Ministerstwo Gospodarki



Pobieranie 1,34 Mb.
Strona1/24
Data14.12.2017
Rozmiar1,34 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24

Ministerstwo Gospodarki

FRANCJA 2006

INFORMATOR

GOSPODARCZY

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej we Francji

Wydział Ekonomiczno-Handlowy


2

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej we Francji – ParyS

Wydział Ekonomiczno-Handlowy

Autorzy opracowania:

Agnieszka CZUPRYNIAK – II Sekretarz

WEH Ambasady RP we Francji

Piotr BYCZKOWSKI – Radca

WEH Ambasady RP we Francji

Krzysztof GALAS – Radca Ministra

DPP MGiP

Współpraca

Hanna STYPUŁKOWSKA-GOUTIERRE – Adwokat

Cabinet d’Avocat BGS Paris

Lucien PECZYNSKI – Adwokat

COPERNIC Avocats

Andrzej BEDNARZ – Konsultant

Bureau du Conseil EXP PECO Chambéry

Nadzór merytoryczny

Janusz PIEŃKOWSKI –Radca Minister

Publikacja została opracowana i wydana ze środków funduszu promocji

Ministerstwa Gospodarki R.P. W Warszawie

Publikacja ma charakter informacyjny i nie stanowi źródła prawa

Prawa autorskie zastrzeSone. Materiały te moSna wykorzystywać (kopiować, przechowywać i

drukować) bezpłatnie jedynie w celach prywatnych, niekomercyjnych (na potrzeby własne). Wszelkie

komercyjne wykorzystanie w części lub w całości materiałów zawartych w niniejszym Informatorze

wymaga pisemnej zgody WEH Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej we Francji.

PARYś, grudzień 2005
3

Spis treści

Słowo wstępne 7

1.1 Sytuacja gospodarcza Francji i jej międzynarodowa pozycja 8

1.1.1 Znaczenie Francji 8

1.1.2 Handel zagraniczny 8

1.1.3 Gospodarka 9

1.1.3.1 Usługi i handel 10

1.1.3.2 Przemysł 11

1.1.3.3 Rolnictwo 14

1.2 Francja regionów (róSnice i specyfika) 18

1.3 Stosunki gospodarcze polsko-francuskie 26

1.3.1 Wzajemne obroty handlowe 26

1.3.2 Inwestycje francuskie w Polsce 28

1.3.3 Inwestycje polskie 28

2.1 Dostęp do rynku 28

2.2 Regulacje obrotu z zagranicą, procedury celne 28

2.2.1 Cła 30

2.2.2 WaSniejsze dokumenty celne 31

2.3 Zamówienia publiczne 32

2.4 System podatkowy 35

2.4.1 Podatek dochodowy od osób fizycznych 36

2.4.2 Deklaracja podatkowa 38

2.4.3 Podatek od osób prawnych (spółek) 40

2.4.4 Zysk podlegający opodatkowaniu 41

2.4.5 Podatek zawodowy 42

2.4.6 Inne podatki obciąSające pracodawcę 43

2.4.6.1 Podatek nad dokształcanie 43

2.4.6.2 Podatek na ustawiczne podnoszenie kwalifikacji zawodowych 43

2.4.6.3 Podatek na inwestycje budowlane 44

2.4.7 Podatki pośrednie 44

2.4.7.1 Podatek VAT, nadpłata podatku 44

2.4.7.2 Podatek od wynagrodzeń 45

2.4.7.3 Podatek od nieruchomości i biur 46

2.4.8 Rodzaje systemów podatkowych 46

2.4.9 Przedstawiciel podatkowy 47

2.4.10 Zwrot podatku VAT firmom polskim nie zarejestrowanym jako płatnicy

tego podatku we Francji. 48

2.5 Transport, spedycja, ubezpieczenia 49

2.5.1 Dokumenty administracyjne 51

2.5.1.1 Licencja wspólnotowa 51

2.5.1.2 Zezwolenie wydane w ramach kontyngentu CEMT 51

2.5.1.3 Zezwolenia na przewóz z Francji do kraju trzeciego poza Unię

Europejską bez tranzytu przez terytorium Polski 52

2.5.1.4 Zezwolenia na wykonanie przewozu ponadnormatywnego przez

terytorium Francji 52

2.5.1.5 Kary 52
4

2.5.2 Dokumenty transportowe 52

2.5.2.1 List przewozowy (lettre de voiture) 52

2.5.2.2 Wykresówki tachografu 53

2.5.2.3 Dokument najmu 53

2.5.2.4 Dokument zatrudnienia kierowcy u pracodawcy 53

2.5.2.5 Kary, informacje dodatkowe 54

2.5.3 Firmy spedycyjne we Francji 56

3.1 Reglamentacja działalności gospodarczej 56

3.2 Polityka wspierania inwestycji 57

3.2.1 Pomoc związana z lokalizacją 60

3.2.2 Pomoc nie związana z lokalizacją 60

3.2.3 Przemysłowe i intelektualne prawa własności 62

3.3 Umowy handlowe, agenci 62

3.3.1 Uwagi wstępne, rozmowy handlowe 62

3.3.2 Umowy 63

3.3.3 Gwarancje płatności 65

3.3.3.1 Gwarancje umowne 65

3.3.3.2 Gwarancje bankowe 65

3.3.3.3 Akredytywa dokumentowa 65

3.3.4 Agenci, sprzedawcy 66

3.3.4.1 Przedstawiciel handlowy (agent commercial) 66

3.3.4.2 Sprzedawcy podróSujący, przedstawiciele, akwizytorzy miejscowi

(VRP – voyageurs, représentants, placiers). 67

3.3.4.3 Dystrybutorzy, koncesjonariusze (contrats de distribution ou de

concession) 68

3.3.5 Franchising (franszyza) 68

3.4 Zakładanie firmy 69

3.4.1 Praca na zasadzie samozatrudnienia, 71

3.4.2 Działalność gospodarcza we Francji 73

3.4.2.1 Działalność prowadzona indywidualnie, wolne zawody 73

3.4.2.2 Działalność okresowa („nie osiadła”) 74

3.4.3 Spółki handlowe według prawa francuskiego 76

3.4.3.1 Spółki cywilne 76

3.4.3.2 Spółki handlowe 76

3.4.4 Prawa wspólników spółki akcyjnej i spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością (SA i SARL) 79

3.4.5 Spółki nie posiadające osobowości prawnej 79

3.4.6 Spółki specyficzne ze względu na ich statut 79

3.4.7 Inne formy działalności gospodarczej: 80

3.4.8 Proces tworzenia spółek 80

3.4.9 Prawne formy obecności firm zagranicznych 82

3.4.9.1 Przedstawicielstwo 82

3.4.9.2 Filia (filiale) 84

3.5 Umowy najmu lokalu, lokal tymczasowy (domicilation) 84

3.6 Nabywanie gruntów rolnych i leśnych 86

3.6.1 Grunty rolne 86

3.6.2 Grunty leśne. 88

3.6.3 Nabywanie nieruchomości 88
5

3.7 Pobyt we Francji 89

3.7.1 Karta pobytu (na czas określony) – wymagania ogólne 89

3.7.2 WaSność karty pobytu, koszty, procedura 93

3.7.3 Otwieranie rachunków bankowych i lokat 95

3.8 Zatrudnianie pracowników we Francji, uznawanie dyplomów 97

3.8.1 Uznawanie dyplomów 97

3.8.2 Warunki zatrudnienia obcokrajowca we Francji. 99

3.8.2.1 Praca sezonowa 103

3.8.2.2 StaSe zawodowe 104

3.8.2.3 Praca jako fille au-pair 105

3.8.3 Świadczenia socjalne, kwestie podatkowe 108

3.8.4 Umowy o pracę 108

3.8.5 Warunki pracy i płacy 110

3.8.5.1 System ubezpieczeń społecznych (Sécurité sociale) 110

3.8.5.2 Czas pracy 110

3.8.5.3 Urlopy 111

3.8.5.4 Organizacje pracowników 111

3.9 Warunki świadczenia usług przez polskie firmy we Francji 112

3.9.1 Zasady ogólne. 112

3.9.2 Zakres stosowania prawa wspólnotowego. 113

3.9.3 Uregulowania francuskie – procedury administracyjne 114

4.1 Organizacje samorządu gospodarczego 120

4.2 Promowanie firmy polskiej we Francji 124

4.2.1 Seminaria i konferencje 125

4.2.2 Akcje lobbyingowe 125

4.2.3 Misje handlowe 125

4.2.4 Targi i wystawy 126

4.2.5 Internet 130

4.2.6 Baza ofert WEH Ambasady RP 130

4.2.7 Agencje reklamowe 131

4.3 Zakwaterowanie 131

4.4 Badanie rynku 133

4.4.1 Francuskie bazy danych 134

5.1 Weryfikacja informacji na temat partnera francuskiego 135

5.1.1 Identyfikacja europejskiego numeru VAT 135

5.1.2 Rejestry i repertoria o charakterze publicznym 136

5.1.2.1 Rejestry handlowe i spółek (RCS – Registre du commerce et des

sociétés) 136

5.1.2.2 Rejestr zawodów (RM – Répertoire des métiers) 139

5.1.2.3 Zbiór statutów stowarzyszeń (Collection des statuts d’associations)

139


5.1.2.4 Krajowy rejestr przedsiębiorstw i oddziałów połoSonych we Francji

(SIRENE) 139

5.1.2.5 Publiczne rejestry wpisów zabezpieczających (Registres publics

d’inscription des suretés) 140

5.1.2.6 Dziennik Urzędowy Ogłoszeń Cywilnych i Handlowych (BODACC)

140
6

5.1.3 Kartoteki zawierające dane o zobowiązaniach płatniczych (Fichiers

recensant les incidents de paiement) 140

5.1.4 Kartoteki zarządzane przez Bank Francji (Fichiers gérés par la Banque de

France) 141

5.1.5 Wywiadownie (Sociétés de renseignement) 141

5.1.5.1 Wywiadownie handlowe (Sociétés de renseignement commercial)

141

5.1.5.2 Agencje dochodzeniowe (Sociétés d’enquete) 142



5.1.6 Inne źródła informacji 142

5.1.6.1 Informacje własne przedsiębiorstwa 142

5.1.6.2 Organizacje i zrzeszenia zawodowe 142

5.1.6.3 Media 142

5.2 Dochodzenie wierzytelności 143

5.2.1 Odsetki za zwłokę w prawie francuskim 143

5.2.2 Polubowne dochodzenie wierzytelności 145

5.2.3 Środki zabezpieczające 146

5.2.4 Sądowo-cywilne dochodzenie wierzytelności 147

5.2.4.1 Nakaz wykonania świadczenia (l’injonction de faire) 148

5.2.4.2 Nakaz uiszczenia opłaty (l’injonction de payer) 148

5.2.4.3 Zabezpieczenie kosztów postępowania (action en référé-provision)

149

5.2.4.4 Pozew o zapłatę (assignation en paiement) 149



5.2.4.5 Postępowanie na podstawie wniosku opartego na prawie rzeczowym

(actions fondées sur un droit réel) 149

5.2.4.6 Postępowanie przeciwko wypłacalnym partnerom dłuSnika 150

6.1 Wybrane akty prawne 151

6.1.1 Umowy wielostronne 151

6.1.2 WaSniejsze umowy polsko-francuskie 151

6.2 USyteczne adresy 157

6.2.1 Adresy we Francji 157

6.2.1.1 Polskie urzędy i instytucje 157

6.2.1.2 Francuskie urzędy i instytucje 158

6.2.2 Adresy w Polsce 163

6.2.3 Niektóre kancelarie prawne udzielające porad w języku polskim 166

6.2.4 Adresy wybranych francuskich izb gospodarczych 167

6.2.4.1 Adresy francuskich regionalnych izb handlowo - przemysłowych 167

6.2.4.2 Adresy francuskich izb handlowo-przemysłowych 169
7

AMBASADA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Szanowni Państwo,

Polsko-francuskie stosunki gospodarcze od kilku lat znajdują się w fazie

dynamicznego rozwoju. Oparte na bilateralnych tradycjach historycznych stanowią

jeden z głównych filarów przeobraSeń społeczno-gospodarczych w naszym kraju

oraz przyczyniają się do zacieśniania partnerstwa w ramach członkostwa Polski

w Unii Europejskiej. Wejście Polski w struktury Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004

roku ułatwiło dostęp polskich produktów do rynku europejskiego, zwiększyło

obecność polskich przedsiębiorstw w rozszerzonej Europie oraz pozwoliło na

swobodne świadczenie usług przez polskie firmy na terenie Francji.

Francja wobec Polski odgrywa istotną rolę zarówno jeśli chodzi o wymianę handlową

(trzeci nasz partner) jak i zaangaSowanie kapitałowo-inwestycyjne (pierwszy inwestor

zagraniczny). Coraz istotniejsza staje się kooperacja produkcyjno-usługowa,

naukowa i technologiczna. Transformacja gospodarcza w Polsce i unifikacja

z regulacjami europejskim pozwoliła na zaangaSowanie duSych i znanych firm

francuskich na rynku polskim, rozwija się takSe partnerstwo na szczeblu małych

i średnich przedsiębiorstw. Polska jest dla Francji najwaSniejszym partnerem

w obszarze Europy Środkowo-Wschodniej. Francja, z jej pozycją gospodarczą, jej

siłą ekspansji jest dla Polski rynkiem trudnym, ale rynkiem otwierającym szerokie

perspektywy. Sukces na francuskim rynku będzie dla kaSdej firmy potwierdzeniem jej

wysokiej konkurencyjności oraz jakości oferowanych produktów czy usług.

Polityka rządów obu krajów oraz inicjatywy władz lokalnych przyczyniają się do

rozwoju dwustronnej współpracy w róSnych dziedzinach i na róSnych szczeblach.

Dlatego coraz większego znaczenia nabiera współpraca międzyregionalna, bazująca

na umowach bądź porozumieniach francusko-polskich między instytucjami lokalnej

administracji publicznej i samorządu gospodarczego zarówno w sferze ekonomicznej

i turystycznej czy teS kultury i nauki.

Istotną kwestią w relacjach przedstawicieli firm polskich z partnerami francuskimi jest

znajomość tutejszego rynku, praw i zwyczajów na nim panujących. ToteS niniejsza

publikacja ma na celu przybliSenie gospodarki i wskazuje moSliwości dalszego

rozwoju współpracy ekonomicznej francusko-polskiej. Przede wszystkim jednak ma

na celu zapoznanie polskich przedsiębiorców z istotnymi elementami funkcjonowania

rynku francuskiego oraz warunkami prowadzenia działalności gospodarczej na

terenie Francji. Zamierzeniem autorów jest zorientowanie firm polskich

w obowiązujących we Francji przepisach dotyczących zakładania i działania

przedsiębiorstw, zatrudniania i pobytu pracowników, obowiązującego systemu

podatkowego, zamówień publicznych i procedur w handlu zagranicznym. Ponadto

zawiera informacje i porady związane ze znalezieniem i weryfikacją wiarygodności

potencjalnych partnerów oraz wykorzystaniem róSnych form promocji na rynku

francuskim.

Jan TOMBINSKI Janusz PIEŃKOWSKI

Ambasador Radca – Minister
8

1 Ogólna charakterystyka gospodarki francuskiej

1.1 Sytuacja gospodarcza Francji i jej międzynarodowa pozycja

1.1.1 Znaczenie Francji

Gospodarka francuska ze swym potencjałem zajmuje drugie miejsce (po Niemczech)

w Europie i czwarte (po USA i Japonii) na świecie. Francja jest równieS czwartym

inwestorem świata i trzecim rynkiem pod względem napływu inwestycji

zagranicznych. Zajmuje czwarte miejsce na liście największych światowych

eksporterów i importerów, w tym drugie w eksporcie produktów rolno-spoSywczych

i trzecie w eksporcie usług. Kraj ten jest liderem w światowej turystyce

(średniorocznie odwiedza Francję 75 mln turystów) choć w ostatnich latach

obserwuje się tendencję spadkową zarówno czasu pobytu (w 2004 było to 94,7 mln

dób hotelowych czyli o 1% mniej niS rok wcześniej) jak jego długości (średnio o 2,2%

krótszym czasie pobytu). Do atutów gospodarki francuskiej naleSy zaliczyć silnie

rozwinięty przemysł obronny i lotniczy oraz motoryzacyjny, pręSny sektor wysokich

technologii produkcyjnych, nowoczesny potencjał usługowy, silnie zróSnicowane

rolnictwo. Są to dziedziny, które wpływają na saldo w handlu zagranicznym. Kraj

posiada jedną z najlepiej rozwiniętych infrastruktur transportowo-komunikacyjnych

(autostrady, lotniska, szybka kolej TGV) i hotelarsko-gastronomicznych, w duSym

stopniu wynikającą ze specyfiki i zróSnicowania regionów. Stolica – ParyS – obok

niekwestionowanych walorów turystycznych i kulturalnych – posiada cechy światowej

metropolii biznesowej, gdzie mają swe siedziby znaczące firmy i liczne

międzynarodowe organizacje gospodarcze, odbywają się najwaSniejsze wystawy

i targi, funkcjonują słynne instytucje finansowe, a więc banki, towarzystwa

ubezpieczeniowe czy giełda.

Francja jest głównym współtwórcą Unii Europejskiej, a obecnie członkiem strefy

wspólnej waluty euro. Jej wkład do budSetu UE „25” wynosi ok. 16% i jest drugim po

Niemczech (prawie 24%) co do wysokości składki; Jednocześnie rolnictwo francuskie

jest największym beneficjantem pomocy unijnej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.

Francja posiada, obok duSej biurokracji, silnie rozwinięty sektor publiczny.

Przykładem są przedsiębiorstwa takie, jak: poczta, koleje (SNCF), lotniska (ADP),

energetyka (EDF), gazownictwo (GDF), przemysł obronny (DCN, EADS).

Jednocześnie silne związki zawodowe sprzeciwiają się odwaSniejszym próbom

restrukturyzacji, w tym prywatyzacji i redukcji zatrudnienia. W konsekwencji mamy do

czynienia z utrzymującym się silnym wpływem firm „państwowych” i ograniczoną

konkurencją zewnętrzną. Sytuacja ta powoduje, Se mimo stałych ponagleń ze strony

Komisji Europejskiej, Francja dosyć wolno wprowadza unijne dyrektywy liberalizujące

rynki dotąd zmonopolizowane przez przedsiębiorstwa, w których udziałowcem jest

Skarb Państwa.

1.1.2 Handel zagraniczny

Eksport Francji w roku 2004 wzrósł o 5,6% w porównaniu z rokiem 2003 osiągając

wartość 341,3 mld €. W ramach eksportu „cywilnego” najwięcej sprzedano tzw. dóbr

pośrednich (30,7%), następnie dóbr wyposaSenia (22,8%), samochodów (16,0%),

dóbr konsumpcyjnych (15,2%), produktów rolno-spoSywczych (11,8%), energii

(4,1%). Dodatkowo rok 2004 przyniósł wzrost eksportu uzbrojenia do kwoty 4,5 mld €

czyli o 10% więcej niS w 2003 r.


9

Eksport Francji do 25 krajów UE stanowi 66,5% całego eksportu, z tego zaledwie

3,5% to eksport do nowo przyjętej „dziesiątki”.

Import francuski (wraz z produkcją specjalną) w 2004 r. wzrósł o 8,6% w porównaniu

z rokiem ubiegłym osiągając wartość 349,1 mld €. PowySsza sytuacja spowodowała,

Se deficyt we francuskiej wymianie handlowej wyniósł na koniec roku około 7,8 mld €.

Zdaniem władz francuskich powodem tego najgorszego od 1992 r. wyniku był

znaczny wzrost cen ropy naftowej i perturbacje na tym rynku, znaczny wzrost popytu

i konsumpcji w kraju (dwukrotnie przewySszający popyt w krajach strefy euro).

W komentarzach pozarządowych porównuje się te dane z rezultatami odwiecznego

rywala – Niemiec, które mimo kryzysu osiągnęły nadwySkę w handlu zagranicznym

w wysokości 156,8 mld € eksportując produkty za 731 mld €. PoniewaS w roku 2004

średni wzrost w światowym handlu wyniósł ok. 9,5%, to francuskie wyniki mogą

wskazywać na osłabienie międzynarodowej konkurencyjności tego kraju. Dodatkowo

mówi się o nadmiernym uzaleSnieniu handlu Francji od rynku unijnego jako Se import

z 25 krajów Unii stanowi 61,9% z tego zaledwie 2,3% to import z krajów

nowoprzyjętej „dziesiątki”.

Interesującym elementem we wszystkich komentarzach jest fakt, Se przyczyn

deficytu szuka się poprzez analizowanie przede wszystkim struktury i kierunków

eksportu nie zajmując się w ogóle strukturą importu czy przyczynami jego wzrostu.

Handel zagraniczny Francji (produkty cywilne, mln euro)

FRANCJA I-XII.2003 I-XII.2004 dynamika

Eksport 319 301,55 332 654,44 104,18%

Import 324 889,92 349 087,51 107,45%

saldo -5 588,37 -16 433,07 294,06%

obroty 644 191,47 681 741,95 105,83%

Głównym partnerem handlowym Francji zarówno w skali światowej jak i europejskiej

są Niemcy, następnie Hiszpania, Wielka Brytania, Włochy oraz Belgia. Poza krajami

Unii Europejskiej, najwaSniejszymi partnerami handlowymi Francji są USA,

Szwajcaria Japonia, Chiny.

Do najwaSniejszych towarów eksportowanych przez Francję pojazdy samochodowe

(11,7% eksportu), urządzenia aeronautyczne i kosmiczne (6,2%), wyroby

farmaceutyczne (5,2%), wyroby chemii organicznej (4,8%).

Do najwaSniejszych towarów importowanych przez Francję naleSą: ropa naftowa

(5,0% importu), samochody i pojazdy (3,0%), części do samolotów (1,5%), gaz

naturalny (1,5%), lekarstwa (1,4%).

1.1.3 Gospodarka

Rok 2004 był drugim rokiem realizacji przez rząd francuski obietnic wyborczych

z 2002 r. mających stymulować rozwój gospodarczy i poprawę warunków Sycia

społeczeństwa (m.in. obniSenia podatku dochodowego oraz wprowadzenie

„pomocowych” zachęt finansowych w zakresie szkolenia zawodowego, minimalnego

progu dochodów osób pracujących, reformy systemu emerytalnego, zachęt do

tworzenia nowych firm). W praktyce kierunki polityki gospodarczej rządu

francuskiego w 2004 r. były wymuszone trudną sytuacją budSetową z 2003 r. (deficyt

-4,2%, wzrost gospodarczy ok. 0,2%, bezrobocie 9,7%), naciskami Komisji
10

Europejskiej do wdraSania oszczędnościowego planu pozwalającego na sprostanie

wymaganiom Paktu Stabilności i Wzrostu.

Priorytetem działań rządu francuskiego w sferze gospodarczej, ogłoszonym w

exposé w dniu 6 czerwca 2005 r przez premiera Dominique de Villepin jest walka z

bezrobociem. Jest ona przeprowadzana poprzez wdroSenie niezbędnych dla

stabilizacji finansów publicznych reform strukturalnych na rynku pracy, oraz poprzez

politykę mającą na celu przyspieszenie wzrostu gospodarczego. Rząd wprowadza

ponadto działania wspierające promocję inwestycji oraz zmierzające do zmniejszenia

obciąSeń przedsiębiorstw wynikających ze stosunku pracy między innymi poprzez

dąSenie do zniesienia do 2007r. płacy minimalnej oraz wprowadzenia tzw.

kontraktów na zatrudnienie. Mają one zachęcać przedsiębiorców, szczególnie z

sektora małych i średnich przedsiębiorstw, do zwiększania ilości pracowników

między innymi poprzez uproszczenie procedur administracyjnych oraz wydłuSenie

okresu próbnego.

Bezrobocie we Francji jest wysokie, według danych Eurostatu, w czerwcu

2005 r. wynosiło ono 9,6%. NaleSy równieS wspomnieć, Se 20% osób po ukończeniu

edukacji nie znajduje zatrudnienia. Nacisk kładziony na politykę związaną ze

zwiększeniem zatrudnienia jest obecnie jeszcze większy ze względu na niepokoje

społeczne, które wystąpiły we Francji na przełomie października i listopada 2005. W

tym względzie istotne znaczenie odgrywa program mający na celu wyrównanie szans

społeczeństwa np. poprzez ułatwienie dostępu do edukacji.

Dotychczasowe działania przeprowadzone w celu poprawy sytuacji

gospodarczej kraju przez rząd premiera Dominique de Villepin zyskały aprobatę

Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). Pozytywnych ocen na arenie

międzynarodowej nie zmienił fakt, Se deficyt finansów publicznych zakładany na

2006r. na poziomie 2,9%, według prognoz Ministerstwa Gospodarki, Przemysłu i

Finansów Francji, zostanie według MFW przekroczony i wyniesie w 2006r. ok. 3,3%

PKB. Sytuacja ta jest spowodowana wolniejszym od zakładanego przez Rząd

wzrostem gospodarczym. MFW szacuje, iS wyniesie on w 2006r. tylko 1,8%, jest to

niewielka poprawa w porównaniu do 2005r., w którym wielkość ta ukształtowała się

do trzeciego trymestru roku na poziomie 1,5% .

Polityka rządu francuskiego prowadzona przez premiera Dominique de

Villepin została oceniona jako skuteczna. Międzynarodowy Fundusz Walutowy

zaleca jednak w celu uzyskania długoterminowej równowagi finansów publicznych

przeprowadzanie głębszej reformy państwa między innymi poprzez zmniejszenie

zatrudnienia w administracji publicznej.

1.1.3.1 Usługi i handel

Francja – jako trzeci światowy eksporter usług (po USA i W. Brytanii) – partycypuje

w tym rynku z udziałem 6%, natomiast wartość eksportu w tej dziedzinie przekracza

80 mld USD w skali rocznej. Udział tych dwóch sektorów, łącznie z transportem,

w PKB wynosi w granicach 66%. Stanowią one trzon gospodarki francuskiej, a o ich

znaczeniu i miejscu w gospodarce kraju świadczą następujące parametry:

Udział w: Usługi 1) Handel 2)

- tworzeniu PKB 52% 14%

- liczbie przedsiębiorstw 51% 25%

- liczbie zatrudnionych 54% 17%
11

1) Dane obejmują trzy grupy usług: handlowych, transportowych oraz w sferze

edukacji, zdrowia i działalności socjalnej

2) Dane dotyczą przedsiębiorstw, w których działalnością podstawową jest handel

detaliczny, hurtowy lub naprawy samochodów.

Pod względem zatrudnienia dziedziny te absorbują około 70% francuskiego rynku

pracy, co daje łącznie 17,5 mln miejsc pracy we Francji ; NajwaSniejsze wśród nich



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna