Mariusz Kusztal, Wacław Weyde, Tomasz Porażko, Marian Klinger



Pobieranie 3,68 Kb.
Data09.03.2018
Rozmiar3,68 Kb.

Gałązka Zbigniew, Nazarewski Sławomir, Grochowiecki Tadeusz, Frunze Sławomir, Madej Krzysztof, Zieliński Adam, Jakimowicz Tomasz, Szmidt Jacek

Nietypowy dostęp naczyniowy do hemodializ u chorych z niedrożnością żył centralnych


Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej Akademii Medycznej w Warszawie
Od 1990 roku w naszej Klinice wykonano 17 nietypowych przetok tętniczo-żylnych do dializ. Średni wiek chorych wynosił 39 lat. W opisywanej grupie wykonano 10 przetok pachowo-biodrowych oraz 5 przetok pachowo-pachowych. Wskazaniem do operacji była jedno- lub obustronna niedrożność żył podobojczykowych lub ramienno-głowowych. Ponadto, z tych s! amych wskazań przy jednoczesnym występowaniu zakażenia w obrębie wcześniej operowanych kończyn górnych, wykonano 2 przetoki udowo-udowe. Wszystkie przetoki były używane do hemodializ. Okres obserwacji wynosił średnio 18 miesięcy. W 2 przypadkach konieczna była rekonstrukcja przetoki z powodu jej zwężenia - u jednego chorego wykonano przezskórną angioplastykę zespolenia, u kolejnego - ponowne dystalne zespolenie. W jednym przypadku stwierdzono niedrożność zespolenia. Przetokę te zrekonstruowano wszywając krótki przeszczep z PTFE między protezą naczyniową a żyłą szyjną wewnętrzną. U dwóch chorych wykonano rekonstrukcję przetoki z powodu powstania tętniaka rzekomego. W okresie od 1 do 24 miesięcy po operacji u 7 (41%) chorych konieczne było wykonanie udrożnienia przetoki z powodu jej zakrzepicy. Po udrożnieniu przetoki były ponownie użyte do hemodializ.
Uważamy, że w przypadku niedrożności żył centralnych przetoki pachowo-biodrowe, pachowo-pachowe lub udowo-udowe są dobrym! sposobem uzyskania dostępu naczyniowego do hemodializ.



©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna