interwencje są niezbędne w perspektywie średniookresowej w celu uruchomienia procesów rozwojowych. Oznacza to - z jednej strony - reagowanie na to co stanowi barierę rozwojową, w tym na słabości polskiej gospodarki ujawnione przez kryzys gospodarczy, a z drugiej strony - koncentrowanie się na potencjałach społeczno-gospodarczych i przestrzennych, które po odpowiednim wzmocnieniu będą stymulowały rozwój.

ŚSRK przedstawia scenariusz rozwojowy wynikający m.in. z odpowiedzi na zdiagnozowane bariery i zagrożenia oraz istniejące potencjały, jak również możliwości sfinansowania zaprojektowanych działań rozwojowych. Szczególnie istotne w perspektywie najbliższych lat będzie przeprowadzenie szeregu zmian systemowych, kompetencyjnych i instytucjonalnych, tak by uwolnić potencjały i rezerwy rozwojowe, a także dostępne środki finansowe.

W okresie do 2020 roku przewiduje się położenie akcentu strategicznego nie tylko na samym procesie bezpośredniego kierowania środków na dziedziny, w których występują największe deficyty (tak jak to miało miejsce w SRK 2007-2015), ale przede wszystkim na procesie wzmocnienia tych potencjałów, które w przyszłości będą gwarantowały wewnętrznie generowany rozwój. Tym samym ŚSRK nie obejmuje wszystkich obszarów istotnych z samego faktu funkcjonowania państwa, lecz koncentruje się głównie na tych obszarach, w których powinny zostać podjęte działania w ciągu najbliższych 10 lat w celu uruchomienia i przyspieszenia procesów rozwojowych (w tym na niezbędnych zmianach strukturalnych).



Celem głównym strategii średniookresowej staje się wzmocnienie gospodarczych, społecznych i instytucjonalnych potencjałów zapewniających szybszy i zrównoważony rozwój kraju oraz poprawę życia ludności.

Zaktualizowana ŚSRK to strategia skierowana nie tylko do administracji publicznej, ale integrująca wokół celów strategicznych wszystkie podmioty, które mogą uczestniczyć i wspomagać procesy rozwojowe, zarówno na szczeblu centralnym, jak i regionalnym oraz środowiska społeczne i gospodarcze.

Zakończenie prac nad aktualizacją strategii średniookresowej i przyjęcie jej przez Radę Ministrów planowane jest na 2011 rok.

27 listopada 2009 r. Rada Ministrów przyjęła dokument pn. „Plan uporządkowania strategii rozwoju” (z późn. zm.). W dokumencie zaproponowano ograniczenie liczby strategii rozwoju i polityk do 9 nowych strategii rozwoju, realizujących średnio i długookresową strategię rozwoju kraju, stanowiących „inne strategie rozwoju” w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W 2010 r. kontynuowano prace, rozpoczęte pod koniec 2009 r., nad 9 strategiami zintegrowanymi, będącymi dokumentami nowej generacji tj.: Strategią innowacyjności i efektywności gospodarki, Strategią rozwoju kapitału ludzkiego, Strategią rozwoju transportu, Bezpieczeństwo energetyczne i środowisko, Sprawne państwo, Strategią rozwoju kapitału społecznego, Krajową strategią rozwoju regionalnego – Regiony-miasta-obszary wiejskie, Strategią rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego RP, Strategią zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa.

Ze względu na przyjęty tryb pracy, przygotowywane dokumenty strategiczne są ściśle skorelowane i wzajemnie się determinują. Relacje te odpowiadają również przepisom określającym hierarchię strategii, zgodnie z którymi średniookresowa strategia rozwoju kraju uwzględnia ustalenia zawarte w długookresowej strategii rozwoju kraju oraz realizowana jest przez inne strategie rozwoju.

W celu zapewnienia spójności między planowanymi inwestycjami i zapisami głównych dokumentów strategicznych minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydał na podstawie art. 135 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr 96, poz. 620 i Nr 123, poz. 835) rozporządzenie z dnia 3 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków, sposobu, trybu, kryteriów i terminów dokonywania oceny zgodności planowanych inwestycji ze strategiami rozwoju. Na podstawie ww. rozporządzenia minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego dokonuje oceny planowanych inwestycji budowlanych państwowych jednostek budżetowych oraz dotacji, o których mowa w art. 132 ust. 2 uofp, o wartości kosztorysowej przekraczającej 300 mln zł z odpowiednimi strategiami rozwoju. (z wyłączeniem inwestycji współfinansowanych ze środków unijnych).

Uzupełnieniem w zakresie przestrzennym dla systemu dokumentów strategicznych, jest Koncepcja Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (KPZK). W maju 2010 r. zakończyły się prace nad pierwszym projektem KPZK 2030, który został skierowany do konsultacji z grupami eksperckimi w ramach Państwowej Rady Gospodarki Przestrzennej, zespołem Realizacyjnym do opracowania KPZK oraz zespołem Ekspertów Naukowych. W sierpniu 2010 r. MRR otrzymało projekt „Prognozy oddziaływania na środowisko Projektu KPZK 2030”. W dniach od 30 sierpnia do 21 września 2010 r. odbyły się konsultacje społeczne projektu dokumentu wraz z Prognozą. W dniu 25 stycznia 2011 r. Kierownictwo MRR przyjęło nową wersję projektu KPZK 2030, która powstała po przeanalizowaniu uwag zgłoszonych do projektu dokumentu z 18 maja 2010 r. oraz rekomendacji wynikających z Prognozy oddziaływania na środowisko. W dniu 28 stycznia br. rozpoczęły się konsultacje społeczne i międzyresortowe nowego projektu KPZK 2030. Po wyjaśnieniu i uwzględnieniu szeregu uwag, projekt KPZK 2030 zostały przyjęty przez Komitet ds. Europejskich (w dniu 24 maja 2011 r.) , Komitet Rady Ministrów ds. Informatyzacji i łączności (w dniu 2 czerwca 2011 r.) oraz Stały Komitet Rady Ministrów (w dniu 1 czerwca 2011 r.).



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna