Mała encyklopedia kultury antycznej



Pobieranie 11,54 Mb.
Strona145/159
Data23.10.2017
Rozmiar11,54 Mb.
1   ...   141   142   143   144   145   146   147   148   ...   159

Teofrast (Theofrastos) 1. żyjący w latach 372-287 uczeń Arystotelesa i następca jego w scholarchacie Likejonu, niezwykle wszech­stronny uczony, objął swymi dziełami niemal wszystkie dyscypliny ówczesnej wiedzy. Z dzieł jego wymienić należy dwie zachowane rozprawy botaniczne: Peri fyton istorias (o badaniu roślin) i Perl fytSn ajtion (o pochodzeniu roślin), po­nadto Fysikón doksaf historię filozofii, zacho­waną we fragmentach — podstawowe źródło dla późniejszych doksografów — oraz znane po­wszechnie Charakteres (charaktery), zbiór 30 literackich portretów, charakteryzujących z wiel­ką wnikliwością najtypowsze wady ludzkie. Ogromny wpływ na teorię wymowy w Grecji i w Rzymie wywarły jego pisma retoryczne (O sztuce retorycznej i in.). 2. zob. Tyrannion l.

Teognetos (Theognetos) komsdiopisarz giecki z III w. p.n.e., przedstawiciel komsdii nowej. Utwory jego nie zachowały się.



Teognis (Theognis) 1. tragediopisarz grecki z IV w. p.n.e., znany głównie dzięki Arystofa-nesowi (Acharnejczycy 11; 141; Thesmoforia-ziisaj 170), zwany z powodu oziębłości „Śnie­giem". 2. T. z Megary, poeta liryczny z potowy VI w. p.n.e., z pochodzenia i z przekonań arysto-
Teogonia

737

Teon

krata, zaciekły wróg demokracji. Zachował się pod jego imieniem zbiór liczący w sumie 1400 wierszy, z których jednak znaczna część pocho­dzi od innych autorów, jak Solon, Mimnermos, Tyrteusz, z późniejszych Eunos (z drugiej poł. V. w.). Antologia powstała prawdopodobnie w pierwszej poł. IV wieku jako zbiór pieśni biesiadnych ateńskiej arystokracji. Wiersze in­nych autorów włączono prawdopodobnie dla­tego, że były podobnie jak wiersze T. — gno-miczne (tzn. miały charakter sentencji) oraz wyrażały te same tendencje arystokratyczne. Liczba autentycznych wierszy T. w antologii jest sporna i prawdopodobnie nie przekracza trzeciej części zbioru. Za autentyczne uważa się wiersze l - 254, zawierające rady dla Kyrnosa, młodzieńca ze sfer arystokratycznych. Rady skierowane są przeciw demokratom, których nazywa „złymi" w przeciwieństwie do „do­brych" — arystokratów: Kymos powinien wy­strzegać się towarzystwa demokratów, w postę­powaniu z którymi nie powinny obowiązywać żadne normy etyczne. W drugiej części zbioru znajdują się głównie pieśni biesiadne, wśród nich również rady dla Kymosa. Trzecią część zbioru, zawierającą głównie pieśni erotyczne, przypisy­wano dawniej innemu, młodszemu poecie, rów­nież z Megary, dzisiaj przypisuje się ją także T. Z utworów T. można wywnioskować, że nie wierzył w żyde pozagrobowe, oburzał się na to, że niesprawiedliwym powodzi się dobrze, a spra­wiedliwym źle. Najpiękniejszym utworem w an­tologii jest pieśń, w której poeta wyraża żal, że inni (tzn. demokraci) zagarnęli jego majątek.



Teogonia (gr. Theogonia, od theós bóg) tytuł kosmogonicznego eposu Hezjoda, którego tre­ścią jest rodowód bogów (zob. Hezjod).

Teokles (Theokles) grecki rzeźbiarz okresu archaicznego, syn Hegylosa z Lacedemonu, uczeń Dipojnosa i Skyllisa. Wspólnie z ojcem wykonał w drzewie cedrowym grupę „Herakles u Hes-peryd" dla Olimpii.

Teokosmos (Theokosmos) z Megary, grecki rzeźbiarz działający w drugiej poł. V w. p.n.e. Wykonał dla Olimpiejonu w Megarze posąg Zeusa, wzorowany na posągu Fidiasza; obraz posągu występuje na monetach Megary. Po bitwie pod Ajgospotamoj w r. 405 p.n.e. wyko­nał posąg Hennona, sternika na okręcie nauar-chy spartańskiego. Dzieła T. nie zachowały się.

Teokryt (Theokritos) 1. poeta grecki z po­czątku III w. p.n.e.; pochodził z Syrakuz, prze­bywał przez dłuższy czas w Aleksandrii na dwo­rze króla Ptolemeusza Filadelfa oraz na wyspie Kos. Był twórcą gatunku literackiego, tzw. bu­kolik (sielanek), z których zachowało się 30. Tematem wielu z nich są obrazki z życia paste­rzy. Autor wprowadza w nich szereg realistycz­nych szczegółów z życia wiejskiego, ale tylko bardzo nieliczne utwory dają nam naprawdę realistyczny obraz wsi hellenistycznej. „Paster­skie" sielanki T. pozostają w ścisłym związku z modnym w epoce hellenistycznej prądem idea­lizującym życie ludzi prostych (chłopów, paste­rzy) na wsi, dokąd chętnie uciekali mieszkańcy dużych miast znużeni wielkomiejskim gwarem (jednakże ci ostatni nie znali prawdziwego życia rolnika ani nie dostrzegali konfliktów społecz­nych, jakie ówczesna wieś przeżywała). Oprócz obrazków z życia pasterskiego kreślił także T. obrazki z żyda miejskiego. Do najbardziej zna­nych jego utworów (nazywanych też „idyllami", eidyllion, co na gruncie rzymskim odpowiadało późniejszym eklogaj, eciogae) należą: Syraku-zanki, Czarodziejki, Cyklop, Maly Herakles, Dafnis oraz Syrinks. Ostatni utwór należy do tzw. utworów figuralnych (każdy wiersz jest krótszy od poprzedniego, a całość tworzy zarys syryngi). Twórczość T. wywarła wpływ na Wer-guiusza i na całą późniejszą poezję bukoliczną. 2. T. z Chios, historyk grecki z IV w. p.n.e., przeciwnik polityczny Teopompa historyka; Księ­ga Suda przypisuje' mu Historię Libii, Listy o cudach i Zbiór anegdot. Z dzieł jego zachowały się jedynie fragmenty.

Teolytos (Theolytos) z Metymny, poeta grecki z epoki aleksandryjskiej, autor (nie zachowa­nego) eposu Dionysiakd.

Teomnestos (Theomnestos) 1. T. z Sardes, syn Teotimosa, grecki rzeźbiarz działający przy­puszczalnie w IV w. p.n.e.; współpracował na Chios z Dionizjosem, samodzielnie wykonał po­sąg Agelesa, zwycięzcy w zapasach pięściarskich chłopców w Olimpii. Wykonywał brązowe po­sągi atletów, wojowników, myśliwych i ofiarników. 2. grecki malarz działający około r. 300 p.n.e. Wymieniany przez Pliniusza Starszego jako współczesny Protogenesowi.

Teon (Theori) 1. grecki rzeźbiarz działający na początku IV w. p.n.e. w Epidaurze; wyko­nał akroteria świątyni Asklepiosa (zachowane fragmenty). 2. grecki rzeźbiarz z Antiochii, działający ok. r. 100 p.n.e. głównie na Rodos, znany z sygnatur na bazach (nie zachowanych)

47 — Mała encyklopedia kultury antycznej

-jod fszsAusid m {BAoaaad 'faptsyaureSJad Ą

-(HpS SZ ZJB(BIU pp8.l3 {SO{ai(U091fJ,) SO(»JJ03J,



"essUw^ioyas. BsoiJlaurad i ubpuoyi lwuod "da '9/AOWod kmiąoj: {BAXno3(Att o8ai 209^0 'siuŁfca a Bdna n3[ĄJOd op ąbisoz anoisaniazJd Bzsnro

-!Ict ApSBZO BZ anUBISO 3J, •fapISlIBfO.n XnfOA Z

naos B5np( zbjo asoisiSfy i &flS3iurBłii'a[ oSaoBf



-•BliąTSi Bsalswo 'BSiropOABZ ais oSaoBfezazsBiu

-bu — •ni •m 'AOZB.iqo 3{a;A (buo's[aa oSazsrełg Bzsnuny Sn(pa^ •3-a-d a in/AI amiopzid en A)BfB(Bizp zjbiotii ppM8 (soMai^) sojosj,

•qoAiiB.tiB3» q3B3[siAOp!A m 3iU3Z3ni}S3Z3n nil piAiizoum AqazB 'fenusizp &t8ip oyf mopiBA&io nn8oqn 0{BOB{dAtt cs3[3[Ai3j 5[3soinA bu apisna)e OAis^Bd aj^)}?! 'i[0qo tiMp

I3S05[OSKM A 3I8(ISBZ (U(>yJOai{)J3) WĄll03ł

•ndunio B(p zaiu

-MpJ gfesod uibs pici (Bno3(Att 8inqopodopAtJd

-ezBq 03(1^} o8ain z Sis B(BAOqoBz ;q3BJi8Q m ^noiMB}sn n(OA Stesod sw&x.wia AttozfeJq (bo

-"^A '3'u'd "ay ^\ qołnpfezood a AofefejBizp '^a

-igg z z.reiqz82-i p[33JS (sodo^dciain) sodOJdoaJ,

•(•a'n-d •/a i) BTCZ33 qoBSBZ3 a A)feMz JBJSo}iia 'soptuy z j. smpii snmy •g -ApozSp

-i(Az s(i fanfA)dAD(sin z uren Arenz 'fanis^ne i!paui03[ f3JB»s i3piAt]Sp3ZJd z -ApnAzo qoi ctjo qo-(ofefBfBizp q9so ^ełoui Snaao zainApJ



lIBZpBAOJdA 'fepABJd Z ySZJBpAA ^O^IIBA^SidO

a^onpoSz o zin {sizp q3Atts &uuoj feuzo^sĄJB o fooSiA i[Bqp AoAloisni lireAOzAlOiMz aż 'uł(} a mi5[tsAzsA spazJd 5is (a;octizbz 5iJBJ3ouoisiq

-en p(Aio»ai AĄd^y •BS3}BX)[osi •B(03ps E(^q uia(p

-9JZ OS8JO}3I 'OS3UZ3AlO}3.l n3[UIU3Il[ IU3I8IOIAB1S

-pazJd •j, }saf fsi^aaJS iiJw8ouo}siq ^ •q3B}U3m

-swj I3$03II8IA (SUZyi A SlS ĄBAOqOBZ •J, V{3WQ

-npiq op AAS.idXA o8af ais^zo a BJpnBS3(aiv alAłS^Bd a A92(nnsołs ztJqo a-zsfel q3iu a R[S3J)i JO)nB ;soiqo qo^nzoXiiiod AEJds 3iuzeA3ZJd AfAzo^op 9} Ąsn •ay BJptres:ipiv op sorq3 z Asiq O 'qoB35is5i nAp a 'BiopoJSH B{aizp z Sfep



-aa (£ :o83AO;n$Bq ntuaniap aisiA ani}OJ3[on

-pafani auo ąbjsiabz :q3p[snAzJBqJBq A9pn[ uj

-BJSOSS I IIJCJSOU}8 UII3HSAZSA 3p3ZJd 30feZOA}Op ^SJn3[S5I3 3UJ3ZSqO OZpJBq {IZp'BAOJdA •ą3^SZ3Sl

-o»siq ĘiazJBpAA uissido czod '6SE/09E 'J po s3J5[o o&ia BpAOiufaqo ^uo»siq ;qo^nsazoj9dSA nni pszrepA^ sido i n 'ediiid oSsi^spopWCTn



-bioj;! afsizp A(Aq uisiBma} oSaC tuAzoinpBSBZ

-j; o{3izp azsfainzBAfBn 'q3B3ais3[ gs a oyirf

-A/.yr (3 iesapAp^onJ. 5uois;q aplzp ui^ a {ba

-onuĄiK»[ •Jr; •sopitra pod fapiSJOlu AAłiq op •ft

'ł'6E "J op Ołt '-i po ifosłO Buoisiq — q3B3Sis3(



A plIIWJpff (I :BpIZa '3P^Z {^Z3p05[BZ 8IZp8

'Bosfami ure j[ taranus Ąap 3iupB{5[op Kurenz sin •n}di3g op jXqAud aozoBpił fazsznjp oj

-3i5(suopaoBaiAiirB OApinnoJis 53cA3ZJd o{t5[s

-Azn soiqo tn Xp8 'BJpires3(aiv pJann? od iSrup zbj od 5nz;fa3(b ppsndo 3[tnpaf {tisnui 'soiq3 w (pOJAOd '/a. «spxtBSJi3\Y zszJd fsirepKM ipsaniire i?(5izp zeg •J A •BS8łBJS(osi inanizon {b}soz aizpS 'nały op (XqKz.id 'soiq3 op$ndo {Bisnui A9pfe[8

-od q3^nzoiq3JB8no i q3p(si;rei.redsoi!J qoiOMS npoAOd z Ai9}3[ 'inaofo z zbj^a ^onio BdsAA B{Aq o8af fenzAzofo •3'a'd $ie i od •uiz '9/,E •j a •m 'ppMS 3[Aioisiqi (sodwodoau) dmodoa^ •Bzsnaai3[0id BzsnipnB[^ nSofou

-o^i{3 pJ/mzaaJpoJ i ntsa8mu]v op Bz.rciu3Uio3| o8aireAoqoBz maJO»nc isaf •^ o83) zooJd \Z isn

AlBAOqOBZ IAOUI VSOVSly Bppp Op BZJB}U8in

-03[ niuazpfezJods o 'bso}bjv Bpizp zbjo Bsap

-iiyig i^tdo i Mfiiuawau onrep^A isaf '^ te3n{s

-tz tasfainzBAfen ;AzsJ3iA zbjo qoAnzo^iBui3}



-bui pizp npiA iovm '•3-0 •a ai z uiouojisb i :s[XiBui3}Bui '3[ino)t[do3a 'lupuos^aiy z •j, •/,

-(Bn01B[c[ Amł3[3I Op 3nZO^}BUI3łBHl 3mBA010S

-Szid) uisguSpm swo)pif uai sia UQW{saJi{3 uy^

-Howalffpw 01 p/p}/ uoi {^a,f opizp o33f bis o(ba

-oq3Bz '"jozoiij nmipn}s p3z.id n(sXmn 3iu3z3

-zsAzoo o's[eC BłSfod 'Bao»B[d nqanp a B3(AiBOi

-SIlWa 3IS {BAOlUfBZ '•3-U •A n Z 3IIUO}B[d03U l 3(AłBtU3»BUI '•&UA&WS 3Z 'J, •9 "(aUBAOq3BZ OAO?

-53Z3 '0)PWSpUMl(30JJ) (I3ZOIA3 q3KUZ3^JO}3J JO}

-WS 'lAOtlBII^alA^ AUS3Z3(OdSA 3IĄBUIBJ8 'J013J

(wata sof]fy) lypms^aJy z •j, •s •Aiii3iu3BJJ

3IS /((BAOq3BZ O33f (3IZP Z •BS3I?[OJOS IIp33Bfl I

BJEpinJ msald 'tasitpo op 3zre}a3uio3[ 3Z?[B} {bs



-id •J;f3n[03(ZS XaVil3[ A q3AuZ3^SB[3I 3[0q0 3IS

i[BUŁ(zJ}n inz3^»sin3naq p30d 3z 'oi ĄiABłds



-^ CiaBpJCM I 3ZJBin3UI03( :BnOJJ03[n 'BJpnB3|

-!N 'sopo-g z Bzsninoiiody 'BiAnioaJ, 'eq3Bmi(

-1^'S :fanz3^}sni3n3q i5[od3 Appod JOiBin3ui03( AJqop '•a'u-d •a \ z ^BiireJS '(BtAn(03J, 3iaBp

-;<A 3AOJO;qz 3ZSAJ3ld {Bp Al0}3l) BJOpHU3}.lV

uAs 'typws^y z •j, •(> •(•a n z) ipin3i3s z BJOponody Pt^tz.iJ B^iinzoSJpod op zwiuawoy 3iuqopodopABJd i qoB8SiS3( c a i^AiO}3J ^ia

-zoSJpod {BSiden iannArg a BłsnSny bobiab^o jozo(ij Smowpea '•3'u'd •a i z 3(io}s 'tupuos

-•^aiy z 'J, •e :isf3niiiqXAfBn •cio&iyyst z 'A93(

-i(»BiaaiBtn 'A^JOtBJ 'Aęisyos n}SBun3iii3i 5roii

-•iupnBS:ipiv bip o83uuoi( n3fesod zbjo (sop

-an a nodOJi[v Ba onoiMBisn AlO}?!) BS3p[oa



-f3Q 'q3BJ[3a A A>Z3pAttZ — BOOlnO^ :A9SBSOd

Teos

739


Terentii

II w. p.n.e. przy fryzie gigantów ołtarza Zeusa w Pergamon.

Teos jońskie miasto na wybrzeżu Azji Mn., znane jako miasto rodzinne Anakreonta i Hekatajosa. Mieszkańcy T. założyli Abderę. Zna­czenie jako miasto portowe miało jeszcze w cza­sach cesarstwa rzymskiego. ZnaJdowała się tu słynna świątynia Dionizosa.

Teotimos (Theotimos) 1. historyk grecki z III/ /II w. p.n.e., autor (nie zachowanej) historii Ky-rene w Afryce. .2. grecki rzeźbiarz z Aten, dzia­łający w II -1 w. p.n.e. Wspólnie z Zojlosem z Argos wykonał dla świątyni Posejdona w Tenos (nie zachowane) posągi kapłana Theodajsiosa i jego żony, Kallio.

Teozotos (Theozotos) garncarz attycki działa­jący w połowie VI w. p.n.e. Znany z sygnatury na czarce z Vulci (w zbiorach Muzeum w Luw­rze), zdobionej rysunkiem trzody kóz.

tepidarium (łac., tepidus ciepły) część term rzymskich, niewielka sala ogrzewana, przez któ­rą po wyjściu z basenów z zimną wodą (znajdu­jących się we frigidarium) przechodziło się do caldarium, mieszczącego gorące kąpiele. Zob. łaźnie.

Tera (gr. Thera) dziś Santorin; wyspa, jedna ze Sporad na Morzu Egejskim, na południe od los, pochodzenia wulkanicznego. Wg legendy powstała z grudki rzuconej z okrętu Argo. W r. 237 p.n.e. została częściowo zalana przez morze. Pierwotnie podobno zamieszkana była przez Fenicjan, później skolonizować ją mieli Lacedemończycy i Minejowie pod wodzą Therasa, od którego imienia nazwano wyspę. W r. 631 p.n.e. mieszkańcy T. założyli kolonię Kyrene.



terakota (włos. term cotta ziemia wypalona) rodzaj dobrze oczyszczonej i wypalonej gliny używanej w Grecji, Etrurii i Rzymie do wyrobu figurek i dekoracyjnych elementów architekto­nicznych. Przedmioty z (. modelowano w świe­żej glinie ręcznie bądź odciskano w formach, następnie wypalano i pokrywano barwną poli­chromią. Z wyrobu figurek z (. (IV w. p.n.e.) słynęła w Grecji m.in. Tanagra, Korynt i Ateny oraz małoazjatycka Myrina (w okresie helleni­stycznym). W Etrurii wykonywano terakotowe posągi naturalnej wielkości (Apollo z Veii ok. 500 p.n.e.). Na uwagę zasługują także rzymskie reliefy architektoniczne.

Teramenes (Theramenes) członek rządu oligar­chicznego w Atenach, tzw. Rady Czterystu,

w r. 411 p.n.e. Po zdobyciu Aten przez Lisandra wystąpił na zgromadzeniu ludowym z wnios­kiem o zniesienie ustroju demokratycznego i wszedł do rządu 30 tyranów. Był rzecznikiem rządów umiarkowanych, w przeciwieństwie do skrajnych oligarchów z Kritiasem na czele. Oskarżony przez Kritiasa o zdradę został ska­zany na śmierć.



Terapny (Therapnaf) 1. miasto w Beocji po­między Tebami a Azoposem. 2. miejscowość na Peloponezie niedaleko Sparty, na lewym brzegu Eurotasu, ze słynną świątynią Dioskurów.

terebra (gr. trfpamn) świder, narzędzie chi­rurgiczne do przecinania kości, szczególnie ko­ści czaszki.

Terencja zob. Terentii 8, 11.



Terencjanus (Terentianus) Maurus z Afryki, pisarz rzymski żyjący prawdopodobnie pod ko­niec III w. n.e., autor wierszowanej pracy o sztu­ce poetyckiej (w 3 księgach): De litteris. De syllabis. De metris). Dzieło to zachowało się niekompletne, brak zakończenia części trzeciej.

Terencjusze zob. Terentii.

Terentia zob. Terentii 8,11.

Terentianus zob. Tarancjarws.

Terentii Terencjusze, ród rzymski prawdopo­dobnie pochodzenia sabińskiego. 1. Quintus Terentius Culleo, senator, dostał się do niewoli kartagińskiej podczas II wojny punickiej; po klęsce Kartaginy w r. 201 zwolniony (na żąda­nie Scypiona) brał udział w komisji (radzie) dyktującej Kartaginie warunki pokoju. Ponieważ nauczył się języka kartagińskiego, uczestniczył w poselstwach do Kartaginy, m.in. w r. 195 w sprawie wydalenia Hannibala z ojczyzny. W r. 189 wystąpił jako trybun ludowy z wnio­skiem o wpisanie synów wyzwoleńców na listy obywateli; w r. 187 był pretorem (peregrinus);

w r. 171 brał udział w poselstwie do Masynissy i Kartagińczyków, by nakłonić ich do wystą­pienia przeciw Perseuszowi. 2. Lucius T. Mas-saliota (Massiliota), w r. 200 p.n.e. jako edyl plebejski wraz z Gnejuszem Babiuszem Tam-filusem urządził igrzyska plebejskie (ludi plebei), podczas których była wystawiona komedia Plau-ta Stichus. Brał udział w poselstwach zagranicz­nych: w grupie dziesięciu senatorów z Tytusem Flaminiusem do Macedonii, w r. 196 z Publiu-szem Williuszem do króla Antiocha; był pre­torem na Sycylii w r. 187, a w r. 182 działał w Hiszpanii jako trybun wojskowy. 3. Caius T. Lucanus, senator, patron komediopisarza Te

-(Od Wl 'IIJ1SI A OlSCTII (1S8UJL SIZp) 31S33»J,

•i/w/ MpuauPJ, -qoz ipni iiipuaJaJ, umJmpiqo} wiaapohp sa8a{ 'uiMuaoap

-qOZ 'ISt' '•I A AO.IlAUI833p lfsmi03( SITOAOtreilU

o{a[ to[sotoa 083} uraminzoJ iBABJd 5pB3[y

-/ipo-Ą i A0pisno:s[ i n:»Biras AzpB{A amazonre.iSo ti(33 mi KofefBiu spsoniA (isofSz i-a-ird ^ •J a Awopni nnqAii (wy •J; snwy) snjipoaJaJ, •uo^J»yH •qoz o-MD/t

-j; sn3Jffp\[ '(ji -BJ8A3S tzsnmipdss •bzjbsbo mrepS(3zA Sis {Xzsap snoBiiuao •j o:s(siazbu n5f

-Az-id urapOJ uJ^arepisnoii mĄ z mpfelAz tnrain

-łSniredn B[p i Apzsnpcwąi. npOJ po fapisyaz inn( a i[izpoq30d ITOI^IO^ i^snuBiinsr) Bsnirei([oi csnJn-a Bsnip3H afc 'yowe^ ihmia^ plltis

-sm i ^iia^y •BsntreI^IO^ iB.iq 'n Z 'i a [nsuosf 'snwpuaf) j, •gi -(x3pinA snuasseo uispisiMzen e5[-(^uiB.i3 iurepfei8od z d[iiu3(od) snqno.ua {Jps

-wy ad 'mifiIwSo)M ag 'oofimuwp^S s^y :{3izp oSaf Ąn^ł aofernd5}SBn •za\ Aurenz 'Aplnam

-3'BJJ qoXnzni 5qooJł 3itt(p3f 5is 0(tMoq»BZ •^ yeld z •0333BJOH psuaod s^y op i tzsni(iSJ8A^ 'B}nB(d op ^izeywioyi i q3Anz3AiBureja ppp J0}ne '•3-u •a n z 3[ABurBJ8 pisni3B{ 'snMipas



-j; snimnQ •/,i -o33zspo(i^ ^zsniHiid i3p^fi(zid 'uiuBiui;(z'g Knoo(Błzs5[Att 'Anzourez 'jowiij, snmy '91 •Bznłsgaznn.rcs ap^anu a iC3BQ a^o

-IIB5[ZS3;UI ZSZJd lU3IS[HIUIOd i

-oulfez '(^i •qoz) tsmreutreils 'J. ^snunasa nAs '(•a-a oei - 06 "s{o) snuptfwf) j, smuaaa •si -Soip feAOpnq •ni •ni 'ifoBQ ńfoAZOJ oSazoJBpodsoS op ozp.req 5is {iiiAzoKzJj •fesisui^zJ feroo(03[ {ni/Czon 'SzniagaziuiJBS 'Sonois f3Joi3[ 'ifo^a ^inisararen 'eirefeJJ, q3BSBzo a 3[inp5zJn AzszAlA 'smmumss

-J SUtUpad •^l -A93AOpBIS8ZJd 3(feJ Z 0180

-Xz z jpszsn zi 'ofezsoiS '(ig - 6Z,) Esn^tJ, BitreA

-oned sezopod oSam •ez 5is (BABpod •BnoJSM JoiAoqos '•uyi ifzy z snwfxpiy •j, gi •cts?^' ap p/Jau-ioy xyJ Saow •Bn AnooBJis 19 j a (b}soz i Bsnq[Bg Bzsnfonnoci ninsureisal BiireAOzsp'JS op iniXnin z zbia 5is {inAzgAzJd Aro^ 'p[sui^za zJaoAl 'snuffuaJ j, "n •(q3Bisn a) B^anas i



xobjoh fef •EIIIUlOdSA '•ESĘU,:l03I\[ BtIOZ 01/119^

-91 "II •apA? nm oireAO-reF i yiipaf oS orrenz

-od 'Bsn}iug vl Sis ofefBpcJ 'nSro^od 3a5J a Sis (Bppo •3-n-d Ef '•» A tsr.irug ppoapn aiscza a ;(6l .h""/ •qoz) Bsnitup esnmiwa zs-faJBAOi i pp

-efAzJd '•j; smuJas •oi '3iireu3AA bu oSsirezTOis

BnOJSOA,^ AABJdS (IUOJq '•3-U-d g? '•I A AAOpTII

unqXJi 'oauny j, sniumQ •<; }'bi £01 n^siA oSaA

-izpSs c{

-Op 'tSOIU3pO(Id B3U3IOAZKA f3f /(OOUłOd /(ZJd J,

zszJd ui3i')(ifefBui lusnrezpfez.rez ui

-BAOpOMOds 'UlXM03(lfefElU 3[) BU fIUSimnZOJOdalU

'BzSin apOJAOd Od •Bzsnipo[5( xuoj}s ;(ub?[



-azs E(isonz •eaoi'33^ wueos&a aisezo ^ •Xu;iĄ

-t^[ nsjsids tuaiu'BAOiredo z roptelAz a bzozsb{az 'fanz3Aii[od psou(B{B;zp oSaf aisaciEZ a Bnoiao^)

Bn AĄdA K(BIU8in BpBAAtt '^,/, •I pO BnOJ30^3

bcoz '^fonaJSJ, 'm/ua^ 'g -niJod o3azsf3}nret 3iAOpnq AzJd XioqoJ sofel (izpBAOJd 3izp3 'aiz

-aJg a arnzBAaz.id (BAKqszJd 'Aoire5[i(qnd einazs

-azJz ui3J}si§BttiOJd {^q i (g •^ •qoz) Snoz oSaC zazJd ulanoJaoA^ z ^noniASJ?[ods 'odsi/f j, sni{q

-V 'L 'yW^W tunpo}Aia} w toaojba ainioJqo Amni (BAOpnqz lung qoBSBZ9 a je snixas '9

-(smvuo(J •qoz) Bsn»Buoa zazid XireimuodSA '('t' '^ 'q°z) lAozsnpuaraJ. lAozJBSidolpamo;! Ausazo{9dsA •eisod '9SipSa.ij[ z oqr[ j, •s •Bsnij

-BJgng zrein3ui03[ ^uzosiAonipSJ? boi pso»TOA IsemrołTO fe^Bin '(sn)vuo(J "qoz) bibuo(j bzs

-"la B3[A}BuiBJ3 BJ9;d •^ npaui03[ op zrełnam

-o?[ Kunao Sis (BAoq»Bz 'Azaizpopu EnreAoq3KA ui3[qoJd •ni •ui 'BAOpAz XuiaiqoJd qoBipauioi[ qoAiAS a (Bzsmod j, •(wseig) aoijdfapy '(noiiu



-joj) Ofimolfj '(qonung) snifanung 'dapAzoSJp

-ouibs) souaturnotmJuofnpaff '(bjsisias) p^yaff '99^ j z (soJpuy z BiiAz3A3iZQ) vupuy :(an

-BAoqoBz appsAzsA) 091 - 991 łpBici a q3^no;A

-BisAa 'npamo:s[ y^szs fesidm j, 'ĄnzJcz q3i via

-\iswł i inn3[o'BJ8iii iure3(iiiAp3ZJd z qoin a afn}

-n^sKp B}sod :;(nz3iui8(od iai3[Ereip ^feni zaai 'p§8J» ifoAzodsiia fefep sin 910^ ''j, iipamo^ i3o[OJd fes saz9fisfi9Vifeien^ •no zin Anennz azs

-fanim 3[Bnp8f {BzpBAOJdA 'qopio8JS A9.tozA aż !TO(d 3[tf amqopod (b»sazjo?[ j, •(•qoz) inEid (Azsap 5is tolEf 'p$otiiBindod rai5[ei •^ }[Bnp8f iB3[sAz sin •q9K3fefnzrn3naq AopBJd KoinnaloAz 'nrao(Bizs5[AA aizpn( iiwusoop 03 'fefoAzodtu03[ feiqop ozpJtq az3[tł ano Sis ĄrooBnzpo 'sipauł

-03[ oSaf 5is ĄBZOBnzpo iHi3iBf ';A05iAzSf nuiais

-Azo 'nuisnuKrelS p[&izp aoi'koii( nai q3Xus3Z»

-jodsA anrenzn (C3[sAm i 'vzsmyr\ i tnoidKos q3Bqoso a (opcpfaJd i Aęroi^oJd (ze[buz •j, 'sbu op Ązsop 3ip3ai03( o88J9»3[ '(3pnB[j od i8mp) pisni^zJ Łresidoip8moi( KnitqKA hiibiso '(£ 'l 'ąoz) vvs'pvJ BzsnfonaJa^ oanis[OAzAt\ '(^a/^ ptis) o8ap[sr;qii Bnr3zpoqood "esi •j a •um '•a-n-d ggi -.i •3(0 •Jn (zsnpnwąi.) ^/^ •j; zcti/^

-»^ •^ •tpiJy P0'1 ^ireia nfeS uiąsia? .a (bz

-bi[ pp^anim ą)oabz a} aofefBiABispazJd ABJqo ;A9JO»BipBi8 p[pA sniLCrg a (izptezJn tpBizp o8aAS nqazJSod fCzssio z :(^ -jt, •qoz) Bzsnfonał



1   ...   141   142   143   144   145   146   147   148   ...   159


©operacji.org 2017
wyślij wiadomość

    Strona główna