Lp. Zgłoszony postulat Akt normatywny



Pobieranie 1,03 Mb.
Strona6/14
Data15.02.2018
Rozmiar1,03 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


Propozycja dotycząca rozszerzenia działalności zakładów pracy chronionej nie zawiera proponowanego zakresu tego rozszerzenia. Zmiana formuły działalności ZPCh wymaga albo wprowadzenia zmian ustawowych, co nie leży w kompetencji Funduszu albo zmian w działalności ZPCh, na co również Fundusz nie ma wpływu, bowiem ZPCh z wyjątkiem nielicznych spółdzielni inwalidzkich są przedsiębiorstwami prywatnymi. PFRON obligatoryjnie dofinansowuje wynagrodzenia niepełnosprawnych pracowników pracodawcom wnioskującym o taką pomoc i spełniającym warunki ustawowe. Ponadto istotną do rozważenia kwestią, w świetle ciągłych braków finansowych na realizację poszczególnych tytułów, pozostaje możliwość dopuszczenia działalności zarobkowej przez ŚDS. Kwestia ta pozostaje w gestii Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

73.

art. 33 w ust. 2 pkt 5 – nadanie nowego brzmienia:

„5) ze środków pochodzących ze zbycia lub likwidacji środków trwałych zakupionych ze środków funduszu w wysokości odpowiadającej wartości niezamortyzowanej środka trwałego.”



Art. 33 ust. 2 pkt 5 ustawy

o rehabilitacji



Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o rehabilitacji prowadzący zakład pracy chronionej tworzy zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON). W myśl art. 33 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, fundusz rehabilitacji tworzy się m.in. ze środków pochodzących ze zbycia środków trwałych zakupionych ze środków funduszu, w części niezamortyzowanej. Z literalnego brzmienia przywołanego przepisu wynika, że prowadzący zakład pracy chronionej ma obowiązek przekazania na ZFRON kwot, które otrzymał ze zbycia środka trwałego w części niezamortyzowanej. Warto zauważyć, że przepis mówi o środkach pochodzących ze zbycia, przez zbycie należy rozumieć zbycie odpłatne oraz nieodpłatne np. darowiznę. W tym przypadku nie będzie środków pochodzących ze zbycia środka trwałego – zatem nie będzie obowiązku zwrotu tych środków na ZFRON. Problemem będzie także zbycie za rażąco niską cenę, gdy niezamortyzowana wartość środka trwałego będzie znacznie wyższa niż cena sprzedaży. W przypadku uzyskania ze zbycia ceny niższej niż niezamortyzowana wartość środka trwałego sfinansowanego ze środków ZFRON wpłacie na ten fundusz powinna podlegać kwota odpowiadająca niezamortyzowanej wartości środka trwałego.

74.

art. 33 ust 4a – nadanie nowego brzmienia:

„4a W przypadku nieprzekazania, niedotrzymania terminu o którym mowa w ust. 3 pkt 3 środków ZFRON na rachunek tego funduszu lub niezgodnego z ust. 4 oraz rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 11 przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, pracodawca jest obowiązany do dokonania:

1) zwrotu 100% kwoty tych środków na fundusz rehabilitacji oraz

2) wpłaty w wysokości 30% tych środków na Fundusz w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, a także niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3”.



Art. 33 ust. 4a ustawy

o rehabilitacji



Zgodnie z zapisem art. 33 ust 4 ustawy o rehabilitacji środki ZFRON są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej w tym na indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków. Szczegółowe warunki przeznaczania tych środków określa rozporządzenie wydane na podstawie art. 33 ust. 11 ustawy, które określa także dodatkowe zasady korzystania z ZFRON np. zasadę oszczędności i celowości czy wydatkowanie środków w ramach pomocy de minimis. Zobowiązanie z tyt. art. 33 ust 4a powstaje nie tylko w przypadku wydatkowania środków ZFRON niezgodnie z ogólnymi celami określonymi w art. 33 ust. 4 ustawy, lecz również w przypadku dokonywania wydatków niezgodnych z szerokim katalogiem wydatków lub innymi warunkami określonymi w rozporządzeniu. Cele wskazane w art. 33 ust. 4 ustawy są bardzo ogólne, pracodawcy często ignorują zapisy rozporządzenia tłumacząc, że wszystkie środki zostały przeznaczone na szeroko pojętą rehabilitację, a przepisy rozporządzenia mają na celu wskazanie ewentualnej drogi postępowania, nie wiążącej dla pracodawcy. Dopisanie do treści artykułu nieprzekazania środków ZFRON na rachunek tego funduszu lub niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 ma na celu usunięcie sporów interpretacyjnych w rozumieniu tego przepisu. Jako przykład można wskazać wyrok NSA z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt II FSK 3574/13 NSA: „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonując wykładni przepisów art. 33 ust. 4 i 4a ustawy o rehabilitacji, sąd administracyjny pierwszej instancji w niczym nie uchybił prawu. Poprawnie odczytał on sens tych uregulowań, trafnie podnosząc, że sankcją z art. 33 ust. 4a pkt 2 tej ustawy nie była objęta sytuacja, w której prowadzący zakład pracy chronionej, mimo ciążącego na nim obowiązku z mocy art. 31 ust. 3, w ogóle nie przekazał środków na ZFRON.

75.

art. 33 ust. 6 nadanie nowego brzmienia:

„6. Kontrola prawidłowości realizacji przepisów ust. 1-4a i 4c wykonywana jest przez właściwe terenowo urzędy skarbowe”.



Art. 33 ust. 6 ustawy o rehabilitacji

Prawidłowość realizacji zadania, o którym mowa w art. 33 ust. 4c nie podlega w obecnym stanie prawnym kontroli urzędów skarbowych – brak zatem możliwości kontroli powyższego. Lukę tę należy wypełnić poprzez wskazanie kompetencji wprost.

76.

art. 33 dodanie ust. 6a w brzmieniu:

„6a. Prezes Zarządu Funduszu jest organem uprawnionym do otrzymywania akt, o których mowa w art. 298 Ordynacji podatkowej. Ocena stanu faktycznego oraz dokumentów zebranych w toku kontroli, o których mowa w ust. 6 należy do Prezesa Zarządu Funduszu”.



Art. 33 ustawy

o rehabilitacji (dodanie ust. 6a)



Prezes Zarządu Funduszu nie został wymieniony w art. 298 Ordynacji podatkowej jako organ uprawniony do otrzymywania informacji stanowiących tajemnicę skarbową. Bardzo często Naczelnicy Urzędów Skarbowych nie chcą przekazywać dokumentów zgormadzonych w trakcie kontroli przeprowadzanych w oparciu o art. 33 ust. 6 ustawy. Prowadzi to do sytuacji, w której organ uprawniony do wydania decyzji w sprawie wpłaty określonej w art. 33 ust. 4a ustawy nie ma dostępu do jednego z podstawowych dowodów, jakim są akta z kontroli.

77.

art. 33 dodanie ust. 6b w brzmieniu:

„6b. Momentem ujawnienia, o którym mowa w ust. 4a pkt 2 jest dzień doręczenia protokołu kontroli pracodawcy, lub w przypadku braku wiążącej oceny prawnej –dzień doręczenia zawiadomienia o ujawnionych nieprawidłowościach stwierdzonych przez Prezesa Zarządu Funduszu”.



Art. 33 ustawy

o rehabilitacji (dodanie ust. 6b)



Przepis precyzujący sformułowany w oparciu o zalecenia Biura Pełnomocnika Rządu Do Spraw Osób Niepełnosprawnych Fundusz w przypadkach, w których z protokołu kontroli nie wynika wprost, że nastąpiło naruszenie przepisów prawa (brak oceny prawnej), w oparciu o ustalenia kontrolujących dokonuje oceny i wysyła do podmiotów zawiadomienie o ujawnionych nieprawidłowościach i wezwanie do złożenia stosownej deklaracji. Za datę ujawnienia przyjmuje się datę doręczenia zawiadomienia i za ten okres wszczynane i prowadzone jest postępowanie. Uregulowanie praktyki w tym zakresie ułatwi procedowanie w tego typu sprawach.

78.

art. 33 ust. 7 nowego brzmienia:

„7. W razie otwarcia likwidacji, ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku albo wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonego przez pracodawcę zakładu pracy chronionej lub utraty statusu zakładu pracy chronionej niewykorzystane według stanu na dzień otwarcia likwidacji, ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku, wykreślenia z ewidencji lub utraty statusu zakładu pracy chronionej środki funduszu rehabilitacji podlegają niezwłocznie wpłacie do Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 7a i 7b”




Art. 33 ust. 7 ustawy o rehabilitacji

Proponowana zmiana w pierwszej kolejności ma charakter porządkowy, uaktualniona została nazwa rejestru (poprzednia nazwa to ewidencja działalności gospodarczej). Ponadto likwidacja przedsiębiorstwa ma na celu zakończenie jego działalności. Zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych powołani według odpowiedniej procedury likwidatorzy powinni zakończyć bieżące interesy, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek przedsiębiorstwa. Nowe interesy mogą podejmować tylko w przypadku, gdy jest to niezbędne do zakończenia spraw będących w toku. Ustawa – Prawo spółdzielcze przewiduje analogiczne cele likwidacji spółdzielni. Proces likwidacji jest etapem końcowym funkcjonowania przedsiębiorstwa. Obowiązek przeprowadzenia wskazanego postępowania został nałożony przez ustawodawcę na przedsiębiorców ze względu na konieczność zapewnienia należytej ochrony wierzycielom spółki. W tej fazie istnienia przedsiębiorstwa dochodzi do uporządkowania oraz doprowadzenia do końca wszelkich jego spraw. W ramach tzw. czynności polikwidacyjnych likwidatorzy zawiadamiają wszelkie urzędy oraz inne instytucje powiązane z działalnością przedsiębiorstwa o zakończeniu jego bytu prawnego. Powinni oni także dopełnić czynności zgłoszenia zakończenia istnienia spółki do banku, który prowadził dla przedsiębiorstwa konta bankowe celem ich zamknięcia. W przepisach obowiązującego prawa odróżnia się chwilę rozpoczęcia likwidacji (otwarcia likwidacji, postawienia w stan likwidacji) oraz chwilę jej zakończenia, czyli wykreślenia przedsiębiorstwa z właściwych rejestrów. Ze względu na obowiązek dbałości o finanse publiczne, już rozpoczęcie (otwarcie) likwidacji wypełnia hipotezę art. 33 ust. 7 ustawy. Wniosek ten można wywieść stąd, iż „zakończenie likwidacji” oznaczać będzie koniec działalności przedsiębiorstwa – już po zrealizowaniu celu likwidacji, to jest upłynnieniu jego majątku, wypełnieniu zobowiązań i zamknięciu wszystkich rachunków bankowych. W takim przypadku nie będzie majątku, z którego możliwe byłoby dokonanie wpłaty środków ZFRON na rachunek PFRON, ani podmiotu właściwego do wypełnienia tego obowiązku. Zaproponowana treść przepisu usuwa wątpliwości interpretacyjne w jakim momencie środki ZFRON należy zwrócić do Funduszu.

79.

Doprecyzowanie art. 33 ustawy o rehabilitacji polegającego na wskazaniu „na co można wydawać pieniądze z zakładowego funduszu rehabilitacji. Obecnie na tym polu dochodzi do wielu nadużyć. Fundowanie niepełnosprawnym pracownikom z państwowych pieniędzy wizyty u kosmetyczki czy fryzjera jest według wnioskodawcy nieetyczne. Zdarzają się także przypadki kupowania drogiego sprzętu rehabilitacyjnego osobom, które w ogóle go nie potrzebują, byle tylko wydać pieniądze. Nie ma uzasadnienia dla tej praktyki, ponieważ pracownicy ZPCh-ów i ZAZ-ów, tak jak inni niepełnosprawni, mogą korzystać z programów celowych, np. Aktywny samorząd. Pieniądze z zakładowego funduszu rehabilitacji powinny być przeznaczane wyłącznie
na adaptację stanowisk pracy i usprawniające zabiegi rehabilitacyjne. Jeśli pracownik nie potrzebuje gimnastyki czy innych zabiegów, lecz np. orientacji przestrzennej lub nauki robienia zakupów, z funduszu powinno być finansowane jedynie wynagrodzenie instruktora. Za lody czy inne zakupy pracownik powinien płacić sam, nie ze środków funduszu. Obecnie nie jest to oczywiste. Być może warto byłoby rozważyć likwidację tego funduszu."

  1. Art. 33 ustawy

o rehabilitacji.

  1. Rozporządzenie Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.



Przedmiotową kwestię normuje art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji oraz § 2 rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Rozporządzenie (§ 2) wskazuje w sposób szczegółowy cel, na jaki można przeznaczyć środki zfron. Pomoc indywidualna udzielona na podstawie § 2 pkt 11 jest pomocą indywidulaną przyznawaną na wniosek. Udzielana jest ona jako pomoc bezzwrotna lub w formie nieoprocentowanej pożyczki. Pomoc indywidualna może być udzielona na usługi rehabilitacyjne (§ 2 ust. 1 pkt 11 lit. r), odpłatność za kursy i szkolenia rozwijające pozazawodowe zainteresowania osób niepełnosprawnych (§ 2 ust. 1 pkt 11 lit. p). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 12 lit. d tiret pierwsze w ramach indywidualnego programu rehabilitacji finansowane są koszty wynagrodzenia pracownika sprawującego opiekę nad uczestnikiem programu rehabilitacji. Rozporządzenie nie przewiduje finansowania dodatkowych kosztów np. zakupu lodów.

80.

PFRON proponuje w art. 35 ust. 1 pkt 1 nadanie nowego brzmienia:

„1) opracowanie i realizacja, we współpracy z samorządami powiatowymi, wojewódzkich programów dotyczących wyrównywania szans osób niepełnosprawnych i przeciwdziałania ich wykluczeniu społecznemu oraz pomocy w realizacji zadań na rzecz zatrudniania osób niepełnosprawnych;”.



Art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy

o rehabilitacji



Proponowana zmiana polegająca na dodaniu obowiązku współpracy z samorządami powiatowymi pozwoli na spójność polityk na rzecz osób niepełnosprawnych tworzonych na poziomie województw i powiatów.

81.

podstawowym zadaniem powiatu jest budowanie i realizacja Powiatowego Programu Działań na Rzecz Osób Niepełnosprawnych, który musi być zgodny ze strategią rozwiązywania problemów społecznych. Na czas tworzenie tych przepisów ten związek był uwarunkowany także brakiem zobowiązania do tworzenia innych istotniejszych lokalnie dokumentów. Na dzisiaj powinna być podkreślana konieczność zgodności PFRON z Konwencją o Prawach Osób Niepełnosprawnych oraz programami czy strategiami rozwoju miasta/powiatu. Osoba niepełnosprawna jest uczestniczącym mieszkańcem. Jak każdy doświadcza czasem problemów.

Art. 35 ust. 4 ustawy o rehabilitacji

Postulat zgodności aktów prawa miejscowego z prawem międzynarodowym reguluje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” i nie należy do zakresu regulacji objętych ustawą o rehabilitacji.

82.

Postulat dotyczący zadań samorządów –uspójnienie przepisów (np. ustawa o rehabilitacji vs. Prawo budowlane) oraz poprawienie koordynacji wydatków poprzez rozdział kompetencji i odpowiedzialności. W tej strukturze PFRON pełniłby funkcję instytucji o najwyższym stopniu referencyjności (dofinansowywanie sprzętu wysokospecjalistycznego dla osób w wieku produkcyjnym – z wyłączeniem dzieci i seniorów w celu ułatwienia powrotu/wejścia na rynek pracy). W praktyce oznaczałoby to, że refundacja na podstawowym poziomie odbywałaby się poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia, natomiast Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych refundowałby specjalistyczny sprzęt ortopedyczny i pomocniczy o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego, niezbędnym w osiągnięciu aktywności, samodzielności, niezależności.

Art. 35 i 35a ustawy o rehabilitacji

W obecnym stanie prawnym na podstawie art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. c powiaty dofinansują ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zaopatrzenie w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Funduszu zadanie to powinno być dofinansowane w całości przez Narodowy Fundusz Ochrony Zdrowia, który zarządza środkami finansowymi przeznaczonymi na opiekę zdrowotną.

83.

art. 35a ust. 1 pkt 2 nadanie nowego brzmienia:

„2) współpraca z Funduszem oraz instytucjami administracji rządowej i samorządowej w opracowywaniu i realizacji programów, o których mowa w pkt 1;”



Art. 35a ust. 1 pkt 2 ustawy

o rehabilitacji



Fundusz proponuje, aby do zadań powiatu należała również współpraca z Funduszem w opracowaniu i realizacji programów przez powiat. W obecnym stanie prawnym powiat ma jedynie obowiązek takiej współpracy z instytucjami administracji rządowej i samorządowej.

84.

art. 35a ust. 1 uchylenie pkt 6a.

Art. 35a ust. 1 uchylenie pkt 6 ustawy

o rehabilitacji



Jest to konsekwencja zmiany zaproponowanej w pkt 3 niniejszego zestawienia (zmiana treści art. 11 ustawy o rehabilitacji).

85.

art. 35a ust. 1 uchylenie pkt 7 lit. c.

Art. 35a ust. 1 uchylenie pkt 7 lit. c ustawy

o rehabilitacji



Zadanie to jest finansowane także przez Narodowy Fundusz Zdrowia na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i inspekcji farmaceutycznej. Wielokrotnie podejmowane były próby uporządkowania oraz ustalenia hierarchii i zakresu odpowiedzialności instytucji państwowych zajmujących się zaopatrzeniem w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze. Finansowanie z Funduszu powinno zostać tak sprofilowane, aby obejmowało te obszary wsparcia, które służą celowi określonemu w ustawie o rehabilitacji, tj.: przywracaniu osób niepełnosprawnych do ich ról społecznych lub zawodowych. Tymczasem powiaty udzielając dofinansowania ze środków Funduszu nie weryfikują czy dane dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze służy rehabilitacji społecznej lub zawodowej. Brak takiej weryfikacji oraz brak koordynacji adekwatnego do potrzeb i celowego dystrybuowania środków finansowych na zaopatrzenie osób niepełnosprawnych powoduje, że producenci i kontrahenci dopasowują ceny zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze do proponowanych maksymalnych kwot limitów NFZ i maksymalnego dofinansowania ze środków Funduszu. Powoduje to, że wzrasta także ryzyko podwójnego dofinansowania. Dlatego też Fundusz proponuje, by zaopatrzenie w ww. środki na poziomie podstawowym było realizowane przez podmioty zajmujące się rehabilitacją leczniczą, Fundusz natomiast będzie finansował sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze w ramach programów własnym służących celowi określonemu w ustawie o rehabilitacji – czyli rehabilitacji zawodowej.

86.

Postulat:

  1. zwiększenie dotacji i dofinansowania do leczenia i rehabilitacji;

  2. podwyższenie zasiłków celowych oraz rozszerzenie uprawnień o:

  1. komunikację,

  2. zwiększenie puli dofinansowania do turnusów rehabilitacyjnych,

  3. dofinansowanie do niezbędnych sprzętów rehabilitacyjnych, w tym okulary, kule, protezy,

  4. zniżki do ośrodków kultury;

  1. działania przeciwko wykluczeniu cyfrowemu;

Art. 35a ustawy

o rehabilitacji



Zgłoszone postulaty mają na celu w dużej mierze zabezpieczenie większych środków finansowych na realizację zadań, które są aktualnie realizowane.

W katalogu zadań wynikających z ustawy o rehabilitacji nie znajdują się zadania z zakresu opieki zdrowotnej, rehabilitacji medycznej. Dofinasowanie PFRON


do przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych ma charakter uzupełniający do limitów NFZ na poszczególne przedmioty i środki (okulary, kule, protezy, wózki, itp.), które jest niedostateczne. Poziom finansowania z PFRON jest określony w rozporządzeniu z dnia 25 czerwca 2002 r. Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 926). Decyzja o przyznaniu (bądź odmowie) dofinansowania uzależniona od kryterium dochodowego wnioskodawcy. Inaczej wygląda kwestia przyznawania dofinansowania do sprzętu rehabilitacyjnego – tu ważne jest zaświadczenie lekarza, że sprzęt jest potrzebny do rehabilitacji w warunkach domowych. Kryterium dochodowe również ma decydujący wpływ na sposób rozpatrzenia wniosku. Decyzję o przyznaniu pomocy ze środków PFRON podejmuje Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie (bądź inna jednostka powiatu zajmująca się zadaniami z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych). PCPR może stosować dodatkowe kryteria rozpatrywania wniosków i przyznawania pomocy, z uwzględnieniem zapisów wynikających z obowiązującego prawa. Fundusz w pewnym stopniu dofinansowuje rehabilitację osób niepełnosprawnych (szczególnie poprzez turnusy rehabilitacyjne oraz zadania zlecane – rehabilitację w placówkach), jednak ma to charakter wspierający aktywność zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych, ponieważ taki zakres wynika z zapisów ustawy o rehabilitacji. Pula środków finansowych PFRON na turnusy rehabilitacyjne uzależniona jest od podziału środków PFRON przez Radę Powiatu na zadania określone ustawą. Z informacji uzyskanej od komórki merytorycznej Funduszu (WAP) wynika, iż ok. 50 % środków PFRON przekazywana powiatom w drodze algorytmu przeznaczana jest na finansowanie działalności warsztatów terapii zajęciowej, a zadanie to ma charakter obligatoryjny. Pozostałe zadania powiatu mają charakter fakultatywny a poziom ich finansowania zależy od decyzji Rady Powiatu podejmowanej w drodze uchwały, stąd tak wielkie rozbieżności w poziomie finansowania poszczególnych zadań przez różne powiaty. W ramach zadań realizowanych ze środków Funduszu przez Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie znajduje się dofinansowanie likwidacji barier w komunikowaniu się. W ramach tego zadania możliwe jest również dofinansowanie zakupu sprzętu komputerowego i odpowiedniego oprogramowania, w zależności od potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności.

87.

nowelizacja art. 35a ust. 1 pkt 7 w następującym zakresie:

  1. lit. b  w ocenie CRIS „sport i turystyka sprzyjają społecznej aktywizacji, jednak czy PFRON, który w dużej mierze jest finansowany z wpłat pracodawców, powinien fundować osobom niepełnosprawnym wycieczki czy naukę żeglowania? Pełnosprawni za takie atrakcje muszą płacić sami. Budżet Funduszu jest ograniczony. CRIS posiada informacje o pracodawcach, którzy nie otrzymali środków na wyposażenie stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej i zatrudnienia asystenta, który pomagałby niepełnosprawnemu pracownikowi. Priorytetem PFRON powinna być rehabilitacja zawodowa;

  2. it. c – „PFRON nie powinien finansować zaopatrzenia w sprzęt ortopedyczny. To powinno być zadanie NFZ”;

  3. lit. d – „warto byłoby stworzyć katalog barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych. Powinien on być regularnie aktualizowany, ze względu na szybki rozwój technologii. Ponadto dobrze byłoby sprecyzować, z dofinansowania do jakiego sprzętu mogą korzystać poszczególne niepełnosprawności. Obecna dowolność sprzyja nieprawidłowościom i nadużyciom, np. dofinansowania do zmywarki nie dostaje osoba mająca niesprawne ręce, lecz osoba słabowidząca, która bez problemu może zmywać sama.”

Art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. b, c, i d ustawy

o rehabilitacji



Sport i turystyka są jednymi z form rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Ewentualnie wysokość dofinansowania do sportu i turystyki mogłaby być uzależnione od dochodów osoby niepełnosprawnej. W ocenie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dofinansowanie w zaopatrzenie w sprzęt ortopedyczny powinno być w całości udzielane przez Narodowy Fundusz Ochrony Zdrowia. Ewentualny katalog barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych mógłby być ogłaszany w drodze rozporządzenia. Szczegółowe określenie rodzaju sprzętu do jakiego może zostać przeznaczone dofinansowanie ułatwiłoby precyzyjne przypisanie danej niepełnosprawności do wymagań sprzętowych. Z drugiej strony taka regulacja mogłaby wykluczyć z dofinansowania niektóre osoby niepełnosprawne, których schorzenia lub potrzebny sprzęt nie byłby wskazany we wnioskowanym katalogu. Propozycja wiąże się również z nowelizacją rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

88.

  1. opracowania definicji ośrodka wsparcia;

  2. opracowanie katalogu kosztów;

  3. powierzanie zadań w konkursie co najmniej na 5 lat, nie wspieranie;

  4. nie powinny być traktowane na równi ze szkoleniami, imprezami, prostymi projektami w okresie planowania, ewaluacji, rozliczania.

Art. 2 ustawy

o rehabilitacji

– definicja.

Procedury realizacji

w zw. ze zlecaniem zadania z art. 36 ustawy o rehabilitacji.



Ad pkt 1 W ustawie o rehabilitacji nie ma wskazanej definicji ośrodka wsparcia. Instytucja ośrodka wsparcia unormowana jest w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej Ośrodek wsparcia jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej dziennego pobytu. W takim wypadku PFRON nie widzi potrzeby wskazywania w ustawie o rehabilitacji definicji ośrodka wsparcia, ponieważ instytucja ta jest unormowana w ustawie o pomocy społecznej.

Ad pkt 2 Katalog kosztów umożliwiłby podmiotom realizującym zadania zlecane ich przypisanie do wykonywanych zadań. Z drugiej strony taki katalog mógłby wykluczyć niektóre koszty w nim nie uwzględnione.

Ad pkt 3 W ocenie Stowarzyszenia umowa wieloletnia niczego nie gwarantuje, ponieważ jest coroczny obowiązek przedstawienia kosztów. Prowadzący ośrodek wsparcia nie wiedzą, w jakiej kwocie otrzymają wsparcie na dany rok, co utrudnia im przetrwanie.

Ad pkt 4 Według Stowarzyszenia ośrodki wsparcia prowadzą inne zadania i wskaźnikowanie, muszą wypełniać wiele rekordów co powoduje dodatkową biurokrację, ponieważ mają inną działalność niż przewidywalny kurs dla w miarę sprawnych osób.



89.

Wykorzystanie środków PFRON w ramach zadań zleconych  likwidacja systemu ewidencji godzin wsparcia (EGW) wobec projektów o charakterze placówek. W ocenie Stowarzyszenia EGW nie był konsultowany, nie służy osobom niepełnosprawnym ani podmiotom realizującym zadanie. EGW nie odzwierciedla potrzeb osób niepełnosprawnych, utrudnia pracę i zawiera błędy.

Procedury realizacji

w zw. ze zlecaniem zadania z art. 36 ustawy o rehabilitacji.



Sygnalizacja, brak propozycji zmian.

EGW – system informatyczny służący do realizacji programów zlecanych. Zleceniobiorcy zobowiązani są do jego prowadzenia i rozliczania z Funduszem.

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wyjaśnia, iż w momencie tworzenia Aplikacji EGW zostały przeprowadzone konsultacje z organizacjami pozarządowymi. Każda organizacja ma możliwość zgłoszenia propozycji zmian, modyfikacji. Aplikacja EGW stale jest rozwijana i modernizowana, tak aby zapewnić, jak najlepszą pracę użytkownikom zewnętrznym (organizacje pozarządowe) oraz użytkownikom wewnętrznym (pracownikom Funduszu).

Aplikacja służy do dokumentowania wsparcia udzielonego beneficjentom ostatecznym projektów (osobom niepełnosprawnym). W aplikacji EGW rejestrowane jest wsparcie udzielone beneficjentom w ramach projektów z zadań zlecanych (Kierunek pomocy 1, Kierunek pomocy 2, Kierunek pomocy 3). Dzięki systematycznemu wprowadzaniu danych możliwe jest prowadzenie bieżącego monitoringu realizacji projektu, a także rozliczenia projektu na podstawie udzielonego wsparcia. Dane gromadzone w EGW służą do ewaluacji zadań zlecanych na podstawie art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz kontroli prawidłowości realizacji projektów.

Składając wniosek o udzielenie dofinansowania w ramach konkursu ogłaszanego zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817), Wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia sposobu realizacji zadania, metody osiągnięcia zaplanowanych celów i potrzebnych do tego środków finansowych.

Rodzaj, zakres oraz sposób udzielania wsparcia beneficjentom ostatecznym Wnioskodawcy prezentują w „opisach form wsparcia”, które po zawarciu umowy przenoszone są z wniosku znajdującego się w Generatorze Wniosków do EGW. Na podstawie wsparcia rejestrowanego w ramach poszczególnych form wsparcia wyliczane są wartości osiągniętych wskaźników. Osiągnięte wartości wskaźników porównywane są z wartościami planowanymi we wniosku.

W przypadku zgłaszania problemów, na bieżąco są one weryfikowane i rozwiązywane.


90.

Uproszczenie procedur konkursowych. Ograniczają one katalog kosztów kwalifikowanych, procentowe wartości niektórych kategorii kosztów, wymóg trzymania się kosztów ze środków publicznych. Powoduje to zniekształcenie obrazu projektu. W ocenie Stowarzyszenie aplikacja EGW jest niedoprecyzowana, wskaźniki nie odzwierciedlają rzeczywistości.

Procedury realizacji w związku ze zlecaniem zadania

z art. 36 ustawy

o rehabilitacji.


Zlecanie realizacji zadań następuje po przeprowadzeniu otwartego konkursu, który ogłaszany jest zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Nie zmienia to jednak faktu, że środki będące w dyspozycji PFRON, to nadal środki publiczne zatem stosowanie zapisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. jest obligatoryjne.

Wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów.

Wybór dofinansowanych projektów w regule konkursowej promuje wysoką efektywność planowanych działań.

Podejmując decyzję o udziale w procedurze konkursowej Wnioskodawca musi mieć świadomość, że przyznanie dofinansowania, a w konsekwencji zawarcie umowy związane jest także z przyjęciem zobowiązania do realizacji jej postanowień (w tym do rozliczenia przekazanych środków).

Ponadto Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych informuje, że w ramach innych programów zarówno z środków państwowych, jak i unijnych wnioskodawca zobowiązany jest do stosowania się do różnego rodzaju wytycznych określających sposób aplikowania, rozliczenia oraz ewaluacji i monitoringu projektów w celu weryfikacji prawidłowości realizacji tychże projektów. W związku z powyższym w opinii Departamentu wymagania w ramach konkursów z zadań zlecanych nie odbiegają od norm stosowanych wytycznych i przepisów prawa krajowego i unijnego.

Wskaźniki w Ewidencji Godzin Wsparcia są wyliczane zgodnie z „Zasadami wspierania realizacji zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, zlecanych organizacjom pozarządowym przez PFRON”. W opinii PFRON oraz doświadczenia w poprzednio realizowanych konkursów z uzyskanych wskaźników w ramach EGW, Fundusz ma możliwość prawidłowej weryfikacji realizacji projektów. Na podstawie zebranych danych w EGW porównywane są wskaźniki planowane w wniosku z faktycznie osiągniętymi wskaźnikami.



91.

Utrudniony proces aplikowania w zakresie procedur i prognozowania wskaźników dla ciężko chorych uczestników. Proces rozliczana dotacji jest długi, żmudny, zawierający dużo czas.

Procedury realizacji

w zw. ze zlecaniem zadania z art. 36 ustawy o rehabilitacji.



Aplikowanie w Konkursach w ramach zadań zlecanych odbywa się w elektronicznym systemie on-line – Generatorze Wniosków, w którym na podstawie danych wprowadzonych przez Wnioskodawcę automatycznie wyliczane są wskaźniki. Wnioskodawca wskazuje tylko wskaźnik rezultatu. Decyzja co do kształtu projektu oraz sposobu jego realizacji (w tym sposobu doboru form wsparcia oraz grupy uczestników projektu) należy do Wnioskodawcy.

W ocenie Państwowego Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych czas trwania procesu rozliczania umowy zależny jest obecnie od jakości przedstawionych dokumentów. PFRON aktualnie pracuje nad wdrożeniem elektronicznego Modułu Rozliczenia Umów w Generatorze Wniosków, który znacznie usprawni proces rozliczania umów.



92.

Zbieranie dużej ilości wrażliwych danych osobowych dotyczących m.in. stanu zdrowia, opisu zajęć, osiągnięć uczestników. W ocenie Stowarzyszenie szeroki zakres danych ma na celu prowadzenie kontroli finansowej prowadzonej przez urzędników. Wymagania nie były konsultowane z osobami pracującymi z osobami niepełnosprawnymi.

Procedury realizacji

w zw. ze zlecaniem zadania z art. 36 ustawy o rehabilitacji.



Dane gromadzone w EGW służą do ewaluacji „zadań zlecanych – art. 36” oraz kontroli prawidłowości realizacji projektów. Sposób gromadzenia danych oraz ich zakres był konsultowany z organizacjami pozarządowymi realizującymi projekty w ramach zadań zlecanych oraz z pracownikami Oddziałów Biura Funduszu. Na podstawie danych z EGW przeprowadzone było w bieżącym roku badanie ewaluacyjne 1 kierunku pomocy.

Zastrzeżenie jest sprzeczne z punktem 95, w którym to wnioskuje się o weryfikowanie wsparcia udzielonego osobom niepełnosprawnym.



93.

Postulat uregulowania instytucji asystenta osoby niepełnosprawnej, będącego pomocnikiem osoby niepełnosprawnej w codziennych czynnościach życiowych, pracy, szkole.

Procedury realizacji w zw. ze zlecaniem zadania z art. 36 ustawy o rehabilitacji.

Instytucja asystenta osoby niepełnosprawnej nie jest uregulowany w ustawie o rehabilitacji. Zadanie to jest zlecane w ramach art. 36 ww. ustawy.

94.

Postulat zwiększenia puli dotacji i dofinansowania leczenia, rehabilitacji.

Art. 36 ustawy

o rehabilitacji



Zgłoszone postulaty mają na celu w dużej mierze zabezpieczenie większych środków finansowych na realizację zadań, które są aktualnie realizowane. Fundusz w pewnym stopniu dofinansowuje rehabilitację osób niepełnosprawnych w szczególnie poprzez zadania zlecane – rehabilitację w placówkach.

95.

Personalizacja kierowanej pomocy ze środków PFRON. Kierowanie pomocy do osoby weryfikowanej według numeru PESEL, co ułatwi kontrolę i sprawdzenie sposobu wykorzystania pomocy. Fundacja jako przykład wskazuje program PEGAZ, STUDENT, „Komputer dla Homera”. Fundacja postuluje, aby pomoc przeznaczona dla osób niepełnosprawnych przekazywana instytucjom była pod warunkiem sprawdzenia zasadności i poprawności jej wykorzystania pod względem księgowym i praktycznym.

Art. 36 i 47 ust. 1

pkt 4 ustawy

o rehabilitacji


Zgodnie z warunkami konkursów o zlecenie realizacji zadań (ogłaszanych przez PFRON na podstawie art. 36 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych) ta sama osoba nie może zostać objęta wsparciem w ramach kilku równocześnie realizowanych projektów, jeżeli cele realizacji form wsparcia z których korzysta beneficjent ostateczny w poszczególnych projektach pokrywają się.

Tym samym, jeżeli w poszczególnych projektach realizowane są różne formy wsparcia, prowadzące do osiągnięcia u danego beneficjenta ostatecznego różnych kompetencji czy umiejętności, nie ma przeszkód do udziału tego beneficjenta w kilku projektach.

Wskazany warunek nie wyklucza możliwości udziału tej samej osoby w kilku projektach dotyczących danego celu programowego (o ile cele realizacji form wsparcia z których korzysta beneficjent ostateczny w poszczególnych projektach nie pokrywają się).

Zleceniobiorca, który uzyskał dofinansowanie w ramach konkursu powinien zweryfikować, czy w odniesieniu do danego beneficjenta ostatecznego spełnione są warunki wskazane w ogłoszeniu o konkursie. Weryfikacja ta może zostać przeprowadzona, przykładowo, w oparciu o oświadczenia beneficjentów ostatecznych (w przypadku dzieci – rodziców lub opiekunów beneficjentów) dotyczące ewentualnego uczestnictwa w innych projektach dofinansowanych ze środków PFRON. Zleceniobiorca może również stosować inne (niż oświadczenia) metody weryfikacji warunku konkursowego.

Jeżeli na etapie rozliczania środków finansowych PFRON okaże się że beneficjent ostateczny uczestniczył w kilku projektach, w których realizowane formy wsparcia zakładały osiągnięcie takich samych efektów, Pełnomocnicy Zarządu PFRON mogą podjąć ewentualną decyzję o uznaniu kosztów udziału tego beneficjenta w kilku projektach, w szczególności jeżeli:


  1. Zleceniobiorca zweryfikował możliwość udziału beneficjenta ostatecznego w realizowanych przez siebie projektach; a w przypadku gdy beneficjent ostateczny uczestniczył w projektach realizowanych przez różnych Zleceniobiorców – wszyscy Zleceniobiorcy zweryfikowali możliwość udziału beneficjenta ostatecznego w realizowanych przez siebie projektach,

  2. wsparcie realizowane na rzecz beneficjenta ostatecznego w poszczególnych projektach miało charakter uzupełniający (nie było nadmiarowe).

W zadaniach zlecanych w Ewidencji Godzin Wsparcia na podstawie numeru PESEL istnieje możliwość weryfikowania wsparcia udzielonego osobom niepełnosprawnym. W związku z sugestiami zgłaszanymi przez organizacje pozarządowe oraz przez pracowników Funduszu, aktualnie prowadzone są prace nad modyfikacją EGW, która będzie polegała na informowaniu użytkownika zewnętrznego o udziale beneficjenta w innych projektach, których zakres realizacji pokrywa się. Informacja będzie pojawiała się w momencie zakładania karty beneficjenta w EGW.

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych realizuje projekt „System obsługi wsparcia finansowanego ze środków PFRON”, który ma na celu stworzenie systemu informatycznego, który usprawni osobom niepełnosprawnym i podmiotom działającym na ich rzecz, w tym przedsiębiorcom proces aplikowania o środki PFRON (składanie wniosków) będące w gestii jednostek samorządu terytorialnego (JST). Stworzony system pozwoli na weryfikowanie poprzez numer PESEL pomocy udzielonej ze środków PFRON.



96.

art. 39 ust. 5 ustawy o rehabilitacji „upoważnia starostę lub marszałka do tworzenia specjalistycznych ośrodków szkoleniowo – rehabilitacyjnych. Nie ma dostępu do rejestru takich ośrodków. Jeśli istnieją i mają charakter placówek czasowego pobytu to ich rejestr powinien być ogólnodostępny także dla osób niepełnosprawnych spoza środowiska lokalnego z uregulowaną kwestią odpłatności. A jeśli opisana w rozporządzeniu formuła się nie sprawdza, może trzeba ją znowelizować. Kształcenie kompetencji zawodowych dorosłych niepełnosprawnych wymaga pilnie nowoczesnych przekształceń. Konieczna jest w tym zakresie inicjatywa Pełnomocnika.”


  1. Art. 39 ustawy

o rehabilitacji.

  1. Rozporządzenie Ministra Pracy

i Polityki Społecznej

z dnia 6 czerwca

2000 r. w sprawie sposobu tworzenia, działania

i finansowania specjalistycznych ośrodków szkoleniowo-rehabilitacyjnych oraz trybu sprawowania nadzoru nad ich działalnością.



Brak propozycji legislacyjnych.

W ocenie Funduszu art. 35 a także wydane na podstawie ust. 5 rozporządzenie nie regulują kwestii prowadzenia rejestru ośrodka szkoleniowo- rehabilitacyjnego. Według stanowiska jednostki organizacyjnej PFRON z dnia 19.10.2016 r. WAP.DP.4141.82.BP.2016 kwestia tworzenia i publikowania rejestru specjalistycznych ośrodków szkoleniowo-rehabilitacyjnych wydaje się zasadna.




97.

W systemie prawnym Rzeczypospolitej Polskiej brak jest instrumentów mogących służyć promowaniu zaangażowania osób z niepełnosprawnościami wdrażających Konwencję o Prawach Osób Niepełnosprawnych. W szczególności należy zauważyć, że w przewidzianych w ustawie o rehabilitacji w regulacjach dotyczących krajowej, wojewódzkich i powiatowych radach konsultacyjnych ds. osób niepełnosprawnych oraz Radzie Nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie wprowadzono regulacji gwarantujących uczestnictwo w nich osób z niepełnosprawnościami. Brak również działań w tym zakresie podejmowanych przez organy mające wdrażać KPON. Warto także zauważyć, iż do powołanej przez Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych w 2012 r. Rady Języka Migowego na 16 członków nie weszła ani jedna osoba głucha. Dopiero po protestach środowiska Głuchych i wystąpieniu Rzecznika Praw Obywatelskich w skład Rady powołano również osoby głuche.

Art. 43, 44c i art. 50 ustawy

o rehabilitacji



Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o rehabilitacji w skład Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych wchodzą przedstawiciele organizacji pozarządowych, a także związków i porozumień organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych. Zgodnie z art. 44c ust. 1 i 2 ustawy o rehabilitacji w skład wojewódzkich lub powiatowych społecznych rad do spraw osób niepełnosprawnych wchodzą przedstawiciele działających odpowiednio na terenie województwa lub powiatu organizacji pozarządowych i fundacji. Ponadto składają się one z przedstawicieli w wojewody  w tym przypadku w wojewódzkiej radzie i jednostek samorządu terytorialnego (powiatów i gmin). Rada Nadzorcza PFRON zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 3 ustawy o rehabilitacji z przedstawicieli. Z przepisu tego nie wynika, iż w jej skład mają wchodzić przedstawiciele organizacji pozarządowych reprezentujących osoby niepełnosprawne.

Propozycja wymaga analizy.



98.

  1. podwyższenie zasiłków celowych oraz rozszerzenie uprawnień o:

  1. komunikację,

  2. dofinansowanie do niezbędnych sprzętów rehabilitacyjnych, w tym okulary, kule, protezy,

  1. działania przeciwko wykluczeniu cyfrowemu.

Art. 47 ustawy

o rehabilitacji



Opinia prawna z dnia 29.09.2016 r. ZRP.2958.16

Zgłoszone postulaty mają na celu w dużej mierze zabezpieczenie większych środków finansowych na realizację zadań, które są aktualnie realizowane.

Postulat realizowany jest na podstawie art. 47 ustawy o rehabilitacji  polega on na realizacja programów Rady Nadzorczej PFRON, w tym w szczególności programu „Aktywny Samorząd”, który przewiduje dofinansowanie m.in. zakupu sprzętu komputerowego i protezy kończyny oraz „Programu wyrównywania różnic między regionami III”, w ramach którego możliwe jest ubieganie się dla placówki rehabilitacyjnej o likwidację barier transportowych oraz likwidację barier w poruszaniu się i komunikowaniu w ŚDS.


99.

zgodnie z art. 47 ust. 5 ustawy o rehabilitacji, „Darowizna dokonywana ze środków Funduszu na rzecz osoby niepełnosprawnej w celach wynikających z ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.” Wątpliwości dotyczą zasad otrzymywania darowizny od Funduszu, charakteru darowizny (doprecyzowanie definicji darowizny  darowizna jako dofinansowanie) oraz wykładni powyższego przepisu kwestii czy ww. darowizny można interpretować również jako darowizny przekazywane Funduszowi.

Art. 47 ust. 5 ustawy o rehabilitacji

Darowizna dokonywana jest na podstawie umowy cywilnoprawnej. Zgodnie z art. 66 ustawy o rehabilitacji do darowizny dokonywanej przez Fundusz na rzecz osoby niepełnosprawnej stosuje się przepisy kodeksu cywilnego.

100.

„wyłączenie spod algorytmu określającego wysokość środków powiatu na te zadania podstawowych kosztów działania warsztatów terapii zajęciowej i przeniesienie tego zadania na PFRON ze środków przewidzianych w planie finansowym Funduszu na dany rok na realizację zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej przez samorządy powiatowe wraz z równoczesnym określeniem nowego algorytmu podziału pozostałych środków uwzględniającego dochody własne powiatu.”

  1. Art. 48 ust. 3 ustawy

o rehabilitacji




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


©operacji.org 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna